Loi des mesures de guerre VS democracia

Les Quebecois savent clairement dire les choses. Al Quebèc las causas son mai claras qu'a Paris, a paris ont Les Républicains, PSf, PCf, PRG, UDI, FN-BM, LERM son del costat de la « loi des mesures de guerre » per una region europèa que ... vòl VOTAR !

Alara quand tot lo personal politic jacobin, levat la France Insoumise e EELV, es mut sus aquel problèma de democracia en Espanha, se fau cridar a l'injustícia politica o al pòstfranquisme qu'a pas cambiat dempuèi la fin del dictator in bed.

Tot lo personal politic al govèrn de la Generalitat de Catalonha parla francés, mas fRança se trapa dins lo camps de la repression d'opinion del PP-PSOE-C's. La francofonia es encara dins lo camp del Quebèc e pas de la fRança jacobina.

I aguèt tanben protestacion francofònas en Confederacion Helvetica, lo .... partit socialista hevetica ; benlèu que lo Parti Socialiste français (los jacobins) an mestièr d'un estatgi de sciéncias politicas en Helvecia o al Quebèc ?

De la menteissa manièra d'espera encara e encara que los elegits d'Occitània BOLEGÈSSEN !

L'andogamia politica se fabrica ambe l'autoritat francofòna

I a d'albergament de pianò per serada privada qu'a un simbolisme bèl dins un Estat jacobin que l'oligarquia destrusís la cultura populara, cultura de l'Èstre, al profièit de la cultura de l'Aver, aver una subvencion. L'OIF a sièti a Paris, e la president es pas africana, es quebequesa, puslèu canadenca...

Lo militant politic breton explica aqueste vrespe que la seleccion estraita dels candidats a la futura presidenciala, per limitar lo nombre de candidat e assegurar una sotida digna e oligopolistica als candidats «grand», emplega lo mot de endogamic. A plan rason e lo personal politic escolhit per se presentar per las eleccions se preparan dins las institutions nautas del poder francofòne.

 

Lo blòg en referéncia es aquel, picatz aquí.

Lo jornal parisenc L'Opinion explica qu'al nivèl francofonia, la causa es pauc clara tanpauc, e lo jornal de Montréal tòrna préner l'informacion al moment que lo govèrn canadenc a de pensar al finançament de la francofonia, l'OIF. E l'engatjament canadenc es primordial, al moment que cal estauviar l'argent public, e pensar que los deficit son de cavar, dins los Estats occidentals, o endacòm en Estats francofònes.

Cal remarcar que la rason d'aquel manejament de l'argent public trapa rasons : recepcions oficialas a domicili personal, donc fau crompar un pianò de concèrt classic de classa dominanta.

La rason es donc clara, l'OIF es mens seriosa quand fau condamnar lo govèrn francés per non respectar las minoritats lingüisticas de l'Estat francés ; e cap cantaire occitan, breton, basco, catalan, alsacian, còrses, flamands, etc. cap compausitor de musicas del monde non-francofòna e vivent dins un Estat de l'OIF, m'a informat que serà o seràn convidats dins aquelas seradas particularas de la plutocracia francofòna.

Aquela manièra de foncionar dèu pas èstre especiala de la presidenta de l'OIF, ela dèu seguir çò que la plutocracia culturala francesa dèu far a París ambe l'argent de l'Estat que tot ciutadan paga en regions.

-°-

Oligarquia mondiala dins los Estats dits democratics, article en anglés de The Independent, London.

-°-

Los Hauts-de-fRance es pas l'oligarquia francesa, es una autra causa en geografia.

