Lo TGV arriba e la catastròfa agricòla contunha

Las chifras que fau aver al cap, per Occitània, la mapa dona lo vomir que dona aquela arribada de TGV a Bordèu.
 

Las grandas infra-estructuras de l'Estat jacobin francés son la negacion del bon viure en Occitània. Quand se fabrica una linha novèla, es la destruccion programada de las tèrras agricòlas, sense gaire de possibilitat de ne recuperar d'autras... lo productivisme minja tèrra e pensa jamai a la re-abilitacion de las linhas abandonadas.

Fau remarcar qu'aiçò : se farga ambe l'ajuda dinerièra de las companhiás privadas (ambe l'assegurança del retorn sus investiment garantia per l'Estat jacobin, e una engana que sembla  a la privatizacion de las autorotas), e -çò de mai pietadós- dels Conselhs Regionals, de Peitavin-Santongés, Aquitània (ara amassat ambe lo Lemoisin fan la Novèla Aquitània), mai tanben de la region enganada de Miègdia-Pirinèus (ara Occitània), qu'a pagat sense aver las infra-estructuras.... Son los elegits qu'an enganat las populacions de la region occitània (Oèst), en pagar una linha qu'arribarà qu'a la talvèra a Tolosa ; e fau qu'i arriba ? Ne dobti grandament ; aital la peticion lançada a Tolosa me sembla d'un ridicul grand e sobretot de la fauta de vision politica dins un avenidor que aital serà minjar las potingas industrialas e quimicas que fan las produccions d'Espanha del sud, sobretot ges contra-rotladas per èstre de bon minjar.

Bon, lo TGV es per una elita que sap pagar, aital en Bretanha, ne son contents los caps-d'entrepresas ; en Occitània los foncionaris d'Estat qu'an de popar los òrdres en reünions parisencas, o los que pensa que tot passa per Paris, coma per préner l'avion ... una elita que se paga las tèrras agricòlas (ambe la fiscalitat de totes, dels autres sobretot) contra donc una melhoracion de la vida de totes e de cada jorn, lo bon minjar ambe una agricultura respectuosa de la proximitat de la produccion ambe la consomacion dins las regions traversadas. Tot un sistèma es de tornar pensar, ambe lo primièr los abandons dels tecnocratics projectes d'infra-estructuras jacobinas.

Fau oblidar que lo jacobinisme viu de l'estèla de la logistica cap a la santa Paris, ara polluada d'aver rondonit coma lo crapau de la fabla de Jean La Fontaine, un jorn petarà de las particulas qu'an portadas la maissanta sentat parisenca per totes ; fau oblidar que lo fialat ferrat francés a ajudat a francizar las populacions ; bric que NON !

Cada vagada qu'una elita jacobina se passeja cap a Paris, es una maissanta vida per la populacion occitana que se programa.

Utilitat dels mèdias "service public" en Occitania ?

La nocion de « service public » (en francés dins lo bilhet) es una nocion de mercat, lo mercat-Estat-nacion dels jacobin francés, es de dire lo desvolopament d'entrepresa vist amb l'uèlh de StationF (la novèla platja a start-up que lo jacobinisme acaba d'inaugurar) o de La Défense ; es de dire, lo mercat francés s'imposa en Occitània ; quand emmanuel Macron es vengut a Tolosa, èra pas far la promocion del mercat francés, es de dire l'espaci economic fabricat pel politic per assegurar una basa de crompa per las novèlas entrepresas parisencas ! (per las tolzanas èra una autra istòria ... ges interessanta. E totes los mejans (meditatic o pas) son disponibles vist que lo pòble occitan lo paga aquel sistèma, e ambe lo somrire ; i a pas melhor castig qu'aquel qu'es pagat pels sotmetuts ! 

Aquel maitin un efèit jacobin nos arriba ambe un piulet de Radio France a Tolosa, France Bleu Toulouse.  Aquel estacio nes prestigiosa de la qualitat de jacobina qu'imposa a Paris, e o far ambe diplomacia ambe la coloracion occitana que fau, a miníma, per compassion e per estauviar la critica dels inocentàs que la pensa del costat del pòble occitan. Se sona collaboracion, o los bisounours del jacobinisme en Occitània.

De qué s'interessa RF Toulouse, FB Toulouse ? Lo mercat plan segur ! Lo mercat-Estat-nacion ... fRança ; lo jacobinisme mana quitament los neurònes de los que fan la grasilha dels programas dels mèdias dits de « services publics », especialament fabricats per destrusir a dolcina Occitània.

Fau èstre dins lo vent, vos diràn !  Mas s'èra una produccion d'Occitània, seriá dins lo programòt de la compassion occitana ... Mas que farián pas per ajudar lo mercat american de dintrar dins lo sistèma neuronic dels Occitans !?!?! E fan parier per la corrída espanhòla (per exemple sus France 3 Bordèu), tot val per destrusir Occitània.

Son los AS de la comunicacion de la perfaita sotmission (aquel presada pels jacobins e de sa collaboracion en regions occitanas), de l'unic interès parisenc per aver Occitans sotmetuts, plegats per èstre bons servidors del sistèma parisenc.

E per l'informacion, lo « patern » es aquel dels Parisencs que s'imposa. A totes los nivèls, de la programacion, de la produccion, de l'informacion difusada o mandada a Paris, o cridada per èstre produsida al país occitan ; jamai pensat pel país e dins lo país, donc pel país Occitània, jamai.

Dins aquela « filosofia » de la sotmission, arriba en setembre 2017 un programa de France 3 que se sona « Ô SUD », e que l'animatriça nos vendrà polideta per assegurar la beutat de la sotmission mediatica al voide o al non-res parisenc, pensat pels « estupids Occitans » (es aital que vos pensan), estupids d'Occitània. « Ô SUD » nos arriba per explicar que geograficament sèm pas al nòrd dels Pirinèus, segurament ; la pensada parisenca nos indica res qu'ambe lo títol que sèm condamnats d'èstre sotmetuts al poder mediatic parisenc, vist que lo politic en Occitània nos a afidat aital.

