C'est Légal = c'est jacobin, es collabò amb Co !

Los pòbles de fRança se fan regularament panar la moneda de totes pel grand benefici de mantunes. Dos exemples en çò de Les Républicains.

1 / Wauquiez lo liberal (economic pas brica per la societat, aquí es ultra-catolic modèl Lyon) mas pas ambe las institucions jacobinas, aquí las emplega al seu grand benefici. Lo Conseil d'État es un pauc coma lo TC en Espanha, es la legitimizacion de la casta enganadoira republicana en fRança.

2 / Moudenc, aprèp aver participat al cumul dels mandats per els, e als cumuls de pòstes (secretariat de deputat, aglomeracion de Tolosa) de trabalh per sa femna, emplega l'argent dels Tolzans per engraissar los projectes parisencs, una granda costuma dels collaborators al jacobinisme en Occitània : se fau remembrar la LGV de Tours a Bordèu per facilitat los transpòrts dels Parisencs cap « à la province » 

Cada desplaçament d'aqueles dos, Les Républicains, sembla a una fièra de mans per ajudar al sistèma de se perségre.

De mai, coma tota l'activitat locala s'i nèga las ajudas publicas, se lo mèstre-capolièr es pas saludat al seu passatge suls embancs fieirals (l'egò dels tiruferaris de la democracia se paga en sarramanetas), senon la paur s'installa dedins los caps dels menaires de projectes associatius, o comercials per la vila de Tolosa, coma per la region de Lyon.

Lo jacobinisme mata la fiscalitat de tots pel privilègi de mantunes, amai fau saludar los arganhòls «republicans jacobins » coma autre còps los reis. E la populacion bada a las televisions d'Estat que los jornalistas i son incapables de portar la mendra critica sul sistèma.

Lorda, Occitània, s'i cantèt dimenge imnes franquistas

L'armada espanhòla èra en pelegrinatge a Lorda, e cantèt d'imnes franquistas ; que ne pensa la glèisa santa e catolica francesa ? Es una bona gestion del centre de pelegrinatge en Occitània ? Bernadèta Sobirós ne seriá urosa ? Un pelegrinatge se dèu d'èstre en accòrd ambe la santetat de l'umanitat, alara quand un dictator -que l'imne es estat creat per sa propaganda- matava l'umanitat, qué ? De qué fau pensar de l'acceptacion de la Glèisa catolica francesa de Lorda, en 2017, que se cantèsse los imnes franquistas a Lorda ?

La vídeo circula sul net, es estada enregistrada per El País, jornal madrilenc, aquel dimenge passat...

Fau tornar explicar causòtas ; se la frasa « que sòi era immaculada concepcion » sus la pòrta de la cauna es notada aital, es simplament car i aguèt una peticion lançada per Filadelfa de Gèrda, poètessa de gasconha (de Lorda a Bordèu), per l'imposar a l'avesque de Tarba. Car la glèisa catolica refusa l'occitan, es ontologic a son desvolopament nacionalista francés.

La glèisa catolica francesa en Occitània es reglada, e se regala per matar la lenga occitana e son pas las quatre messas aquí o alai que que faràn cambiar d'avejaire. Es pas la manipulacion bretonejanta de la glèisa bretona que me farà creire qu'un jorn en Occitània, la traduccion de la bíblia en occitan, traduccion dels bons òmes, serà legida cada dimenge dins totas las glèisas d'Occitània ; es pas perqué en Bearn la glèisa catolica -sonque aquí- ensenha lo bearnés, que me farà cambiar d'avejaire sus los establiments privats e catolics d'Occitània que fan pas res per ensenhar la lenga dels bons cristians, matat per l'inquisicion que se perseguiguèt dinca la fina del sègle XIXen, justament ambe l'afar de Lorda. Son pas las pichonetas emissions occitanas sus las antenas de ràdio FM que me faràn cambiar d'avejaire sus l'ecclesià catolica francés.

Los pichonets pelegrinatges occitans de Lorda fan juste una mena de compassion ecclesiala, per amagar l'òrra manièra de gerir l'extremisme nacionalista europèu a la cauna de Lorda. E i a encara d'OCCITANS per zo acceptar aital. Quand las causas seràn claras ambe la glèisa catolica de Roma ?

Bernadèta Sobirós es justament estada deportada a Nevers, en zòna francofòna, per justament per èstre realament recuperada pel pòble occitan ; la peticion anonciava aquela recuperacion, dons èra un dangièr per la glèisa de Roma en fRança. La version oficiala es mai dolça, plan segur ... question de santat ; mas amagar es una tradicion nacionalista francesa, dins la glèisa catolica francesa tanben.

Ara, la glèisa catolica francesa en acceptar pelegrinatge que fan l'apologia del franquisme se trapa aital dins lo camp de l'extrèma dreita europèa. O alara las faràn interdire a Lorda ?

Reünion de Les, Aran - Occitània, seguida de las entrevistas

 S'acaba aquí la seria d'entrevistas enregistradas a Les, Aran-Occitània. Los organizadors : CAOC e Construïm.

 

1 / entrevista de Marçau Girbau, representant del CAOC, Comitat d'Ahrairament Occitanò-Catalan, co-organizadors de la primièra reünion per la campanha del referèndim del 1er d'octobre 2017.

2 / entrevista de Jordi Domingo, avocat a Barcelona, representant de Constituïm (oblidi pas la trèma, es de lenga catalana), es una associacion de ciutadans per bastir la novèla republica en Principat de Catalonha, e tanben en Aran donc.

Las entrevistas son estadas faitas aprèp los actes de campanha en serada a las 21h dedins l'aula dels actes de la comuna de Les en Aran-Occitània.

Totas las reproduccions, mercés d'indicar l'origina del document, lo blòg Democracia per Occitània, e que lo tecnician-militant que farguèt la vídeo es Joan-Pau Cap de Coma, Lairac, Agenés-Occitània ; fau indicar lo temps que gastèm a gratís per desvolopar un debat per la democracia sul continent europèu, e lo debat en Catalonha e Aran.

Fèstas d'estiu per l'occitan

Pampaligossa se debanarà lo dissabte 8 de julhet, 14h, sobre la prada del pont canal d'Agen.

