Democracia per Occitània

François Bayrou e las lengas de fR-NÇA

2012-02-02T11:24:00.001Z

BAYROU : «Rendre obligatoire [l'enseignement des langues régionales], ce n'est plus avoir la liberté de choisir.»

Avètz aquí lo tròç qu’es estat retengut per mantunes internautas. Es evident qu’es pas sufisent, explicarai perqué.

Mas abans vos cal gaitar l’Agence Bretagne de Presse que nos dona lo seu trabalh d’informacion sul tèma. En francés e de granda qualitat.

De tot biais, l’imposicion de l’ensenhament de l’occitan es clarament e tecnicament impossible en Occitània, vist lo trabalh de sapa que l’universitat de Montpelhièr a fometat per frenar lo nombre de sortida de professors (e qu’assaja uèi de non pus far), a fomentat per assecar lo nombre de professors qu’anávan per Calandreta, e perqué an agut páur de la regionalizacion dels pòstes, previst pel poder UMP-NC, e donc oposat a l’ideologia comunista de mantunes (jacobin autoproclamats e ensenhants d’occitan) e lo centralisme de las decisions de l’Éducation dicha Nationale.

Crear d’escòlas d’Estat per l’occitan es preparar lo contengut de las manifestacions futuras, d elas peticions, etc. e alara es facilitar las destruccions de l’ensenhament quora i caldrà demesir los budgectes ; es aital la rason donada per destrusir las classas bilingüas de Bigòrra, de Le Vigan, de non crear Laròca-Timbaut ; e coma an pas res comprès los Occitanistas d’Ortès o d’OC-BI, se vòlon duèrbe una escòla d’Estat per l’occitan a Ortès o a Montpelhièr, per la clavar en 2014 ? E al meteis temps, Calandreta –economicament mai de fisença per desvolopar una politica- es mòrt de dardenas per se poder desvolopar naturalament, car i a demandas ! I a una demanda bèla per l’ensenhament de l’occitan.

Quora se sap que cal 4 annadas per duèrbe uina escòla bilingüa a Tolosa, sièis meses per l’alemand en immersion a Colomiers… Se podrà pensar que las dificultats de creacion d’escòlas en occitan se abaissa se los projectes son sonque Calandreta PUNT. Temps perdut estauviat.

Çò que faguèt Bayou per l’occitan es jà important dins lo passat (perqué François Bayrou a un passat positiu per l’occitan e las autras lengas de l’Estat jacobin francés), cal notar que l’Institut Occitan es estat creat per Francesc Vairon-Bayrou per rason d’equitat ambe la politica engimbrada per la lenga basca. I a mantunes esquerristas que l’an oblidat e que se máinan d’o far oblidar, de Niça a Baiona (serà sempre criticat e castigat aquí, perqué la prioritat es la lenga occitan, pas lo sistèma de pensada politica esquerrista francés o occitan).

Cal notar çaquelà que l’occitan serà pas salvat per una politica d’Estat, mas alara devèm préner en compte lo capítol politic dels poders dins las regions ; de quina qualitat son los programas an aqueste nivèl ? Quí vòl donar poders o constitucions dins las regions ? La lista es corta ! Mas los dangièrs son ambe Jean-Luc Mélenchon e Marine Le Pen justament, mai tanben Dupont Aignan, e una granda partida de l’UMP actual.

Mas tornam al subjecte e la responsa que m’es arribada pels Internautas :

La responsa es francament pas sufisenta, sobretot que ...

1 / l'imposicion del modèl francés sobre l'ensenhament de doás lengas existís en Corsega, la responsa de François Bayrou indica que coneis pas lo subjecte de Corsega.

2 / sobretot que l'Estat es pas rasonablament en capacitat d'imposar a l'Éducation dicha Nationale una politica d'aquel tipe sense un acte politic al cap de l'Estat.

3 / l’imposicion d’una lenga es una règla francesa, e l’imposicion d’una lenga es lo modèl gaelic d’Irlanda (a partir de 1921), a pas foncionat per aquesta lenga ; a foncionat en Corsega, mas degun l’emplega actualament a l’Assemblea de Corsega, levat de faiçon excepcionala per installar una posicion nacionala còrsa, unicament.

La responsa de François Bayrou es pas clara, e evidentament pas brica sufisenta.

Mas perqué es sonque aquesta frasa que vira actualament sul malhum ? Quin ròtle mantunes esquerristas occitanistas vòlon desvalorizar dins la candidatura del bearnés François Bayrou ?

Jacme Ier lo Conqueridor es nascut uèi a Montpelhièr

2012-02-02T10:48:00.001Z

A Montpelhièr pus degun ne parla, çaquelà dempuèi que los Franceses i son arribats, 1330, l’identitat de la vila s’es perduda, e quitament lo vertadièr nom de Jacme Ier (en occitan) a desaparegut darrièr un ‘Jacques Ier’, quasiment pertot, mas degun s’en maina dins la comuna e quitament pas lo servici comunicacion que preferís ENJOY MONTPELLIER (escricha al mòde de la ciutat nòrd-amaericana) que non pas pensar a las raiças istoricas de la senhoria de Montpelhièr.

Alara per marcar lo còp, un tiquet roge, ambe mantunes comentaris sobre ‘ENJOY MONTPELLIER’ :

Durant Millésime Bio, autoproclamat salon a succès pel marqueting intèrne, ai poscut verificat que las grafias del temps de Jacme Ier damorava sobre las etiquetas, e los proprietaris de las cavas n’en sabián quasiment res, mas res de res !

Seràn mai que tres Calandretas que caldrà a Montpelhièr per recuperar la dignitat del temps de Jacme Ier.

Dementre que los Franceses ne fan la gestion auràn francizat la ciutat, ara son a l’anglicizar, e li portar una de vèrme bandolièr per panar lo maxímum possible los visitors qu’an agut lo malastre de pensar en bien aquesta vila anciana vila occitana.

Jacme Ier podrà tornar, lo trabalh de reviscòl de la dignitat occitana serà bèl.

dis…ENJOY MONTPELLIER !

2012-01-31T16:20:00.001Z

Tres jorns a Montpelhièr o dis-ENJOY Montpellier

Ai viscut tres jorns a Montpelhièr per èstre un visitor per MillésimeBio, una fièra de naut nivèl internacional. L'arcuèlh èra pas al nivèl. L'abséncia de 'Navette' per anar al pargue d'exposicion, l'abséncia d'informacion visuala a l'estacion de Sant Roch, l'informacion minimalista dels organizadors (pre èstre gente) en oblidar la linha regulara de bus, e l'explicacion per arribar al pargue d'exposicion... tot i èra per préner un taxi e l'urgéncia al ser per zo farà préner pel retorn lo dimarç vrespe.

Ai alara suportat un antipatisme ambient, per èstre un estrangièr que sembla prèste a èstre desplumat, oficialament e los uèlhs dels Montpelhierencs en fàcia. En discutar ambe de Montpelherencs de fresca soca (40 annadas a Montpelhièr, 30 annadas, 20 annadas, dètz annadas) sembla èstre la nòrma, e l'engana-pec tanben.

Qu'es aquò MillésimeBio, es una fièra dels productors de vins venguts de l'agricultura biologica, es un salon naiscut a Perpinyà qu'a grandit, en passar per Narbona.

Arribat lo dimarç a 15h05 pel tren, ai assajat d'aver un pauc d'etica pels desplaments personals ; emplegui lo tren ; ai lo temps de préner lo bon tram segon los conselhs donats a la garasobr eunapapièr que simboliza l'amateurisme de l'arcuèlh montpelhierenc, per anar cercar la 'Navette', que veirai parcada e anonciada que damorarà dinca 16h45 en plaça ; es que devi abandonar d'anar a MillésimeBio ? Tot es estat preparat per aiçò. Persistent e sabi qu'i a taxis … tòrni a l'estacion Sant Roch (dos tiquets de tram es res !) ; i a cap informacion coërenta per saber lo temps que cal per anar al pargue exposicion e lo còst – serà de 20 € en 40 minutas, dins una automobila confortabla e maxímum 7 km, e aurai una factureta precisa (document junt).

Arribat al Pargue m'avizi que l'entrada es a l'oposat de la vila, segur per melhora lo sistèma logistic per èstre etic al nivèl dels transpòrts collectius e per engraissar las facturas de taxis. La vrespada se passarà lèu e lo temps passa vista ; ai un amic que m'alberga a Ginhac, que me cal èstre al bus a 19h30, per non mancar lo bus, ai près lo taxi qu'esperava a 18h10 a l'entrada del pargue d'exposiocion ; un taxista a quitament cresegut que mon menaire li panava un client qu'aviá telefonat. Soi sortit aviat del pargue, malgrat l'installacion de la sortida tòrta, mas ne parlarèm per un autre jorn. Ai gaire agut lo temps de verificar s'i aviá una 'Navette'.

Lo taxista arribarà mai lèu a la gara que lo taxi primièr, dètz minutas de mens, la factura serà lo dobla, 40 €. Aviái 20 € dins lo pòrta-fuèlha, li a calgut passar per dos panèus sense interdich e estacionar sobre la linha de tram per poder m'ajudar a préner lo segond bilhet de 20 €, al prèp de la gara de Montpelhièr, refusarà d'anar al terminal taxis. En responsa a mon estonament es estat : «c'est comme cela». Es aital qu'ai agut coma responsa alprèp del servici premsa e los organizador de MillésimeBio, es aital es vai-t'en cagar a la vinha !

Arribat a la gara, èra pas encara que 18h50, ai agut lo temps de passar al cap oficial des taxistas ; vist la cara del taxistas que questionavi sobre l'estrangièra diferéncia, ai comprès qu'i aviá un pichon problèma. Lo dijòus i tornarai per questionar un vièlh taxista : «vos cal portar un planh» - la remarca entenduda, diluns en seguir es estat impossible d'aver l'adreiça de la prefectura de Montpelhièr, malgrat aver apelat tres còps als diferents numèros indicats -e soi generós quo escrivi aiçò.

Ai près mon bus al terminal previst, sense cap de problèma, a las 7 oras perqué i aviá un bus suplementari. Lo lendeman maitin, lo bus d'Hérault-Transports m'a tornat a Montpelhièr aisidament. Ai pagat en dintrar ambe un bilhet de 10 €, l'unica moneda qu'aviá, per astre... car a la sortida a La Mosson, per préner lo tram ; lo menaire li fautava 10 € dins la caissa ; «- pardon Monsieur, je ne vous ai pas rendu le billet de 10 € par hasard», li ai mostrat lo pòrta-fuèlha, mas imaginatz que, per escàs, èri estat ambe dos bilhets de dètz èuros en dintrar dins lo bus... A La Mosson, lo depart per l'Odyséum se faguèt normalament.

Mas lo tram serà en retard, per rason de maissanta circulacion e parcatge d'un camion ; lo menaire del tram, malgrat d'èstre dos al cap, digun se levarà, e serà melhor far sonar lo tram pendent 15 minutas sense resulta. Lo tram èra notat dinca l'Odysséum, mas serà anonciat lo cambiament de finala de tram a Corum. Lo menaire refusarà de tornar donar l'informacion e aital enganarà al mens 30 de cent des clients que son damorats dins lo tram. Ai encara perdut temps aquí,...

Soi damorat la darrièra jornada sancièra a MillésimeBio, sense minjar perqué ai pas agut de temps. A la 17 oras, las sortida generalizada fabricarà un tap, classic per Montpelhièr donc. Mas aquí soi segur qu'es la fauta de pensada subre la logistica de la sortida del parcatge de MillésimBio que la fauta dèu èstre plaçada. Ai veirificat que la 'Navette' èra absenta al moment que cal, e ai verificat que dos Alemands esperávan ambe paciéncia la 'Navette' qu'aurai jamai vista en foncionament.

Soi tornat a Ginhac en passar per la linha 10 de bus, talament aisida de préner quora se sap ! Aisida de préner ambe lo meteis bilhet que lo tram. Mas degun informa a la gara de Sant Roch !

Lo lendeman dijòus podrai anar a l'ofici de torisme per informar del problèma de taxi ; faràn d'estadisticas … Ai pas poscut anar a la comuna vist qu'es elonhada de la gara ara, e quitament per aver assajat, ai mancat pas poder reprendre mon tren reservat, car lo tram es tombat en pana.

Lo dijòus a Ginhac lo primièr bus èra plen, lo segond anava per tornar a Montpelhièr. Per evitar d'aver a damorar a Ginhac tota la jornada, ai telefonat a l'ofici de torisme del regropament de comuna ; aquí me vòlon donar lo telefòne de la companhiá de bus (en fàcia lo uèlh e que fonciona pas) e los oraris de bus (en fàcia los uèlh), li ai alara dich : «- es pas aiçò qu'esperavi, benlèu l'idèa que un taxi me podriá ajudar, e donc son numèro de telefòne ?» La responsa es estada : «- Monsieur si vous continuez à m'agresser, je raccroche». Aurà pas agut lo temps, l'ai fait ièu primièr.

16:20, lo dijòus, lo TER per tornar a Tolosa èra plen e mai que plen. Tornarai pus a Montpelhièr per una mendra visita de doás jornadas.

Lo marqueting politic de Montpelhièr explica «Enjoy Montpellier» en patois parisenc, o coma es en anglés me soi questionat s'èra pas una promocion de Montpellier als Estats-Units-d'America ? Perqué per Montpelhièr en Occitània, pel moment es dins mon cap DIS-ENJOY MONTPELHIÈR.

François Hollande e l’economia …

2012-01-30T17:43:00.001Z

Nicolas Sarkozy es particularament ligat al MEDEF, zo avèm poscut veire dempuèi mai de 4 annadas, pel mens.

Mas de qué vòlon las pensadas economicas d’un candidat coma François Hollande ?

Escotèm RTL e avèm aiçò :

Puèi coma sabèm pas realament quí pòrta la vertat, e que ne volèm çaquelà una, legissèm la primièra pagina de Le Monde, un jornal de sosten politic a la tecnocracia republicana francesa :

Far e desfar es sempre trabalhar, mas podèm encara un còp evitar l’un coma l’autre ?

E legissi : « L’interès de la TVA sociala es d’alargar als consomators lo finançament de l’Estat-providéncia.»

La medusa République Française coma aquel batèu del meteis nom, es mal partida ambe aquestes dos arganhòls.

Jean-Luc Mélenchon escriu al «peuple de gauche» a prepaus de l’occitan

2012-01-27T13:50:00.001Z

Lo statu-quò li agrada

1 / lo problèma francés sobre las lengas se limita ni a l'ensenhament ni a las signaleticas

2 / lo francés fabrica frontièra nacionalista, dins la geografia europèa e dins los caps.

3 / lo pòble al singular es de mai en mai pichon al fial de l'istòria de França...

Lo problèma es plan aquò :

La ciutadanetat es pas la nacionalitat ; lo juridic es pas l'antropologic (el parla d'etnicicsme), me caldrà parlar a los qu'an escrich la Carta dels Dreits de l'Òme abans l'arribada dels Ernest Renan e Maurice Barrès, puèi Maurràs qu'aurà la meteissa definicion que Jean-Luc Mélenchon.

Ièu m'agradariá d'aver la responsa dels redactor de l'article de Ouest-France que son acusats d'èstre de manipuladors per Jean--Luc Mélenchon.

Lo document junt es contradictòri ambe lo comunicat del Parti de Gauche.

Es domatge qu'aquel «peuple de gauche» coma i a un «peuple catholique» aguèsse pas legit Cornelius Casteriadis, Claude Duneton, Claude Hagège, Suzanne Citron, etc. Es clarament una fauta de cultura politica e d'aplicacion a la republica universala, qu'es pas vertadierament la francesa.

En confondre l’alfabetizacion e la francizacion, l’etnisme francés republican a fabricat «bons soldats» del regime, mai descervelats èran melhor serà per l’avenir de las guèrras per las «frontières naturelles» e pel productivisme colonial d’oltra-mar.

Aquesta politica es etnista tal que l’etnisme agrada pas a Jean-Luc Mélenchon, mas l’etnisme lo vei sonque dins lo uèlh de l’enemic, aquel que vòl pas de la lenga de dominacion francesa quitament s’es supausadament republicana. Es donc plan un nacionalista d’expansion parisenca qu’a problèma personal sul subjecte.

Se cal recordar çaquelà qu’es contra las escòlas associativas perqué la republica li imposa pas d’interdire al parents d’i èstre dedins.

Se cal recordar que la letra es clara, es contra una politica d’Estat per ajudar al desvolopament –fòra ensenhament- de las lengas.

I a res de novèl, es l’expression del nacionalisme d’expansion parisenca, lo FN pensa parier.

Una mapa del Midi Libre me questiona :

2012-01-23T06:57:00.001Z

Perqué aquesta mapa es una manipulacion per oblidança ? E alara perqué una mapa aital dins Midi Libre uèi dins la campanha electorala ?

Se nòta alara que la populacion del «midi» puja perqué lo nòrd davala, e i a pas cap politica occitana per los arcuelhir. I a pas cap informacion per designar la tèrra d’arcuelh qu’es Occitània. Aquò farà problèma dins una o doás annadas. Perqué l’occitna seriá pas tanben un ben public per totas las populacions, los Franceses nòuvenguts del nòrd tanben.

Mas çaquelà, la publicacion dona una idèa qu’aquela migracion del nòrd, venguda de fR-NÇA en Occitània seriá tanben un problèma. Benlèu qu’i a problèma e que sabèm pas perqué !

Alara una autra mapa es de presentar ; perqué es aital que las «frontières naturelles» pòdon amagar una vertat e benlèu cambiar lo discors sul tèma.

Perqué l’immigracion en País Catalan es mai importanta, e i a mens de problèma, aquestas que son tengut de l’induccion jornalistica de Montpelhièr. En oblidar de presentar lo Principat de Catalonha, lo discors es alara diferent e plus grandament provincialista.

Aquò es sempre lo problèma de tot subjecte tractat pels sistèma politic francés ; lo nacionalisme francés fabrica una pensada politica tòrta.

Cal remarcar sobre aquesta mapa d’Alternatives Économiques ; l'immigracion bravament mai importanta en País Catalan. E coma las obscuritats designadas pel sistèma nacionalista francés son dichas actualament per la campanha, me sembla important de veire donc que lo sistèma francés es pas lo bon sistèma per arcuelhir l'immigracion (se n'i a ! *), que venguèsse del nòrd o del sud.

(* se n’i a ! se cal pausar la question de doás semanticas entendudas dins la boca de l’extrèma-dreita, l’immigracion per ela es l’immigracion algériana o magrebina, musulmana per extension, se parla jamai de l’immigracion anglesa en Occitània – e alara se cal pausar la question se los que son a la quatrena generacion d’immigrat per aqueles nacionalistas franceses, son immigrats encara ?)

De tot biais, d'immigracion que n'i aurà de mai en mai e malastrosament avèm pas de politica occitana d'arcuèlh dels migrats.

Me remembri aver demandat a Unitat d'Oc en 1990 (data de memòria) de fabricar un document legièr (A4 blanc e nègre rècto e vèrso) per explicar en mantunas lengas çò qu'èra Occitània e la lenga occitana (distribucion sobre las platjas) ; las fotocòpias las fasiam a l'amagat dins las entrepresas que i trabalhaviàn los militants de Bordèu.

L'iniciativa es estada melhorada per l'IEO en i mesclar lo comèrç occitan : mas me sembla que lo document es encara tròp pesuc e pas pron politic per una multiplicacion bona e granda.

Donc, se cal pausar las questions de coma en Catalonha (País Catalan) la migracion es mens un «problèma» (la semantica m’agrada pas tanben, perqué l’immigracion o la migracion serà la nòrma del XXen sègle en Euròpa). Lo bilhet recent se titolava : l’immigracion es un problèma pre quí ? Picatz aquí per l’aver.

La presentacion d’una mapa d’aqueste escantilh favoriza quin tipe de pensada ? E es pas la publicacion que me questiona, es simplament l’abséncia de pensada duberta sul tèma, en oblidar pas que las «frontières naturelles» son pas realitats actualas ; es una engana volontària pels lectorats de Midi Libre ; Montpelhièr es a mens 180 km de Girona e Figueres !

Quí non vòl de Calandreta a Ortès ?

2012-01-21T18:42:00.001Z

Dins aquesta situacion non podèm que constatar e informar los Bearneses que OCBi es presidit per una pòrta-paraula del Partit Occitan d’Òlt-e-Garona e mantunes membres del Partit Occitan d’Òlt-e-Garona an emplegat la semantica Calandreta per installar d’escòla d’Estat ambe l’occitan per equitat orari a Pena d’Agenés. E quora a Laròca-Timbaut en 2010, l’E.N. refusa de duèrbe una classa d’Estat, Oc-Bi prepausa jamai la creacion d’una Calandreta. Tot lo sistèma occitanista d’Òlt-e-Garona s’es batut contra Calandreta… pendent al mens doás annadas, per matar la Calandreta d’Agen. Dins la còlha de batalha contra Calandreta d’Agen, i aviá lo conselhièr pedagogica d’occitan (M.Berthoumieux, l’òme de Martina de Pèire, e imminent membre del Parti socialiste), e mantunes autres personatges coma … ai de resèrva (per parlar de la discrecion de mantunes capolièrs ageneses de l’epòca, e professors de l’E.N.), perqué ai pas la memòria selectiva !

Dins lo cas d’OC-Bi, cal dire alara qu’es devengut un instrument d’Estat nacionalista francés (aquel nacionalisme d’expansion que vòl lo netejament lingüistic en Occitània, ambe la lenga francesa unica), nacionalisme per destrusir la progression de l’implantacion de Calandreta. E donc l'Estat a aital responsa sobre las seunas incompeténcias (estadisticas falçificadas o mainupladas per exemple), mas responsas que podràn aital mestrejar, çò qu’es impossible per Calandreta, e la seuna associacion dels parents, perqué son bravament motivats al fial del desvolopament de las Calandretas.

Pel sistèma politic francés (FdG, PCF, PSF, PRG, UMP, NC, MoDem, LO, NPA, etc.), e per l’administracion francesa en Occitània, Calandreta es dificilament de contra-rotlar.

Es pas equivalent duèrbe una Calandreta que duèrbe una escòla d’Estat ambe l’occitan per aquitat orari. Calandreta es l’autonomia de l’ensenhament ; l’escòla d’Estat es la decentralizacion, e l’Estat la podrà barrar quora l’agrada coma a Le Vigan… L’incoëréncia de l’E.N., barrar Le Vigan que la classa es plena (o destrusir un pòste de conselhièr pedagogic), per duèrbe Ortès qu’i a sonque cinc inscripcions que podrián èstre tanben per Calandreta. Al moment que cal estauviar l’argent public, donc l’argent dels pòstes de l’E.N. es benlèu pas una bona idèa de duèrbe una escòla per equitat orari d’occitan a Ortès, (ont i a Calandreta jà), e non pas zo far dins una autra comuna que n’i pas brica d’escòla benlèu!

Es evident que los interèsses contra Calandreta son mai importants que los autres interèsses… d’Estat o de la sotmission a l’Estat que nos engana, per estauviar l’argent public.

Quí non vòl de Calandreta Ortès es un sistèma nacionalista francés que s’amaga, un nacionalisme desgalhaire de moneda publica contra la dignitat del pòble occitan (una prioritat del nacionalisme d’expansion francesa) ; lo nacionalista aquel se fabrica sense zo saber coma mèstre Jourdain fasiá de pròsa sense saber.

Oc-Bi a portat la division en Bearn ont i aviá unanimitat politica, en ajudar aital los socialistas del Conselh General, novelament installats.

Apondons engatjat : aprèp la manifestacion del 31 de març 2012, e abans d’anar votar, espèri plan que l’occitanisme que se vòl d’esquèrra, se remembrarà que François Hollande seriá capable, vist que l’a medalha «d’Occitanie» gràcia a País Nòstre a Carcassona e son sistèma d’entrisme especializat, seriá donc capable de nommar Jean-Luc Mélenchon al ministrèri de l’’Éducation’ dicha ‘Nationale’, vist qu’a un fum de professors dins son staff de campanha…

Una que ne vòl pas de Calandreta, es en carga de l’ensenhament de la literatura occitana a l’Universitat de Montpelhièr, son nom es notat sobre lo document notat aquí es seguida e comantat politicament :

La sola escòla del pòble en Occitània es l’escòla desirada pels parents d’escolans, es Calandreta. Las autras escòlas son las escòlas d’Estat e ai pas escrich de la manipulacion d’Estat mas zo pensi grandament.

Marselha 2012, capitala europèa del cunnilingus !

2012-01-21T14:54:00.001Z

France Culture èra dijòus a Marselha, e còp sec lo pòble de Marselha se vei capitala del cunnilingus ! Fistre, de qué lor arriba ?

Es l’improbabla Marselha 2012 (se cerca un programa seriós e de las practicas non universitaras, televizadas ? o radiodifusada sus France Culture, partenari de l’afar, e las convidacions costumièras del personal politic local, sobretot los tradicionalistas !), o serà en 2013 ? Perqué es improbable en 2012 ? Perqué i pòt pas aver de demanda de subvencion ; es una règla de la cultura, ambe un grand K, la kultur' de l'avoir, aquela de France Culture dins los debats radiofonics : vais-je avvoir ma subvention ? Pour donner de la culture à Marseille o Massilia per los qu’an de kutur’ ? (a Marselha o París, mantunes pensan encara que Massilia es de l’occitan d’occitanistas !) Fasètz-me fisença, pichonetons o pichonetonas ; ne soi segur : es improbable.

