Lorda, Occitània, s'i cantèt dimenge imnes franquistas

L'armada espanhòla èra en pelegrinatge a Lorda, e cantèt d'imnes franquistas ; que ne pensa la glèisa santa e catolica francesa ? Es una bona gestion del centre de pelegrinatge en Occitània ? Bernadèta Sobirós ne seriá urosa ? Un pelegrinatge se dèu d'èstre en accòrd ambe la santetat de l'umanitat, alara quand un dictator -que l'imne es estat creat per sa propaganda- matava l'umanitat, qué ? De qué fau pensar de l'acceptacion de la Glèisa catolica francesa de Lorda, en 2017, que se cantèsse los imnes franquistas a Lorda ?

La vídeo circula sul net, es estada enregistrada per El País, jornal madrilenc, aquel dimenge passat...

Fau tornar explicar causòtas ; se la frasa « que sòi era immaculada concepcion » sus la pòrta de la cauna es notada aital, es simplament car i aguèt una peticion lançada per Filadelfa de Gèrda, poètessa de gasconha (de Lorda a Bordèu), per l'imposar a l'avesque de Tarba. Car la glèisa catolica refusa l'occitan, es ontologic a son desvolopament nacionalista francés.

La glèisa catolica francesa en Occitània es reglada, e se regala per matar la lenga occitana e son pas las quatre messas aquí o alai que que faràn cambiar d'avejaire. Es pas la manipulacion bretonejanta de la glèisa bretona que me farà creire qu'un jorn en Occitània, la traduccion de la bíblia en occitan, traduccion dels bons òmes, serà legida cada dimenge dins totas las glèisas d'Occitània ; es pas perqué en Bearn la glèisa catolica -sonque aquí- ensenha lo bearnés, que me farà cambiar d'avejaire sus los establiments privats e catolics d'Occitània que fan pas res per ensenhar la lenga dels bons cristians, matat per l'inquisicion que se perseguiguèt dinca la fina del sègle XIXen, justament ambe l'afar de Lorda. Son pas las pichonetas emissions occitanas sus las antenas de ràdio FM que me faràn cambiar d'avejaire sus l'ecclesià catolica francés.

Los pichonets pelegrinatges occitans de Lorda fan juste una mena de compassion ecclesiala, per amagar l'òrra manièra de gerir l'extremisme nacionalista europèu a la cauna de Lorda. E i a encara d'OCCITANS per zo acceptar aital. Quand las causas seràn claras ambe la glèisa catolica de Roma ?

Bernadèta Sobirós es justament estada deportada a Nevers, en zòna francofòna, per justament per èstre realament recuperada pel pòble occitan ; la peticion anonciava aquela recuperacion, dons èra un dangièr per la glèisa de Roma en fRança. La version oficiala es mai dolça, plan segur ... question de santat ; mas amagar es una tradicion nacionalista francesa, dins la glèisa catolica francesa tanben.

Ara, la glèisa catolica francesa en acceptar pelegrinatge que fan l'apologia del franquisme se trapa aital dins lo camp de l'extrèma dreita europèa. O alara las faràn interdire a Lorda ?

OPLO : remesa del prèmi Jan Moreu a calandreta La Lobèra

Un divendres al ser de junh 2017, èra la fèsta de fins d'annada de Calandreta dins l'aglomeracion de Tarba, aquel vrespe especial Calandreta recebiá lo prèmi Jan Moreu per causa d'inovacion, la creacion d'un CD ambe los Calandrons de l'escòla, e lo prèmi ajudarà a la publicacion del CD.

M'a semblat important per mantunas rasons de sortir de la val de Garona per anar veire sus plaça ; avèm entrevistat la presidenta elegida de l'OPLO, mantunes parents de l'escòla e la directriça. Traparètz aquí las entrevistas.

Fau notar qu'èran presents lo cargat de mission de l'occitan al Conselh Regional de Novèla Aquitània, e tanben lo director de l'OPLO, e de la presidenta de l'associacion para-publica Ofici per la Lenga Occitana. Se debanava dins la region administrativa Occitània, en l'abséncia d'elegits del Conselh Regional de Tolosa... Benlèu qu'Ibòs es luèn de Tolosa per i poder delegar un representant ?

Ibòs es conegut en Bigòrra per las seradas de Cants d'Ibòs ; una implicacion granda que faguèt que Calandreta i installèt sa fèsta de fin d'annada.

Anuèit èra especial per recebre lo primièr prèmi Jan Moreu de l'Ofici per la Lenga Occitana. L'objecte del prèmi èra l'inovacion, Calandreta donava pro dins la musica per i gravar un CD, que serà publicat en fins d'annada ; lo prèmi ajudarà financiarament a l'edicion.

Avèm entrevistat la presidenta de l'OPLO. Coma mèdia interessat per aiçò, pauc, La Dépêche du Midi, coma eveniment local, lo localièr èra present, pauc mèdias al entorn del ministèri de la cultura, çaquelà l'OPLO es causa del ministèri de la cultura, non ?

Es una entrevista politica, o fau dire la politica per l'occitan es una causa POLITICA ! Malgrat çò que los politicians an demandat a l'IEO (IEO06 tanben) de portar sul tèma « sense politica », dins un grand concènsus ipocrit e jacobin ; la politica lingüistica es una causa politica pel francés (article 2 de la constitucion) o per l'occitan (per egalitat republicana) es tanben de politica, la pròba per aquela vídeo que podrà avantatjosament mandar a totes los militants antipoliticas de l'iEO e del Felibrige; quand soi espantat per aquela vision de la politica !

 

1/ Charlina Claveau Abbadie, elegida en carga de l'occitan al Conselh Regional d'Aquitània, es tanben presidenta de l'OPLO, Ofici per la Lenga Occitana ; entrevistada a Ibòs (aglomeracion de Tarbas) ; nos explica que « l'occitan e la politica per l'occitan es l'afar de tots »

Presenta a Ibòs aquel divendres per la fèsta de Calandreta ; èra tanben aquí, per donar lo prèmi Jan Moreu, «prèmi per l'inovacion», a l'escòla Calandreta de l'aglomeracion de Tarba.

2/ Jean-François Carilhon, parent d'escolans de Calandreta, es tanben un pont entre la Calandreta dels Pirenèus e la plana de Garona mai enlà, cap a l'Agenés ; entrevistada a Ibòs (aglomeracion de Tarbas) ; nos explica tanben que « l'occitan e la politica per l'occitan es l'afar de tots »

Present a Ibòs aquel divendres per la fèsta de Calandreta ; Lenga e identitat, dels Pirenèus a la Val de Garona, li sembla coërent.

