Sud Ouest : la UNE MINABLE d'Iparralde

Aont Iparralde (País Basco de l'Estat jacobin francés) la migracion basca se remembra çò qu'èra lo franquisme, e la migracion reprimida junta, lo jornal Sud-Ouest a una portada vomitòria.

O Sud-Ouest pensa que fau desinformar e damorar mut ?

Sembla que Baiona francesa es muda del còp d'Estat que se debana a Barcelona actualament !

Tota la premsa mondiala ne parla, quitament la premsa parisenca en primièra pagina.

 _°_

Reaccion ENFIN ; EELV Occitània bolega.

 

Agen fabrica un granolhament signaletic

Agen arriba pauc a pauc una signaletica novèla, e aiçò qu"amerita un bilhet, una qualificacion, sovent foncion de çò que se pensa d'una politica lingüistica, e de la capacitat compresa dels poders dominants e las loras comprenessons politicas maximalas, puèi sobretot de la flaquesa dels occitanismes en Agenés, autoregulada per una sotmission politica d'amistats o d'afiditats partisanas.

1 / la persona que vòl una dignitat sancièra per l'occitan traparà la signaletica aquela ierarquizanta, un ròtle a compassion per la lenga occitana fàcia a la « belle langue » aquela del poder dominant (article 2 extremista de la santa constitucion), lenga qu'es mai granda donc ; me la sembla aital lenga republicana e vergonhosa. Mas en poder dictatorial lingüistica se podrà far melhor ?

 

Per mantunes occitans aquò serà un eveniment d'aver l'occitan present, quitament en pichonas letras, causa qu'estauvi grandament lo còst de la preséncia de l'occitan (bona causa), mas que nòta aital la sotmission dels ciutadans de lenga occitana (occitanistas) que demandan la preséncia publica de la lenga.

Aital aquela signaletica es a Agen un grand eveniment, e se pensa aital ; mas per la lenga occitana es simplament una compassion lingüistica que penteja las flaquessas politics del monde occitanista.

Aquel sistèma a un avantatge economic, lo budgecte de la comuna es pas pesuc, un biais coma un autre per far passar l'idèa fàcia a la resisténcia imperialista lingüitsica francesa, en dominacion en Occitània ; la collaboracion parisenca es grnada en Occitània.

2 / la persona que vòl una dignitat sancièra a l'occitan, pensarà l'occitan coma lenga de comunicacion universala, e donc amai d'èstre la lenga de la latinitat, serà tanben la clau lingüistica per las lengas del continent europèu, e donc ameritarà pas un « sosten » lingüistic per apondon del patois parisenc. Aquela darrièra es presentada en mai gròs fàcia a l'occitan en pichonet dempuèi que los locutors parisencs se la fan mai granda, egocentrisme lingüistic parisenc; Mas abans la lenga èra ensenhada en francés...

3 / la persona pensa a l'oficialitat de la lenga, donc farà coma en Val d'Aran, l'occitan serà lenga oficiala e sonque l'occitan d'Aran serà utile. E se podrà pas dire qu'i an perdut toristas çaquelà !

Un amic breton m'a ensenhat la quita jornada que dintrava en  « Paradís » occitan, dintrava en Aran !

La dignitat aranesa es segur de mai grand nivèl que l'indignitat o vergonha agensa per rapòrt a l'occitan.

 Lo granolhatge agenés sembla al granolhatge occitan dins la mai granda partida d'Occitània, aquela granda de l'Estat republican e jacobin dels Parisencs expansionistas e dels collaboradors al sistèma politic en Occitània.

Dementre que se fa aiçò los corses d'occitan, los mai vièlhs d'Occitània (a Agen!), dins un licèu (privat) èran remplaçats pels corses de chinés-mandarin... la causa es considerada mai utila per la ierarquia catolica.

Calandreta en Valèia d'Òlt, enfin !

Tres jorns en Agenés, aprèp un article dedins La Dépêche du Midi, e jà se ne parla dins la comuna de Pena d'Agenés ! Lo títol de la DDM me semblava pauc clar, ara ai comprès, un vesin es passat a l'ostal de familha e la causa ameritèt comentaris, parladissa ciutadana. L'informacion tanben se passeja aital, e sembla que se parla pas pro de l'occitan dins la ciutadanetat, mentre que las guerras jacobinas se fan entre lo cantaire Cali (adfidat a la retorica de l'embarrament universalista francés) contra la dubertura occitana del grope Nadau, dedins una fèsta occitana devenguda comunala, aquela de la comuna de Rodés ; a Rodés se dona que la comuna, los elegits e son administracion, vòl donar leiçon republicana de dubertura al monde als « païsans » que se díson occitanista.