La fòto es estada presa aqueste maitin a Marselha, a l’estacion dels camins ferrats.

I a una escòla calandreta a Marselha ?

Ipocrisia socialista a prepaus de la politica lingüistica occitana

2012-01-21T14:32:00.001Z

Cal verificar al cap de quasiment una annada quinas son las resultas de l’annada de las Assisas de la Cultura Occitana a Tolosa.

Vesèm un pauc ambe mantunas fòtos :

Podèm clarament veire que per la comunicacion Tolosa, ciutat, emplega pas l’occitan. E es pas la fauta d’espaci publicitari disponible, vist que las entrepresas de publicitat an pas d’autres pòsters de botar en plaça, autras afichas que las afichas oficialas de Tolosa e del Grand Tolosa.

L’emplec de l’occitan dins la comunicacion comuncala costariá res de mai qu’una linha en occitana a imprimir. Donc es plan una volontat de la far desaparéisser, de la rendre non vesedoira, per mostrar plan que l’occitan es la lenga d’una comunautat, per aver agurment de li tornar : «son comunautaristas», «son virats cap al passat», etc. L’ipocrisia politica socialista en Occitània es de granda dimension coma lo concepte de ‘grand sud’.

Perqué ?

Perqué l’occitan es pels socialistas un element suplementari, un alíbi culturalista, mas pas brica l’imatge que vòlon donar a la ciutat. L’imatge que vòlon donar es aquela del netejament lingüistic, lo francés republican, aquel qu’a la lenga imposada dempèis l’edicte de Villers-Cotterêt, la lenga qu’a servit a la Glèisa catolica de massacrat oficialament la populacion, aquela que uèi vira de mai en mai a l’anglofilia, perqué pòdon cambiar de lenga coma de camisa coma un interès finançièr ; l’oportunisme dels Tolzans (lo sistèma politic) es istoric e mai que tot dintrat dins la legenda de Murèth (la batalha d’avèm perdut encausa de l’autonomia de las tropas tolzanas qu’an refuzat de dintrar dins la batalha ; e aital moriguèt lo Rei d’Aragon, Pere d’Aragon).

La fotografia es valabla per Tolosa, mai tanben per Carcassona, per Montpelhièr, per Lemòtges, per Narbona, per Rodés.

L’occitan es considerat coma un problèma, las associacions de promocion son un problèma, las cal far calar a còp de subvencions (la cultura de ‘aver – aver ma subvencion per poder aver la cultura ambe un grand K) e se podiá tanben ajudar per aver vòts a las eleccions, que podèm demandar de melhor qu’un bon clientelisme.

L’occitan es cantonat a un comunautarisme, e son contra los comunautarismes (coma se lo movement occitnaista aviá pas ajudat a explicat que l’occitan èra pas la lenga d’una elita, mas la lenga de totes/as) ; l’objectiu es de presentar aiçò als electors pròpris que dóbtan, e que se questiónan (n’i a pauc), e aital passar a d’autras subjectes mai importants coma explica los nacionalistas de netejament lingüistic JL Mélenchoneton.

E se l’occitanisme podiá votar FN, seriá encara melhor per l’argumentari alprèp dels neciòts militants d’esquèrra o d’extrèma-esquèrra.

Es que cal tornar explicar quinas son las valors occitanas e las valors lingüisticas occitanas, es qu’es utiles ? Es que devèm encara un còp pèrdre lo nòstre temps coma fan los ecologistas –pron valents çaquelà. L’aligança a la vila de Tolosa dels ecologistas e dels socialisats-PRG vira aital a la desfavor dels ecologistas d’EELV.

Lo cargat de mission per l’occitan es pas aquí per desvolopar una politica, la cargada de mission tanpauc, es aquí per far calar las criticas occitanas fàcias al grand public qu’es supausat pensar que tot va plan ambe lo govèrn d’esquèrra de la vila ròsa.

La manifestacion del 31 de març de 2012 serà ajudada per la comuna, se cal demandar de quina faiçon ; de quina faiçon faràn saber que pòdon ajudar mas qu’i a limits…

Tot aquò es possible, perqué lo movement occitanista es pauc seriós e que pensa que se cal passejar coma esquerrista o ultra-aparatchik, per èstre seriós.

Complement :

(fasèm pas pron de bruch per l’occitan a Tolosa)

-°-

E del costat UMP-NC, s’aucúpan dels afars corrents …

De la ‘Wallonie’ a l’Estat de Picardia, perqué pas !

2012-01-21T12:34:00.001Z

Dins lo jornal LeSoir d’ièr la question èra pas pausada aital ; mas èra pausada d’un biais conservador e bonapartista, en donar coma una vertat segur lo continhum de l’Estat reial Belga, volgut pels Estats vesins d’Alemanha (adicion de principautats), Anglatèrra (reialme unificat), e fR-NÇA (supausadament una republica) ; èra al XXIen sègle, sonque.

Se parla alara que territorialitat valona, se parla de ‘territoire’ artefacial. La faciada rurala se vendrà plan al nivèl toristic, mas gaire al nivèl economic ; se pauas dons a la region valona son espaci economic.

La sociolingüistica ajuda plan a donar territòri coërent al sistèma politic, e pas simplament per entendre las leis dins la «lenga de totes». Aital recentament sobre aquel blòg ai poscut portar a la coneissença de totes e totas, la mapa següenta :

La mapa indica plan una zòna europèa coërenta, una clau europèa entre Anglatèrra e Alemanha, entre fR-NÇA e Païses-Baisses. La mapa indica encara la capitala d’aquel ensemble coërent : Cambrai. L’Estat de cambrasiá portariá un quicòm de nòu a l’Union Europèa ?

Es una recompausicion politica que fariá que simplificar lo problèma lingüistic francés, en portar una similitud lingüistica picarda per bastir una sobereinetat dedins l’Union Europèa. Se cal recordar la fotografia de la basteson de la lenga francesa dins la cort de fR-NÇA dins la descripcion faita per Claude Duneton dins son libre «parler croquant». Aquò ajudarà lo lector de melhor entendre perqué lo francés imposat en fR-NÇA es jà la debuta de la tecnocracia republicana e dels problèma qu’a Occitània uèi ; Occitània ? non pas sonque …

Es tanben la reformacion de l’Estat francés, en debutar pel nòrd, si identificat per la mediatizacion d’un filme recent. Lo cinèma pòrta sovent unas imatges del futur per Euròpa e donc per fR-NÇA dins lo futur.

Dins la portada de LeSoir podèm tanben notar lo problèma fiscal belga, e de dire la recentralizacion de l’Estat reial belga, e donc d’arguments suplementari per la sobeiranetat flamanda.

Dins la portada màger podèm confirmar çò que lo sistèma cristian o pòst-cristian dich catara a explicat al sègle XIIIen, la Glèisa catolica es fondamentalament dangierosa per la societat umana.

François Bayrou s’en va en Alsàcia …

2012-01-20T20:26:00.001Z

Dins un jornal de campanha : visita d’Estrasborg, per veire lo sistèma regionalizat de gestion de l'Assegurança Malautiá – aquel sistèma es pas deficitari, de gaitar non ?...

Ai recebut l’informacion de Bretanha, e l’ai aprestada per escriure un bilhet… Vira l’informacion, mas sembla qu’arriba pas dins totes los burèus de campanha dels candidats 2012.

Me sembla que lo subjecte a pas gaire interessat lo poder en plaça, per contra lo bearnés François Bayrou, quiò.

Duèrbe las pòrtas que digun non vòl pensar duèrbe a París, es benlèu lo grand avantatge que podèm donar a la candidatura del Bearnés aqueth, François Bayrou.

Tanben podètz escotar lo parcors de François Bayrou, objecte d’un programa documentari sobre France Culture, caldrà barrar las aurelhas quora lo jornalista assaja de metre l’accent tònic als mots occitans (segur qu’a degut demandar las prononciacion, mas perqué los locutors occitans son pas capables de lor explicar que cal un accent tònic ?).

-°-

La Dictada occitana a Lemòtges.

-°-

Senon pels telefònes, i a d’escotas generalizadas en fRANÇA, menadas pel govèrn central :

L’afar Callas aurà marcat Tolosa, 1712 es l’annada de naissença de JJ Rousseau.

2012-01-19T20:42:00.001Z

Sèm en 2012, aquò farà 300 annadas.

Un documentari a episòdis serà difusat per la TSR, e mantunes reportatges sobre la RSR. Pel moment, ai pas entendut cap estacion de ràdios tolzanas qu’aguèsse pensat a el per un seria sul tèma, afar Callas e Jean-Jacques Rousseau ; espèri res de la television regionala, nimai sobre TLT, sul tèma.

Uèi a Tolosa, i a gaire qu’una plaça que pòrta una placa de l’afar Callas ; e çaquelà l’afar Callas aurà provat l’incompeténcia integrista e catolica del poder comunal o dels capitols tolzans en matièra de justícia.

Jean-Jacques Rousseau aurà dubert una pòrta a la pensada liura en Euròpa, contra los poders establits.

Al meteis moment e perqué Jean-Jacques Rousseau es estat un dels redactors de l’enciclopèdia de Diderot, s’anóncia un libre critic de l’enciclopèdia de Pierre Bayle, l’occitan exilhat pels poders ecclecials integristas franceses e tolzans.

Lo ‘Theatre of Operations’ acaba de sortir la re-edicion dels "Dictionaire historique & critique" d’en Pierre Bayle, sortida prevista lo 31 de genièr 2012. Picatz aquí pr aver mai d’informacions de l’editor de Burssèllas.

Seràn ara 232 paginas a posita de la filosofia en país tolzan.

Ipocrisia del ‘Front de Gôch’ que lo candidat 2012 es J.-L. Mélenchon

2012-01-19T08:25:00.001Z

L’eslògan me fòrça a vos remandar al bilhet qu’ai jà escrich en octobre 2011, e que sembla d’actualitat, encara.

Evidentament, auriái d’amics dels avuglats militants, me caldriá demandar lo dire que m’explícan qu’i a prioritats ; la prioritat es jà una ierarquizacion, aquela que plaça lo francés abans l’occitan, veire far desaparéisser l’occitan «vist qu’es mens important», e que cal plaçar sistematicament ambe lo francés, per «ajuda a tot lo monde de comprendre».

Donc, siá l’esquèrra pensa lo social al meteis nivèl que la produccion d’un sistèma d’expression politica, las lengas, siá cal demandar de non pas votar per els, lo FdG o lo FN, o l’UMP, o lo NC, o lo PSF, o lo PRG, o lo PCF, o lo MRC, o LO, o lo NPA, etc. ; i a politica lingüistica per totas las lengas de fR-NÇA sonque s’i a egalitat de tractament de las lengas, coma s’a poscut veire al Quebèc (Lei 101). Darrièra causa, la lenga es pas una tradicion, l’occitan o l’occitan en Provènça es pas una «tradicion de Provènça» (l’expression de Michel Vauzelle èra «tradition du midi», al modèl Maurràs del concepte), una lenga es un sistèma d’expression dels pòble (de qué pòt èstre mai uman ?), l’expression politica tanben.

Apondons de campanha d’un ciutadan qu’a aujòls e que parlavan politica en lenga occitana.

L’obsession de J.-L. Mélenchon es plan nacionalista francesa, es la puretat lingüistica d’Estat francés. Se debanava ièr a Metz. Es evident qu’es lo bon camin per recuperar lo vòt nacionalista d’esquèrra dels obrièrs, contunha Mélenchon, contunha, sètz sul bon camin nacionalista ; es domatge que lo devís dels militants fosquèsse encara dins l’avuglament partesan sul tèma d’esquèrra.

De la bona coneissença del problèma, Claude Hagège … picatz aquí.

Politica 2012 : recòrd de çò qu’ai escrich en debuta del mes :

2012-01-18T16:59:00.001Z

Lo document se podrà legir sancièr aquí.

Segon las enquèstas, aviam una potencialitat de debuta de genièr 2012 de Hollande-Sarkozy. Segon las variacions del mes de genièr, aurèm … Aquí es de mai en mai complicat.

Mas la prevision de Le Pen – Bayrou qu’èra supausadament presentada coma fantasmes, es revelada coma potenciala per L’Express ; aiçò per despertar los militants socialistas e umpistas ?

Del costat dels militants e equipas de campanhas socialistas tot sembla pas al punt :

E es pas lo sol problèma dels socialistas, l’equipa de campanha e los pòrtas paraulas de François Hollande son puslèu fosques…

La fotografia dels socialistas es jamai clara, se sap pas a quí se dona lo vòt.

Super Nabot Ier es pas encara sortit de la seuna crisi d’agitacions pòst-eleccion 2007, se bolèga e nos prepara un prot gigant coma cada còp ; sembla èstre estat lo constat de totes los actors politics amùb bona vista en 2007, los qu’an pas votat dins lo grope dels 53%.

Alara lo bon sens popular báila una resulta d’enquèsta qu’efectivament fan créisser la probabilitat d’aver Bayrou-Le Pen al segond torn, 10:5 (lo meteis escòre que Sarkozy-Hollande, ambe los cambiaments sancièr de las probabilitats segon las enquèstas novèlas) ; las corbas de tendéncias per las eleccions 2012, dónan un dobla fenomèn Jospin, per l’equipa PSF-PRG e per l’equipa UMP-NC. Canal Plus parla de la susprèsa Bayrou pel segond torn, o Rue89...

Sembla que lo fait que Bayrou aguèsse agut mai de sosten oficial e sobretot mai de preséncia publica, fasquèsse pujar las resultas de las enquèstas, e la corba de la variacion. Ara, coma farà totes los partidocratas installats per lo far calar dins los mèdias ? Quitament Mélenchon seriá content d’o veire al segond torn !

Se cal sempre mesfisar de las informacion Le Figaro, mas çaquelà me sembla d’una logica clara. Explica a son camp que lo caval Nabot Ier es pas lo bon. Nicolas Sarkozy se presentarà ?

Dins los tres personatges preferits dels Franceses, i a tres elegits d’Occitània.

- 1 – François Bayrou de Bearn

- 2 – François Hollande de Creuza

- 3 – Alain Juppé de Bordèu

Quí serà lo Enric III de Navarra novèl ? Aquel que designarà lo bon primièr ministre ? La probabilitat zo dirà, mas val melhor esperar la fin dels vòts.

-°-

Espectacle tolzan de conselhar :

L’immigracion es un problèma per quí ?

2012-01-18T16:16:00.001Z

Un ciutadan francés de cultura provençala m’a questionat recentament sul tèma aquel, «los Occitans de qué pensan de l’immigracion». Se plaçèm de costat que la question sul tèma es sempre un pauc tendenciosa (se sap gaire de quin costat, vist que serà la responsa que donarà l’orientacion de la question). Me sembla çaquelà que la question es de pausar.

La primièra rason es la manipulacion que la dicha «immigracion» es subjecte dels discorses politics d’esquèrra o de dreita, sense immigracion de qué prepausan aquestes movement per far viure ensemble populaicon d’umans que son Èstre vivents d’aqueste planèta e que pòrtan religions que fabrícan divisions e interpretacions de la vida diferentas… e sovent contradictòrias per far avançar la societat collectiva amassa, o al mens dins un sense progressista per totes o lo maxímum amassa. Son soivent pas las populaicons que son un problèma, nimai las lengas que parlan, mas puslèu las presons que son las religions que pòrta la cultura que fabrícan sense sovent ne veire las consequéncias negativas per els meteisses.

Puèi de quina immigracion se parla, sovent gaire d el’immigracion ongaresa qu’es al poder actualament ! L’immigracion que se cala e qu’es l’alíbi del poder es jamai questionada, l’immigracion qu’es dins las règas de la pensada classica francesa, en Occitània, aquela es sistematicament manipulada, deservelada, adobada a la salça fanchimanda, al nacionalisme d’expansion francés.

Uèi lo problèma es pas l’immigracion, es l’emplec de l’immigracion epr far baissar lo nivèl de revengut d’un salariat, e aiçò la ierarquia del poder de las entrepresa ne sábon jogar, al grand benefici dels proprietaris del capital, contra las populacions localas organizadas e pron sapientas per criticar e repotegar.

Alara quora vesi una vídeo coma aquesta que seguís, ne soi content, e segur qu’i aurà nacionalistas franceses que seràn pas contents de la vídeo aquela :

Se cal recordar que Occitània es estada bastida unicament per las aportacions de mantunes nivèls de mudasons umanas.

M’agradariá de veire un jorn en Occitània, una causa similara, e aquò voldrà dire que lo projecte politic occitan es près al seriós enfin per totas las populacions.

L’immigracion es un problèma pel nacionalisme francés, aquel que pensa que los Occitans devon èstre los novèls estrangièrs sobre los territòri qu’an conquestat. Coma aquel Olivier Amiel de Perpinyà, conselhièr municipal de la vila catalana.

-°-

Dimècres passat ai escrich aquel bilhet e uèi dins los quiòsques se podiá vendre la mapa següenta :

Sobre aquesta mapa se vei clarament que la zòna d’Euròpa qu’a recebut lo mai de migrants es lo país catalan, Irlanda, Madrid, lo Sud de la Padania e la zòna èst d’Andalosia (se parlam sonque d’Union Europèa). Se trapa tanben que la politica d’integracion en Catalonha (Principat) es principalament installada sobre la politica lingüistica catalana, es de dire l’oficialitat del catalan.

_°_

COSTA Croisières es una companhiá del productivisme toristic

2012-01-17T09:39:00.001Z

Es que podèm far unes parallèls entre lo batèu d’Erdeven (aquel) en Bretanha perdut dins la tempesta e qu’es sul camin de la destruccion, e lo Concòrdia sobre las còstas italianas ?

Sembla que lo mercat fasquèsse progressar las incompeténcias o los boc-emissaris (Capitani per exemple) ; sembla que la primièra causa que las companhiás o entrepresas maritimas aguèssen de far al moment de la catastròfa es se descargar sobre lo capitani, sistematicament.

Mas dins los dos cas, avèm un sistèma economic que fòrça al gigantisme (Costa Croisières) o a la precipitacion (TK Bremen en Bretanha). Aviat los batèus devon cortejar las estapas portuàrias, e grand dèu èstre lo nombre de passagièrs per poder prepausar los prètz los mai baisses, e aver una distribucion dins las agéncias de viatge lo mai bèl.

Dins los dos cases podèm tanben considerar que los consomadors, ultra-consomadors, son a la basa de la pensada de las entrepresas. Avèm en fàcia d’una demanda fòrta, una responsa d’entrepresas fòrtas sense gaitar las consequéncias pel planèta. Es la meteissa faiçon de pensar en çò d’EDF-AREVA pel nuclear ; an fait progressar la consomacion d’enèrgia en collaboracion ambe l’Estat (que lor a fabricat lo mercat), puèi s’oblida lo còst de las consequéncias d’un accident, o simplament del transpòrt e l’enterrament de las daissas nuclearas.

E dins aquel sistèma del gigantisme, las asseguranças, quasiment en plagiat del sistèma bancari, an sens qu’acompanhat, avuglas, sense veire las consequéncias, en cas d’accident. E los Estats europèus damòran mut encara un còp, ambe un pauc de compassion modèl pompièrs sobrecargats d’accident ; lo sistèma potinga aprèp, sense jamai curar lo problèma.

Lo gigantisme de la pensada d’entrepresa ajuda a pensar que l’entrepresa podrà sempre respondre a la demanda del public, ultra-consomador, sense limit ; la demanda del public es estada sempre favorizada per l’Estat, estat qu’i vesiá un biais de se finançar el tanben. Lo consomador es rei, explica una pancarda de comèrç en Agenés, mas dinca quin nivèl de malfesença pel planèta ? Dinca quin nivèla d emalfesença contra los territòriu que l’Estat n’es supausat far la gestion.

La Concòrdia politica e lo Costa Concordia se son arrestats sobre una còsta italiana, al pus prèp de la còsta ; es que lo consomar sempre mai s’arrestarà, s’atudarà un jorn ?

Quin serà lo fara qu’arrestarà lo productivisme ?

Benlèu la pensada catolica o papista ?

De curats catolics que posquèssen pensar, es una causa que fauta grandament en Occitània !

Enquèsta d’opinion camina pertot.

2012-01-17T06:59:00.001Z

Abans de veire lo bilhet aquel, vos prepausi d’anar veire un bilhet escrich en debuta del mes, i portavi un pronostic.

Uèi al maitin, un sondatge arriba a France Info.

E quora l’avèm legit, e que lo pronostic èra aquel qu’avètz legit, fasèm lo morre del militant classic e novèl del MoDem :

Mas o cal tornar escriure, es pas l’enquèsta al temps T que cal legir, mas puslèu la variacion d’una evolucion de las chifras.

Ambe aquel punt de vista, nos podèm pausar la question de l’evolucion de François Hollande ; ai agut en man un trac de campanha … es subjecte a un fum d’interpretacions sobre la politica que vòl menar, de bon coma de maissanta politica. Donc ambe lo fosc de las presentacions de François Hollande avèm una baissa, una variacion a la baissa.

Quí es per l’injustícia ? Los amics e las amigas de François Hollande son dins l’oposicion de l’injustícia, tot va plan. D’un autre caire son fosc sobre los tèmas següents : las lengas e l’Estat francés (de la signatura de la Carta Europèa pel novèl pòrta-paraula Moscovici, a Bucaresti ministre que se demandava perqué la signar, farèm una ratificacion ?), de las institucions regionalas (farèm una constitucion per cada region ?), de las escòlas en occitan (las multiplicarèm coma Calandreta e coma Escòlas d’Estat ?), de la politica transfrontalièra (ne farèm per bastir entitats mai segura per l’Union Europèa ?), del nuclear (ne farèm un objectiu parisenc de restabliment de la securitat dinca demesir sancièrament la produccion per èstre segur que nos petèsse pas a la cara coma per Fukushima Daïshi ?), dels transpòrts collectius (ne farèm una politica per demesir lo nombre de camin sobre las autorotas, arrestarèm la politica de creacion d’autorotas ?), de la cultura patrimoniala o creativa (de qué volèm que París s’aucupèsse de mai ? o benlèu abandonar lo centralisme cultural francés ?), de politica audiovisuala per aver una paraula publica en region (ne volèm o pas ?), etc.

Mas per astre, las enquèstas las mai caras, costosas, son, sovent, aquelas qu’an un contengut real, per exemple aquela de La Croix sobre lo contengut de las volontats dels electors e de las electriças :

Lo gròs desfaut de La Croix es lo contengut religiós, un pauc coma lo contengut espòrt dins La Dépêche du Midi. Senon es un jornal de granda qualitat, pel contengut internacional e politic, mai tanben pels subjectes de societat.

E puèi, coma las campanhas electoralas son un moment important de soscadissa politica, lo Partit Occitan (remembrèm : soi membre de cap partit politic) prepausa unas velhadas d’ivèrn sul tèma, pensar lo politic en Occitània.

Per temps d’ivèrn en Occitània, me sembla una bona idèa, escambiar sobre subjecte d’actualitat, e parlar de politica

De las enquèstas parisencas, o de las pensadas tolzanas occitanas, avèm sonque un regret, un real debat mediatizat, que totas las visions e pensadas politicas posquèssen èstre representadas a l’ecran de la television locala, ambe lo temps que cal per argumentar, longament. Lo malastre es que la politica del numèric en fRANÇA e portada pel CSA dona pas encara un còp enveja de crompar un aparelh de television. Uèi se pensa de crompar un aparelh de captage de la RNT, mas per quin contengut ? Sempre la programacion parisenca de las maisons de disc del mercat francés ?

Nos podèm alara passar un pauc de musica bona per melhor pensar :

E al meteis temps, legir los tèxtes dels «Économistes atterrés», via Là-Bas si j’u suis. Puèi farèm una enquèsta novèla per saber coma anatz votar !

Perqué Louis Barthes fosquèsse pas mòrt per res, Du Bartàs canta

2012-01-15T11:56:00.001Z

Dins moment per l'istòria occitana (dominada pel sistèma francés dich republican) que sembla que, per arribar d'èstre audible lo mai potencialament, calguèsse parlar sense prepausar quicòm que fosquèsse bric desrengent, Du Bartàs arriba ambe un CD novèl. Du Bartàs alara reviscòla l'Istòria occitana e canta pel plaser, mas tanben pel messatge.

Alara escota me plan : «ont as fotut ton messatge ?», messatge a l'amorosa, e perqué pas a l'ensemble dels Occitanistas. E la solucion seriá la retirada al cuènh de ton cantonelon, quitament dins la retirada aquela -un CD- Du Bartàs es politic … per plantar las pastecas : «quand n'aurèm nòstre cofle», es la promessa de Du Bartàs, una promessa per una enveja d'escotar e de se desplaçar per anar los veire.