Organizada pel tresen còps per l'associacion Per Doman, la fèsta Pampaligossa es un festenal de familha, ludic e creatiu ; l'objectiu es de perpausar un temps e un espaci de léser, d'encontre, de juecs e de creativitat.

Segond enjuec, es la descobèrta de la lenga occitana que pòrta una cultura particulara ; se farà aital de manièra dolça. Agen se vòl al còr d'Occitània (la granda), ambe sa lenga emplegada aquí dempuèi 14 sègles ! E fau apondre que mantunes documents ne fan la pròba, document ESCRITS ...

-°-

D'un autre costat d'Occitània, a costat de Montpelhièr tanben fan pinha per aver una visibilitat per l'occitan.

 Es precisament a l'entrada de Montpelhièr, un endreit famós per una manifestacion per la signaletica en occitan, a vilanova les maguelona ; divendre 7 de julhet se presentarà un espectacle en viu ; los organizadors lo faràn excepcional, car pel primièr còp dins la ciutat, al pè de la catedrala famosa.

Beucòp d'umor e d'enèrgia militanta per aquel concèrt faràn parodias e creacions, cançons e musicas en Occitània, portada per la musica ròck'n ròll per aver la nhaca !

Christian Almerge, cantaire occitan, convida, ambe lo grope TEST, per un viatge cròs la fantasiá e la descobèrta, esmovent pel public. Se debanarà lo 7 de julh a las 21h30 prèp de la comuna de la vila de l'Erault en Occitània administrativa francesa.

Entrada liura e a gratís ; se beurà per amistat aprèp lo concèrt !

 -°-

Puèi Vilamur, Garona-Nauta, Occitània, pels agèndas de cadun, de notar la jornada occitana del 28 de julh.

De notar la conferéncia d'Istòria d'Occitània a las 11 oras, lo 28 de julh a Vilamur.

 -°-

Vasatz Novèla/Navèra Aquitània, la lenga tanben es presenta per l'estiu 2017, per l'estiu hen hèsta en Vasadès.

 -°-

Puè fau pas oblidar en Arièja, lo festival occitan Festen’Oc d'estiu començèt dissabte 24 de junh per un bal pels enfants pèi la serada de Sant Joan e contunha lo dijaus 13 de julhet per 4 jorns de fèsta, de musica, de danças, de cants ... informacions mai grandas sul ligam.

Es un grand festenal engimbrat pel monde associatiu, bravament luènh de tota manipulacion politica.

Grops concèrts e bals  :

            24/06 : Parpalhon, Les Irètges

            13/07 : La pèiro Douso, boisson Divine

            14/07 : lou Davi, Branka bodegaires, le Bal Brotto-Lopez, Lou Tapage

            15/07 : Les Irètges, Lou Seriol, GoulamaK Les Diables

            16/07 : Arredalh, Tuk Tuk

 Lo programa sancièr en ligam aquí.

una campanha de promocion d'Occitània bèla

La campanha es simpatica, pertot ont i a acceptacion de l'etiqueta Occitània pel territòri ; es una campanha positiva, absenta fins ara de tot movement politic ; es çaquelà un simplisme que confond politica (administracion qu'es francesa o fau pas oblidar) e lingüistica (estudis lingüistics associatius o privats, jamai acceptat pel sistèma universitari o academic francés) = etnisme, un afar istoric qu'a jamai portat de causas politicas agradivas ; se fau remembrar Crimèa/Ucraïna, l'etabliment de l'Estat turc entre 1900/1920 e del nacionalisme turc d'anuèch, l'expansionisme sèrb contra los Croatas, los Montenegrins, los Cossovards, los Macedonians, la creacion dels nacionalismes lingüistics e religioses de l'impèri Otoman, la guèrra en Alsàcia-Lorrena devenguda mondiala en 1914, etc. 

Sembla que la coneisséncia istorica de la fin del XIXen sègle en Euròpa fosquèsse oblidat belament ; amai a Niça, Comtèa de Niça (qu'a una istòria politica particulara autanplan qu'Aran), especialament, la campanha ajuda a l'integrisme politic nissard (li dona arguments, confirmacion politica del separatisme e d'una agressivitat occitanista) e pas bric al concènsus politic necite per combatre politicament l'agression republicana francesa.

Es pas lo primièr còp qu'un movement politic o associatiu occitanista capita pas de fargar una pensada coërenta e de consènsus per capitar dins un avenidor mai segur e que pòrta la patz occitana, e l'enveja per las populacions per l'amanar, rassegurar las populacions per la viure ; aquesta campanha assegura la division.

Çaquelà es una iniciativa occitanista (donc etnista, domau), fau remarcar qu'es pas signada ; fargada per se passejar sul net, lo document es estat recuperat per FB.

L'iniciativa es arribada per assegurar per lo nom administratiu francés Occitanie per la region de Tolosa-Montpelhièr-Perpinyà, es pas tot Occitània. La causa es clara, non ? Ieu ai simplament decidat de parlar de Granda Occitània, perqué Occitània es granda, bèla (çò que vòl pas dire polit), e justament plan variabla politicament, e que clarament non podrèm capitar Occitània bèla que se entendèm totas las variantas, Comtèa de Niça en primièr, coma la Val d'Aran. O podrèm pas negar que Bearn e Bigòrra, Varossa e Comenge, Corserans e Comtèa de Fois son tanben una faiçon politica e istorica diferenta per bastir Occitània bèla.

Avèm 4 milions de masoquistas a dreita

La politica de Margaret T. es plan coneguda e sabèm las resultas : aumentacion de l'independentisme escocés, aumentacion de la pauretat e de l'immigracion per fauta de competéncia dedins l'Estat, Reialme-Unit, fugida de la populacion anglesa sul continent per gaudir de la proteccion sociala abandonada al Reialme-Unit, abandonada a la casta qu'a fòrça dinèir, e donc BREXIT car lo problèma es jutjat a l'exterior jamai dedins lo sistèma de l'Estat que los ciutadans-electors-electriças se son enganats de votar sempre ; es lo modèl del miliardari Donald Trump esculhit contre l'establiment Hillary Clinton ... La situacion sembla donar de vam per al mens 4 milions de ciutadans de dreita nacionalista francesa (lo nombre aproximatiu de votants per François Fillon).