Una inauguracion e un planh en justícia

Lo 10 de mai es l’abolicion de l’esclavatge, mas lo poder centralista francés remborsarà a las entrepresas qu’an de suportar lo còst financièr ; lo principi es clar, costumièr, lo poder francés lor a donar l’autorizacion de bastir fortuna sobre l’esclavatge, aquel privilègi perdut, l’Estat dèu pagar ; es la règla que coneissèm del deute deins l’Union Europèa d’ara, creat pel sistèma politic per favorizar las bancas –institucions privadas, e quora los pòbles an comprès e que s’en vòlon sortir, los pòbles an de pagar los deficits de las bancas collectivament). L’Estat republican francés quitament organizarà l’esclavitud d’una autra manièra, per una corvèa sampitèrna, dinca 1946 !

Es per l’escasença d’una inauguracion compassionala (que còsta fòrça sobre totes los budgectes d’Estat) qu’aprenèm que l’associacion CRAN a portat una «assignation contre l’État français pour crime contre l’humanité », planh contra l’Estat francés per crimiu contra l’umanitat, e Joëlle Ursull, cantaira goadelopeana, a presentat al moment d’aquela conferéncia de premsa la peticion d’artistas per una reparacion ligada a l’esclavatge.

E coma es la nòrma nacionalista de proteccion republciana, una onda mediatica arriba dins los 85% dels mèdias franceses (percentatge dels mèdias fabricats e pensats a París), per explicar qu’es pas possible : 1 / aquel planh, 2/ la reparacion.

Mas de qu’es l’Estat francés, senon una seria istorica de delegacion de poder a potentats economics que son sul mercat reial puèi republican, los actors de servici al poder sul territòri per ganhar d’argent e engraissar lo poder central ? De qu’es La Défense se non un instrument per finançar l’Estat jacobin francés ? L’Estat reial o republican fabrica un espaci politic per ajudar al comèrci, pauc impòrta s’es l’èssser uman, o bola de coton.

E l’intervencionisme d’Estat es pas abandonat ambe l’ideologia bushista qu’explica que l’economia se dèu viure sense l’Estat, mas sense l’Estat i a pas d’espaci, es sovent la rason de las guèrras, agrandir l’espaci del mercat, e donar assegurança que las entrepresas podràn crubar moneda que servirà lèu a l’Estat per sobreviure e li donar d’autres espacis economics a desvolopar. L’Estat es indispensable quitament pels liberals.

L’Estat jacobin a un avantatge, es qu’i a sonque un pichon grope de lòbi per lo poder orientar, e dons pauc de moneda per lo far variar en foncion de l’interès particular de l’entrepresa, o d’una familha.

D’unes diràn que l’Estat podrà èstre etic, demandar a l’administracion francesa d’aver de l’etica, es demandar a la polícia de Vichei de non pas aver collaborar ambe lo regime nazi, ne dobti grandament ; ne dobti doblament de moment que l’Estat serà pron grand, expansionista, per poder elonhar lo poder politic dels pòbles, la representacion elonhada ajuda las entrepresas a desvolopar projectes d’anti-umanitat.

Quand dempuèi An Orient, los batèus anavan portar esclaus a l’Isla Borbon, se fasiá sense l’autorisacion legala parisenca, reiala o republicana ; aital se podiá abandonar esclaus clandestins annadas e annadas al moment d’una catastròfa maritima sense que digun ne parlèsse ; e las equipas del batèu èran dels pòbles sotmetuts pel poder centralista francés, bretons, gascons, normands, peitavins, provençals, etc. los pòbles que, dins la misèria trobavan emplec suls batèus dels pòrts de l’esclavatge francés :

E contrariament a çò que nos vòlon explicar los republicanistas –que la republica es un real cambiament per LO pòble- avèm sempre las meteissas familhas que governan fRança, e qu’an sempre a s’adptar al sistèma. E o fan pron aisidament, an encara la finança per desvolopar projectes.

Lo sistèma aligarquic francés, transformar en partidocracia e sindicalisme centralista, e coorporatisme de sempre, fabrica un sistèma que se reforma, mas cambiarà JAMAI : es fRança.