E quand fan remontar l'informacion, es pas question de s'imposar als Parisencs, aital lo salon de l'aeronautica a agut article en regions, alara que lo salon mondial -lo mai grand mondial- del vin, VINEXPO 2017, a pas agut una sol article dins la premsa que pensa lo parisenc mediatic, e quitament dins los ostalòts universitaris de formacion tolzana.

Quand se fabrica l'informacion en fRança, los mèdias de « service public » o pas, Paris pensa pels pòbles de fRança, e res non podrà cambiar aquò, senon una revolucion de separacion entre Occitània e fRança.

Lo mercat-Estat-nacion fRança mata la pensada de l'umanitat, cada jorn dins los mèdias d'Estat public o privat, mata en Occitània, e son pas los pichonets programas de compassions que me faràn cambiar d'avejaire.

lo còr sarrat vos escrivi aquel bilhet

Ai escotat dissabte « lo Talhèr del poder », en lenga imperialista « l'Atelier du pouvoir » francés plan segur, car sonque en fRança es donat d'aver de poder politic, se sona centralisme ; ai sempre aigut una aurelha fina per aquel programa qu'ai sovent trobat legitimista ; e ben, per un còp l'es pas estat ... quitament se una inquietud (del productor) s'entendrà dins lo programa al mens tres còps : « vos vòli rassegurar fau anar votar dimenge venent per las legislativas » ... son programas legitimistas çaquelà ! Es un programa de la radiofonia oficiala francesa ; es donc per una ràdio jacobina per esséncia politica, ontologicament, fau sul pic donar las felicitacions al programa, mentre que la critica del programa arribarà en fin de bilhet.

Donc fau felicitar Radio fRance, e la direccion de fRance CULture d'aver programas, pichonetament critics del sistèma centralista francés, enfin !

Vos fau escotar aquel programa en urgéncia abans d'anar votar per un partit del mendre mal jacobin, lo sol que saurà aficar un federalisme a dòsi minimalista (fau pas pantaissar, son pas nombroses, lo sol que sabi en Occitània e qu'a lo mejan de se pagar una campanha es EELV). Quitament En marche ! que se vòl « dins lo vam de la revolucion del patron, Emmanuel Macron » son per la centralizacion de la taxa d'abitacion ... lo contrari de çò que fau far.

Al mièg del debat çaquelà un interlocutor explica que los deputats son tròp nombroses, mas se lo nombre se dèu demesir (i aurà aital parçans grands del monde rural qu'auràn pus de representant), la soma per donar als Parlaments dèu èstre servadas, per poder ajudar los Parlamentaris (sembla qu'o fan pas fins ara) : 1 / verificar que las leis votadas son aplicadas e benlèu que pausan problèmas, 2 / quand fan la lei l'avejaire de l'administracion francesa es benlèu lo sol mejan per aver d'informacions seguras e la realitat del terrenh ! 

Quand se coneis lo subjecte de las politicas per las lengas ditas regionalas, aquelas doás criticas son plan conegudas en Occitània :

a/ escotar lo sol son, las sonalhas dels quadres de l'Éducation dita Nationale per aver de las estadisticas per l'ensenhament de l'occitan es pas una assegurança de l'eficacetat d'aquel ensenhament. E son pas las superbas competéncias militantas dels professors de letras que faràn capitar aquel ensenhament de manièra generalizada, tal que se sembla fau far per salvar una lenga en dangièr. 

b/ escotar los sols sons, los bruches repuylsius, dels directors de France Télévision 3 sul tèma de las emissions en lengas ditas regionalas, es coma escotar lo carnissièr nos parlar del sofriment animal !

Lo programa de fRance CULture çaquelà assajarà a cada moment de trobar solucions, reformetas, per curar la dificultat, la dificultat es clara : es que lo parlamentarisme exista pas en fRança. Mas jamai, dins un questionament sus l'utilitat del Parlament, o dins la supression del Sénat (e l'estauvi gigantesc que seriá) o de l'Assemblée dita Nationale ( una pèrda de temps organizat per la partidocracia republicana francesa per far creire a la democracia en fRança) ; fau pas èstre extremista çaquelà, nos diràn ; sèm a Radio fRance, e quand lo patron paga, lo fau pas criticar de manièra segura e en prigondon. Lo fau far a travèrs libres, o los convidats, jamai dins un bilhet politic, sus fRance Inter, fRance CULture, fRance Bleu (multiplas estacions de propagandas en regions) o fRance Info.

Donc vos fau legir aqueles libres, vist en illustracion, per comprendre que lo sistèma francés es reformable, mas lo fau destrusir !

Dins la critica del FN-BM es que l'Assemblée dita Nationale a perdut son ròtle inventiu, creatiu, e lo Parlament francés « se vei imposar » pel Parlament Europèu, o « l'Euròpa fabrica las leis » ... lo tèma es pas estat abordat.

De mai, dins la resolucion del problèma dels parlamentarismes parisencs, jamai se parla de delegar a als region las causas que son una illustracion de las incompeténcias legislativas centralista francesa, jamais aquò coma solucion : donar un pès legislatiu a las eventualas assemblèas regionalas, provesidas d'una poder novèl aquel de fargar la lei per las novèlas regions agradidas e en ligam real ambe lo terrenh ; alara que dins lo programa se criçtiquèt grandament l'elonhament del terrenh en préner coma exemple un deputat de la banlèga parisenc qu'arriba per pensar cambiar la lei a 30 km, es de dire a Paris e qu'i arriba pas ; vos podètz imaginar un deputat de Polinèsia dita francesa, dels elegits dita de la forana fRança (elegits novelament integrats al bordèl parlamentari francés), de Kanaki, de Goadelopa, de Martinica, de Guina dita francesa o Péyi (America dita latina), de Corsega (que els sols son a demandar aquel poder), d'Iparralde, de Catalonha del nòrd, d'Alsàcia, d'Occitània ( e l'espaci politic aquel es granda e amerita un tractament apropriat, mas sense qu'un sol partit francés aguèsse demandar una legislacion particulara e orquestrada pels Conselhs Regionals concernits) ....

