Quand las informacions fan la semantica complotista

La semantica complotista es una manièra de far correspondre de las informacions e assegurar que lo grand public es capable d'entendre que lo complòt, la manipulacion de las idèas, la manipulacion de la realitat es possibla. E los sistèmas politics centralistas i ajúdan grandament car son basat sus una maufisença de la compreneson democratica dels eveniments.

Tot d'un còp, per l'atemptat de Niça, sus la passejada, la rota de la platja, siam passat, en tres jorns e nuèchs, d'un menaire de camion de l'ISIS, a un perturbat mental (en procediment de separacion de cople), a una revendicacion ISIS pel canal costumièr e tardiu de l'atemptat de Niça. I a de qué postular del problèma informatiu francés, e tanben del pauc de coneisséncia del terrenh de las autoritats politicas jacobinas francesas, autoritat que son supausat gerir la Comtea de Niça al sègle XXIen, ambe l'ajuda de la partidocracia jacobina de dreita o d'esquèrra (dreita o esquèrra del rei, sabètz la referéncia al mens ? Vos vau pas contar tota l'istòria ?).

I a de qué se demandar de qué fabrica la polícia municipala de Niça -condicionat al nacionalisme francés dempuèi 1860-,  quand un camion arriba sus una manifestacion del nacionalisme francés, un ser de 14 de julhet de 2016, lo jorn que la preson dels parisencs es estada presa per liberar los presonièrs politics del reialme franc... una data que Niça li dèu pas saber, mas a l'epòca Niça èra pas "francesa" ; donc lo 14 de julhet del modèl francés actual, la Comtea de Niça n'aviá a fotre en 1792, o puslèu un pauc coma los Angleses anuèch párlan de #BastilleDay. Per confirmar la donada istorica, vaquí una mapa francesa de 1732 qu'explica plan çò que son las «provinces réputées étrangères» ; estranh (!), en 2016, Niça s'en remembra pas ! Lo complotisme encara ? O simplament l'istòria manipulada per las santas escòlas republicana francesa, e los sants regents, escòla de la tresena republica que despís aquel temps, res a cambiar, escotèm Regís Debray per n'èstre convençuts.

Alara comprèni melhor per una data e commemoracion qu'es pas de Niça, fau bolegar son monde nacionalista per far oblidar l'istòria. Dins un programa politicament militant, fRance CULture explica lo seu pensament sus «L'adieu à l'histoire» ; oblidar l'istòria ...Alain Finkielkraut convida un nacionalista francés per nos explicar que los Franceses oblídan l'istòria, l'istòria de la gentilhessa politica francesa, de la sapiença parisenca, de la patz parisenca e republicana, plan segur ! Lo nacionalista francés, Régis Debray, li explica bravament tot aquò ; mas oblida d'explicar que la Comtea de Niça a pas la meteissa istòria dita «francesa» (francesa tal qu'o pensam en 2016), e benlèu que la supòrta sonque despís 1860 per un referèndum sul modèl Putin en Crimèa (2014), e en realitat de gestion francesa sonque aprèp la patz europèa de 1870.

Cada còp qu'assagi d'explicar l'istòria tal que los Occitans, e los Nissarts autanplan, la veson, d'unes nacionalistas franceses me fan la remarca «qu'anèm pas tornar a Adam e Eve» per gerir lo present... An plan rason ; l'istòria de Niça devenguda francesa (tal qu'o pensam en 2016) es una istòria recenta que Niça ne paga lo còst anuèch en 2016, per la gestion catastrofica de l'atemptat de Niça, gestion qu'es pas d'Adam e Eve, mas de Christian Estrosi, sos amics Éric Ciotti e Nicolas Sarkozy, E Bernard Cazeneuce e sos amics Manuel Valls e François Hollande ; avèm donc una gestion de Niça que se pensa a París en majoritat ; es benlèu aquí lo problèma de l'atemptat de Niça, basicament, ontologicament gestion jacobina. E despís París, los dos costats del reialme republican francés, se pausan coma solucion : 1/ la religion de Roma (la messa de condòl me faguèt duelh, coma díson a Niça), o 2 / la religion d'Estat, que per èstre de l'Estat francés son semblantas.