Donc lo planh del CRAN es un planh ciutadan que nos fa remarcar que se Alemanha a fait son ajornamiento aprèp lo nazisme (forçat per la desfaita militara), fRança es sempre un problèma per l’umanitat, pauc impòrta lo partit al cap ;aprèp las desfaitas napoleoniana, los regimes europèus son pas estats pron crudèls envèrs fRança, car èran similars al sistèma napoleonic, e concurrent donc ; fRança es un sistèma politic que mata los pòbles, es fRança lo problèma pels pòbles, per l’umanitat.

Se podrà evidentament fabricar compassion institucionala, musèus pels toristas, campanha electorala d’explicacion, mèdias per las minoritats enganadas, ajudar a l’assimilacion en bastir companhiás militaras, crear un mamot educatiu e de manipulacion institucionala, etc. Tot farà illusion, mas fRança damorar sempre, un castif mondial contra los pòbles. Pels moments dins als Antilhas, fRança a jamai portat una politica indistriala, ni una activitat politica que portèsse a un desvolopament coërent e sanitós pels pòbles de las Antilhas, descendents d’Europèus o d’esclaus amb colors africanas.

Sense diplomacia, lo planh del CRAN es sanitós e alara universal, e una aisina modèrna per mostrar de quina manièra fRança engana son monde, e lo monde.

Jòcs Olimpics a París, perqué non.

Vaquí una pichona rason, ontologic a las federacions francesas d’espòrts.

#‎Marcafrança‬ = racisme ontologic e arrogança de superioritat que se reberta dins las federacions esportivas ; es la rason perqué cal pas los jòcs olimpics a París, senon n'anèm flestar.

"Dans la vie, il y a deux choses que je déteste par-dessus tout : les Corses et le chou-fleur. Je trouve ce légume particulièrement affreux au goût, quant aux Corses, ils me font vomir. Pour certains c’est les Roumains, pour moi c’est les Corses." Frederic Thiriez, pdt de la federacion francesa del fótbol demissionari.

“Dins la vida, ia causas que detesti per amont del tot : los Còrses e lo caulet. trapi aquela verdura particularament afrosa pel gost, per çò que tòca als Còrses, es vomitiu. Per mantunes son los Romaneses, per me, es los Còrses.” Frederic Thiriez, ancian pdt de la federacion francesa de fótbol, demissionari.

E coma es demisionari, sembla que la federacion es neta sus aquel tèma ; òr, cal plan dire qu’es estat elegit abans per aquesta federacion ; ieu oblidi pas München 1936…

L’Estat francés amerita pas de recebre competicions internacionala, cap competicion, ges.

Quora se sap que lo caulet es una especialitat alsaciana e que lo sabèm tanben pro plan cosinar en Occitània… Se podrà questionar sus la capacitat d’aquel personatge de non pas sonque viure dins las 5 bòrdas reialas ancianas, «cinq grosses fermes», sus la mapa de 1732.

Sabi pas çò que cal pensar de l’arrogança francesa, mas sembla que puja al mesme nivèl que la pujada de l’expansionisme parisenc, e del seu regionalisme francilian, o quitament de l’assimilacion politica de la sotmission a-n aquesta idèa mediatizada, assimilada pels pòbles sotmetuts.

L’arribada dels jòcs olimpics agreujarà la causa, donc :

Es una urgéncia de far saber al pus naut nivèl internacional.

Amb aquel bilhet, avèm una rason essenciala de dignitat epr l’umanitat, e per la borsa de cada ciutadan d’Occitània, qu’es sempre aleugerida pels las errors nacionalistas francesas.

Car la pensada politica es la pensada d’un regionalisme que pensa dins l’espaci de las «cinq grosses fermes» de l’ancian regime reial, una dictatura borbonica. Sa definicion de «nation» es fabricada per non pas destrusir aquel espaci de pensada per un pòble conquestaire, e matador dels autres pòbles, per las armas, per imposicion lingüistica, en emplegar lo papisme e l’integrisme religiós, o simplament per l’arrogança parisenca en vacanças en Occitània (veire bilhet següent).