Ben justament, lo comuna de Pena d'Agenés s'engatja mai fòrt e ambe mens de bruch... mens de moneda tot parier.

Soi assabentat per un vesin que lo cònsol de Pena d'Agenés a fait un bon afar, a trobat un locatari per l'escòla de Sant Martin de Calha (escòla barrada e sense usança, dins un mitan rural que se despòbla), « l'escòla occitana [ ....] amb un projecte que li paga lo departament un emplegat».... se ne parla ; mas la precision es pas a l'arribada, a la basa de la conservacion ; mas se ne parla.

Car es plan Calandreta que s'installa a 4 km de l'ostal de familha.

L'escòla bilingüa (occitan / francés) es plena, e a 4 km tanben ; mai d'un centenars d'inscripcions cada annada.

L'escòla dita occitana, Calandreta novèla es donada coma aquela de « Vilanuèva d'Òlt » comuna d'esquèrra, 9km, que refusa Calandreta sus la comuna, per li trobar pas un bastiment, e çaquelà i a una crisi del bastiment a Vilanuèva d'Òlt (o fau escriure, sus 10 ostals, 1 es a vendre).

Donc per clavar, aprèp ma candidatura vièlha, primièra dins lo canton e del departament (Unitat d'Òc - Entau País), lo canton de Pena d'Aganés aurà una escòla bilingüa (plena) [fau felicitar dòna Gisèle Graf que se felicitèt del projecte primièr, ara defuntada, e que èra pas tanpauc sa cultura ni sa lenga (!)], una calandreta que debuta en 2017 (enfin!), e un cicle pel collègi (gràcia a una militanta del POC, ara defuntada). Cada còp o devèm a la decision politica, del terrenh, e plan segur, fòrtas prepausicions ciutadanas ; mon implicacion es pichonèla (una candidatura a 4 % dins la comuna dins las annadas 1990 (!), donc o fau dire, son estats ètz jorns de vacanças per far campanha en bicicleta, sense cap pollucion, e candidatura isolada sense sosten dels occitanistas de l'Agenés).

Lo cambiament de generacion es tanben una fòrt bona causa per l'occitan, la vergonha s'en va.

Aqueste maitin soi content, la densitat de l'ensenhament de l'occitan dins lo vilatge del poèta carcinòl en Pau Froment a aumentat al XXIen sègle, la densitat comença d'èstre al nivèl que fau per recuperar la lenga, la densitat es mai granda qu'a Tolosa, Bordèu o quitament Peirigüers o Agen, Marmanda o Cáurs, Tonens o Lemòtges, Baiona o Montalban.

Ara fau una signaletica clara, e normala.

 Lo primtemps de Pena d'Agenés es estat un moment de grand òbra per l'occitan e Calandreta, setembre serà una dubertura novèla. FELICITACIONS.

Pauc a pauc a Pena d'Agenés, la ciutadanetat saurà l'importança de l'installacion de « l'escòla occitana » e diràn lèu Calandreta !

Pauc a pauc l'escòla ciutadana occitana, Calandreta, viurà una longa vida en companhiá de l'ensenhament d'Estat al Pòrt de Pena.

Pena d'Agenés serà per fin una granda ciutat per l'occitan, pas sonque poètas suls emponts.

Utilitat dels mèdias "service public" en Occitania ?

La nocion de « service public » (en francés dins lo bilhet) es una nocion de mercat, lo mercat-Estat-nacion dels jacobin francés, es de dire lo desvolopament d'entrepresa vist amb l'uèlh de StationF (la novèla platja a start-up que lo jacobinisme acaba d'inaugurar) o de La Défense ; es de dire, lo mercat francés s'imposa en Occitània ; quand emmanuel Macron es vengut a Tolosa, èra pas far la promocion del mercat francés, es de dire l'espaci economic fabricat pel politic per assegurar una basa de crompa per las novèlas entrepresas parisencas ! (per las tolzanas èra una autra istòria ... ges interessanta. E totes los mejans (meditatic o pas) son disponibles vist que lo pòble occitan lo paga aquel sistèma, e ambe lo somrire ; i a pas melhor castig qu'aquel qu'es pagat pels sotmetuts ! 

