Manolito assegura : "il n'y a pas de prisonniers politiques"

Al moment d'una visita en Corsega, Jean-Michel Baylet, l'indigène occitan de la collaboracion jacobina, fasiá la cara dels maissants jorns dels jacobins en visita, escotava lo seriós de la demanda oficiala còrsa, e Manolito Valse, lo catalan devengut republican modèl generalissim "democrata" Franco e parisenc, assegurava del naut de sa jacobinitud : «i a pas de presonièrs politics còrses», fàcia als elegits del Conselh Territorial de Corsega, elegits democraticament, per un sistèma politic qu'an pas causit, els.

Uèi aprenèm que lo bracelet de la justice française es pels dangierós terrorista militant de l'EI (e aquel èra plan conegut !)... Mentre que los presonièrs politics còrses e bascos, emplenan las presons per assegurar que l'enemic es plan vençut, sotmetut, docil, alara que lo FLNC a longtemps abandonat las armas e ETA tanben, e zo fan saber dempuèi annadas e annadas ; quin es donc l'enemic pels jacobins en Corsega o en Iparralde ?

 Justice en France, volètz rire nègre ? L'Estat jacobin nos explica donc que los terroristas devon èstre en preson, òc mas pas pels militants de l'EI donc, alara pels Bascos e pels Còrses, òc es evident e puèi matar un prefecte es mai dangierós que matar un preire, e encara nos o díson "ils sont pas prisonniers politiques" dixit Manolito Valse, lo prefecte es pas politic (LOL en patois parisien), mas auriá poscut èstre un ministre de l'interior coma Nicolas Sarkozy ... De quin costat es l'Estat francés ?

L'enemic de l'Estat francés son donc : lo pòble còrse e basco, mas non pas los militants de l'EI que el assegura lo manten de l'Estat militarista ambe un «État d'urgence» que servís en res a la securitat de las populacion ; per l'Estat francés lo problèma es la populacion ! L'Estat francés a lo meteis combat que DAESH, lo pòble que pensa per se-meteis es un problèma.

Tot lo demai, del personal politic es de teatre republican francés, un Estat qu'a jamai sabut pensa la politica ambe las populacions suls territòris dominats pels regionalismes d'expansion parisenca.

Un jorn se farà pagar a l'Estat francés çò que castiga a la Turquia de Tarip Erdogan ?

Justícia en Nimes mostra que l'Estat francés es dangierós

S'acaba de donar rason a la familha [ligam] del caporal-chef Abel Chennouf, l'Estat a falhit ! Es que sempre l'Estat es pas en falhida quora respecta jamai las populacions ? Nosauts en Occitània ne sabèm quicòm, se volèm gaitar e saber las causas politicas al pus seriosament.

Ai jà escrit que lo problèma de l'afar Merah èra una problèma d'educacion de la familha Merah (es pas la sola familha ambe aquel problèma !) ; soi estat tractat d'islamofòb [article que me valguèt l'ostracisme esquerrista barcelonin], sul pic pel sistèma politic occitanista [2 Ligams de bilhets].

Mas aquí avèm donc la fotografia del problèma qu'es l'Estat, justificat per la justícia de Nimes ; l'Estat es un problèma ambe lo sistèma educatiu qu'es supausat èstre la santa solucion republicana, per totes, e l'Estat es un problèma ambe lo sistèma policièr francés [l'ai tanben escrit sus un bilhet a la seguida de l'afar Merah]... tròp centralizat ; èra la debuta de la campanha de Carole Delga, ela explicava en campanha que «fau pas de polícia locala» (sense reala precision), donc occitana en Région Occitanie, es de dire lo contrari de la prepausicion del bilhet meu.

Mas es que la solucion FN es la bona ? La solucion FN o UMP-Les-Républicains a Tolosa es la creacion de polícia municipala armada, una milícia comunala ; e la meteissa justícia lengadociana n'en vòl pas, mas es pas la bona via tanpauc per las populacions, fabrica un sistèma a variacion politica granda e dangierosa.

E çaquelà quand l'Estat es la falhida policièra, nos fau plan pensar a una polícia pròpria, elonhada del poder localista, comunalista (lo modèl nòrd-american explica qu'es pas rasonable politicament), donc o fau al nivèl a la Région Occitanie ! Nos fau una polícia que fosquèsse pas una morilizatriça republicana de la populacion, mas una assegurança de respect de las populacions, de recerca dels problèmas de tota la populacion (pas sonque de l'elita parisenca), a l'escota de tota la populacion (e pas sonque aquela que parla en nom de la santa republica parisenca), sul terrenh pertot ont la populacion a mestièr d'èstre rassegurada (es evident que l'escota dels elegits es necite, mas quora los elegits son elonhats de granda mesura de las pensadas politicas de la populacion, res non val evitar los intermediaris, la representativitat que dèu passar per la partidocracia). Nos fau una polícia que podrà ajudar a crear leis adaptadas a la Région Occitanie.

L'ai jà escrit tanben sus aquel blòg... mantunes còps.

E pel moment sembla qu'aquela idèa, qu'es rasonabla, pacificadoira, e pel respecte de tota la populacion de la Région Occitanie, es pas estada represa per cap partit politic jacobin ( o pas ); e çaquelà m'an legit !

Lo modèl es Mossos d'Esquadra en Principat de Catalonha, ensemble provincial qu'es pas tot Catalonha, coma la Région Occitanie es pas tot Occitània.

E çaquelà per la gerrilha urbana, los Mossos d'Esquadra venon en formacion a costat de Peirigüers, coma l'ai poscut jà escriure quora èri redactor de la pagina occitana de El Triangle, un còp èra quora i aviá subvencions d'esquèrra per la premsa en lenga occitana, a Barcelona. La secada arriba tanben en Catalonha (Principat) pels budgectes, e las prioritats politicas pòdon cambiar tanben.

La causa es clara, tot es pas maissant dins lo sistèma policièr francés, la sola causa problematica es la ierarquia policièra, lo centralisme policièr, lo jacobinisme administratiu. Donc ne fau acabar ambe aquel sistèma que preferís protegir las elitas republicanas parisencas -coma autres còps la cort del rei- puslèu que las populacions de la Région Occitanie, per exemple.

Donc nos fau un sistèma policièr regional, Région Occitanie, e perqué pas que la ierarquia fosquèsse escolhida per la populacion cada quatre annadas ?