Per restaurar las glèisas lingüisticas goticas que son las lengas

Per restaurar las glèisas lingüisticas goticas que son las lengas, qu'es la lenga occitana, s'espèra una politica francesa, fau pregar a la virtuala glèisa République Française ; pel moment fRança a res previst, cap linha de programa, cap politica lingüistica, cap partit clarament volontari sul tèma ; es çaquelà patrimòni segon la constitucion a la linha 75/1 mas la realitat sul terrenh es francesa e pietadosa. 

RFI infòrma sul tèma : Ligam de legir

 Se fau alara questionar de l'interès de l'article 75/1 de la santa constitucion republicana francesa, article votat pels deputat UMP6UDI ambe l'ajuda de totes los socialistas. Aquel article parla de patrimòni immaterial per las lengas de fRança, mas concretament cap comission de deputats es estat veire l'uititat d'aquel article per la salvagarda de las lengas, per contra se la catedrala de Paris tomba o veiràn e la populacion castigarà los deputat qu'auràn pas votat per la seuna salvagarda, malgrat la lei sus la laïcitat !

E se la lenga occitana es pas salvagardada serà coma una catedrala francesa, una roïna de la santa republica francesa, una immaterialitat lingüistica que la lenga francesa n'es la seuna preson semantica (vist los emprunts que li faguèt, o fau dire los panatòris que la lenga occitana aguèt se suportar de la part de la lenga imperialista de l'edicte de Villers-Cotterêts e seguidas) ; benlèu qu'entendrèm que l'occitan es pas causa laïca, vist que la primièra lenga vulgara qu'a tradusit la Bíblia del grèc antic, gràcia als Catars o Bons Cristians que los poder franceses an percaçats per èstre maissant cristian coma l'explicava la santa glèisa de Roma. Tot es possible per bastir mentida del costat jacobin, e pauc impòrta los regimes, republican o reial, jacobin de dreita o d'esquèrra, en caminar o en far res ; la tòca finala del sant esperit francés es de netajar lingüisticament lo patrimòni lingüistic de l'Estat, per daissar la plaça a la santa lenga reiala francesa (en mesclar la ciutadanetat e la nacionalitat, es jà un grèu problèma que debuta dempuèi 1792).

Donc aurèm de suportar los jòcs olimpics, e los pagar tanben, puèi tanben la santa catedrala de Paris !

Lo desert cultural es fabricat per Paris, e l'importacion de la lenga francesa cámbia res al problèma, al contrari, assegura una sotmission CULturala granda a las idèas « bonas e santas » dels Parisencs, d'una casta d'intellectuals que ara son republicans, mas que son estats legitimistas e/o reialistas ; res a cambiat.

Dins un bilhet venent vos donarai la rason que l'Assemblée dita Nationale es un poder sense utilitat, a la seguida d'un programa de fRance CULture que presentava la « frabique du pouvoir », la farlabica del poder en realitat.

Cap cambiament conceptual previst a Paris per LA NATION

Una novèla arriba d'un grand cambiament per la ... PLACE DE LA NATION a Paris ; son pas previsions per una revolucion o una revòlta dels emplecs imperialistas del mot, mas un cambiament per la circulacion ; non se farà pas al revèrs, contunha coma abans, la nacion es encara un emplec juridic qu'amaga la ciutadanetat (serà engana lo juridic qu'amaga l'antropologic d'una casta borgesa parisenca, o de la colloboracion a la sotmission dels pòbles), mas se fòrça totjorn los pòbles de fRança de parlar la lenga de la casta al poder, de l'edicte de Villers-Cotterêt, edicte reial en republica.

La plaça de la nacion dels parisencs, aquel pòble regionalista qu'imposa als autres sa vision universala del monde, serà renovelada per aver una vision ecologista de la circulacion a Paris.

Aquela pichoneta revòlta es deguda a la majoritat d'esquèrra capcejada per una filha de republican espanhòl; son los filhs de republicans espanhòl son plan dintrat dins lo motle del jacobinisme, e ne fabrícan revolucionetas de granda dimension.

Recentament una partida de la populacion pensa que la revòlta contra l'Estat francés es pas una rason rasonabla e istorica per la rafle du Veldiv ; es oblidar que los republicans bascos, galicians, aragoneses, catalans e espanhòls son estats empresonats en « camps de concentration » per la santa republica francesa; es oblidar que lo Philippe Pétain aguèt lo vòt de Bordèu en 1939 per arribar al poder. Donc coma diriá François Fillon, lo panatòri de la democracia èra legal.

O farà en batèu perqué es belga e sap pas que la seina traversa pas la plaça ; e seriá estat una bona causa per netejar las turpituds politics dels jacobins, naturalament.

Sembla qu'en fRança l'ignorança pòrta tot tipe de candidats al cap de la potencialitat d'èstre lo cap d'Estat; es assegurar una granda istòria francesa, benlèu que lo fait d'èstre truands es essencial per arribar al pòst de l'Elisèu ? Es benlèu ontologic a la famosa place de la nation qu'engana los pòbles de fRança.

Es que devèm votar pels truands per èstre democratas ? 

Es que quand lo candidats es clar, farà mens d'intencion de vòts que los autres, dins los sondatges ?

Emmanuel Macron, creire la paraula politica ?