3/ Amelia Lasserre, parenta d'escolan de Calandreta ; explica l'implicacion dels calandrons dins las causidas de pedagogia dedins Calandreta ; nos explica que « l'occitan e la politica per l'occitan es l'afar de tots », especialament, coma per ela, per parents d'escolans qu'an migrats en Occitània dempuèi la region parisenca.

Nos explica tanben la manièra que sos enfants li an donat lo vam per apréner l'occitan, en partir de zèro, mas ambe una granda volontat dedins la familha, entre Bearn e Bigòrra.

Presenta a Ibòs aquel divendres per la fèsta de Calandreta ; la Calandreta de la Lobèra.

4 / Corina Orlac, directriça de Calandreta  la Lobèra; Nos dona una fotografia de Calandreta dins l'aglomeracion de Tarba ; Nos donarà l'implicacion dels elegits per aquela escòla laïca de Bigòrra, e tanben las solidaritats entre las Calandretas ; mas tanben la fauta de politica lingüistica e dons d'argent per desvolopar aquelas escòlas.

Aital s'acaba la visita a la HÈSTA DE CALANDRETA de Tarba, La Lobèra. 

Lo 21 de julhet s'inaugurarà L'Estivada, un mesclum que i serà lo tot-personal politic del Conselh Regional e de la comuna de Rodés, e segurament lo Conselh Territorial de Roergue; per la remesa del prèmi Jan Moreu, de l'Ofici per la Lenga Occitana (sièti tolzan), los elegits de la region Occitania èran absents ; la Bigòrra dèu èstre pro luènh per i aver bona representacion d'elegits del Conselh Regional ? 

Fèstas d'estiu per l'occitan

Pampaligossa se debanarà lo dissabte 8 de julhet, 14h, sobre la prada del pont canal d'Agen.

Organizada pel tresen còps per l'associacion Per Doman, la fèsta Pampaligossa es un festenal de familha, ludic e creatiu ; l'objectiu es de perpausar un temps e un espaci de léser, d'encontre, de juecs e de creativitat.

Segond enjuec, es la descobèrta de la lenga occitana que pòrta una cultura particulara ; se farà aital de manièra dolça. Agen se vòl al còr d'Occitània (la granda), ambe sa lenga emplegada aquí dempuèi 14 sègles ! E fau apondre que mantunes documents ne fan la pròba, document ESCRITS ...

-°-

D'un autre costat d'Occitània, a costat de Montpelhièr tanben fan pinha per aver una visibilitat per l'occitan.

 Es precisament a l'entrada de Montpelhièr, un endreit famós per una manifestacion per la signaletica en occitan, a vilanova les maguelona ; divendre 7 de julhet se presentarà un espectacle en viu ; los organizadors lo faràn excepcional, car pel primièr còp dins la ciutat, al pè de la catedrala famosa.

Beucòp d'umor e d'enèrgia militanta per aquel concèrt faràn parodias e creacions, cançons e musicas en Occitània, portada per la musica ròck'n ròll per aver la nhaca !

Christian Almerge, cantaire occitan, convida, ambe lo grope TEST, per un viatge cròs la fantasiá e la descobèrta, esmovent pel public. Se debanarà lo 7 de julh a las 21h30 prèp de la comuna de la vila de l'Erault en Occitània administrativa francesa.

Entrada liura e a gratís ; se beurà per amistat aprèp lo concèrt !

 -°-

Puèi Vilamur, Garona-Nauta, Occitània, pels agèndas de cadun, de notar la jornada occitana del 28 de julh.

De notar la conferéncia d'Istòria d'Occitània a las 11 oras, lo 28 de julh a Vilamur.

 -°-

Vasatz Novèla/Navèra Aquitània, la lenga tanben es presenta per l'estiu 2017, per l'estiu hen hèsta en Vasadès.

 -°-

Puè fau pas oblidar en Arièja, lo festival occitan Festen’Oc d'estiu començèt dissabte 24 de junh per un bal pels enfants pèi la serada de Sant Joan e contunha lo dijaus 13 de julhet per 4 jorns de fèsta, de musica, de danças, de cants ... informacions mai grandas sul ligam.

Es un grand festenal engimbrat pel monde associatiu, bravament luènh de tota manipulacion politica.

Grops concèrts e bals  :

            24/06 : Parpalhon, Les Irètges

            13/07 : La pèiro Douso, boisson Divine

            14/07 : lou Davi, Branka bodegaires, le Bal Brotto-Lopez, Lou Tapage

            15/07 : Les Irètges, Lou Seriol, GoulamaK Les Diables

            16/07 : Arredalh, Tuk Tuk

 Lo programa sancièr en ligam aquí.

Roger Gaston, la clau, obrièr dels ATP Marmanda

Lo movement occitan es pastat e bastit dempuèi las annadas 1960 per personatge important de tot escantilh, Roger Gaston es d'aqueles personatges que faguèron un occitanisme associatiu a desfaut d'aver una politica lingüistica fòrta ; aquela politica es encara esperada pel sègle XXIen !

Donc es ambe un grand plaser que vos doni aquí, gràcia a Joan Pau Cap de Coma lo tecnician-militant, una entrevista d'el, Roger Gaston, al moment de l'inauguracion de « L'Ostau » de Marmanda ; n'avèm jà parlat.

Sortit d'una familha de Samatan en Gasconha al sud de Tolosa, es devengut regent aprèp la marina francesa, a Samasan en Gasconha del nòrd prèp de Marmanda ; es ailà al despart de l'escòla que bastirà una associacion los ATP de Marmanda qu'es la reala clau de promocion de la dança, musica e lenga occitana dins lo parçan.  En abséncia de politica culturala e lingüistica de las autoritats francesa dempuèi l'espelida d'una necessitat politica en Occitània dins las annadas 1950, Roger Gaston es una d'aqueles capolièrs, clau de l'occitanisme del sègle XXen, non pas en teoria, mas sul terrenh.

Es evident que lo trabalh que el a volgut, es devengut possible per una decision collectiva, collectiu que debuta dins la familha Gaston ; a l'inauguracion la seuna femna es estada sempre presa en exemple per la volontat qu'a agut coma son òme, per bastir lo reviscòl d'una civilizacion rurala e populara que lo meanstream parisenc voliá destrusir. aquel meanstream que lo sistèma amaga darrièr los eslògan Liberté, Égalité, Fraternité que fan la destrussion d'Occitània, e que son escrit a cada fronton d'escòla d'Estat. E çaquelà dedins aquel tipe de bastiment republican Roger Gaston (e son collectiu) aurà bastit una salvacion d'una civilizacion occitana en OGasconha ; avèm la paradòxa occitana.

