Loi des mesures de guerre VS democracia

Les Quebecois savent clairement dire les choses. Al Quebèc las causas son mai claras qu'a Paris, a paris ont Les Républicains, PSf, PCf, PRG, UDI, FN-BM, LERM son del costat de la « loi des mesures de guerre » per una region europèa que ... vòl VOTAR !

Alara quand tot lo personal politic jacobin, levat la France Insoumise e EELV, es mut sus aquel problèma de democracia en Espanha, se fau cridar a l'injustícia politica o al pòstfranquisme qu'a pas cambiat dempuèi la fin del dictator in bed.

Tot lo personal politic al govèrn de la Generalitat de Catalonha parla francés, mas fRança se trapa dins lo camps de la repression d'opinion del PP-PSOE-C's. La francofonia es encara dins lo camp del Quebèc e pas de la fRança jacobina.

I aguèt tanben protestacion francofònas en Confederacion Helvetica, lo .... partit socialista hevetica ; benlèu que lo Parti Socialiste français (los jacobins) an mestièr d'un estatgi de sciéncias politicas en Helvecia o al Quebèc ?

De la menteissa manièra d'espera encara e encara que los elegits d'Occitània BOLEGÈSSEN !

Catalunya - Catalonha : reaccion politica al Quebèc

Ligam del piulet oficial se tròba aquí o ailà. Pichona leiçon d'actes democratics ; d'escotar sancièr, donarà una leiçon als jacobins o regionalistas d'expansion parisenca, son talament muts per aquesta passa antidemocratica espanhòla que sembla un retorn al regime borbonic que fau pas bolegar.

La reaccion del poder al Quebèc es DEMOCRATA, que fan los elegits en Occitània ? Res ? Normal ? Son a rire de las estupiditats espanhòlas, es tot ? (Son ajudats fau creire !)

 Es que lo personal politic en Occitania sap pas pron çò que democracia vòl dire que mocar un pauc l'Espanha pòstfranquista ? Preferiscan fabricar camps de concentracion (en Occitània, pel desvolopament economic segur) camps pels republicans contra lo franquisme coma la IIIena republica o faguèt en 1939 ?

L'andogamia politica se fabrica ambe l'autoritat francofòna

I a d'albergament de pianò per serada privada qu'a un simbolisme bèl dins un Estat jacobin que l'oligarquia destrusís la cultura populara, cultura de l'Èstre, al profièit de la cultura de l'Aver, aver una subvencion. L'OIF a sièti a Paris, e la president es pas africana, es quebequesa, puslèu canadenca...

Lo militant politic breton explica aqueste vrespe que la seleccion estraita dels candidats a la futura presidenciala, per limitar lo nombre de candidat e assegurar una sotida digna e oligopolistica als candidats «grand», emplega lo mot de endogamic. A plan rason e lo personal politic escolhit per se presentar per las eleccions se preparan dins las institutions nautas del poder francofòne.

 

Lo blòg en referéncia es aquel, picatz aquí.

Lo jornal parisenc L'Opinion explica qu'al nivèl francofonia, la causa es pauc clara tanpauc, e lo jornal de Montréal tòrna préner l'informacion al moment que lo govèrn canadenc a de pensar al finançament de la francofonia, l'OIF. E l'engatjament canadenc es primordial, al moment que cal estauviar l'argent public, e pensar que los deficit son de cavar, dins los Estats occidentals, o endacòm en Estats francofònes.

Cal remarcar que la rason d'aquel manejament de l'argent public trapa rasons : recepcions oficialas a domicili personal, donc fau crompar un pianò de concèrt classic de classa dominanta.

La rason es donc clara, l'OIF es mens seriosa quand fau condamnar lo govèrn francés per non respectar las minoritats lingüisticas de l'Estat francés ; e cap cantaire occitan, breton, basco, catalan, alsacian, còrses, flamands, etc. cap compausitor de musicas del monde non-francofòna e vivent dins un Estat de l'OIF, m'a informat que serà o seràn convidats dins aquelas seradas particularas de la plutocracia francofòna.

Aquela manièra de foncionar dèu pas èstre especiala de la presidenta de l'OIF, ela dèu seguir çò que la plutocracia culturala francesa dèu far a París ambe l'argent de l'Estat que tot ciutadan paga en regions.

-°-

Oligarquia mondiala dins los Estats dits democratics, article en anglés de The Independent, London.

