l'etiqueta, lo liure-comèrci, las leis, e l'ignorança del marqueting

Ai recentament agut de minjar e crompar un taboulé oriental tal coma èra marcat sus l'etiqueta, èra un produït Carrefour, la multinacionala francesa del comèrci de la dita granda distribucion. Carrefour es una ensenha que li fa pas paur d'imposar als Estats, las règlas que lor agrada pas (sobretot en Euròpa) ; mas quora de las leis lingüisticas, fau una lei per imposar l'etiquetatge en neerlandés per Flandres per exemple, soi pas segur qu'aquel taboulé oriental fosquèsse vendut en catalan a Barcelona ... benlèu anglés e espanhòl ?

Sabi pas çò qu'a d'oriental aquel taboulé [taboulé (arabe : تبولة tabūlah)] benlèu que Provença es a l'orient de la granda Occitània ? Mas es una ignorança granda del groupe Carrefour que me faguèt pro rire. Lo tabolè es una ensalada, un plat freg a la basa de jobèrt e de blat aboçinats, originari de Síria o del Liban (l'ancian maine dels conquesidor de la crosada de las tropas vengudas dels comtats e ducats d'Occitània actuala). La tradicion vòl que fosquèsse servit amb una leituga romana, mas tanben de fuèlhas de caulets blanc o de las fuèlhas de vinhas frescas ; aquela cosina la sabèm plan en Occitània, e especialament en Provença, car l'importacion del sègle XIIen e XIIIen la faguèt devenir provençala. E ambe l'importacion del plat, lo mot arab es estat aclimatizat a l'occitan, l'ensalada araba es lo tabolè.

Donc sabi pas perqué Carrefour a mestièr d'indicar oriental, alara que lo tabolè es forçadament oriental ; es benlèu que en cultura cosinièra neerlandesa lo tabolè es pauc conegut...

Quí a imposat l'«oriental» sus l'etiqueta ? La traduccion en neerlandés, la lei qu'imposa lo bilingüisme en Belgica e donc lo liberalisme que nos imposa l'etiqueta bilingüa ambe una lenga puslèu forana ? Mas quí me podrà explicar perqué nosautres en Occitània, lo bilingüisme de Carrefour es francés/neerlandés, alara que l'occitan es pas sobre l'etiqueta, alara que lo tabolè es causa de l'integracion e istòria de Provença (Occitània de l'Èst ) en cosina tanben !?!? 

Ieu espèri una lei francesa de la consomacion coma en Belgica, qu'imposèsse la lenga occitana (lenga de la Provença a l'Èst d'Occitània) a la plaça del neerlandés (lenga de dos Estats europèus plan luènh de Provença, e dels parçans de consomacion del tabolè).

Sul « Marché de Noël» a Tolosa e Labèja

Dins una societat que tot es rapid, fau una responsa pel minjar occitan ; vaquí dos exemples, una Tolosa e una Labèja, en setmana.

Sul mercat de Nadal a Tolosa, plaça del Capitòli, l'entrepresa Taulièr d'Occitània prepausa de minjar dels produïts del país. E en fàcia lo bar prepausa dels vins del país, seleccionats pel botiguièr. Resulta que : 

Vertat qu'es mai car que lo malminjar de las multinacionalas que nos fan del « Produits en fRance » sul modèl FNSEA ; mas an regulat la prepausicion. Ara sèm al produït e seleccionat per Occitans.

Es un pauc coma a Labèja aont ai poscut veire una prepausicion culinària interessanta, tot comprès per mens 17 € a miègjorn. Èra un dimarç de las assisas de la cultura, ai segur melhor minjat que la causida faita al Conselh Regional d'Occitània.

L'aperitiu del país es comprès, lo vin es del país e sufisent per una persona, la quantitat servida es normala e balançada per una persona. De mai lo servici es rapid ; fins finala sembla èstre una solucion GARTRONOMICA modèl occitan e rapid per quadres de las entrepresas de Labèja. La taula se sona Le20Gourmand, lo lògo es un pauc complicat d'entrendre.