Alara se parlarà del problèma dels mèdias coma se l'informacion dedins los mèdias son pas despistablas per d'autras vias per Internet ; mas es que l'inocéncia de l'elector o de l'electriça es pas basada sus l'abséncia de pensada, de recèrca d'elements per melhor pensar, per melhor votar ?

Donc vaquí la resulta de l'eleccion intèrna dins lo clan Les Républicains, nacionalistas franceses dit de dreita e del centre, un corrent politic adobat per la casta de dreita de sciéncias politicas jacobinas :

 Aquel candidat François Fillon es lo programa de Margaret T. e dels primièrs ministres angleses en seguida : sabèm la resulta, aumentacion del racisme contra los Poloneses (traduccion dins los mèdias los migrants, los estrangièrs), mas quid dels Franceses en Anglatèrra ? Resulta : aumentacion del sentiment independentista en Irlanda del nòrd e Escòcia (causa que m'agrada) ; fugida previsionala de las bancas d'afar de la City of London cap al continent ;  fugida dels investiments productius en Anglatèrra ; castig dels caumaires que « se fan viure sul sistèma » que díson sempre (son jamai los rics lo problèma) ...

François Fillon es tot aquò de la mediocriotat politica liberalicida.

Vist que lo programa economic de François Fillon es autanplan catastrofic que lo programa de Marine Le Pen, mas ara lo programa de Marine Le Pen se transfòrma credible ! Mercés François Fillon.

E pel costat politic, Alain Juppé es pas melhor que François Fillon, es simplament un ancian sistèma qu'a jamai poscut provar qu'èra utile per governar melhor.

Es puslèu un retorn al Pompidolisme, una vièlha fRança, una fRança de l'ignorança, de l'inocéncia politica, de la fauta de pensada ontologica dels electors e electriças, e de la fauta d'aisinas mediaticas per pensar la politica (en Occitània, donc en fRança) ; es la resulta de mai de 20 ans de formacion en sciéncias politicas per las universitats francesas, es la mediocritat ; nos portarà a una societat encara mai merdica que jamai.

Lo lendeman France Culture prepausava unas mapas d'explicacion del vòt que confirma aquela analisi, lo contengut del bilhet aquel.

La movença lingüistica e occitana se mòu coma una malauta

I a tres pilars + un que son problematics dins la movença occitana, es de dire la movença que fabrica un romantisme en emplegar Lenga d'Òc, en luòc d'occitan (quand se presenta Langue d'oc coma l'expression d'una diversitat alara qu'occitan o seriá pas !!! aquò frenarà pas lo meu estonament intellectual), la movença del XXIen sègle que pratica l'obscurantisme de moment que lo movement passa los rius o flumes, obscurantisme en esperar que las novèlas, l'informacion, coma un còp èra, passaràn pas los rius o flumes.

Aital Avèm un «occitanisme modèrne» que m'es arribat lo meteis jorn de divendres passat : 0 / dins un estatgi de formacion a la sapiença occitana se cantarà La Marseillaise ! 1 / l'umanisme a Vic, la confusion entre tradicion pòstlatina e l'importacion espanhòla, 2 / l'interdiccion de la bandièra occitana a Niça per la Santa Estèla e l'integrisme IEo dins la campanha pel nom de la novèla region de Tolosa, 3 / catolics qu'an problèmas ambe l'expression diversa cristiana en anar a Lorda regularament, per aver pecat segurament, e  4 / espèri quasiment un marridatge en Avinhon per provar que tot aquò es irreal, mas benlèu reial coma del temps de la zòna fiscala de Languedoc  de l'ancian  regime politic abans la revolucion dita nationale.

0 / Laguèdia dona una «Universitat» d'estiu per ajudar a transmetre la sapiença occitana, lo 14 de julhet s'i cantarà La Marseillaise ! Per astre, a d'autres moments s'i donarà nhòrlas ... en langue d'oc. La sapiença politica es salvada.

 E segur an trobat qualqu'un per n'aver la traduccion, enfin espèri ... Un biais de provar que los «moutons nègres» de la santa République française son pas dangieroses ! Es benlèu la santa République française qu'es dangierosa, mas aquí ai pas vist una sola conferéncia per ajudar a melhor entendre aiçò.

1 / dins un certan  occitanisme s'oblida d'explicar l'arribada de las corrídas espanhòlas per matar la tradicion occitana de la corsa gascona, o camarguesa ; lo punt de vista dels merçants, los païsans que vendon los buòus (un mercat de mai), ajuda donc un "umanisme" de botiguièr, trader en patois parisenc, de s'exprimir a Vic  en Gasconha per aquela dimenjada, en region Occitanie.

La confusion entre la domesticacion de l'animal, la vida ambe l'òme dins un environa respectuosa de l'animalitat de l'òme e de la vida animala, amb la vida collectiva en Gasconha, e lo jòc del circ espanhòl (pòst-latin), me sembla un grèu problèma per aquel umanisme pro especial. L'ai tanben explicat e cada vagada censurat per l'«occitanisme modèrne», quasiment (eufemisme) totes los mèdias papièrs en Occitània refúsan de ne dire quicòm.

2 / A Niça, Comtea de Niça, lo capolièr, aquel que refusa de publicar la draquosa conferéncia d'el sus en Frederic Mistral, en Aran, convidat oficial del Conselh General d'Aran, aquel censor felibrenc, censura a Niça la bandièra que pòrta l'estèla del Felibrige devath lo pretèxte que la crotz es de la region de Tolosa, e non pas de totes los parçans d'Occitània ; argument sus l'ignorança me sembla un problèma grèu de l'occitanisme, donc del Felibrige tanben.  Lo quite capolièr, en visita en Peirigòrd qu'es pas la region administrativa francesa d'Aquitània, e non del futur nom Occitània, se passeja grandament a la Felibrejada, Felibrejada emplenada de crotz occitana, la crotz de Forcalquièr (!) en Provença...

Lo quite capolièr li agrada de senhorejar lo personal politic.

De plaçar flors un pauc pertot ... crear eveniment pòst-modèrne al XXen sègle.