-°-

Los Hauts-de-fRance es pas l'oligarquia francesa, es una autra causa en geografia.

Racisme lingüistic francés vist del Quebèc

Sus RTL aqueste maitin, una bilhetista es estada inspirada :  nos explica que dedins l’ensemble dels locutors e de las locutriças de la «belle langue», los Parisencs, o Franceses, practícan lo «racisme lingüistic» de l’accent del Quebèc, mas tanben sus la semantica. lo site Internet de RTL la prepausa en linha directament. D’aquí la meuna crida, mas a 9h30 lo bilhet èra en linha, picatz sus las fòtos per aver los ligams e escotar :

Twitter es alara practica, RTL a recebut directament lo messatge, o pensi.

Ara lo bilhet aquel serà per descriure de l’interior e de l’exterior de la lenga de L’article 2, «le français est la langue de la République» francesa, votat ambe la majoritat socialista en 1992 (sonque) article que volguèron jamai completa, e l’an un pauc «melhorat» per un article 75-1 que clarifica o/e ierarquiza las lengas e los patrimònis lingüistics, la ierarquizacion sembla fòrça al biais del foncionament de l’apartheid lingüistic conceptualizat per unes lingüistas occitans,  podèm alara clarament descriure de quina manièra lo racisme lingüistic francés s’exprima dins lo s mèdias, mas pas sonque.

Cal una bilhetista del Quebèc per installar a l’antena de RTL, primièra ràdio de l’Estat francés, una causa qu’es viva dempuèi …. sègles !

- quí a jamai entendut parlar de l’accent dels mosquetaris, mercenaris gascons del rei franc a París ?

- quí a jamai entendut parlar de la guèrra a l’accent dins los emponts del teatre oficial francés ?

- quí a jamai entendut parlar de las leiçons de redreiçament dins la «bona manièra» per comunicar, dins los estudis dels mèdias, mai tanben dins los estatgis de formacion de comèrci ?

- quí a jamai vist los DRH de Radio France seleccionar l’accent francés, bon envidentament, accent dels animators de las localas de Radio France ?

E aiçò, es la guèrra que los locutors occitans qu’an la parladoira o patois francés en imposicion lingüistica constitucionala, lo mercat-Estat-nacion se fabrica tanben en far la guèrra als accents.

Cal pas oblidar que l’accent d’Occitània, es una traça de la lenga occitana dins lo francés, sense occitan, l’accent «du midi» (formula colonialista vièlha), l’accent es aviat mòrt.

Cal pas oblidar que l’accent del Quebèc es ontologic a la lenga francesa e sas varietats negadas dedins l’Estat europèu francés, mai tanben an daissat tranquille los «Franceses» del Quebèc e del Canadà, e donc l’an poscut gardar. es benlèu la solucion per Occitània, que París nos daissèsse en patz, viure la lenga occitana e son accent «du midi» en francés ; car cal pas creire que lo francés l’abandonarèm, seriá una estupiditat economica, al mens que París debutèsse de parlar anglés, çò qu’es un potencial clar, pel futur…

Nosautres avèm suportat l’imposicion e netejament lingüistic parisenc, 7 sègles, imposicion de la bona parladoira academica, la sola institucion qu’a permetut la transmission de las estupiditats lingüisticas del reialme o dictatura franca.

Quí a oblidat la frasa :

«Es interdit de parlar patois e d’escupir per tèrra» dixit l’escòla modèl del sant republican e nacionalista Jules Ferry

Quí a oblidat e quí pensa qu’aiçò a cambiat ? La FELCO benlèu, mas quina estupiditat … quora se vei lo modèl de transmission que se fabrica pels professors d’occitan, res a cambiat.

Quí l’a oblidada ? Èra la guèrra contra las lengas de l’Estat, del mercat-Estat-nacion qu’aviá mestièr d’aver foncionaris que parlèsse sonque un francés clar e oficial, sense accent, e tanben de preparar lo mercat-Estat-nacion, ajudar las entrepresas a vendre als locutors e las locutriças francesas.

Quí oblida que la definicion de patois a pas cambiada de 1954 a 2014, dins lo sant diccionari Le Robert ? Es un biais de foncionar qu’a jamai cambiat dedins l’Estat francés, los Quebequeses o deurián saber ! O al mens estudiat, en sortir de París, per saber çò qu’es en realitat la destruccion lingüistica santa e republicana francesa.