Un repais qu'agrada, Escòla d'Aran

Avèm a Tolosa, un ostal de formacion que se sona Occitanie ; en passar per Les, nos redèm compte que l'etiqueta basta pas per salvar un biais occitan de cosinar en país tolzan, ni de pensar occitan al nivèl mondial per la cosina e l'ostelariá OCCITANA ; fau encara un còp una volontat politica. L'ostal d'Ostelariá de Les (Aran - Occitània) es nascut d'una volontat politica aranesa.

Ièr 15 de novembre, avèm aprofieichat de la « cosina dera Val d'Aran », a l'escòla d'Ostelariá d'Aran, a Les. E coma avèm apreciat la cosina vaquí la fòto de los qu'an trabalhat. Son els que fan la cosina bona, o fau plan dire ; e son monde qu'an pas problèmas lingüistics coma a l'Estat francés ! Lo menú es presentat en cinc lengas, l'occitan comprès.

Fau notar que la politica lingüistica exista en Aran, un guida lingüistic es prepausat a tot estudiant, e mantunes corses de lengas son previstes dins los corses de la setmana.

 La cosina occitana es coma totas cosinas del monde, un trabalh d'equipa.

La cosina occitana a un centre de formacion, es en Aran.

Alara aquí a Les (Aran, Occitània), i podrètz minjar del diluns al dijòus, a miègjorn.

De qu'avèm minjat :

Las majoflas fòra sason es pas çò que m'agrada lo mai, mas fau plan dire qu'ai vist aquí aquela «Montanha regalada» que fan la beutat d'Aran, ai vist una metafòra a l'imne oficial d'Aran que nos encanta quora SE CANTA.

Puèi aquel vin associat al plat màger, leugierament lheidatan, ambe un plat de teisson confit e aquela salça de pomas ... miam miam !

Ara çò que fauta a la primièra visita, lo contengut occitan als vins de la carta (çò que vòu pas dire que los vins prepausats son pas bons, al contrari) ; a 70 km de la Val d'Aran i son vins occitans de grandas valors gastronomicas (Juranson, Madiran, Fronton, Corbièras, Limós, Menerbés, Cáurs, Duràs, Bordèu, Saussinhac, Brageirac, Sant Shinhan, Castelièras de Nimes, Castèls de Ròse ... avèm en Occitània los politis vins del monde e son pas ensenhats a l'escòla d'ostelariá de Les, Occitània).

Farai remarcar que l'escòla es d'ostelariá  ; e que lo plurilingüisme es ensenhat ... los corses de francés i son per immersion lingüistica, e pas en opcion ; es una escòla d'ostelariá per totes los escolans de Calandreta qu'an enveja de practicar a l'internacional, la gastronomia, e faràn flòri de totas las coneisséncias lingüisticas qu'an agut en Calandreta, tot en visitar un biais ispanic de pensar la cosina, ambe una fòrta influéncia francesa, dins lo servici e dins una certana presa de travèrs borgés francés.

Francament aquel moment, a 14h, es estat per me, esperat dempuèi bèl briu en Aran (Occitània), mas un moment gloriós de la sapiença occitana (quitament se la consiéncia es pas fòrça dins los ments), d'èstre local tot en prepausar un grand nivèl gastronomic mondial, SÈM EN ARAN, OCCITÀNIA.

Tolosa, grand jorn d'inauguracion a l'Ostal d'Occitània

Ièr Alem Surre-Garcia donava una conferéncia sus las migracions tras los Pirinèus, sempre la qualitat de la sapiença en òbra ; i a una conferéncia per mes, dempuèi mai de una annada, dempuèi que lo 4 d'abrial de 2015, dins una aula de Tolosa, la mini-conferéncia istorica de 20 min impressionèt lo personal politic occitan, e lor fauta de sapiença istorica ; per aver d'informacion sus aquelas conferéncias fau picar aquí. L'aula èra plena, ièr a las 18h30, la comunicacion d'aquela conferéncia aurà tardada fòrça abans d'arribar a las aurelhas dels Tolzans concernits e que vòlon èstre Occitània non pas en compassion, mas en realitat de cada jorn, l'istòria ajuda plan.

