Utilitat dels mèdias "service public" en Occitania ?

La nocion de « service public » (en francés dins lo bilhet) es una nocion de mercat, lo mercat-Estat-nacion dels jacobin francés, es de dire lo desvolopament d'entrepresa vist amb l'uèlh de StationF (la novèla platja a start-up que lo jacobinisme acaba d'inaugurar) o de La Défense ; es de dire, lo mercat francés s'imposa en Occitània ; quand emmanuel Macron es vengut a Tolosa, èra pas far la promocion del mercat francés, es de dire l'espaci economic fabricat pel politic per assegurar una basa de crompa per las novèlas entrepresas parisencas ! (per las tolzanas èra una autra istòria ... ges interessanta. E totes los mejans (meditatic o pas) son disponibles vist que lo pòble occitan lo paga aquel sistèma, e ambe lo somrire ; i a pas melhor castig qu'aquel qu'es pagat pels sotmetuts ! 

Aquel maitin un efèit jacobin nos arriba ambe un piulet de Radio France a Tolosa, France Bleu Toulouse.  Aquel estacio nes prestigiosa de la qualitat de jacobina qu'imposa a Paris, e o far ambe diplomacia ambe la coloracion occitana que fau, a miníma, per compassion e per estauviar la critica dels inocentàs que la pensa del costat del pòble occitan. Se sona collaboracion, o los bisounours del jacobinisme en Occitània.

De qué s'interessa RF Toulouse, FB Toulouse ? Lo mercat plan segur ! Lo mercat-Estat-nacion ... fRança ; lo jacobinisme mana quitament los neurònes de los que fan la grasilha dels programas dels mèdias dits de « services publics », especialament fabricats per destrusir a dolcina Occitània.

Fau èstre dins lo vent, vos diràn !  Mas s'èra una produccion d'Occitània, seriá dins lo programòt de la compassion occitana ... Mas que farián pas per ajudar lo mercat american de dintrar dins lo sistèma neuronic dels Occitans !?!?! E fan parier per la corrída espanhòla (per exemple sus France 3 Bordèu), tot val per destrusir Occitània.

Son los AS de la comunicacion de la perfaita sotmission (aquel presada pels jacobins e de sa collaboracion en regions occitanas), de l'unic interès parisenc per aver Occitans sotmetuts, plegats per èstre bons servidors del sistèma parisenc.

E per l'informacion, lo « patern » es aquel dels Parisencs que s'imposa. A totes los nivèls, de la programacion, de la produccion, de l'informacion difusada o mandada a Paris, o cridada per èstre produsida al país occitan ; jamai pensat pel país e dins lo país, donc pel país Occitània, jamai.

Dins aquela « filosofia » de la sotmission, arriba en setembre 2017 un programa de France 3 que se sona « Ô SUD », e que l'animatriça nos vendrà polideta per assegurar la beutat de la sotmission mediatica al voide o al non-res parisenc, pensat pels « estupids Occitans » (es aital que vos pensan), estupids d'Occitània. « Ô SUD » nos arriba per explicar que geograficament sèm pas al nòrd dels Pirinèus, segurament ; la pensada parisenca nos indica res qu'ambe lo títol que sèm condamnats d'èstre sotmetuts al poder mediatic parisenc, vist que lo politic en Occitània nos a afidat aital.

E quand fan remontar l'informacion, es pas question de s'imposar als Parisencs, aital lo salon de l'aeronautica a agut article en regions, alara que lo salon mondial -lo mai grand mondial- del vin, VINEXPO 2017, a pas agut una sol article dins la premsa que pensa lo parisenc mediatic, e quitament dins los ostalòts universitaris de formacion tolzana.

Quand se fabrica l'informacion en fRança, los mèdias de « service public » o pas, Paris pensa pels pòbles de fRança, e res non podrà cambiar aquò, senon una revolucion de separacion entre Occitània e fRança.

Lo mercat-Estat-nacion fRança mata la pensada de l'umanitat, cada jorn dins los mèdias d'Estat public o privat, mata en Occitània, e son pas los pichonets programas de compassions que me faràn cambiar d'avejaire.

Lo local arriba a Matabuòu : La Ruche dit Oui

La Ruche dit oui, ligam, una idèa devenguda una organizacion alternativa arriba a l'estacion de Matabuòu a Tolosa ; serà cada dimècres, entre 17h e 19h. Aquela idèa venguda de Ramonvila, arriba a Tolosa.

Es un iniciativa privada e que trapa una remuneracion coërenta per totes los actors de las cortas filiaras. I a una remuneracion tanben per la SNCF qu'a daissat l'organizacion s'installar sul lindal de la gara mondina ; una bona idèa pels clients dels TER. Mas an oblidat çaquelà que los clients son acustumats tanben de préner lo velò pels transpòrts, donc una pichona perturbacion dins las òbras de la gara, es estada de notar, per la primièra.

L'eslògan de La Ruche dit oui, Lo Bornat dís Òc, es « manjar melhor, es manjar juste », quí pòt èstre contra dins la societat qu'avèm que nos fabrica de l'industrial cada jorn, e de mens en mens clar dins las botigas de la distribucion mondializada francesa ?