Dins la religion d'Estat, la dreita o l'esquèrra del rei-president, pensa que l'Estat es sant, e que pòrta totas las solucions de gestion de la Comtea de Niça despís 1870 ... Mas l'avèm plan vist, quitament decentralizat la polícia municipala d'en Cristian Estrosi, la collaboracion francesa a Niça, a pas poscut frenar un falord en camion.

Dins la religion d'Estat de tipe vaticanesc, es lo decorum qu'es important, e lo luòc de la novèla glèisa es essencial, santa reparada, (los Franchimands  díson reparate) es per aiçò que Nicolas Sarkozy o lo FN-BM i son estats ; fau plan reparar las errors del nacionalisme francés. Mas darrièr lo decorum, i a la guèrra a l'eretic, coma se l'Istòria de las guèrras de religion cristiana aviá jamai tocat Niça, çò qu'es vertat en partida, car lo reialme de Piemont-Savòia, Comtea de Niça èra pas del reialme francés a l'epòca, ni lo poder totalitari franc (sense Parlament) ; tornèm a l'istòria per explicar lo present. La Comtea de Niça pendent la guèrra de religion cristiana europèa, Niça, e lo parçan d'aquela Gavotina alpenca, èra debans un dictament vaticanesc de la religion, la religion novèla del Sant Impèri li es pas arribat pro fòrt per crear l'esquisma ecclesial, lo sant impèri germanic a assajat al sud de servar lo monopòl de la legida de la Bíblia.

Mas vist d'Occitània fòra impèri germanic (fasèm sempre istòria coma Regis Debray o demanda), vos podèm escriure que l'istòria de las guèrras de religions, las sabèm ; e donc sabèm çò que dona l'acarament entre un poder vaticanesc e una religion que demandava al pòble simplament de legir la Bíblia directament dins SA lenga... Es la primièra guèrra franca e papista contra los Catars ; mas avèm tanben conegut la guèrra dels cristianismes, papistas contra calvinistas o lutherians, los protestants d'anuèch. La guèrra que l'islam impòrta en Euròpa es similara a-n aquela guèrra cristiana d'un còp èra ; e malgrat l'evolucion de la pensada modèrna sul tèma, se vei desvolopar las meteissas responsas estupidas del sistèma politic francés, e del sistèma imperialista mondial, de l'economia de mercat pensat per la meteissa finança, modèl escòla de Luc en Toscana ; coma qué la vida istorica de las idèas pòt passar la pensada francesa, en lenga francesa, es autanplan, gregària.

Mas lo problèma es que de l'autre costat de Ròse, tot aquò -de la pensada gragària francesa- sembla encara tocar lo public, sovent gràcia a las glèisas catolicas e un esquèma ecclesial qu'a pas gaire cambiat, segur perqué la solucion politica del decorum papista damora en plaça ! 

Quand se sap melhor l'istòria, lo complotisme se comprendrà, e se ne rirà -nègre- de veire de quina manièra lo poder politic parisenc, centralista e pauc democrata, socialista o de la dreita bonapartista, farlabicarà los eveniments per s'adobar sa «genta» politica en país de conquèsta, per enganar encara mai la populacion, «réputées étrangères», mas sobretot sotmetuts a la pensada unica francesa, la pensada gregària francesa. E aquí los mèdias parisencs, que son 99 % çò qu'escota ara lo pòble de Niça, e lo pòble occitan, ajuda fòrça al desvolopament de l'engana jacobina francesa, ambe una còlha d'intellectuals, de tipe Académie française, que son lo relai clar de las idèas nacionalistas/regionalistas d'expansion parisenca.

Senon, Niça es en duelh, segon lo primièr ministre Manuel Valls, per tres jorns !

Jorn catastròfa es anuèit

I a jorn que se pòdon veire coma Jorn Catastròfa ; aital anuèit de doás manièras en foncion de la catastròfa.