Mas la serada de ièr èra puslèu aquela d'una novèla inauguracion a l'Ostal d'Occitània, que m'a passionat ; aquí èra una question de ventre, e tot occitan sap que per plan pensar, fau aver bon ventre.... Puèi avèm poscut encontrar lo cargat de mission per l'occitan del Conselh General de Nauta-Garona, donc plan content de veire que lo dorsier occitan del departament de Nauta-Garona avança plan.

Puèi Jean-Luc Moudenc èra present tanben per l'inauguracion, el qu'a inaugurat jà l'obertura en 2006, en decembre 2006. Remarcarèm tanben que la bandièra interdicta a Niça, èra presenta e aunorava l'inauguracion...

Lo public de las associacions èra presents, lo public de La Topina tanben, s'anóncia un grand endreit de convivialitat occitana.

A La topina s'i minjarà occitan, ambe lo minjar que cal, etiquetat en occitan, coma un exempled e promocion de la lenga e del minjar, volontariament amassa, coma una idèa de l'escòla ostalièra mas en realitat, en practica ; s'acaba la teoria, ara es la realitat economica qu'es presada, per desvolopar una politica per l'occitan. Es un messatge clar adreiçat a las CCIs d'Occitània per s'elonhar dels pantaisses toristics (Pyrénées -Méditerranée) e passar a la practica de la realitat occitana en economia de la novèla region administrativa tolzana. 

A La Topina es pas questio nde regionalisme, es mestièr de tastar e engolir lo minjar, es mai practic pels estomacs dels occitans, amai dels visitants de tot escantilh a l'Ostal d'Occitània.

E lo dicors de Jean-Luc Moudenc, lo lengadocianista, es estat cort, mas èra present, e visiblament content d'èstre aquí, a l'inauguracion de La Topina. Per aquela inauguracion fautava pas l'elegit en carga de l'occitan, sonque l'elegit en carga de la promocion cosinièra de las practicas tolzanas, benlèu pro-plan aucupat a èstre president departamental puslèu que questionat per l'occitan e la cosina.

Es un moment convivial per fa passar las idèa, jà se felicitar d'aver agut 70.000 participants per l'enquèsta del CR sul nom de la region, distribuar las aficas de l'associacion de gestion de l'Ostal d'Occitània : 

e tanben parlar de la politica per la lenga occitana ambe lo novèl delegat a la lenga occitana en Nauta-Garona. La convivéncia occitana fabrica una mobilizacion, per l'inauguracion, e per la campanha en cors.

I a encara dins l'idèa d'aver aquela famosa estatua Frederic Mistral dins la vila Mondina, e aquel jorn la bandièra del Felibrige serà pas interdicha...

La serada se perlonguèt, amb de bruch (cal notar qu'es pauc sovent, per rassegurar los vesins), ambe un concèrt dins la cors interiora.

Per las inauguracions venentas, la polícia municipala serà pus suspresa d'i veire los capolièrs tolzans mesclat ambe la populacion tolzana, alara serà cridada, pels elegits e per las elegidas per cantar lo Se Canta amb nosautres !

O cal plan escriure, l'occitan es LENGA DE TOTES e TOTAS.

Tolosa : Una novèla manièra de presentar

A Tolosa, se dubriguèt un restaurant rapide, qu’a una novèla manièra de presentar la restauracion rapida.

La cobèrta sul planèu donava aquel document, jà vos donarà una idèa de la manièra novèla :

A la sortida de ma visita tri-setmanièra din un restaurant de la vila, acabi de minjar un cassolet a las favas, dins un restaurant de Victor Hugo ; aquí ont la fescor es importanta, lo cassolet demanda temps de cosinar, long temps pel cosinar. En general, lo melhor cassolet del restaurant aquel es lo dimarç, quora ne damora ; es sonque servit en debuta de mes.