L'idèa es simplassa, e Internet n'es l'aisina magèra ; fau comandar lo diluns, e tornar lo paquet-comanda lo dimècres a la gara Matabuòu. La factura serà encaissada a la recòlta de la comanda, a la gara de Matabuòu.

E quitament se podètz pas anar cercar la comanda-paquet, i a una liurament potenciala possibla, en velò :

Se farà donc en VTC-cargador dins lo centre de la ciutat de Tolosa. 

Un centenàs de clients se son jà enregistrats aquel dimècres.

Lo Bornat respond a la demanda de relocalizacion de las crompas de la consomacion, son esculhits a la seguida de Ramonvila, mas sonque a mens de 90 km de Tolosa e Ramonvila. 

Capitala d'Occitània, Narbona

Ièr l'associacion d'Aude País Nòstre organizava un encontre entreprenarial ; de quina manièra las entrepresas podràn èstre una fòrça economica per desvolopar una imatge normala per Occitània (region administrativa e al delai) ?

Fau indicar qu'en tres jorns l'associacion País Nòstre ambe Convergéncia Occitana Tolosa a recampat mai de 50 caps d'entrepresas per sosténer lo nom de la region administrativa novèla Occitània. E aiçò dins totes los maines de l'activitat economica de la novèla region.

L'associacion a pauc de mejan, e l'organizacion del segond collòqui «Occitània, Fòrça Economica» se faguèt en dos meses, ambe -o fau afortir- gaire d'ajuda publica.

La comuna prestava l'aula bèla, mas l'objectiu èra pas comunal, al delai del departament d'Aude (Absent), o al delai de l'aglomeracion de Narbona, l'identitat occitana e economica de las entrepresas es estat presentada. E la dignitat fautava pas.

L'objectiu èra clar, n'en acabar ambe los lengatges institucionals sul tèma economic que nèga a Occitània lo dreit d'èstre l'objecte d'exportacion que fau per desvolopar economicament aquel parçan administratiu de l'Estat francés, e bravament al delai pels parçans occitans de l'espaci lingüistic occitan.

L'exemple lo mai remarcable, en tot cas aquel que m'agrada de designar coma lo mai utile per l'avenir, tot en mens present pas los autres, que çaquelà ne parlarai. Es aquela entrepresa de Narbona qu'a man de clavar es estada represa per un rugbiman de Narbona, per ne far un utís marqueting de panissièr per l'identitat occitana ; e las chifras d'afar en seguit ; la persona es DEVENGUDA occitana, vist d'origina èra picarda ! L'identitat occitana es una aisina de comèrci, amai tanben un utís d'integracion de totas las populacions, quand la lum de la sapiença occitana arriba a TOTES/AS, quand l'identitat occitana e sa cultura (sense oblidar sa lenga) es plan objectes politics per totes/as e alara l'economia occitana ne sortirà enfortida.

Mas Laurent Spanguero, un  « jove» entreprenaire de Lauragués, assegura que tornar a l'essencial es tornar a l'occitan dins la novèla region administrativa Occitanie. El a capitat d'amassar recèrca e desvolopament en agro-alimentari, e sembla que lo projecte es etnic, dins l'amira d'una consomacion respectosa d'una avenidor per Occitània, e sas populacions per melhor veire sus aquela planèta.

E d'exemples aital, ne fautèt pas.

Narbona a mostrat la dralha, e jà se prepara per genièr un autre encontre economic per Occitània ; jà se pausa clarament lo problèma de la particion de las competéncias dins totes los maines economics, e justament l'identitat de país Occitània (region administrativa novèla) ajudarà a federar una èime economic occitan, convivéncia e paratge ; totes e totas n'an parlat.

Narbona es la sòr bessona de Roma, popèt en economia gràcia a Roma, al temps se faliá traversar una mar ; los de la Narbonensis o faguèron amb jòi e estranbòrd ; sembla que País Nòstre -sul lindan Narbonensis, nos vòl far camina Occitània (region administrativa) sus las règas dels succès economic, cultural, lingüistic, tot que fabrica una nacion viva al còr de la planèta.

Los escambis ambe los publics son estats mai que bons, utiles ... e jà gràcia an aquala jornada se prepara linha filosofica e economica, politica e lingüistica, per desvolopar lo movement economic aquel que fau per ajudar los politicians de melhor entendre Occitània, sa grandor e son interès collectiu.

La fin de la jornada es estada un pauc corta, per me, me faguèt tornar, mas lo concèrt de ARS ENSEMBLE, grope menat per Gérard Zuchetto nos faguèt notar clar que aprèp exportar aquela sapiença musicala a Barcelona -exportar !- es estat per Stanfort per donar aquel saber, aquel saber que Occitània ignòra (!!), dins las universitats de letras francesas en Occitània, o quitament dins las escòlas de musicas de las comunas occitanas ; saber que passa rarament suls canals locals de ràdios (levat las occitanas, de lenga occitana) o televisions (n'avèm pas de la dignitat que nos fau).

