l'etiqueta, lo liure-comèrci, las leis, e l'ignorança del marqueting

Ai recentament agut de minjar e crompar un taboulé oriental tal coma èra marcat sus l'etiqueta, èra un produït Carrefour, la multinacionala francesa del comèrci de la dita granda distribucion. Carrefour es una ensenha que li fa pas paur d'imposar als Estats, las règlas que lor agrada pas (sobretot en Euròpa) ; mas quora de las leis lingüisticas, fau una lei per imposar l'etiquetatge en neerlandés per Flandres per exemple, soi pas segur qu'aquel taboulé oriental fosquèsse vendut en catalan a Barcelona ... benlèu anglés e espanhòl ?

Sabi pas çò qu'a d'oriental aquel taboulé [taboulé (arabe : تبولة tabūlah)] benlèu que Provença es a l'orient de la granda Occitània ? Mas es una ignorança granda del groupe Carrefour que me faguèt pro rire. Lo tabolè es una ensalada, un plat freg a la basa de jobèrt e de blat aboçinats, originari de Síria o del Liban (l'ancian maine dels conquesidor de la crosada de las tropas vengudas dels comtats e ducats d'Occitània actuala). La tradicion vòl que fosquèsse servit amb una leituga romana, mas tanben de fuèlhas de caulets blanc o de las fuèlhas de vinhas frescas ; aquela cosina la sabèm plan en Occitània, e especialament en Provença, car l'importacion del sègle XIIen e XIIIen la faguèt devenir provençala. E ambe l'importacion del plat, lo mot arab es estat aclimatizat a l'occitan, l'ensalada araba es lo tabolè.

Donc sabi pas perqué Carrefour a mestièr d'indicar oriental, alara que lo tabolè es forçadament oriental ; es benlèu que en cultura cosinièra neerlandesa lo tabolè es pauc conegut...

Quí a imposat l'«oriental» sus l'etiqueta ? La traduccion en neerlandés, la lei qu'imposa lo bilingüisme en Belgica e donc lo liberalisme que nos imposa l'etiqueta bilingüa ambe una lenga puslèu forana ? Mas quí me podrà explicar perqué nosautres en Occitània, lo bilingüisme de Carrefour es francés/neerlandés, alara que l'occitan es pas sobre l'etiqueta, alara que lo tabolè es causa de l'integracion e istòria de Provença (Occitània de l'Èst ) en cosina tanben !?!? 

Ieu espèri una lei francesa de la consomacion coma en Belgica, qu'imposèsse la lenga occitana (lenga de la Provença a l'Èst d'Occitània) a la plaça del neerlandés (lenga de dos Estats europèus plan luènh de Provença, e dels parçans de consomacion del tabolè).

Que la Wallonie et son général Magnette envahissent fRance

Un títol en francés, es raríssim sus aquela pagina d'opinion occitana ; acabi de crompar aquel jornal jacobin Libération.

O fau dire, o crompi pas sovent. Mas aprèp l'aver fuelhetat, e entendut mantunes politicians de l'elita jacobina francesa (de vomir), ai vist que lo problèma tocava grandament Occitània ; quand los elegits d'Occitània son representants d'Occitània a París, an la tendéncia bèla d'oblidar grandament d'ont venon, e quí a votat per els o elas ; en Valonia, lo Parlament debat seriosament en lenga francesa, e pensa en Valonia (Wallonie) normalament; e per pensar normalament, amai las institucions belgas son democraticas (contrariament a las francesas), son monde que los tractats internacionals los sábon legir e criticar ambe l'uèlh de la realitat del terrenh.

Nosautres en fRança, avèm un Sénat e una Assemblée dita Nationale e sabèm que son totalament installats per una partidocracia que nèga al pòble una expression politica digna e prèp de las realitats; quand per un referèndum los ciutadans e las ciutadanas díson NON a una "constitution européenne", l'elita partidocrata farlabica un sistèma "constitutionnel" per installar un ÒC, e far bona cara dins l'Union Europèa, plegar l'esquina e contunhar dins la negacion de una decision politica dels pòbles de fRança; es de dire çò de contrari a la votacion de la populacion.

Quand se díson democratas e deputats europèus, s'en van associar ambe lo partit anti-referèndum en Catalonha, Ciutadanos qu'acaba de far aligança ambe lo PSOE, perqué res non cámbie ; e plaçan la dreita la mai poirrida d'Espanha al poder, per contunhar. L'ALDE es un grope al Parlament Europèu que vòta contra la democracia en Valonia, e qu'installa l'incertitud dins la vida de cada jorn pels pòbles europèus. Lo Guy Verhostadt amerita lo títol del democrata pre-facista europèu, lo personatge deuriá passar per München, li agradarà lo viatge.