Mas en sortir soi passat dabans la novèla prepausicion al entorn de Victor Hugo, CAPUCIN. Es aital qu’an nommat lo supòrt que servís a donar de manièra rapida lo minjar, «produit d’ici», se sap pas encara se l’ICI vòl dire Occitània ; son realament sonque d’Occitània, es sembla lo promièr enjòc de l’establiment, la condicion locala del servici e dels produïts ; pel moment l’occitan i es pas present, e per parlar occitana, benlèu que n’aurètz pas lo temps, lo servici rapide ajuda pas.

Lo restaurant se sona CAPUCIN, es un nom que m’a estonat ; es pas una question d’actualitat, «Capucin : religioses reformat de l’òrdre de sant francesc», sèm a Tolosa, donc d’aquí en país occitan, plan elonhat de L’Elisèu.

Capucin, Capuchin en occitan, es tanben la dispausion de las cartas … benlèu aiçò l’idèa, la presentacion del minjar es presentar sul modèl dels teules d’ardòsi. De tot biais, sembla res de veire ambe lo capuhin occitan qu’es un flambador ; lo material per servir es en faciada e se podrà veire coma dins la restauracion rapida, Pans i Company en Catalonha o Quick ne son d’exemples similars ;es luènh d’èstre flambadors ….

Nos es explicat tanben sul mapièr de taula, que lo restaurant es per las matinada, mièg-dia tolzan, e vrespada. Es un restaurant qu’acompanharà la vida del mercat Victor Hugo, mas al entorn del mercat. Es clar que pauc a pauc, l’entorn del mercat de farga d’una ensemble grand de restaurants, classics o d’inovacion coma lo CAPUCIN.

La majoritat dels clients son femnas ; aquò vòl dire que lo restaurant tradicion e occitan son pus adaptat al minjar de las tolzanas en jornada ? Benlèu.

Cal esperar çaquelà qu’aquel restaurant se multipliquèsse, un pauc coma pans i companys en Catalonha. Al mens seràn produïts e manièra occitana de minjar que seràn prepausats.

-°-

Armanhac : l’occitan se pòt veire pertot

Dissabte passat soi estat dins una cava tolzana, especializada dins la qualitat dels alcòols distribuats, i soi estat per rason d’una convidacion de l’interprofession dels armanhacs. Ai donc descobèrt un luòc, un pichon comèrci de Tolosa, barri del Carmes (a dos passes de l’estacion de mètro), botiga d’una granda qualitat. L’endreit ideal per tastar de las produccions d’Armanhac (departament administratiu e francés del Gèrs, per la màger part).

I a res de dire las begudas d’Armanhac, amai d’aver resistir al filoxerà, son damoradas d’un grand prestigi per çò qu’es de la qualitat. Es plan segur un aunor de saber las destriar.

Mas abans de debutar una explicacion en lenga occitana, vos pòdi informar que la qualitat de l’interprofession es tanben de prepausar un document promocional e direccional en tres lengas, francés, anglés E OCCITAN !

Lo document prepausat aital nos agrada per una «planvenguda» plan venguda justament per la promocion de l’emplec de l’occitan e tanben per una modernitat lingüistica.

Malgrat saber demandar l’armanhac en fin de repais, soi d’aqueles que sábon tastar l’armanhac, perqué ai de familha que ne fan ; lo meu armanhac es donc, coma ai poscut determinar, de l’armanhac classificar d’«Armanhac Mençonat per l’edat», en general la qualitat que cal per apreciar l’armanhac, non pas dedins lo café, mas solet en fin d’un repais e sense sucre, per exemple dins lo ret dels restaurants Qualivòre del país tolzan, o dins los mercats tolzans que s’i prepausa restaurants que sábon emplegar los produïts locals.

Un bon armanhac es en general un present del restaurant que o sap causir ; lo restaurant que o sábon pas causir, son d’aqueles que, sovent, vos o fan pagar coma un alcòol fòrt classic e de discotèca (oblidatz) ; cal saber causir los seus restaurants en foncion de l’armanhac prepausat ? Sí, segur es un indici de respectabilitat de l’establiment. Lo repais occitan normal se dèu acabar amb prestigi, ambe la dolçor d’Armanhac mençonada ambe l’edat.