Lo modèl IEO es pas melhor quora refusa que l'IGN posquèsse notar sus las matas lo mot Occitània, aital son solidari ambe los Felibres que censuran un pauc pertot la paraula collectiva occitana. Alara avèm doás associacions per representar la lenga occitana (e totas las diversitats) ; sèm donc plan mai partits al XXIen sègle ambe lo Felibrige e l'IEo...

3 / I aguèt mantunas inquisicions en Occitània, contra mantunes tipes de cristians, e aquò dinca a la fin del sègle quora l'avesque de Tarba refusa la frasa «que sòi era immaculada concepcion» marcada sus la cauna de Lorda, per la fòrça dels militants de Bigòrra al XIXen sègle ; calguèt una peticion contra aquel avesque per poder evitar la francizacion del catolicisme ; d'unes an encara lo pantais d'occitanizar la glèisa catolica, aital un pelegrinatge ... E la paura Bernadeta, occitanofòna reala, es estada exilhada a Nevers, en zòna lingüistica francesa, Nevers que n'a ara abandonat la memòria.

Lo jornal de Jean Jaurès, coma es de costuma, ne fabrica un resson (e es normal s'èra escrit per un jornalista independent), escrit o redaccion dempuèi Montalban, o quasiment en Lomanha de Gasconha, per un capolièr del Felibrige qu'es plan conegut per èstre en disgràcia ambe lo poder catolic de Tolosa dins un afar fosc al entorn del Collègi d'Occitània (per far cortet) ; la reveréncia al poder ecclesial tolzan e integrista catolic a jamai portat una linha dins lo jornal de Jean Jaurès.

 4 / Donc ambe aqueles quatre magnifics pilars, per un occitanisme «modèrne» del magnific XXIen sègle, non podèm qu'esperar un marridatge en Avinhon de MarridaJoana ambe Joana d'Albret en tèrra independenta legalament abans lo 22 de setembre 1792, vist qu'ela tanben es despistada dins lo sistèma universitari montpelherenc, aquel que fabrica, ambe los amics politics del Midi, e qu'en comission tolzana explícan "en fRance il n'y a qu'une langue", e la promocion de l'Abbat Grégoire, una placa inaugurada a Montpelhièr, o qu'es despistada pel sistèma francés de pensada.

Conclusion, la question es clara : ambe aquel movement occitan tant despistador, de qué lo pòble d'Occitània aurà d'esperar ? Lor cal far fisença politica ? segur que la supausada elita occitana a gaire colhons per se defendre, e alara se comprendrà melhor la revendicacion de Perpinyà pel nom de la region (bilhet en seguida).

Jà pausar aquel bilhet explica un NON dels pus grands, non a la fisença per l'elita autoproclamada de l'occitanisme dit modèrne, o simplament al sistèma politic jacobin francés.

Juranson, bilhet politic e viticòl

Ièr dissabte ai aprofièitat de las pòrtas dubèrtas per anar en Juranson, l'operacion es classica e exagonala : de ferme en ferme.

Mas ieu soi estat en Bòrda en Bòrda, e per garantir l'identitat occitana de la visita, soi estat en aquel polit BEARN ! Aquel Bearn que sap que son Bearnés e ligats a l'ensemble cultural, economic e social d'Occitània, a l'Oèst d'Occitània, prèp dels Pirinèus, al nòrd-oèst, al costat d'Iparralde e al Sud de Gasconha. E donc, soi pas estat decebut (es qu'o podiái èstre, non) ; amb un amic avèm entrevistat en occitan (seràn publicada aquí lèu) e sense ges problèmas lingüistics, mantunes viticultors que se díson terroiriste... mas qu'an vin de Juranson que son grandament d'una linha istorica respectada e aiçò dempuèi sègle e sègles !

Concretament quora escrivi aquel bilhet, avètz un vrespada que damora per anar cercar aquela experiéncia d'Occitania en Bearn, direccion La Capèla de Rossa en Juranson.

Lo Juranson es modernitat e l'istòria del Bearn al meteis temps, es un pòble de 70 viticultors, la familha e la seuna environa, es la patz agresta, es la vida que respecta l'avenidor, es per tot dire la biologia, la vida, l'èime occitan per esséncia (es pas question de beure lo Juranson coma per las hèstas de Dacs o de Lo Mont, o d'Ortès), lo vin de Juranson es esséncia del vin occitan. Mas aiçò o cal ameritar, e donc cal aver viticultors que o posquèssen transmetre en vos far tastar lo país de Juranson en Bearn.

Geograficament es Juranson tanben, als tres punts d'orientacion pels Occitans, es la Gran Grana a l'Oèst (lo vent e las aigas q'emplenan los gruns), la vila de Pau e Gasconha al nòrd (la vida istorica del vin)  e los Pirinèus (son al pè dels monts internacionals dels Pirinèus que lo «vent balaguèr» lor dónan aquela especificitat occitana). Lo vin de Juranson es la vida e l'istòria de 70 familhas (70 independents), que fan viure lo vin e la lenga occitana de Bearn, sense relambi e malgrat los maissants temps que nos fan viure los poders nordics.

E quand tastat tot aquò un francés explicarà terroir, vertat qu'es tanben una cultura ges mecanizada, car suls costalars de Juranson, la pendolha es granda e lo vin capborrut, i damora coma un Rei, çò que fabricarà un «Rei de vin», un temps refusat per la corona francesa, es ara vendut coma occitan dins lo monde sancièr, sense cap excepcion, sense cap moderacion, lo Juranson aquela a ambiciós, e francament -tastat- o amerita.

L'aficatge francés dins lo ment anglés, baila aquò :

 Bon, mas Juranson es pas brica aquel fantasme de modèl toristic, es la vida occitana en real, de vertat, e cada botelha de Juranson serètz lo Rei qu'Occitània a agut quora Joana de Labrit regnava, una femna que los poders franceses an sempre renegat. Es d'aquel biais que Juranson es lo vin del poder occitan abandonat en Bearn un 22 de setembre de 1792, abandonat per mantunes borgeses de la vila del nòrd, Pau (dedins lo Parlament de Navarra), al cap del Costalars de Juranson dins la plana del Gava.

Atencion, quitament una pichona botelheta de Juranson es pas pichoneta, es un vin bèl quitament en pichona botelha.