Paul Magnette explica dins Libération : « Les petits États auraient que le droit de se taire ? » Òc, Paul Magnette se deuriá calar ; es la linha politica del Guy Verhostadt que se liga ambe Ciutadanos al Parlament Europèu, una referéncia d'antidemocracia en Catalonha.

Aquel personal politic europèu es un sistèma afidat ambe los mercats-Estat-nacion qu'an fait totas las guèrras europèas e que ara pensan que l'Estat es despassat, sense cap d'utilitat, lo liberalisme (abaissar las frontièras per salvar lo business de mantunas familhas europèas ; e, quitament per installar novèl Estat europèu aquel personal politic jacobin e liberal es pas content de l'imperialisme anglés (e de sa lenga), alemand, neerlandés, italian, espanhòl, o rus, en Euròpa.

Mas l'exemple valon (wallon) explica çò que democracia vòl dire quand totes los pòbles d'un Estat se pòdon exprimir, que fosquèssen de lengas alemanda, francesa o neerlandesa (tres lengas oficialas d'una Belgica creada pels imperialismes anglés e francés en 1830). Es un exemple per bastir una democracia dedins l'Estat non-democratic francés, l'Estat que los jacobins se reprodusísson dins las grandas escòlas de la politica bonapartista francesa, amerita una invasion valona, urgentíssim.

S'o gausavi demandar : " Paul Magnette, quantas divisions ? " Aquí a l'Estat francés per installar una democracia avèm mestièr d'un capolièr a las idèas claras de çò qu'es la democracia, un francofòne (avèm assajat los Alemands, èran un pauc tròp extremistas e militaristas), aurèm çaquelà mestièr d'aver una armada valona (me sembla que la volonia es especialista de fabricacion de fusilhs, de canons e d'armas, l'exportacion se transformariá en pratica) per cambiar realament lo regime francés qu'es un real problèma per la democracia dedins l'Union Europèa, regime acostumat dels reals cambiament per las armas durant tot lo sègle XIXen.

Quand un Parlament Europèu es capable de trobar una majoritat de dreita e d'esquèrra per installar lo primièr brigand luxemborgés a la presidéncia de la comission (e parlèm pas de los que ne son parltit, nimai farèm pas un còp de mai la lista dels truands d'aquela comission, mas es longa), aquel sistèma, e aquel capolièr en particular qu'a defiscalizat totes los vièlhs Estats d'Euròpa, es segur que las institucions europèas non pòdon foncionar qu'a travèrs l'amenaça e l'intolerància de la democracia dels pichons parlaments europèus e de las regions.

Paul Magnette en pauc de jorn es devengut lo democrata qu'avèm mestièr d'aver en Occitània per èstre respectat dels legitimistas jacobins, e que, els, an mestièr de tornar trobar lo camin de las guillotines per poder ajudar los pòbles a melhor viure.

VIVE LA WALLONIE LIBRE & DÉMOCRATIQUE !

Grafia toponimica e problemica francesa

La toponimia francesa imposa la lenga unica, e donc la toponimia es sistematicament tripla dins l’Estat de la lenga d’impèri, lo patois parisenc. Los parisencs s’en trúfan, car son los mèstres, mas pel torisme europèu es un problèma que li costarà.

Un afar dona un lum excepcional per establir una novèla toponimia modèrna dins l’Estat francés ; l’IGN auriá de ne téner compte, una reforma es alara necita, urgentament quora lo GPS dona la direccion als transpòrts per carris europèus, mas pas sonque.

L’argumentacion per una toponimia correctament ortografiada en occitan per Occitània, o en arpitan per Savòia, s’enriquís d’un fait d’actualitat, me sembla grandir en bon sens, bona via pel futur.

Car aquel afar del bus belga, es pas simplament una istòria belga, es la confirmacion que la grafia francesa en Occitània pausa real problèma d’una pensada localista que se pensa pro sufisenta per 100 km al entorn, mas qu’oblida l’ensemble latin. La grafia francesa explica pas lo país, confirma lo colonialisme lingüistic francés, l’article 2 imposat en 1992.

L’installacion de panèus en occitan es pas simplament un fait d’identitarisme, es una grafia occitana que cal restablir, per rason gaire estudiada, lo GPS emplegat per un grope de toristas forans.

Es donc una grafia que pausa problèma al nivèl europèu, pels toristas que vòlon s’orientar en fRança. La grafia francesa per una toponimia d’unes païsses de lengas occitana e arpitana, es una grafia coloniala, mai tanben un problèma de còst dels desplaçaments quora l’engana es potenciala.

L’Union Europèa respecta pas los pòbles

L’Union Europèa es estada faita per la patz en Euròpa, la patz passa pel cambiament de las frontièras, per un abandon del sistèma politic dels Estats e dels imperialismes d’Estats europèus, perqué los Estats, los imperialismes, faguèron las guèrras europèas e las frontièras contra los pòbles europèus.