Aquel maitin un efèit jacobin nos arriba ambe un piulet de Radio France a Tolosa, France Bleu Toulouse.  Aquel estacio nes prestigiosa de la qualitat de jacobina qu'imposa a Paris, e o far ambe diplomacia ambe la coloracion occitana que fau, a miníma, per compassion e per estauviar la critica dels inocentàs que la pensa del costat del pòble occitan. Se sona collaboracion, o los bisounours del jacobinisme en Occitània.

De qué s'interessa RF Toulouse, FB Toulouse ? Lo mercat plan segur ! Lo mercat-Estat-nacion ... fRança ; lo jacobinisme mana quitament los neurònes de los que fan la grasilha dels programas dels mèdias dits de « services publics », especialament fabricats per destrusir a dolcina Occitània.

Fau èstre dins lo vent, vos diràn !  Mas s'èra una produccion d'Occitània, seriá dins lo programòt de la compassion occitana ... Mas que farián pas per ajudar lo mercat american de dintrar dins lo sistèma neuronic dels Occitans !?!?! E fan parier per la corrída espanhòla (per exemple sus France 3 Bordèu), tot val per destrusir Occitània.

Son los AS de la comunicacion de la perfaita sotmission (aquel presada pels jacobins e de sa collaboracion en regions occitanas), de l'unic interès parisenc per aver Occitans sotmetuts, plegats per èstre bons servidors del sistèma parisenc.

E per l'informacion, lo « patern » es aquel dels Parisencs que s'imposa. A totes los nivèls, de la programacion, de la produccion, de l'informacion difusada o mandada a Paris, o cridada per èstre produsida al país occitan ; jamai pensat pel país e dins lo país, donc pel país Occitània, jamai.

Dins aquela « filosofia » de la sotmission, arriba en setembre 2017 un programa de France 3 que se sona « Ô SUD », e que l'animatriça nos vendrà polideta per assegurar la beutat de la sotmission mediatica al voide o al non-res parisenc, pensat pels « estupids Occitans » (es aital que vos pensan), estupids d'Occitània. « Ô SUD » nos arriba per explicar que geograficament sèm pas al nòrd dels Pirinèus, segurament ; la pensada parisenca nos indica res qu'ambe lo títol que sèm condamnats d'èstre sotmetuts al poder mediatic parisenc, vist que lo politic en Occitània nos a afidat aital.

E quand fan remontar l'informacion, es pas question de s'imposar als Parisencs, aital lo salon de l'aeronautica a agut article en regions, alara que lo salon mondial -lo mai grand mondial- del vin, VINEXPO 2017, a pas agut una sol article dins la premsa que pensa lo parisenc mediatic, e quitament dins los ostalòts universitaris de formacion tolzana.

Quand se fabrica l'informacion en fRança, los mèdias de « service public » o pas, Paris pensa pels pòbles de fRança, e res non podrà cambiar aquò, senon una revolucion de separacion entre Occitània e fRança.

Lo mercat-Estat-nacion fRança mata la pensada de l'umanitat, cada jorn dins los mèdias d'Estat public o privat, mata en Occitània, e son pas los pichonets programas de compassions que me faràn cambiar d'avejaire.

LGV Tolosa - Bordèu es NON e NON !

La question se pausa encara, perqué aver una linha TGV per anar préner l'avion a Paris ? Idèa de perdre de temps ? L'esperit jacobin es insondable... L'aerolínia Level ja ha venut més de 100.000 bitllets per Barcelona ! Segur que los Tolzans devon èstre mai estupids que los autres, per vóler perdre temps dins lo trauc logistic parisenc ?

Barcelona / LA, SF, BA, Punta Cana ... es possible, 3 oras de TGV dempuèi Tolosa ... ligam de premsa.

 

Benlèu que la linha TGV que Tolosa se vòl pagar es utila per : 

1 / los foncionaris d'Estat, jacobinisme,AH lo confort de l'administracion jacobina nos còsta caríssim.