Es un tresaur per Occitània per n'aver la color, mas tanben lo clar gost quora se passeja de Bòrda en Bòrda. E lo PERHUM d'ABÒR vos semblarà talament bon a la prima, al primtemps nivolós de l'Oèst d'Occitània, en Bearn !

 Enfin, aquela botelha d'amor occitan, vos la caldrà ameritar, los costalars i podrètz pas anar qu'a pè, o en veïcul a motor, la bicicleta pels entrainats, en motor per fotografe, mas sempre preveire de tastar lo tresaur dins la dimension del tresaur, a docina, reialament tal un Rei de Navarra e Bearn. 

E vos podrètz lèu sentir independent d'aquel monde e bravament emplenats e emplenadas d'Occitanitat, de la realitat reiala de Bearn. Mas res non val qu'unas visitas regularas dels 70 viticultors independents, non res non val aquò, per saber melhor çò que vòl donar lo Bearn al monde. Lo bilhet es de dimenge maitin, avètz la vrespada per los anar visitar, mas son dubèrts, al còr dubèrt per los que parlan Bearnés o qu'estíman defendre la diversitat lingüistica mondiala.

Aquitània tèrra d'administracion cerca un novèl nom

Aquitània, tèrra d'administracion francesa, de delegacion del poder centralista francés, se cerca un nom novèl.

Es per aquesta rason que los Lemosins an sortit vaquí mantunes jorns aquela mapa lingüistica : 

Mas alara perqué la campanha lemosin es pas estada amanada per totes los autres actors associatius de la region administrativa anciana Aquitaine ?

Car quora l'elegida en carga del nom de la novèla region, encargada per Alain Rousset, ne parla jamai quand s'exprima dins los mèdias parisencs ? Los documents occitans li son jamai arribats ?

O clar, la cargada d'Alain Rousset vòl pas entendre parlar d'Occitània ? Mas alavètz es çaquelà oblidar un a granda cultura de la region novèla, non ?

Es clar qu'en Alain Rousset pensa aquel subjecte coma pauc important (pel moment li cal pagar lo deute de na Ségolène Royal dins l'ancian Peitavin-Santongés), çò qu'es vertat ; la realitat politica es que la reforma es una reformeta, e que lo cambiament de nom es simplament de crum per amagar lo voide dedins la novèla reforma jacobina.
(Sul tèma podètz legir lo comunicat de l'Assemblèa Nacionala Occitana, paregut sus FB, abans ièr)

Es tanben clar que la reformeta es una reformeta jacobina, per tot provar que París Jacobina governa encara en regions occitanas, sèm sempre dins aquela situacion de 1732 :

E vist que la sotmission al mercat, MERCAT, mercat-Estat-nacion francés es la règla dedins l'Estat, aital a Perpinyà, son per èstre SDF quitament qu'an pauc de chança d'èstre, els los oligarcs de Perpinyà, los sense-domicili-fixes de la societat de la sotmission al jacobinisme.

Lo agent del mercat-Estat-nacion son pro francés, sense cap de dobte e son d'accòrd per simbiòsi ambe lo jacobinisme a suportar un nom de mèrda. Me remembri encara al «Midi-Pyrénéens et Midi-Pyrénéenes» que debutava totes los discors d'un Martin Malvy, semblava subrerealista, un accion d'art comtemporanèu ! Ieu arribat d'Aquitània a Tolosa (12 ans jà), que, ailà lo nom «de l'oblit istoric» segon Charles De Gaule, lo nom èra çaquelà plan dintrat dins l'èime dels ciutadans de la vièlha region administrativa occitano-basca.

Per vos dire que lo subjecte impòrta gaire, es de veire dins ENBATA, qu'i a jamai agut una linha sul subjecte, vist que, en Iparralde, an pas mestièr, coma pels partits catalans de Perpinyà, mestièr de trobar un subjecte estupid per Èstre politicament (en Iparralde o en Catalonha del nòrd) ; en Iparralde, pays-basque français, lo subjecte d'actualitat es lo regropament de las collectivitats, segon la lei francesa, e l'ajuda l'an trobat tanben a Bordèu, als Conselh Regional de Bordèu. Aprèp mantunas manifestacion per aver un estatut administratiu francés que respectèsse Le Pays Basque de l'Estat francés.

Lo subjecte del nom de la region de Bordèu, Peitièu e Baiona es gaire dins las paginas de Sud-Ouest. I a gaire d epolemica sul tèma, car la ciutadanetat s'en trufa.

L'enjòc de Tolosa-Perpinyà-Montpelhièr sembla d'una autra mesura, vist que en abrial 2015 jà a Tolosa, puèi en setembre 2015 per las CRCI lo subjecte es arribat ... En Aquitània, lo nom de la region es pas subjecte polemic, se farà naturalement, e lo poder entreprenarial farà ambe, sense polemica ! benlèu que los Franc-Maçons de las entrepresas d'Aquitània son mai democratas que los Franc-Maçons de la futura region Occitanie ?

Comunicat de l'ANOC e illustracion

La mapa aquesta es una produccion precisa de l'Assemblada Nacionala Occitana, pel moment es vesedoira que sus la pagina FB. Aquela illustracion d'ancian regime dona una melhor imatge del problèma de l'etiqueta Languedoc, per la novèla region de Tolosa-Perpinyà-Montpelhièr. Sembla al meteis temps reviscòls politics qu'amerita pas una Occitània del XXIen sègle, que çaquelà son emplegat pel sistèma politic occitan dempuèi la debuta d'aquela reforma novèla. Quantes còps ai entendut «languedoc» per la novèla region.

E quantes còps sabèm que lo Rosselhon es pas lo tot verd indicat aquí, mas i a Cerdanya e Rosselló. Fan Catalonha que capèla la província de España, Cataluña !

L'Assemblèa Nacionala Occitana acaba de sortir enfin un comunicat sul tèma del procèssus de nomminacion de la region de Tolosa-Perpinyà-Montpelhièr ; ai pas vist passat per las autras regions occitanas concernidas per la reforma del big is beautiful dels jacobins socialistas. Es lo primièr comunicat d'aquela associacion independenta de totas las organizacions politicas. Ai pas vist passat un comentari sus lo modèl de decision, pro plan criticada (amb rason, soi pas segur) pels elegits FN de la famosa granda region Occitània.