Fau creire la paraula politica dels jacobins, dempuèi 1981, lo discors d'An Orient sabèm que non ; aquò farà 30 ans que dura aquela comèdia de campanha electorala jacobina. E que tòrna dins la boca d'Emmanuel Macron en Corsega, ont diguèt qu'es per l'ensenhament del còrse, bràvo, mas es dejà fait ! L'an aps esperat en Corsega, e sabèm que las bombas son estadas mai eficaças que lo discors jacobin sul tèma.

Emmanuel Macron lo campanhejaire de las pòrtas dubertas ?Un còp en Corsega, un autre en Bretnaha, puèi en Alsàcia per un autre, etc... mas lo problèma de las lengas es a l'Acadèmia francesa, Académie française, que l'Estat francés, l'administracion centralista, paga per destrusir la diversitat lingüistica en fRança.

Sabèm que la representacion de las institucions administrativas francesas son contra l'EGALITAT quand se parla de lengas.Imaginatz la revolucion, l'administracion francesa parla alsacian en Alsàcia; l'administracion francesa adptada a la ciutadanetat que ne fabrica la gestion ; en Péyi Guiana parla la lenga de totes, dins la granda diversitat...

Lo sistèma jacobin es tot levat per la libertat de parlar sa lenga, tot levat l'egalitat entre las lengas, tot levat la fraternitat entre locutors de lengas diferentas ; es ONTOLOGIC al sistèma francés. Es plan d'accòrd per aver una lei pel francés, una lenga dementre las autres, mas al Quebèc ! E sense aquela lei 101 al Quebèc i auriá pas jamai agut de l'egalitat lingüistica al Canadà, jamai.

E bastarà pas una pichoneta afica dedins los corredors d'una administracion per far la revolucion lingüistica que fau en respectar aital totes los locutors de lengas mesprezadas en fRança.

Donc se fau una libertat, una egalitat e una fraternitat per l'occitan, per la populacion que parla aquela lenga  e per la populacion a qui se demandèt de l'abandonar per la gloriosa lenga d'Estat, per refusar de dire als migrants que la lenga occitana es lenga de totes en Occitània, es pas simplament una ratificacion d'una lei europèa qu'ajudarà ; fau una revolucion lingüistica en fRança, e segur pas una revolucion modèl Emmanuel Macron.

Lo racisme lingüistic es fabricat pel sistèma francés, fau escotar lo bilhet de la matinada sus fRança CULture que daissèt platussar un cronicaire de Le Figaro, que segurament pas lector generós del Lemosin immigrat a Paris, lo car Claude Duneton escriviá dins Le Figaro.

Péyi Guiana es problèma de totes en fRança

Dins lo conflicte del Péyi Guiana o Guyane française, nos podèm fargament solidarizar car es lo problèma del centralisme francés, los 8000 km i fan res per cambiar lo reglament diferenciat del subjecte.

Sèm en plena campanha electorala e aquò bloqueja mantunas causas e sobretot la resolucion dinedièra del « problèma » de la gestion maissanta e jacobina. Car lo pòble de Péyi Guiana es pas lo problèma, coma o vòl far creire l'ultra-jacobinisme nacionalista fancés en mandar sonque policièrs o casernas sancièras en mai.Es una problèma ontologic a la gestion jacobina de las «regions» de fRança e pas sonque las ultra-elonhadas de poder parisenc de La Défense o de l'Élysée.

La cauma, grèva, que lo pòble de Péyi Guiana (coma autre còp Goadelopa) es que l'Estat francés a pas cap politica de desvolopament de las regions, ni al nivèl democratic, ni al nivèl fiscal (levat panar a las riquessa de las region e la far gerir pel Trésor Public, centralizat, o per las entrepresa del mercat-Etat-nacion a La Défense). 

Aquel problèma es abordat per cap sistèma politic jacobin ; e donc lo problèma dels militants pel pòble de PÉYI Guiana es lo problèma de totas las regions de fRança. La distança fabrica una dificultat, mas es pas ontologica al Péyi Guiana e sa geografia, lo problèma es basicament lo sistèma republican francés e son centralisme.

Dins l'actualitat lo poder jacobin pensa que donar d'argent, e lo mens possible, las excusas èran tot dins la simbolica, res dins lo pòrta-moneda, e los militants minimalistas (MEDEF Péyi Guiana per exemple, mai tanben la partidocracia actuala representada en Péyi) son per acceptar la moneda abans de demandar mai pus tard. Es una error estrategica fàcia al jacobinisme (administracion e partidocracia jacobina).

La rason es aquela e es Bouygues Immobilier qu'o explica dins una publicitat :

Lo sistèma d'urbanisme francés es centralizat, e las leis republicanas son fabricadas per els a París, per representacions que vendràn inaugurar lo beton (per los qu'an visitat o pòdon saber) e explicar que fan una politica d'urbanisme en país d'Occitània, duradèir ; pel Péyi Guiana es lo meteis problèma.

Ni lo mercat (installat sul mercat-Estat-nacion parisenc, volontat d'èstre sempre en expansion), ni lo liberalisme sul meteis mercat, ni l'intervencion del sistèma centralista francés (administratiu e partidocrata) faràn cambiar la situacion en Péyi Guiana.

La rason es simpla, car lo pòble de Péyi Guiana es alara un piont (escàs del juec politic jacobin, francés o parisenc) dins la via del jacobinisme, es pinhetons ; coma los pòbles d'Occitània, Bretanha, Goadelopa, Martinica, Iparralde, Catalonha del nòrd, Corsega, Alsàcia-Mossela, Picardia (granda extension), Normandia, Peitavin, Kanaki, Savòia, País de Lyon (Forès), Borgonha, Polinesia dita francesa, etc.

_°_

Vist la manièra que lo jacobinisme tracta lo Péyi de Guiana, los mèdias parisencs an paur ... mas de qué ? 