Lo rei Loís XIV es estat coronat e l'avèm agut de suportar sus la fisclaitat de la zòna fiscala Languedoc pendent tot lo seu moment de poder solelhós, per pagar Versailles mas pas sonque, tanben per una diplomacia de guèrra sampitèrna, notament contra Espanha ; lo rei catastròfa es plan Loís lo XIVen.

Puèi lo XVen en seguida e lo XVIen ... los Parisencs en revòlta aprèp mantunas autras revòltas en Occitània, l'an descapitat. Una solucion radicala per non lo veire tornar. Mas cap leiçon es estada enregistrada pels Europèus quand Napoleon Buonaparte es estat exilhat sus las còstas toscanas ; es tornat.

Sembla que l'istòria fabrica corses de l'emmerdament permanent pels estudiants, mas ges resolucions pel futur dels pòbles sotmetuts o pas, ni per cap classa sociala.

L'autra catastròfa es puslèu lingüistica, mas tòca de prèp Occitània, e sa fragila lenga mesprezada. 

Es l'annada Bolega lo Piège, Shakespeare ! La creacion de la semantica es una especialitat de Cassignac, Cassinhac, pels intime ; e la fabricacion aguèt de resson car -sempre en retard- l'occitanisme a pas vist l'interès d'Internet a la debuta per expandir la lenga occitana, e donc sa semantica.

Ara l'efèit creatiu cassinhaquenc passat, criticat dins la revista papièr e seriosa Lo Gai Saber, los occitanistas an vist que se podiá installar la lenga seriosa sul net. Una lenga seriosa es pas una lenga romanesca, es una lenga viva que la populacion a emplegada o emplegarà  car l'istoric lingüistic es pro plan conegut e l'environament lingüistic latin e grec tanben.

1 / per Internet i a lo Congrès qu'assaja de recampar l'ensemble de las letras (en diccionari) occitanas. Es un organisme que se vòl permanent. Es sobretot l'immanacion dels vièlhs Conselhs Regionals (abans la reforma socialista). Ai causit la pagina en francés, volontariament, car lo site exista realament coma una veirina francesa pel poder jacobin, per poder dire al cap -a París- que fan quicòm per l'occitan ; pel moment es patrimonial, 75.1 segon la santa constitucion de mèrda que ierarquiza las lengas, sempre lo patois parisenc primièr.

2 / i a l'Academia Occitana que se vòlon dins una dinamica independenta e sobretot ligat a tot l'ensemble occitan, tot en preconizar una modernizacion de la lenga sul modèl de las lengas latinas vesinas. Aital son a la redaccion de « l'òbra de l'Academia Occitana, lo DGLO, diccionari General de la Lenga Occitana »

2 / Plan evidentament podètz aver dins las vòstras bibliotècas los diccionaris de Per Noste, fargats sus basa plurala (çò qu'es raríssim dins lo mitan de l'egò-sociolingüistic occitan), es una aisina tanben ; e coma diccionari occitan (variacion gascona) oblida pas de dubrir la finèstra al lengadocian vesin, li fautava moneda per dubrir a Gavotina, Auvèrnhe, Lemosin, e Provença. Es mai de trenta annadas de trabalh.

Sul papièr, e de manièra isolada (per la fabricacion), avètz evidentament los diccionaris (serioses) francés-occitan de Lemosin, de l'Auvèrnhe, e de ... Provença (sovent en oblidar Gavotina e donc un ensemble politic qu'es la Comtea de Niça sancièra). 

Lo problèma principal dels letrats occitans es que diccionari, per els, vòl dire diccionari francés/occitan (modèl Frederic Mistral) o occitan/francés, la sotmission al mèstre jacobin es granda dins aquel mitan; Cantalausa es estat lo sol a prepausar sus papièr un diccionari de la lenga, es puslèu conservador coma diccionari, tròp pastat de las influéncias binàrias, rurala e catolica. Es lo meteis e diferenciat conservatisme tot en vóler una modernitat, conservatisme que trapèm dins lo mai que bèl e polit, al editat çaquelà, diccionari d'en Cristian Rapin. Quí a pas lo diccionari d'en Cristain Rapin non pòt florir sa lenga de sinònims, car de diccionari de sinònim la lenga occitana .... li fauta ! Lo diccionari es partit d'una necessitat de terrenh, d'una vida de conselhièr pedagogic qu'a dubrir escòlas per immersion lingüistica en Agenés, sense autorizacion d'Estat, mas qu'ara son trabalh es desgalhat pel sistèma politic en plaça dedins l'Éducation dita Nationale.