Fau notar que País Nòstre es pas una institucion publica, que normalament auriá de far aquel trabalh, mas es una associacion conviviala, genta e generosa, vivents d'Occitans e d'Occitanas de Lengadòc (pichona partida de la novèla region administrativa Occitània), ciutadans e ciutadanas d'aquela planèta e de fRança.

Quora lo Felibrige fa trista la pensada politica

Vaquí una setmana dins la ciutat la mai simbolica del Felibrige ai legit un comunicat tristàs del Felibrige ; me fau ne fargar una critica car benlèu que nos farà avançar totes e totas.

Lo Felibrige es una associacion de militants que al XIXen sègle an lançat ambe Frederic Mistral l'idèa de salvar la lenga, dita «Lengo d'O» de la mòrt programa pel «sistèma modèrne» que per èstre clar èra lo sistèma politic jacobin francés que programava a destruccion ; la destruccion es arribada quasiment un sègle aprèp quand la populacion a debutat de gaitar la television e arrestat de transmetre la lenga en familha, en collectiu, dins la societat reala, luènh del virtual audiovisual que fRança nos fargava dins las escòlas de l'audiovisual parisenc.

La «Lenga d'Òc» èra lo romantisme del XIXen sègle, serà transformat en «Prouvenço» per totes los occitans e totas las occitanas e assimilat aital per la sociolingüistica anglo-americana en valorizar «Provence» coma l'ensemble dels parçans de la romantica «Lenga d'Òc». 

Avèm donc aquel comunicat :

Aquel comunicat marca ambe los comunicats de l'IEO, l'elonhament dels movements dels letrats occitans de las populacions occitanas, e marca aital lo real problèma de l'occitanisme ; es per aiçò que se dèu criticar, benlèu serà utile pel collectiu nacional (antropologia) que sèm.

Lo primièr paragrafe assegura que las populacions pensan coma els, los departaments son pas la bona dimension politica ; pensi personalament lo contrari ; lo departament es dins mantunes cases, la dimension que la populacion li agrada, en Avinhon o Comtat Venaissin, coma en Agenés / Òlt-et-Garona, Avairon / Roergue, o Peirigòrd / Dordonha, o çaquelà Erault / Comtat de Montpelhièr etc. Non podèm pas oblidar l'istòria la dimension departamentala que se passeja dins totes los movements occitans  e dempuèi lo XXen sègle son idèa que son pas dins la realitat que vívon las populacions. La fauta es pas simplament del Felibrige, mas de tot lo moment ; aital lo Felibrige es un element de l'error de l'occitanisme en general, e dons lo Felibrige es aital grandament d'aquel occitanisme que s'engana.

Quand lo Felibrige causís Lengadòc (coma o faguèron los elegits tolzans per centralisme tolzan) per la region administrativa Occitanie, lo Felibrige ignòra l'istòria politica d'Occitània. Ignòra lo Roergue, l'Istòria d'Aquitània, Albigés, Carcin, Armanhac, Bigòrra, Comenge, Corserans, Comtat de Fois, e assegura que Catalonha es pas lo nom de la region qu'arregora Confolens, Rosselló, Cerdanya e Capcir, e plaça l'ideologia francesa coma una etiqueta per aquela region sotmetuda pel tractat dels Pirinèus e militarizada, puèi destrusida economicament per l'ancian regime (lo còst es encara pesut per la vida economica actuala).

Lo problèma de l'òrre PACA es realament un òrre ; mas que farga coma politica lo Felibrige d'Avinhon per cambiar aiçò ? E perqué -els que son installats majoritariament ailà, els per cambiar en Provença aiçò ? Es que la politica que vòlon per Tolosa, Languedoc, la vòlon aplicar per Niça en li donar Provence coma nom ? Per aplicar a Gavotina lo nom de Provença ? Lo subjecte amerita un collòqui e un debat coma es estat bastit en Occitanie (administrativa francesa). E qué fan ?

Quí es lo Felibrige per « demander instamment » ? Ma primièra reaccion; perqué se prenon ? Me sembla que la semantica es pas la bona ... ni plaça lo Felibrige al luòc politic que deuriá èstre, non pas en arrogança politica, mas en explicacions, analisis, en realisme, en conselh, en conselh de las ignoranças que son portaires ? Complicat. Es realament possible d'èstre seriós quora lo trabalh sul tèma es pas bastit sense que fantasmes d'unes autres tempses ?

Qui en Occitanie es estada la participacion dins las aulas dels debats del Felibrige ? Es que lo Felibrige pensa que 91.000 personas en Occitània (administrativa francesa) s'engana contra la santa pensada d'Avinhon ? Fau tornar dire al Felibrige que na Carole Delga a bastit un procèssus democratic que sembla èstre ignorat al sièti del Felibrige en Provença... Sembla que los trenta annadas passadas i aguèt una interiorizacion mentala dins la populacion que Occitania amerita d'èstre escrit sus las mapas de la planèta. Aquel afar non agrada al Felibrige ; e lo comunicat Felibrige es autanplan maissant que lo comunicat dels provençalistas (non separatistas) de l'IEO (president provençal e elonhat tanben del terrenh), o dels comunicats dels separatistas e campanharistas, de l'extremista Richard l'Arlatenc !

