Origina de las lengas, portugués, francés e occitan

Quora lo "jornal nacional" es pas per Occitània (ligam qu'a servit d'aliqueta al bilhet d'anuèch) .... aquò sul pic recòrda que la normalizacion de la lenga portuguesa l'aportat politicament Jaume Ier de Portugal sul modèl de la lenga de l'Aquitània, lenga dita dels Trobadors (pels poètas de l'universitat francesa en Occitània), l'occitan èra jà modèrne entre 950/1050, primièra lenga pòstlatina normalizada. Ou en était le français ? Quina pietadosa vision francesa dins un programa de fRance CULture.

Aquò recòrda que una lenga es una volontat politica, aquela dels Duc-Rei d'Aquitània, e que la mormalizacion es estada demandada a la grada sorga de sapiença d'aquel temps (abans 950) l'abadiá de Lemòtges.

Los Trobadors ne faguèron una difusion practica, la decision del Duc-Rei ne faguèt una difusion politica per rason d'una organizacion escrita del país, dedins l'emplec de doás lengas, lo latin (plan conegut per sos escrits dins lo dreit de Roma) e la lenga vulgara qu'a transformat lo latin e qu'en Aquitània, lèu serà sonat Lemosin o Gascon per donar l'ensemble de la lenga pòstlatina creada per un pòble entre Alps e Pirenèus.

Lo dreit escrit èra en lenga latina en Aquitània, e en lenga lemosina o gascona (occitan es lo nom generat per una volontat de non pas valorizar sonque un dialecte de l'ensemble) ; "lenga d'Òc" es per far de poësia... a son utilitat per las letras occitanas.

Mas gràcia al rei de Portugal, e la normalizacion copiada, un occitan aurà pauc de mal de legir lo portugés de Brasil, e d'endacòm mai. La dubertura lingüistica a un camin clar aquí ; un camin que fòrças « intellectuels » franceses an de mal d'entendre, car coma l'indica Claude Duneton dins « Parler Croquant » la normalizacion del francés (passar de Rohan o Orlhenx a Rouen o Orléans) enbarra la lenga dels Francs dins quicòm pro elonhat de la protolenga franca que se vòl lo protofrancés, coma l'indica un programa de fRance CULture ièr ; es pietadós de pensar que la sapiença francesa es talament mediòcra.

Dins la serada un cercaire de Gasconha me mandava la manièra que lo dreit ducal d'Aquitània èra aplicat dinca la centralizacion de la fabricacion de la lei en fRança, dinca 1792. Serà l'objecte de bilhets dins lo mes qu'arriba : ne soi condamnat mas serà amb plaser, grand plaser de demostrar que lo Parlament d'Aquitània fabricava un dreit plan abans lo Parlament de Londres, o de Barcelona.

Occitània, e Aquitània tot parier, serà la sorga del dreit practic modèrne aquel que lo poder dictatorial francés nos nega a la conquèsta de 1453 per Aquitània. Un dreit escrit que meritava votacion per aver acceptacion de las populacions e que los jurats n'èran la clau dins totas las comunas del Ducat d'Aquitània dempuèi quasiment 950 !  

E efectivament la lenga d'Aquitània, de sorga clara e latina, n'èra la clau, plan abans l'idèa d'etnisme que poirrís la vida politica al XXIen sègle. Aquitània èra un país de dreit escrit dins doás lengas, doás lengas, tot levat lo modèl dels dictators-reis francs a París.

E d'unes pensa qu'aquel article es istoric, mas lo bilhet en seguida es utila per desmostrar lo contrari, es pro plan d'actualitat. 

Remplaçar espanhòl per francés dins lo ligam que podètz legir sul pic.

 Lo plurilingüisme es lo modèl d'Aquitània, destrusit per fRança (1453/70 e al delai dincanuèch), tanplan coma lo modèl catalan l'Espanha o vòl destrusir, l'afar de l'atemptat de Barcelona o pròva (bilhet precedent).

GM&S en Lemosin, l'entrepresa afica Occitània

I a pauc d'usina automòbila en Occitània, Blancahòrt e Rodés son una excepcion. Aital la causida d'abandonar lo diesel tocarà aquela de Rodés, usina Bosch del Roergue (recentrament visitada per Carole Delga, presidenta de la region Occitània abans de passar dins la fèsta occitana de Rodés). Es que fau gardar lo diesel e sa pollucion per salvar una usina en Roergue [Occitània] ?

La causa es mens coneguda mas pichonetas usinas de Lemosin an tanben de patir de la baissa dels revenguts de l'industria automòbila, de la filiara en desvalada , siam en Lemosin. Aital l'usina GM&S (unica usina del nòrd del Lemosin, Creusa) es actualament a la batalha ambe Renault e Peugeot-Citroën per gardar lo nivèl de produccion e servar l'emplec.

Ai pas legit un article dins la premsa d'Occitània ; lo Lemosin es clarament abandonat ; ai pas legit una linha de comunicat d'extremista d'esquèrra occitana (dins la tradicion del Volèm Viure al País), ni tanpauc del PNO o del POC sul tèma ; devon pas aver militants en Lemosin...

E çaquelà aqueste maitin, dins un piulet de Bleu Limousin la ràdio francesa de Lemosin, ai poscut veire aquel puilet : 

Los quessòts CIRL an un bèl avantage son clars ... nòta l'identitat territoriala del locutor, es un messatge mandat per Occitània : pas sonque los professors d'occitan per parlar del país d'Occitània !

Avèm aquí un fòto que crida a la solidaritat d'Occitània.

dintrar en la lenga, en Peirigòrd

Lo grope "La Tireta Duberta" e Jaumeta. lo 19 de julh 2017 a la laca de Sant Estèfe a las 5 oras. 

Serà un omenatge a l'amic nòstre Pierre Rapeau, "peintre sur paysage" , desaparegut en 2007. Pierre èra estacat a la cultura occitana, aviá sostengut Arnaud Pauthier per perségre l'òbra e per presentar d'autres personatges de la nòstra mitologia occitana, occitan en Lemosin.