Un espèr çaquelà damora, e encara un còp nos arriba de Bretanha :

Lo tèxte de la publicitat – publicitat – explica : « es practic en Bretanha fan la traduccion en francés ! Vengas en Bretanha » ; es lo primièr còp qu’umor e bilingüisme son difusats per las televisions francesas, TNT-TDT, en publicitat. Çò que m’estona, es qu’aiçò circula gaire dedins los rets militants dels promotors de las lengas dedins l’Estat imperialista lingüistic francés.

Un modèl de publicitat qu’auriá poscut existar en Occitània, se los nòstres elegits occitans avián agut una reala politica per l’occitan, mas n’an jamai agut los colhons ! Vist las responsas qu’avèm agut per la campanha dita «départementale 2015», lo calvari occitan es pas acabat, sufís pas d’aver una crotz occitana coma simbòl de campanha per assegurar una promocion de l’occitan !

-°-

Me soi sempre questionat, ont podián anar los Argerians abans 1962 ? Los Catalans en una Espanha que los respecta pas ? Los Bascos en una Espanha que los respecta pas ? Occitans ara ?

fRANÇA es tanben lo Parti Québécois

Partidocracia francesa : lo francés s'imposa als autres, es tot ! Es aiçò que supotèm dempuèi l’edicte de Villers-Cotterêt coma l’a explicat lo «republican» e òme d’«esquèrra» Beregovoy en junh 1999. Lo francés es la lenga sobeirana e republicana PUNT ; èra justament per poder ratificar lo tractat de Maastricht, abans lo referèndum. E çaquelà lo Parti Québécois explica : «la sobeiranetat, es lo respecte de la nòstra lenga», mas pas las autras donc ? Es estonant, car per imposar la lenga del rei coma aisina juridica francesa, la cort del rei èra de lenga toscana e bearnesa, al moment ; l’explica en partida Claude Duneton dins «Parler Croquant». E quora lo Parti Québécois pensa bilingüisme o pensa per l'anglés, coma las elitas partidocratas parisencas qu'impausan lor poder a França e que van fan matematicas financièras a la City in London by Eurotunnel ; aital se fan perqué las matematicas son quasiment abandonadas pel sistèma educatiu anglés e per las elitas borgesas anglesas, embarrats dins un sistèma de meritocracia matematica d’Oxford e Cambridge.

Alara descobrissèm lo PQ …

«La sobeiranetat es de totes», clar mas pas parisenc ; a París, la sobeiranetat es SONQUE de los que son de lenga francesa. França es un sistèma d’apartheid lingüistic. La sobeiranetat es de totes, l’apartheid lingüistic parisenc tanben, mas quora lo «totes» es jà sense capacitat de comprendre que son colonizats politicament e lingüisticament, la question del francés en Occitània se pausa, sobretot en Occitània qu’avèm mostrat lo camin del juridic escrit al nòrd de l’Estat imperialista francés (Montaigne, «Les Essais»).

Per respectar lo francés, la lenga francesa, lo sistèma constitucional francés l’a renduda unica e forçada ambe l’article 2 de la Constitucion, en 1999, en interdissent la diversitat lingüistica, devath lo pretèxte de l’invasion de la lenga imperialista anglesa. Es «amusent» de pensar qu’una lenga imperialista se vòl protegir d’una autra lenga imperialista o supausada aital ; aquò faguèt fòrça rire a Brussèllas, mas s’oblida (es pietat sobre tot sul dorsier turc). L’anglés s’imposa per la fòrça de la practica, lo francés per la fòrça del dreit de tipe latin, lei qu’existava pas a l’esséncia de l’Estat francés, la genesi de l’estat reial dels Francs. La perversion es aquela l’Estat francés, aquel èra un Estat sense dreit escrit, al modèl celta. Lo dreit escrit es vengut de mantunas explicacions dels pòbles encara latinizats, e principalement dels Occitans que son a mand d’espotir, al XXIen sègle, 7 sègles aprèp l’arribada dels Francs en Occitània, per la fòrça de mercenari finançat per emprunts toscans.

Lo Parti Québécois i pòt realament res ; mas es interessant de veire que la pensada del Quebèc aplicada a París, fabrica la paradòxa de l’imperialisme franc, devengut francés en 1792.