Espèri que París ganha, espèri que las regions occitanas (Granda Occitània de La Rochelle a Evian, es de dire las «provinces réputées étrangères») non pagaràn per aiçò, al mens !

-°-

Expression de FRANÇA

L’expression del nacionalisme francés es aquela de la profanacion de la pòrta dels Païses Catalans, a la sortida d’Occitània, dedins l’Estat francés.

Sobre la sòla èra notat en bon francés academic : « INFÂMES SEPARATISTES, VOUS AIMEZ BRULER DES DRAPEAUX FRANÇAIS – FN », las inscripcions èran en francés academic, lo patois de la francofonia parisenca, pensi que tot locutor, e engatjat politic de Catalonha e Occitània, de la França del Sud, de las lengas latinas, las podrà entendre, e protestar directament dins los mèdias concernits : L’Independant, Midi Libre, La Dépêche du Midi, Ràdio arrels, RF Bleu Perpignan, France Info, Sud Radio, Radio Tempo, Ràdio Lenga d’Òc Narbona, RTS, Radio Littoral, RCN, Catalunya Ràdio, Catalunya Informació, RMC info, El Punt Avui, la Clau, Vilaweb, etc.

Un planh es estat portat a la Gendarmariá ; la comuna de Salses es indignada e a ajudat per recuperar lo material qu’èra encara en plaça.

Sus aqueste bilhet s’espèra, en catalan, en occitan o en francés, veire en anglés, totes los comunicats de protestacions per aquesta profanacion d’un monument pron simbolic.

I a pas una associacion o partit politic catalan qu’a cremat una bandièra francesa en Catalonha del nòrd o Occitània.

-°-

Ai recebut un comentari d’un internauta de Catalonha del nòrd, comentari que me sembla pron important. L’ai tradusit en occitan, anglés e francés.

-°-

publicat a mai de 140.000 exemplars en Catalonha, El Punt Avui es un jornal sonque en lenga catalana, e lo jornal lo mai vendut a Girona, Figueres e Vic.

Tres jornadas aprèp la sortida de l’informacion, la premsa regionala a sortit los comunicats de premsa dedins la zòna de difusion catalana, en refusar d’o far saber en Occitània. E la premsa parisenca, que quora son profanacions religiosas josiva o musulmana, ne fabrica toneladas, es per aqueste afar puslèu MUDA. France 3 Télévision es extra-ordinariament muda tanben, MUÈTE 3 Télévision.

Quí coloniza sobre las arènas francesas ?

La colonizacion de la lenga anglesa dins la lenga colonialista francesa dona una descripcion dels Franceses (e del sistèma diplomatic de la Francofonia)....e de la manièra de pensar regionalista d'expansion reiala e republicana parisenca e las collaboracions universitaris, politicas e sindicalistas de tot escantilh, res de mai.

De cap mesura politica, lo francés es pas amenaçat, per contra amenaça dempuèi sègles.

Aquesta reaccion, bilhets, tribunas, estupiditats modèl Onfray, arríban sistematicament quora se parla al Parlament francés de las lengas de França, sistematicament.

Es Julian que m’a mandat lo messatge-bilhet, e l’an legit un del seu amic ; mas sembla que Guilhem aguèsse interpretar lo remandar de Julian coma se Julian èra Julien ….

I a jamai un pagan o intellectual aparisenquit per parlar de colonialisme lingüistic francés en Occitània. Aquel colonialisme es constitucional dempuèi 1992, politic ambe un sistèma plutocrata de prepausar candidats dedins los partits que fosquèsse pas perturbador pel sistèma colonial republican (èra parier pel sistème reial) ; es tanben lo desvolopament d’una pensada politica en Occitània que fosquèsse directament lo descendent de la sindròma de Stockhòlm, un sistèma plega-esquina que valoriza lo colonizador coma un sistèma de pensada politica e cosiala.