Son aqueles pintres que fan descobrir, al entorn de la laca de Sant Estèfe, dins aquel novèla luòc de transmission orala, directament de boca a aurelha.

Avèm de perségre de ligar las paraulas del passat, ambe aqueles del present e aital parier pel futur, en faire viure un pauc la lenga occitana d'aiçí, en Peirigòrd. 

Prassejada que Jaumeta aurà lo plaser de vos contar en occitan e en patois parisenc, en companhiá de totes los cantaires del grope «La Tireta Duberta ». 

Serà a Sant Estèfe, 19 de julh al pacatge de la laca serà la debuta.

Utilitat dels mèdias "service public" en Occitania ?

La nocion de « service public » (en francés dins lo bilhet) es una nocion de mercat, lo mercat-Estat-nacion dels jacobin francés, es de dire lo desvolopament d'entrepresa vist amb l'uèlh de StationF (la novèla platja a start-up que lo jacobinisme acaba d'inaugurar) o de La Défense ; es de dire, lo mercat francés s'imposa en Occitània ; quand emmanuel Macron es vengut a Tolosa, èra pas far la promocion del mercat francés, es de dire l'espaci economic fabricat pel politic per assegurar una basa de crompa per las novèlas entrepresas parisencas ! (per las tolzanas èra una autra istòria ... ges interessanta. E totes los mejans (meditatic o pas) son disponibles vist que lo pòble occitan lo paga aquel sistèma, e ambe lo somrire ; i a pas melhor castig qu'aquel qu'es pagat pels sotmetuts ! 

Aquel maitin un efèit jacobin nos arriba ambe un piulet de Radio France a Tolosa, France Bleu Toulouse.  Aquel estacio nes prestigiosa de la qualitat de jacobina qu'imposa a Paris, e o far ambe diplomacia ambe la coloracion occitana que fau, a miníma, per compassion e per estauviar la critica dels inocentàs que la pensa del costat del pòble occitan. Se sona collaboracion, o los bisounours del jacobinisme en Occitània.

De qué s'interessa RF Toulouse, FB Toulouse ? Lo mercat plan segur ! Lo mercat-Estat-nacion ... fRança ; lo jacobinisme mana quitament los neurònes de los que fan la grasilha dels programas dels mèdias dits de « services publics », especialament fabricats per destrusir a dolcina Occitània.

Fau èstre dins lo vent, vos diràn !  Mas s'èra una produccion d'Occitània, seriá dins lo programòt de la compassion occitana ... Mas que farián pas per ajudar lo mercat american de dintrar dins lo sistèma neuronic dels Occitans !?!?! E fan parier per la corrída espanhòla (per exemple sus France 3 Bordèu), tot val per destrusir Occitània.

Son los AS de la comunicacion de la perfaita sotmission (aquel presada pels jacobins e de sa collaboracion en regions occitanas), de l'unic interès parisenc per aver Occitans sotmetuts, plegats per èstre bons servidors del sistèma parisenc.

E per l'informacion, lo « patern » es aquel dels Parisencs que s'imposa. A totes los nivèls, de la programacion, de la produccion, de l'informacion difusada o mandada a Paris, o cridada per èstre produsida al país occitan ; jamai pensat pel país e dins lo país, donc pel país Occitània, jamai.

Dins aquela « filosofia » de la sotmission, arriba en setembre 2017 un programa de France 3 que se sona « Ô SUD », e que l'animatriça nos vendrà polideta per assegurar la beutat de la sotmission mediatica al voide o al non-res parisenc, pensat pels « estupids Occitans » (es aital que vos pensan), estupids d'Occitània. « Ô SUD » nos arriba per explicar que geograficament sèm pas al nòrd dels Pirinèus, segurament ; la pensada parisenca nos indica res qu'ambe lo títol que sèm condamnats d'èstre sotmetuts al poder mediatic parisenc, vist que lo politic en Occitània nos a afidat aital.

E quand fan remontar l'informacion, es pas question de s'imposar als Parisencs, aital lo salon de l'aeronautica a agut article en regions, alara que lo salon mondial -lo mai grand mondial- del vin, VINEXPO 2017, a pas agut una sol article dins la premsa que pensa lo parisenc mediatic, e quitament dins los ostalòts universitaris de formacion tolzana.

Quand se fabrica l'informacion en fRança, los mèdias de « service public » o pas, Paris pensa pels pòbles de fRança, e res non podrà cambiar aquò, senon una revolucion de separacion entre Occitània e fRança.

Lo mercat-Estat-nacion fRança mata la pensada de l'umanitat, cada jorn dins los mèdias d'Estat public o privat, mata en Occitània, e son pas los pichonets programas de compassions que me faràn cambiar d'avejaire.

Jorn catastròfa es anuèit

I a jorn que se pòdon veire coma Jorn Catastròfa ; aital anuèit de doás manièras en foncion de la catastròfa.

Lo rei Loís XIV es estat coronat e l'avèm agut de suportar sus la fisclaitat de la zòna fiscala Languedoc pendent tot lo seu moment de poder solelhós, per pagar Versailles mas pas sonque, tanben per una diplomacia de guèrra sampitèrna, notament contra Espanha ; lo rei catastròfa es plan Loís lo XIVen.

Puèi lo XVen en seguida e lo XVIen ... los Parisencs en revòlta aprèp mantunas autras revòltas en Occitània, l'an descapitat. Una solucion radicala per non lo veire tornar. Mas cap leiçon es estada enregistrada pels Europèus quand Napoleon Buonaparte es estat exilhat sus las còstas toscanas ; es tornat.

Sembla que l'istòria fabrica corses de l'emmerdament permanent pels estudiants, mas ges resolucions pel futur dels pòbles sotmetuts o pas, ni per cap classa sociala.