Sul site del Parti Québécois podèm çaquelà veire que l’afar de la sobeiranetat lingüistica es especialament ligat a la lenga emplegada. Encara aiçò es un problèma parisenc aplicat de l’autre latz de la mar granda ; se la lenga es una pluralitat de lenga, la sobeiranetat es donc en dangièr segon los Parisencs, e van manifestar dimenge sul tèma.

Òr, la ciutadanetat es pas una causa lingüistica, mas juridica, e la lei se pòt exprimir en mantunas lengas ; en 1791, los dreits de l’Òme son estats tradusits en 7 autras lengas de l’Estat francés, se tractava d’èstre comprès per totas las populacions, a partir de 1792, la dictatura lingüistica francesa se dirà republica e imposarà lo ligam estrait entre la lei e la lenga, per evitar los problèmas de traduccion aqueste còp, e non pas èstre en simbiòsi ambe la lenga del rei, vist que lo rei, lo gárdan coma concepte politic (virtual), mas li an copat lo cap (fisic).

La politica del Parti Québécois es ligada, coma l’explica lo dessenh, a la pression lingüistica canadenca contra lo francés ; e avèm alara un problèma ambe l’Union Europèa, son la meteissas elitas republicanas qu’an imposat lo francés en Occitània, e que vòlon imposar l’anglés unic a Brussèllas. Se cal recordar qu’una elegida de Tolosa, deputada europèa, votèt contra lo multilingüisme europèu al Parlament d’Estrasborg, en companhiá del FN ; se cal questionar : se i a pas multilingüisme europèu, que podrèm aver ? Sense pluralitat, avèm la monovalença lingüistica, lo monoiteïsme lingüistic de la Terreur de 1792 ! (aquela que serà promòuguda dimenge venent per lo FdG – encara un còp lo FdG es dins lo camp de los que vòtan contra lo multilingüisme europèu, e en França en particular).

Lo Parti Québécois es dins una situacion sociala e una politica d’arcuèlh dels immigrants que non pòt passar que per un sistèma educatiu qu’emplegèsse lo francés, per transmetre totes los saber del país e de la populacion majoritari d’arcuèlh. En Occitània sèm dins la situacion d’arcuèlh de migrants, mas avèm pas la possiblitat d’emplec de la lenga dels aujòls vist qu’es interdita per un poder politic franchimand, aquela interdiccion se resumís a una interdiccion dins las escòlas ambe personals de maissanta formacion lingüistica, formacion ideologica e centralista, es de dire de formacion unicament franchimanda, e parisenca.

Lo Parti Québécois a pas creat coma se faguèt en Catalonha las associacions d’arcuèlh ? O sabi pas, mas alara li cal autrejar o fabricar propaganda sul tèma de «respecter notre langue», en Catalonha la tecnica d’integracion passar pas per un imperatiu lingüistic, mas per un conselh d’arcuelhença ; entre lo modèl francés, imposicion pel dreit, e lo modèl catalan, cosnelhiar la lenga catalana, de quina manièra Occitània dèu arcuelhir ? Pel moment, arcuelhir sembla pas èstre dins cap tèsta d’elegits o d’elegidas en Occitània, e encara mens en lenga o per la lenga occitana. La lenga occitana, tot en estent una lenga de desemplec forçat, es imprenhada dins la societat del «Midi», que pòrta «l’accent du Midi», o del grand sud, que d’unes díson que canta, e qu’es fòrabandit de las bocas dels elegits e de la elegidas quora son ministre e malgrat que se volguèssen presentar a Marselha. I a pas de civilizacion actuala, sense occitan, sense la transmission dels sabers ancians, que son totes passat per la lenga occitana ; la destruccion programada pels republicanistas e franchimands de l’occitan es la mòrt de la civilizacion occitana ; anuèch estíman plan «l’accent du Midi», mas fan una politica lingüistica que mata la lenga basica per aquel accent.

«La sobeiranetat es la nòstra lenga» explica lo Parti Québécois ; o podèm escriure ambe la lenga occitana tanben, e soi segur qu’agradarà pas jamai a París, nimai als collaboracionistas republicanistas «en province».

Podèm legir tanben que lo Parti Québécois parla de francofonia, e pas sonque del francés, la francofonia descomplexada es l’imposicion del francés pertot e al detriment de las autras lengas sul continent europèu, mai tanben african.

Una lei 101 per l’occitan, quora ?