De mai, sabi pas se un Francés (o un centenar de Franceses), me sap explicar en tres minutas, e sense consultar, las definicions de lenga, lengatge, dialecte e parlar, e de colonialisme ; lo darrièr concepte es talament integrat dins la via de l’Histoire de France, istòria re-escrita per pegar a las realitats republicanas novèlas que se volián imposar pendent la tresena, ambe l’instrument escolar francés obligatòri, en confusion –encara- de francizacion e alfabetizacion, qué ….

O tornarai dire e escriure ; la confusion entre l’etnia francesa, Français (etiqueta etnica e nacionala al sens antropologic) e lo concepte politic de La Terreur de Francés (Ernest Renan o/e Maurice Barrès), Français, es un grand problèma per l’Estat francés, per Occitània, e per tot lo sistèma europèu. La confusion es estada entretenguda per Ernest Renan e Maurice Barrès per integrar Lorrena e Alsàcia al reialme devengut republican, e perqué èran d’aqueles païses estrangièrs, e la confusion agradava per manténer lo sistèma d’ancian regime pels dictators de tot escantilh dins l’Estat centralista e dit jacobin francés (utilitat financièra, car los Occitans, Bretons, Còrses, Catalans, Bascos, Flamands, an pagat per París e sa riquessa d’ancian regime).

Bis, terç, legir Cornelius Castoriadis e Fichte !

-°-

Ai res de cambiar al comentari vièlh aqueste, e se cal mesfisar sempre dels Franceses, nos an talament enganat al fial de l’Histoire de France.

La Belgica de Brussels assaja d’oblidar …

La Belgica de Brussels assaja d’oblidar e emplega de mai en mai l’anglés.

En francés es Bruxelles, en neerlandés es Brussels, en occitan Brussellas …

Una fòto publicada per un jornal francofòne, La Libre Belgique o La Libre (ara), assaja de descriure la campanha electorala, i a una illustracion que me questiona. Es un jornal d’esquèrra e legitimista, o reialista.

De qué vesèm ?

1 / una publicitat en anglés, dins un jornal vendut o legit majoritariament a Brussellas, dins una ciutat europèa e tanben internacionala, sièti de l’OTAN. L’OTAN a coma lenga de «trabalh» o de guèrra, l’anglés.

2 / una publicitat en anglés dins un jornal de lenga francesa, un jornal francofòne. Es la responsa a la politica demandada politicament de preséncia del neerlandés, sovent oblidada pels publicitaris, e per las autoritats europèas…

3 / la fòto prepausada es una color per candidat, un òme ambe una femna o simplament tanben e encara un òme ambe un òme … la paritat es pas encara vesedoira per totes los Partits en Belgica de Brussellas.

4 / la fòto del jornal francofòne prepausa las fòtos dels ceandidats e una color associada, mas fauta de tèxte, lo tèxte, un eslògan es esperat ; sabèm pas s’es una volontat dels candidats o de la redaccion ; mas pauc impòrta, vist que coma lo publicitari emplega l’anglés per non pas respectar lo neerlandés per un public o una clientèla majoritariament francofòna en zòna lingüistica considerada coma neerlandesa, avèm las afichas sense tèxte. L’abséncia del tèxte es alara un element de responsa al refús francofòne d’acceptar la politica lingüistica neerlandesa.

Aquestes quatre punts son pron interessants per descriure l’esquizofrènia francofòna que non vòl integrar realament las decisions politica en matièra lingüistica sobre Brussellas, es una vila de la zòna neerlandofòna de Belgica, istoricament, mas que la pression diplomatica o europeïsta, veire mondialista e cosmopolita fabrica unicament francofòna (vergonhós) e que comunica d’ara enlà, enluòc d’apréner lo neerlandés, en lenga anglesa, pel comèrci.