Du Bartàs fabrica pas cançons pel plaser del cançonièr novèl o pels arquius (los antropològues), las cançons de Du Bartàs son plenas d'una crida politica occitana ; las cançons son sortidas dels sabers comuns, malastrosament enclavats dins arquius franceses en Occitània, mas que pètan la modernitat, un espèr, baila un espèr (aiçò m'agrada). Los Occitans e Occitanistas (i a plan una diferéncia) qu'an pas legit lo doble libre de Louis Barthes (en francés), en roge e blau, an pas res comprès al problèma de la sotmission occitana ; Du Bartàs reviscòla l'enveja de legir aqueles libres. Du Bartàs ajuda a la pensada occitana, mediatiza una paraula politica, ambe grand succès. E seràn programat fòra las ràdios occitanas ? Zo cal esperar, son de bona qualitat, mas la qualitat sufís pas per èstre programat pels Franchimands.

Del sordat francés que se faguèt tirar pel plaser del nacional-expansionisme francés, Du Bartàs lo reviscòla en donar tanben los «Adius a la maire», la femna o la tèrra maire, Occitània ? S'èra encara viu, segur que Loís Bartas -lo sordat francés per las frontièras naturalas francesas- ne seriá estat urós d'aver un Bartàs novèl que canta, que canta mas pas pels aunors militars del sistèma francés, nimai una linha sul monument municipal, gaire mai pel plaser del sistèma bonapartista que l’a portat dins lo bartàs de la guèrra qu'espotuguèt grandament Occitània e sa nacion.

Pels programadors franceses, i a unes títols en francés, un grand espèr per RF de poder programat Du Bartàs e d'o poder prononciar coma cal a l'antena, o una estratègia ? Una estratègia bona !

Du Bartàs m'a sempre agradat, mas aquel CD benlèu que melhor que los darrièrs, i a un trabalh que soma las bèlas viradas e unas pensadas per Occitània, mercés, mila mercés.

Dos apontons :

- Du Bartàs nos prepausa aquí un document excepcional ; serà rengat dins la laissa botiguièra 'Tradition', mas es puslèu la perseguida de la vida culturala occitana, una novèla modernitat. La filhacion occitana es bona, felicitacions !

- «Les junòmes e les òmes venon per felicitar la musica magnifica qu’ongran nos ven far dançar», magnific a dançar ! E podèm cantar sense gaire saber la lenga, es per la musicalitat de la lenga occitana, valorizar per la prepausicion de Du Bartàs, es donc una sancièra ajuda a la nacion musicala occitana.

La bona referéncia 3 521383 418994

La question del qualificatiu pel mot cultura

2012-01-15T06:00:00.001Z

I a mantunas faiçons de donar un qualificatiu, mas pel politic (actor de la politica, elegits e militants, o jornalistas, veire professors de «sciéncias» politicas), pel politic es important de li donar una territorializat o puslèu una nacionalitat al sentit de Ernest Renan o Maurici Barrès (la mescla generosa e sobretot al profièich d’una sola nacion, l’expansionista).

A la seguida d’aquel article dins Le soir de Brussèllas, m’a botat al cap la question, es qu’i a una cultura francesa ? E i pòt aver una cultura francesa ? Donc, de qu’es aquò la cultura dicha belga o francesa ?

Dins un Estat çaquelà un pauc federal, es donc lo Parlament Flamand qu’es questionat, sèm en democracia. Dins l’Estat francés la naturalitat del jacobinisme installa una «cultura francesa», ambe un ministèri que farà la gestion de las subvencions dels grands luòcs de la creacion elitista francesa.

I a agut una cultura sovietica, d’una adminiostracion d’una associacion d’Estats comunistas o quasiment dich comunistas. Donc pel sistèma francés es normal d’aver una cultura francesa. Mas de qu’es la fRANÇA senon un mercat juridic (la republica s’es bastida al torn del concepte de nacion juridica que las lei devon èstre sonque en lenga francesa e donc que devèm aprendre al pòble de la parlar, de naut cap a bais), un mercat juridic que mantunas nacions i son nadant coma dins una piscina ambe «frontièras naturalas», la creativitat de las nacions sotmetudas es alara limitada (l’Union Europèa aurà çaqielà portat unas duberturas de pòrtas, un pauc d’aires bon e sanitós). E la cultura pòt èstre sonque administrada ? Venguda d’una administracion ? Coma dins lo sistèma sovietica ? Coma dins un sistèma bonapartista ?

I a una cultura occitana vos o explicaràn los antropològues que ne fan estudis d’aquesta nacion mesprezada ; çò que ne damòra de faiçon populara es l’accent dins la lenga de l’empèri, mantunes accents, mantunas modalitats e tonalitats, mas lo cap-d’orquèstre es encara a París, es de dire pauc de causa ; donc ara la cultura francesa es un OGM cultural qu’es administrat pel poder en plaça, se trapa qu’es republican francés, d’esquèrra o de dreita. Aital las tropas teatralas occitanas veiràn jamai venir un sol foncionari d’Estat per las valorizaro las questionars, e donc fan pas partit de la politica de las DRAC (delegacion decentralizada del ministèri de la cultura parisenca) ; la causa deurà benlèu cambiar ambe l’intergregionalitat que lo ministèri de la cultura a decidat d’i participar. Aital lo cinèma occitan recebrà pas una ajuda del CNC, organizacion per crubar la moneda taxada dins las entradas dels cinèmas. Aital los programas e las produccions audiovisualas seràn pensadas a 95 % a París, e l’autoritada CSA parlarà de cadenas de television sonque dempuèi París, malgrat l’envolucion de la tecnologia e del numèric. Donc, i a plan una cultura de la dominacion politica bonapartista francesa, una excepcion culturala en Euròpa. Mas de cultura populara, lo sistèma republican francés –en bon OGM- fabrica lo pesticidi per evitar la creacion de culturala dicha populara, dicha aital perqué non aurián mestièr d’una pensada parisenca per las desvolopar, o las valorizar ; la causa es clara ambe las banlèga de la misèria parisenca.

Donc la question belga es fòrt utila d’aver al cap.

E i a una cultura francesa ? La bona pensada podriá explicar que un sistèma administratiu pòt pas èstre creador de cultura, se non un sistèma administratiu que pensa aver de cultura, per per afirmar que n’a, fabrica una cultura de l’aver, aver subvencion per poder existar. L’administracion (educacion e cultura) an preparat lo terrenh per la subvencionita aguda ; un pauc coma las tropas russas an cremats los camps per evitar que las tropas bonapartistas aguèssen de qué minjar ; lo modèl es estat desvolopat tanben per las tropas sovietica acarada per las tropas nazis ; es l’òbre del camp cremat : ne sèm aquí ambe l’administracion francesa, lo camp es cremat e las populacions occitanas an ara mestièr de subvencion per desvolopar un sistèma cultura fòra sòl qu’a mestièr de subvencion.

Donc i a una cultura francesa : es la cultura de la destruccion culturala, es pas una excepcion culturala, es simplament que es excepcionala prequé a mestièr de subvencion per sobreviure.

E pel moment en Occitània, avèm pas la chança d’aver un Parlament occitan per criticar lo sistèma cultural administrat pels Franceses.

E coma ia pas de cultura sense lenga, la cultura occitana a mestièr d’una politica, de finança, perqué fRANÇA l’a maltractada, res de mai qu’una reparacion istorica.

Aprenètz l’occitan (aquò se pòt far aisidament : Teleoc.com, o Collègi d’Occitània), e benlèu farètz cultura, aprèp ? Segur de tot biais aurètz mestièr de subvencions vist que fR-NÇ- a destrusit las basas umicas e unica per bastir una cultura occitana digna, que se podrà autogovernar, autosufire, auto-alimentar. Car zo cal pas oblidar i a pas de cultura occitana sense lenga occitana ; donc, la semantica que vòl qu’un cantaire fasquèsse de ‘cultura occitana’ es una absurditat, un cantaire causís uina lenga, e la cultura occitana se fabrica aital. I a pas de cantaire(s) de ‘cultura occitana’, i a cantaire(s) de lenga occitana que fabrica la cultura occitana, que zo volguèsse o pas ; cantar en occitan li podrà tutejar lo biais que la cultura occitana se podriá desvolopar, mas el es pas mestra de la ‘cultura occitana’ e donc ‘canta pas en cultura occitana’, mas ambe la lenga del meteis nom.

I a bravament d’autres qualificatius al mot cultura, i a tanben lo «La Culture» dins la boca de mantunes elitas franchimands, mediatizats o pas.

C’est la fR-NCE, now.

2012-01-14T12:38:00.001Z

Chibanis, Armenians, e UMP-NC, majoritat actuala a l’Ass.dicha Nacionala.

2012-01-14T12:25:00.001Z

Las eleccions son aquí - 500.000 vòts pels Armenians, una lei ! Pels Chibanis, qué ? S'espèra un decret ...

La majoritat actuala de l’Assemblée dicha Nationale e lo Sénat an votat la lei qu’espèra los decrets d’aplicacion, decrets del govèrn UMP-NC (la majoritat actuala). Ont i a un problèma donc ?

E los meteisses que fan leis pel Chibanis, pels Armenians, pels omosexuals, pels sabi pas quin grope comunautarista, refúsan de pensar a una lei que seriá pas que salvar una lenga, lenga parlada per un grope e que se mesura pas son apartenença al luòc de naissença, ambe eles !

La pensada francesa en politica (e sa conceptualizacion), coma dins d’autres caires de la pensada umana en fRANÇA, es un vertadièr problèma de coëréncia, de logica. Un païsan francés, castigat per èstre elonhat de la «bona pensada» francesa, es benlèu mai lògic que la mendra persona francesa que se pensa la lutz de la pensada republicana francesa, e que sortísde las formacions universitàrias actualas en sciéncias politicas.

Es pas novèl :

Remarcatz la grafia francesa, un pauc especiala, aquel patois d’acadèmias es talament cambiadís que l’occitan del meteis moment es encara legible per un alfabetizat occitan de uèi, alara que lo francés es puslèu un problèma.

Pourquoy ? E perqué donc ?

E se cal pas enganar, Nicolas Sarkozy n’es que lo visu de l’iceberg del problèma francés :

En fRANÇA es pas sonque una question economica per aver una degradacion dels passes politics que la nacion expansionista daissa sul planèta !

3 / remembrança dels sabers : L’ensenhament e la «nation».

2012-01-13T17:48:00.001Z

L’ensenhament de las lengas de fRANÇA se podrà jamai resumir a la preséncia d’ensenhaments dins aquestas lengas, quitament s’es important. Dire aiçò es pensar coma en Irlanda en 1921, ensenhament generalizat mas lo gaelic d’Irlanda a baissat en emplec dinca l’arribada d’una television, e lemplec oficial al nivèl d’un Estat independent pel personal politic. Donc es un pauc estonant qu’un redaccion qu’organizèsse un debat aital sense aver un punt de vist general sul tèma.

L’ensenhament es sonque vist sul modèl francés, lo francés a creat «frontières naturelles», donc l’ensenhament d’una autra lenga es supausat fabricar fontièras. Los ensenhants an un grèu problèma, son militants per partits que fabrícan programa, mas son pas jamai estat veire endacòm mai coma se debanava l’ensenhament dins territòri ambe doás o tres lengas.

Contrariament a çò qu’es donat aquí per Fèlix Castan, a quí ai pausat la question següenta un mes abans sa mòrt a Uzèste e en public : quina es la diferéncia entre ciutadanetat e nacionalitat ? responsa : « -es una bona question PUNT», mas ai pas la responsa. La nacion de Fèlix Castan es malastrosament la même qu’Ernest Renan ou Maurice Barrès, es un problèma de sapiença en sciéncias politicas, e benlèu tanben una fauta de prigonditat dins lo saber sobre l’istòria de la basteson d’aquesta nocion francesa fosca ; es pas aver jamai legir Cornelius Castoriadis. I a mantunas nacions en fRANÇA es questions antropologicas, e i a un sol sistèma juridic (çò que lo MRC explica coma l’«unité républicaine» veire bilhet 1/), perqué i a un sol parlament, un parlament que vòta leis ; e quora escrivi qu’i a un sol sistèma legal, ai jà un dobte, ambe l’Alsàcia-Lorrena ! Donc la frasa de Fèlix Castan es totalament fòra realitat, presenta e istorica.

Las causas seriosas se legísson dins Libération e sul net.

Conclusion politica :

Practicatz l’elonhament de totas las fòrças politicas que revendícan lo nacional-expansionisme coma «bona» politica republicana : FN, Parti de la France, MRC, UMP (90% dels candidats), NC (90% dels candidats), PdG (90% dels candidats), mantunes PCF (75 % dels candidats), mantunes PSF (55 % dels candidats), mantunes PRG (45 % dels candidats), mantunes MoDem (40 % dels candidats), mantunes EELV (15 % dels candidats).

2 / lenga nacionala per ajudar la páur dels nacionalistas franceses

2012-01-13T17:23:00.001Z

Lo sistèma d’ensenhament del còrs se fabrica dins lo sistèma public, perqué ? Perqué la demanda nacionalista còrsa es estada pron fòrta per l’imposar a París. La violéncia es lo sol lengatge que sembla comprendre l’unitat republicana francesa ; alara los Occitans que son sempre estats pacifics –e se comprendrà vist çò qu’an patit de fRANÇA !- son los qu’an pas agut una bona aurelha de l’unitat republciana francesa. L’unitat republicana francesa aurà sempre augut un problèma de vielhum tre la debuta, las aurelha per escotar la vòtz del pòble occitan an jamai plan foncionat.

Alara podèm entendre los Còrses quora demándan una oficialitat, es al miníma çò que los Occitans pòdon demandar coma reparacion istorica.

Cal remarcar que la lenga còrsa es aquí demandada per ‘tutti’, çò qu’es exactament lo contrari de la politica menada per l’occitan en Occitània (dins los dos sistèmas d’ensenhament : equitat lingüistica o immersion lingüistica); l’occitan es donat a una elita (an de chança çaquelà), elita que se li reprocharà pus tard de «fabriquer un communautarisme» (veire un bilhet recent de debuta de genièr 2012), contra l’«unité républicaine».

La fòto es tanpauc pas inocenta, vist que lo concepte de nacional es d’Ernest Renan e Maurici Barrès (segonda partida parisenca de la Révolution dicha française), e tre que se ne parla per las autras lengas, se pensa sul pic, ambe aquestes conceptes en mans o al cap, a l’establiment de frontièra e d’un Estat novèl, als independentistas. l’Estat novèl, o l’Estat tot cort, es çaquelà jamai criticat quora es Mónegue, e quitament se li paga foncionrai de naut-nivèl (lor fabrica una retirada per de bon gran). Los independentistas fan sistematicament páur al nacionalisme francés, perqué ? (levat al Quebèc çaquelà) L’independentisme fa páuc perqué l’expansionisme nacional francés es autan mostrat del det, criticat, e frenat.

1 / Del debat de L’Humanité, l’unitat républicana francesa.

2012-01-13T17:09:00.001Z

La redaccion de L’Humanité a valorizat una frasa, aquesta frasa determina clarament totas las páurs que pòt fabricar l’idèa de las lengas en fRANÇA ; e coma pensi pas que fosquèsse simplament la redaccion parisenca (Saint Denis) mas puslèu l’imatge que Paris se fa de son lectorat, podèm comentar aiçò :

La nocion de lenga regionala determina un espaci dedins un ideal Estat, ambe frontièras dichas naturalas (e motiu de mantunas guèrras o fraudas electorala coma per l’anexion de la Coumtea Niça), es cap question de lenga pont de la latinitat… ni de Prèmi Nobel de Literatura !

Ambe la nocion de riquessa avèm un element economic que dintra dins l’universitat ; es dangierós per monde que son majoritariament venguts de las letras, endreits que los professors –qu’an jamai botat lo pès dins lo sistèma economic- fabrícan la páur del mercat e de la vida economica classica, de l’exterior normal.

Lo vèrb preservar, indica clarament que son en dangièr las lengas (mas que els tanben ; se devon preservar d’aiçò en evitar de las multiplicar), podèm pensar que i a doás vias d’interpretacions : 1 / se son acabadas perqué las desvolopar, la question utilitarista e productivista es alinhada aquí, 2 / preservar, es de dire per l’ensenhament (çò qu’interessa mai que tot l’esquèrra, perqué son majoritariament militants sortits dels professorats), al moment que cal redusir lo nombre de pòste, l’ensenhament de l’occitan es pus una grand interès. La frasa indica plan que manifestar serà sempre la règla per aver quicòm de l’administracion francesa concernent las lengas.

«et même à cultiver» es un prevencion qu’es arribada dempuèi sonque cinc annadas, per evitar d’èstre tractat de musealista. Mas cal pas exagerar çaquelà : «mais dans un strict respect de l’unité républicaine» ; avèm pas agut dreit a la tolerança, mas quasiment.

E ara l’unitat republicana ; sabi pas s’existís encara mas en Itàlia, Garibaldi a fabricat l’unitat italiana, e lo jornal de l’esquèrra se sonava L’Unità … per i installar un rei, que el a agut de prendre un reialme mai bèl que lo de Piemont ; es un pauc a l’imatge de Enric III de Navarra que decidís per una messa –e benlèu mai (edr!)- de metre la corona dels reis imperialistas francs, per devenit Henry IV de France.

Se cal pausar çaquelà la question : de quina unitat republicana se parla, abans 1860 ? Abans 1914 ? Abans 1945 ? Abans 1962 ? Abans 1981 ? Coma l’unitat republicana francesa es un impèri que demesís al fial de las estupiditats nacionalistas francesas, i a un grand espèr en entendre la frasa aquela : an páur de perdre un boçin de mai. Los caldrà avertir que se l’independéncia d’Occitània arriba, lo modèl francés de la destruccion lingüistica serà pas aquel d’Occitània, per rason bestiament economica, cal èstre nèci o Francés per destrusir lenga que p♫9don ajudar de comerçar o escambiars ambe los vesins los mai prèp de l’Estat novèl ! Cal èstre francés per destrusir las lengas que pòdon çaquelà servir d’armas de la coneissença per poder vendre (autre còp se parlava de conquèsta militara) a l’Estat vesin. Donc per rassegurar los professors que vòtan MRC, e que son professor de francés en Occitània, traparà un emplec en Occitània independenta, mai tanben se Corsega, Euskadi, Catalonha, etc, devenon independent.

La santa unitat républicana, l’avèm agut talament dins lo cuol, que las tropas occitanas ne son crevadas (pas an sens figurat) en 14/18 per «frontières naturelles», e an agut «polit» munoment inaugurats pels prefectes e l’armada generosa. E uèi, l’ensenhament de l’alsacian qu’es normalament un pont per desfar las frontièras, e bastir Euròpa, l’Union Europèa, es en mal, encausa de la pensada francesa que podèm legir dins aquela frasa publicada e mesa en valor per L’Humanité.

La frasa es dicha aquel per un Bernard Amiel, MRC, sabètz aquel partit qu’aviá coma amic un amic novèl del FN, un certain Philippot.

Uèi, pel moment, aquelas conariás de ligar la lenga e las frontièras, imaginari nacionalista francés (en valor dins L’Humanité), avèm populacions inadaptadas a trenta km de las potencialitats d’emplecs, en Alsàcia, Lorrena, Catalonha, o Comenge en Nauta-Garona, e de mens en mens en Euskadi (car los Bascos son a capitar d’aver mai de 60 % d’ensenhament del basco dins las escòlas, per justament eliminar las frontièras fabricadas per l’«unité républicaine», qu’a donc divizat lo pòble basco en considerat que lo tractat dels Reis capecians èra la nòrma de la republica parisenca !).

La novèla «unité républicaine» es a fabricat un colonialisme novèl a Mayotte en destrusisent l’espaci lingüistic natural de las Comòras, dempuèi la departamentalizacion. Dins aquel cas, l’«unité républicaine» d’Africa orientala e musulmana, a fabricat estadisticas a Guéant per poder explicar que las chifras d’expulsion son de mai en mai bonas, vist que 80 % son de Mayotte ! Mercés a la departamentalizacion, aquel sistèma es talament simpatic per la populassa MRC, sense cap contradiccion reala dins lo debat (mas ne tornarèm parlar dins un autre bilhet, es talament aisit de criticar los assages jornalistic per far plaser a un grope d’occitanistas e de militants del Parti Communiste Français qu’an oblidat l’istòria del Parti Communiste Algérien).

Dins lo meteis article podèm listar una informacion important de l’elegit còrse, cal pas seguir lo modèl francés per installar una dignitat lingüistica :

Parlarèm d’aquesta fòto e del biais de la presentar, dins lo bilhet 2/

L’Humanité organiza un debat e zo publica.

2012-01-13T16:19:00.001Z

La question èra pas : « lo monoteïsme lingüistic es un dangièr per fRANÇA ?», notatz plan la question, puèi aprèp veirèm pels convidats ...

o « lo coorporatisme lingüistic dels sindicats frena a la coneissença de las lengas en fRANÇA» (taula redonda ambe una diversitat de sindicats, notadament l'UNSA que nos tracta de terroristas)

o « lo coorporatisme administratiu de l'EN frena als escambis internacionals en fRANÇA»

o « menaçat de non pas aver un seguit de las formacions en lenga occitana, la populacion a decidit d'aver son pròpri sezrvici al pòble, servici que fosquèsse pas un servici d'Estat e coorporatisme », aquí lo debat seriá establit !

O podèm tanben pensar : «quora L'Humanité organiza un debat sobre las lengas menaçantas, que cal far ?» (lenga menaçanta = francés, car imperialista gràcia a son sistèma jacobin)

A Tolosa (Colomiers) es mai aisit d'aver una escòla per immersion lingüistica en alemand dins l'E.N., qu'una escòla per equitat lingüistica (de l'Estat), e parli pas de las escòlas per immersion lingüistica (Calandreta), laïca e associativa.

Per clavar, a Tolosa actualament, val melhor parlar anglés, que lo patois parisenc, es que L'Humanité es capable de publicar aiçò -lo meu corrièl- dins la lenga dels Trobadors, dins la lenga mesprezada per sa dignitat manténguer ? (1- per debutar un debat qu'a pas sonque las façadas de l'ensenhament / 2- e pietat sense traduccion, la compassion lingüistica n'i a pron).

Lo paure Jean Jaurès aviá dich un fum de causas bonas sul tèma, mas un sègle aprèp, las estupiditats de l'esquèrra francesa sul tèma son monumentalas.

Nuclear : omèrta informativa sobre la centrala nucleara de Golfech

2012-01-13T12:56:00.001Z

Alara que se sap quitament pas se los viules o pibols en val de Garona son en bona sentat dempuèi que son estats venduts per installar Golfech, una enquèsta americana de 2011 inquièta los «ayatollah*» de l’antinuclear, los mèdias locals serián a aprestar una enquèsta sobre de quina manièra l’informacion non podrà arribar dinca las populacions (la question vire dins Le Petit Journal o dins La Dépêche du Midi).

Entendi jà los elegits explicar que la piscina olimpica de Golfech ajudarà los nenets leucemics a melhor viure la centrala emplecucleara, ontologicament creatriça d’emplec, e difusaire de bona electricitat nacional-expansionista, e tanben qu’asaiga los budgectes dels elegits locals. E se la piscina ajuda pas, lo còst de la gasolina de las estacions localas serà redusit per los poder portar a l’espital lo mai segur per servar l’informacion dins la cramba d’espital (se causirà un espital ambe un chirurgian PRG e d’un espital en deficit per poder far pression politica per lo rendre mut).

S’anóncia que VFM farà la presentacion de l’enquèsta en occitan dins lo programa de dissabte per èstre segur que l’informacion serà negada dins la diglosia republicana.

Mais ne vous inquiétez pas : ceci n’est qu’une information d’un extrémiste d’écologiste et qui veut encore avoir un éclairage à la bougie et donc parler seulement le patois de Paris.

Lo nacional-expansionisme parisenc e sas formacions dónan aiçò uèi :

2012-01-12T13:57:00.001Z

Las elitas francesas pòdon passar de Chevènement a Le Pen ; n’i a qu’i vèson una causa estonabla ; personalament, las explicacions son simplassas : de l’esquèrra a la dreita francesa lo nacionalisme es similar, es expansionista, sobre l’esquina occitana, e quora es pas sobre l’esquina occitana pensa que l’occitan es sonque un patrimòni, sonque un suplement d’anma, una lenga polida e pas mai, un arquiu que cal servar, etc.

L’escòla politica de Chevènement a fabricat un fum de clònes, perqué es un extremisme politic franchimand, e sobretot perqué es jamai estat boicotat per la casta mediatica, donc promòugut en estar dins lo grope dels elegits Mitterrandistas. Coma podèm determinar aquel extremisme francés : es simplàs, es aquel que refusa la diversitat lingüistica dins l’Estat francés, es aquel que mescla la cuitadanetat e la nacionalitat, es aquel que prendrà coma referéncia Ernest Renan e Maurice Barrès. I a pas de diversitat lingüistica sense una politica per las lengas en fRANÇA, dins un Estat normal e democratic es lo juridic que dèu notar aquesta necessitat de lei per la dignitat manténguer. Aital la Loi 101 al Quebèc a portat la dignitat politica pel francés al Quebèc, puèi lo Canadà a portat la politica per l’Estat federal.

Lo federalisme o la politica per la dignitat lingüistica son causas oblidadas pels nacionalistas franceses, perqué son expansionistas, provincialistas, decentralizadors o antidecentralizadors, mas, se sembla, valorízan la democracia a partir del moment que sonque París e sas elitas pensan (se pòt pensar lo lengatge parisenc tanben en províncias o region, las escòlas de las dichas sciéncias parisencas son pas totas installadas a París). E coma las elitas son estadas sanctificadas per la Glèisa de Roma, París pensa, clar, pensa plan coma cal per totas las nacions sotmetudas, talament clar que se sentiguèron forçadas d’ensenhar lo biais de dominar los autres d’una certana arrogança republicana.