L'autra catastròfa es puslèu lingüistica, mas tòca de prèp Occitània, e sa fragila lenga mesprezada. 

Es l'annada Bolega lo Piège, Shakespeare ! La creacion de la semantica es una especialitat de Cassignac, Cassinhac, pels intime ; e la fabricacion aguèt de resson car -sempre en retard- l'occitanisme a pas vist l'interès d'Internet a la debuta per expandir la lenga occitana, e donc sa semantica.

Ara l'efèit creatiu cassinhaquenc passat, criticat dins la revista papièr e seriosa Lo Gai Saber, los occitanistas an vist que se podiá installar la lenga seriosa sul net. Una lenga seriosa es pas una lenga romanesca, es una lenga viva que la populacion a emplegada o emplegarà  car l'istoric lingüistic es pro plan conegut e l'environament lingüistic latin e grec tanben.

1 / per Internet i a lo Congrès qu'assaja de recampar l'ensemble de las letras (en diccionari) occitanas. Es un organisme que se vòl permanent. Es sobretot l'immanacion dels vièlhs Conselhs Regionals (abans la reforma socialista). Ai causit la pagina en francés, volontariament, car lo site exista realament coma una veirina francesa pel poder jacobin, per poder dire al cap -a París- que fan quicòm per l'occitan ; pel moment es patrimonial, 75.1 segon la santa constitucion de mèrda que ierarquiza las lengas, sempre lo patois parisenc primièr.

2 / i a l'Academia Occitana que se vòlon dins una dinamica independenta e sobretot ligat a tot l'ensemble occitan, tot en preconizar una modernizacion de la lenga sul modèl de las lengas latinas vesinas. Aital son a la redaccion de « l'òbra de l'Academia Occitana, lo DGLO, diccionari General de la Lenga Occitana »

2 / Plan evidentament podètz aver dins las vòstras bibliotècas los diccionaris de Per Noste, fargats sus basa plurala (çò qu'es raríssim dins lo mitan de l'egò-sociolingüistic occitan), es una aisina tanben ; e coma diccionari occitan (variacion gascona) oblida pas de dubrir la finèstra al lengadocian vesin, li fautava moneda per dubrir a Gavotina, Auvèrnhe, Lemosin, e Provença. Es mai de trenta annadas de trabalh.

Sul papièr, e de manièra isolada (per la fabricacion), avètz evidentament los diccionaris (serioses) francés-occitan de Lemosin, de l'Auvèrnhe, e de ... Provença (sovent en oblidar Gavotina e donc un ensemble politic qu'es la Comtea de Niça sancièra). 

Lo problèma principal dels letrats occitans es que diccionari, per els, vòl dire diccionari francés/occitan (modèl Frederic Mistral) o occitan/francés, la sotmission al mèstre jacobin es granda dins aquel mitan; Cantalausa es estat lo sol a prepausar sus papièr un diccionari de la lenga, es puslèu conservador coma diccionari, tròp pastat de las influéncias binàrias, rurala e catolica. Es lo meteis e diferenciat conservatisme tot en vóler una modernitat, conservatisme que trapèm dins lo mai que bèl e polit, al editat çaquelà, diccionari d'en Cristian Rapin. Quí a pas lo diccionari d'en Cristain Rapin non pòt florir sa lenga de sinònims, car de diccionari de sinònim la lenga occitana .... li fauta ! Lo diccionari es partit d'una necessitat de terrenh, d'una vida de conselhièr pedagogic qu'a dubrir escòlas per immersion lingüistica en Agenés, sense autorizacion d'Estat, mas qu'ara son trabalh es desgalhat pel sistèma politic en plaça dedins l'Éducation dita Nationale.

E pendent aqueles tempses longasses, lo mèstre jacobin passa a l'anglés, en tèrras de conquèstas du citoyen du midi, o al patois parisenc matinat d'anglés, parce que ça fait chic. La còpia estupida dels Parisencs la fabrica Montpelhièr, la ville du citoyen du midi !

 

E nos an demandat de venir manifestar per l'occitan ! Quí, QUÍ ? D'occitanistas de Montpelhièr car son salvatjament a suportar tot aquò. Resulta de la manifestacion : zèro. Enfin pauc vesedor... car sabi qu'a l'amagat es estada utila. Es que se podrà suportar per l'occitan d'èstre la sampitèrna lenga de l'amagat ?

Se d'unes sábon pas perqué cal votar "Occitanie" pel nom de la novèl region (serà jorn de catastròfa pel Conseil d'État e l'Estat centralista e totes los Jacobins); ne vaquí una autra rason. Ai jà votat sul site; fasètz parier (damora dos jorns), es pas sovent que los jacobins nos demandan de causir dignament.

Aquitània tèrra d'administracion cerca un novèl nom

Aquitània, tèrra d'administracion francesa, de delegacion del poder centralista francés, se cerca un nom novèl.

Es per aquesta rason que los Lemosins an sortit vaquí mantunes jorns aquela mapa lingüistica : 

Mas alara perqué la campanha lemosin es pas estada amanada per totes los autres actors associatius de la region administrativa anciana Aquitaine ?

Car quora l'elegida en carga del nom de la novèla region, encargada per Alain Rousset, ne parla jamai quand s'exprima dins los mèdias parisencs ? Los documents occitans li son jamai arribats ?

O clar, la cargada d'Alain Rousset vòl pas entendre parlar d'Occitània ? Mas alavètz es çaquelà oblidar un a granda cultura de la region novèla, non ?