Aprèp l’armanhac es pas simplament un alcòol qu’a tardat dins la barrica de casse, es tanben un trabalh d’una civilizacion occitana de Gasconha, unica al monde ; o cal plan dire, mas o vos vòli assegurar per un exemple ; dins una familha anglesa que n’èri lo convidat, ai portat una botelha d’armanhac de la familha coma present ; es l’oncle que m’a alara dubèrt sa cava : «here find ONLY armanhac» ; io que pensavi que los Angleses èran afidats sonque al Cognac. Mas un Armanhac es de cap manièra un Cognac ; per l’Armanhac, la qualitat de l’òbra pagesa e agresta es primordiala, de mai cal pas oblidar lo terrador, la cultura agronomica, e lo sòl : i a tres terradors determinats, mas cada païsan vos podrà ajudar per escolhir lo terrenh que fabrica l’armanhac que vos agradarà.

La documentacion en occitan ajuda en díser : «Pelòtonat al còr de Gasconha, lo vitatge d’Armanhac, eretat deus Romans, capera haut o baish 15.000 ectaras e amassa ua bèra partida deu departament de Gèrs, atau coma quauques cantons de las Lanas e de l’Òut-e-Garona. Qu’ei constituït de costalats aus penents doces e au solan. Se destrian tres parçans de produccion, definits peu decrèt Falièras en 1909 ; a l’Oèst, lo Baish-Aramanhac, au mitan, l’Armanhac-Tenarèza, a l’Èst, lo Haut-Armanhac.»

Lo document dels socioprofessionals baila una mapa, bèla e grandament utila, per viatjar en Armanhac. La podètz comandar a www.armagnac.fr  E se faràn un plaser de vos respondre en occitan e de vos mandar la quantitat de document que necessitatz.

SISQA : la qualitat e la proximitat

Lo SISQA es una manifestacion volguda pel Conselh Regional de Tolosa, e principalament lo nòstre Martin Malvy. Donc la manifestacion demanda un pauc de promocion, ambe la pichona estructura qu’es lo Conselh Regional, vist que la politica de decentralizacion es pas estada cambiada per una eventuala lei preparada per la socialista, na Marylise Lebranchu ; alara lo Conselh Regional de Miègdia-Pirinèus (superficia del Benelux) fabrica una politica coma pòt, e convida çaquelà lo delegat del ministèri per l’ajudar (es la resulta de la visita del ministre Le Foll de l’an passat). Benlèu que na Marilyse Lebranchu deuriá benlèu davalar a Tolosa per la lei necita a Tolosa (e en Bretanha), lei qu’a enterrada e que fa mestièr al Martin Malvy per una politica eficaça, mai tanben al Alain Rousset coma l’avèm poscut veire en 2012 …

La promocion es una enquèsta comandada a un organisme parisenc Harris ; l’enquèsta se presentèt anuèit al vrespe ; d’un interès relatiu, mas utile per una fotografia instantanèa, mas li fauta grandament una perspectiva e sobretot un longtèrmi per poder veire l’eficacetat sociologica de las politicas agricòlas, PAC (Union Europèa), Estat e Conselh Regional.

En Miègdia-Pirinèu son çaquelà pron discrets per las demandas institucionalas, sobretot quora lo poder central es de la meteissa color politica. Mas son qualivòres per çò que concernís los restaurants de Tolosa … es benlèu ambe la securitat alimentària, una de las noveutats 2013.

S’espèra una politica per l’emplec de l’occitan, totparier ! La meteissa dinamica e lo vam tolzan similar !!

Avèm après pendent la conferéncia de premsa que la proximitat, per Harris e pel director actual de la DDA, es un sol entermediari entre la produccion e la consomacion ; la tecnocracia parla pus en nombre de km ! Se parlèt tanben d’«environament» dins las question de Harris, mas es puslèu per assegurar que cal minjar local, puslèu que de gaitar la filiara, encara que Qualivòre se vòl justament una responsa al consomar local, donc occitan (mas aquò o díson jamai).