L'entrevista es bastida corteta, mas dona una idèa de trabalh per un cercaire sul tèma : personalitat de las annadas 70 qu'an bastit l'occitanisme de la fin del sègle XXen, contra totes los vents assimilators franceses e dedins lo sistèma imposat per una autoritat politica francesa. 

Los Atalhièrs de la Tradicion Populara son aital una clau que desliura una populacion qu'an comprès lo problèma de la pèrda de sapiença collectiva e planetària que fasiá l'assimilacionisme francés. Es donc un collectiu, aquí tanben, ambe un capolièr de granda fòrça e una familha, qu'a poscut afrontar la destruccion francesa en Occitània.

L'entrevista es donc un pauc aquela paraula collectiva, es adonc de las listas de las entrevistas que son necitas sus aquel blòg, non pas per nostalgia, mas per ensenhar un futur que cap diplòma, ni sistèma politic, assegura la transmission.

Roger Gaston prepara un libre de sa vida, en doás lengas ; serà un libre essencial, per sa vida mas per entendre lo camin de mantunes occitanistas de las annadas 1970/80/90 en Occitània.

Pichona entrevista del Cònsol de Marmanda

Lo vam d'en Daniel Benquet ameritava una entrevista mai longassa ; soi estat estonat de l'abséncia de France 3 Bordèu, per un eveniment qu'ameritava al mens una informacion per la « Nouvelle Aquitaine », e Marmanda es al nòrd de Gasconha e gaire luènh de Bordèu.

Lo CIP ameritava de sonar coma exemplar per tot l'espaci de lenga occitana ; es clarament una aisina de transmission dels sabers occitans, dels dos sègles passats, e dins la lenga del país, l'occitan de Gasconha.

L'entrevista se faguèt aprèp l'inauguracion oficiala, la passejada dedins los tres nivèls de « L'Ostau » occitan de Marmanda ; CIP, centre d'interpretacion del patrimòni, es un  centre oficial per la lenga occitana e sas tradicions.

 

Marcel Calmette, delegat del Conselh Territorial d'Òlt-e-Garona, es aquí per donar lo son de la lenga del país, lo mai cort es lo mai plasent.

Marmanda e "L'Ostau" occitan

Fau dire las causas, aquel bilhet es per felicitar una accion politica, aquela del cònsol màger de Marmanda : lo Sénher Daniel Benquet, arriba al poder recentament, e a Marmanda decidís de bastir una politica per la promocion de la lenga occitana ; favorizar la creacion d'escòlas en lenga occitana dedins lo sistèma escolar francés, puèi lançar l'idèa d'un «ostau» patrimonial e dinamic per la cultura occitana que junt ambe la lenga es a man de partir dels ments gascons de Marmanda al cambiament de sègle.

Tanben lo cònsol trapar aital un biais politic de respectar lo trabalh de 40 ans dels « ATP de Marmanda » per la promocion de la lenga occitana e dels biaises de fabricar una cultura particulara dins aquel parçan de Gasconha.

 La vila de Marmanda es 19000 abitants, es una primièra en Occitània ; es lo primièr còp que per la volontat reala e prigonda del cònsol, se bastís un utís public per la promocion de la cultura occitana que mescla museologia, patrimòni, dinamica associativa, e una administracion comunala totalament implicada dins la decision del cònsol recentament elegit ; fau notar l'exemplar, DOS ANS per aver aquel ostal, « L'Ostau », una aisina, un utís, dins la vila medievala, per melhorar la promocion toristica, per ajudar las escòlas de saber melhor l'istòria del país de Marmanda, e luòc de transmission dels sabers (per tot public, e per la ciutadanetat de Tolosa) ; lo bastiment es de gestion comunala, l'associacion ATP i dona l'expertisa amassada al fial de las annadas.

Per Occitània es un eveniment grand. Sembla çaquelà que lo cònsol n'aviá pas consciéncia abans los escambis qu'avèm poscut aver sul tèma.

O vesèm pas sobre las fòtos, mas dins la carrièra, i a una granda bandièra bretona... Marmanda es estada lo receptable de la migracion bretona, un temps far. Marmanda tèrra d'arcuelh damora occitana e la transmisison es ORGANIZADA coma una politica oficiala. Es degut çaquelà a una fòrta volontat politica.

Fau alara remarcar la multiplicitat de las bandièras lengadocianas, e una granda bandièra bretona ; lo modèl es diferent, mas lo modèl se dona en responsas.

Sus aquel blòg dins mantunes jornadas traparètz las entrevistas faitas aquel jorn, en vídeo e disponiblas per totes.

Fau notar que Tolosa, 495.000 habitants e un cònsol-adjunt encarga de l'occitan, a pas poscut transformar la preson de Sant Miquèu sus aquel modèl ; es una operacion tolzana mancada, que Marmanda capita de far ! Es donc plan un sistèma bonapartista -sense qu'el- que podrà ajudar dins lo sistèma francés actual, la cultura occitana d'èstre transmetuda (lo cònsol Benqué a Marmanda n'a una granda consciéncia), e benlèu qu'una lei votada a la lèsta abans las eleccions (coma sempre) serà gaire sufisent per capitar çò que Marmanda acabar d'inaugurar, pas simplament divendres passat, mas sul long tèrmi, los 40 ans dels ATP de Marmanda faguèron.

Lo president dels ATP Marmanda es originari de Samatan, en Gasconha tanben, mas es estat regent a Samasan en Gasconha tanben e sul meteis bòrd de Garona ! Li devèm la dinamica de l'associacion e las capitadas d'aquela associacions per la promocion de la dança e la musica occitana, puèi tanben dels corses d'occitan pel grand public (que son en dangièr de desaparéisser vist la fauta de sostens clars del Conselh Regional de la Novèla Aquitània sul tèma).

Fau notar aquela volontat politica es impossibla sense lo dinamisme d'un gropeton de ciutadans (e las familhas) e de l'administracion comunala (lo cònsol primièr governador), o explica Daniel Benquet. La causa foguèt remembrada dins totes los discorses ; la volontat es granda a Marmanda dempuèi que lo secretari general còrse (vaquí 30 ans) gausava plaçar lo panèu en occitan a l'entrada de la vila, la primièra dins l'Aquitània.