Aquel comunicat es donc una marca clara dels problèmas dels letrats occitans fàcias a un pòble-ciutadan que malgrat la pensada clara ambe totes los instruments que los letrats an donat, a portat al som ambe una pichona etiqueta d'una region administrativa francesa, Occitanie, mas an pas sortit las meteissas conclusions politicas. L'oposicion es alara de mai en mai clara, e las associacions de letrats son en cèrca de finança, de l'argent que lo pòble vòl donar mas a paur d'aquelas associacions, en cèrca del sosten popular que lor fauta ; e ambe grandas rasons lo pòble auriá tòrt fàcia a associacions elonhats de las realitats ?

Una autra realitat oblidada dels letrats, dels professors de letras, l'administracion de l'Estat francés es pas una règla lingüistica. Es un messatge especial pels professors sortit per ensenhar dedins lo sistèma francés de l'Éducation dita Nationale.

Fau tornar escriure que per aver una licéncia de letras provençalas a-z Ais-de-Provença, Université Aix-Marseille en Provence, l'integrisme de la grafia de Roumanilhe frena per passar lo CAPES e donc crear un avenidor pels estudiants de Provença, del Comtat de Provença, dedins lo sistèma d'ensenhament per la «lenga pont de la latinitat» coma l'explicava Frederic Mistral.

Lo patrimòni es de las associacions, dels partits jacobins (de totas las colors francesas), o de las populacions conscientas, d'una granda revelacion que son action per la sobrevida d'una civilizacion, d'una etiqueta d'una region administrativa francesa (malgrat tot) ? 

-°-

Botiga dels vins a Tolosa convida

Ièr ai tastat mantunes vins de la Familha Laplaça, famille Laplace, vins sortits del còr de Gasconha, e del còr de la familha Laplaça, entre Nouvelle Aquitaine e Occitanie, (farèm pas de departamentalizacion per la localizacion) ; son al mièg camin imaginària la linha Baiona (Cap de la val d'Adorn al XXIen sègle) - Tolosa (Capitala d'Occitània), aquela linha que fabrica Gasconha abans los Pirinèus.

La familha èra de sortida a la botiga dels vins de Tolosa. E anuèit dissabte i seràn tanben ; es estat un moment pro agradiu per veire de quina manièra lo public, majoritariament feminin tasta lo vin de Gasconha, un vin pauc conegut lo Madiran.

 La familha Laplaça a un vin de tradicion de Gasconha, un vin classic, mas la novèla estructura dins la transmission del patrimòni viticòl gascon se farà, e la creativitat es alara una flor de Gasconha que se transfòrma en vin : lo MAYDIE vos farà sonat los bigarrèus dins la garganta (magnific), e serà un grand moment per me, e vos o desiri per tot lector o tota lectriça d'aquel blòg ; es un vin qu'amerita tota la vòstra creativitat per l'associar ambe lo minjar gascon, occitan del sud de Garona.

La botiga dona a veire los productors directament, aqueles que i fan visita e serà un moment extra-ordinari pels Tolzans de totas las originas de venir tastar los melhors vins d'Occitània - Occitània sancièra, mai tanben de fRança, lo país vesin del nòrd. Mas es un vin especial d'un recanton pichonet de Gasconha, Madiran e Vic Bilh ; aquel parçan fabrica un vin dolç qu'amerita tanben lo vòstre interès e un emplec novèl/navèth per non pas pèrdre la tecnica de fabricacion, e la transmission del saber-far, lo patrimòni de Pacherenc en Vic Bilh.

E es complicat de s'adaptar als tèrrafòrts de Gasconha, a las talvèras dels pre-Pirinèus, sus ribas dels vals que davalan de la montanha, gaitatz aquí. Aquel patrimòni es çaquelà pas sonque una question francesa de terroir, la familha es jà aquel musèu vivent que fabrica vin d'una qualitat qu'amerita tot l'interès dels cituadans occitans e d'aquesta planèta ; lo public tanben farà qu'aquel vin damòra un joièl viticòl occitan, se lo consomator capita de cosinar a l'occitan per accompanhar lo vin aquel.

Dins la botiga son passats quasiment totas las nacionalitats qu'an un interès pel vin de Gasconha, èran pas totes/as dins la classificacion que fRança nos imposa ; avián l'enveja de tastar un joièl de la viticultura mondiala, unes Madiran e un Pacherenc de Vic Bilh.

A las sièis oras lo patron de la venda de la Familha Laplaça esperava los clients tolzans, a la pòrta, vint minutas aprèp la botiga èra comola de monde per tastar los vins, tròp pichona per arcuèlhir los tastadors convençuts de la granda qualitat de la prepausicion.

E fins finala, la convivialitat i èra, non pas coma en Madiran e Pacherenc, mas quasiment.

La Familha Laplaça vos espèra tanben dins las animacions que fan per las bòrdas (Castèth d'Aydie/Aidiá) dubèrtas en novembre quand tot lo vin serà en barrica e que lo temps serà pel vin novèl e las castanhas.