Aquel esquizofrènia la sabèm, quora se demanda aficha dels balètis en lenga occitana, avèm sovent la responsa : «on ne parle pas occitan», mas aquò vòl realament dire, farèm segurament l’esfòrç d’integrar l’occitan mas n’avèm pas las capacitats ; la question se pausa alara : de quina manièra capitaràn d’apréner l’occitan se assájan pas de l’emplegar, pauc a pauc. Car es pas l’emplec del francés que salvarà l’occitan ! Coma a Brussellas l’emplec de l’anglés que donarà un melhor respecte del neerlandés dins la capitala europèa, per la populacion dels locutors e de als locutriça de lenga francesa. Al nòrd (pichon) o al sud (grand) de París, lo francés es lenga OGM per las societats e frena per son emplec (o aquel de l’anglés), frena per aver lo plurilingüisme estimat melhor per totes e totas.

Maucontents, sètz ? Digatz-zo !

Dempuèi aqueste maitin, a las nòu, l’operacion 56 / Opération 56 a debutat. Prepausa a totes e totas d’exprimir un sentiment a la seguida del renonçament de François Hollande sobre la ratificacion de la  charte européenne des langues minoritaires (engatjament N°56), alara qu’èra en visita a An Orient, luòc vièlh de promessas socialistas.

Lo servici de comunicacion de la prefectura espèra las vòtras trucada planetària. Pel moment e al moment, lo telefòne del servici de comunicacion de la prefectorala aquesta es despassat, los apèls son virats sul estandart telefonic … cal perségre !

De pertot sus la planèta ! Los servicis de l’Estat, del mercat-Estat-francés devon entendre lo maucontentèr e s’en remembrar!

VÒSTRA ACCION : CORRIÈL, TELEFÒNE, FAX
Arnaud Hellégouarch : 0 (033) 2 97 54 87 03
Sylvie Morisseau : 0 (033) 2 97 54 87 23 et 06 03 70 60 57
Mòbil del servici comunicacion : 0 (033) 6 71 07 42 57
Fax : 0 (033) 2 97 42 59 45
Courriel :pref-communication@morbihan.gouv.fr
Standard préfecture :  0 (033) 2 97 54 84 00

Totas las lengas son autorizadas !

Lo vilatge preferit al concors TV París

Per far color locala, la television parisenca dins las seunas ipocrisia comunicativa e per servar totes los poders de programacion a París (85 % de las decisions dels mèdias televisuals franceses son parisencs) fabrica d’unes concors per autrejar un prèmi al pus folcloric vilatge “francés” !

Avèm dreit donc a comunicat per nos explicar coma votar per aquel vilatge causit per aquel o aquel ciutadan dins una region administrativa francesa ; es purament de colonialisme per eprseguir la conquèsta mediatica de las tèrras elonhadas e estranhas, aquelas que ambe las nacions mesprezadas an fabricat urbanitats elonhadas de las estupiditats parisencas. E anuèch son devengudas de mòde, e sobretot servíscan de paradísses vagals per las populacions de foncionaris centralistas franchimands o tecnocratas dels siètis de las entrepresas parisencas del 78. Es la pietat economica en escambi de la patz per las «provinces réputées étrangères» (veire mapa presentada dins mantunes ancians bilhets) e que fan anuèch pantaissar o nostalgica d’una situacion societat idealizada mas destrusida pels sistèmas politics republicans e centralistas.

Anuèch aqueles programas servíscan tanben pels quadres ben formats a París e qu’an una enveja de sortir del bordelh centralista francés. Las regions occitanas son devengudas los paradísses per i vuire e trabalhar ; anuèch Tolosa o Bordèu, Marselha o Montpelhièr recebon mai de 5000 novèls estatjants per annadas, novèls quadres per venir trabalhar a la plaça dels autòctonas, los indigènas a quí sovent venon ara apréner a parlar ponchut coma a la television, e coma l’INA explica que se parla dempuèi l’arribada de la television en «provinces réputées étrangères».

Aquel tipe de programa es tanben per complir una causa que las Cartas de las televisions publicas an pas jamai capitat de far, respectar las populacions localas, primièr en emplegar normalament las lengas localas, «lengas de França» segon lo verbiatge politic de l’Assemblée Nationale qu’èran supausat aplicar mas que lo personal politic que votèt es estat ges capable de saber verificar se s’aplicava.