Anuèch Marmanda a un utís pedagogic per desvolopar la coneisséncia dels sabers occitans, e un president dels ATP Marmanda, ancian regent e sa femna, per portar un contengut adaptat a la ciutadanetat de Marmanda ; los objectes del musèu (dinamic per la transmission) es un trabalh d'una autra familha de Marmanda, una femna (e son «òme patient» nos diguèron), que arribada de París, un retorn al país, decidís d'accumular objectes del patrimòni occitan al XXen sègle.

A l'entrada de la primièra aula de presentacion de las capacitats futuras de « L'Ostau», una femna en vestit tradicional, es tolzana ; es un messatge per Jean-Luc Moudenc, cònsol de Tolosa ? E un messatge tanben per Occitània e sas capitalas, Marmanda es modelica !

Botiga dels vins a Tolosa convida

Ièr ai tastat mantunes vins de la Familha Laplaça, famille Laplace, vins sortits del còr de Gasconha, e del còr de la familha Laplaça, entre Nouvelle Aquitaine e Occitanie, (farèm pas de departamentalizacion per la localizacion) ; son al mièg camin imaginària la linha Baiona (Cap de la val d'Adorn al XXIen sègle) - Tolosa (Capitala d'Occitània), aquela linha que fabrica Gasconha abans los Pirinèus.

La familha èra de sortida a la botiga dels vins de Tolosa. E anuèit dissabte i seràn tanben ; es estat un moment pro agradiu per veire de quina manièra lo public, majoritariament feminin tasta lo vin de Gasconha, un vin pauc conegut lo Madiran.

 La familha Laplaça a un vin de tradicion de Gasconha, un vin classic, mas la novèla estructura dins la transmission del patrimòni viticòl gascon se farà, e la creativitat es alara una flor de Gasconha que se transfòrma en vin : lo MAYDIE vos farà sonat los bigarrèus dins la garganta (magnific), e serà un grand moment per me, e vos o desiri per tot lector o tota lectriça d'aquel blòg ; es un vin qu'amerita tota la vòstra creativitat per l'associar ambe lo minjar gascon, occitan del sud de Garona.

La botiga dona a veire los productors directament, aqueles que i fan visita e serà un moment extra-ordinari pels Tolzans de totas las originas de venir tastar los melhors vins d'Occitània - Occitània sancièra, mai tanben de fRança, lo país vesin del nòrd. Mas es un vin especial d'un recanton pichonet de Gasconha, Madiran e Vic Bilh ; aquel parçan fabrica un vin dolç qu'amerita tanben lo vòstre interès e un emplec novèl/navèth per non pas pèrdre la tecnica de fabricacion, e la transmission del saber-far, lo patrimòni de Pacherenc en Vic Bilh.

E es complicat de s'adaptar als tèrrafòrts de Gasconha, a las talvèras dels pre-Pirinèus, sus ribas dels vals que davalan de la montanha, gaitatz aquí. Aquel patrimòni es çaquelà pas sonque una question francesa de terroir, la familha es jà aquel musèu vivent que fabrica vin d'una qualitat qu'amerita tot l'interès dels cituadans occitans e d'aquesta planèta ; lo public tanben farà qu'aquel vin damòra un joièl viticòl occitan, se lo consomator capita de cosinar a l'occitan per accompanhar lo vin aquel.

Dins la botiga son passats quasiment totas las nacionalitats qu'an un interès pel vin de Gasconha, èran pas totes/as dins la classificacion que fRança nos imposa ; avián l'enveja de tastar un joièl de la viticultura mondiala, unes Madiran e un Pacherenc de Vic Bilh.

A las sièis oras lo patron de la venda de la Familha Laplaça esperava los clients tolzans, a la pòrta, vint minutas aprèp la botiga èra comola de monde per tastar los vins, tròp pichona per arcuèlhir los tastadors convençuts de la granda qualitat de la prepausicion.

E fins finala, la convivialitat i èra, non pas coma en Madiran e Pacherenc, mas quasiment.

La Familha Laplaça vos espèra tanben dins las animacions que fan per las bòrdas (Castèth d'Aydie/Aidiá) dubèrtas en novembre quand tot lo vin serà en barrica e que lo temps serà pel vin novèl e las castanhas.

Gasconha vos dubrirà los braçes, mas abans vos fau crompar d'aquel vin per lo plaçar, laplaça que fau, sus las taulas occitanas de Novèla Aquitània (de Guarat a Baiona, en passar per Bordèu) e Occitània (administrativa francesa), e mai al delai en Auvernhe, Gavotina e Provença ; e quí gausarà a Niça o Mónege lo botar en taula serà un grand cosinièr, una cosina d'invencion modèrna occitana.

Quand un francés escriu l'istòria se fau mesfisar

L'exemple es un aniversari o commemoracion ; la conversion Enric III de Navarra en Henry IV de France ... Es una conversion dedins lo sistèma religiós cristians, mai tanben ambe l'oblidança francesa, es una conversion d'un sistèma politic de Navarra-Bearn-Labrit a un autre sistèma politic franc, mai centrlaista e sobretot sense Parlament per votar la borsa del rei, son budgecte. Mas es utile de veire de quina manièra los istoriadors franceses ne fan la redaccion, exemple Histoire.fr ; es un apolida fabla politica :

Lo tèxte en occitan es pas una traduccion, mas es la realitat istorica ; l'escrit en francés es la version del nacionalisme francés de la santa IIIena republica francesa ( fable historique, Henri de Navarre, fable, Enric III de Navarra òc !)

La majoritat de la cort del rei a París quand Enric III de Navarra arribava, parlava l'occitan oficial en Navarra, Bearn o Labrit. Èra causa correnta que las corts europèas parlavan la lenga de la familha coronada o del maridatge del rei, aital castilhan o toscan. Ni espanhòl ni italian qu'existava pas !

Dins aquel tèxte se parla del «roi d'Espagne», la corona de Castilha èra una, e l'autra èra Aragon (amb un Parlament a Barcelona sul modèl dels Parlaments en Occitània), donc lo rei al delai dels Pirinèus èra lo Rei d'Aragon e Castilha, jamai d'Espanha, aquò d'aquí qu'existava pas ! Navarra passava dels dos costats dels Pirinèus, e anava dinca Nerac (per la Cort reiala de Navarra).

Donc vaquí lo tèxte occitan e l'illustracion dels Franceses, Histoire.fr : 

La sindròma politica Enric III de Navarra es la potencialitat dels politicians elegits o pas, dedins la partidocracia francesa en Occitània, potencialitat de cambiar d'opinion autanplan viste que de passar del protestantisme al catolicisme per aver mai de poder, per ajudar las resorgas personalas o melhorar un CV politic o religiós.