Imaginèm un poder politic reala en Occitània, imaginèm que lo sistèma legal tornèsse en Occitània (perqué n’avèm agut, e zo cal cridar perqué ignorança francesa nos explica que volèm lo voide, o çò que els pensan voide), aprèp una acceptacion reala d’una dignitat politica autrejada pel poder centralista francés (podèm pantaissar). Mas aiçò es possible unicament se la populacion occitana se despertèsse, coma al Quebèc dins las annadas 1960/70, o pel vòt del 4 setembre 2012 passat (encara que fosquèsse dividit per tres movements independentistas francofònes).

Uèi lo PQ tòrna minoritari al poder, e lo fait minoritari ajuda los Anglofònes de suportar lo cambiament.

La lei 101 imposa una règla de respect e d’emplec normal del francés al Quebèc ; la lei existís pas dins los autres Estats del Canadà, la lenga francesa es alara en dangièr ; aiò zo oblida plan los convidats de Radio Canada al programa del 6 de setembre.

Dins lo ment anglés, lenga e pensada d’imposicion al Quebèc (coma dins tot los Canadà de l’Èst), i a pas cap reflexion sobre lo ròtle imperial de l’anglés al Canadà ; e l’anglés imposat pensa que tot s’anirà a la facilitat, daissar las causas sense lei e lo francés anirà coma pòt, s’en trufa son majoritari al continent. Quitament dins la boca del militant der Quebèc Solidaire que çaquelà pòrta una relativitat eco-politica sobre aquesta valorizacion del debat lingüistic.

Car es clar que l’atemptat èra de caire politic («les Anglais se reveillent» cridat es lo simdròma d’una folia perqué es associat a un atemptat politic en sistèma elctoral, mas es una realitat d’una situacion pensada e viscuda pels Anglofònes, al folia aquesta es nascuda d’una cursus de pensada antifrancesa, ne pòt pas èstre d’un autre biais), mas es que ne cal far una instrumentalizacion, per daissar las causas en plaça ? Los tres convidats de radio Canadà ne fan la basa de la parladissa de Radio Canadà, ràdio de l’Estat federal. I a pas de mèdia oficial pel Quebèc. 

Mas l’argument es que lo bilingüisme es pron sufisent e que parlar sonque francés es una engana per una societat modèrna e poliglòta ; los arguments son vièlhs, e sistematicament los meteis quora lo majoritari a un poder real sobre los emplec de las lengas. Es amusent car pas cap francés o francofòne en Occitània pensarà que lo bilingüisme seriá una causa normala, es de dire que los Franceses en Occitània aurián d’aprendre la lenga mesprezada, l’occitan ; e donc devenir bilingüisme ; lo bilingüisme es sempre la solucion de lo que se trapa èstre superior, e a los mejans d’èstre superior sense lei lingüistica.

Los francofònes de l’Estat francés son els qu’oblídan sempre que la cançon francesa o lo cinèma frnacés existariá pas sense unas leis per protegir las seunas produccions (es parier pel teatre) ; cal notar que per evitar una lei lingüistica, l’Estat republican francés aurà creat un sistèma de division culturala, pels productors facilitats, puslèu que de pensar las lengas dins las loras globalitats e usanças popularas (o pas); evitar la globalitat lingüistica ajuda de far passar lei qu’imposa los 40% de cançons francesas per la difusion (aquí es pas question de suportar las règlas del mercat anglofòne o de lenga anglesa). Mas aquesta règla s’aplica tanben sense saber çò que francés vòl dire ? E aprèp reflexion las autoritats an agut de plan remarcar que francés es la ciutadanetat del productor e non pas sa lenga, quitament se la populacion a pensat la lenga e pas lo luòc de produccion de la cançon difusada dins lo quotà ‘français’.

Imaginèm ara, qu’una lei coma la francesa (Estat repoublican francés) s’apliquèsse al Quebèc … lo francés seriá donc pas la règla per la difusion ; e la produccion de cançon en francés al Quebèc seriá nulla, lo francés seriá absolument pas la lenga de la comunicacion ! Seriá la situacion de l’occitan en Occitània, una situacion qu’agrada fòrça als republicanistas franceses, de l’Estat jacobin francés.

Lo camin del Quebèc es lo bon camin per salvar l’emplec de la lenga mesprezada, e los elegits d’Occitània ne deurián préner sorga per salvar l’occitan, e lo seu emplec public.

Las pichonas placas son pas brica sufisentas, per salvar lo francés a Quebèc, o l’occitan a Tolosa.