Aquel tipe de crida per votar per un vilatge favorizar lo patriotisme localista, aquel patriotisme qu’agrada al nacionalisme francés, per complir la devisa famosa : dividir per regnar, e enganar la nacion occitana. Lo patriotisme localista e regionalista favoriza aital los sondatges d’automat per France Télévision, del numèro 2, e estauvi de pensar, aital, e coma cal, a una reala television en lenga occitana, ambe un servici televisual realament en lenga occitana e per ajudar las populacion a melhor conéisser lo territòri occitan sancièr, una television pedagogica e engobala ; Donc, gràcia a totas las promessas audiovisualas escritas dedins unas cartas (en fòrma de papièr cuòl tecnocratic audiovisual), lo personal politic localista e regionalista franchimand es talament aisit d’enganar !

Sus France Télévision, numèro 3 , avètz jà vist dins lo programa en francés una convidacion d’un autor en lenga occitana, d’un militant occitan, d’un òme de teatre en lenga occitana, etc. ? Sembla que totas las fòrmas de prepausaicion televisuala francesa en Occitània fosquèsse encara dins lo procèssus d’assimilacion de la civilisacion occitana, del netejament etnic per agrandir l’espaci de poder parisenc, panar l’informacion e la vendre al nivèl mondial segon lo format parisenc (AFP jòga plan aquel ròtle, e France Télévision tanben).

-°-

Avèm aquí la cobèrta pron especiala e que pròba que los Parisencs del 78, que s’enriquisson ambe lo mercat-Estat-nacion centralista republican francés e que nos fan un signe clar : ON VOUS A BIEN BAISÉ ! E aiçò gràcia a un sistèma centralista que fotrèm parlamentariament per conservar de totas las nòstras fòrças, perqué nos ajuda per nos enriquir, puèi desfiscalizarèm fòra lo mercat-Estat-nacion.

La francophonie destrusís la diversitat

La “francophonie” destrusís la diversitat (o avèm vist mantunes còps jà, mas listèm encara, listèm que quora se parla d’abandonar las lengas de fRANÇA, la frnancofonia arriba per nos explicar la diversitat, òr es l’encontrari) ; la diversitat, es de dire, las lengas que an mestièr dedins l’Estat francés d’una politica, perqué l’UNESCO las comptabiliza pus dins las lenga en via de mòrt. Ai botat vergueta a ‘francofonia’ perqué soi pas segur qu’aquesta politica ajudèsse pas a desvolopar, mai que tot la diplomacia de las entrepresas d’Estat en Africa, res d’autre. Cal saber que la diplomacia francesa es un dels problèmas los mai grèu dins los deficits de l’Estat francés, la francofonia es que la partida vesedoira del sicut.

Aquò se sona mesprètz e politica de destruccion lingüistica VOLONTÀRIA francesa ; es un nacionalisme d'expansion en Africa, mai tanben en Euròpa.

S’acaba de regretar –encara un còpo- que l’Estat francés se prepaucupa mai d’Africa e de la francofonia que non pas de las lengas mesprezadas sul continent europèu, e sul territòri de la seuna juridiccion republicana ambe frontièras ditas naturalas.

Distrubuat per Sylvain Berhault e per Richard Gironnay : « Ièr sus una ràdio culturala, Dòna Benguigui, a confirmat l’engatjament de l’Estat per la francofonia : 4,5 millons d'èuros per formar 100000 professors de francés en Africa !!!! Quantes per formar los ensenhants en lenga regionala ????
Hollande baila al ministèri de la francofonia 15 milions d'èuros per 3 annadas, e dins lo meteis movement, acaba d’abandonar lo 56en engatjament de campanha per far ratificar la Carta de las lengas minoritàrias!!! Dos pèses doás mesuras!!!!
Ièr, cotria, ai après qu’una professor de las escòlas de l’ensenhament public farà (a Ploemeur) unea formacion de breton de 9 meses per èstre regenta bilingüa : aquela tocarà pas mai de 75 de cent del seu slari e deurà pagar 900 èuros. Aquò cansarà lo volontariat, segur.