Lo trapi portat sus la negativa, l'ancian regime, pauc positiu, un pauc embarrat sus se, fòra las realitat de terrenh, del populisme que lor serà etiquetat, que o volguèssen o pas ; es benlèu la sindròma d'un occitanisme de la vièlha escòla ?

Ieu trapi que lo vam que pòrta la populacion de la novèla region per donar coma nom Occitània (a desfaut Occitanie) es d'una granda dimension qu'un jorn, un sègle, los Occitanistas autoproclamats letrats e representatius podràn estudiar, benlèu .... se lo jacobinisme lor daissar far ! E alara la negativitat del comunicat, e las letras del comunicat fan pesuc lo tot.

Per una primièra es çaquelà una primièra que confina a  un resumit de conferéncia longuassa sul tèma, una bona debuta.

campanha C'est l'Occitanie

Ieu soi favorable per aquela campanha "C'est l'Occitanie" aquò vòl pas dire que pòrta pas comentaris e tanben criticas. Es una campanha vièlha pensada jà en 2015, mas que pòrta fruchas politicas clars (perqué es pensada per un grope de totas las colors politicas), es clar que lo tèma de nommar la region es devengut viral dins tota la region, quitament en defòra, ont dins las regions Oèst-Occitània, Nòrd-Èst-Occitània o quitament PACA, cap occitanisme a portat una campanha que foncionèsse autanplan.

Aquela campanha categoriza lo public occitana en dos camps e determina aital las competéncias o incompeténcias del sistèma jacobin a nommar las region que se ne vòl donar una delegacion de poder. Es una campanha que pòrta clar qu'es una campanha dedins un sistèma jacobin que l'administracion a sempre negat l'identitat occitana de las region que l'ancian regime sonava « provinces réputées étrangères», la republica parisenca faguèt pas melhor, ièr dimarç o dins los sègles que se son debanats dempuèi la Révolution française.

Çò que m'estona es que lo ròtle de federacion d'idèas independentas, l'a pas jogat l'IEO, benlèu enbarrat dins lo culturalisme e la recèrca de subvencions jacobinas ; e coma o joguèt pas, a fabricat un contra-avejaire que cantona l'IEO dins lo negativisme politic, pas un cercle de l'IEO en Oèst-Occitània, o Nòrd-Èst-Occitània a lançat una campanha per nommar las regions de Bordèu-Baiona-Pau-Peitièu-Limòtges, nimai la region de Clarmont-Lyon-Granòble-Annecy.

Ai jà publicat la mapa occitana e politica de la novèla region Oèst-Occitània, la tòrni plaçar aquí : 

 E la novèla region de Lyon es oblidada de l'occitanisme, IEO comprès.  Quinas son las prepausicions de l'occitanisme per la region de Lyon (digun contesta la capitalitat) ? 

Me sembla important d'aver la geografia en cap. Savòia serà tanben Arpitània, e lo Dalfinat serà a mitat occitan e francoprovençal, car la fabricacion d'entitats politica s'es, de moment que la populacion èra supausadament omogenèa, s'es jamai faita sus basas lingüisticas, e se farà jamai aital. L'administracion reiala, politica, militara, religiosa (Auvernhe), o sociala se fabricarà naturalament sus basas lingüisticas, mas quinas sons aquelas basas ?

las questions del desplaçament de las populacions fabriquèt departaments, èrem a la Révolution française ; ara, l'Estat jacobin sap que fabrica logistica per desplaçar de manièra forçada o politica las populacions, donc las regions son devengudas grandas ambe l'argument vièlh e jacobina, grand = potent, es la teoria del colonialisme aplicat, grand es potent. Es ambe l'argument al revèrs que l'impèri Otoman e austro-Ongarés es estat destrusit, car aquí l'impèrialisme anglés e jacobin non li agradava l'existéncia de grand = potent.

Donc per Lyon segonda vila de l'Estat-mercat jacobin, es una granda ciutat, li caliá una granda region. Jà Lyon a fagocitat l'Ardècha e la Droma, dos espacis politics especials, un de Tolosa (Ardècha), un encara dividit en dos (Dalfinat al nòrd, e Provença al sud, Monteilimar, dos entitats politicas de cultura e lenga occitana), donc benlèu que lo centralisme socialista pensa que l'Auvernhe (occitana sense l'Allier) serà aital planvenguda ambe la granda region de Lyon.

E d'aquel constat geografic, politica e itoric, faguèt pas que l'occitanisme d'Auvernhe, Droma e Ardècha, establiguèssen una campanha junts per demandar lo nom en lenga occitana, dins una region que -sola- a votat l'oficialitat de l'occitan e de l'arpitan, e per decision del poder de Lyon, d'un public politic tanben jacobin coma a Bordèu, Tolosa o Ais-Marselha-Niça.

E dins aquelas regions administrativas francesas i a una region qu'amerita dempuèi annadas, un nom novèl es PACA, e de moment que lo cambiament èra establit per París, causa que digun, dins lo personal politic jacobin en plaça ara a Aus-Marselha-Tolon-Niça, establís de criticar per aver un punt de viste personal, autonòm. Lo nom establís aital lo problèma basic ; Niça -per rason istorica e geografica- amerita tanben SA region administrativa francesa, mas aquò contradís la teoria jacobina e colonialista, big is beautiful (sus la passejada dels Angleses o en patois parisenc novèl). i a l'idèa que la gavotina de Monteilimar dinca Niça, mas aquí es lo desplaçament o la logistica, o la capacitat administréativa de se bastir sense logistica pròpria, sense passar per la capitalitat de Marselha... es aqual desplaçament qu'a pas bastit l'evidéncia per Niça, region administrativa autonòma francesa dins las annadas 50. Anuèch al XXIen sègle, la dificultat arriba mai granda, dins un contèxte de desumanizacion dels territòris e d'abandon de l'ensanhament de l'istòria locala (car lo que coneis l'istòria sap qu'es lo reialme de Savòia e Piemont, a cabal sus dos Estats imperialista, fRança e Itàlia). Lo Felibrige es puslèu mut suls tèma, o al mens comunica pauc sus la question. E çaquelà els vòlon dire Provença la Comtèa de Niça, vòlon passar Var per dire Niça d'una autra manièra en oblidar que los Alps son pas de la lenga de Mistral, mas una (fasèm romantisme) lenga d'Òc qu'es montanhòla e donc de Gavotina ; e per nommar la region son per ...Prouvenço, es servar la presentacion latina que la lenga francesa inventèt a la debuta de la Renaissance per se diferenciar de l'ensemble latin. Lo Provençalisme faguèt quitament una granda zòna lingüistica que seriá estat lo grand reialme d'Arles ; veire en Confederacion Helvetica d'unas associacions sul tèma.