A l’esquèrra, mantunes personatges son al entorn dels candidats, candidats o elegits formatats a l’escòla de las sciéncias politicas e rarament sul terrenh de la vida sociala classica, avèm conselhièr que lor demandan las piadas blancas e segura d’èstre pas de dreita ; mas aquò fabrica pas una pensada similara al nacionalisme de dreita, non lo personal politic d’esquèrra a tanben mestièr de personal politic nacionalista ; e i a mens nacionalista qu’un ancian politicièr ?

Avètz jà vist nòstre personal politic d’esquèrra explicar que l’environa seu es una caissièra de supermercat, un pompista, un carnissièr, un fustièr, un restaurantor, un caumaire, un cantaire, un dòquer, un chaminaire, un peruquièr, un merçant, etc. Avètz jà entendut parlar un òme politic o femna politica (benlèu una se podrà trapar, mas una generacion d’un partit aprèp èstre sortit dels pòstes de govèrn) qu’a creat una entrepresa aprèp èstre estat elegit ?

Dins las reünion politica a Tolosa lo public es a 80 % professors dins la sala, quora son socialistas. Verificat sul terrenh.

La monopolizacion dels pòstes d’elegits dins l’Estat francés es un grèu problèma democratic. Es lo meteis problèma que la fauta de cambiament dins los pòstes dins las entrepresas.

FRANÇA es un Estat que tot es de cambiar, tot.

Novèls projectes de TNT-TDT en fRANÇA, novèls punts de vista ? Dobti.

2012-01-12T11:12:00.001Z

Lo CSA, institucions parisencs, se prepausa de donar a gratís frequéncias TNT-TDT per l’Estat francés, lo mercat republican que li dona l’autoritat politica centralista francesa.

Vaquí donc l’informacion que se passeja un pauc pertot sul net.

1 / MSN plaça l’informacion dins lo people, mot del novèl patois parisenc ! Traduccion : la casta al poder a París ; l’informacion indica que la casta se vòl partatjar las frequéncias que l’Estat centralista li dona, un pauc coma del temps que las familhas de sang blau avián de demandar al rei una plaça, un territòri, per cruvar moneda sul bon pòble aital distribuat, un sièti de Généralité.

2 / MSN amaga res de l’informacion, es plan «una tradicion e valor francesa», aquela del partatge dels avantatges del centralisme francés, entre Parisencs amb colors revendicadas, blau o roge ; L’Estat republican francés produsís 95 % de son audiovisual a París e sobretot lo decidís ailà, sense cap projecte per las regions de fRANÇA, ni cap accent per aquel monopòl de pensada e idèa.

3 / Dins la lista prepausada, i a pas mai que la casta qu’a amotlonat la moneda de l’existéncia de l’Estat centralista francés, un mercat a posita, docil car contra-rotlat per un sistèma embarrat, e autoproclamat universal. I a pas un projecte per Estrasborg, Lille, Nanta, Lyon, Marselha, Niça, Tolosa, Montpelhièr, Bordèu (per exemple). De quina manièra lo CSA podrà explicar que del santus centrum se sortirà sistematicament los verbiatges e los actes sul tèma de la diversitat ? Perqué cap autoritat de la decentralizacion a pas agut l’idèa d’un grope de productor regional per prepausar una cadena publica de television regionala tolzana, marselhesa o bretona, per tot l’Estat francés ? Perqué TV Breizh es un projecte abandonat per TF1-Bouygues ? Perqué la frequéncia es a gratís pels Parisencs e la casta al poder (sul mercat republican), alara qu’es sistematicament un problèma per las talveras de l’Estat francés ? Per EITB o lo grope de television publica de las autonomias vesinas ?

4 / l’abséncia de France Télévision resulta d’una limitacion de la moneda per la television publica, mai tanben del limit de la pensada “service public” al nivèl televisual, e de la fauta de credibilitat de l’usança de la moneda publica per trabalhar la diversitat lingüistica alara que los quasèrns de carga sul tèma son pas respectats a France Télévision coma a Radio France. Aquí lo CSA s’en trufa, e lo sistèma politic que li dona autoritat tanben. Se calcula coma fabricar una television en anglés o/e francés, alemand o/e francés, mas jamai en occitan e/o francés, breton e/o francés, alsacian e/o francés, goadelopean e/o francés, martiniqués e/o francés, etc. S’espèra un CSA que s’aucupèsse de la diversitat lingüistica dins las television francesa. Rapèl : una television es una seguida de programa e una pensada sobre las seguidas de programas. Una television es pas una vídeo que se podrà gaitar sul net.

31 financièrs an despausat un dorsier televisual, 31 coma Tolosa, mas sense las regions, e sense cap contengut que farà petar lo capèl bais, ni espetar lo problèma lingüistic francés (i a pas cap projecte real de television en lenga occitana, basca, bretona, alsaciana, etc.).

_°_

La question que se pausa la directriça de KTO es la meteissa que s’auriá de pausar un poder politic occitan, o simplament plaçar al debat un comunicat d’un partit nacional d’Occitània, un vertadièr.

Perqué nos cal una frequéncia en TNT-TDT per aver una television publica e nacionala occitana ? Se lo repleg identitari es lo modèl francés de television, un modèl republican e castica, es evident que lo modèl occitan de television pòrta melhor una politica lingüistica per l’occitan, e donc tanben una dubertura sul monde latin, e donc sul planèta sancièr. Un autre monde es possible s’avèm un programa qu’alinhariá las produccions audiovisualas occitanas (ambe una dubertura religiosa clara mas laïca) per fargar una vertadièra television del país, Occitània. Soi sempre espantat de veire que Genève capita d’aver una television de bon nivèl (milhor qu’arte per l’aver sul net), e que los poders de la decentralizacion en Occitània son jamai estats capables d’aver un projecte de television occitana per la TNT-TDT, e los partits o movements politics son jamai estats capables de mandar un comunicat al CSA per li demandar una linha sobre l’emplec de l’occitan per las novèls televisions de la TNT-TDT en Occitània. Suportar París comença de coflar !

Messatge als Turcs

2012-01-11T18:49:00.001Z

L’informacion junta indica que los elegits turcs son a desbaptezar los noms de carrièras referent a fRANÇA. Bona idèa, per castigar las arroganças francesas. Mas coma cal èstre positiu, Turquia deuriá baptesar los noms de carrièras del nom de las lengas mesprezadas en fRANÇA, las territorializadas : flamands (neerlandés de Fandras), luxemborgés o francic, alsacian o alemand d’Alsàcia, Savosian o arpitan, breton, gallo, occitan (e totes sos dialectes, gascon, lemosin, auvernhat, dalfinés, gavòt, provençal, lengadocian), basco, catalan, còrse, goadelopean, martiniqués, creòl de la Réunion, las lengas de Guiana, las lengas de Polinèsia, las lengas de Kanaki ; i a de qué far per desbaptezar !

E tant que i sèm : totas las lengas, lengas dels signes, rròm, armenian, amazigh, josius, arabs marrocan, algerian, tunisian, anglés, espanhòl, portugués, etc.

Contrariament als Franceses, los Turcs an lo gest que cal al moment que cal, e aviat picar sobre l’arrogança francesa es una bona idèa.

Escòcia serà independenta o pas ?

2012-01-11T15:32:00.001Z

The Guardian demanda als internautas de donar lo lor punt de vista, es localizat sul pic.

Quora serètz arribat a la pagina, i aurà la cara dels dos primièrs ministres anglés e escocés, e donc podrètz causir l’un o l’autre. Picatz sobre la meuna mapa.

Aital se podrà veire l’influéncia del blau o roge sobre la mapa europenca, e lo punt de vista occitan sul tèma. Pel moment en fRANÇA es lo blau que ganha, es de dire Escòcia independenta d’Anglatèrra. Es pas simplament lo cas de fRANÇA, tot lo continent europèu qu’a votat, a votat per l’independéncia d’Escòcia.

Lo SocialistWorker Britain dona son avejaire sobre lo referèndum en Escòcia

2012-01-11T05:28:00.001Z

Aquel document es important :

Es important non perqué dona l’inquietud del govèrn de Westminter, mas perqué dona l’inquietud de tot tipe d’imperialisme.

Aital comprenèm melhor l’inquietud de l’esquèrra francesa que vòl pas entendre parlar de las regions, de las lengas, o de tot poder en region. Lo document escocés pròva aital, ambe personas per bona fe politica e d’esquèrra, son contra los imperialismes ; es natural. Donc ne cal concludir que l’esquèrra francesa, dempuèi l’Argèria francesa, an pas cambiat, son encara imperialistas. Una pensada imperialista es la caracteristica del devís de Mélenchon (candidat del FdG en 2012).

L’esquèrra o la dreita francesa refúsan la charta de l’ONU de 1947 sul dreit a l’autodeterminacion dels pòbles, de moment que son els per an lo poder, lo govèrn, la sobeirenitat en man ; aiçò es d’imperialisme.

L’anticapitalisme es naturalament contra l’imperialisme ; de qu’es l’anticapitalisme francés contra l’independéncia de Corsega o Bretanha, contra l’autodeterminacion de las nacions aquestas ? O Occitània ? O Euskadi o Catalonha ? O Elsàcia o Savòia ? Senon, una novèla faiçon de fabricar un imperialisme republican francés d’esquèrra ?

Atencion : aquò vòl pas dire que soi ‘anticapitalista’, es simplament una desvolopament d’una pensada politica. De capital ne cal per bastir un Estat, coma per bastir una entrepresa ; es l’etica dins las entrepresas o los Estats que cal modular cap a un respect de tota l’espècia umana. La finança es un modèl d’emplec del capital.

O vòs participar a la campanha :

Senon podràs çaquelà lo 31 de març manifestar e delegar ta question a Anèm Òc :

Contra la pensada unica, e la lenga unica.

2012-01-10T15:27:00.001Z

Li podèm far fisença.

Tot mena de mesprès s’es portada pel politic, ajuda o establís lo faschisme.

L’independéncia d’Escòcia en vista !

2012-01-10T15:03:00.001Z

L’informacion emplena totes los mèdias al Reialme-Unit, e sembla que l’informacion interessa pas a París ; se cal demandar perqué ? Ai plan segur una pichona idèa ! Vesètz coma los Escoceses fan de prevencion a prepaus de l’independéncia :

La páur d’aver una lenga suplementària en Occitània, pels Franceses es una idèa coma lo comin contra l’independéncia. Perqué ? L’associacion de las libertat republicana es associada a l’existéncia del francés per totes dins l’Estat lo mai centralista d’Euròpa.

Es en 1707 qu’i a agut associacion entre Anglatèrra e Escòcia… Es una situacion qu’es impossible de comprendre pels Franchimands ; per exemple, los a calgut mai de dètz annadas per entendre que lo torneig de 5 nacions de Rugbí, èra entre dos Estats sonque ! La semantica ‘Royaume-Uni’ lor escapava, e quitament uèi sábon pas la diferéncia entre Britanics e Angleses. Las doás bandièras presentadas aquí son grandament desconegudas dins la populacion francesa.

Benlèu qu’abans 18 meses, los Franchimands auràn la pedagogia mediatica que cal, per explicar qu’Escòcia vòl l’independéncia e qu’i pensa fòrt dinca aplicar las règlas de l’ONU per prendre lo camin de l’independéncia, e trapar una cadièra suplementària a Brussèllas, una cadièra d’un Estat que serà alara lo primièr a aver una moneda Èuro sobre l’Iscla Britanica, e lo dreit de gerir directament los seus afars europencs.

De totas las aliganças politicas ambe los socialistas …

2012-01-10T07:54:00.001Z

De totas las aliganças ambe los socialistas podèm confirmar una règla : quí s’i gausa tocar, s’i pica.

Las aliganças son dangièrosas en politica, sobretot quora lo torn de taula se fabrica ambe un partit que vòl aver l’oligpòl de la bona pensada politica, mestreja sa mediatizacion e pica dinca la mòrt los partenaris.

Lo cas es estat per ERC en Catalonha, Plaid Cymru donc en País de Gallas, lo Partit Nacional Escocés aurà de se mesfisar :

Los socialistas o laboristas son bons per la paraula, lo jòc de paraula ; dins las 110 prepausicions de François Mitterrand podèm notar que la sola qu’es pas estada mesa en plaça èra aquela per las lengas de fRANÇA, e que lo pòrta-paraula actual de François Hollande es estat un Moscovici que se questionava, a Bucaresti estant, perqué fRANÇA signava la Carta Europèa de las lengas (per astre socialistas serà lo poder UMP version Chirac, UMP que refusarà la ratificacion) ; dins una reünion politica en país tolzan, ai poscut veire que fan las tropas dins las reünions, gràcia als professors, devenguts los bons hussards républicains e clars partodocratas, clars bonapartistas novèls...

Vesèm los socialistas al poder federal belga implicar una politica qu’ajuda a l’aumentacion dels revenguts dels elegits abans totas autras politicas. Es la melhoracion de l’Estat central al mesprètz de totas las politicas qu’an fait sobreviure l’Estat belga pendent una annada sense govèrn.

Vesèm los laboristas grècs refusar un referèndum en Grècia, e los socialistas lisutanians sense capables de tornar sonque portar lo partit qu’aviá creat lo deficit de l’Estat portugués, la dreita liberalista.

Podèm tanben apondre los socialistas espanhòls que fan una politica de dreita, e los socialistas bascos que veson pas los presonièrs bascos coma politics, o los socialistas de Navarra que dáissan lo poder a l’UPN (cara politica del PP ailà).

E recordèm que los caps de Europe-Écologie-Les-Verts vòlon jogar ambe lo drac francés, perqué al nivèla regional an capitat de fabricar una politica pels socialistas franceses. Pel moment an pas jamai obtengut : – la proporcionala, – l’arrest dels cumuls dels mandats, – ni l’arrest del nuclear, – una reala politica constitucionalista per las regions de fRANÇA, -– un ròtle politic que fosquèsse pas lo de mestrejar l’ortaliá e la verdura…

I a talament d’exemples concrets, que, per ièu, es urgent de demesir lo ròtle dels socialistas al nivèl que cal, un partit de professors e d’oligarcs, militants qu’an dreit coma los autres a la paraula en democracia, mas pas pausar l’oligopòl de la pensada sobre l’ensemble de las nacions en Euròpa.

Lo simbòl de las aliganças socialistas o tot autra aligança se podrà trapar dins un timbre edtat en 2006 per La Poste.

Lo maridatge de la Tour Eiffel e del castèl de Carcassona pausa una fòto paradoxala, un fòto sobre la sotmission occitana en matièra politica, un establiment e renfortiment del colonialisme francés en Occitània. A Carcassona, l’arribada dels socialistas a pas fait melhor pel moment que l’UMP de l’anciana equipa per l’occitan dins la comuna, benlèu que las corbetas fan illusions a mantunes militants associats als ecologistas d’EELV.

Lo maridatge de l’esquèrra ambe lo nacionalisme francés es pas brica causa legendària, zo podèm confirmar ambe un punt de vista recent de PdG, faits anciens militants socialisats reciclats que dedins lo FdG nos vòlon far creire al cap de mantunes militants universitaris e professorals del PCF que serà una decision de grope sul subjecte, per capitar lo cambiament que l’occitanisme vòl.

Una tresena via es benlèu possibla sense lo nacionslisme francés o l’ultra-nacionalisme francés d’esquèrra o de dreita ?

Car de l’autre costat es pas melhor, la messorga es una institucion constitucionala e electiva francesa :

Las colombas occitanas devon decidar enfin :

La Dépêche du Midi passa a la question que mata

2012-01-10T06:40:00.001Z

«Es-ce l’oeuvre d’un marginal ?»

Es evident qu’en XXIen escriure en occitan es considerat per La Dépêche du Midi coma l’òbra d’un asocial, desocializat, excludit, perdut. La pensada es sempre modernizada ambe las sampitèrnas e violentas frasas contra l’occitan dins lo mètro. La Dépêche du Midi dona enveja d’escupir dins l’olha sobre la pradeta.

Bè ma bravòta Dépêche du Midi, lo fait de legir Jean Jaurès vos auriá poscut informar melhor sobre las usanças ancianas de l’occitan, especialament dins lo monde de Pei de Garròs, qu’èra pas lo monde francés, mas del Reialme de Navarra. Lo Reialme de Navarra èra un Estat modèrne, a l’imatge del Ducat d’Aquitània, abans l’arribada dels Francs e de sas tropas de mercenaris pagadas per d’emprunts bancaris toscans.

Un Reialme que lo budgecte del rei –rei designat per un Parlament dins la descendéncia d’una familha- èra votat pel Parlament de Navarra , un Parlament que contra-rotlava donc son monarc, e sa moneda ; se fasiá en patz. A l’ora de la vòstra santa republica, se podrà confirmar la frasa d’un gorvernant francés, l’Elisèu es un budgecte non conegut, mai tanben a prepaus del salari dels deputats, revengut qu’aparentament es elevat e ges al nivèla de çò qu’es lor seriá estat demandat, segon lo politician que lor aurà enlevat tot poder aprèp una refòrma UMP-NC :

Aquela intervencion politic pròva que l’Estat francés engana los pòbles de fRANÇA qu’an fait fisença a París per votar lei. E aiçò es donc pas a la talvera del pòrta-moneda dels ciutadans-lectors de La Dépêche du Midi.

Lo regime parisenc es plan clar : la republica francesa a faiçon de foncionar que son luènh d’èstre clara, e donc a-n aquel nivèl lo «marginal» Pei de Garròs èra un membre imminent de la cors del Rei d'e Navarra, un dirigent d’un ancian Estat independent que las institucions èran mas claras e mens cara que l’Estat republican francés actual.

Los Franceses se trúfan uèi de la frasa «rei de fRANÇA e de Navarra» ; mas de que voliá dire rei de l’Estat de salvatges franceses (sense cap institucion levat un sistèma dictatorial) E del ric reialme de Navarra (ben gerat e sobretot mai democratic que lo primièr, reialme reconegut pertot en Euròpa coma un exemple). Es la revolucion dicha francesa al moment qu’a pujat a París qu’aurà destrusit lo Reialme de Navarra, ambe una votacion 1791 en Bearn per èstre assimilat juridicament a la novèla França, una error istorica. Enluòc de se pausar questions estupidas, es que lo jornalisme La Dépêche du Midi podriá aver mai d’informacion a donar suls tèmas als lectors tolzans, per explicar coma fRANÇA los engana ?

La premsa provincialista francesa de uèi es plan la representanta del poder parisenc en Occitània, de las questions ne podèm legir las ignoranças, e ne podèm aital confirmar que lo sistèma educatiu francés a plan destrusit la sapiença populara sobre los sabers occitans, l’istòria locala (sovent maltractada per vulgara e per qué pas ges la «genta e polida» Histoire de France).

Es urgent de recuperar aquestes sabers ambe un sistèma educatiu vertadierament public, un sistèma d’ensenhament nacional occitan.

-°-

Escòcia : sul camin de l’independéncia

2012-01-09T12:08:00.001Z

La novèla m’arriba aital e soi sense informacion del tractament que ne se farà dins la premsa parisenca e provincialista ; mas, çò de segur, es que lo referèndum escocés arribarà dins l’actualitat pendent las eleccions presidencialas, e benlèu que sortirà pas jamai dins la premsa francesa, per fauta de plaça, benlèu pas sonque…

Jà soi çaquelà espantat pel tractament de l’informacion per l’AFP de la manifestacion de dissabte a Bilbo…

Soi segur que se fautarà pas un jornalista francés, al moment de l’actualitat occitana de la manifestacion del 31 de març, un jornalista per pausar la question de l’independéncia d’Occitània !

L’informacion es emplegada d’una agéncia de premsa catalana, ACN, e publicada per un jornal Diari de Tarragona, en Catalonha.

2014: Escòcia celebrarà 700 ans de victòria esclafanta a Bannockburn Battle.

Del concepte d’«Ayatollah de la cultura»…

2012-01-09T10:03:00.001Z

Segon unes Occitans de Tolosa o de Rodés, promotors de la 'musica universala', aiçò se sona «ayatollah de la cultura» :

Quí a poscut dire aiçò dels «ayatollah de la cultura» ? Alara escotatz, èra dins un programa radiofonic que se vòl pedagogic e umoristic, en lenga occitana e en francés (practicant la diglosia de l’astrada umoristica – causa complicada) :

(document sonòre de podrà telecargar aquí – l’ai sortit d’un programa radiofonic e ne farai pas cap referéncia ; la durada es corteta)

Podèm primièr pensar que la cultura se fabrica pas soleta, e que cal una demanda e una lenga per la desvolopar. Passèm donc sobre la semantica que França impausa, l’idèa de cultura qu’es autogenerada, coma una astre que passa que sovent se sap pas d’ont arriba tant lèu, per s’espotir sobre un territòri !

Los ayatollahs son plan coneguts en fRANÇA vist que lo mot es estat introdusit al moment que fRANÇA faguèt un sosten clar a l’ayatollah Khomení, per l’ajudar a s’installar a la plaça del Chat d’Iran. Se parla aital d’un integrisme, mas associat a la lenga occitana, dins lo document prepausat aital, qué ne podèm pensar ? Es que los Occitans que demándan la dignitat per la lenga occitana (l’emplec de la dignitat la podèm listar dinca emplegar l’occitan per la cançon en Occitània), coma per la lenga francesa al Quebèc, son d’ayatollahs ? Dins aquesta frasologia e semantica fosca sembla çaquelà un element clar. Qué podèm dire d’un musician o cantaire que se prepausa coma un anti-ayatollah de la cultura occitana alara qu’emplega la lenga occitana e que desiri que lo pòble que la parla l’escotar e li fasquèsse una plaça, un espaci, un mercat (en d’autres tèrmis, crompi sos concèrt e CD) ? I a un pichon problèma, me sembla.

Pel moment, e es pas coma l’espòrt, l’aficion per la cançon occitana fabrica pas un mercat, un desir pron grand per una populacion a quí se trabalha per li far ignorar sa cultura e lenga occitanas ; d’un autre caire, es benlèu aital que se comprendrà la frasa : coma una repression es perniciosa, repression d’un musician qu’a mestièr de jogar, e coma los Occitans an pas lo poder en Occitània, el es forçat de prendre la semantica de la sotmission, del poder francés en Occitània, poder que considèra clarament los «ayatollahs de la cultura occitana» coma de ciutadans que frenan a l’assimilacion e a la destruccion de la lenga e cultura occitanas, al plaser republican dels Franchimands donc. Es çaquelà aquesta semantica qu’es emplegada gaire sovent per aqueles que manejan la lenga occitana coma un instrument politic d’esquèrra en partir de l’universitat del Bais Lengadòc…

Benlèu que se cal indignar (al modèl d’esquèrra plan segur per non frenar la pensada centralista francesa d’esquèrra en Occitània) mas que cal pas èstre ayatollah … lo jòc politic es fin ! Mas sempre Occitània ne patís.

Del temps de Ceasar aviam lo pan e lo jòc per far calar lo pòble, ara en Occitània avèm lo pan e lo jòc musical (la crompa de concèrt, la cultura de l’aver en abséncia d’un mercat vertadièr), e la seuna universitat (desvalorizada pels poders centralistas franceses), per far desparlar un creador musical occitan.

La realitat dels ayatollahs de la lenga es aquela de los que refúsan de veire una lenga mesprezada accedir a la lisibilitat, la dignitat, coma dins lo mètro de Tolosa per l’occitan, lo paure occitan talament maltractat çaquelà aquí tanben :

-°-

Del comunautarisme francés avèm l’ostracisme d’excepcion culturala

2012-01-08T20:43:00.001Z

Lo setmanari basco Enbata publica un document, sempre indispensable, zo sal legir :

Cal res sortir del document, anèm justament assajar de lo rendre en parallèl a l’occitanisme de uèi.

La nocion o concepte de ‘communautarisme’ es donc de cercar dins diccionaris recents.

Dins lo diccionari Robert de 2004, la definicion de “communautarisme’ es indicada, nòstre cronicaire basco data aital la definicion : es recenta e del XXIen sègle ; mas abans de vos l’indicar, vos cal indicar qu’aquel diccionari a pas cambiat sa definicion colonialista pel mot ‘patois’ (vos tornarai donar lo bilhet publicat dins lo meu blòg vaquí 5 annadas), definicion qu’es la meteissa, o quasiment que lo diccionari de 1954 (compat justament per gaitar la diferéncia) ne fa la pròva. Es un long trabalh per assajar de pensar que los sistèmas de la pensada francesa podriá evoluar al fial dels tempses ; la meuna conclusion es que cambiarà jamai ;dins las conclusion de l’estudi dels diccioanris aqueles, ai poscut notar una f♫9rta tendéncia al nacional-expansionisme francés, e la descripcion de sa «naturalitat umana», çò qu’es una manipulaicon de las grandas. Las aisinas de l’educacion francesa estant aquelas, se pòt clarament pensar que lo pòble francés es clarament un pòble dangierós per l’ensemble de las sapienças mondialas (una excepcion culturala clara, car tot en se considerar legitimat per la conquèsta als desfauts de las autras nacions, farà jamai una repentença) e tanben per la patz en Euròpa.