Aquela sindròma Enric III de Navarra tòca tot lo personal politic en Occitània, al XXIen sègle. Joana d'Albret o de Labrit se ne vira dins sa tomba. Enric III de Navarra es lo traïdor de las volontats politicas de sa maire, reina de Gasconha, cort de Nerac, Parlament de Bearn, e cap religiós d'Ortès.

Robèrt Darrigrand qu'èi mòrt, Occitània en dòl

Un dels grands Occitanistas de Gasconha que s'èi mòrt ; la novèla arriba ièr ambe aquel bilhet d'en David Grosclaude.

Ieu tanben l'iniciacion al Gascon m'a hèra ajudat per entendre la vision gascona de la lenga occitana, istòria d'ensemble e sos-ensemble, istòria de la dignitat lingüistica dins la diversitat d'una lenga, coma tota la lenga normala totun.

Aquel manual gascon es d'una ajuda, encara uèi lo dia, al XXIen sègle, per tot occitan qu'a mestièr de saber TOTA LA LENGA OCCITANA.

Repausa en patz Robèrt Darrigrand.

Jorn catastròfa es anuèit

I a jorn que se pòdon veire coma Jorn Catastròfa ; aital anuèit de doás manièras en foncion de la catastròfa.

Lo rei Loís XIV es estat coronat e l'avèm agut de suportar sus la fisclaitat de la zòna fiscala Languedoc pendent tot lo seu moment de poder solelhós, per pagar Versailles mas pas sonque, tanben per una diplomacia de guèrra sampitèrna, notament contra Espanha ; lo rei catastròfa es plan Loís lo XIVen.

Puèi lo XVen en seguida e lo XVIen ... los Parisencs en revòlta aprèp mantunas autras revòltas en Occitània, l'an descapitat. Una solucion radicala per non lo veire tornar. Mas cap leiçon es estada enregistrada pels Europèus quand Napoleon Buonaparte es estat exilhat sus las còstas toscanas ; es tornat.

Sembla que l'istòria fabrica corses de l'emmerdament permanent pels estudiants, mas ges resolucions pel futur dels pòbles sotmetuts o pas, ni per cap classa sociala.

L'autra catastròfa es puslèu lingüistica, mas tòca de prèp Occitània, e sa fragila lenga mesprezada. 

Es l'annada Bolega lo Piège, Shakespeare ! La creacion de la semantica es una especialitat de Cassignac, Cassinhac, pels intime ; e la fabricacion aguèt de resson car -sempre en retard- l'occitanisme a pas vist l'interès d'Internet a la debuta per expandir la lenga occitana, e donc sa semantica.

Ara l'efèit creatiu cassinhaquenc passat, criticat dins la revista papièr e seriosa Lo Gai Saber, los occitanistas an vist que se podiá installar la lenga seriosa sul net. Una lenga seriosa es pas una lenga romanesca, es una lenga viva que la populacion a emplegada o emplegarà  car l'istoric lingüistic es pro plan conegut e l'environament lingüistic latin e grec tanben.

1 / per Internet i a lo Congrès qu'assaja de recampar l'ensemble de las letras (en diccionari) occitanas. Es un organisme que se vòl permanent. Es sobretot l'immanacion dels vièlhs Conselhs Regionals (abans la reforma socialista). Ai causit la pagina en francés, volontariament, car lo site exista realament coma una veirina francesa pel poder jacobin, per poder dire al cap -a París- que fan quicòm per l'occitan ; pel moment es patrimonial, 75.1 segon la santa constitucion de mèrda que ierarquiza las lengas, sempre lo patois parisenc primièr.

2 / i a l'Academia Occitana que se vòlon dins una dinamica independenta e sobretot ligat a tot l'ensemble occitan, tot en preconizar una modernizacion de la lenga sul modèl de las lengas latinas vesinas. Aital son a la redaccion de « l'òbra de l'Academia Occitana, lo DGLO, diccionari General de la Lenga Occitana »

2 / Plan evidentament podètz aver dins las vòstras bibliotècas los diccionaris de Per Noste, fargats sus basa plurala (çò qu'es raríssim dins lo mitan de l'egò-sociolingüistic occitan), es una aisina tanben ; e coma diccionari occitan (variacion gascona) oblida pas de dubrir la finèstra al lengadocian vesin, li fautava moneda per dubrir a Gavotina, Auvèrnhe, Lemosin, e Provença. Es mai de trenta annadas de trabalh.

Sul papièr, e de manièra isolada (per la fabricacion), avètz evidentament los diccionaris (serioses) francés-occitan de Lemosin, de l'Auvèrnhe, e de ... Provença (sovent en oblidar Gavotina e donc un ensemble politic qu'es la Comtea de Niça sancièra). 

Lo problèma principal dels letrats occitans es que diccionari, per els, vòl dire diccionari francés/occitan (modèl Frederic Mistral) o occitan/francés, la sotmission al mèstre jacobin es granda dins aquel mitan; Cantalausa es estat lo sol a prepausar sus papièr un diccionari de la lenga, es puslèu conservador coma diccionari, tròp pastat de las influéncias binàrias, rurala e catolica. Es lo meteis e diferenciat conservatisme tot en vóler una modernitat, conservatisme que trapèm dins lo mai que bèl e polit, al editat çaquelà, diccionari d'en Cristian Rapin. Quí a pas lo diccionari d'en Cristain Rapin non pòt florir sa lenga de sinònims, car de diccionari de sinònim la lenga occitana .... li fauta ! Lo diccionari es partit d'una necessitat de terrenh, d'una vida de conselhièr pedagogic qu'a dubrir escòlas per immersion lingüistica en Agenés, sense autorizacion d'Estat, mas qu'ara son trabalh es desgalhat pel sistèma politic en plaça dedins l'Éducation dita Nationale.

E pendent aqueles tempses longasses, lo mèstre jacobin passa a l'anglés, en tèrras de conquèstas du citoyen du midi, o al patois parisenc matinat d'anglés, parce que ça fait chic. La còpia estupida dels Parisencs la fabrica Montpelhièr, la ville du citoyen du midi !

 

E nos an demandat de venir manifestar per l'occitan ! Quí, QUÍ ? D'occitanistas de Montpelhièr car son salvatjament a suportar tot aquò. Resulta de la manifestacion : zèro. Enfin pauc vesedor... car sabi qu'a l'amagat es estada utila. Es que se podrà suportar per l'occitan d'èstre la sampitèrna lenga de l'amagat ?