E tornèm aital a Savòia qu'amerita tanben d'èstre una region administrativa soleta, soleta a aver estat ambe una capitalitat politica, Annecy, e un Estat potent alpenc. Alara perqué li donar pas un nom de region de son cap istoric, quitament dins la novèla region, perqué pas sortir Arpitània dins lo nom de la novèla region de Lyon-Clarmont-Granòble-Annecy ? E que ne farà l'IEO e l'occitanisme en general ?

Dins l'OPLO, estructura administrativa francesa per la politica per l'occitan, las regions occitanas i son totas installadas, al mens pauc a pauc i seràn. E Lyon i es dedins, Auvernhe i èra pas encara, adara i serà ! E PACA, quand ? Lo Felibrige i a vist res d'utile ?

Dins lo fenomèn de la campanha "C'est l'Occitanie" digun a l'IEO, o d'autras associacions lingüisticas, se questiona sus l'emplec lingüistic del francés, son contra aquela teoria que plaçar Occitanie sus una mapa oficiala en lenga francesa (car es plan aquò que cal far), mas per la lenga occitana, qué ? E lo positivisme associatiu, quand ? Negatiu, es une fenomèn plan conegut dedins un grope d'una comunautat que se dèu protegir de «l'invasion» (fenomèn qu'es considerat coma sonque imposat de l'exterior, vengut del nòrd). Quand un movement per aver Oèst-Occitània, Nòrd-Èst-Occitània-Arpitània, Èst-Occitània, e Sud-Occitània ? Car sèm plan en regions administrativas francesas e donc lo movement actual es plan per nommar aquelas regions, e o cal far de moment que lo jacobinisme nos o daissa far ! Quina generositat....

La pichona generisitat del jacobinisme l'a amanat País Nòstre e Convergència Occitana, los cal donc felicitar ; e la campanha es en francés, tanplan, prenèm, pauc a pauc dirèm sonque Occitània ! Es qu'ajudarà las autras movements occitanistas (Felibrige comprès) de demandar Occitània pertot ? Localizat politicament o geograficament, o ambe un pauc d'imaginacion artisticament ?

Car ieu oblidi pas l'ensemble lingüistic sancièr (contrariament a çò qu'ai poscut legir), mas sèm pas a fabricar una teoria culturalista, sèm a nommar una region administrativa francesa, una delegacion de poder al jacobinisme o centralisme parisenc. Es farai pas dins la pensada d'ancian regime reial francés, Lengadòc, cap nostalgia, cap compassion, en pensar que Occitània es un nom correcte per ma region #lenomdemaregion.

E per las autras regions, soi pas a determinar çò que devon far, soi a constatar que i a pas cap movement occitanista que faguèt lo trabalh de plaçar lo mot Occitània dins lo debat en Oèst-Occitània (Aquitània, Lemosin, Charenta lemosina, Iparralde e Peitavin-Santongés), Nòrd-Èst-Occitània (Auvernhe-Ardècha-Droma e Savòia), o Èst-Occitània (Marselha e Niça). Mas son sufisanment fòrts, dempuèi Provença notament, per vóler imposar a Tolosa-Montpelhièr-Perpinyà lo seu nom en contradiccion ambe l'idèa d'autonomia de la ciutadanetat dins la region concernida ; car parlèm plan de politica, e fasèm pas de corses immersius de lingüistica aplicada.

Votarai pertot OCCITÀNIA per MA REGION. E soi a esperar lo debat al Conselh Regional.

Mercés a Bordèu de nos mandar aiçò :

La darrièra mapa (carte en francés) de la vila que nomma clarament la vila, se trapa al musèu de Blancahòrt, BORDÈU es de lenga occitana plan abans que tolosa o revendica ; Bordèu a perdut sa lenga a l'arribada dels Francs, dels mercenaris violents dels monarcs parisencs, 1453 ; la fin de l'emplec co-oficial de le lenga es clara en 1470 ; l'istòria de fRança explica qu'es pas bannir lo latin, en clar en Aquitània, es la lenga de Bordèu qu'es percaçada. Se disián Gascons, mas èran pas totes de Gasconha, e la lenga l'emplegava de manièra modèrna, quasi de manièra oficiala tal s'entendràn mantunes sègles aprèp.

Donc la fòto qu'avètz aquí :

Es d'una granda importança per la dignitat occitana. Aquela dignitat que respecta l'occitan dins sa diversitat e qu'oblida pas (coma o sábon un La Biéçia, Montaigne/Montanha, Montesquieu o Pierre Baile/Bayle).

Bon e se devèm passar la compassion, es clar que la situacion lingüistica e politica qu'aviá l'occitan (lo gascon politic coma Montaigne o explica) dèu tornar al ròtle qu'a perdut a Bordèu quand los Francs son arribats violentament en Ducat d'Aquitània, quand an voidat las «petites gavacheries» que se sap plan çò que son en Aquitània, netejament politic e etnic, d'aprèp la batalha de Castilhon, 1453 ; es lo monde ortodòxe cristian qu'en 1453 vegèt arribar a doçina los Turcs otomans musulmans. S'oblida pas leugièrament aquela bandièra :

S'oblida pas qu'en 1200 lo Ducat d'Aquitània aviá son Parlament per la legalitat, legalitat que serà copiada a Londres aprèp la batalha d'Hastings, e son Duc que se li contra-rotlava los comptes cada mes de decembre (pel Parlament, per l'an en seguida), e un modèl reprès de totas las vilas latinas d'un còp èra. S'oblida pas jamai aquela granda Aquitània :

Aquel modèl d'Aquitània es pel moment pas ges lo modèl francés de la santa e docetista o tresetista République française. Çaquelà, non se cal enganar, cada vagada que Bordèu o Tolosa an volgut portar lo modèl occitan de democracia a París, los politicians parisencs l'an pervertit e an panat lo sens politic per l'interdire d'emplec pels Occitans, aital per la lenga occitana d'anuèch al XXIen sègle.