2 / los quadres de La Défense, jacobinisme d'entrepresa sul mercat-Estat-nacion francés, jacobinisme encara, los quadres d'AIRBUS an jà linhas directas per Londres, Hamborg, Franckfòrt, Turin-Milano, Roma, Barcelona, Madrid ...

3 / per portar los toristas parisencs a Tolosa ... e pòdon pas préner l'avion per arribar a Tolosa ? E a l'invèrs tot parier. 

4 / es benlèu utile pels deputats e senadors que representan lo jacobinisme, mas pòdon pas estauviar e préner l'avion ?

La peticion per la linha TGV de Bordèu a Tolosa es NON per me ; vòli pas destrusir las tèrras agricòlas en val de Garona, faudrà minjar a Tolosa un jorn (!) ; çò qu'avèm pagat aprèp Tours direccion Bordèu : es una engana de la partidocracia jacobina sus l'esquina de la fiscalitat dels Tolzans, dels ciutadans d'Occitania ; Lor faudrà far pagar en vòts.

V81 portarà un nom occitan ?

Lo grand nòrd del Pirinèus aurà sa via ciclista europèa, los Conselhs Territorials finançan e los CDTs pòrtan lo projecte. Lo Conselh General d'Aran trabalha tanben sul projecte.

Se debanava lo 12 de decembre a Tolosa, una conferéncia de premsa per presentar la VIA "VéloRouteV81", se presenta la via coma una linha de logistica per veïculs leugièrs, la BICI de torisme. Donc son los CDT de cada departament que presentava l'avançada de las òbras, e la jornada èra dedicada a l'installacion d'una nòrma per dintrar dins aquel projecte que veirà lo lum sancièr a partir de 2018, la variacion de data serà clara d'un departament a un autre.

Lo velò es jà pron plan conegut en Bigòrra a la seguida del passatge del Tour de fRance, mas aquí lo projecte es menat pel CDT de l'Arièja que vòl favorizat lo torisme en VTC, lo torisme en BICI.

Lo projecte es financiat per cada Conselh Territorial ; e fabrica la pròva que cada Conselh Territorial pòt trabalhar per un projecte que camina de Catalonha (Nòrd) a Iparralde (Pirinèus-Atlantics Oèst), en passar per totes los departaments occitans d'Arièja (Comtat de Fois, Corserans), Garona-Nauta (Varossa e Comenge), Pirinèus-Auts (Bigòrra e Varossa), e Pirinèus-Atlantics occitan (Bearn). Es un projecte de dimension pirinenca ; una via l'Èst en Oèst, de passatge sus las piadas pirinencas nòrd, mas pas sonque ; se parla de las vias que son actualament en seguida de Garona e del Canal Riquet, amai se pensa a la via ciclista de la Mar Miègterranèa (Lo Conselh Territorial d'Aude velha), mai tanben del projecte toristic dit dels Catars en Aude, se parlèt pauc de la vièlh via de l'Atlantic... mas es tanben concernida.

La Via 81 que portarà segurament un nom occita, vòl irrigar mai al delai de la piada pirinenca. Aital la VIA TRANSGARONA (nom oficial) que de Tolosa ligarà Vielha, una convencion acaba d'èstre signada entre lo Conselh Territorial de Garona-Nauta e lo Conselh General d'Aran, aquela  convencion pòrta aital en traversar una frontièra d'Estat, pòrta lo projecte V81 e las irrigacions dins lo país occitan del nòrd, pòrta un projecte europèu important pel ciclisme occitan e lo torisme europèu ; es una bona novèla pels desplaçaments dolçes d'estiu, e una novèla clientèla europèa suls Pirinèus.

Una entrevista serà publicada dins doás jornadas aquí meteis ambe lo president de la CDT de Garona-Nauta que nos parlarà justament de las ligasons logisticas entre Comenge-Varossa e Val d'Aran.

Roger Gaston, la clau, obrièr dels ATP Marmanda

Lo movement occitan es pastat e bastit dempuèi las annadas 1960 per personatge important de tot escantilh, Roger Gaston es d'aqueles personatges que faguèron un occitanisme associatiu a desfaut d'aver una politica lingüistica fòrta ; aquela politica es encara esperada pel sègle XXIen !

Donc es ambe un grand plaser que vos doni aquí, gràcia a Joan Pau Cap de Coma lo tecnician-militant, una entrevista d'el, Roger Gaston, al moment de l'inauguracion de « L'Ostau » de Marmanda ; n'avèm jà parlat.