E pendent aqueles tempses longasses, lo mèstre jacobin passa a l'anglés, en tèrras de conquèstas du citoyen du midi, o al patois parisenc matinat d'anglés, parce que ça fait chic. La còpia estupida dels Parisencs la fabrica Montpelhièr, la ville du citoyen du midi !

 

E nos an demandat de venir manifestar per l'occitan ! Quí, QUÍ ? D'occitanistas de Montpelhièr car son salvatjament a suportar tot aquò. Resulta de la manifestacion : zèro. Enfin pauc vesedor... car sabi qu'a l'amagat es estada utila. Es que se podrà suportar per l'occitan d'èstre la sampitèrna lenga de l'amagat ?

Se d'unes sábon pas perqué cal votar "Occitanie" pel nom de la novèl region (serà jorn de catastròfa pel Conseil d'État e l'Estat centralista e totes los Jacobins); ne vaquí una autra rason. Ai jà votat sul site; fasètz parier (damora dos jorns), es pas sovent que los jacobins nos demandan de causir dignament.

Corsega, la nacion dels elegits exemplars !

Corsega es una nacion de l'Estat francés, sotmetuda al regime republican francés, al país de la déchéance de la nationalité, frena pas d'emplegar las lengas de l'espaci territorial, la lenga còrsa en Corsega :

Los qua fan qu'es possible d'aficar aiçò son militants NACIONALISTAS de Corsega, que lo pòble còrse los a elegit al Conselh Territorial en 2015, e an la majoritat ; e democratas, son elegits de totes, los nacionalistas e los autres: mas lo lògo aquel èra l'ancian lògo de la majoritat non nacionalista anciana.

Lo discors de Jean-Guy Talamoni, president de l'Assemblèa Territoriala de Corsega, pel cap-d'an 2016 o faguèt en lenga còrsa e vist la polemica francesa sul tèma del darrièr discors en lenga còrsa, lo discors es estat tradusit en lenga francesa, mas un occitan normal o podrà entendre en lenga còrsa ; es un discors d'una granda dignitat democratica. 

Me sembla que lo modèl còrse es un modèl que dèu èstre importat en Sud-Occitània-Catalonha, e en tres lengas.

Lo problèma ara es que la politica per l'occitan o lo catalan es encara cantonat al suplement d'anma (e totes los partits jacobins o pensan aital). L'autre problèma es lo ròtle del Partit Occitan, que, aprèp l'error del servici de comunicacion del novèl Conselh Regional (jamais rectificada, alara que per d'autres subjectes o fan sul pic), me mandèt oficialament una demanda de rectificacion associada ambe un regret de l'«error de picatge» coma per perdonar, e s'adreiçant aital, dona un ròtle al POC, lo ròtle de s'adreiçar als clients electorals, un ròtle dins lo sistèma comunautarista que lo clientelisme socialistas vòl far perségre, notament per la politica per l'occitan e lo catalan.

En Corsega la lenga es de totes/as, es la lenga politica de totes/as lo president del Conselh Territorial parla la lenga especiala del territòri e pas simplament de manièra culturalista, compassionala, clientelista. Corsega es un modèl clar per cambiar Occitània, un bèl tròç de l'Estat de la potanciala déchéance de nationalité, fRança que suportèm e que sèm forçat de votar pel nacional-expansionisme francés o regionalisme expansionista parisenc, e los partits jacobins. e regretam sistematicament lo ròtle que lo Partit Occitan vòl jogar dins lo sistèma de la decentralizacion, mas aquel ròtle es la resulta del percentatge electoral que la populacion li dona, benlèu que lo discors politic e public del POC es benlèu pas pron-plan entendut e pensat per los que vòtan, e pels militants.