Gasconha vos dubrirà los braçes, mas abans vos fau crompar d'aquel vin per lo plaçar, laplaça que fau, sus las taulas occitanas de Novèla Aquitània (de Guarat a Baiona, en passar per Bordèu) e Occitània (administrativa francesa), e mai al delai en Auvernhe, Gavotina e Provença ; e quí gausarà a Niça o Mónege lo botar en taula serà un grand cosinièr, una cosina d'invencion modèrna occitana.

Felicitacions a Carole Delga

Ambe aquelas felicitacions politicas raras, podrètz trobar la contentament personal per la renavida dels Pyrénées-Orientaliens. ENFIN ! e los Pyrénées-Orientaliens van cotria ambe lo voide de programa politic per sortit Perpinyà de la sampitèrna crisi economica.

 

Dissabte passat, lo jornal parisenc Le Parisien que se vòl « Aujourd'hui en France » títol per una novèla classica de panatòri de vinha (per la sason e l'an 2016), « Occitanie » ; es lo primièr còp pels tres sègles passat qu'una partida d'Occitània portarà lo nom d'« Occitanie » dins la lenga imposada actualament pel poder central. Es una istòria oficiala de nom d'una region de l'Estat francés, una region administrativa francesa, de dreit francés ; fau notar que dins las regions d'administracion italiana e espanhòla (catalana), los noms oficials mençonan pas lo mot « Occitanie » o « Occitània » ; fau apondre que al cambiament de nom de la region administrativa de Bordèu, pas cap movement occitan a gausat participar a l'establiment d'un nom en ligason a una reflexion de la populacion de lenga occitana ; e per aquela « Nouvelle Aquitaine » digun a fait votar « Nòva Aquitània », nimai en lenga basca ! E çaquelà lo cap de region es vengut portar sas pensadas politicas per la region de Tolosa-Montpelhièr, tot en oblidar a partir del cambiament de region de publicar las paginas occitana e basca costumièra per l'anciana « Aquitaine ».

Fau notar que lo debat democratic a debutat a l'iniciativa d'un grope d'occitans de Tolosa e Narbona (Convergéncia Occitana e País Nòstre), un an abans la debuta de l'informacion parisenca sus la famosa pichoneta reforma de las regions ; l'objectiu èra estat establit lèu e clar, fau un nom que rebèrta l'identitat lingüistica de las populacions de las regions de Montpelhièr e Tolosa ; dins aquel debat los Catalans son estats convidats sistematicament, malgrat d'èstre simplament una pichoneta partida de la novèla region ; jamai se parlèt de convidar los roergassistas, o los gasconistas ; o fau pas oblidar tanpauc. Estranh, lo desvolopament de l'argument es partit de Gasconha …

La debuta del debat se faguèt dels tempses d'en Martin Malvy, l'ancian cap de region, vengut del costat de Fijac e qu'aguèt lo temps clar per saber sa region coma occitana, el l'ancian jacobin ; e jà pendent la campanha electorala se ne parlèt, gaire en Catalonha del nòrd. Arribada al cap de la region, malgrat las promessas, lo cap de lista de l'UMP-Les-Républicains sortit per rasons constitucionalas, damorètz una lista de dreita ideologicament contra « Occitanie », e ambe las promessas similaras Carole Delga tenguèt la linha, farà una campanha de promocion dedins la populacion per escolhir un nom que posquèsse agradar a totes/as. O faguèt, la fau felicitar !

Dins un sistèma politic d'aligança politica, es Gérard Onesta que prenguèt la direccion de la campanha per determinar lo nom de la region ; pauc a pauc çaquelà, e ambe l'interès que la populacion li portava, Carole Delga s'engatjèt ; dos moments de comission per determinar lo nom que la populacion aurà d'escolhir se son debanat a Tolosa e Carcassona ; totes los punt de viste son estats entenduts ; l'argumentacion catalan o foguèt tanben, malgrat d'estar mal biaçuda, pauc diplomatica. La resulta serà protestacion pendent una setmana e al final una causida de noms d'escolhir que tendrà compte de totes los avejaires ; pel costat catalan, la paradòxa es qu'es la causida del jornal que los Catalanistas independentistas díson Le Dépendant, que serà listat : « Occitanie Pays Catalan » ; veirèm pus tard qu'aquela causida foguèt tanben aquela d'un fum d'occitans militants dins aquela futura « Occitanie ».

Fau notar que sense consultacion e per imposicion administrativa (dictatura administrativa) lo Conseil Économique et Social Région imposarà un apondon « Pyrénées Méditerranée », aprèp aver amenaçat la presidenta de lançar un referèndum, lo sindicalista de la CFDT Chauzy donava lo ton que l'administracion dona a la democracia participativa... De cap manièra aquel apondon es estat causit pels catalans, mas per un gropeton d'antidemocratas que refúsan d'entendre « Occitanie » per la region.