Vaquí donc lo document, lo mot ‘communautarisme’ se trapa èstre entre ‘communautaire’ e ‘communauté’. Se dona aital una pichona definicion que se podrà reprodusir.

«Commutarisme, n. m. Tendance à faire prévaloir les spécificités d’une communauté au sein d’un ensemble social plus vaste. Les dangers du communautarisme pour l’intégration d’une nation. Le communautarisme borné, agressif, de repli.»

La definicion francesa es donc recenta, data de la publicacion del Robert de 2004 (benlèu). Mas aquesta definicion dona plan la pròva que lo dich comunautarisme occitan o basco es inexistent, car las accions dels movements basco (abertzale) o occitan (occitanista) son sistematicament al l’oposat de la definicion.

Abertzale o occitanisme son pas una tendéncia, son una linha de defença sul long temps istoric per salvar doás nacion agressada per una autra, la francesa, e son sistèma juridic legitimat per las armas (un còp èra) e la partidocracia republicana, uèi.

Las lengas mesprezadas pels colonialistas son simplament una nòrma fàcia a las agression d’un etnisme d’expansion, mas l’excepcion se pausa car fRANÇA es una «exception culturelle», e sobretot politica per escanar las nacions bascas e occitanas.

Las nacions basca e occitana son jà estada a travèrs las mars grandas o pichonas, e an jamai bastit empèri, la volontat d’expansionisme es jamai estat una rason de viure per aquelas doás nacions europèas. Son nacions del paratge e de la patz europèa, per l’occitan es la nacion que portèt l’amor e lo concepte a la nacion expansionista francesa, aquelas qu’es al nòrd de l’Estat francés actual, e presidida per dictadors de tot escantilh, sovent vengut de l’Euròpa italiana o de l’Èst.

Per contra, las accions politicas francesas, pauc impòrta la color politica son totas de sense comunautarista franceses, lo comunautarisme francés existís plan.

Prenèm lo mot à mot.

Tendéncia.

Lo sistèma francés es pas una tendéncia pel comunautarisme, es benlèu aquò que fabrica lo fait qu’es pas un comunautarisme, o benlèu que los Franceses se sábon pas gaitar dins un miralh ? Las agression francesa contra los autres pòbles vesins es la nòrma que fabrica fRANÇA. Es aiçò lo problèma europèu.

Preváler.

Val melhor zo far abans … es evident que lo nacionalisme francés s’es fait prev¯ler abans los occitans e lo basco, perqué ? Perqué i a una volontat d’assimilar justament per establir un etnisme d’expansion, aquò data del temps de l’establiment del mite nacional e de las redaccion pedagogica de la IIIena republica, coma l’escriu Alem Surre-Garcia dins son libre sul tèma.

Especificitat.

Quí parla d’«excepcion francesa» ? Son pas los Bascos o los Occitans que fan mòstra de l’especificitat basco o occitana fàcia a las diversitat mondiala. Per contra, per protegir la cultura de l’aver, la cultura que se paga per aver espectacles, un mercat de la cultura, l’«especificitat francesa» es sempre cridada, sempre.

Comunautat.

Se podrà pas negar l’existéncia de la comunautat francesa, ambe sas «frontières naturelles» e sas guèrras d’expansion, sos chaples e sas dragonadas, etc. La comunautat francesa es tanben un grand fabricant d’arma e un dangièr sul planèta per refusar pas lo nuclear e sa fabricacion per portar l’electricitat, per poder veire l’escepcion francesa cada ser al fenestron del 20h. La comunautat francesa es alara una comunautat que podèm dire d’ayatollah cultural e lingüistic, qu’an fabricat una pròpria logica d’expansionisme juridic, per escanar los pòbles sotmetuts.

Ensemble social mai bèl.

Quí me dirà que la comunautat nacionalista d’expansion francesa vòl pas manipular la francofonia per poder justament espandir son pus de vista ? E quitament dins lo festenal de la Francofonia a Lemòtges, en tèrra de conquèsta donc, l’occitan es estat enebit pendent mai de 30 annadas.

Donc podèm sul pic confirmar la frasa-exemple de la definicion de Robert, lo comunautarisme –francés e donc es un subtitut natural- es dangierós per l’umanitat, mas es una aisina per assimilar e destrusir la diversitat de las nacions, per aiçò far ; lo comunautarisme serà capborrut (assajat d’explicar aiçò a un Francés, la resulta detonarà, e vos costarà temps gastat per res), agressiu (militarista), e de repleg sobre se (ambe las frontièras dichas naturalas serà melhor).

Lo comunautarisme francés es dangierós per l’umanitat ; es capborrut, agressiu e de repleg sobre se.

Granda manifestacion a Bilbo

2012-01-08T08:59:00.001Z

Una fòto de la manifestacion, tirada d'un filme d'EFE (vista sul site del jorna Deia a Bilbo) - segur qu'i podrètz trapar quicòm que vos agradarà, a totes los ciutadans de las minoritats mesprezadas en Euròpa.

Aquela manifestacion questionava Espanha, e lo novèl govèrn, mai tanben lo nacionalisme d’expansion parisenca ; dins los dos cases i a la question dels presonièrs politics ; la solidaritat dementre las nacions europèas mesprezadas èra tanben al cap de la manifestacion ; lo passatge en preson es un moment d’educacion politica de las grandas, sèm volèm positivar.

La Vídeo d’EFE pausa clarament la preséncia d’aquestas bandièras associadas, la vídeo de El Correo mens.

Quina clara consciéncia en Catalonha e Euskadi ! Occitània es bravament desinformada e desapienta sul tèma.

Coma per astre e segurament pel cambiament d’annada, France Culture e France Musique an difusat a las 7 oras Gorka Landaburu pre informar del tèma.

(tre que podrai assajarai d’i botar lo son d’aquesta intervencion RF de Gorka Landaburu).

Dins lo meteis jornal Deia se podiá veire tanben la convencion entre los dos govèrn per aver la television en lenga basca en Nafarroa, pel numèri terrestre. La question se pausa en Catalonha del nòrd e Iparralde per la television basca. Mas per temps de crisi, se parla tanben de redusir las ajudas a la premsa…

Per aver d’autras vision sul tèma de la manifestacion aquela, cal picar sobre Gara tanben, o en lenga basca, Berria, BerriaTB imatges acompanhada de la lenga basca.

Sobre la eitb, television autonomia (al poder dels socialistas gràcias al PP), se parla gaire de la manifestacion (se publica pas ges de la chifras) ; de mai se dona la paraula al president de l’autonomia basca, Patxi López per explicar qu’«i a pas de presonièrs politics», mas que son delinquents sonque, e que la «justícia espanhòla es legitimista e generosa» ; aital podèm confirmar l’avuglament del sistèma politic jacobin e bonapartista espanhòl, lo PSE en Euskadi coma lo PP.

Es evident que la manifestacion aquesta molesta la democracia espanhòla, per èstre organizada ambe los frens diches legals sul contengut de la manifestacion. Aital res que los frens de la manifestacion son las pròvas que cal que l'independéncia de Euskal Herria es una urgéncia granda per la patz en Euròpa. Podèm çaquelà regretar la pausicion del PSE (normalament se cal estonar aquí) e del PP (que sembla normala aquela, car son per la repression modèl franquista). La manifestacion èra orgnaizada per las associacions dels presonièrs, presents dins la manifestacion los actors politics d'esquèrra nacionalista e independentista basco. En veire los imatges, es clar qu'i a mai que lo 300 buses comptats per EITB, per minimizar la manifestacion.

L’Équipe coneis l’ortografia

2012-01-07T07:53:00.001Z

Al mens los Franceses sauràn qu'a OCCITAN i a pas de T coma dins «Excitant» ... es una leiçon de francés ! Mercés a L'Équipe los esportius franceses sábon que lo mot OCCITAN existís, e ne sábon l'escritura, una revolucion !

-°-

L’exposicion serà en occitan, mas la comunicacion per l’exposicion es en francés, pels ayatollah francés, segurament (?).

-°-

Jeanne d’Arc pertot me dona botons

2012-01-07T06:23:00.001Z

Jeanne d’Arc e los Angleses, aquela associacion es un mite entretengut pel nacionalisme francés, dempuèi las instruccions de la IIIena republica e dempuèi lo moment que lo primièr enemic de l’empèri republican francés èra anglés ; Jeanne d’Arc es l’expression del nacionalisme francés, de sa genèsi al desvolopament de tot tipe a l’Estat francés. Al moment l’Estat francés èra un Estat-mercat-nacion fRANÇA. Mai bèl seriá estat l’empèri, melhor estat seriá estat lo poder centralista francés ; las causas an pas cambiat en dos sègles ! Quora se parla del catalan oficial en Espanha, lo professor d’espanhòl i vei una demesida de l’espaci que s’i parla espanhòl ; quora un militant occitan demanda la preséncia de l’occitan dins las carrièras, los franceses i veson una ataca contra lo francés ; la paradòxa es que ni los Madrilencs ni los Parisencs son clars sul subjecte, çò que vòlon pas pels Catalans o pels Occitans, zo fan per els (per exemple, emplegar l’anglés coma solucion finala e politica).

Donc Jeanne d’Arc pertot me dona botons.

De qué Jeanne d’Arc es lo simbòl ? De l’estupiditat dels Occitans d’acceptar lo mite francés, mite de las loras sotmissions al poder dictatorial francés (diverses e variats) que fosquèssen republican o reial. De mai es lo simbòl de la collaboracion de la Glèisa catolica a la destruccion d’Occitània, se cal recordar que son montats en estupiditat dinca la dire santa ! Es que podián far d’un autre biais ? Vist que fRANÇA es supausada èstre la «sainte ainée de l’Église», per aver ajudat a la destruccion dels Bons Cristians, puèi Protestants e puèi dels Jansenistas, dins totes los cases Occitània a agut de patit de las decisions de la Glèisa catolica sempre del costat de l’opression francesa contra una partida o un bèl tròç del pòble d’Occitània. Vaquí çò que Jeanne d’Arc es lo simbòl, en Occitània.

Jeanne d’Arc es un simbòl de la vision istorica francesa (devenguda francesa aprèp èstre estat lo territòri de poder dels Francs), un mite entretengut per l’instruccion republicana e nacionalista de fRANÇA. I a pas que l’inocéncia politica francesa per l’acceptar tala coma una clau generosa e francesa, e quitament un ingènu de la catolicitat ; e aiçò es estat embucat als mainatges dins los corses manipuladors d’Istòria dins la dicha escòla republcana o escòla de la manipulacion nacionalista francesa, dels ayatollah del servici d’Estat francés.

La vesèm un pauc pertot dins l’actualitat, dempuèi que lo sant Nabot Ier a copiat Le Pen sul subjecte, e s’i a un endreit ont es mal-a-prepaus, es plan a Tolosa ; me soi sempre demandat de qué podiá portar a Tolosa d’aver aquel magnific luòc per un atemptat, pr aucupar un endreit important de la vila, o per ameritar un nom d’una estacion de mètro (e per saber de quina manièra oz cal prononciar en occitan, si la question se faguèt – ièu ai respondut, cal enlavar l’estatua d’aqui e benlèu la reciclar en un objecte que podriá al mens raportar a la vila) :

[aquí i posarai la fòto de l’indignitat tolzana]

Non la vòli pas bicar, ni «sauter», explotar segur, mas simplament l’estatua enlevada a Tolosa es de remandar al nòrd pels plasers dels artistas de music-hall politic de l’Oèst parisenc, fariá talament plaser a tota la nacion occitana e sa dignitat ! Es que nos caldrà una autra armada d’occupacion nazi per far fondre aquela estatua de l’indignitat occitana a Tolosa ?

I a quitament cançons modèrnas per la valoriza inoncentament, en seguir la dicha «santetat» de la puta reiala franchimanda, en seguir l’«icòne nationale», per non pas dire q’es legitimada per tot lo sistèma coma una aisina del nacionalisme, una engana pel pòble occitan.

Coma lo podèm confirmar, Metro es lo jornal de la casta al poder, un emplec de la manipulacion UMPista actuala, vist l’espaci (primièra pagina e doás paginas dedins ambe una publicitat del purificador lingüistic Karl Lagerfeld – tot aiçò decidat a París e distrubuat a gratís en fRANÇA), espaci qu’es donat a las pitrariás nacionalistas del vòstre preisdent. Metro dona botons cada maitin, ambe paginas aital. E lo redaccional es sistemticament dins lo sens de la pensada del poder, sistematicament. «Une Histoire qui inspire», ièu sabètz ara çò que m’inspira la puta Jeanne d’Arc.

Jeanne d’Arc es un mite e la puta del nacionalisme francés, la vòli oblidar per non pas valorizar lo nazional-expansionisme francés, mas per anar votar per la presidenciala, l’emplegarai, tal un repoussoir national français.

Lo jutjament de Rohan (es aital que la vila s’escriviá abans la normalizacion franchimanda) es estat un bon jutjament, benlèu lo melhor que cal aver per totes los nacionalismes d’expansions francesas, aqueles que se fan expressions en país nòstre ; Jeanne d’Arc es de cremar un còp de mai en Occitània.

Las mapas de l’expression d’aquel nacionalisme francés, d’aquel expansionisme reial que serà retornat coma una decision de volontat politica d’èstre francés per l’ensenhament de la republica al XIXen sègle, e qu’avèm en cap quora se parla de Jeanne d’Arc :

Jeanne d’Arc es una guèrra contra los poders en Occitània, sense París ; es la preseguida de l’idèa que los poders en Occitània devon pas existís ; es lo projecte vaticanesc.

La presentacion de las dinastias anglesas coma invasion en territòri sangtificat coma francés o «Royaume de France», es un acte de nacionalisme, es oblidar l’istòria del foncionament de las institucions d’Aquitània, es oblidar l’istòria d’Aquitània (coma zo fan sovent un fum d’occitanista quora escrívon l’istòria d’Occitània).

Donc coma contra flama a las estupiditats istoricas nazionalistas francesas, i a pas melhor qu’una commemoracion diferenta, per exemple aquela de Ricard Còr de Leon en Lemosin, aquel que díson Richard Còr de Leon en Lemosin :

La piada qu’aurà daissat Ricard Còr de Leon es segur plaçar l’istòria del pòble de Tolosa dins lo camp dels plega-esquinas pre-nacionalistas franceses, mas es tanben un element màger de la dignitat per Occitània, en politica coma al nivèl cultural e lingüistic occitan. Es dins lo Ducat d’Aquitània que se faguèt politicament la primièra organizacion de la lenga occitana, dins l’abadiá de Lemòtges que serà cremada per la revolucion dicha «del pòble de fRANÇA», avètz aquí encara una expression del nacionalisme educatiu francés.

La manifestacion per Ricard Còr de Leon es menada per una equipa qu’i a d’Angleses dedins ; segur que los diches Angleses son benlèu mehor vector de la dignitat occitana que los Occitans els meteisses ; aquò me recòrda un article qu’aviá emplegar una mapa istorica per legitimar l’invasion anglesa novèla (vist qu’i a pas agut d’anciana, car Hastings en 1066 son las tropas normandas, flamandas, bretonas, picardas, e gasconas que la ganhèt). La nocion d’Anglés pel poder en Aquitània es un pauc coma dire que se fRANÇA èra italiana alara que las dinastias capecianas se marridavan ambe Toscan ! Donc, instrumentalizar Jeanne d’Arc o l’anglitud d’Aquitània es un mite e sobretot un acte de nacionalisme francés, es legitimar una conquèsta d’un territòri sangtificat coma francés pels Papistas (qu’an sempre volgut l’argent d’Aquitània mas pas los poders d’Aquitània) e sa division de l’Empèri del Karl Magnus.

Aquel jorn de 2007, malgrat la basteson clara de l’article, Le Monde me donava botons, los botons que fòrma part de la crisi qu’ai ambe lo nacional-expansionisme francés. L’ai escrich dins un bilhet e me sembla oportun de tornar reviscolar l’article ambe Jeanne d’Arc qu’arriba dins l’actualitat.

A Tolosa, unas estatuas per Ricard Còr de Leon, Aleonòr d’Aquitània o per Joana d’Aquitània (Esposa de Raimon Comte de Tolosa), aurián un resson istoric digne, per la memòria nacionala de Tolosa ; Jeanne d’Arc me dona botons, tot parier que lo patois de Karl Lagerfeld.

D’autres so fan ambe l’umor que cal :

Karl Lagerfeld comunica en patois

2012-01-07T05:32:00.001Z

Sabètz aquel òme qu’estima pas l’accent de la candidata Eva Joly, que li dona leiçon de fonotica aplicada, l’avèm poscut entendre dins la vídeo de responsa a las diatribas anti-accent d’Eva Joly dins un programa de la bobò TV, Canal Plus. Uèl lo Karl Lagerfeld comunica en patois parisien, la nòvlenga de la casta al poder a París. Karl Lagerfelg es l’amic dels Bobò de la casta de Neuilly/Seine, passa a la television francesa benlèu cada tres jorns !

Qu’es aquò un patois : terme de l’antisociolingüistica que determeina çò qu’es pas de lenga francesa […] ; es la definicion de patois dins los diccionaris sociolingüisticas.

L’emplec «Like Your look» questiona l’internauta qu’a entendut l’entrevista del bobò Karl Lagerfeld. Es de francés ambe l’accent que cal ? Es de patois nòvlenga de las «bons idèas» que cal aver en temps de crisi del liberalisme ?

Parla dins lo jornal de la manipulacion del camp Sarkozista.

Es lo camp que preferís parlar anglés (terme de l’antisociolingüistica que determeina çò qu’es pas de lenga francesa […] ; es la definicion de patois dins los diccionaris sociolingüisticas) ; l’anglés es la nòvlenga o lenga professionala del sistèma bancari, aquel qu’escana los pòbles d’Euròpa.

La publicitat explica plan çò qu’es un amic o assistent editorial de Karl, es un clòna de sas “nautas pensadas”, e çaquelà lo «désastre imminent» per 2012 e per tostemps.

Melenchoneton vòl una lei al Parlament

2012-01-05T10:07:00.001Z

Politica, un corric que vos serà utile : <bureau@jean-luc-melenchon.com> e la responsa de Jean-Luc Mélenchon sobre los animals, las associacions de proteccion dels animals qu'an recebut mai d'interès que las associacions per las lengas de las populacions de fRANÇA !

Bonjour,

je vous remercie de votre mail. Concernant la souffrance animale, vous
avez noté la position personnelle de Jean-Luc Mélenchon. Convaincu que
ce n'est pas à un homme de dicter la politique d'un pays, l'Assemblée
nationale devra se prononcer sur les questions que vous évoquez
(corrida, fourrures...)

En espérant avec répondu à vos questions,

Cordialement,

L'équipe de Jean-Luc Mélenchon

-°- res de veire –°-

-°-

Sempre cambiaments foncionals … dins l’Estat centralista parisenc.

2012-01-05T08:34:00.001Z

Mas sembla qu’es pron abans los cambiaments electorals que los cambiaments son costumièrs al cap de l’Estat.

Lo títol del jornalista de Rue89 es generós, «se recasent» ; cal èstre clar : los rats fugíson la barca de Medúsa.

I a mantunes jorns aviái recebut de Corsega un dessenh umoristic qu’aviái annotat :

«Tanben, fRANÇA d’abans las eleccions de 2012 … zo veirèm lèu.» esperavi pas l’article de Rue89 sul tèma autanplan lèu publicat ! Soi pas un aprosmat de la redaccion parisenca çaquelà.

Mas se cal pausar lo problèma de la capacitat dels elegits o esculhit ministres per causir los collaboradors, sembla que lo turn-over (en patois parisenc novèl) fosquèsse la nòrma. Aquel turn-over es la pròva de las loras incapacitat de gerir los pòstes de govèrn, mai benlèu tanben la verificacion en realitat de l’impossible gestion d’un Estat centralista.

Car, es plan aquò un sistèma generalizat a París, los rats s’en van del navira de manièra talament frequenta qu’es de se pausar lo problèma de l’eficacetat d’aquel Estat centralista e sobretot que nommar personas de qualitat (nommat per la santetat de pensada dels Partits) valorizariá al pòste ministerial coma cal (alprèp de la societat civila en general), e una competencialivitat a tot autre pòste ?

Aprèp l’installacion dins un ministèri, los actors politics aquels s’en van pas, mas es plan de saber que son sovent directament installats a pòste dins las grandas entrepresas parisencas, aquelas que vívon del mercat centralista, fabricat per la pensada parisenca ambe «frontières naturelles».

Lo rats vívon del centralisme parisenc al cap de l’Estat o dins las entrepresas de l’Estat centralista francés.

Ràdio Lenga d’Òc se pòt ausir a Marselha

2012-01-04T10:40:00.001Z

La vídeo installada pels promotor de la RNT a Marselha indica que Ràdio Lenga d’Òc es arribada a la segonda ciutat d'Occitània. Per un còp que l'occitan es accessible a mai d'un milions de ciutadans ! Ai pas vist granda illustracion o mots dels occitanistas per s’en felicitar ! Ara, segur los pionièrs son pas benlèu los melhors per èstre segur d'aver un auditorat e la promocion que cal (aquí tanben cal moneda). Los promotors de la RNT çaquelà an causit una ràdio occitana per plan mostrar l'interès de la RNT, promòure una reala diversitat lingüistica (Africa n°1 es en francés coma RFI, e las autras, levat Ràdio Lengadòc…).

Dins aquesta vídeo se podrà entendre l’entrevista de Bruno Cecilhon, en francés, e l’accent helvetica dels promotors de la RNT en Euròpa (Un plaser !).

E coma los grands gropes franceses de radiofonia an páur de la concurréncia, es lo moment de se regaudir d’aquel eveniment per 2012, l’occitan se podrà ausir a Marselha de faiçon modèrne e cada jorn. Podèm veire qu’arriba a Marselha las ràdios del Gard (Raje e RTS, e Ràdio Lengadòc qu’a de mal d’aver una frequéncia FM ailà).

Pel moment ne sabi pas mai, e sabi pas quina zòna se podrà ausir, al torn de Marselha.

Per aver frequéncias en RNT, serà pus question de fren d’autorizacions de frequéncias coma en FM, serà question de moneda. Aital, lo personal politic es questionat : se vòlon aver mèdias occitans fòrts, lor caldrà ajudar aquestas ràdios a preparar programas de qualitat e aver emetedors de fòrtas poténcias per la RNT. Es evident tanben que se podrà aver mantunas ràdios en lengas occitanas dins las grandas ciutats occitanas, aquí aital podrèm esperar una concurréncia e una melhoracion dels programas, tecnicament (es la RNT), per la produccion sobre la RNT serà ambe una professionalizacion o l’arribada de professionals dins las estacions occitanas.

Soi segur que la novèla s’espandissent, lo public farà la crompa del pòste de ràdio adaptat per entendre l’occitan cada jorn ! ENFIN ! Quina chança per Marselha !!

-°-

Ai recebut aquesta mapa ambe un «Carte du vignoble pour les Parisiens»… Vesèm aital qu’emplega plan lo novèl patois parisen, lo brusselish o anglés de cosina. Ai pas verificat se las estacions èran nommadas en occitan per Occitània !

Ambe lo rescalfament de climat, sabi pas se la mapa serà encara valabla dins cinc annadas !

-°-

La consequéncia d’un sistèma dinerièr sense contra-ròtle nacional*

2012-01-04T06:33:00.001Z

Nacional aquí vòl prendre lo sens antropologic de la nocion sociala, umana, d’un grope coneissut per aver un biais de pensar e viure cotria ambe lo territòri e sa natura, sense lo destrusir.

Al mes de decembre de 2011, lo jornal de l’esquèrra plan-pensada-de-fRANÇA portava en primièr lo fait :

Lo mèdia public canadenc porta a la nòstra coneisséncia aquela informacion :

la pensada politica de Chicago aurà tocat del Chile-Canadà (de la dictatura al federalisme canadenc contra l’independentisme quebequés) a l’Euròpa sovietica, en passar per la social-democracia dicha occidentala europèa (Union Europèa).

Lo sistèma aurà fabricat una casta de rics (que lor agrada los Estats independents e pichonetons coma Mónegue o Lichestentein o Luxemborg, Malta o las Bahamàs), lo simbòl n’es un poder actual a París (uèi centralista e dich liberal), e sa pauretat per la pensada politica e economica ; tot aiçò fabrica lo voide de las accions eficaças, pel ben comun ; ambe la granda fòrça que lor donam en acceptar un sistèma politic qu’abandona las decisions a una casta seleccionada per pensar de manièra similara de l’esquèrra a la dreita dels rei-presidents. La nacion occitana (e tantas autras dedins l’empèri republican parisenc) a daissat la ciutadanetat a una casta, a abandonat d’èstre representada dins un Estat republican luènh d’èstre democratic, e quora a trobat representacion (aquela se modula grandament a la pensada del sistèma que l’a fabricada, montar a Paris es jà abandonar lo País Nòstre, Occitània).

La pensada politica dicha liberala es alara una malautiá per tot lo planèta, e per Occitània totparier ; los simptòmas se fan clar ambe las degalhs ecologics, mas lo productivisme sovietic o estatal es estat tanben la causa d’una part bèla de las pollucions fisicas e umanas del planèta. Sabèm clarament que lo sistèma capitalista chinés o corean del nòrd pòrta pas melhoracion per l’umanitat. E per aver testar aiçò bravament abans, l’integrisme religiós d’Iran o del terrorisme islamic ajuda pas l’umanitat.