Avèm plan comprès que lo «midi-pyrénéen» es una espècia umana qu’a a veire ambe las estadisticas que cal, estadisticas per parlar comunicacion al Conselh Regional, e promòure lo SISQA ; la decentralizacion a creat l’òmo-midipirenean. E lo «midi-pyréneén» parla pas occitan, pas pensa local, e qualitat ; es una pauc l’aficatge tecnocratic decentralizador novèl.

Lo director de la DDA a çaquelà mesurat la proximitat al nivèl euroregional per explicar que la zòna de consomacion dels produïts agricòls de la basa garonenca es una basa que davala a Barcelona ; aquò podrà estonar o es l’efèit LGV qu’arriba de Barcelona (quí sap, perqué lo director a gaire volgut respondre al subjecte, l’«esquive» es un biais de respondre). Causa qu’es jamai estat pensat pel conselhièr regional en carga del dorsier agricòl, bon, podèm dire çaquelà que Vincent LABARTHE a pas gaire causa de dire aprèp Martin Malvy ; pel Martin Malvy, es un subjecte que li agrada, pel bon minjar que trapa dins la region, e per la convivència qu’i trapa (l’ai poscut notar l’an passat). La cosina del SISQA es un luòc que, coma Martin Malvy, a agradat a mai de 60.000 visitors l’an passat. Es un succès popular qu’ameritan totes los produïts presentats. E se trapàn plan la lenga, se podrà trapar productors que lor agrada parlar occitan. Un conselh tanben de visita, val melhor venir lo dissabte al maitin o lo divendres. Lo dimenge, es plen !

André Andouy, escainom Moustache, restaurant “Chez Moustache” al mercat dels Gròs de Tolosa-Estats-Units, m’a explicat l’an passat l’interès que portava a l’emplec de l’occitan … e que los menús dels restaurants del SISQA li agradava ; se questionèt perqué l’occitan èra pas pron present ; me soi talament pausat la question e qu’ai jamai vist res arribat (sense qu’i aguèsse subvencion e còst) que lo seu questionament m’a quitament estonat per un actor bèl de la cosina de país occitan a Tolosa.

Veirèm dins quina mesura l’occitan serà mai present en 2013 ? Farai un rendut compte precis, benlèu jorn aprèp jorn del SISQA 2013.

Quina carn pel futur ?

La question se podrà pausar de faiçon consumerista, o simplament coma una question de societat.

Quina societat vivèm ambe la carn en Occitània ?

1 / Arte prepausa una presentacion :

2 / un eveniment juridic dels Estats-Units d’America del nòrd pausa una question a l’industria.

3 / e l’afar Spanguero-La Lauraguaise ne pausa una a Occitània.

La carn de McDo dins l'estat francés es 100 % d'origina de l'estat francés.... Podèm pensar que la qualitat seleccionada es mediòcra vist çò que son capablas de fabricar endacòm mai. Mediòcra, mas pauc cara ( donc importada, ambe un € fòrt, la carne sancièra dels bons restaurants de Tolosa es pas d’origina occitana, mas de l’Euròpa de l’Èst) ; caldrà un jorn saber pagar la carn al nivèl que los païsans an mestièr per ne poder viure (la paga dels païsans occitans), mens d’electronica, de domotica, e mai de bon minjar. E dins l'Estat francés, e principalament en Occitània avèm una diversitat de produccion de qualitat, encara encara. Cal notar que Lhèida fa concurréncia a Bretanha per la carn de pòrc (teisson) ; aquò dona 40 % de fornisseire per las carnissariá de Lacauna en Albigés - Montanha nègra (Centre Occitània. De mai, la carn de païsan assegura pas que la populacion sapiguèsse l'emplegar per la minjar ; aquò tanben es un problèma en Occitània, aprèp la pèrda de la lenga, i a la pèrda dels sabers cosinar.