Çaquelà « Occitanie » solet, aguèt un succès que quitament lo movement occitanista a pas capitat d'aver fins ara, e ambe las dificultats qu'i aguèt per votar per Internet o per corrièr me fan encara somiar sus la capacitat de la populacio nd'èstre mai occitanista que lo movement occitan; sabi d'aqueles militants occitans qu'an esperat lo darrièr moment per votar (...); èra pas lo cas de la populacion assabentada de l'interès de la votacion. Aquel succès son 91.000 ciutadans per « Occitanie », sembla talament natural, simple, e costumièr ! E se adicionam lo nom « Occitanie Pays Catalans » avèm la majoritat dels ciutadans qu'an votat. Fau notar que lo cap de lista FN de Perpinyà votèt per « Occitanie Pays Catalans », malgrat el tanben d'èstre cap de lista, lo FN sense el donarà una protestacion contra « Occitanie » aprèp la votacion al Conselh Regional.

Çò d'incompenedor, es la pausicion d'aqueles letrats d'occitan que faguèron la mescla entre l'espaci lingüistic d'una populacion de lenga occitana, e la determinacion legala d'un nom per las mapa de l'IGN, per l'administracion francesa, una causa politica ; es clar que la mescla entre la lingüistica e l'administracion (unifòrma modèl francés dempuèi 1992) d'un espaci politic se sembla a un etnisme, aquel que determinèt la basa de mantunas guèrras europèas de tres sègles passats, e pas sonque entre franceses e alemands.

Aprèp la votacion del Conselh Regional, e per aver pauc participat al debat democratic, los Catalans de Perpinyà se despertan aprèp aver considerat que « Occitanie » val « septimanie », una vièlha guèrra contra Frêche reviscolada, e sobretot una asirança contra los gavatxes ! Mas an oblidat qsue Tolosa es pas Montpelhièr … vièlha mentalitat, vièlha pensada, tòrtas pensadas politicas, a còp de vomir.

Quand lo « democrata » Franco, un grand democrata segurament, a nommat lo Principat de Catalunya, Catalunya, oblidava Aran ; qui explica als catalans del Sud que fau cambiar lo nom de la region aquela en Catalunya-Aran, la CUP … Pas la CDC66 !

Per me, val melhor res cambiar al Sud de Perpinyà, mas sabi que los Aranesis son els lo grand ganhant car en situacion de granda autonomia politica, administrativa e d'identitat fàcia a las fòrta catalanitat de Barcelona. Fau notar qu'aquel biais de pensar es lo meteis pels Bascos qu'els, dempuèi annadas demandan la creacion d'un departament Pays-Basque, (ai pas notat en lenga basca car la demanda se fabrica en francés, per rason politica francesa clara), mas al final auràn una organizacion territoriala particulara e que la negociacion se fabrica ambe Pau e Bordèu, en preséncia del prefecte (de l'Estat francés). Ieu, a fòrça d'aver enemics los Catalans del nòrd, de Perpinyà principalament, se gausan pas gaitar dins un miralh per se dire : « e ara que fasèm » que fasèm nosautres per melhorar la situacion catalana a Perpinyà, nivèl politic, economic e lingüistic. E que la region se nommèsse « Occitanie » o d'un autre biais, aquò cambiarà res ; son Catalans, o díson fòrts quitament dins un departament qu'a jamai vist nàisser los «Pyrénées-Orientaliens», mas qu'a un Consell General qu'a jamai etiquetat los collègis en catalan, nimai los licèus quand lo Conselh Regional de Montpelhièr èra governat per un catalan ! An l'accent, mas sábon pas coma se fabrica ; quand lo Consell General inaugura la pòrta de Salses, la debuta del « mur pels Gavatxes», la bandièra pagada pel Consell General es … de Provença !

A la CDC66, que lo voide programatic es real, li fau enemic per sobreviure ! E lo jorna de la publicacion al jornal oficial, la CDC66 trapa los mai jacobins per l'ajudar a pagar los fraisses del planh politic, enlòc de pensar a bastir una politica pel departament que sonèsse plan catalan, e ontologicament per la dignitat dels Catalans de Perpinyà. Donc la CDC66 se trapa dins lo camp dels repotegaire Les-Républicains-UDI e del FN contra « Occitanie » coma nom de la region ; se tracha plan d'un simplèt nom, e res de mai !

Dins sa recèrca de succès electoral, la Convergence Démocratique Catalogne 66 se transformarà en francés Oui au Pays Catalan ; podèm rire ? Al mens portaràn pas lo títol de democratics car o son pas, nimai de Conergence car nimai o son ! E de Catalogne tanpauc car son Pays Catalan.

Jà al Sud la CDC de Barcelona a cambiat de nom … la CDC66 pòt cambiat tanben de nom vist que de democratas o son gaire.

1 / lo jorn que lo Principat de Catalonha se dirà "Cataluña Aran" nos faudra pensar parier mas pas coma Lo Dépendant 'occitanie-pays-catalans' faudrà pensar Occitània-Catalonha. 2 / los Bascos auràn un estatut especial (informatz-vos) perqué mens estupids que los Catalans... 3 / trobar los mai jacobins de Perpinyà, e los que fan pas una sola politica rasonabla pel catalan -la lenga- a Perpinyà, per trobar rasons (estupids) contra « Occitanie » es una ignominia politica dels grands !