Uèi sèm al lindal d’un cambiament de sistèma planetari, per la fòrça de non pus viure en simbiòsi ambe la natura del planèta, senon … l’umanitat se portarà de mai en man mal.

La solucion republicana francesa es al meteis temps un productivisme d’Estat (valorizat per la vièlha esquèrra nacionalista francesa, LO-NPA-FdG), e un liberalisme de dreita (valorizat per l’UMP e lo FN que lor agrada tanben lo chòc de las civilizacion). Dins los extremismes son damorats a las vièlhas lunas, sense cap ausir las talvera de la pensada politica, per exemple los crits que díson qu’Occitània a quicòm de portar, coma totas las nacions del planèta.

Es de mai en mai urgent qu’Occitània sortèsse d’aquel bordèl (lo batèu de la Medúsa franchimanda, per sa majoritat francesa) per assajar de trapar un camin nòu per la dignitat, un umanisme qu’auriá jamai degut daissar partir, malgrat las violéncias francesas en çò nòstre [800 annadas de violéncias].

Refusar, s’indignar : es causa de totes per la campanha electorala 2012

2012-01-03T14:00:00.001Z

Mercés a Henri Torre de l’iniciativa ; i a una manca sancièra de qualificatiu de la politica de l’UMP-NC d’en Nicolas Sarkozy, lo vòstre acte dona un resson clar per la politica menada per Nicolas Sarkozy e lo club MEDEF de Neuilly/Seine.

Cal esperar qu’i aurà un fum d’elegits UMP-NC que faràn parier.

L’informacion es pareguda dins lo jornal concervador parisenc, Le Parisien.

Se cal pausar la question : sobre quina candidatura 2012 anirà lo vòt de la granda populacion (53 %) dels vòts UMP-NC d’en Nicolas Sarkozy ; quina quantitat li damorarà ?

Pel moment sembla que lo segond torn posquèsse èstre :

1 / Hollande – Le Pen (probabilitat sobre una escala de 10 : 4)

2 / Hollande – Bayrou (probabilitat sobre una escala de 10 : 5)

3 / Hollande – Sarkozy (probabilitat sobre una escala de 10 : 7)

4 / Le Pen – Sarkozy (probabilitat sobre una escala de 10 : 5)

5 / Bayrou - Le Pen (probabilitat sobre una escala de 10 : 4)

Lo vòt utile foncionarà hèra fòrt. A la baissa lo vòt Nicolas Sarkozy, quasiment dins totas las categorias de populacion.

Desgalhar l’argent comun : l’Estat central es accusat.

2012-01-03T10:25:00.001Z

Dins lo mensual breton de lenga francesa, distribuat per Internet, podèm legir la nòta sul tèma. Es la represa d’una entrevista d’un ministre francés sul tèma del desgalh dinerièr de l’administracion centrala francesa. Res de novèl, mas es bon de trobar de mai en mai de personas d’o considerar aital per reformar o capvirar la taula de las decisions politicas centralas.

La catastròfa es lo sistèma plega-esquina qu’avèm, encausa de la decentralizacion. Es una catastròfa volguda pel sistèma centralista e bonapartista francés, es la sindròma d’Estockhòlm practicada e trabalhada, especialament dins las escòlas dicha de sciéncias politicas e que fan lo quadres politics dels partits franceses en Occitània.

Pel moment, e dempuèi 20 annadas d’èstre engatjat dins las idèas occitnaista, ai pas vist cap organizacion politica o sosiala per portar un projecte politic reralista mas maximalista sul tèma.

Las visitas de 2011 dels bilhets del blòg meu

2012-01-03T08:07:00.001Z

Farai un pichon punt d’informacion dels internautas e lectors de blòg aqueste.

2011 serà lo cambiament d’origina dels legidors dels bilhets, son ara majoritariament installats en fRANÇA (ai pas d’estadisticas per Occitània), puèi arriba Espanha (ai pas d’estadisticas per Catalonha). D’autres legidors venon de l’Euròpa dinca l’Oral (ai pas de limit a las estadisticas, per exemple l’Oral), puèi d’America del nòrd e del Sud.

Lo bilhet lo mai visitat es un bilhet triste sobre la mòrt del copla occitano-catalan mòrt en julhet, Anna e Lugan. Picatz aquí per zo tornar legir.

La manifestacion de Vilanòva de Magalona arriba en segond. Lo mes passat es estat la fòto venguda de barcelona sul caganer elisean, una creacion de l’annada 2007 que tornava a la lutz en Occitània, Nabot Ier èra de sortida.

L’accent d’Eva Joly arriba a la seguida, çò que pròva que las eleccions se faràn sul net pels comentari e las influéncias electoralas.

Puèi ma darrièra suspresa es l’arribada dins las estadisticas del bilhet sobre lo «dreit al silenci» de la paraula politica en Occitània, ambe mai d’un centenars de visitas.

La laïcitat es tanben normala al Magreb

2012-01-03T05:58:00.001Z

Los Amazigh de fRANÇA ne fan testimòni lo modèl de laïcitat importat en fRANÇA d’Occitània, per rason d’aver suportat mantunes sègles l’integrisme catolic francés, es un modèl que passa la mar nòstra !

Alara quora entendi los Tunisians revendicar que la laïcitat «francesa» en Tunísia se podrà pas adaptar… I a de que se questionar sobre l’idèa aquela ; cal apondre, que la primièra associacion amazigh es nascuda en Tunísia en 2011.

Los militants islamistas fan la mescla entre la fe, la religion, e l’organizacion de la societat civila (ambe totas las seunas expressions politicas) … Es lo modèl legal francés d’abans 1904. Es un modèl qu’a matat Occitània, per las arma e per l’entrisme politic e lingüistic parisenc d’una casta sempre al poder ailà. Per aver la laïcitat modèl occitan a calgut mantunas resisténcias e revòltas, e tanben collaboracionismes ambe lo poder parisenc.

PSG, nosautres tanben devèm pagar per aiçò ?

2012-01-03T05:04:00.001Z

La valorizacion de las linhas de granda vitessa es per contunhar d’aver lo poder de decision a París, per ajuda lo BTP parisenc, per ajudar las equipa de tleviison de venir panar imatge en Províncias, per melhorar las estupititats de l’administracion centralista francesa en far melhor pujar los quadres (foncionaris o pas), per ajudar la premsa papier de davalar melhor en Províncias, per poder decidar çò que vòlon sobre la nòstra esquina. Aital al PSG…

Dins l’esquèrra en Occitània, la critica damora a l’estadi ambrionari contra l’Estat francés, jamai un comunicat d’un seccion locala, jamai ; quora es d’esquèrra, ambe totas las antitats politicas francesas, los militants son devenguts muts ; es alara la dreita qu’escriu ; mas aquí, lo subjecte es fotbalistic… Alara lo centralisme fa calar los comunicants.

Lo Quatar es çaquelà lo grand capital [ai pas vist un comunicat del NPE, ni de LO, ni del PCF], e l’investiment es pas sonque pel plaser d’aver jogaires dins l’estadi, mas per aprofièichar del mercat francés, aquel de l’empèri republican francés. Es pas sonque d’espòrt (coma l’indica Rue89).

Quora devèm pagar per aver linha de tren, es sonque per las aver en direccion de París, per damorança de la «tradition et valeur française» (dixit l’Angevin François Fillon), bicat hard los pòbles de fRANÇA, non ? E sembla que lo sadomasoquisme politic fosquèsse una causa qu’agrada en Occitània.

La Banca Cortal emprunta a la BCE a 1% e nos vend los emprunts a 3,25 % – fRANÇA nos pana l’argent comun per far sas fèstas, sense interès, ni collectiu, ni social, ni politic, e li disèm mercés cada jorn – nos fasèm embicar e ne sèm contents quitament a sec : VIVE LA fRANCE. Mantunes vòlon que Nabot Ier partèsse, mas cal dire que tota la casta politica jacobina deuriá ne prendre grana, tota.

-°-

Un exemple de militant d’esquèrra en fRANÇA, e de problèma postal francés :

Per aquel militant d’esquèrra la caça a l’Alemand es duberta, un pauc coma a l’ofici de torisme de Tolosa, per la lenga alemanda !

Primièra novèla 2012 venguda d’Occitània, Murèth.

2012-01-03T02:59:00.001Z

1ER SUÏCIDI O MÒRT SUSPECTA CONEGUT(UDA) EN PRESON FRANCESA PER 2012

Le nombre de suïcidis o de mòrts suspectas en preson francesa demesís pas, es una valor francesa pauc impòrta los regimes. Podèm afortir dins la lista de las tradicions francesas (e aquela data pas del XIXen sègle, sonque) : Un suïcidi o mòrt suspecta cada tres jorns en preson, equival a 10 còps mai qu’en mitan liure.

Es un mancament grèu de l’administracion penitenciària, e mancament suplementari de l’administracion francesa en Occitània. L’omèrta [1] contunha sobre la realitat francesa de las chifras per las listas de las condicions e luòc real de desfunts.

Centre de detencion de Murèth Occitània, gestion administracion francesa
Suïcidi d’un òme, 47 ans
Lo 1er de genièr de 2012
Cal exigir, las familhas e los aprosmats exígon la vertat sobre la gestion frnacesa de la justícia e de las pensas, de la parti de totes los actors de la gestion francesa d’Occitània, en preson coma fòra, per fin que fosqèssen faits la lutz sobre las realitats republicanas, a cada mòrt en preson la dolor es encara renovelada de l’omèrta francesa sul subjecte (ni premsa, ni ràdio, ni sistèma politic per n’èstre lo relai).

Las familhas e aprosmats son sistematicament elonhadas de la realitat aquela per l’administracion penitenciària, es una administracion francesa.

Las autoritats judiciàrias devon assumir totas las responsabilitats de cada mòrt, especialament aquí ont la supausada «justícia francesa» es supausat s’aplicar al mai fòrt de la dignitat republciana, mai al mai fòrt tanben de l’indignitat democratica francesa.

1er suïcidi e mòrt suspecta coneguda dempuèi lo 1er de genièr 2012
Las associacions civilas per la dignitat dels presonièrs sábon que las chifras son pas la realitat, amai. La creacion de l’«Observatoire des suicides et des morts suspectes» sul site prison.eu.org a permetut d’interpellar l’opinion publica republicana francesa, quitament pels suïcidis en Occitània.

« L’ensemble des études pointent comme des périodes de particulière vulnérabilité, outre l’entrée en détention, certains moments particuliers :
la période correspondant au jugement ;
le placement au quartier disciplinaire ;
la période postérieure à une tentative de suicide ou à une automutilation. ».
Circulara del 26 d’abrial de 2002 NOR JUSE0240075C sobre la «prévention des suicides dans les établissements pénitentiaires».

« Le droit à la vie : il est nécessaire de montrer que l’administration pénitentiaire doit tenir compte de cette obligation dans la mise en place de certaines procédures (quartier disciplinaire, isolement...). ».
Conclusion del 20 octobre 2003 del «Rapport de la CNCDH sur les droits de l’homme en prison».

Un poder occitan reglarà pas lo problèma sul pic, mas al mens donarà enveja d’i trapar solucion de terrenh e pas sonque ipocritas e parisencas (pleunasme).

Fabuloses vòts de cap-d’an novèl, 2012

2011-12-31T23:19:00.001Z

L’usança dels «Identitaires» pudís l’UMP-länder o la pensada del Hauts-de-Seine…

2011-12-30T09:38:00.001Z

A los que sabián pas de qué serviscan «Les Identitaires», sembla ara mai clar ; es una aisina per ajudar las redaccions a poder manipular l’opinion, quines fosquèssen los subjectes. Aital los politicians de l’UMP o del NC o del PRG-PSF, an pas cap mestièr de prendre pausicion sul tèma pausat per «Les Identitaires» o per totes los extremismes nacionalistas franceses, e la vida de l’inocéncia politiciana contunha en patz bonapartinum.

Mas abans de determinar lo contengut de l’article del JDD, se cal pausar un pauc la linha editoriala del jornal que prepausa l’article e lo potencial de nosença que portarà l’article, per favorizar lo candidat privilegiat. Per saber per quí votarà lo JDD cal legir la portada Internet :

En matièra d’abséncia podèm èstre estonat que lo JDD sapiguèsse jà quines candidats auràn las 500 signaturas, e quitament de pensar que Frédéric Nihous –CPNT- aurà pas las signaturas, per exemple. Mas podèm tanben gaire oblidar que «Le Parti de la France» (extrèma-dreita) es tanben dins la corsa… E soi segur que ne podrèm trapar d’autres partits a l’esquèrra nacionalista francesa, Le Parti des Travailleurs, per exemple. Pel moment ai pas encara vist una lista de la quantitat de signturas dels candidats en cerca de las 500 signaturas. Es normal. Alara perqué aver decidat jà la lista ? Quí dona l’informacion al JDD de la lista finala de las candidaturas ?

La causa es dicha, lo JDD sembla rotlar pel conservatisme al sistèma del bipartisme francés ; lor agrada pas los que vòlon cambiar de taula democratica. Lo JDD es un jornal conservador, distribuat lo dimenge a Tolosa en companhiá de La Dépêche du Midi. Podèm tanben considerar que la causida d’aver pas de clucas per Eva Joly –un simbòl de campanha- es tanben un punt de vista politic, vist que la cristiana de servici ela pòrta clucas ! Lo JDD li agrada tanben la paraula de Chevènement, ambe la fòto causida ne podèm èstre assegurat. Veirèm lèu se la causida de la lista de fòtos serà la bona, la prescripcion seguida pels electors ?

Anèm ara al tèxte prepausat :

Lo JDD es ajudat per la publicitat d’un grand de l’immobilièr francés ; es present pertot ont i a problèmas immobilièrs.

Lo tèxte es particularament interessant per saber lo nivèl de manipulacion que portarà la premsa parisenca en general pendent aquelas eleccions. Se cal recordar donc que lo JDD es lo meteis grope industrial que la ràdio Europe 1 e que lo seu pdg a clarament sostengut l’UMP e la candidatura de Nabot Ier per las eleccions passadas ; es ligat a mantunes mercats d’Estat, e particularament militars.

La redaccion es interessanta per integrat Nissa Rebela dins un sistèma dels «Identitaires» (la redactriça dèu saber legir las paginas Internet, èstre sul terrenh sembla pas son problèma) ; «Les Identitaires» son en general provincialistas tipe Maurràs,e ancians militants o elegits prèp del FN, simpatisants mas regionalistas (* caldrà explicar la diferéncia entre regionalista e los autres movements politics en region que son pas regionalistas, coma lo redactor del bilhet aquel ?), coma l’avèm poscut verificar dins mantunes articles publicats dins la premsa provincialista al moment de pichons regropaments los meses passats, dins luòcs de reünion public (aquò faguèt sovent d’ondas politicas dins los vilatges concernits). Podèm alara confirmar que lo FN a «netejat» los elements provincialistas del movement nacional-expansionista francés. La fauta de sabers en sciéncias politicas (fòra las parisencas) sembla èstre lo rebat de l’article.

Donc fasèm los comptes, avèm tres movements d’ultra-dreita nacionalista francesa (aquò París zo sap malgrat las oblidanças de l’article) : FN, Parti de la France, Les Identitaires. E avèm una premsa parisenca que fabrica l’amalgama per ajudar lo candidat de la casta nacional-expansionista de Neuilly/Seine. Mas l’extrèma-nacional-expansionisme francés es pas una exclusivitat de la dreita, l’avèm tanben a l’esquèrra, ambe Chevènement e Mélenchon. Donc podèm confirmar per 2012, seràn las eleccions, mas una brava mèrda in fRANÇA, una «tradition et valeur française» segon François Fillon, l’Angevin que traparà tanben un niu d’eleccions prèp dels Hauts-de-Seine, dins la santa capitala.

* en patués parisenca novèl, l’aficha explica : daissa lo meu pòble partir… una comèdia francesa ; la podèm considerar coma trista, trista comèdia electorala franchimanda. Mas la redactriça dona aquí tanben un triste article.

A la naissença d’Argèria, la talvera s’escota perqué parla…

2011-12-28T09:52:00.001Z

Dins un programa de France Culture, se parla d’una populacion dicha europèa pels nacionalistas musulman argerian o europèu integrista republican. Mas la talvera en Argèria èra tanben una populacion per l’independéncia, favorable a deslargar fRANÇA sobr elo costat nòr de la mar nòstra, mas pas brica musulmana. Lo FLNA a fabricat un nacionalisme per aver l’independéncia, èra estreitament ligat a l’integrisme musulman (contra lo MPA per exemple), o a un dreit d’Estat ligat a la religion mulsulmana e las seunas interpretacions del moment (1963) [sabèm que las interpretacions religiosas son estadas sempre objectes de guèrra en Occitània, e qui supòrta ? Lo pòble occitan dempuèi sègles).

Podrèm aital melhor entendre mantunas pensadas politicas francesas de uèi, e sobretot l’extrèma-dreita francesa, quitament l’extrèma-esquèrra natinacionalista basca o còrsa, o occitana, o bretona, etc. Podrèm tanben melhor entendre aquesta faiçon de valorizar lo cristianisme catolic per desvolopar una pensada politica per la ciutadanetat francesa en Occitània. De mai, se podrà tanben melhor entendre las resisténcias al nacionalisme occitan per mantunas populacions occitanistas. Lo miralh sobr ela talvera de l’Argèria independentista dona una vision mai clara del païsatge politic francés en Occitània, es tanben un biais de melhor entendre las reaccions de las comunautats josivas o autras a l’arrobada de l’occitan dins un sistèma francés qu’a considerat que l’occitan èra netejat e que ne caliá pus parlar.

Es donc un programa fòrt utile : «es sobre la talvera qu’avèm la vertat» segon Pau Froment.

D’escotar en linha aquí.

E alara podrèm considerar que la Guèrra d’Argèria es pas encara acabada dins l’Estat francés. Sobretot quora un president de fRANÇA explica : «tu aimes la France ou tu la quittes»… sona coma una responsa al nacionalisme argerian, ultramusulman, que expliquèt als europèus o considerats aital «t’agrada l’Argèria que fasèm o la daissas». Recordèm nos lo document que circulava la primièra annada de la seuna eleccion :

Lo fenomèn aurà encara consequéncias sobre las eleccions venentas, e sobre tot aprèp l’arribada dels partits musulmanistas en Tunísia, Marròc e Egipte ; i son en Argèria jà. Sense cap de dobte. Es donc un programa fòrt utile.

S’adobar ambe las diferéncias religiosas, dins una escòla de la vila de Montréal.

2011-12-20T23:02:00.001Z

Dins l’Estat francés es l’acceptacion de las lengas diferentas qu’es un problèma per l’Éducation dicha Nationale, e quitament dins los modèls d’ensenhament i a un refús sistematic de l’immersion lingüistica per las lengas mesprezadas, non pas pels quadres tolzans d’Airbus çaquelà ! L’immersion lingüistica es la nòrma per la Deutsche Schule –panèus en alemand per l’orientacion dins la vila, escòla Jules Ferry a Colomiers, per respondre a una concurréncia privada dins l’aglomeracion tolzana ; dins aquestas escòlas s’i ensenha lo francés, mas pas brica l’occitan.

Al Quebèc e principalament dins la vila de Montréal, es la question religiosa qu’es pausada, per las escòlas dichas generalistas. Las entrevistas prepausadas (picatz sul ligam per las entendre) fan una diferéncia entre los òmes e las femnas, mas indica pas la religion dels entrevistats.

L’acomodament rasonable es de daissar un dròlle musulman portar un aparelh per non pas entendre las cançons dels autres escolans dins la classa devath lo pretèxte que sa religion li interdich d’escotar la musica e las cançons.

Es un pauc coma se los Franceses portávan un casc per non pas entendre parlar occitan dins la classa. N’i a que me diràn que lo cas seriá impossible, vist que jà l’ensenhament de l’occitan supòrta lo sistèma d’apartheid dins lo sistèma d’educacion d’Estat, e Calandreta es fòrabandida de costejar lo sistèma public de páur de la contaminacion (de mesclar los credons de colors) ; es justament la prepausicion d’una locutriça pel dròlle de religion particulara… l’apartheid escolar.

Nos pausèm dins un sistèma quebequés que lo francés es lenga forçada, Montreal parlariá anglés se la politica lingüistica imposava pas lo francés. Las elitas montrealesas an dròlles que se van a l’escòla anglesa e se la págan, coma la casta al poder a París.

Nos podèm pausar clarament la question d’aquesta societat que refusa los sabers de quina fòrma que fosquèssen (lenga, cançons, musica, sabers religioses, nòrmas e contra-nòrmas, istòria e non diches istorics) ; de qu’son aquestas societats ? Es una societat que prepara a la democracia ?

Consomar occitan per 2012 !

2011-12-20T18:23:00.001Z

e quora aurètz acabat totas las apelacions, podrètz dire que 2012 arriba.

Se pausa lo problèma de la consomacion ‘made in France’ es jà una pensada politica nacionalista francesa. Uèi pensi que cal consomar OCCITAN per aver los melhor vins del monde.

Çaquelà, me sembla una causa inapropriada d’aver de Champagne sobre una taula de fèsta publica, quitament per donar los prèmis de l’Académie de Languedoc… alara qu’avèm de Blanqueta de Limós alprèp; o de Cremant de Galhac, o Bordèu, o lo most melhor de la Clareta de Dia.

Per l’aperitiu capitat, un Juranson, un Sauternesn un Lopiac, un rosat de vièlha vinha de Menerbés, un Saussinhac, un Maurí. Avèm tantas solucions per adonar la garganta dels convidats en Occitània. Plan segur avèm lo patís local (made amb èrba d’Occitània, miladius), lo que preferissi es a Lemòtges, lo Panasòu, perqué ? Fintatz la botelha e comprendrètz. Una genciana de Roergue podrà tanben ajudar, e quitament s’arriba d’Auvernhe.

Trobador, quina rima senon AMOR !

2011-12-20T13:50:00.001Z

Alain Maury m’explica : Una rima ambé trobador? - Trobador, je t'adore. o Trobador, es Amor

Lo problèma dels Franceses : es que sábon pas que O se pronóncia [u] en occitan e an un problèma ambe aiçò ; es aital que se podrà reconéisser los Franchimands. Lo problèma l’an dempuèi la nòrma francesa novèla, aquela qu’a plaçat un ph a la plaça d’un F, un th anluòc del T, ou un ou a la plaça d’un O ; ex : Rohan es devengut Rouen, mas Johan es pas devengut Jouan… la paradòxa de la nòrma francesa deslogada de las parladoiras dialectalas es un problèma encara uèi ; un problèma per la redaccio nde L’Express culturé, encara.

S’i a plan un mot que la civilizacion occitana podrà revendicar es plan TROBADOR. Quina parmazii podèm bailar als Franceses per explicar que la nòrma francesa los engana dempuèi sègles ?

Cal felicitar Hugues Aufray per aquesta visibilitat pel mot occitan.

-°-

La polemica de Nadal, las declaracions d’Estat a prepaus de las LGVs

2011-12-20T10:15:00.001Z

Avèm a dos moments diferents e per dos personatges de l’Estat que son supausats èstre ministre d’Estat, avèm unas declaracions sobre las LGVs en Occitània, costat Atlantica e costat Miègterranèa. Georges Frêche e sa majoritat avián agut rason de finançar directament la LGV entre Nimes e Narbona !…

Es plan lo finançament que fautarà per bastir las linhas, costat Oèst Occitània, o costat Èst Occitània. Lo qualificatiu geografic d’Occitània vòl pas dire que los problèmas occitans son pas los meteisses, al delai de la geografia administrativa franchimanda. L’inter-regionalitat es jamai practicada per París, mas se vei en concret, ambe un uèlh qu’es pas provincialista dins las redaccions de Bordèu, Montpelhièr, Marselha, Niça o Tolosa.

E coma lo costat geografic es pas lo mesme, sembla que lo Partit Occitan aguèsse un punt de vista diferent : costat Provènça, aquí, costat Gasconha, aquí. Un punt de vista es clar vòlon un tren de granda vitessa mas sobre las linhas existentas, e l’associacion del Var per l’environament critica en francés (sonque) lo punt de vista de la vitessa sobre aquestas linhas de grandas vitessas, en explicar qu’es ni lo punt de vista d’EELV ni del Partit Occitan.

Mas uèi avèm la colèra del President del Conselh Regional de Mièdgia-Pirinèu :

Aquel punt de vista es pas encara comentat pel FdG, alara que la creacion de la linha es clarament per desvolopar los trens privats e l’oligopòl SNCF (servici d’Estat centralizat) en aumentar los nombres de fusèus de distribucion del ralh [zo faguèt per l’aiga e la recèrca dels sistèmas privats oligololistics]… S’espèra ambe curiositat lo comunicat del PdG, lo contra-comunicat contra l’oficiala associacion LGV del país tolzan e aquitan.

Avèm tanben aquí una fotografia en parallèl d’unes Estats, Espanha e fRANÇA qu’an pas cap paraula de cap a las autoritats localas ; lo blabla es sistematic e ténguer pas paraula un absolut. Nos podèm pausar la question se la responsa pòt pas èstre la meteissa, e prepausar al nivèl europèu d’aver una sola votz (una cooperativa d’autoritats lcoalas) per poder respondre a las necessitats de las populacions, que son pas las necessitats dels poders de París e Madrid.

