Corsega, la nacion dels elegits exemplars !

Corsega es una nacion de l'Estat francés, sotmetuda al regime republican francés, al país de la déchéance de la nationalité, frena pas d'emplegar las lengas de l'espaci territorial, la lenga còrsa en Corsega :

Los qua fan qu'es possible d'aficar aiçò son militants NACIONALISTAS de Corsega, que lo pòble còrse los a elegit al Conselh Territorial en 2015, e an la majoritat ; e democratas, son elegits de totes, los nacionalistas e los autres: mas lo lògo aquel èra l'ancian lògo de la majoritat non nacionalista anciana.

Lo discors de Jean-Guy Talamoni, president de l'Assemblèa Territoriala de Corsega, pel cap-d'an 2016 o faguèt en lenga còrsa e vist la polemica francesa sul tèma del darrièr discors en lenga còrsa, lo discors es estat tradusit en lenga francesa, mas un occitan normal o podrà entendre en lenga còrsa ; es un discors d'una granda dignitat democratica. 

Me sembla que lo modèl còrse es un modèl que dèu èstre importat en Sud-Occitània-Catalonha, e en tres lengas.

Lo problèma ara es que la politica per l'occitan o lo catalan es encara cantonat al suplement d'anma (e totes los partits jacobins o pensan aital). L'autre problèma es lo ròtle del Partit Occitan, que, aprèp l'error del servici de comunicacion del novèl Conselh Regional (jamais rectificada, alara que per d'autres subjectes o fan sul pic), me mandèt oficialament una demanda de rectificacion associada ambe un regret de l'«error de picatge» coma per perdonar, e s'adreiçant aital, dona un ròtle al POC, lo ròtle de s'adreiçar als clients electorals, un ròtle dins lo sistèma comunautarista que lo clientelisme socialistas vòl far perségre, notament per la politica per l'occitan e lo catalan.

En Corsega la lenga es de totes/as, es la lenga politica de totes/as lo president del Conselh Territorial parla la lenga especiala del territòri e pas simplament de manièra culturalista, compassionala, clientelista. Corsega es un modèl clar per cambiar Occitània, un bèl tròç de l'Estat de la potanciala déchéance de nationalité, fRança que suportèm e que sèm forçat de votar pel nacional-expansionisme francés o regionalisme expansionista parisenc, e los partits jacobins. e regretam sistematicament lo ròtle que lo Partit Occitan vòl jogar dins lo sistèma de la decentralizacion, mas aquel ròtle es la resulta del percentatge electoral que la populacion li dona, benlèu que lo discors politic e public del POC es benlèu pas pron-plan entendut e pensat per los que vòtan, e pels militants.

-°-

-°-

novèla reforma territoriala espaurugalièra

La reforma territoriala es donada pels jacobins coma l’element d’estauvi de l’argent public, alara qu’es l’Estat lo problèma (bilhet 1), e sonque l’Estat. Perqué aquel espaurugal novèl ?

Jà se ne parlèt lo còp passat, veire lo darrièr bilhet sul tèma.

Mas una mapa mandada per d’Occitans qu’an perdut la lenga, l’ai transformada e adapada a las realitats d’anuèch (ambe benlèu un apondon especial e necite per Niça, la Comtea de Niça, assimilada a Occitàn ia dempuèi pauc, e sobretot a-n aquestas França imperiala dempuèi 1860) :

Me sembla qu’aquesta reforma, fariá de l’Estat francés, enfin un Estat d’una sola «ferme d’État», que los estauvis serián de grandas dimensions e una realitat parisenca, enfin totes sols (!). E las pichonas entitats flamanda, bretona, basca, còrsa, catalana, alsaciana, savosiana e nissarda, una eficacetat politica de primièra, coma Mónego, es evident. E alara Occitània lo miralh que fauta a França per èstre realament una democracia que respecta totes los pòbles, quitament lo mai grand (en populacion) qu’es lo mai sotmetut fins ara.

Jà una sola «ferme d’État» seriá una granda refoma que, quitament los reis, i an pas pensat ; èran 5 generalitats (zònas fiscalas del reialme) al moment que los reis anavan se far copar lo cap :

Es una reforma que quitament Vauban i aviá pas pensat.

Nimai las armadas alemandas e lo poder pétainista en 1940… (mapa en lenga espanhòla)

En 2014, los qualificatius serián aital los meteisses, Occitània zòna liberada, free county dins lo globish actual de París, e la «ferme d’État» tornada a la gestion dels princeps republicans, aqueles que se vòlon republican e la bandièra sempre ont cal per mostrar lo republicanisme.

Es encara una reforma qu’es vista d’amontnaut, per tecnocratas, e politicians bonapartista e jacobins, que dels pòbles de França e de la ciutadanetat n’an res de fotre. Una reforma que l’Union Europèa inspira … o seriá lo problèma la tecnocracia pels pòbles ?

Alara perqué tantas precipitacions ? Es per amagar qué d’autre ?

La simpla rason es per explicar que las competéncias devon pas èstre aumentadas (causa que farà l’eficacetat reala)  e aquò mediatizat en particions o divisions per far regnar l’Estat jacobin e las seunas incompeténcias, sampitèrnas. La dimension d’una region –quitament granda- fabrica pas eficacetats.

De l’EGALITAT dita republicana, VOLÈM TANBEN.

Los imperialistas fabrícan inquietuds suls independentismes

Lo jornal Globe and Mail installa un article sobre las seunas inquietudas anglofònas a prepaus de l’independentisme. Se debana al Canadà.

Çaquelà las eleccions an bailat un govèrn de Quebèc sense majoritat independentista.

La Libre Belgique confirma per la Flandras, la pujada dels independentismes.

Mai de 40 % dins una enquèsta en Belgica, e mai de 61 % per la província Euskadi (EAJ e Bildu junt)… Quí me podrà dire se la frasa d’en Artur Mas es aplicada «se Madrid ajuda pel deficit de la Generalitat convòqui las eleccions», se la frasa es aplicada quin serà la resulta dels independentistas catalans…

Unió a páur al Principat de Catalonha, páur coma lo PSC (que fabrica una epuracion anticatalanista), an páur d’èstre separat de la basa politica ?

L’informacion a çaquelà pauc interessat lo sistèma politic francés, nimai las redaccions. Es que lo mutisme seriá pas lo melhor mejan de dire que lo fenomèn existís pas, es de dire lo modèl francés sul tèma.

Se cal recordar çaquelà que las resulta en Corsega son estadas bonas e que gaire de redaccion ne parlèt.