Es clar qu'en Alain Rousset pensa aquel subjecte coma pauc important (pel moment li cal pagar lo deute de na Ségolène Royal dins l'ancian Peitavin-Santongés), çò qu'es vertat ; la realitat politica es que la reforma es una reformeta, e que lo cambiament de nom es simplament de crum per amagar lo voide dedins la novèla reforma jacobina.
(Sul tèma podètz legir lo comunicat de l'Assemblèa Nacionala Occitana, paregut sus FB, abans ièr)

Es tanben clar que la reformeta es una reformeta jacobina, per tot provar que París Jacobina governa encara en regions occitanas, sèm sempre dins aquela situacion de 1732 :

E vist que la sotmission al mercat, MERCAT, mercat-Estat-nacion francés es la règla dedins l'Estat, aital a Perpinyà, son per èstre SDF quitament qu'an pauc de chança d'èstre, els los oligarcs de Perpinyà, los sense-domicili-fixes de la societat de la sotmission al jacobinisme.

Lo agent del mercat-Estat-nacion son pro francés, sense cap de dobte e son d'accòrd per simbiòsi ambe lo jacobinisme a suportar un nom de mèrda. Me remembri encara al «Midi-Pyrénéens et Midi-Pyrénéenes» que debutava totes los discors d'un Martin Malvy, semblava subrerealista, un accion d'art comtemporanèu ! Ieu arribat d'Aquitània a Tolosa (12 ans jà), que, ailà lo nom «de l'oblit istoric» segon Charles De Gaule, lo nom èra çaquelà plan dintrat dins l'èime dels ciutadans de la vièlha region administrativa occitano-basca.

Per vos dire que lo subjecte impòrta gaire, es de veire dins ENBATA, qu'i a jamai agut una linha sul subjecte, vist que, en Iparralde, an pas mestièr, coma pels partits catalans de Perpinyà, mestièr de trobar un subjecte estupid per Èstre politicament (en Iparralde o en Catalonha del nòrd) ; en Iparralde, pays-basque français, lo subjecte d'actualitat es lo regropament de las collectivitats, segon la lei francesa, e l'ajuda l'an trobat tanben a Bordèu, als Conselh Regional de Bordèu. Aprèp mantunas manifestacion per aver un estatut administratiu francés que respectèsse Le Pays Basque de l'Estat francés.

Lo subjecte del nom de la region de Bordèu, Peitièu e Baiona es gaire dins las paginas de Sud-Ouest. I a gaire d epolemica sul tèma, car la ciutadanetat s'en trufa.

L'enjòc de Tolosa-Perpinyà-Montpelhièr sembla d'una autra mesura, vist que en abrial 2015 jà a Tolosa, puèi en setembre 2015 per las CRCI lo subjecte es arribat ... En Aquitània, lo nom de la region es pas subjecte polemic, se farà naturalement, e lo poder entreprenarial farà ambe, sense polemica ! benlèu que los Franc-Maçons de las entrepresas d'Aquitània son mai democratas que los Franc-Maçons de la futura region Occitanie ?

La novèla region de Bordèu aurà de causir : TER o TGV

Dins l'edicion d'anuèch dins La Montagne se questiona sul finançament de la linha Peitièu-Lemòtges, mantunes jorns aprèp l'arrest per fauta de client, arrest de la prepausicion comerciala TGV de Briva a Lille.

Es una question qu'interessa clarament Tolosa, tanben, e donc la granda region Oèst-Occitània : 

E donc forçadament la linha que partís de Besièrs e que camina cap a Milhau, Rodés, Fijac e Briva-Lemòtges, per anar de cap a Nantes. Ont es çaquelà l'ofèrta SNCF sul tèma, res de res. I son incompeténcias cumuladas car lo politic fa encara fisença al sistèma SNCF.

Ara, los elegits de la novèla region auràn de causir TER o TGV, car las finanças publicas son pas bonas e cal estauviar e trabalhar ambe la SNCF es contrari clarament a l'estauviar de budgecte public.

Per me, es clar, cal una societat occitana de camins ferrats publics, e oblidar la SNCF.

Corsega, la nacion dels elegits exemplars !

Corsega es una nacion de l'Estat francés, sotmetuda al regime republican francés, al país de la déchéance de la nationalité, frena pas d'emplegar las lengas de l'espaci territorial, la lenga còrsa en Corsega :

Los qua fan qu'es possible d'aficar aiçò son militants NACIONALISTAS de Corsega, que lo pòble còrse los a elegit al Conselh Territorial en 2015, e an la majoritat ; e democratas, son elegits de totes, los nacionalistas e los autres: mas lo lògo aquel èra l'ancian lògo de la majoritat non nacionalista anciana.

Lo discors de Jean-Guy Talamoni, president de l'Assemblèa Territoriala de Corsega, pel cap-d'an 2016 o faguèt en lenga còrsa e vist la polemica francesa sul tèma del darrièr discors en lenga còrsa, lo discors es estat tradusit en lenga francesa, mas un occitan normal o podrà entendre en lenga còrsa ; es un discors d'una granda dignitat democratica. 

Me sembla que lo modèl còrse es un modèl que dèu èstre importat en Sud-Occitània-Catalonha, e en tres lengas.

Lo problèma ara es que la politica per l'occitan o lo catalan es encara cantonat al suplement d'anma (e totes los partits jacobins o pensan aital). L'autre problèma es lo ròtle del Partit Occitan, que, aprèp l'error del servici de comunicacion del novèl Conselh Regional (jamais rectificada, alara que per d'autres subjectes o fan sul pic), me mandèt oficialament una demanda de rectificacion associada ambe un regret de l'«error de picatge» coma per perdonar, e s'adreiçant aital, dona un ròtle al POC, lo ròtle de s'adreiçar als clients electorals, un ròtle dins lo sistèma comunautarista que lo clientelisme socialistas vòl far perségre, notament per la politica per l'occitan e lo catalan.

En Corsega la lenga es de totes/as, es la lenga politica de totes/as lo president del Conselh Territorial parla la lenga especiala del territòri e pas simplament de manièra culturalista, compassionala, clientelista. Corsega es un modèl clar per cambiar Occitània, un bèl tròç de l'Estat de la potanciala déchéance de nationalité, fRança que suportèm e que sèm forçat de votar pel nacional-expansionisme francés o regionalisme expansionista parisenc, e los partits jacobins. e regretam sistematicament lo ròtle que lo Partit Occitan vòl jogar dins lo sistèma de la decentralizacion, mas aquel ròtle es la resulta del percentatge electoral que la populacion li dona, benlèu que lo discors politic e public del POC es benlèu pas pron-plan entendut e pensat per los que vòtan, e pels militants.