-°-

Un ligam que cal legir ambe interès, e veire que demandar una lei 101 per l’occitan o una lei 101 fortificada pel francés al Quebèc, es pas qu’une demanda moderada …

Los imperialistas fabrícan inquietuds suls independentismes

Lo jornal Globe and Mail installa un article sobre las seunas inquietudas anglofònas a prepaus de l’independentisme. Se debana al Canadà.

Çaquelà las eleccions an bailat un govèrn de Quebèc sense majoritat independentista.

La Libre Belgique confirma per la Flandras, la pujada dels independentismes.

Mai de 40 % dins una enquèsta en Belgica, e mai de 61 % per la província Euskadi (EAJ e Bildu junt)… Quí me podrà dire se la frasa d’en Artur Mas es aplicada «se Madrid ajuda pel deficit de la Generalitat convòqui las eleccions», se la frasa es aplicada quin serà la resulta dels independentistas catalans…

Unió a páur al Principat de Catalonha, páur coma lo PSC (que fabrica una epuracion anticatalanista), an páur d’èstre separat de la basa politica ?

L’informacion a çaquelà pauc interessat lo sistèma politic francés, nimai las redaccions. Es que lo mutisme seriá pas lo melhor mejan de dire que lo fenomèn existís pas, es de dire lo modèl francés sul tèma.

Se cal recordar çaquelà que las resulta en Corsega son estadas bonas e que gaire de redaccion ne parlèt.

Plena solidaritat ambe lo francés al Canadà, e sobretot al Quebèc

I a una campanha electorala actualament al Quebèc, e lo francés es dintrat evidentament en campanha. S’en cal felicitat, e lo reportatge de Stéphane Parent per RCI.

Cal dire que la situacion es pas la mesma per Occitània, avèm pas cap lei coma la Loi 101 al Quebèc, e sembla que las passejadas toristicas dels socialisats lo 31 de amrça darrièr a Tolosa ajudarà pas a l’inscripcion d’una lei per las lengas al parlament parisenc… encara una promessa non tenguda pels socialistas e serà lo tresen còp qu’o fan aital.

Dins lo camp de la negacion de la diversitat lingüistica, i a donc lo partit liberal del Quebèc, l’UMP, lo NC, lo PRG, los socialistas franceses, la Libre Pensée, mantunes franc-maçons, lo Front de Gauche, lo MRC, lo FN, ….

Podèm ambe aquel reportatge pron plan explicar la pression de l’anglés sobre lo francés, la pression aquesta la suportèm en Occitània dempuèi mai o mens dos sègles, enfortida a partir de l’arribada de la television etnica francesa dins totes los fogals d’Occitània.

Dins lo reportatge que podètz escotar en linha, lo candidat Charest (PLQ) es qualificat de en dangièr politic, perqué ? Charest a declarat vóler aplicar la lei 101 al … federal ; imaginatz que los occitanistas voldrián imposar a la prefectura l’occitan ! Mas las sabors nacionalistas de Charest faguèt páur als anglofònes que vòlon pas far un esfòrç per saber lo francés, tanpauc. Es un pauc coma los Franceses que vòlon pas far un esfòrç per l’occitan !

Dins lo reportatge se farà lo balanç negatiu del ròtle del PLQ al nivèl de l’emplec del francés. Es un pauc coma lo ròtle de la decentralizacion per l’occitan !

La lei 101 festeja lo 35en aniversari, mas es a man de morir ambe lo PLQ ; E per l’occitan esperèm, pregam, que los socialistas-radicals-ecologistas…. per aver un espèr de listar aiçò de las discutidas eventualas, se l’astrada es bona, se lo vent bufa coma cal, se…. Al Quebèc an de votar per partits (autres) qu’an clarament près en carga lo francés, lenga minoritària en dangièr (PQ, ON, SQ). Lo PQ ganhariá las eleccions, e alara farà coma la campanhiá PS-PRG-EELV ?

Nosautres en Occitània avèm pas cap associacion que fan aquel lòbiing independent per la promocion de la lenga mesprezada : avèm pas http://www.french-future.org/fr/ 

Encara un còp vos conselhi d’escotar lo reportatge, es pron interessant per totas las minoritats qu’an de suportar lo francés sul continent europèu, e la lenga es lo supòrt de las ideologias nacional-expansionistas francesas sul continent cap d’Asia.

-°-