-°-

-°-

Novèla ràdio occitana en numeric per Internet

Quand una ràdio d'aquel nom, Ràdio Nacionala Occitana, arriba pel net, me sembla important de la far conéisser. Aital ai entrevistat lo seu director Theò Bajon. Questions en occitan, responsa en francés, aquí avètz la traduccion de las responsas.

Blòg : A quina data exacta de dubriguèt la ràdio per Internet ?

RNO, TB : La ràdio arribèt fin julhet, clarament lo 28 de julh.

Blòg : de quina manièra se finança ?

RNO, TB : La ràdio es sancierament amatora, de volontariat, avèm pas cap finançament e difusa cap reclama (a despart dels eveniments locals / occitans)

Blòg : Quines son los productors dels programas ?

RNO, TB : Alara pel moment, es vrai qu'avèm pas beucòp de programa, mas lo grope volontari Broa de Save, venent de Gasconha (un ensemble de joves occitans), aqueles aníman una emission sus la ràdio. Sèm dubèrt a totas las personas qu'an la volontat e l'enveja d'animar programa, que fosquèsse enregistrat o en dirècte ( la ràdio estent sancierament faita pels volontaris)

Blòg : Perqué lo qualificatiu de "nacionala" ?

RNO, TB : La qualificacion de "Nacionala", es tot ben just dins la realitat sevent presenta dins lo mitan occitnaista, d'una nacion occitana. La ràdio se vòl èstr euna ràdio per tot lo país occitan, lo mot, la semantica me pareisson interessanta al moment de la creacion. ( o cal dire que lo qualificatiu es pron inspirat de la RNE, Radio Nacional Española) 

Blòg : La linha editoriala, quina es ?

RNO, TB : Per çò qu'es de la programacion e la getsion tecnica de la ràdio, ia que me, pel moment, que la fan. Las personas prefereisson plan segur animar los programas que de s'aucupar de la ràdio, mas es una partida pro interessanta, e se qualqu'un me vòl ajudar a la tasca, aquò serà dab granda plaser.

Blòg : I podrà aver publicitat a l'antena ?

RNO, TB : Nòstra politica es vertat de non pas difusar reclama, mas acceptèm çaquelà la promocion d'eveniments occitans e/o locals.

Blòg : ja i aguèt d'autras estacions qu'an desaparegut de l'Internet, n'avètz conciéncia ?

RNO, TB : Plan segur que n'avèm consciéncia, mas la tòca de Ràdio Nacionala Occitana es pas de far «concurréncia» a las autras webràdio. Volèm vertat una ràdio que se destria per sa programacion, ja musicala e puèi suls programas e emissions particularas. Malgrat de non pas foncionar sense qu'ambe personas motivadas, se compta melhorar la qualitat de las multiplas difusions.

Blòg : De quina manièra vos podèm ajudar per programas musicas italianas, espanhòlas, bascas, catalanas, bretonas,etc. ?

RNO, TB : Per aquela difusion musicala, RNO se vòl destriar grandament. Nòstre programacion passa per totes los gènres, e sobretot una mescla ambe la creacion occitana e las creacions musicalas anglesas, mas tanben basco, bretona, còrsa... En çò que concernís la programacion musicala, sèm atanben dubèrt a las preposicions que lo public nos farà sus la pagina facebook.

Blòg : Pensatz èstre un jorn present sus la RNT ? o la FM ?

RNO, TB : Nòstre objectiuo puslèu nòstra utopia, seriá vertat de poder èstre difusat sus las ondas, mas sobretot sus l'ensemble del territòri occitan, malgrat que lo budgecte es pas encara aquí ; al final, seriá una consecracion per nosauts !

Blòg : De quina manièra avètz l'intencion de far la publicitat per far saber l'existéncia de l'estacion ?

RNO, TB : Per çò qu'es de la comunicacion, avèm una pagina FB que nos ajuda d'aver novèls auditors. Comptam atanben sul mitan occitanista per charrar sus nosauts.

Blòg : Es una ràdio numerica novèla, serà presenta sus l'eveniments occitans o del Sud d'Occitània o del Nòrd d'Occitània ? Difusion de directes ?