-°-

-°-

Novèla ràdio occitana en numeric per Internet

Quand una ràdio d'aquel nom, Ràdio Nacionala Occitana, arriba pel net, me sembla important de la far conéisser. Aital ai entrevistat lo seu director Theò Bajon. Questions en occitan, responsa en francés, aquí avètz la traduccion de las responsas.

Blòg : A quina data exacta de dubriguèt la ràdio per Internet ?

RNO, TB : La ràdio arribèt fin julhet, clarament lo 28 de julh.

Blòg : de quina manièra se finança ?

RNO, TB : La ràdio es sancierament amatora, de volontariat, avèm pas cap finançament e difusa cap reclama (a despart dels eveniments locals / occitans)

Blòg : Quines son los productors dels programas ?

RNO, TB : Alara pel moment, es vrai qu'avèm pas beucòp de programa, mas lo grope volontari Broa de Save, venent de Gasconha (un ensemble de joves occitans), aqueles aníman una emission sus la ràdio. Sèm dubèrt a totas las personas qu'an la volontat e l'enveja d'animar programa, que fosquèsse enregistrat o en dirècte ( la ràdio estent sancierament faita pels volontaris)

Blòg : Perqué lo qualificatiu de "nacionala" ?

RNO, TB : La qualificacion de "Nacionala", es tot ben just dins la realitat sevent presenta dins lo mitan occitnaista, d'una nacion occitana. La ràdio se vòl èstr euna ràdio per tot lo país occitan, lo mot, la semantica me pareisson interessanta al moment de la creacion. ( o cal dire que lo qualificatiu es pron inspirat de la RNE, Radio Nacional Española) 

Blòg : La linha editoriala, quina es ?

RNO, TB : Per çò qu'es de la programacion e la getsion tecnica de la ràdio, ia que me, pel moment, que la fan. Las personas prefereisson plan segur animar los programas que de s'aucupar de la ràdio, mas es una partida pro interessanta, e se qualqu'un me vòl ajudar a la tasca, aquò serà dab granda plaser.

Blòg : I podrà aver publicitat a l'antena ?

RNO, TB : Nòstra politica es vertat de non pas difusar reclama, mas acceptèm çaquelà la promocion d'eveniments occitans e/o locals.

Blòg : ja i aguèt d'autras estacions qu'an desaparegut de l'Internet, n'avètz conciéncia ?

RNO, TB : Plan segur que n'avèm consciéncia, mas la tòca de Ràdio Nacionala Occitana es pas de far «concurréncia» a las autras webràdio. Volèm vertat una ràdio que se destria per sa programacion, ja musicala e puèi suls programas e emissions particularas. Malgrat de non pas foncionar sense qu'ambe personas motivadas, se compta melhorar la qualitat de las multiplas difusions.

Blòg : De quina manièra vos podèm ajudar per programas musicas italianas, espanhòlas, bascas, catalanas, bretonas,etc. ?

RNO, TB : Per aquela difusion musicala, RNO se vòl destriar grandament. Nòstre programacion passa per totes los gènres, e sobretot una mescla ambe la creacion occitana e las creacions musicalas anglesas, mas tanben basco, bretona, còrsa... En çò que concernís la programacion musicala, sèm atanben dubèrt a las preposicions que lo public nos farà sus la pagina facebook.

Blòg : Pensatz èstre un jorn present sus la RNT ? o la FM ?

RNO, TB : Nòstre objectiuo puslèu nòstra utopia, seriá vertat de poder èstre difusat sus las ondas, mas sobretot sus l'ensemble del territòri occitan, malgrat que lo budgecte es pas encara aquí ; al final, seriá una consecracion per nosauts !

Blòg : De quina manièra avètz l'intencion de far la publicitat per far saber l'existéncia de l'estacion ?

RNO, TB : Per çò qu'es de la comunicacion, avèm una pagina FB que nos ajuda d'aver novèls auditors. Comptam atanben sul mitan occitanista per charrar sus nosauts.

Blòg : Es una ràdio numerica novèla, serà presenta sus l'eveniments occitans o del Sud d'Occitània o del Nòrd d'Occitània ? Difusion de directes ?

RNO, TB : Es vertat qu'èstre present suls eveniments occitans es formidable, tot parier que la retransmission en directe. Mas avèm besonh de volonaris per aiçò far e es una de als causas que fauta pel moment (a travèrs Occitània sancièra), mas la nòstra estacion es jova e esperèm que devendrà mai bèla. 

Ràdio Nacionala Occitana

Manifestacion de Peirigüers

Peirigüers, capdulh de Peirigòrd, pichona vila occitana, manifesta anuèch per l'ensenhament de l'occitan ; cal esperar que, pauc a pauc, totas las pichonas vilas occitanas aguèssen las loras manifestacions per la lenga occitana e pensi que cal programa aiçò de tal biais que fosquèsse permanent. Car lo jacobinisme lingüistic es pas encara crevat !

La manifestacion es un acte politic, car ensenhar l'occitan es un acte politic, coma ensenhar solament lo francés e l'anglés es un acte d'imperialisme lingüistic, coma oblidar d'ensenhar lo latin e lo grec es tanben politic (mas se ne parla dins los mèdias parisencs, e l'occitan ?).

 

Se una aprèp l'autra, cada vila occitana, cada ciutadanetat occitana fabrica sa manifestacion per la lenga occitana, pauc a pauc, l'agènda dels mèdias (majoritariament parisencs) comprendrà que Mélenchon sul tèma es benlèu pas lo melhor intervenent.