 

Intervencionisme bancari dins la campanha 2017

L'intervencionisme bancari dins aquela campanha ajuda lo FN-BM a melhorar son imatge, la paradòxa es clara ; es que se ne rendon compte ? Pas vertadierament.
Fau recordar las dificultats del FN-BM a trobar finançament dins lo sistèma bancari occidental ? O trobèt en Rússia se sembla ...

Amai aquel intervencionisme arriba de la premsa financièra que pòrta una granda responsabilitat dins l'endeutament dels Estats, per aver acceptat que se banquessen los deutes bancaris (contrariament a l'afar dels govèrns d'Islàndia que els an causit lo camin contrari). 

Amai es la meteissa premsa que farlabiquèt una novèla postura politica (Sarkozy quand èra al poder) quand lo pòble dels electors franceses an votat contra lo tractat europèu, e sul pic la dreita nacionalista francesa plegava l'esquina e daissava passar un autre tractar sense consultar la populacion.

Dempuèi lo vòt FN a doblat.

E aprèp se van estonar que lo vòt FN-BM contunha de pujar sobre l'ignorança cultivada per els, o que Donald Trump arribe al poder !.

Per contra es lo meteis lòbi banquièr que finança jamai una campanha de television per donar la paraula a la democracia, a totes los intervenents dins la campanha, los intervenents legals (segon las règlas dictada per una constitucion), a l'expression de totes dins la populacion de las opinions d'un espaci de democracia (sovent tròp grand).

Lo lòbi banquièr finança l'ostracisme de las candidaturas ditas pichonas :

 Es lo meteis lòbi que farlabica las presentacions dels sondatges e fabrica question, responsa e percentatges.

Que devèm pensar d'una via democratica qu'es façonada per un lòbi bancari que refusa l'autocritica de las accions bancàrias, sul climat (per exemple), sul desvolopament (per exemple), sus las façons de fabricar una societat (sovent pauc democratica)....

Las accions d'aqueste tipe an donar la resulta del BREXIT en Anglatèrra.

La neutralitat bancari deuriá ara èstre la règla, senon son los pòbles dels electors que van pauc a pauc interdire la paraula bancari dins lo debat, e votar per los que la banca castiga. La paraula bancària es alara un dangièr per la democracia.

En Espanha, jà, se sap ont es lo dangièr de las bancas :

Sembla que BNP-Paribas, o Crédit-Agricole-Banque-Privée, o la Société-Générale valguèssen pas melhor per la sobrevida de l'umanitat (democratica) sus aquela planèta ; donc pensan que fau directament intervenir ! E donar al pensar los dangièrs que els pensan real, alara que son els lo dangièr.

Serà utile far una comparason ambe Alemanha, per un còp !

Aquel tèxte es adaptat per Occitània, e parlarèm pas dels cumuls dels mandats electorals, nimai del plafonament de las retribucions electivas, non farèm una pichona lista comparativa ambe l'Estat federal Alemand, sempre un « exemple » per sa politica liberala, mens per la situacion dinerièra  dels elegits.
Ai la costuma de dire que lo Sénat còsta ... 340 miliards d'Èuro per annada (eveluacion qu'a aumentat dempuèi 2013), per una institucion republicana que servís a res, o a relentir lo sistèma tot en engraissar la partidocracia jacobina.

Mas i a bravament d'autras linhas de budgectes jacobins que pòdon èstre annuladas, per èstre ineficaças pels ciutadans occitans en Occitània, Novèla Aquitània, Auvèrnhe, Provença e Niça.
Se per un còp Internet podiá servir a l'estauvi de la vida de l'Estat jacobin francés, se los ciutadans franceses de l'Estat francés, podián lançar la debuta d'una consciéncia politica collectiva, assanir lo sistèma politic jacobin e sas finança, perqué pas ? Utopia ? De que còsta d'assajar ?

Ambe 500 000 elegits, e quasiment la mitat en Occitània bèla, gaire estonent …… que la populacion aguèsse de mal a anar votar, mai que la majoritat son ara decebut pel sistèma de creacion d'una oligarquia politica que se sábon votar privilègis per els e gaire pels ciutadans o ciutadanas que vòtan.

Informar es jà plan mas quand anèm bolegar per sortir del sistèma jacobin francés ? Alemanha o crida, l'escriu dins cada article sus fRança!

    Nòstre deficit dit NACIONAL arriba directament de las infra-estructuras ontologicas dels Jacobins

Estat central ipercentralizat e en concurréncia ambe las infra-estructuras de las ditas Regions Pòles -Inter Pòles- Aglomeracion - Region / Despartements/ Cantons/inter communalitats !

La diferéncia ambe l'infra-estructura d'Alemanha,  es al supernaut nivèl dinerièr de :

130 Miliards d'€ RECURRENTS !

AVÈTZ plan ENTENDUT! 

130 Miliards d'€ ! La pichoneta palha !

Imaginatz de qué podriam far per desvolopar l'economia occitana ?

30 Miliards ! Recurrents per annada ...

Reagir ? Ont son los programas dels partits jacobins sul tèma ?

La solucion èra pels reis d'aumentar las fiscalitats, e per la santa republica parisenca, lo modèl es similar....... avèm pas cambiat de regime fiscal.

...

REFORMÈM LA NÒSTRA ESTRUCTURA OCCITANA, es cridar mens de poders a Paris e suprimir las prefecturas jacobinas al país occitan, E lo modèl se dèu multiplicar a totes los nivèls farlabicats per l'Estat centralista francés. Se lo modèl es tòrt, es pas la fauta dels foncionaris d'Estat, ni dels cap-d'entrepresas, es la fauta del sistèma politic centralista francés.

Lo modèl francés es pas lo modèl politic e economic que fau per Occitània PUNT.

Fillon vòl que s'aprenguèsse l'istòria de França melhor, bancò !

François Fillon es plan simpatic  mas gaire istorians de fRança.