RNO, TB : Es vertat qu'èstre present suls eveniments occitans es formidable, tot parier que la retransmission en directe. Mas avèm besonh de volonaris per aiçò far e es una de als causas que fauta pel moment (a travèrs Occitània sancièra), mas la nòstra estacion es jova e esperèm que devendrà mai bèla. 

Ràdio Nacionala Occitana

Armènia : es sus la talvera qu’es la vertat

#Armenia #GenocideArmenia #Libertat 1915, lo chaple dels cristians armenians en Turquia pòst Otomana se fabrica en plena guèrra de 14/18, devenguda pauc a pauc mondiala, ailà ambe l’ajuda tecnica del regime prussian, lo regime amic, los aligats per la guèrra Prusso-austriaca contra una autra partida del continent europèu. Lo regime Turc que seguirà negarà l’istòria dels chaples seus, chaples que son devenguts corrents un pauc pertot sus aquesta planeta al fila del XXen sègle, sobre l’esquina de comunautats umanas plan diferenciadas : Josius, Rròms, Omosexuals, Protestants, Comunistas, anti-Estalinians, anti-Lenistas, Hotó/Totsí, republicans independentistas de Lorrena-Alsàcia, Indigènes d’America (un sègle abans), Indigènes d’anuèch al Brasil, Chaples de Libèria, Chaples cristians en Argèria, Chaples dels Cristians al Sodan, Chaples dels musulmans pels Bodistas, etc. La lista del XXen sègle es longa, aquela del XXIen sègle serà autanplan longa, malastrosament segur jà.

La rason es l’ignorança e la fauta de transmission dels sabers politics populars.

Paul Froment, lo poèta, a donat una lutz particulara a la talvera, dempuèi pensi que la talvera donava la relitat d’una societat sancièra, mas quora un subjecte politic se dèu d’èstre tractat, es tanben sus la talvera que se trapa la vertat, Istinia e Pravda coma díson los Russes.

Ieu ai sempre pensat que l’esquerrisme capborrut que pensa pas l’istòria de las esquèrras o dels regimes etiquetats d’esquèrra, èra un dangièr per l’umanitat, dins un programa de fRance CULture, lo concepte armenian de «viure a l’”ompra” de Lenin» trapa una descripcion pro aisida d’entendre. Pròva del dangièr d’un militantisme comunista, pastat de sovietisme, avuglat per la propaganda sovietica (coma l’es anuèch del Putinisme), e que, encara anuèch, a semiat un pauc pertot dins los gropusculs esquerristas d’Occitània (Libertat) o Catalonha (CUP) ; per aquestes escampilhats de la memòria umana, lor conselhi d’escotar aquel programa :

Dins lo camp dels etnistas de l’occitanisme (Partit de la Nacion Occitana, Fontanistas), conselhi d’escotar un autre programa, perqué la «damorança de l’espasa» es la resulta clara del netejament etnic modèl turc ; tanben dins lo programa de fRance CULture, s’i parla dels problèmas de transmission de l’identitat e de la manièra qu’una societat masclista (coma l’es la musulmana) fabrica problèma per las generacions futuras, sobretot per aquelas qu’an de s’amagar aprèp un chaple (se cal imaginar en Occitània, al XIVen sègle quand lo protestantisme arriba aprèp lo catarisme, e totes los sègles aprèp) :

D’aquel programa, se podrà entendre qu’un Estat etnicament pur es impossible e, Euròpa, nimai pertot sus aquesta planèta. Mas cal bastir un Estat de la laïcitat, sul modèl occitan, que respectèsse totas las manièras d’èstre, tot en imposar par als autres regimes juridics que toquèsse a la libertat d’expression de totes los gropes de la societat, femnas ges oblidadas, amagadas.

Puèi als dictator de la violéncia per resoldre los problèma, Hrant Dick matat, es un sant democrata, que nos cal pregar d’aver en memòria, per sempre. Agòs es sa revista.

Lo programa installa clarament la diferenciacion entre la ciutadanetat (la lei dins l’Estat, e son respecte) e la nacionalitat (desligada de la religion, lenga e cultura reconeguda e respectada oficialament). Es la linha politica describuda per un Cornelius Castoriadis dins son trabalh de recèrca per l’etimologia dels mots, e las istòrias de l’emplec dels mots; son elements basics per la pensada occitana modèrna.