 Èran tres fòtos, pauc abans lo depart de las dètz oras :

 

La manifestacion agropa mai de 200/300 personas e se passejarà dins la vila ; musica e cançons previstas e pancartas en mans. Discorses plan segur, e sobretot visibilitat dins las carrièras de la vila ; France Bleu Peirigòrd anoncia la manifestacion, donc... benlèu qu'entendrèm un quicòm sus France Info, RTL, Europe 1, RMC, BFM TV, TF1, France TV2, France TV3 Paris, Sud Radio, etc.

La manifestacion es partida a l'ora, 10h00. Es una causa que dèu èstre un fenomèn tipicament peirigordin, car pels autres occitans ...

La nòrma e l’aficatge dels ostals comuns

En Occitània, l’aficatge de las bandièras deuriá èstre una règla, sense cap etiqueta politica, la nòrma deuriá èstre aquela :

1 / Union Europèa, perqué sèm dins aquesta union d’Estat, e cal pas oblidar qu’es una union d’Estats e qu’es pas la panacèa politica, ni una panacèa per las lengas mesprezadas pels Estats.

2 / França, perqué lo regime en Occitània, es plan un regime legal francés, dit République, perqué París a gardat, e li avèm donat tanben, lo monopòl d’establiment de las leis de ciutadanetat e que lo personal politic nòstre li es plan sotmetut.

3 / la bandièra occitana, que dèu respectar totas las particularitats d’Occitània ; es per aiçò que quitament en «Lengadòc», dins la zòna fiscala de l’ancian regime, Généralité de Languedoc, soi tanben per la preséncia de la bandièra ambe l’estela per respectar totes los parçans d’Occitània, e pas faire de la bandièra de la zòna fiscala, la bandièra de tota Occitània, un novèl centralisme sul modèl francés, una novèla centralitat de la pensada politica sul modèl fiscal lengadocian de Castrias.

Donc soi per las tres bandièras sul lindal dels Ostals comuns, ostal de la ciutadanetat per Occitània, la nòrma se plaçarà sus tres pals, o quitament quatre se la necessitat locala o crida ; per exemple en Fenolhedés que la bandièra de Perpinyà me sembla tanben apropriada, o en Ardècha e Droma que la bandièra de Lyon me sembla normala, o dins la Comtea de Niça que la manipulacion napoleonica faguèron «français» en 1860 sonque, o en Bearn e Avinhon que los borgeses vendèron l’anma politica del parçan en 1792, 22 de setembre, per un vòt que desplaçava la legalitat a París, en Auvernha e Lemosin que los pals an d’èstre quatre tanben, etc.

E conselhi a totes de tornar legir lo bilhet sul tèma de l’estela, bilhet qu’escriguèri vaquí tres annadas (me sembla !). Picatz aquí.

A la devesa de l’occitanisme, los cocos.

Aquò farà fongtemps que la pensada unica portada pels comunistas a encontrat «un falord»* sonat Fèlix Castan ; a jamai poscut far dintrar de sa vida la pensada occitanista dins lo PCF ; èra plan considerat pendent mai de trenta annadas coma un falord politic dangierós pels militants del PCF. E coma la glèisa pels «bons cristians», los comunistas franceses an jamai fait d’ajornamiento sul tèma. L’estèla indica que las presas de paraula de Fèlix Castan son estadas per d’unas coma los «sants» libres de las messas, o practica regulara religiosa diversa, un revelator d’un pantais, arribar a convéncer lo pòble occitan qu’an la «santa» solucion, se sona recuperacion politica per ajudar d’unes militants de suportar las presas de pausicions pròchas del jacobinisme a París, coma los autres partits. En general, sabon pas quitament argumentar ambe las tradicions ancianas occitanas, la devesa sábon pas çò qu’èra, mas ne fan un complèxe perqué se son enganats pendent la guèrra l’Argèria.

Mas la CGT Spectacle velha encara a la pensada ortodòxa per l’occitanisme, sobretot dins lo mitan musical occitan, e las subvencions autrejadas.

La question que pausèri a Fèlix Castan un mes abans sa mòrt, espèra encara una responsa : me, «-quina es la diferéncia entre ciutadanetat e nacionalitat ?», un dicípol d’aquesta religion comunista franceses, religion ligada a la volorizacion en sens unic de la paraula sobre l’occitan se podrà fotografia ambe un sant personatge tolzan, Claude Sicre ;Lo Claudi Sicre a refusat de donar la question dins un debat «democratic» al moment de la famosa jornada sonada «forom» de las lengas, e que de fòrum a pas brica la realitat, a quitament una potencialitat de far fugir l’occitanisme qu’es pas decretat sant e ortodòxe, en general pro conservator del sistèma francés en Occitània, vist d’esquèrra. D’el Fèlix Castan ai pas agut la responsa, ai sonque agut un « – es una bona question» (esperavi res coma responsa, mas la non responsa explica plan perqué vòlon pas tractar lo subjecte, lo nacionalisme francés d’un Ernest Renan o Mauric Barrès). Aquel tipe de pensada se podrà legir dins L’Humanité, La Terre, Mesclum dins La Marseillaise, mas tanben dins Le Monde Diplomatique que fabrica un non-res-compreneson de çò que se debana en Catalonha. Aquel occitanisme comunista pensa que l’independéncia d’Argèria o de Catalonha, aurà pas consequéncias sus Occitània, e donc cal pas parlar de las errors d’aquel occitanisme comunista, o de las errors del comunisme francés (?).

Encara un còp, un encontre lomanhòl pòrta cada annada la «santa» paraula del debat comunista sus l’occitanisme, e s’autoproclama lo sol a o far … coma cal. Aquesta annada es la soma de las elitas «occitanistas» e pròches dels comunistas qu’es convidada, sonque eles, es clar que lo monilh servís de manièra de non pas pèrdre la «santa» paraula de Fèlix Castan. Sèm pas en Alemanha de l’Èst, mas la paret de Berlin es pas tombada dins lo cap de Daziron.