Se d'unes sábon pas perqué cal votar "Occitanie" pel nom de la novèl region (serà jorn de catastròfa pel Conseil d'État e l'Estat centralista e totes los Jacobins); ne vaquí una autra rason. Ai jà votat sul site; fasètz parier (damora dos jorns), es pas sovent que los jacobins nos demandan de causir dignament.

La movença lingüistica e occitana se mòu coma una malauta

I a tres pilars + un que son problematics dins la movença occitana, es de dire la movença que fabrica un romantisme en emplegar Lenga d'Òc, en luòc d'occitan (quand se presenta Langue d'oc coma l'expression d'una diversitat alara qu'occitan o seriá pas !!! aquò frenarà pas lo meu estonament intellectual), la movença del XXIen sègle que pratica l'obscurantisme de moment que lo movement passa los rius o flumes, obscurantisme en esperar que las novèlas, l'informacion, coma un còp èra, passaràn pas los rius o flumes.

Aital Avèm un «occitanisme modèrne» que m'es arribat lo meteis jorn de divendres passat : 0 / dins un estatgi de formacion a la sapiença occitana se cantarà La Marseillaise ! 1 / l'umanisme a Vic, la confusion entre tradicion pòstlatina e l'importacion espanhòla, 2 / l'interdiccion de la bandièra occitana a Niça per la Santa Estèla e l'integrisme IEo dins la campanha pel nom de la novèla region de Tolosa, 3 / catolics qu'an problèmas ambe l'expression diversa cristiana en anar a Lorda regularament, per aver pecat segurament, e  4 / espèri quasiment un marridatge en Avinhon per provar que tot aquò es irreal, mas benlèu reial coma del temps de la zòna fiscala de Languedoc  de l'ancian  regime politic abans la revolucion dita nationale.

0 / Laguèdia dona una «Universitat» d'estiu per ajudar a transmetre la sapiença occitana, lo 14 de julhet s'i cantarà La Marseillaise ! Per astre, a d'autres moments s'i donarà nhòrlas ... en langue d'oc. La sapiença politica es salvada.

 E segur an trobat qualqu'un per n'aver la traduccion, enfin espèri ... Un biais de provar que los «moutons nègres» de la santa République française son pas dangieroses ! Es benlèu la santa République française qu'es dangierosa, mas aquí ai pas vist una sola conferéncia per ajudar a melhor entendre aiçò.

1 / dins un certan  occitanisme s'oblida d'explicar l'arribada de las corrídas espanhòlas per matar la tradicion occitana de la corsa gascona, o camarguesa ; lo punt de vista dels merçants, los païsans que vendon los buòus (un mercat de mai), ajuda donc un "umanisme" de botiguièr, trader en patois parisenc, de s'exprimir a Vic  en Gasconha per aquela dimenjada, en region Occitanie.

La confusion entre la domesticacion de l'animal, la vida ambe l'òme dins un environa respectuosa de l'animalitat de l'òme e de la vida animala, amb la vida collectiva en Gasconha, e lo jòc del circ espanhòl (pòst-latin), me sembla un grèu problèma per aquel umanisme pro especial. L'ai tanben explicat e cada vagada censurat per l'«occitanisme modèrne», quasiment (eufemisme) totes los mèdias papièrs en Occitània refúsan de ne dire quicòm.

2 / A Niça, Comtea de Niça, lo capolièr, aquel que refusa de publicar la draquosa conferéncia d'el sus en Frederic Mistral, en Aran, convidat oficial del Conselh General d'Aran, aquel censor felibrenc, censura a Niça la bandièra que pòrta l'estèla del Felibrige devath lo pretèxte que la crotz es de la region de Tolosa, e non pas de totes los parçans d'Occitània ; argument sus l'ignorança me sembla un problèma grèu de l'occitanisme, donc del Felibrige tanben.  Lo quite capolièr, en visita en Peirigòrd qu'es pas la region administrativa francesa d'Aquitània, e non del futur nom Occitània, se passeja grandament a la Felibrejada, Felibrejada emplenada de crotz occitana, la crotz de Forcalquièr (!) en Provença...

Lo quite capolièr li agrada de senhorejar lo personal politic.

De plaçar flors un pauc pertot ... crear eveniment pòst-modèrne al XXen sègle.

Lo modèl IEO es pas melhor quora refusa que l'IGN posquèsse notar sus las matas lo mot Occitània, aital son solidari ambe los Felibres que censuran un pauc pertot la paraula collectiva occitana. Alara avèm doás associacions per representar la lenga occitana (e totas las diversitats) ; sèm donc plan mai partits al XXIen sègle ambe lo Felibrige e l'IEo...

3 / I aguèt mantunas inquisicions en Occitània, contra mantunes tipes de cristians, e aquò dinca a la fin del sègle quora l'avesque de Tarba refusa la frasa «que sòi era immaculada concepcion» marcada sus la cauna de Lorda, per la fòrça dels militants de Bigòrra al XIXen sègle ; calguèt una peticion contra aquel avesque per poder evitar la francizacion del catolicisme ; d'unes an encara lo pantais d'occitanizar la glèisa catolica, aital un pelegrinatge ... E la paura Bernadeta, occitanofòna reala, es estada exilhada a Nevers, en zòna lingüistica francesa, Nevers que n'a ara abandonat la memòria.

Lo jornal de Jean Jaurès, coma es de costuma, ne fabrica un resson (e es normal s'èra escrit per un jornalista independent), escrit o redaccion dempuèi Montalban, o quasiment en Lomanha de Gasconha, per un capolièr del Felibrige qu'es plan conegut per èstre en disgràcia ambe lo poder catolic de Tolosa dins un afar fosc al entorn del Collègi d'Occitània (per far cortet) ; la reveréncia al poder ecclesial tolzan e integrista catolic a jamai portat una linha dins lo jornal de Jean Jaurès.

 4 / Donc ambe aqueles quatre magnifics pilars, per un occitanisme «modèrne» del magnific XXIen sègle, non podèm qu'esperar un marridatge en Avinhon de MarridaJoana ambe Joana d'Albret en tèrra independenta legalament abans lo 22 de setembre 1792, vist qu'ela tanben es despistada dins lo sistèma universitari montpelherenc, aquel que fabrica, ambe los amics politics del Midi, e qu'en comission tolzana explícan "en fRance il n'y a qu'une langue", e la promocion de l'Abbat Grégoire, una placa inaugurada a Montpelhièr, o qu'es despistada pel sistèma francés de pensada.