Alara, se caldrà pas estonar que los dits pupulismes que donan paraula del castig contra l’Union Europèa, ganhèssen vòts, se la tecnocracia europèa se determina contra los pòbles.

Se la tecnocracia europèa pensa parier que los opressors d’Estats, quin interès a l’Union Europèa ? Senon crear un mercat per agradar a las multinacionalas e las bancas de Londres ?

La Belgica de Brussels assaja d’oblidar …

La Belgica de Brussels assaja d’oblidar e emplega de mai en mai l’anglés.

En francés es Bruxelles, en neerlandés es Brussels, en occitan Brussellas …

Una fòto publicada per un jornal francofòne, La Libre Belgique o La Libre (ara), assaja de descriure la campanha electorala, i a una illustracion que me questiona. Es un jornal d’esquèrra e legitimista, o reialista.

De qué vesèm ?

1 / una publicitat en anglés, dins un jornal vendut o legit majoritariament a Brussellas, dins una ciutat europèa e tanben internacionala, sièti de l’OTAN. L’OTAN a coma lenga de «trabalh» o de guèrra, l’anglés.

2 / una publicitat en anglés dins un jornal de lenga francesa, un jornal francofòne. Es la responsa a la politica demandada politicament de preséncia del neerlandés, sovent oblidada pels publicitaris, e per las autoritats europèas…

3 / la fòto prepausada es una color per candidat, un òme ambe una femna o simplament tanben e encara un òme ambe un òme … la paritat es pas encara vesedoira per totes los Partits en Belgica de Brussellas.

4 / la fòto del jornal francofòne prepausa las fòtos dels ceandidats e una color associada, mas fauta de tèxte, lo tèxte, un eslògan es esperat ; sabèm pas s’es una volontat dels candidats o de la redaccion ; mas pauc impòrta, vist que coma lo publicitari emplega l’anglés per non pas respectar lo neerlandés per un public o una clientèla majoritariament francofòna en zòna lingüistica considerada coma neerlandesa, avèm las afichas sense tèxte. L’abséncia del tèxte es alara un element de responsa al refús francofòne d’acceptar la politica lingüistica neerlandesa.

Aquestes quatre punts son pron interessants per descriure l’esquizofrènia francofòna que non vòl integrar realament las decisions politica en matièra lingüistica sobre Brussellas, es una vila de la zòna neerlandofòna de Belgica, istoricament, mas que la pression diplomatica o europeïsta, veire mondialista e cosmopolita fabrica unicament francofòna (vergonhós) e que comunica d’ara enlà, enluòc d’apréner lo neerlandés, en lenga anglesa, pel comèrci.

Aquel esquizofrènia la sabèm, quora se demanda aficha dels balètis en lenga occitana, avèm sovent la responsa : «on ne parle pas occitan», mas aquò vòl realament dire, farèm segurament l’esfòrç d’integrar l’occitan mas n’avèm pas las capacitats ; la question se pausa alara : de quina manièra capitaràn d’apréner l’occitan se assájan pas de l’emplegar, pauc a pauc. Car es pas l’emplec del francés que salvarà l’occitan ! Coma a Brussellas l’emplec de l’anglés que donarà un melhor respecte del neerlandés dins la capitala europèa, per la populacion dels locutors e de als locutriça de lenga francesa. Al nòrd (pichon) o al sud (grand) de París, lo francés es lenga OGM per las societats e frena per son emplec (o aquel de l’anglés), frena per aver lo plurilingüisme estimat melhor per totes e totas.

Arrogança culturala d’unas elitas que se creson lo centre del monde Qulturé !

Es encara Sandrine Morel que la farà bèla la manipulacion, en una entrevista d’un gojat que se crei lo centre del monde perqué maneja la Qulturé de l’elita operacionala. Es un article-entrevista d’una granda arrogança politica.

Espèri qu’aprèp aquela entrevista, en Lombardia ne farà plan de cas, e lo convidaràn pas a encaissar la moneda dels impòsts lombards.

Car es plan aiçò que cal reténer : «lo nacionalisme son dangierós» (Sandrine Morel a trapat la persona idònia per poder donar lo seu punt de vista parisenc sobre los provincialistas), plan segur res explica que a Madrid o Paris son los nacionalistas expansionistas ! Los que son del replegament sus se (FN, Ligue and companhiá), quora los Franceses an ganhat o que zo pensan aital ! Lo turiferaris los van sonar primièr «los regionalistas» coma l’escriu Le Monde, coma se Le Monde èra pas un jornal regional d’aquesta planèta, per la banlèga e los barris de las elitas, de sa costosa diplomacia ; la paeròt aquel es un jornal coma la pravda, que cal crompar per legir entre las linhas, mas es obligatòria de crompa, per saber de quina manièra la manipulacion se desvolopa ; Sandrine Morel amerita plan per sa collaboracion al conservatisme d’aquel sistèma sense cap de dobte en fauta d’eficacetat (veire bilhets precedents, per alongar los argument en pròba) e sistèma centralista e centralizat qu’es castigat per l’economia actuala, mas que sap çò que cal per la bontat del pòble manténguer, e sobretot la sotmission al chef parisenc o madrilenc.