Car lo principal problèma es puslèu una causa de societat, saber emplegar tota la carn d’un animal dins la cosina de la familha ; sembla una causa complicada, fauta d’ensnehament e sobretot de transmission ; n’i a que se pausa quin subjecte de societat serà pas transmetut aprèp la lenga occitana ? la responsa es simplassa, la cosina, la cosina de cada jorn es pas transmetuda en Occitània ; e aquò mata la diversitat de las produccions de carn en Occitània. Los sistèmas cooperatius, o la quita entrepresa La Lauraguaise, aurà de s’adaptar a la fauta de saber, la transmission abandonada ! Quin còst podèm listar per l’abandonar de totas las transmissions ? Lo còst serà aquel de la sentat e de la facilitat de produsir mèrda pel minjar en Occitània.

N’i a encara que preferíscan Coca-Colà light coma aperitiu ? N’i a encara que sábon pas la diferéncia entre Ricard e Patís ? Quines tròçes de carn son los mens cars en çò dels carnissièrs ? Quin tipe de café per un bon armanhac ? La mescla de las questions pòdon far rire, mas son intimament ligada ; lo repais occitan es un ensemble que s’acaba per un digestiu, qu’es pas tanpauc de Coca-Colà Light…

Tot aquò còst car per èstre bon ; mas es aital perqué avèm abandonat de causir lo minjar occitan dins los restaurants, e donc se la populacion occitana fasiá una causida radicala del bon minjar, donc minjar de la transmission occitana, fariá baissar los prètz e segur ajudariá a l’ensemble de la populacion de plan minjar.

Anuèch per 12 € a miègjorn, se podrà minjar bon e occitan a Tolosa, mas en serada es quasiment impossible ; i a sonque un restaurant per aiçò far, un restaurant ! (la cosina es donada per d’espanhòls immigrats e d’Africans en cosina – s’i mingi plan) ; cada serada o miègjorn, los artesans fòra Tolosa, fan km per i anar minjar ; Per 12 €, vos asseguri que podrètz minjar dos còps a McDo, mas dos còps de la simplicitat del mercat del productivisme agro-alimentari… francés.

Balmars :Ipocrisia dels elegits d’Occitània

Se parla sovent del bon minjar, de la qualitat de la cosina miègterranenca, del Slow Food, o del regret que las novèlas generacions sapiguèssen pus plan minjar, anoncia sobre las publicitats per melhor minjar, etc … Los primièrs a las vóler son los supausats representants de la populacion, los elegits. D’annadas aprèp annadas son installats dins la rotina de destruccion de la civilizacion occitana, gaitatz aquò :

La mèrda es pas los inocents ciutadans joves, e lo bon restaurant occitan es per l’elegit que inaugura un Mac Donald’s !

Cadun a dreit de causir lo seu minjar, mas un elegit qu’inaugura un Mac Donald’s serà lo meteis que refusarà una signaletica en lenga occitana !

Avèm un personal politic d’una estupiditat sense equivalent en Euròpa ; mas per çò que tòca la moneda, son mi aluzerpits.

L’elegit concernit es aquel que critica en país tolzan, l’independentisme tolzan (gaire existent) o catalan (e que la lenga li dona botons a-n aquel) ; es d’esquèrra nacionalista francesa, supausat socialista abans que se presentèsse contra EELV candidat adobat pels socialistas. Podèm alara clarament donar que los Mac Donald’s en Occitània son estats installats pel nacionalisme francés, clarament.

Cosinar a l’occitana, per tradicion o ….

Cosinar a l’occitana, per tradicion (eiretatge) o per …. un trabalh de recèrca, o de crompa d’un simplàs libre :

Blancahòrt a vist editar en decembre passat un libre d’una importança deliciosa per la civilizacion cosinièra occitana. Lo libre editat se sona Cosin’Òc, es la sortida de trabalh d’un grope de cercaires, e de militant de Gasconha, prèp de Bordèu. Lo grope se titola «gascon», e son gascons cercaires (ne fauta), mas es bravament plan un trabalh important per Occitània sancièra.

Çò d’important es que podrà èstre apresa dins totas las escòlas de lenga occitana, e una aisina per totes los cosinièrs occitans jovenòts e qu’an mestièr de resorga segura ; lo libre es fait de las fòrças cosinièras ancianas occitanas ; s’i vei plan, pr-amor qu’i a la traduccion en lenga d’importacion recenta (1470), e dins las lengas dels redactors gascons. E l’òrdre de presentacion plaça cap de dobte, es un «grope gascon» al trabalh.