Occitània, Aquitània, Provença, o Borgonha segonda, an portat sovent a París l'èime politic, Paris l'a sempre maltractat, malemplegat, malorçut ;e sèm devengut los nègres republicans dels Parisencs.

Tornam a la fòto per ne bailar explicacions importantas ; se debanarà en Gironda una tradicion d'animacion al entorn de la lenga occitana, per i tornar la dignitat ; aquelas manifestacions se fan dempuèi mai de trenta annadas, ambe sempre un succès de progression de l'idèa occitana en tèrra de Gironda ; la manifestacion se sona "Gironda Tèrra Occitana" sempre la lenga es presentada oficialament per totas las comunas que ne fan la recepcion, cada annada.

Quatre punts sus la fòto aquela :

Alain Juppé es lo cònsol màger de Bordèu, son intervencion baila un nivèl d'interès que non pòt que marcar sa campanha de «les primaires» de la dreita UMP-Les-Républicains. L'intervencion es sus l'empont de l'inauguracion de la manifestacion, remarcatz lo bilingüisme darrièr la seuna esquina, e las presentacions de l'ensemble de las manifestacions, s'acaba per «l'escòla en occitan» ; lo papièr amanat per Alain Juppé es en lenga occitana e pòrta plan la nocion de «Bordèu Metropòli», un element que totes los elegits d'Occitània auràn plan vist per remarcar qu'es un biais clar e simpla de valorizar l'occitan, en l'emplegar dins las aglomeracions o metropòlias novèlas, novèlas estructuras politicas de las grandas ciutats en Occitània.

Alain Juppé sap çò qu'ADISHATZ vòl dire, en partir per Quebèc o en tornar...

Remarcarèm que lo document es difusat sus FB, per una pagina que podètz fintar aquí. Los comentaris son plan avizats, los cal legir.

Notatz que recebi regularament d'informacions de Bordèu, comunicats oficials de premsa ; ai pas recebut oficialament aquela fòto ; sembla que l'administracion de la comunicacion i an pas vist res d'un interès politic, causa sampitèrnalament.

Dins los comentaris aprenèm que Noël Mamère, cònsol ecologista de Bègla, èra present, ai pas recebut sa fòto, mas vist qu'a sempre sostengut tota revendicacion per una politica occitana, non podèm pas escriure quicòm de novèl. La manifestacion se debanava a Bègla.

Aprenèm tanben que la generacion de cònsol Alain Juppé a encara al cap las sonoritats lingüisticas dels aujòls, per el de la Gasconha fosca, mitica, mitificada, aquelas dels Drac que fan los contes de Gasconha, e que son contats a Bordèu (per exemple), son encara dins totes los caps politics d'Aquitània (aquela de la generacion De Gaule, 1969, coma aquela dels socialistas, 2016). Las sonoritats son aquelas de la lenga occitana de Gasconha, aquela que parlava Montaigne, Montesquieu e quitament La Boéçia. Mas cal pas oblidar que las diferéncias de parladoira en occitan e en Aquitània son plan importanta, mas pas brica una dificultat de compreneson coma l'explica Montaigne, lo lemosin es per l'ostal e lo gascon per la politica, cadun i traparà sa plaça sociala ; l'occitan i ganharà.

La comunicacion es faita pel grope Grit de Prat, e en lenga occitana, causa que pauc grope musical occitan de Tolosa emplega per la promocion. Encara aquí, l'Aquitània es un modèl per Occitània, l'Oèst-Occitània dona leiçon a Sud-Occitània ! 

Anuèch al XXen e XXIen sègle, la leiçon la dona Bordèu, perqué a Bordèu, se coneis plan lo sistèma lingüistic de Iparralde, de Bearn e tanben de l'autonomia d'Euskadi, endreits politics que Bordèu sap gaitar, pro-abans d'escotar la votz occitanista. A Bordèu, lo dreit es causa politica e fabricada ontologicament pels Jurats de totas las ciutats d'Aquitània, e pel Parlament del Ducat d'Aquitània. Quand per Occitània se doblida Aquitània, se doblida una granda dignitat per la lenga de Bordèu, donc per la lenga de l'ensemble occitan, la «granda Occitània». Occitània ma bèla, te fau gaitar a l'Oèst per veire lo dreit e lo politic amassat istoricament e a l'ora d'ara.

Pel moment los militants d'Aquitània an pas puntejat l'interès de montar una campanha per dire lo nom de la region Oèst-Occitània ; lo modèl tolzan es lo bon ? Pensi que los dos modèls son complementari, coma sempre Occitània o dèu saber, de Mónegue/Mónego al Medòc, d'Angolesma a Narbona, de Garrat a Baiona, de Barceloneta al Cap-breton. Occitània es un tot, un tot ambe complementaritat que fan sa diversitat.

La fòto d'Alain Juppé es alara una aisina pel despertat d'una vida lingüistica d'un pòble qu'a un problèma similar, lo sistèma politic pasterizat pel Parisencs, e assimilats, es pas lo bon per Occitània.

Bonas Pascas !

 

La novèla region de Bordèu aurà de causir : TER o TGV

Dins l'edicion d'anuèch dins La Montagne se questiona sul finançament de la linha Peitièu-Lemòtges, mantunes jorns aprèp l'arrest per fauta de client, arrest de la prepausicion comerciala TGV de Briva a Lille.

Es una question qu'interessa clarament Tolosa, tanben, e donc la granda region Oèst-Occitània : 

E donc forçadament la linha que partís de Besièrs e que camina cap a Milhau, Rodés, Fijac e Briva-Lemòtges, per anar de cap a Nantes. Ont es çaquelà l'ofèrta SNCF sul tèma, res de res. I son incompeténcias cumuladas car lo politic fa encara fisença al sistèma SNCF.

Ara, los elegits de la novèla region auràn de causir TER o TGV, car las finanças publicas son pas bonas e cal estauviar e trabalhar ambe la SNCF es contrari clarament a l'estauviar de budgecte public.

Per me, es clar, cal una societat occitana de camins ferrats publics, e oblidar la SNCF.