Aquestes tres programas longs de fRance CULture an fòrça a aprendre a un fum d’occitanistas, capborrut de la teoria jacobina francesa, principalament a esquèrra, mas pas sonque, catolics o prega-diu del cristianisme occitan ; i a tanben ancians o actuals comunistas.

Se cal imaginar Marselha coma una capitala occitana, mas tanben coma la capitala d’aquela Armènia qu’a suportat coma Occitània, totes los castigs politics dels totalitarismes de la Mar blava dels Mòrts o migants d’anuèch e dels passats. Marselha es la talvera de la memòria viventa dels pòbles mesprezats en Miègterranèa. E los Armenians son albergats en Occitània, per viure al país nòstre, e son pas los sols. Quí los infòrman a Marselha del castig francés sobre Occitània ? Es sus la talvera de la coneisséncia que se trapa la vertat ; paul Froment : «es sus la Talvera qu’es la libertat», païsan de Pena d’Agenés que se suïcidèt a Lyon, per èstre pas sordat francés forçat. La talvera francesa mòstra gaire sens que sa similitud al regime dels «Joves-Turcs».

Las colors armenianas a Marselha me fan pensar a-n aquela talvera de la memòria umana, universala memòria que la devèm tanben transmetre en lenga occitana.

Mas l’armenian es lenga oficiala en Armènia orientala, e tòrna a l’ensenhament en Armènia orientala. Mas l’Armènia (Orientala, diapòra, ciutadana e democrata) tòrnarà l’identitat armeniana a la populacion «a l’ompra de l’espasa».

-°-

E aqueste maitin, Vilaweb (en catalan), tòrna publicar l’article del 02032015, per informar Catalonha del genocidi d’Armènia.

-°-

Un pòble ferit jamai abandona sa memòria, e los turiferaris pagaràn un jorn.

La nòrma e l’aficatge dels ostals comuns

En Occitània, l’aficatge de las bandièras deuriá èstre una règla, sense cap etiqueta politica, la nòrma deuriá èstre aquela :

1 / Union Europèa, perqué sèm dins aquesta union d’Estat, e cal pas oblidar qu’es una union d’Estats e qu’es pas la panacèa politica, ni una panacèa per las lengas mesprezadas pels Estats.

2 / França, perqué lo regime en Occitània, es plan un regime legal francés, dit République, perqué París a gardat, e li avèm donat tanben, lo monopòl d’establiment de las leis de ciutadanetat e que lo personal politic nòstre li es plan sotmetut.

3 / la bandièra occitana, que dèu respectar totas las particularitats d’Occitània ; es per aiçò que quitament en «Lengadòc», dins la zòna fiscala de l’ancian regime, Généralité de Languedoc, soi tanben per la preséncia de la bandièra ambe l’estela per respectar totes los parçans d’Occitània, e pas faire de la bandièra de la zòna fiscala, la bandièra de tota Occitània, un novèl centralisme sul modèl francés, una novèla centralitat de la pensada politica sul modèl fiscal lengadocian de Castrias.

Donc soi per las tres bandièras sul lindal dels Ostals comuns, ostal de la ciutadanetat per Occitània, la nòrma se plaçarà sus tres pals, o quitament quatre se la necessitat locala o crida ; per exemple en Fenolhedés que la bandièra de Perpinyà me sembla tanben apropriada, o en Ardècha e Droma que la bandièra de Lyon me sembla normala, o dins la Comtea de Niça que la manipulacion napoleonica faguèron «français» en 1860 sonque, o en Bearn e Avinhon que los borgeses vendèron l’anma politica del parçan en 1792, 22 de setembre, per un vòt que desplaçava la legalitat a París, en Auvernha e Lemosin que los pals an d’èstre quatre tanben, etc.

E conselhi a totes de tornar legir lo bilhet sul tèma de l’estela, bilhet qu’escriguèri vaquí tres annadas (me sembla !). Picatz aquí.