Las receptas son classicas, basicas, essencialas.

La referencia es ISBN 978-2-907845-12-0, e lo grope G.A.H.BL.E. se podrà contactar via la comuna de Blancahòrt.

-°-

Lo plan minjar es a Besièrs se sona encara «Le Petit Montmartre»…

Pendent la fèsta occitana de Besièrs, julh 2012, ai poscut comparar mantunes restaurants de la vila (n’i a un fum, e segur benlèu qu’ai pas poscut totes los avizar per testar melhor). Me vau arrestar a-n aquel, LE PETIT MONTMARTRE, perqué z’amerita plan.

En fòto, l’afar es polit, mas es encara melhor en boca e dins l’estomac. Los vins prepausats èran dels melhors lengadocians ambe aquesta sieta del país, tot, lo tot èra del país occitaén, ambe una cosina occitana tal que la caldriá dins totes los restaurants occitans!

Se vei aviat que los produïts son venguts del país o del mercat vesin, e los vins tanben.

E ambe la darrièra fòto vos podètz imaginar qu’ai plan minjat e donc curar la casseletona m’èra mai qu’agradiu.

E soi pas estat lo sol, un dimenge o dissabte, ai descobert la carta del restaurant un ser, pel concèrt sobre la plaça de magdalena ; cal reservar, es imperatiu per mantunes jorns, tot èra reservat aquel dissabte de fèsta sobre la plaça. Alara soi tornat lo dimenge, coma aquel cople èra de Montpelhièr ; l’adreiça l’avián agut de boca a aurelha. Ieu, ai legit lo menú, pas mai. Mas arriba los tastons d’entrada e lo vin blanc causit al gòt e jà arriba la jòia d’èstre vengut un dimenge de solelh e de vent marin, ambe los pichons crums que senhorejan sobre la ciutat lengadociana, senhorejan sobre la plaça la mai emblematica de la vila, e aquel endreit del plan minjat.

Lo plan minjar es a Besièrs se sona encara «Le Petit Montmartre»… vos conselhi d’i anar e de far sonar la lenga occitana, o catalana, pauc a pauc cambiaràn de nom : e alara serà  LO PLAN MINJAR car s’i minja mai que plan, se minja al melhor que s’i podrà minjar en Occitània, fin, bon e del país nòstre !

De la critica francesa del Hamburger

Se trapa que sabi çò que prepara lo Taulièr d’Occitània, e se trapi que pensi qu’es una bona idèa que cal ajudar. Perqué ?

Efectivament se vòlon fabricar de ‘hamburger’, mas es puslèu un nom de faciada en foncion de la paura idèa que lo consomador se fabrica del tipe d’objecte culinari que nos prepáusan. Car se la populaicon aviá una educacion occitana normala e nacionala, donc grandament culinària, aquò que prepáusan, es un simple entrepan occitan. Mas per vendre cal emplegar la lenga poirrida dels consomadors anglicizats per la vida economica franchimanda imposada en Occitània (imposicion politica, bonapartista, administrativa, bancària).

Es donc sobre un site MYBURGER.FR [.FR !]  e en lenga francesa que la critica es pausada, aital se vòlon damorar pecs e dins la superficialitat… son donc dins l’excepcion francesa e superficialitat, l’ignorança francesa es una clau del nacionalisme francés, que pensa que l’anglés val melhor que l’occitan.

Soi pas segur que la critica pausada aital fosquèsse donada se lo títol de la botiga fosquèsse en francés … Donc dins aquela critica i a un drin de racisme lingüistic.

Per contrar la critica nacionalista francesa, cal anar veire los fabricants e artesans, qu’emplegan de productes biologics (donc respectuoses al maxímum del país nòstre).

Lo consomator franchimand son dins la superficialitat, l’occitanitat de la prepausicion es clara e fabrica racisme lingüistic francés.

Dins la critica fautava la fòto de l’ostalòt, picatz aquí…