Sortit d'una familha de Samatan en Gasconha al sud de Tolosa, es devengut regent aprèp la marina francesa, a Samasan en Gasconha del nòrd prèp de Marmanda ; es ailà al despart de l'escòla que bastirà una associacion los ATP de Marmanda qu'es la reala clau de promocion de la dança, musica e lenga occitana dins lo parçan.  En abséncia de politica culturala e lingüistica de las autoritats francesa dempuèi l'espelida d'una necessitat politica en Occitània dins las annadas 1950, Roger Gaston es una d'aqueles capolièrs, clau de l'occitanisme del sègle XXen, non pas en teoria, mas sul terrenh.

Es evident que lo trabalh que el a volgut, es devengut possible per una decision collectiva, collectiu que debuta dins la familha Gaston ; a l'inauguracion la seuna femna es estada sempre presa en exemple per la volontat qu'a agut coma son òme, per bastir lo reviscòl d'una civilizacion rurala e populara que lo meanstream parisenc voliá destrusir. aquel meanstream que lo sistèma amaga darrièr los eslògan Liberté, Égalité, Fraternité que fan la destrussion d'Occitània, e que son escrit a cada fronton d'escòla d'Estat. E çaquelà dedins aquel tipe de bastiment republican Roger Gaston (e son collectiu) aurà bastit una salvacion d'una civilizacion occitana en OGasconha ; avèm la paradòxa occitana.

L'entrevista es bastida corteta, mas dona una idèa de trabalh per un cercaire sul tèma : personalitat de las annadas 70 qu'an bastit l'occitanisme de la fin del sègle XXen, contra totes los vents assimilators franceses e dedins lo sistèma imposat per una autoritat politica francesa. 

Los Atalhièrs de la Tradicion Populara son aital una clau que desliura una populacion qu'an comprès lo problèma de la pèrda de sapiença collectiva e planetària que fasiá l'assimilacionisme francés. Es donc un collectiu, aquí tanben, ambe un capolièr de granda fòrça e una familha, qu'a poscut afrontar la destruccion francesa en Occitània.

L'entrevista es donc un pauc aquela paraula collectiva, es adonc de las listas de las entrevistas que son necitas sus aquel blòg, non pas per nostalgia, mas per ensenhar un futur que cap diplòma, ni sistèma politic, assegura la transmission.

Roger Gaston prepara un libre de sa vida, en doás lengas ; serà un libre essencial, per sa vida mas per entendre lo camin de mantunes occitanistas de las annadas 1970/80/90 en Occitània.

Pichona entrevista del Cònsol de Marmanda

Lo vam d'en Daniel Benquet ameritava una entrevista mai longassa ; soi estat estonat de l'abséncia de France 3 Bordèu, per un eveniment qu'ameritava al mens una informacion per la « Nouvelle Aquitaine », e Marmanda es al nòrd de Gasconha e gaire luènh de Bordèu.

Lo CIP ameritava de sonar coma exemplar per tot l'espaci de lenga occitana ; es clarament una aisina de transmission dels sabers occitans, dels dos sègles passats, e dins la lenga del país, l'occitan de Gasconha.

L'entrevista se faguèt aprèp l'inauguracion oficiala, la passejada dedins los tres nivèls de « L'Ostau » occitan de Marmanda ; CIP, centre d'interpretacion del patrimòni, es un  centre oficial per la lenga occitana e sas tradicions.

 

Marcel Calmette, delegat del Conselh Territorial d'Òlt-e-Garona, es aquí per donar lo son de la lenga del país, lo mai cort es lo mai plasent.

Marmanda e "L'Ostau" occitan

Fau dire las causas, aquel bilhet es per felicitar una accion politica, aquela del cònsol màger de Marmanda : lo Sénher Daniel Benquet, arriba al poder recentament, e a Marmanda decidís de bastir una politica per la promocion de la lenga occitana ; favorizar la creacion d'escòlas en lenga occitana dedins lo sistèma escolar francés, puèi lançar l'idèa d'un «ostau» patrimonial e dinamic per la cultura occitana que junt ambe la lenga es a man de partir dels ments gascons de Marmanda al cambiament de sègle.