Mas concretament e per veire mai luènh, o prigond dins lo problèma republican francés, es l’Estat que mana, e es l’Estat que decida e que delega los problèmas de finanças a las autoritats localas (lo bais es simple, mai es complicat de finançar melhor serà per negar lo peis, e al meteis temps, es el que prendrà l’argument de la dificultat de la sobrepausicion de las autoritats localas per establir una refòrma radicala) ; totparier daissa a la autoritats localas lo «dreit» de parlar ambe las populacions (lo prefecte jugant lo ròtle del faus jutge de patz, alara qu’es fins finala lo papagai de l’Estat), en establir un contraste clar entre los elegits (que decidíscan gaire per rason de fauta de poder del Conselh Regional) e los quadres de RFF (ajudat per l’Estat) que fan çò que vòlon e coma zo vòlon.

Avèm aquí un exemple tipic de centralisme antidemocratic republican francés, per fabricar un sistèma que favorizarà encara e encara lo sistèma en estèla parisenc, favorizat sempre dempuèi que la SNCF existís, alara que la creacion del mòde transpòrt aquel èra tanben una creacion plan mai estelat al entorn de totas las ciutats de las regions de fRANÇA que zo pensan los quadres de la RFF e la SNCF. Nos podèm questionar sobre las qualitat de la «Compagnie des Chemins de Fer du Midi» ; nos podèm clarament questionar sobre l’urgéncia de son retorn ambe una fòrma europèa que posquèsse agradar als elegits locals per contra-ròtlar clarament los investiments utiles pels ciutadans d’Occitània [e d’Euròpa, car fRANÇA se paga d’Euròpa per favorizar sonque París], e non pas lo plaser clientelista d’un ministre ailà o los dire d’una ministra ailà (sempre plan elonhat de las realitats del terrenh, coma a poscut l’indicar lo comunicat de premsa d’en Martin Malvy). E pel FdG non podèm oblidar que los «avantatges» pels obrièrs de la Compagnie du Midi èran superiors als «avantatges» dels obrièrs de las companhias equivalentas al nòrd, per fRANÇA ; alara caldrà benlèu adaptar lo discors ?

Remarcarèm alara que dins las criticas socialistas e PRG a prepaus de la gestion sarkozista de l’Estat i aguèsse pas lo biais de mesprezar los elegits locals, s’ajudant dels quadres de las entrepresas d’Estat que fabrícan un sistèma monopolistic de gestion de la logistica en fRANÇA al sol profièich parisenc [la critica sembla la donar lo FdG dins una votacion recenta, veire bilhet següent]. Soi segur que dins mantunes jorns, veirèm un quadre del midi avé accent de las companhiás francesas RFF e de la SNCF (en vestit tradicional de còrbs) nos explicar qu’es pas vertat ; es l’illustracion que los Occitans seràn bons relais de la sotmission al poder central e de sa faiçon de mesprezat las nacions occitana (aquí sul subjecte de la LGV o de l’emplec de la lenga occitana), basca o/e catalana, sempre e dempuèi sègles.

Georges Frêche aviá prest una decision de finançar sol dins son temps. A Montpelhièr las causas son alara claras, l’Estat finança pas res. Se pausa alara clarament lo ròtle que devon aver las autoritats localas per establir unas constitucions localas per Occitània, e crear una federacion ambe finanças claras, serà pas mai complicat que per l’Estat de negar lo peis… En Tunísia son los salafistas que los mènan en barcas, en fRANÇA es la tecnocracia del centrlaisme francés.

Per l’intoxicacion oficiala locala podèm legir La Dépêche du Midi sul subjecte. Aqui.fr es leugièrament – es un eufemisme- que la DamneD du Midi.

F.H. oblida, coma N.S., la politica d’Estat per las regions occitanas…

2011-12-19T21:33:00.001Z

Acabi de recebre un document de promocion de las criticas contra Nicolas Sarkozy, e coma cada còp, i fauta las politicas d’Estat per desvolopar las politicas dichas de decentralizacion.

Benlèu que lo dich staff de campanha de François Hollande es pas pron cumulard de pòstes de conselhièrs regionals per zo poder confirmar de plena vista ?

Alara, lor caldrà recebre los comunicats de l’ARF per ne saber mai sul tèma.

Per Nicolas Sarkozy e persqué es de sason, non podèm afortir que «dans le cochon tot es bon», mas al revèrs dins lo Nicolas Sarkozy, dins lo teisson aquel res non val per la cosina occitana. Alavètz per las regions, François Hollande ne valdriá pas melhor ?

L’Union Europèa val l’Estat centralista francés, sap desgalhar l’argent public.

2011-12-19T10:56:00.001Z

Lo novèl ambaissador de l'Union Europèa dins la Confederacion Helvetica es anglés, non parla ni alemand, ni francés, ni italian... Es utile un ambaissador de l'UE en Confederacion Helvetica ?

Nos podèm pausar tres questions (per temps de restriccions budgetàrias) :

- perqué cal un ambaissador de l’Union Europèa, a 300 km de Straßburg…

- perqué i cal mandar un anglés, Estat que desconsidèra l’Euròpa, e el tanben…

- parla pas las lengas veïcularas de la Confederacion Helvetica, ni alemand helvetic, ni italian, ni francés, ni retoromanch, ni arpitan ?

Quora i a una candidatura per l’Union Europèa, se demanda sistematicament la lenga de l’Estat qu’es lo mens europeïsta, es de dire que l’anglés es obligatòri. Mas se parlatz alemand, italian e francés sètz desconsiderat… La tecnica es coneguda ; es la tecnica francesa per destrusir las lengas. Es clar que la politica de desvolopament de la pluralitat lingüsitica europèa es en contradiccion ambe los actes de recrutaments europèus.

Nommat un ambaissador de l’U.E. que parla pas las lengas de la Confederacion Helvetica es jà una marca antieuropeïsta de grand nivèl. E Quí nomma los ambaissadors aqueles ? De quina manièra la representacion parlamenària europèa podrà questionar la comission sul tèma, un pòste inutil ambe la fauta de coneissença lingüistica ?

Discriminacion positiva pels Parisencs, Sud Radio es a l’òbra.

2011-12-18T19:17:00.001Z

L’estacion de Labèja, en aglomeracion tolzana, a obtengut una frequéncia dins la “Santa Capitala” parisenca ; es una bona causa, de moment que la decision de programacion damora a Labèja, e non pas coma RMC puja a París, per desnegar lo país e l’accent occitan de l’antena, e farà aital la pròva que François Fillon a rason en matièra de «tradition et valeur françaises», son discriminantas per la causa e identitat occitanas, quitament ambe los Occitans de la sotmission politica e lingüistica, los que fan la comunicacion de las escòlas de comunicacion tolzana, e que se vòlon fòrça plega-esquina sul subjecte.

Donc se cal adaptar… Tolosa dèu pel primièr còp prepausar als Parisencs una vision del monde, un programa radiofonic coërent, vist qu’es provincialista en Occitània, que podrà donar a Paris. Perqué Tolosa practica la discriminacion positiva pels Parisencs ? Quí me podrà explicar ? Ai pas verificat, mas i aurà un programa especial per Lyon ? I a pas de programa especial per Marselha !

Soi sempre espantat per la vision dels fabricants de comunicacion dich de ‘grand public’ e del ‘grand sud’ (o Occitània pels ignorants o pècs qu’escótan leugierament Sud Radio), e que decidíscan en Occitània, sempre. Es de se questionar grandament, en nom del grand public aquel.

Un espèr damora, un amic foncionari a trabalhar a Marselha, res per el a cambiat. Puèi pujent a París, los seu collèga l’an catalogat OCCITAN. Trabalha dins la polícia. Donc i a de l’espèr per Sud Ràdio, un programa pels Occitans de París ? Un programa de discriminacion positiva per desvolopar l’identitat occitana fòra país ? Se lo cas èra, i caldrà trapar una confirmacion, los Occitans son d’espsicanalizar.

Quí me podrà explicar melhor ?

Amics e amigas de Tolosa, siaguessètz serioses … per e ambe la lenga vòstra.

2011-12-18T10:40:00.001Z

La lenga es vòstra, mas l’avètz abandonada pendent al mens un mièg sègle, tres sègles per la bona ortografia. Alara per la recuperar caldrà far un esfòrç bèl, esperèm lo 6 de genièr, 13h al Capitòli per saber quines seràn los esfòrçes oficials de la comuna de Tolosa per emplegar mai sovent sa lenga e per sensibilizar de faiçon normala tota –TOTA- la populacion tolzana ; cal pas l’ostracisme, ni pensar que los nòuvenguts lor necessita pas de saber a prepaus de l’occitan, caldrà pedagogia e gausar ambe la lenga de Godolin, e per la lenga de Godolin ; tota la populaicon es concernida, e quitament las redaccions de La Dépêche du Midi mai tanben totas las estacions de ràdios localas, Radio-Radio, Mon-País, Présence, Toulouse-FM, Sud-Radio, Radio Plus, Beur-FM, Ado-FM, Totem, 100%, Bleu Toulous’, Atlantic-FM, etc.

Qu’ai plan d’aver agut dreits politics comunals abans que los Franceses nos/vos los panèssen e que se t♫9rnèsse aprèp una sangnosa revolucion dicha parisenca, mas l’important per èstre digne d’una civilizacion umanista e planetària, e segur qu’una localizacion clara sobre lo planèta bailarà dignitat la lenga qu’a fait TOLOSA.

Recentament, me soi questionat per saber de quina manièra me caliá tractat lo subjecte. Ai vist passar aiçò :

Pòdi comprendre los que la coneisson la lenga e que se cálan per non pas desrengar l’esfòrç titanesc qu’an mesurat aital. Mas es que podèm èstre serioses un moment ?

Sabi que El Barça e sa catalanitat engatja un fum de Tolzans sul camin, mas per El Barça, se pláçan darrièr lo seriós que cal, perqué justament i a un poder «regional» de bona dimension e un sistèma educatiu adaptat als besonhs locals (decidat al país catalan), sense cap mans politicas e tecnicas de Madrid, coma lo suportèm de París nosautres. Es pas brica lo cas a Tolosa, e a còps fan ambe un besonh d’un mèstre per lor indicar lo camin, París o Barcelona es realament lo bon miralh per Tolosa ? Es un pauc lo meteis problèma ambe Perpinyà, an mestièr d’un agulhon barcelonin o gironin o lheidatan per adralhar coma cal.

Per vos indicar que soi pas contra l’idèa de promòure Catalonha, e sa politica seriosa d’emplec de la lenga, soi estat mantunas annadas secretari del CAOC quitament se mantunes l’an pas sabut dins las formacions universitàrias tolzanas (es vertat qu’es de mendre importança). E coma soi tanben ambe la chança d’aver estat refusat dins aquelas licéncias licenciosas de letras occitanas tolzanas, vos pòdi assegurar qu’i a pas un Tolzan que mestreja sa lenga licenciosa e que dirà Visca, en luòc de Òsca. Vesètz qu’ai pas escrich «Osca» [usco] coma sovent dins lo cap de mantunes clavetaires del dimenge, que sábon pas escriure ambe lo clavièr que cal la lenga nòstra, nimai installar l’accent tònic ont cal dins la lenga que piqui.

Lo Ò aital s’escriu ambe alt 227 … e me sembla que sul Mac es encara mai simple.

Recentament explicavi sul meteis blòg que per Republica l’occitan a pas d’accent, contrariament a çò que nos explícan los Franchimands ; zo cal escriure fòrt, l’occitan a çaquelà d’accents ; son de dos tips, un modèl espanhòl o/e catalano aragonés o portugués, accent tònic, e un autre al modèl francés, l’accent fònic, sul o per exemple per transformar lo son [u] del o occitan en [o:] o dubèrt occitan ; aquel [u] occitan èra l’accent de Rohan abans que devenguèsse Rouen e la normalizacio ndel francés, o Orlhenx abans que la puta de Joana ne partèsse perqué los Normands la cremèssen ; podèm, nosautres alfabetizat a l’occitan, podèm aital plan mestrejar la diferéncia entre còlha e colha, atencion es dangierós de mestrejar pas aiçò… sobretot dins un estadi.

Aquel accent sul Ò, es lo meteis que per Òc, lenga d’Òc quora li volèm donar de majusculas al romantisme lingüistic occitan, a las letradoiras sortidas de l’universitat del Miralh.

Donc per rassegurar los suportèrs de Tolosa, que sembla pas aver agut un bon intermediari per escriure «Òsca Tolosa», un bon expèrt lingüistic, i a una Acadèmia Occitana a Tolosa que los podràn benlèu ajudar de melhorarà lo lor occitan e las grafias en lenga tolzana, en lenga occitana (gascon o/e lengadocian), per èstre autanplan serioses que per El Barça, o per una passa victoriosa de Messi dins lo partit de El Barça. O benlèu que l’Acadèmia Occitana dirà qu’es de bon occitan, perqué pas ? Cal rajoinir la lenga e importar lo succès catalan ? Soi pas contra, simplament lo Visca Tolosa m’espanta encara.

Autra pichona causa per TOLOSA. Vist que la ciutat a abandonat d’emplegar TOLOSA corentament e oficialament dempuèi sègles, lor cal far ara un trabalh de sensibilizacion o/e de pedagogia lingüistica europèa e mondiala. Sul planèta i a dos TOLOSA, ara. I a aquela qu’es la nòstra, la vòstra (soi pas Tolzan de naissença alara sabi pas se me zo cal dire… mas sembla que los Tolzans aguèssen mestièr de forastièrs o foratèirs per aver una melhora diognitat lingüistica), e aquela qu’a panat lo mot per se glorificar a la fondacion, TOLOSA en Euskadi, coma èra de tradicion d’aquel temps en Gasconha (èra lo reialme de Navarra, e donc la tradicion occitana de Gasconha, èra de prendre lo nom d’una ciutat famosa per baptejar una ciutat novèla, aital avèm Pavia, Florença, etc. e Tolosa en Euskadi). [un trabalh aprèp de l’IGN s’impausa…Quí zo farà al Conselh Regional o dins l’aglomeracion ?]

Los Catalans, per tornar a els !, an trapat una solucion (e disi pas qu’es la bona) : TOLOSA de Llenguadoc, la causa es emplegada sovent dins los mèdias quora emplegan pas la franchimandejalha Toulous’. Mas justament se podrà verificar dins la sala dels illustres de Tolosa, la ciutat de Tolosa es justament autanplan gascona que lengadociana. Alara que cal far ? Demandar als Bascos d’apondre Tolosa d’Euskadi per plan destriar ? La question damora en suspèns… los suportèrs de Tolosa (d’aquí) podrà benlèu prepausar un partit de fótbol [l’accent tònic cambia tanben lo son de la volcala a la seguida], dins un estadi de Tolosa (d’ailà) per saber quí ganharà ?

Patxi López : Brávo !

2011-12-16T16:02:00.001Z

Se caliá una assegurança de mai, sabèm ara que la democracia es pas encara arribada a Madrid.

Es una causa qu’entendi pas brica, un ensemble d’elegits, causits per ciutadans a d’eleccions legalas (e forçada d’èstre tanben en Euskadi perqué Espanha vòl pas donar l’independéncia a Euskal Herria), perqué auriá pas lo dreit d’èstre un grope parlamentari, senon ambe l’explicacion qu’Espanha es pas encara una democracia ?

I a possibilitat que lo Parlament Europèu posquèsse castigar lo Parlament de Madrid sul tèma ?

Patxi López es lo president del govèrn d’Euskadi, província autonòma d’Espanha, que visiblament es pas respectat a Madrid quora la paraula es fòrta. Madrid a tot assajat per frenar l’eleccion d’una partida dels ciutadans d’Euskal Herria, e uèi es la majoritat PP que trabalha per provar que Espanha es pas una democracia.

Perqué non podèm ÒC per la promocion de ‘Sud-Ouest’ per Occitània

2011-12-15T09:30:00.001Z

Dins lo teulat de las salas dels Illustres de Tolosa podèm legir doás frasas, en data de las pinturas de l’epòca, debuta del XXen sègle, e donc en grafia de l’epòca, un moment que los estudis lingüistics fautávan del seriós que cal, per l’occitan !...

Dins aquesta sala dels illustres, se podrà veire tanben un fum de buste de militars qu’an guerrejat per Tolosa e donc dins la pensada de l’epòca per las ‘frontières naturelles’ del nacionalisme francés. Sèm clarament dins la tradicion tolzana, del plega-esquina alprèp del poder centralista francés (reialista o republican, blanc o blau o roge), senon èran massacrats, assassinats coma es indicat dins lo pati d’entrada del Capitòli. Lo teulat de la sala dels illustre sona plan de l’idèa de la dreita portada per l’Académie des arts de Languedoc. Mas concretament, aquesta acadèmia ne sap res de las frasas.

Las doás frasas son (ai pas conservat la grafia e ne caldrà far una informacion vist que pus digun ne sap res a Tolosa, quitament un membre «imminent» de l’«Académie des Arts» de Lengadòc ; son bravament imminents perqué an mai sovent la costuma de pujar a París en TGV o avion air france que de trabalhar pel país) : «Que jo soi fièr de las acadèmias dels monuments qu’òrnan nòstra citat» o «Aimi tanbens nòstra lenga gascona que tant nos dona de gaietat». Dins lo vocabulari emplegat vesèm jà la francizacion de la lenga del XIXen sègle, jà la costuma de popar las estupidas idèas parisencas ; vesèm que ‘fièr’ (en luòc d’ufanós) e ‘gaietat’ fabrícan una lenga ambe una influéncia semantica francesa clara (mas perqué pas de moment que la nòrma grafica occitana anciana èra servada!). Dins la conjugason vesèm un biais lengadocian de fabricar la lenga. Sèm entre doás cadièras dialectalas, mas plenament ambe l’occitan, un dels junhets lingüistics entre Èst e Oèst d’Occitània, entre Nòrd e Sud d’Occitània.

Mas aquestas frasas fan un pauc ancian regime de vóler saber se Tolosa es gascona o lengadociana ; es de dire subjecte del rei per las generalitats de Gasconha o Lengadòc per pagar pels representants del rei encarga dels afars dineirolescas. Se tròba que Tolosa es Tolosa gascona E lengadociana [pels locutors normals de la lenga, e aiçò sense problèma describut pels Franchimands de uèi a Tolosa], se trapa qu’en díser que «Toulouse parlait patois» o «que c’est rare ici d’entendre parler patois» es pas una marca de modernitat academica, ni una marca de dignitat per la lenga parlada, malgrat la compassion e nostalgia que s’i bota dins la votz. Un pauc coma Agen, Fois, Tolosa sembla a las vilas dels bòrds dialectals, es pas una frontièra mas una crotzament dels dètz dets de las doás mans ; un pauc coma Bordèu èra gascona e lemosina, Montpelhièr lengadociana e provençala, etc. Se tròba que l’occitan es plan una lenga que los Franchimands desunifícan per melhor explicar al modèl de l’ancian regime que lo francés es encara utile dins la vida de cada jorn (e donc cal jurista franchimand per nos l’explica dedins l’Académie de Languedoc… tot es natural edr!). Lo malastre per aquel lengatge nacional-expansionista francés es qué per reservar una cadièra a SISQA val melhor parlar anglés qu’occitan, car per l’occitan, saber l’escotar, saber lo respectar, la gojada polida respondrà ambe un francés merdic : «-hèig» enluòc de la nòrma claccica «-comment ?» (la nòrma que los husard de la republica an volgut imposar contra l’occitan, e que son premiat per l’Académie de Languedoc), la bona lenga francesa se perd e l’occitan devèm autanplan utile que l’anglés en Occitània quora volèm parlar una bona lenga ; es clar que los hussards de la republica (en occitan i a sempre pas d’accent a republica) an capitat de destrusir un pauc l’occitan, mas an pas imposar un francés e sa nòrma… Un espèr donc damora per l’occitan e sa dignitat.

Del SISQA justament ai tirat un document de promocion d’un producte tipicament occitan, la pruna de l’Agenés, e que pòrta lo nom de ‘pruna d’Agen’ perqué la vila d’installacion de la cooperativa de promocion èra plaçada a Vilanèva-d’Òlt (la gojata del taulet ne sabiá res ! encara mens que se sonava Vilanòva d’Agen un sègle farà). Es de se pausar la question de la manièra que se fabrica la promocion per aquel producte occitan, lo modèl francés de la promocion del producte aquel es lo modèl qu’es en tren de victimizar lo elegits de tolosa que son en cerca d’una etiqueta, alara perqué pas «Sud-Ouest».

Vesèm sobre aquel document lo dessenh del «Sud-Ouest», una mapa… E donc es sempre lo Sud-Oèst de París, mas al nòrd de Garona, donc dels Pirinèus, Oèst de Migdia-Pirinèu, Èst d’Aquitània, Nòrd de Zaragoza, Pampluna, Donosti, Bilbo, donc Madrid. Lo Sud-Oèst es al nòrd ! I a de qué èstre despistar, non ?

E quora se sap de quina manièra es arribat la pruna en Agenés, non val melhor recordar que son los maures fait-dichs que son damorats aquí, al país occitan de las sangs mescladas, qu’an portat saber far e minjar… per aqueles tempses que se castiga, pel moment en paraulas, los Musulmans (per exemple los qu’an collaborats al colonialisme francés en Argèria) e los Alemands al meteis moment (los que sábon votar abans de prendre una decision que tòca l’Union Europèa), es de dire que lo nacionalisme francés puja (mas puja per una elita, una casta, pas pels pòbles de fRANÇA e ambe los ciutadans de fRANÇA, puslèu malvenguts a la discutida democratica, e planvenguts dins son expression nacionalista dins las votacions, per èstre enganats encara e encara), quitament un nacionalisme que viu plan la sotmission occitana coma la nòrma del «Grand Sud» al «Sud-Ouest», nòrma que ne devèm aital lo sindròma, la piada d’una sotmission millenària occitana als diktats nacionalistas franceses, de totes los regimes (cap d’excepcion!).

Se Masamet es al Sud da z-Albi, es tanben al nòrd de Carcassona, mai tanben al nòrd de Girona e Figueres, Barcelona ; es de dire al nòrd de 40 % del mercat aprosmat que nos cal per far sobreviure la proximitat e una certana vision del ‘made in local’ [en bon anglés seriá local made], car aquí non podèm dire qu’es ‘made in france’, car sèm en Occitània per un espaci transfrontialièr e europèu. mas pel moment, vist l’eficacetat del nacionalisme francés, particularament dins las escòlas, la geografia locala es pus ensenhada, la fauta a causida de programa mal adaptat a las realitats localas (istoricas, geografica e lingüisticas) ; i a mantunas manièras de despistar un pòble, una nacion occitana, l’educacion franchimanda es la primièra pòrta d’entrada del nacionalisme francés.

Estonament : Una marca comerciala pels productes d’Occitània pòt èstre per l’avenidor una marcar enfeudada a París ? Car “Sud-Ouest” es plan una modèl d’identificacion clara pel mercat parisenc, del posicionament d’Occitània, de l’Oèst d’Occitània per rapòrt a París ; es de dire l’abandon de l’accent occitan dins lo francés tanben que la «tradicion e las valors» d’en François Fillon nos l’explica, la valors francesas estant los chaples franceses en Occitània ambe l’introduccion del militarisme e del collaboracionisme, tot un «plaser politic» anti-occitan donc ; e volèm un mercat sonque parisenc e militarista pels productes d’Occitània ? Es segur pas una bona estratègia, per una Euròpa que se farà sobre l’idèa de patz europèa, donc contra fRANÇA. Es vertat qu’aiçò fonciona tanben per la francofonia de Belgica e de Romandia, mas pas brica per la francofonia africana (que puja en nombre de consomadors potencials) o del Canada (que puja en nombre de consomadors potencials tanben)… Volèm un francés regionalizat a una pichona partida del planèta ? Vesèm dins lo document que lo solelh farà plaser al «trabalhador» del nòrd per crompar los «fenéants» ensolelhats del Sud , los «piètres» productes (queles que fan encara fisença a la FNSEA, un sindicat nacionalista francés), vesèm aital qu’ambe los estereotips marcats dins la semantica parisenca (racista ontologic d’un angevin François Fillon) que l’idèa pòrta tanben un pichon problèma ; lo problèma es que lo solelh risca de nos cremar ambe l’aumentacion dels grans climatics e donc fa que las produccions s’en aguèssen dins d’autres territòris mai plejós… donc al nòrd, en Anjòus per exemple (exemple del kiwi, per debutar) e l’Anjòu es tanben al Sud-Ouest, e lor vendrà jamai a l’idèa de ne far una promocion aital !… I a pas mai que los Occitans de Tolosa a voler èstre los plega-esquinas de la republica (en occitan es sense accent), los pècs republicans, los man-obrièrs de las idèas e de las produccions pels Parisencs.

Dins cap manièra non podèm acceptar una marca comerciala “Sud-Ouest” qu’a mai qu’un desavantatge e un còst evident per una pertinença dobtosa, amai d’èstre lo simbòl del collaboracisonisme a la sotmission occitana per favorizar lo poder centralista parisenc ; la maissanta grafia de la sala dels illustre del capitòli n’es un exemple, serà lèu oblidada ambe l’idèa que pòrta la frasa.