Mas fins ara l'istòria ensenhada pel regime republican francés es jà una gròssa manipulacion politica dedins una escòla que se dís «Éducation» e qu'educa pas brica (vist las estupiditats qu'avèm ambe lo feminisme e la «libertat» del burkini del Conseil d'État), que se dís «Nationale» dins un contèxte istoric qu'es jà una manipulacion de la definicion de nacion, dempuèi 1792, La Terreur. Jà avèm unes professors d'Istòria dita de fRança que son jà d'actors (majoritariament ara actriças) de la manipulacion republicana francesa de l'istòria, e un ministèri jutja alara de sa bona aplicacion, sul modèl que lo sovietisme a volgut aplicar dins l'anciana Euròpa de l'Èst e dins l'URSS.

 - Charles Martel a repoussé les Arabes à Poitier en 732. Oui ils ont règnes sur une parti du territoire français actuel, 25 ans avant et 25 après cette date. 

FAUX Es a la demanda del Duc d'Aquitània que la maison dels Francs a intervengut del costat de Peitièu. La demanda èra similara per la Borgonha, per las invasions dita de «Al Andalós» que debutavan dempuèi a la Septimania, dins lo bais-Lengadòc-Catalonha-Nòrd actual ; es oblidat que lo Duc d'Aquitània (ambe tropas pagadas pel Parlament d'Aquitània) a arrestat la progression de «Al Andalós» a las pòrtas de Tolosa. Las tropas d'Aquitània èran blocada a Tolosa e donc podián pus intervenir a Baiona, Bordèu (destrusida per la ratsià novèla), e donc l'intervencion franca èra cridada pel poder d'Aquitània (Parlament e Duc).

- Jeanne d’Arc a mis les Anglais dehors ! Ils ont pris le temps de la brûler et de rester 1 siècle de plus pour le méchoui. 

 

FAUX la notion d'anglés existava pas. Es çaquelà la LEI de Normandia qu'a arrestat la pichonèta isterica Joana d'Arc. Es la lei d'un Parlament de Normandia contra la dictatura franca a Paris, un pichonet reialmèt que podèm situar entre Seine e Edge.

 

- Charlemagne était empereur des français, ça tombe bien pas des Bretons. Les marches de Bretagne ont été construite pour monter en Bretagne. 

 

FAUX es imperaire dels Francs, pas dels Franceses que la notion data pas de l'an 800 mas de 1792 !

 

 

- Les gaulois sont nos ancêtres. Si les Antillais vous regardent bizarrement, étrangement pas les Basques ni les Bretons. 

 

FAUX Gaulois, mas qu'es aquò realament ? En Occitània, sul continent europèu, podèm listar d'autres pòbles, Vascons, Ibèrs, Liguras, Grècs, Romans, etc. e la lista dels pòbles non cèltes es longa, mas quitament Celtes de qué vòl dire ambe las mesuras politicas actualas quand escrivèm l'istòria d'anuèch que parla del passat.

 

 

- La France est d’origine chrétienne, bien sûr Panoramix c’est dans Obélix. 

 

VERTAT L'integrisme catolic es plan conegut en Occitània, sempre emplegat per Paris per l'expansion del regionalisme parisenc, donc avèm agut mantunes chaples (massacres) contra los "catars" o bons cristians, protestants e jansenistas, e las dragonadas, lo chaples de Vendèa (contra catolics !), etc....

- Le français est directement dérivé du latin. Ma soeur aussi. 

 

FAUX es una elucubracion de la cort dels Francs al moment que 40 % parlava lo gascon (varianta de l'occitan modèrne de la maison d'albret), vertat que lo gascon (occitan d'anuèch) es d'origina latina, del latin vulgar. Mas fau legir Fillon, professor nacionalista François Fillon : «Parler croquant», Claude Duneton. Car ensenhar l'istòria tal que lo regionalisme de Sarthe o pensa es jà un engatjament politic estreit.

 

- La Gaule est devenue la France, c’est dommage pour les Belges… 

 

FAUX notar que la Neutria, la Belgica an agut mestièr de fondar un quasi-Estat e donc de formacion que se faguèron totas en Aquitània a Lemòtges ! fRança existava pas. La nocion de «fRance» es puslèu una causa que data d'aprèp 1792... abans se parlava de tèrra de conquèstas (veire mapa). Fau indicar a François Fillon que Argièr (Alger), 1830, èra francesa abans Niça (Nice), 1860 ?

 

Nos podèm donc questionar sus las incapacitats del personal politic en fRança, vist que François Fillon dubrís pòrta que mantunes politicians franceses an en cap ! Son estats quitament pro curioses per se questionar sul contengut tòrt dels corses d'«Histoire de fRance» de las santa «Éducation Nationale» e de las universitats autonòmas de sciéncias politicas o pas.

Provinces du peuple réputé soumis, confirmacion

Dins lo camin del "Lo nom de ma region administrativa francesa" avèm donc lo camp dels contras, de l'oposicion als 91.000 ciutadans qu'an agut l'astre de poder votar, ambe la dificultat qu'èra, es una expression superba de la populacion, 91.000 an votat per "Occitanie" en francés (donc pas gaire respectuós de la lenga d'Occitània, çaquelà).

Coma l'umor me fauta pas, es ara clar lo camp de la Provinces Réputées Étrangères se capvira en Provinciaux Assurément Soumis : pas d'Occitanie !

Se lo nom de l'ancian regime es clar, vist que cobrir tota l'Occitània lingüistica, levat Niça, dèu agradar als occitanistas de l'IEO ?

La sotmission es una causa complicada d'assumir, donc anèm veire l'argumentacion....

Dins aquel camp de la sotmission a la pensada jacobina, e malgrat  las promessas electoralas (fau jamai creire los jacobins, jamai), l'UMP-Les-Républicains e UDI votaràn contra los 91.000 electors e electriças qu'an fait la demarcha de s'exprimir, sus un subjecte minor pel poder regional ( o fau plan dire, lo jacobinisme es pas gente en matièra de democracia populara).