Donc dins un document imprimit e mandat vaquí mai de tres setmanas en pdf, ai poscut venificar lo tipe d’ostracisme que pòrta aquela pensada filha autoproclamada del Fèlix Castan ; se sembla que l’autoproclamacion fosquèsse pus gaire democratica per acceptar la question que pausèri a Fèlix Castan e qu’espèri d’el e d’autres comunista franceses, la responsa.

Aital una militanta de Montpelhièr a fait una remarca, ma fe, pro clara ; son entre mascles !

L’unica femna del programa imprimit, sembla èstre la secretari que sap las causas super-poeticas, e que de l’occitanisme ne dèu pas saber grand causa vist que l’ensenhament se pratica ges dins las formacions subvencionadas pels Conselhs Regionals d’Occitània. La poësia es causa simpatica, ges derengador per la «granda» pensada masclista d’un occitanisme d’òmes sants apòstols de la version comunista de l’occitanisme.

E coma la critica es arribada a l’ora, sul pic i aguèt cambiament, que foguèron mandats un pauc pertot per la correccion. An convidat l’estraztèga e protectriça de la bona pensada universitària, la Marrida Joana. Per saber quí es aquela Marrida Joana, o cal plan notar e legir aquí ; atencion es un tèxte fòrt e MESURAT per mantunas experiéncias e crotzament de discutidas, es pas un tèxte pensat a la lèsta.

Sembla qu’i aviá urgéncia, per credibilizar lo discors lomanhòl e lo fòrabandir del masclisme d’un occitanisme vièlh e que se dèu renovelar dempuèi 50 ans, sancierament en pensar a totas las professions que son l’occitanisme en viu.

Donc, en conclusion, es un endreit qu’es gaire utile a l’universalitat de l’occitanisme ; cal saber quí son e son listat ; cal èstre socialistas (ges del costat de Manolito Valse, donc) o comunistas (d’Occitània) per aver lo dreit de paraula. Aquela tria de la pensada sembla per son extremisme a-n aquela dels nacionalistas de dreita francesa, a a la pensada segura dels poders d’Alemanha de l’Èst, la paret es pas tombada dins l’occitanisme politic del XXIen sègle ; sempre lo retard al cap. Aquò podrà ajudar mantunes de pensar que la pensada aquela es pus d’actualitat, mas es malastrosament encara un verm per non pas ajudar de convéncer la populacion sancièra realament installada a viure en Occitània.

-°-

Calandreta : la politica de l’austruga

Las escòlas Calandreta son d’escòlas per immersion lingüistica, es la nòrma europèa per l’ensenhament de las lengas. Es per aiçò que recebrà jamai lo sosten de tot lo sistèma francés d’ensenhament, universitats franceses compresas, entitats que son formatadas al nacionalisme francés, ne fan sense saber, coma mèstre Jourdain la pròsa.

L’afar de la Calandreta de Lemòtges pròva mantunas causas :

1 / las leis francesas serà jamai adaptadas a las donadas umanistas d’aquesta planèta, malgrat la compassion que pòt aver un sistèma politic francés en Occitània, e que serà sempre nimoritari dins lo sistèma republican francés. La «Libre Pensée» e sos ciutadans an rason far aplicar la lei. Mas las leis francesas son nacionalistas francesas, expansion lingüistica. Farai cort e m’arrestarai aquí dins los comentaris juridics, pel passat. E aprenèm dins lo jornal, dins Le Populaire, alavètz, Calandreta remborsarà : quina estupiditat !

2 / la federacion Calandreta, e l’associacion lemosina, aprèp aver donat dins lo silenci, un silenci de doás annadas qu’auriá daissat lo temps de cridar o manifestar pacificament a Lemòtges, es forçada al grand jorn de l’afar ; mas la responsa marca la mediocritat juridica del sistèma occitanista, es pietadós mas una causa istorica, regulara. Sembla èstre l’avejaire dels plega-esquinas que fan las direccions diversas de l’occitanisme d’anuèch, Calandreta a Lemòtges particularament.

3 / cridar al drac occitanofòb e non donar una responsa juridica e ciutadana al jutjament, es tanben irresponsable, e pòrta aital un còp segur a tota convivència ambe un sistèma popular que pòt acceptar un occitanisme digne. Es lo crit de l’extrèma-esquèrra que vòl assegurar que lo sistèma es pas reformable, l’aumentcion del nombre de militant e un discors extremista de sempre, sense aver assajat una manièra intelligenta e juridica de procedir.

Ara, la constatacion estent faita, que cal far, o que cal pensar per poder avançar e non pas coma l’austruga metre lo cap dins l’arena lemosina irradiada de la compassion politica lemosina, del nacionalisme francés light in Lemosin.

Lo dreit es pas una causa que se non pas pòt cambiar, vaquí tres manièra per resoldre lo problèma de nacionalisme francés en Lemosin, tot en pensar que lo jutjament de Lemosin, coma es en França, farà jurisprudéncia (per los de Calandreta e l’occitanisme qu’o vòl amagar) :

1 / la lei francesa se podrà votar, mas jà sabèm que la lei gastarà temps per arribar vist lo sistèma tortuós que pòrta la Vena republica ; cambiar de numèro de republica es gaire possible de pensar que cambiarà bèl còp de causa. (solucion del sistèma politic francés en Occitània). Sembla que dire aiçò, basta per aver un resson politic dins la boca del president del PNO… l’incompeténcia juridica occitana es sempre revendicada coma un acte de nacionalisme occitan, levat sus l’etnisme. L’especialitat universitària ‘literatura e politica’ matarà la lenga occitana. Lo jutjament de Lemòtges farà jurisprudéncia, es normal vist que los Occitans an abandonat de fabricar las leis lo 22 de setembre de 1792.