Conclusion, la question es clara : ambe aquel movement occitan tant despistador, de qué lo pòble d'Occitània aurà d'esperar ? Lor cal far fisença politica ? segur que la supausada elita occitana a gaire colhons per se defendre, e alara se comprendrà melhor la revendicacion de Perpinyà pel nom de la region (bilhet en seguida).

Jà pausar aquel bilhet explica un NON dels pus grands, non a la fisença per l'elita autoproclamada de l'occitanisme dit modèrne, o simplament al sistèma politic jacobin francés.

Juranson, bilhet politic e viticòl

Ièr dissabte ai aprofièitat de las pòrtas dubèrtas per anar en Juranson, l'operacion es classica e exagonala : de ferme en ferme.

Mas ieu soi estat en Bòrda en Bòrda, e per garantir l'identitat occitana de la visita, soi estat en aquel polit BEARN ! Aquel Bearn que sap que son Bearnés e ligats a l'ensemble cultural, economic e social d'Occitània, a l'Oèst d'Occitània, prèp dels Pirinèus, al nòrd-oèst, al costat d'Iparralde e al Sud de Gasconha. E donc, soi pas estat decebut (es qu'o podiái èstre, non) ; amb un amic avèm entrevistat en occitan (seràn publicada aquí lèu) e sense ges problèmas lingüistics, mantunes viticultors que se díson terroiriste... mas qu'an vin de Juranson que son grandament d'una linha istorica respectada e aiçò dempuèi sègle e sègles !

Concretament quora escrivi aquel bilhet, avètz un vrespada que damora per anar cercar aquela experiéncia d'Occitania en Bearn, direccion La Capèla de Rossa en Juranson.

Lo Juranson es modernitat e l'istòria del Bearn al meteis temps, es un pòble de 70 viticultors, la familha e la seuna environa, es la patz agresta, es la vida que respecta l'avenidor, es per tot dire la biologia, la vida, l'èime occitan per esséncia (es pas question de beure lo Juranson coma per las hèstas de Dacs o de Lo Mont, o d'Ortès), lo vin de Juranson es esséncia del vin occitan. Mas aiçò o cal ameritar, e donc cal aver viticultors que o posquèssen transmetre en vos far tastar lo país de Juranson en Bearn.

Geograficament es Juranson tanben, als tres punts d'orientacion pels Occitans, es la Gran Grana a l'Oèst (lo vent e las aigas q'emplenan los gruns), la vila de Pau e Gasconha al nòrd (la vida istorica del vin)  e los Pirinèus (son al pè dels monts internacionals dels Pirinèus que lo «vent balaguèr» lor dónan aquela especificitat occitana). Lo vin de Juranson es la vida e l'istòria de 70 familhas (70 independents), que fan viure lo vin e la lenga occitana de Bearn, sense relambi e malgrat los maissants temps que nos fan viure los poders nordics.

E quand tastat tot aquò un francés explicarà terroir, vertat qu'es tanben una cultura ges mecanizada, car suls costalars de Juranson, la pendolha es granda e lo vin capborrut, i damora coma un Rei, çò que fabricarà un «Rei de vin», un temps refusat per la corona francesa, es ara vendut coma occitan dins lo monde sancièr, sense cap excepcion, sense cap moderacion, lo Juranson aquela a ambiciós, e francament -tastat- o amerita.

L'aficatge francés dins lo ment anglés, baila aquò :

 Bon, mas Juranson es pas brica aquel fantasme de modèl toristic, es la vida occitana en real, de vertat, e cada botelha de Juranson serètz lo Rei qu'Occitània a agut quora Joana de Labrit regnava, una femna que los poders franceses an sempre renegat. Es d'aquel biais que Juranson es lo vin del poder occitan abandonat en Bearn un 22 de setembre de 1792, abandonat per mantunes borgeses de la vila del nòrd, Pau (dedins lo Parlament de Navarra), al cap del Costalars de Juranson dins la plana del Gava.

Atencion, quitament una pichona botelheta de Juranson es pas pichoneta, es un vin bèl quitament en pichona botelha.

Es un tresaur per Occitània per n'aver la color, mas tanben lo clar gost quora se passeja de Bòrda en Bòrda. E lo PERHUM d'ABÒR vos semblarà talament bon a la prima, al primtemps nivolós de l'Oèst d'Occitània, en Bearn !

 Enfin, aquela botelha d'amor occitan, vos la caldrà ameritar, los costalars i podrètz pas anar qu'a pè, o en veïcul a motor, la bicicleta pels entrainats, en motor per fotografe, mas sempre preveire de tastar lo tresaur dins la dimension del tresaur, a docina, reialament tal un Rei de Navarra e Bearn. 

E vos podrètz lèu sentir independent d'aquel monde e bravament emplenats e emplenadas d'Occitanitat, de la realitat reiala de Bearn. Mas res non val qu'unas visitas regularas dels 70 viticultors independents, non res non val aquò, per saber melhor çò que vòl donar lo Bearn al monde. Lo bilhet es de dimenge maitin, avètz la vrespada per los anar visitar, mas son dubèrts, al còr dubèrt per los que parlan Bearnés o qu'estíman defendre la diversitat lingüistica mondiala.

Tolosa se cerca lo seu bilingüisme, encara

Tolosa se cerca lo seu bilingüisme, encara, encara e encara !

E çaquelà i a unes exemple dins la vila de Tolosa que mòstran l'exemplaritat :

Es un entrepresa basca !

Cal notar qu'en Euskadi, que los "fòr e costuma" occitans i son aplicats dempuèi la fin del Franquisme, la lei per la lenga basca ajuda las entrepresas a melhor comprendre l'interès del bilingüisme, mas tanben a la seguida una fòrta demanda politica ajuda l'economia a emplegar la lenga basca (politica lingüistica).

S'espèra a Tolosa una reala presa de consciéncia politica per l'occitan, non pas l'occitan sonque coma element cultural, compassional, mas occitan coma element d'identitat economica per la vila mondina, dinamica lingüistica e economica.

Vertat que lo libreton (fòto junta) es utile, mas pas brica sufisent per desvolopar una politica per la lenga occitana. Aquel libreton es distribuat dins los servicis tolzans, mas jamai un foncionari de la comuna anirà lo distribuar dins los comèrcis de la vila, car digun o pensa aital dins lo sistèma politic tolzan ; es encara un libreton assumit per una minoritat de letrats e de ciutadans que fan la demarcha d'anar dins los luòcs culturals de la vila.

ÒR LA LENGA OCCITANA DÈU ÈSTRE DE TOTES/AS ! 