Malgrat que fosquèsse minor, la dreita imperialista francesa trapa dangierós lo mot Occitanie. Es vertat coma lo delagat de la vila de Montpelhièr, membre dels Citoyens du Midi que s'amagan darrièr una pensada jacobina, son d'aqueles que díson que l'article 2 votat en 1992, es lo resumir de fRança : sonque lo francés es lenga de fRança, es oblidar la francofonia de la proximitat, mas es evident que quand un movement politic qu'installa l'anglés ambe l'eURO2016 la francofonia n'an a fotre : «fau èstre modèrne e parlar anglés», anglés unic ? (veire bilhet precedent sus eURO2016 e la francofonia).

Es un pauc coma lo FN qu'explica que fau aver una vision nacionala (francesa e imperialista) de la politica, e que son los primièrs a desfiscalizar a Panamà ; lo FN es tanben dins lo camp dels contra-Occitanie pel nom de la region, dins lo camp de l'IEO ! Mas lo FN preferís lo ridicul Sud de France. Plein Sud de fRance benlèu (?).

En matièra de defiscalizacion, vertat es que lo sistèma politic jacobin a règla qu'assegura a la màfia UEFA una granda defiscalizacion de l'eURO2016 ! E sèm nosauts -enfin vosautes- qu'avètz votat per els, per nos representar a Paris, e nos panar l'argent comun oficialament, constitucionalament, per donar a una màfia de la finança europèa e que pensa ambe lo pès de coma nos pòdon enganar !

Es lo meteis camp politic, que pana l'argent comun en defiscalizar per una màfia fotbalistica, que nos explica que Occitanie es pas bon coma nom de ma region ! 

Dins lo camp de l'IEO, vòlon un nom coma "Occitanie centrale" .... amusent per una associacion que se vòl promòure l'emplec de l'occitan ! Mas amai es tanben una resulta que l'ignorança geografica es pas que lo diplòma donat a la sortida dels corses de lenga d'universitat francesa en Occitània ? Los de l'Arièja o de la valèia de l'Aude devon trapar, ambe los de Corserans, Comenge, Armanhac e Bigòrra, o Varossa trapar pro estranh de se trobar al centre d'Occitània ! Bons l'IEO a coma caracteristica d'aver un consènsus politic, aquel de recebre un motlon de subvencions publicas de la decentralizacion d'Estat, una delegacion del jacobinisme ; e sembla que coneis pas -segon los escrits de son provençal de president- las jurisprudéncias sul nom apropriat a las causas publicas.

 _°_

Ara vòli felicitar Mans de Breish per aquela presa de pausicion. E sembla qu'o cal far car la resisténcia occitanista per la popularizacion del concepte modèrne d'Occitània, es granda ; vòlon damorar en minorança, e pensar coma minoritaris, lor agrada melhor per poder explicar que los jacobins son bèls gentes per donar tres pichonets budgectes e subvencions a mon associacions.

Lo marxisme es pas la bona aisina per descodat lo jacobinisme

Lo marxisme es una aisina intellectuala ambe d'èstre devengut una aisina de dictatura ambe los soviets; lo problèma es que lo marxisme es encara la classificacion que pòrta l'esquèrra francesa, e particularament lo movement del egoïsta Mélenchon.

Lo problèma jacobin es pas comprès pels marxistas, la pensada marxista es pas una aisina per entendre lo problèma centralista e bonapartista francés.

Los marxistas nacionalistas franceses an una aisina per descodar fRança qu'es basada sus l'istòria bastida per la IIIena republica, istòria qu'oblida fòrças causas ... per installar una illusion politica ; los marxistas son a bastir un projecte politic ambe Jean-Luc Mélenchon sus aquela fanga politica.

Acabi de gaitar los libres d'istòria distribuat al XXIen sègle (!) dins las escòlas d'Estat, Estat francés, per exemple : 

 

 

La pensada marcista francesa es basicament nacionalista francesa, e Jean-Luc Mélenchon farga pas una pensada fòra aquela nòrma d'esquèrra francesa e jacobina.

E l'istòria francesa es pas a man de cambiar quand un istorian assegura seriosament, sus fRance CULture, que la santa République française èra mangnifica en fargar «comps de concentration» pels republicans catalans, bascos e espanhòls. Loís IX es aital segur l'arganhòl magnific e sant que la republica IIIena aviá mestièr per destrusir lo dreit escrit occitan, i trapa una salvacion dins los libres d'istòria.

Quand l'istorian explica que s'oblida l'istòria de l'oltra-mar, es vertat, mas s'oblida tanben l'istòria de las tèrras de conquèstas dels Francs sul continent europèu e la destruccion dels pre-Estats que son nascuts en Occitània, entre Bordèu e Niça...

Macron es pas melhor qu'aquela esquèrra jacobina, qu'aquel istorian francés, es de la pensada jacobina qu'a pas encara integrat dins sa pensada la sindròma Enric III de Navarra. O tòrni escriure, aquela sindròma es simptomatica del sistèma politic francés, o franc, o d'importacion d'una elitocracia desligadas de las realitats dels pòbles de fRança.

Aital lo Reialme de Navarra aviá, parier que lo Ducat d'Aquitània, un parlament que votava los budgectes annadièrs del Rei o del Duc, en decembre de cada annada ; quí me podrà dire qual es lo budgecte de l'Elisèu anuèch ? 

Aital lo Ducat d'aquitània, donava lo dreit de caça als païsans, mai tanben un dreit establit per concènsus dels jurats, dins als comunas, puèi del Parlament de Bordèu, la dimension del sistèma constitucional d'Aquitània, èra semblant al sistèma helvetic d'ara, mas evidentament oblidat car dangierós pels dictators reials francs quand son arribats en Occitània de conquèsta. Èra un pauc diferent en Navarra.