Es un esperit liure, mas que castiga los «regionalistas» sempre, sense pensar que benlèu se caldriá melhor informar sul tèma, mas pas dins Le Monde.

La belgitud (pòt èstre fòra que francofòne ?) monta al cap e rend pas sapient, nimai aluzerpida. Es amusent de veire que la belgitud tipe Carles Ven pòrta a pensar centralista, Qulturé elistista coma dels tempses dels reis que se son bastuts per crear un concepte de «frontières naturelles», per Madrid o de l’enemic sampitèrne francés parisenc. Aquesta elita Qulturelle es un pauc coma lo trauc del cuol, se pensa passar del brut en net, quora kleenex es passat, quora Le Monde es passat!

Aquel tipe de personatge, per la seuna arrogança, amerita simplament de netejar los cagadors, e Sandrine Morel de practicar la traduccion (coma jà indicat mai amont). Son d’aqueste monde que fa dels Ciutadanos ! (veire bilhet precedent).

Jan Fabre accusa sobre La Libre Belgique

Es que cal eternament entendre o legir d’accusacion sense fondament ? E quora son donadas per personatge mediatic es encara mai grèu.

Jan Fabre acusa sus La Libre Belgique, la NVA d’èstre de dreita extrèma. La N-VA fa partit de l’ALE al Parlament Europèu, e fins ara lo grope ALE es pas considerat coma de dreita extrèma pels membres del Partit de la Nacion Còrsa, per ERC, nimai pel Partit Occitan, etc.

Jan Fabre prepara mediaticament la seuna sortida d’Antwerpen… Un personatge qu’escupís aital sobre las causidas electivas (eleccions recentas de la N-VA a Antwerpen), alara que viu de l’argent public, amerita pas d’èstre pagat pel collectiu.

E coma l’argument es puslèu leugièr, li pre-aucupa de fabricar un amalgama per enfortir l’entrevista e las rasons de la qualificacion ; es una vergonha.

Ajudar los Franceses a melhor saber de Catalonha-Catalunya-Catalogne

Vist lo nombre d’estupiditats en lenga francesa, patois et manipulation parisiens principalament, los dos sites que me farai lo rendut-compte son essencials.

Dins la lista avèm los escriches de l’AFP, Le Monde, Libération, La Croix, Le Figaro, Dépêche du Midi, Midi Libre, La Provence, o de la radiofonia, avèm France Culture-Culture Monde, France Inter, Europe 1, RTL. E soi pas segur d’aver tota la lista…

Lo primièr es aquel d’un site de jornalistas catalans (es que serián pas independents per parlar catalan ? Lo racisme lingüistic es tipicament espanhòl ; e francés ?) ; en cooperativa editoriala (e un fialat d’internautas solidaris), aqueles jornalistas fan las responsas, lingüisticament adaptats, que cal als mèdias mondials, donc principalament als Franceses ; son bravament poliglòtas, çò que pròba al mens que las escòlas de jornalistas franceses son bravament diferentas de las catalanas ! De creire qu’i a una exception française al nivèl de las mediocritats lingüisticas espanhòlas e francesas !

Lo segond es pel grand public de lenga francesa, los famoses Francofònes ; se cal remembrar que lo PH ajuda l’elefant a èstre pesuc en francés, senon que seriá l’elefant sense PH, coma l’expliquèt un ‘grand’ animator literari de la vièlha television francesa de sevici public, un còp èra. E lo blòg aquel pròba que tota la nacion catalana vòl mostrar que las messorgas la faràn pas plegar, la vòlon l’independéncia. Se trapa que de messorgas sonque los ancians franquistas ne fan mai que los famoses francofònes de patois parisien.

Donc, un grand mercés per aquestes dos blòg per ajudar los FAMOSES FRANCOFÒNES del patois parisien de mehorar las loras conseissença del vesin del sud, aquel vesin que vòlon grandament ignorar, coma una excepcion francesa.

Pascual Maragall voliá dntrar lo Principat de Catalonha dins l’associacion colonialista francesa de la FRANCOPHONIE. Los Catalans fan la pròba que lo colonialisme frnacés es viu encara en Catalonha (non Principat), e que ne sábon emplegar los atorns colonials per mostar que son encara pron viu, e que vòlon sobreviure en tota independéncia, per l’independéncia d’una nacion, un novèl Estat d’Euròpa !