2 / integrar Calandreta dins lo drac, lo mamot nacionalista d’ensenhament modèl Jules Ferry, es lo modèl de la FELCO qu’es plan silenciosa sul tèma de la justícia nacionalista francesa en Lemosin. Sabèm qu’es un sistèma que los parents, fondators de Calandreta, auràn jamai interès d’aver perqué l’escòla de la republica, coma l’explica mantunes especialistas ontologics a l’E.N., es jamai estada bastida perqué los parents intervenguèsson. (Solucion La Setmana, a la pichona setmana, solucion Ràdio País) ; la FELCO a res contra Calandreta, mas cada vagada que se trapa, se trapa dins lo camp dels ciutadans de la «Libre Pensée», lo camp nacionalista francés, lo camp de las formacions universitaris francesas sul tèma «langue d’Oc» en Occitània ; se trapa dins lo camps dels liures cantaires socialistas d’Agenés que fan la guèrra a Calandreta, e als parents de Calandreta ; e l’occitanisme agenés contunha d’acceptar las sonçainas socialistas, las incompeténcias socialistas, dins los discorses oficials per l’inauguracions mortualas (i a una vídeo que se passeja sul net). Mas integrar Calandreta aquí dedins facilitarà pas la formacion dels professors, vist que lo monopòl de formacion èra petat per rason de la particularitat juridica de Calandreta. E dins lo sistèma actual de l’universitat francesa, las formacions dels professors es pas bien adaptadas a las necessitats de reconquèsta lingüistica occitana, bravament pas. es benlèu per aiçò qu’aquelas formacions recebon subvencion del sistèma de la decentralizacion ( quí sap ?) ; la perversion es umana.

3 / contunhar la procedura juridica dinca Luxemborg, sonque los juristas sapients sábon l’interès d’aiçò, per cambiar las leis francesas per la fòrça e non pus per las man-òbras dels plegas-esquinas costumièras e occitanistas, e ne manca pas per explicar que «toi tu n’as rien compris» dins una conversacion tot en occitan. Aquò me remembre un jorn de manifestacion a Bordèu, dins la annadas 1990, que lo president del defuntat Sindicat Occitan de l’Educacion m’a confirmat que refusava l’intervencion d’un «huissier» de justícia per condamnar l’administracion que, segon lo mesme president, «non respectava, en République française, los decrets d’ensenhament de las langues régionales en Aquitània» ; per castigar lo sistèma, val melhor èstre fòra del sistèma, vertat ; l’«huissier» èra dins lo grope dels parents que visitava lo rector….Tronam en Lemosin,  un jurista sab que Luxemborg podrà far condamnar França a la reforma vertadièra, pas l’extrèma-esquèrra (Lo Jornalet). Anar dinca Luxemborg, es possible dinca n’acabar ambe totas las proceduras francesas, gastarà mens de temps que los dos ans de silenci de Calandreta en Lemosin, e costarà coma un investiment per l’avenidor, per evitar la politica dels plegas-esquinas, es benlèu una politica qu’es desirada per l’occitanisme, per far contunhar lo clientelisme associatiu e politic francés en Occitània ? E se aiçò se far, l’espèri, podrèm aital dire que Lemosin es pas sonque causa dels Trobadors, mas causas d’un occitanisme colhut e qu’a cambiat, al XXIen sègle, las vias de mòrt de l’occitan ensenhat en França. Soi pas segur çaquelà que l’occitanisme del XXIen sègle ne servèsse aquelas capacitats de fiertat politica.

Per non far l’autruga, preferisqui de non pas èstre membre d’una associacion d’occitanistas, me semblan autanplan dangierós per l’occitan que la «Libre Pensée». Es pietadós, mas son 30 ans d’occitanisme, en practica, dedins e defòra d’aquel occitanisme.

Mas contunharai de defendre l’occitan, sa dignitat, un èime del pòble d’aquí, malgrat tot nacionalisme francés, de la FELCO-Calandreta a la «libre pensée» de Lemosin.

La partidocracia francesa

Ara, o sabèm melhor, la partidocracia francesa es en dangièr d’extincion, e un dangièr pels pòbles democratas.

Lo PSf explica son programa electoral, sul pic aprèp un passatge a la television del sant truand de la darrièra presidéncia.

E atencion, aver un programa, vòl pas dire o saber plan aplicar … ni aver las competéncias per l’aplicar. S’espèra sempre e encara una lei per las lengas de França, una escota dins los ministèris sul tèma (cal benlèu melhor anar a Lorda, mas pels comunistas que ne vòlon parlar es benlèu pas evident), una politica clara en matièra d’enèrgia qu’ipotèque pas l’avenidor, una estratègia per la reforma territoriala, un biais de far participar en politica melhor que l’UMP o lo FN, una politica europèa que plaçèsse pas lo mai grand truand luxemborgés al cap de la comission, Junker, etc.

E quand la justícia francesa s’en carga, sembla una promocion per una candidatura !

«La justícia li agrada plan Sarkozy. E Sarkozy se li dona aisida en denonciar lo sistèma per un acarniment judiciar e la parcialitat dels jutges» explica Arrêt sur Images, lo site d’informacion sul mèdias franceses.

E, dèu èstre de l’Umor francés, pas de programa al PS, pas de candidat clar a l'UMP ... tot es dit.

«s’investiguèm totes los que son passats pel jutge, podèm pus aver candidats» Dixit Balkany, grand militant UMP, amic del novèl concepte mediatic e politic Nabot IInd, los mai grands colleccionaires de bancs de justícia francesa, e d’engrais del sistèma d’avocats, candidats o pas.

E çaquelà, soi segur qu’an trapat pro truands per las eleccions senatorialas, per un Sénat qu’a cap d’utilitat.

Atencion, cap comentari sus un bilhet que pòrta la vision politica cap al FN, lo FN es parier ontologicament es francés ; lo problèma es lo sistèma politic francés, la partidocracia francesa.

Consequéncia evidenta, e encara es pas la pus maissanta, mas cal notar que quora las causas son per aporsmar la democracia dels pòbles l’abstencion baissa realament (Escòcia per exemple, malgrat l’imensa frauda) :

-°-