Vaquí lo tèxte de Richar Gironay tradusit en occitan ; non podèm qu’apondre qu’esperèm encara una pichoneta politica per l’occitan dedins l’Estat francés, dins la seuna administracion, que fosquèsse prefectorala o decentralizada (e aquí parli pas de l’ensenhament).

Francophonie : propaganda parisenca

-  L'universal som tothom, no entenc aquesta mania de la universalitat tot comptant el nombre de parlants. Ho trobo un parer de sostre baix.
- es un modèl de ierarquizacion de las lengas, es l'apartheid lingüistic costumièrs d'una casta al poder francés

Vaquí la question que pausarai al president de l'«organisation internationale de la francophonie» : [Mercés de li far seguir] Pensez-vous que la politique menée par la France contre les langues n'est pas préjudiciable au développement du français sur la planète ? (la question n'est pas posée en occitan, breton, alsacien, savoisien, guadeloupéen, martiniquais, langues de Guyanes, langues de Kanakie, langues de Polynésie, langues de la Réunion, maòri, corse, catalan, basque, dialectes du français) [MERCI DE FAIRE SUIVRE]

La question serà pausada per cap mèdia parisenc.

I a pas cap jornal parisenc o regionalista que ne faràn pas una propaganda de grand nivèl ; aquò justifica l’imposicion del francés contra las lengas de fRANÇA.

Ajudar los Franceses a melhor saber de Catalonha-Catalunya-Catalogne

Vist lo nombre d’estupiditats en lenga francesa, patois et manipulation parisiens principalament, los dos sites que me farai lo rendut-compte son essencials.

Dins la lista avèm los escriches de l’AFP, Le Monde, Libération, La Croix, Le Figaro, Dépêche du Midi, Midi Libre, La Provence, o de la radiofonia, avèm France Culture-Culture Monde, France Inter, Europe 1, RTL. E soi pas segur d’aver tota la lista…

Lo primièr es aquel d’un site de jornalistas catalans (es que serián pas independents per parlar catalan ? Lo racisme lingüistic es tipicament espanhòl ; e francés ?) ; en cooperativa editoriala (e un fialat d’internautas solidaris), aqueles jornalistas fan las responsas, lingüisticament adaptats, que cal als mèdias mondials, donc principalament als Franceses ; son bravament poliglòtas, çò que pròba al mens que las escòlas de jornalistas franceses son bravament diferentas de las catalanas ! De creire qu’i a una exception française al nivèl de las mediocritats lingüisticas espanhòlas e francesas !

Lo segond es pel grand public de lenga francesa, los famoses Francofònes ; se cal remembrar que lo PH ajuda l’elefant a èstre pesuc en francés, senon que seriá l’elefant sense PH, coma l’expliquèt un ‘grand’ animator literari de la vièlha television francesa de sevici public, un còp èra. E lo blòg aquel pròba que tota la nacion catalana vòl mostrar que las messorgas la faràn pas plegar, la vòlon l’independéncia. Se trapa que de messorgas sonque los ancians franquistas ne fan mai que los famoses francofònes de patois parisien.

Donc, un grand mercés per aquestes dos blòg per ajudar los FAMOSES FRANCOFÒNES del patois parisien de mehorar las loras conseissença del vesin del sud, aquel vesin que vòlon grandament ignorar, coma una excepcion francesa.

Pascual Maragall voliá dntrar lo Principat de Catalonha dins l’associacion colonialista francesa de la FRANCOPHONIE. Los Catalans fan la pròba que lo colonialisme frnacés es viu encara en Catalonha (non Principat), e que ne sábon emplegar los atorns colonials per mostar que son encara pron viu, e que vòlon sobreviure en tota independéncia, per l’independéncia d’una nacion, un novèl Estat d’Euròpa !