Tanben lo cònsol trapar aital un biais politic de respectar lo trabalh de 40 ans dels « ATP de Marmanda » per la promocion de la lenga occitana e dels biaises de fabricar una cultura particulara dins aquel parçan de Gasconha.

 La vila de Marmanda es 19000 abitants, es una primièra en Occitània ; es lo primièr còp que per la volontat reala e prigonda del cònsol, se bastís un utís public per la promocion de la cultura occitana que mescla museologia, patrimòni, dinamica associativa, e una administracion comunala totalament implicada dins la decision del cònsol recentament elegit ; fau notar l'exemplar, DOS ANS per aver aquel ostal, « L'Ostau », una aisina, un utís, dins la vila medievala, per melhorar la promocion toristica, per ajudar las escòlas de saber melhor l'istòria del país de Marmanda, e luòc de transmission dels sabers (per tot public, e per la ciutadanetat de Tolosa) ; lo bastiment es de gestion comunala, l'associacion ATP i dona l'expertisa amassada al fial de las annadas.

Per Occitània es un eveniment grand. Sembla çaquelà que lo cònsol n'aviá pas consciéncia abans los escambis qu'avèm poscut aver sul tèma.

O vesèm pas sobre las fòtos, mas dins la carrièra, i a una granda bandièra bretona... Marmanda es estada lo receptable de la migracion bretona, un temps far. Marmanda tèrra d'arcuelh damora occitana e la transmisison es ORGANIZADA coma una politica oficiala. Es degut çaquelà a una fòrta volontat politica.

Fau alara remarcar la multiplicitat de las bandièras lengadocianas, e una granda bandièra bretona ; lo modèl es diferent, mas lo modèl se dona en responsas.

Sus aquel blòg dins mantunes jornadas traparètz las entrevistas faitas aquel jorn, en vídeo e disponiblas per totes.

Fau notar que Tolosa, 495.000 habitants e un cònsol-adjunt encarga de l'occitan, a pas poscut transformar la preson de Sant Miquèu sus aquel modèl ; es una operacion tolzana mancada, que Marmanda capita de far ! Es donc plan un sistèma bonapartista -sense qu'el- que podrà ajudar dins lo sistèma francés actual, la cultura occitana d'èstre transmetuda (lo cònsol Benqué a Marmanda n'a una granda consciéncia), e benlèu qu'una lei votada a la lèsta abans las eleccions (coma sempre) serà gaire sufisent per capitar çò que Marmanda acabar d'inaugurar, pas simplament divendres passat, mas sul long tèrmi, los 40 ans dels ATP de Marmanda faguèron.

Lo president dels ATP Marmanda es originari de Samatan, en Gasconha tanben, mas es estat regent a Samasan en Gasconha tanben e sul meteis bòrd de Garona ! Li devèm la dinamica de l'associacion e las capitadas d'aquela associacions per la promocion de la dança e la musica occitana, puèi tanben dels corses d'occitan pel grand public (que son en dangièr de desaparéisser vist la fauta de sostens clars del Conselh Regional de la Novèla Aquitània sul tèma).

Fau notar aquela volontat politica es impossibla sense lo dinamisme d'un gropeton de ciutadans (e las familhas) e de l'administracion comunala (lo cònsol primièr governador), o explica Daniel Benquet. La causa foguèt remembrada dins totes los discorses ; la volontat es granda a Marmanda dempuèi que lo secretari general còrse (vaquí 30 ans) gausava plaçar lo panèu en occitan a l'entrada de la vila, la primièra dins l'Aquitània.

Anuèch Marmanda a un utís pedagogic per desvolopar la coneisséncia dels sabers occitans, e un president dels ATP Marmanda, ancian regent e sa femna, per portar un contengut adaptat a la ciutadanetat de Marmanda ; los objectes del musèu (dinamic per la transmission) es un trabalh d'una autra familha de Marmanda, una femna (e son «òme patient» nos diguèron), que arribada de París, un retorn al país, decidís d'accumular objectes del patrimòni occitan al XXen sègle.

A l'entrada de la primièra aula de presentacion de las capacitats futuras de « L'Ostau», una femna en vestit tradicional, es tolzana ; es un messatge per Jean-Luc Moudenc, cònsol de Tolosa ? E un messatge tanben per Occitània e sas capitalas, Marmanda es modelica !