Los « Pyrénées-Orientaliens » sont pas mòrts, enfin tòrnan viure gràcia a « Occitanie ». Fau positivar.

Las autras criticas an una responsa : 1 / pels membres de l'IEO-PNO que fan de las letras l'unica pensada contra lo pòble (91.000 ciutadans), una pensada lingüicidària contra lo pòble a quí fRança a enlevar la lenga, es una realitat fosca que farà pas ganhar Occitània granda o/e administrada per fRança. 2 / los jacobins del FN e de Les Républicains fan la pròva de solidaritat ambe CDC66, per una pensada politica lora qu'es alara sotmetuda a la partidocracia parisenca, una fauta politica contra la populacion occitana despertada, ela melhor que lo sistèma politic. 3 / los Occitans vesins (d'Auvernhe, Provença, Niça, Lemosin, Gavotina, e Gasconha de l'Oèst) an de que pensar, enfin Occitània es sus la mapa, IGN compatible, sèm dins la situacion positiva dels Catalans dels Balears, del País Valencian, o de la franja de Ponent, veire tanben de la pichona vila de l'Alguèr.

Totes donc faràn lors l'etiqueta aquela, pichoneta etiqueta ; mas ont son las criticas per una reforma flaca, pichoneta per seguir la pensada d'un grand politician francés, Michel Rocard. Jà lo comunicat del Partit Occitan dona la realitat del problèma, lo finançament, car es pas un problèma d'una pichoneta etiqueta malgrat lo còst de l'afar.

Quand lo Conselh Regional a votat a Montpelhièr, an votat tanben lo trilingüisme per la publicacion del nom de la region ; aquò serà oblidat o pas ; es que las lengas occitanas e catalanas auràn la visibilitat qu'an jamai agut fins ara ?

Ara en « Occitanie » podrèm far mantunes repaisses republicans occitans sense èstre interdit de santa republica parisenca ; mas de trabalh politic ne damora, e quin partit ne serà capable de portar un messatge politic digne per tota la populacion d'« Occitanie ».

Felicitèm Carole Delga en la convidar als repaisses republicans occitans que fan per popularizar una politica per totes/as dins aquela novèla region administrativa occitana en fRança ?

Justícia en Nimes mostra que l'Estat francés es dangierós

S'acaba de donar rason a la familha [ligam] del caporal-chef Abel Chennouf, l'Estat a falhit ! Es que sempre l'Estat es pas en falhida quora respecta jamai las populacions ? Nosauts en Occitània ne sabèm quicòm, se volèm gaitar e saber las causas politicas al pus seriosament.

Ai jà escrit que lo problèma de l'afar Merah èra una problèma d'educacion de la familha Merah (es pas la sola familha ambe aquel problèma !) ; soi estat tractat d'islamofòb [article que me valguèt l'ostracisme esquerrista barcelonin], sul pic pel sistèma politic occitanista [2 Ligams de bilhets].

Mas aquí avèm donc la fotografia del problèma qu'es l'Estat, justificat per la justícia de Nimes ; l'Estat es un problèma ambe lo sistèma educatiu qu'es supausat èstre la santa solucion republicana, per totes, e l'Estat es un problèma ambe lo sistèma policièr francés [l'ai tanben escrit sus un bilhet a la seguida de l'afar Merah]... tròp centralizat ; èra la debuta de la campanha de Carole Delga, ela explicava en campanha que «fau pas de polícia locala» (sense reala precision), donc occitana en Région Occitanie, es de dire lo contrari de la prepausicion del bilhet meu.

Mas es que la solucion FN es la bona ? La solucion FN o UMP-Les-Républicains a Tolosa es la creacion de polícia municipala armada, una milícia comunala ; e la meteissa justícia lengadociana n'en vòl pas, mas es pas la bona via tanpauc per las populacions, fabrica un sistèma a variacion politica granda e dangierosa.

E çaquelà quand l'Estat es la falhida policièra, nos fau plan pensar a una polícia pròpria, elonhada del poder localista, comunalista (lo modèl nòrd-american explica qu'es pas rasonable politicament), donc o fau al nivèl a la Région Occitanie ! Nos fau una polícia que fosquèsse pas una morilizatriça republicana de la populacion, mas una assegurança de respect de las populacions, de recerca dels problèmas de tota la populacion (pas sonque de l'elita parisenca), a l'escota de tota la populacion (e pas sonque aquela que parla en nom de la santa republica parisenca), sul terrenh pertot ont la populacion a mestièr d'èstre rassegurada (es evident que l'escota dels elegits es necite, mas quora los elegits son elonhats de granda mesura de las pensadas politicas de la populacion, res non val evitar los intermediaris, la representativitat que dèu passar per la partidocracia). Nos fau una polícia que podrà ajudar a crear leis adaptadas a la Région Occitanie.

L'ai jà escrit tanben sus aquel blòg... mantunes còps.

E pel moment sembla qu'aquela idèa, qu'es rasonabla, pacificadoira, e pel respecte de tota la populacion de la Région Occitanie, es pas estada represa per cap partit politic jacobin ( o pas ); e çaquelà m'an legit !