L'esquèrra mélenchonista a oblidat aquela mapa anciana, mas res a cambiat de la pensada dictatoriala francesa sus las Terres de conquête : 

La Terreur a restablit la pensada dictatoriala reiala a partir de 1792. La Terreur es la basa del marxisme francés. Entre 1789 e 1792, i aguèt unassag de reforma reala de l'Estat ... la reforma s'es transformada en descapitada dels pòbles e del passat : du passé faisons table rase, mas pas per totes los subjectes politics (!) ; las contradiccions pastan la pensada jacobina, de totas las colors politicas del XXIen sègle.

La libertat democratica en Occitània passarà per l'abandon de las idèa jacobina, en Occitània, e plan mai al nòrd en fRança, dins las ancianas fermes d'État.

Los cònsols e l'Estat jacobin francés

Sus la ràdio d'Estat fRance CULture, lo cònsol de Carròs (Comtea de Niça, partida gavotina de la region administrativa fRancesa PACA) explica qu'en mai de boicotar la visita de François Hollande, president socialista de fRança, al congrès dels cònsols de fRança (convidat), e, en apondon, es favorable de l'excludir de la République, carton roge (arriba la metafòra amb l'Euro2016). Lo cònsol es classificat a esquèrra.

Sul tèma, politic, cal escotar tanben aqueste maitin lo bilhet politic de fRance CULture, lo bilhet que questiona, ont es passat la dreita, los conservators nacionalistas franceses (que ne fauta pas a Niça e endacòm en reial-republica de fRança) : ligam aquí.

Lo cònsol explica quicòm que me sembla pro clar, l'Estat es jacobin ! Mas la consequéncia sus la pensada politica s'espèra. I a pas que la candidatura de Christian Troadec per 2017 que portarà lo messatge de cambiament real sul tèma, mas cal comptar ambe las grandas dificultats politicas que lo jacobinisme a installat. Aital espèri las criticas del Congrès dels Cònsol de fRança, e espèri benlèu melhor dels cònsols d'Occitània.

Se l'Estat decidís de redusir de 30% la talha dels establiments immobilièrs publics (HLM), present en comuna de Carròs e donc aital la comuna de Carròs perdrà mai de 50.000 € per an de budgecte, es que lo poder en plaça decidís (jacobinisme, centralisme de la fiscalitat e de l'establiment de las leis) e que zo farà en foncion de sa vision politica ; mas la fauta es dels elegits locals qu'an lo 22 de setembre de 1792 (e lo periòde al entorn) an decidat sens que París podiá decidir de tot, lo tot politic, e notadament de la fiscalitat. Los elegits locals aqueles de la decentralizacion, son sonque un element de ... joguina politica jacobina.

La politica de reforma actuala de l'Estat, per la Loi Travail capita de decentralizar dins l'entrepresa (amb un metòde tòrt), mas pas un mot sus las possibilitats de cada region de gerir la Loi Travail, pas un elegit del Parlament l'a en cap, pas un l'a dins lo programa politic nimai dins lo biais de pensar la reforma.

E lo Partit Occitan comunica per èstre contra (per se plaçar dins lo camp de la contra-reforma) mas dona pas un pista per la reforma.

Es parier per la fiscalitat, la sindròma lengadociana del castèl de Castries es encara en cap, en tèsta politica. Quand lo Languedoc, sense parlament (interdit pel rei dels Francs), èra simplament una zòna fiscala, zòna que foncionava aital (e que la dreita conservatriça jacobina nos vòl donar coma nom de region !) : lo rei nommava un amic en cap de la zòna, lo seu ròtle èra de crubar la talha, los impòsts, e de ne tornar quand lo rei ne necessitava, senon sovent podiá aver un risc, perdre lo cap, es pas una metafòra; 1789, a donat al rei-republican lo sol ròtle de crubar la talha, e donc de la centralizar sonque en favor dels Parisencs, aital se podràn finançar jòcs de tot escantilh, fótbol o olimpics.

S'espèra los grands jorns tolzans que la pèira tombava suls ....

Lo cònsol de Carròs vòl boicotar lo president en visita, mas benlèu que li cal pensar de boicotar la santa republica qu'escana la Comtea de Niça dempuèi 1860. E benlèu que l'idèa traversariá tot l'ensemble d'Occitània que -aquí- me sembla una bona idèa...

Se pantaissa Niça coma un Mónego d'Occitània ! Se pantaissa una presa de consciéncia de Niça que se fan enganar per la santa République française.

Dins lo bilhet de fRance CULture, se questiona sus la dreita, la dreita de Niça tot parier, e lo programa de la dreita jacobina ; e ben val pas melhor que lo programa Front National sul tèma. car los OCCITANS -de Niça a Bordèu- seràn sempre LES DINDONS DE LA FARCE tant que seràn pas conscients que París lor pana la libertat democratica en lor refusar una fiscalitat pròpria e una gestion politica prèp de las necessitats dins l'organizacion del trabalh, luènh de las lunas sindicalas, o de las pensadas politicas dels militants dels partits conservators qu'avèm en plaça (atencion lo conservatisme es ligat al jacobinisme).

Lo progressisme en fRança es la destruccion del jacobinisme, lo demorat es un conservatismec de totas las colors.

 Es que fau córrer dins los cementèris de las errors politicas jacobinas ? Òc ! Fau fugir al pus rapid. Nos van negar per incapacitats (lo sistèma jacobin en entièr) dins lo mesclum mondialista qu'an sempre favorizat tre la debuta de la conquèsta d'Occitània, en passat pel colonialisme republican, mas en matar una granda partida de la populacion occitana dins guèrras sempre en favor d'una plutocracia politica republicana francesa.

 

_°_

E coma fRança CULture ne parlarà pas :