Donc s'espèra un emplec dinamic de la lenga occitana, e dedins las publicacions de la comuna, non pas per far plaser al sistèma associatiu, mas per emplegar la lenga dignament.

La lenga occitana dèu èstre de totes/as, coma per OGI BERRI que avenguda de Narbona a Tolosa (!) dona la lenga basca per totes/as, quasiment en faàcia una universitat qu'emplega pas l'occitan. E lo minjar distribuat es etic per la biologia de la vila de Tolosa, amai ! 

Podèm notar que lo personal politic tolzan a encara paur de distribuar la lenga occitana a l'exterior de la vila, dins totas las universitats, e que la lenga basca d'OGI BERRI sembla pas far paur als consomators tolzans ; donc la lenga basca s'exporta ! Lo mercat dels Bascos passa per la vila occitana de Tolosa, sense emplegar l'occitan, çaquelà ; mas qui gausarà lor demandar, quand las entrepresas tolzanas o lo politic o fan pas !

Militants ecologistas e lo baston d'Alternatiba

Per un relai ideologic Alternatiba a mestièr del baston coma en Atletisme, transmetre, lo problèma es que lo baston correcte en partent d'Iparralde se transformèt baston d'ideologia francesa aprèp la sortida de fRança ! Per far avançar l'ase cal un baston, mas cal verificar lo contengut de l'ideologia d'aquel baston ... Çò que faguèri dimenge passat, en demandar «l'occitan sus la pancarda, e donc TOLOSA, notat». O fariái per tot grope d'ideologia diferenta d'aquela.

La semantica es ecologista e PUNT per Alternatiba en fRança, passar l'Adorn, lo discors es pas estat transmetut sancièr, e o serà jamai pels ecologistas de fRança qu'aital fan pròva de nacionalisme lingüistic francés, una vergonha que frena lo desvolopament de l'idèa d'una ecologia per totes/as, totes los ciutadans e totas las ciutadanas d'Occitània.

Aqueste dimenge ai encontrat militants ecologistas d'Alternatiba ; lor auriá pas degut parlar e filar a l'anglesa, non pas coma aquel occitan anglofòne qu'es devengut un eròi, soi damorat e ai volgut explicar lo messatge d'emplec de l'occitan, en public, mas un messatge occitanista segur que non pas ; ai donc près aquesta fòto, abans la tempèsta ideologica Alternatiba Toulouse :

Soi sempre estat del costat de BIZI qu'a lançat l'iniciativa en Iparralde, e aquò foncionava plan ; mas l'exportacion fòra Iparralde, en mesclar ecologisme ponchut e l'ignorança francesa fabrica un sistèma ideologic qu'oblida la filosofia d'Alternatiba en Iparralde ; soi pas segur tanpauc qu'un sol militant d'«Alternatiba Toulouse» posquèssen saber çò qu'es Iparralde !

Dinc èran sul mercat de Sant Albin, dimenge, coma faguèron sus mantunes mercats de l'Estat centralista francés ; un Estat que BIZI a la costuma de trabalhar politicament en Iparralde sus basa que son pas regionalistas.

Donc, en plan de fisença, en la transmission del messatge politic conegut, ai agut un comentari sus la pancarda qu'oblida l'occitan, e lor ai parlat (error!) ; es una causa qu'ai remarcada al fial del camin d'Alternatiba en fRança, s'oblida las lengas de fRança, e donc la fusion qu'a permetut de bastir un discors coërent en Iparralde, o «Pays Basque français» pels ignorants de l'Alternatiba de «Toulouse» ; aquel comentari èri simplament «fauta Tolosa en Occitan», sul pic una femna del grope (presenta sus la fòto) arriba ambe lo discors maurrassian de «çò que me gèina ambe l'occitan es qu'oblidan lo provençal, e lo provençal es pas d'occitan» ; aital podèm reconéisser clarament l'ignorança francesa, e lo discors de l'extrèma-provencalisme de tipe Coulectiéu Prouvenço.

Donc aiçò que me sembla un discors d'ignorança, l'es de vertat, en descalatge sancièr de la reala Alternatiba qu'ai seguit dempuèi la debuta, m'enràbia. Donc un membre autre del grope (sus la fòto sempre), assaja de me sortir del luòc public perqué «derengavi» ; son pas monde grandament democratas, en tot cas aquel e aquela de «l'occitan es pas de provençal». Per astre, un autre membre (sus la fòto sempre), qu'es immigrat del nòrd, es vengut me sosténer ! La paradòxa es que los Occitans m'an castigat coma l'extrèma-dreita o fariá (!), e un immigrat francés a Tolosa es vengut m'invitar a las jornadas per «far ausir l'occitan».

Tanben, se me conselhèt de venir convéncer que l'ignorança francesa amagava lo subjecte del contengut del messatge d'Alternatiba Iparralde, en reünion privada, a l'escondut : l'occitan es presat, mas a l'escondut … coma l'extrèma-esquèrra de Jean-Luc Mélenchon nos l'explica. «mas que fasiatz quand i aviá de reünion d'Alternatiba?» Es un biais de dire, aquí en public, acceptèm sonque un discors, lo nòstre, pas de debat, «vos pregam de partir ! », sus una plaça publica, alara vos podètz imaginar quand seràn al poder !

Avèm discutit sus lo biais d'esciure Alternatiba en occitan, «es pas grèu de l'aver en basco» ai respondut ; mas lo problèma es d'aver sonque marcat «Toulouse» devath, aiçò lo gente militant a pas comprès tanpauc.

Ai refusat la genta convidacion a las jornadas de setembre : soi pas l'indigène que parla la lenga d'aquí, soi pas l'occitan que se sortís per explicar que lo discors d'«Alternatiba Toulouse» es coërent. Es pas coërent parier qu'aquel d'Alternatiba Iparralde. Detalh, al moment de la manifestacion pel departament Pays-Basque, se me preguèt d'anar parlar sus l'empont, coma representant d'Unitat d'Òc, e «sobretot pas en francés !», dixit Jakez Abeberry, cap redactor d'ENBATA.

Per clavar, farai tot mon possible de pregar qu'Alternatiba damorèsse en Iparralde. Per rason d'eficacetat politica, de civisme, de civilitat en Occitània, e de non amalgame ambe lo nacionalisme francés qu'es prigondament enraiçinat dins l'ignorança francesa, e sobretot en Occitània.

-°-

Per clavar vòli felicitar aquel occitan anglofòne qu'es estat un eròi dins un Thalys entre Amsterdam e Paris, atudat dins la vila d'Arras en Picardia.