Lo modèl es Mossos d'Esquadra en Principat de Catalonha, ensemble provincial qu'es pas tot Catalonha, coma la Région Occitanie es pas tot Occitània.

E çaquelà per la gerrilha urbana, los Mossos d'Esquadra venon en formacion a costat de Peirigüers, coma l'ai poscut jà escriure quora èri redactor de la pagina occitana de El Triangle, un còp èra quora i aviá subvencions d'esquèrra per la premsa en lenga occitana, a Barcelona. La secada arriba tanben en Catalonha (Principat) pels budgectes, e las prioritats politicas pòdon cambiar tanben.

La causa es clara, tot es pas maissant dins lo sistèma policièr francés, la sola causa problematica es la ierarquia policièra, lo centralisme policièr, lo jacobinisme administratiu. Donc ne fau acabar ambe aquel sistèma que preferís protegir las elitas republicanas parisencas -coma autres còps la cort del rei- puslèu que las populacions de la Région Occitanie, per exemple.

Donc nos fau un sistèma policièr regional, Région Occitanie, e perqué pas que la ierarquia fosquèsse escolhida per la populacion cada quatre annadas ?

Torisme de l'ignorança, especialitat francesa

Un còp èra aviá viatjat un pauc pertot en Occitània entre Niça e Bordèu, e sus los 40 oficis de torisme, ai pas trobat un capable d'indicar ambe assegurança la bona istòria de la comuna qu'èran succeptibles de promòure. La coneisséncia sembla pas èstre una èime pro importanta per èstre emplegat dins los oficis de torisme, en Occitània. Sembla una via de secors quand lo doctorat d'Istòria es pas estat obtengut, e parier per las questions de sapiença lingüistica, se parla anglés, segur, mas las autras lengas jamai o quaisment. L'ofici de torisme de Montpelhièr, per exemple, i sábon pas destriar occitan, espanhòl e catalan (a la direccion de l'Ofici !)...

Recentament un programa de ARTE en Carcin (Departament francés dich del Lot, Òlt) a mostrat l'ignorança lingüistica occitana en Carcin ; levat una sola persona, la directriça del torisme a Cáurs, que donc fau felicitar !

Mas avèm agut un germanic (sabi pas s'es d'origina anglesa, neerlandesa, alemanda, danesa), mas el sap pas l'occitan, normal, mas es l'urós proprietari d'una «bori» (prononciatz en francés), çò que tot occitanofòne sap dire BÒRIA, en prononciacion locala de [bòri], o de ferme en francés ; es un "ric ensemble urbanistic crompat per un borgés de Cáurs" (que nos díson dins lo programa, especializacion de la sapiença). Es la pròva, pels mens, que del temps de la riquessa de la plaça borsièra de Cáurs, l'argent de la borgesiá frenava pas per crompar bòrias al torn de la ciutat carcinòla, e de parlar occitan per comerçar, los traders occitans èran de Cáurs ! E l'acadèmia de Cáurs se deviá far en latin coma pertot en Euròpa, mas l'occitan i deviá aver sa plaça, luòc de la sapiença qu'es pus d'actualitat ara, pietadós per la resulta sus la sapiença en general, e la bona coneisséncia del país Région Occitanie, pel torisme.

Dins lo meteis reportatge vallée du Lot la navigacion èra importanta e la paissièra un endreit estrategic, tot occitanofòne sap çò que paissièra vòl dire, passar a un nivèl d'aiga diferent sus Òlt ... una passa sul Òlt ! Un istorian francés del documentari, especialista de la navigacion sus Òlt, o sap pas brica !

Quora dins lo libre d'istòria en lenga francesa de la Région Occitanie aquela escriu, confond sistematicament Anglés e lo poder en plaça al Ducat d'Aquitània, demai confond "Gascon" d'identitat lingüistica gascona, ambe lo concepte de subjecte del Parlament d'Aquitània, d'un Jurat d'Aquitània, ambe l'identitat etnica gascona ; aquel fenomèn es similar per un libre d'istòria d'Occitània editat per una maison de Perpinyà en lenga catalana. Dins aquel document, l'istorian questionat explica plan perqué "Angleses" alara que n'èran pas, mas entend pas "Gascon" alara que parlavan pas gascon, o de tot biais pas lo gascon reconegut coma aquel de la maison de Labrit ... es domatge.

Vesèm aital l'urgéncia d'ensenhar l'istòria de la Région Occitanie novèla. I a una autra urgéncia es lo torisme e l'ensenhament que s'i dona, d'installar una formacion permanenta en istòria pels oficis de torisme, tot parier per las lengas, las filiaras de torisme en Région Occitanie an mestièr de sapienças occitanas suls tèmas: car coma explicar l'estupiditat aquela, relevat pels Catalans de Perpinyà (normal): 

Es que fau suportar longtemps l'ignorança francesa que -volontariament o non- pòrta lo torisme un pauc pertot en Occitània, la culture générale francesa es l'ignorança d'Occitània ; o podèm suportar longtemps ? Los catalans de Perpinyà sábon repotegar sul tèma, an rason. Perqué los poders politics en Occitània es mut sul tèma ?