La sola marca comerciala que podrà valorizar Occitània es lo mot occitan PUNT. Dins lo Principat de Catalonha son pas al nòrd-èst d’Espanha, nimai al nòrd de la mar Miègterranèa ! L’avenidor de las produccions en Occitània son de portar naut lo mot identitari e lingüistic, OCCITAN. L’avantatge es clar, per mantunas lengas europèas, s’escriu aital OCCITAN e la prononciacion cambia pas gaire d’una lenga europèa a l’autra. la marca L’Occitane n’es la pròva, es pas pron sufisent ? La capitalizacion de L’Occitane se debana pas a París, mas a Hong-Kong.

Dins l’estadi de repression tipe sindròma de Stockholm que pòrta Occitània, es vertat que “cal aver colhons” de tot escantilh e per exemple politic per portar lo mot e zo valorizar ! Donc cal felicitar totes los comèrçes que zo sábon emplegar, cal felicitar l’idèa d’en Gérard Onesta, arquitecte de formacion e elegit al Conselh Regional de Tolosa, ancian vice-pdt del Parlament Europèu, d’un Midi-Occitania per nommar la region Miègdia-Pirinèus ambe mai de dignitat.

-°-

De la critica francesa del Hamburger

2011-12-14T13:43:00.001Z

Se trapa que sabi çò que prepara lo Taulièr d’Occitània, e se trapi que pensi qu’es una bona idèa que cal ajudar. Perqué ?

Efectivament se vòlon fabricar de ‘hamburger’, mas es puslèu un nom de faciada en foncion de la paura idèa que lo consomador se fabrica del tipe d’objecte culinari que nos prepáusan. Car se la populaicon aviá una educacion occitana normala e nacionala, donc grandament culinària, aquò que prepáusan, es un simple entrepan occitan. Mas per vendre cal emplegar la lenga poirrida dels consomadors anglicizats per la vida economica franchimanda imposada en Occitània (imposicion politica, bonapartista, administrativa, bancària).

Es donc sobre un site MYBURGER.FR [.FR !] e en lenga francesa que la critica es pausada, aital se vòlon damorar pecs e dins la superficialitat… son donc dins l’excepcion francesa e superficialitat, l’ignorança francesa es una clau del nacionalisme francés, que pensa que l’anglés val melhor que l’occitan.

Soi pas segur que la critica pausada aital fosquèsse donada se lo títol de la botiga fosquèsse en francés … Donc dins aquela critica i a un drin de racisme lingüistic.

Per contrar la critica nacionalista francesa, cal anar veire los fabricants e artesans, qu’emplegan de productes biologics (donc respectuoses al maxímum del país nòstre).

Lo consomator franchimand son dins la superficialitat, l’occitanitat de la prepausicion es clara e fabrica racisme lingüistic francés.

Dins la critica fautava la fòto de l’ostalòt, picatz aquí…

Protestacions catalanas contra lo SNCF e son marqueting TGV…

2011-12-13T15:36:00.001Z

L’ai jà notat : ai trabalhat pendent mai de 12 annadas dins lo grope SNCF ; la sola causa que pòdi dire es qu’an cap inventat lo marqueting ! Sábon pas vendre… per vendre, los comercials se devián amagar de la ierarquia parisenca ; perqué èran obligats de non pas dire çò que fasián perqué èra contrari a las visions de la tecnocracia en cap de l’entrepresa ; vesi qu’a pas cambiat.

Me recòrdi un jorn a la fièra logistica de Bilbo, quora faguèri lo torn del salon, èra en lenga occitana ; ai agut un fum de bons contactes ; e quora ai volgut mostrar los contactes al meu cap del servici internacional (installat a París e incapable de parlar mai que l’anglés, e encara mal), un cap de servici comercial que beviá pas de vin a Bordèu (un ancian pel grope Danzas a Bordèu), aquel lor parlèt en espanhòl (a Bilbo), ambe lo son traductor a costat, perqué aviá pas fisença a l’occitan ; es un pauc coma s’aviái pas dubert las pòrtas, un trabalh per res, la finsença èra abandonada ; d’aquela preséncia a Bilbo ne sortirà res. pichon detalh, aprèp aver fach lo torn del salon m’èri avizat que l’occitan ajudava los patrons bascos e catalans de parlar un pichon francés, lo traductor e mon director parisenc, barrèt la pòrta.

E bè, ambe aquesta publicitat la SNCF dubrís la pòrta a la concurréncia, aquela que sap far de marqueting adaptat al mercat local.

Es una confirmacion que la SNCF es una entrepresa nacionalista francesa, Occitània e Catalonha li devon de cap manièra, far fisença.

Dins lo meteis grope, en telefonar a Perpinyà, me caliá un quilometratge per transportar un contenidor a Lleida, arribat d’Alemanha. Lo burèu de Perpinyà parlava catalan sempre en privat ; mas aquí per saber ont èra aquela vila, calguèt vint minutas per m’entendre dire : existís pas bric per Catalonha. Alara lor ai tornat lo nom de la vila del temps de Franco, aquí zo sabián !

Aquel punt, es plan la confirmacion que lo recrutament de la SNCF se fabrica pas en foncion de l’adaptacion al terrenh, mas de la facultat de respondre als besonhs parisencs, per las estadisticas.

Remandi los lectors d’aquel bilhet al precedent (en lenga francesa) sul meteis tèma : expression del nacionalisme francés a la SNCF ; a Tolosa refúsan de parlar catalan pels trens que van cap a Barcelona. ÒSCA LA CONCURRÉNCIA adaptada al mercat.

Las clucas e lo ‘joly’* accent d’Eva

2011-12-13T08:18:00.001Z

* l’accent d’Eva Joly es polit en occitan… Vesèm aital que contrariament al fantasme del ciutadan blanc e ‘pur gaulois’, la ‘langue d’Oc’ es pas lo dialecte del francés que addicionat ambe la ‘langue d’Oil’ fabrica lo francés republican o reial, lenga imposada dins las escòlas de l’Estat centralista francés. Donc en occitan auriam : Las beròias** clucas e lo polit accent d’Eva. ** beròia, es lo feminin qualificatiu occitan de Gasconha per polit ; vesèm aital la diversitat dialectala occitana, aquò frena pas brica a la compreneson, ne cal sempre èstre assabentat abans, educat coma cal dins la lenga d’Occitània !

Mas podèm tanben far comparason d’una autra manièra coma Europe-Écologie Les-Verts en Ròse-Alps :

E quora la justícia es etica e justa en fRANÇA (pantais republican), podèm aver aquò, coma comparason :

fRANÇA es en naut (al nòrd) e Eva Joly en bais, al sud de la pensada parisenca… Ambe la “République” (ambe un accent donc) avèm de qué èstre despistat ; sèm pas en democracia ambe aquela ‘République” (amb accent).

François Hollande me sembla lo melhor ministre de las finanças que cal …

2011-12-12T18:49:00.001Z

Quora la catastròfa financièra es installada per la dreita en Corrèza, François Hollande arriba al poder en Corrèza ; lo finançament del departament es alara un problèma perqué cal pas far portar las errors de la dreita sobre las familhas las mai pauras…

Es per aiçò que me sembla que François Hollande seriá lo melhor ministre de las finanças per l’Estat centralista, centralisme que caldrà reformar radicalement plan segur (per l’eficacetat del capital de l’impòst prelevat e per l’interès nacional). Plan segur sa medalha ‘Occitanie’ li farà pensar la securitat sociala diferentament, benlèu aital que la cal per non pus far de deficit, per exemple coma en Mosèla-Alsàcia. La decentralizacion la cal pensar sul modèl qu’agrada lo mens a l’extrèma-esquèrra, d’extremistas que cal fugir per èstre mai nacionalista que l’extremisme de dreita.

Caldrà un socialista que lor agrada los Alemands, per ministre dels afars exteriors ; benlèu complicat de trobar ? O alavètz un autre ministre ecologista… Ai tanben una pichona idèa. Donc, Frnçois Hollande es pas lo bnon ministre que cal.

Per l’industria e lo desvolopament caldrà una femna de terrenh, Ségolène Royal per exemple. L’avèm vist passar a Rodés e sèm segur de la femna dinamica que podrà donar un vam novèla a las industrias regionalas. Caldrà evitar l’esquèrra productivisme que fabrica de Nalhós pertot, e qu’es puslèu desinteressada a l’interès collectiu, ambe nom d’un autre nacionalista de lo qu’es tocat pel sindròma de Stockholm !

Per primièr ministre, vesi plan per l’etica e un novèl estil ambe polit accent Eva la jurista, e norvegiana ; nos cambiarà de la cort ongarò-italiana umpetista favorabla a la purificacion etnica e fonica, modèl val de l’Edge, angevina (Fillonesc o acostumants del Fouquet’s coma Lagerfeld).

E coma president … sabi pas encara, mas ai una pichona idèa ; l’idèa partís del principi que cal fugir lo modèl francés. Ambe una evidéncia, l’abandon del vòt tipe Ven republica, per poder aver un renovelement del sistèma politic, per evitar aiçò. Es evident que caldrà doás causas importanta : – un modèl d’eleccion diferent pr aver una diversitat politica e non partidocrata, – un alargament dels poders de novèlas regions de fRANÇA per poder donar lo poder al pòbles de França.

Per clavar la filosofia generala serà aquela de l’arribada de Enric III de Navarra per aver la patz en fRANÇA (al delai de la pola farçida), dins lo reialme lo mai guerrièr d’Euròpa (mens militarista, mens d’argent pels militar e Dassault e mai d’argent per las regions per una melhoracion de la gestion) ; e aqueste còp, caldrà evitar un François Ier a la seguida ; donc, se caldrà mesfisar dels peissonièrs parisencs, sobretot los que son de Neuilly/Seine, lo novèl Versailles.

Anè, per non pas badinar podètz escotar e sobretot gaitar l’entrevista aquela, benlèu vos donarà una pista… Mas res es segur ! Vos ai pas donat la meuna responsa per mon vòt en 2012. Serà evidentament al darrièr moment qu’o farai.

Çò de segur es que François Hollande seriá un bon ministre de las finanças.

Qu’es aquò lo modèl francés ?

2011-12-11T07:09:00.001Z

Dins una actualitat tragica de fRANÇA, avètz tot lo modèl nacioanlista francés : – parendre a non pus aver de sercietat civila, de nacion (occitana en Occitània, bretona en Bretanha, Alsaciana en Alsàcia, còrsa en Corsega, basca en Iparralde, franciliana en fRANÇA e son iscla de las beutats republicanas, etc.). La fRANÇA dels nacional-expansionista francés es aquela que interdich la transmission de la sociabilitat de cada nacion, per un sistèma impersonal que daissa mal foncionar l’administracion centralista francesa, pas melhor que lo sovietisme.

Lo modèl francés, aquò farà 800 annadas qu’Occitània o supòrta.

Lo modèl francés se «glorifica» ambe frasa que fan la critica de l’accent (Fillon et Lagerfeld – que boicotarai d’ara endabans), per imposar lo mercat francés (lo MÈRDA IN fRANÇA), e las consequéncias lateralas, una societat nacionala francesa (expansionista per la veire tanben dins las banlèga tolzana), nacion expansionista que cal suportar dins las banlègas de la misèria francesa, en Franciliá. LO MODÈL França es aquò. Ne volètz ? E donc sètz contra lo mètro en occitan, las placas en occitana –coma mantunas redaccions, e la DDM-, contra lo TER en occitan, contra la visibilitat de l’occitan, contra un SISQA tot en occitan, una television publica en occitan e sa ràdio, lo jornal dins la lenga del país nòstra, contra una escòla tot en occitan, una escòla per aprendre lo país e son istòria, contra un capitalisme localizat a Occitània, contra una justícia nacionala que fosquèsse pas un sistèma preprotegir lo sistèma, etc…

Car sètz contra la transmissions dels sabers de familha, contr ala vida d’una nacion que lo sistèma tecnocratic republican vòl matar per prendre se plaça, mas vesèm qu’es pas competent per esséncia, per estructura.

E tot aiçò s’acaba per mantunas guèrras per las frontièras dicha naturalas, e puèi per monuments als mòrts, la sola causa que damora sampitèrne, son pas las poipulacions, son los monuments e las gloriòlas de la casta al poder (sempre estrangièras als pòbles de fRANÇA).

A o volètz lo modèl francés ! E bè pagatz ara.

E los Bascos, en resistir violentament, sábon pagar.

Quí de las nacions o de las institucions europèas castigarà lo sistèma francés, lo nacionalisme francés ? Quí ?

Los privilègis franceses son republicans e de l’UMP, “populars”

2011-12-11T05:04:00.001Z

Per astre avèm la premsa alemanda per ne fa una presentacion coërenta per la moneda publica de l’Estat lo mai monarquic d’Euròpa ; pareis qu’es una republica !

Justament a prepaus dels Alemands, que fan la riquessa tolzana, per aver causit Tolosa per bastir AIRBUS, contra la prepausicion francesa, parisenca, d’installar AIRBUS en region parisenca (regionalisme centralista), ai parlat ambe un torista alemand en visita a Tolosa.

Justament coma torista bota los pès dins l’ofici de torisme, l’ai assajat, en parlar occitan : «- ici on parle français», ambe un morre qu’explicava mai l’engatjament politic de la filhòta que jamai. L’informacion obtenguda es fisable, coma los emprunts toxics nòrd-americans o espanhòls dins l’immobilièr.

E bè o volètz creire o pas, aquel torista alemand es estat recebut quasiment de la meteissa manièra, tal un boche aprèp la guèrra de 1945 ; una filhòta li a respondut : «non je ne parle pas allemand» [causa que voliá dire que farà pas d’esfòrç per un torista alemand], se tròba qu’un gojat a costat de l’ofici de torisme a petassar la causa en disent dabans lo torista, «es pas aital que cal parlar» [traduccion del francés, cal pas creire que se parla las lengas estrangièras a l’Ofici de Torisme de Tolosa !]]. Nos podèm pausar la question : «es qu’es aital que cal pensar » ?

Lo racisme nacionalista francés puja dins l’Estat francés e l’ofici de torisme qu’es un endreit jamai pron coërent per recebre los toristas que en general párlan pas que la santa puta de lenga del rei-president… per recebre … ESTRANGIÈRS !

Per tornar al fastic faste de l’Elisèu, nos cal recordar que … es lo pòble occitan que zo paga, parier que las emplegadas de l’ofici tolzan de torisme que sábon pas respondre als toristas (en occitan coma en alemand).

-°-

Complement La Dépêche dicha du midi :

Jacques Chaban Delmas es pas Jacques Delmas ... e dels ‘Jacques Delmas’ a Tolosa n’i a un fum !
Lo fach de portar un mesme nom pòrta pas a la confusion !
De qu'es aquela faiçon de presentar la causa, es un nacionalisme francés, pel netejament lingüistic ? Contra los accents coma Fillon, Lagerfed, and co ?

Aquel monde de La Dépêche dicha du Midi deurián legir Frantz Fanon, sul tèma de la somission a las decisions e pensadas del sant centre de poder parisenc ; E tanben quicòm al sindròma de Stockholm.

De faiçon mai intelligenta La Dépêche dicha du Midi se podriá questionar : la causida grafica del francés ‘goudouly’ a creat una carrièra ‘Goudouly’ e los meteisses Franceses an creat a Tolosa dins placas en francés, una carrièra ‘Godolin’ … E aquí i a pas agut mestièr d’una placa en occitan per escriure una cronica de m… dins La Dépêche dicha du Midi (avé l’ascent e lé fôt’ d’aurtôgraf’!).

-°-

Complement reial espanhòl, la familha installada per Franco, per restablir la causida dels dictators franceses napoleonics :

Vesèm qu’es una vièlha escòla per panar la moneda dels impòst dels pòbles, artisanal en Espanha, amnual coma del temps de l’installacion de la familha pel dictator francés Napoleon… la difusion del dessenh umoristic, èra acompanhat per : Si ho prohibeixen al Parlament, al FB ho diem: Espanya ens roba - Acudit del Diari El Punt Avui - Autor: La punxa d'en Jap

De l’accent d’Eva Joly

2011-12-09T13:15:00.001Z

I a pas d'accent sense lenga, i a pas de dignitat de las lengas (de fRANÇA) sense lei lingüistica. L'ataca contra l'accent es la debuta del racisme ordinari francés, los «purs gaulois » se gítan sobre la diversitat lingüistica de fRANÇA tal los afamats sobre la carn dins l’aste ; fau qualificar aiçò : es linguiscidaire, es l’expression del nacional-expansionisme francés.

Alara gaitatz la responsa de na Eva Joly (picatz sobre la fòto) :

De la meteissa manièra podètz fintar Fernandel, un poèma que cal gaitar ambe umanisme e interès, e transferar als militants de l’UMP (picatz sobre la fòto):

Avèm aquí una fotografia de las faiçons de veire lo racisme francés, del costat dels estrangièrs nòuvenguts e planvenguts (en çò nòstre sobre lor continent tanben), e los ciutadans d’origina provençala (donc occitana) dins lo sistèma mediatic francés e dins l osistèma teatral francés, dins lo sistèma educatiu francés, etc. Dins lo dos cas, es lo sistèma francés que practica d’assimilacion e que zo revendica coma una causa que se vòl universalisme.

Un amic en 1954, a degut partir de l’Éducation Nationale perqué ? Recrutat en regions, elonhadas, a l’epòca de sant centre parisenc, lo recrutament podiá mandar tanben en region parisenca ; arribat ailà, en banlèga parisenca li an dich que podiá pas ensenhar ; perqué ? «Aviá un accent basco de Carcassona» [dins la lengas del rei : «vous avez un accent basque de Carcassonne»], Es pas de uèi qu’a l’Éducation Nationale sábon pas la geografia e respectan pas los professors o regents (aiçò es pas sonque del temps del Nicolas Sarkozy e de las seunas còlhas). Dins las annadas ueitantas (XXen sègle), es dins un licèu professional de Poissy que ma sòrre s’aurà «suportar» (ambe un somriure) un escolan de la dicha banlèga, que li explica que «aviá un accent e que se podiá pas comprendre», per astre, la responsa foguèt : «ça tombe bien, vous aussi!», e lo cors a perseguit, la vida de professor tanben dincal moment que administracion e sindicat li an trapat un autre camin en region occitana ; desrengava lo sistèma establit. Es ontologicament los parisencs que fabrícan un racisme contra los accents, e donc contra las lengas de … fRANÇA ; e sèm francés per fòrça, pas mai. Una annada pus tard, èra un professor rugbiman de Nimes qu’aurà de suportar la classa e lo meteis escolan, mas aquel còps, i aurà pas negociacions, el aurà plantat un cotèl sobre la taula per considera que el decidava sobre l’accent del professor ; èra de la banlèga, e civilizat pel sistèma francés, segurament !

L’avètz jà entendut soi ciutadan de l’Estat francés, ciutadan per fòrça, mas soi de nacionalitat occitana. Alara es l’abséncia de lei per las lengas de fRANÇA que me questiona, de moment qu’avèm pas un parlament occitan pròpri.

E coma lo Sénat es alara uèi d’esquèrra, i a segurament una majoritat per votar una lei ? Per installar un debat sul tèma ? Una lei que serà segur mai acceptada que lo vòt pels nòuvenguts (e soi d’accòrd ambe lo vòt aquel), mas me sembla que debutar per aiçò aurà un resson que portarà al FN, an plan rason –rason ipocrita d’accòrd- a l’UMP d’o dire. Lo problèma es que lo primièr ministre que diguèt aquò, refusa una lei sobre las lengas de fRANÇA (sembla autanplan complicat per el lo vòt dels «estrangièrs» que la lei sobre las lengas de fRANÇA), en companhiá de son funesta ministre de la dicha ‘culture’. I podrà pas aver una senatriça ecologista per donar un sol discors UMP sul tèma, lo tornar donar. L’UMP es un partit nacionalista e etnista francés (ambe una fòrta volontat d’eliminar los autres sul territòri, netejaire etnic, val pas melhor que los extremistas en Egipte), per la puretat gallesa aplicada dins las legislacions.

Per claure lo bilhet vos vòli contar una istòria d’amics neerlandeses de Frisa. Èran de Gröningen, e disiá pas “Hollande” per determinar los Païses Baisses, s’enganávan pas en geografia, els ! M’an crompat ma primièra crotz occitana per pendejar al còl. Èran jà esportius famoses neerlandeses, metrezavan mantunas lengas, quand an vist passar las tropas Nazi ; aprèp un exilh en Alemanha, en camp de concentracion, an agut la chança de tornar. Una vida de professor de francés per la dòna, e de cercaire per Shell per l’òme, quasiment un pauc pertot sul continent europèu e african. An acabat una retirada de vint annadas (1974/2003) en Occitània, en Agenés. Un jorn en region parisenca, per préner lo tren an agut de crompat un bilhet a l’estacion de la gare du nord ; èra per anar a l’estacion d’Agen. Dètz annadas aprèp lor arribada a Agen, avián jà plan entendut coma los noms d’endreits se prononciávan. Alara son a demandar lo bilhet Montparnasse/Agen (ambe l’accent costumièr, que sabètz dels Occitans), al quiòsque lo vendeire lor donèt una leiçon per prononciar coma cal Ageun ! Imaginatz lo rire del copla… Los Franceses se podrà jamai corrigir, son tròp arrogant de la sapiença qu’an pas. Aqueles Neerlandes aviá integrat al frnacés, lo vèrb, bicicletar… Aquò fasiá rire en Occitània ; a París, segur que i agut qualqu’un per far la correccion, malgrat qu’i an près sistematicament lo taxí.

Ai talament d’autres exemples d’aqueste escantilh, que… ne podriá far un libre ; mas quin interès d’escriure un libre sobre las estupiditats francesas ?

Alara de l’accent d’Eva Joly, sobretot las reaccions parisencas son francesas e classicas, se cambiaràn pas jamai ; es per aiçò que cal pensar al devenir d’una pensada occitana fòrta, mai umanista, mai duberta sul planèta, mai democratica, e respectuosas dels autres. Donc, cal pensar a una autonomia pel pòble occitan, a bastir al torn de la nacion nòstra una constitucion autonòma, una dignitat, per poder non entendre las estupiditats francesas. Cal donc donar l’independéncia a París e que nos fóton la patz ! avèm mai de 800 annadas de nhòrla sul tèma, perqué sèm civilizat e vesèm plan que ne cal rire… per melhor se far enganar per fRANÇA, e morir per fRANÇA, pietadós.

-°-

Complement :

Libertat, Egalitat, e Fraternitat, en occitan pòrta pas d’accent ! E çaquelà i aurà pas un Franchimand per nos explicar qu’avèm d’accent(s), los Occitans, Bascos, Catalans, Bretons, Martiniqueses, Guianeses, Peitavins, Normands, Picards, Lioneses, Goadelopeans, Kanaks, Polinesians, Alsacians, Moselans, Lorrens, Flamands, Còrses e Savosians ! Coma se els n’avián pas d’accent(s):

En democracia es lo multipla que participa de la democracia; al contrari, es pas l’unicitat francesa, nimai ambe grands mots ambe accent(s), malastrosament an unes passats istorics multiples !

France 24, gaitatz en anglés, vos farà de ben ! Parier per TheLocal.fr… articleWN, LaCroix, Politis.fr, legissètz l’umor belga sul tèma, lo jornal de capital escandinau, escandinau, escandinau… Metro, RMC (ex-radio del sud e qu’a abandonat tot accent justament per far de com) coma SudRadio, LaLibreBelgique, Le Soir, L’anglofila revista MenLy tanben… PublicSénat (un sénat d’esquèrra ara), La Provence, FranceTV totparier (ela qu’elimina los accents a l’antena cada còp qu’o pòt! Per compensar alara), Blogs de Médiapart, Yatoo.ch (concernits ? las iras francesas contra l’accent helvet benlèu ?), lo auféminin tanben, Elle.fr, TémoignageChrétien.fr jamai al plural, Lo populista dels mèdias ne parla tanben sobre son «famós» blòg en reprenent sonque la nòte de Th.Reuters (benlèu concernit tanben ?), Tahiti-Info (concernit clarament pel clip! pron concernits, clarament), Lo pòst de LePost critica cortetament e clarament los que criticaràn Eva Joly de mal biais, FranceSoir.fr tanben ambe un roge ‘Tous les accents”, TerraFemina.fr tanben mas mediòcre, etc.

E se totas las nacions del monde se levávan contra l’accent francés quand un francés malparla la lora lenga ?

-°-

La frasa racista es una tradicion francesa contra l’occitan o contra l’accent occitan dins lo francés, e deuriam nos calara ? QUE NON ! Fillon e Lagerfeld, and co son dins la dreita linha del racisme francés, una expression del nacional-expansionisme - una vídeo l’exprimís HÈRA HÒRT, aital ongan en sapient l’istòria d’una repression francesa en Occitània, non podèm pus calar :

E los Occitans e las Occitanas deurián èstre indulgents/tas aprèp las frasas racistas francesas ? QUE NON.

-°-

Sense accent e dins la lenga de Corsega : Frequenza Donne, al programa en Corsega e sul net.

Remarcarètz tanben la publicitat en lenga còrsa del Conselh Territorial e d’un fabricant de mèl…