NON REGIONALISTA, donc d'esperit dubèrt. Democracia, perqué es aital que podèm participar, sense demandar un qualificatiu positiu a la democracia.
Occitània, perqué es lo meu país e que cal debutar a trabalhar aquí abans de pensar als autres pòbles, e jà aqueste trabalh es una solidaritat ambe los autres pòbles. Bilhet INDEPENDENT e escrit dempuèi Occitània.
1 / per l'emplec se fabrica ordonança, mas l'eficacetat es non res, o benlèu mens per crear emplec. Lo document d'illustracion serà pas una illustracion de sosten politic, mas l'illustracion de l'impossibilitat de reformar dempuèi l'Estat central ; lo punt de viste es natre e o fau criticar, mas exista, la paraula politica es encara liure e causir tot tipe de paraula es tanben liura, encara.
Fau notar que los amics EELV en companhiá dels socialistas son pas estats mai eficaçes per l'emplec, bradats benlèu (?) ; la rason es puslèu la dimension de la democracia francesa, es una dimension imperiala que fòrabandís eficacetat ; mai pichon seriá eficaç, levat quand lo personal politic jacobin ne farga la gestion, levat a Tolosa.
2 / quora se fabrica escòlas nòvas a Tolosa, se podriá debutar una reala politica d'ensenhament de l'occitan ; cada còp, lo bastiment novèl es polidòt, mas l'ensenhament de l'occitan es oblidat SEMPRE. La fauta del sistèma politica e de la manipulacion de l'administracion Éducation dita Nationale.
La sola causa que lo personal jacobin sap far, son las inauguracions e las fan sampitèrnas gràcia a piulets (lo 1er setembre per la dintrada oficiala de l'escòla tolzana francesa), piulets de cada dia ! Se sona comunicacion institucionala tolzana jacobina. Se farga una politica twitter ajuda per l'engana sampitèrna.
Gràcia a l'ineficacetat politica tolzana, l'UNESCO a de notar Tolosa amerita pas d'èstre listada !
Fau plorar o manifestar ambe la CGT-FO o la fRance insoumise que lo mercat mondial maltracta los emplegats per amassar moneda ; es lo ròtle del capital e de sa finança de ganhar d'argent suls mercats-Estat-nacion que los politicians non vòlon pus contra-rotlar, e los sindicats o extrèma-esquèrra sonque s'acarar contra sense trobar solucions, per aver arguments per manifestar 10 jorns per an. Occitània, Tolosa, a trobat una solucion : l'entrepresa cooperativa, que fau ajudar.
I son encara cretins o elegits jacobins d'Occitània que son estonats dels shiulets contra MariaNO Rajoy o lo rei descendent del franquisme, borbon plaçat per Franco al cap de l'Estat. Ne sabi un qu'es al cap de la vila que se vòl capitala d'Occitània.
En general la vision dels centralistas es : mas que ferètz sense nosautres ? Quand la sotmission es assumida, lo sotmetut explica (e n'i a fòrça en Occitània !) : manifestèm car sèm solidari ambe la santa capitala de l'Estat centralista.
Pels atemptats de Paris, i aguèt manifestacions de tot escantilh pertot en fRança, per l'atemptat de Niça, son los de Niça a Paris qu'an manifestat la solidaritat dins las carrièras de Paris... la sotmission a l'imperialisme del regionalisme expansionista parisenc es un pauc (fòrça) a sens unic, sempre la solidaritat pel drac -politic e economic- parisenc.
Per Espanha es parier, la fiscalitat (i a pas de fiscalitat pròpria a las regions decentralizadas ditas francesas) es pensada en centralista, jacobin, la logistica (coma Paris), los mèdias espanhòls pensan coma Franco (los mèdias radio e tv en fRança son majoritariament pensat a Paris), etc. Las similituds, lo jacobinisme e lo franquisme son grands, i a una sola causa que fabrica diferéncia, Paris es una capitala engraissada per 800 ans de fiscalitat qu'an panat a las regions, primièr a Occitània, sovent per la violéncia, mas tanben per la rusa politica dels jacobins, e la sotmission dels elegits (22 de setembre 1792 en Avinhon e Pau), e la sotmission dels elegits locals al XXIen sègle, se son pas reialistas amagats a la dreita al cap de las grandas vilas d'Occitània.
Quora en 2004 i aguèt un atemptat grèu a Madrid, lo poder central a volgut far creire qu'èra ETA ; èra faus ; Lo rei es pas davalat de la cavèrna per manifestar, pas besonh de mediatizar donc ; se manifestèt çaquelà a Barcelona en 2004 (generoses que son aquestes catalans, pagan la fiscalitat espanhòla, e èran acostumats de calar). Pendent la manifestacion de Madrid, quasiment un manifestant sus quatre avián una bandièra franquista o la bandièra actuala de l'Estat espanhòl ; e en 2017, lo govèrn espanhòl a demandat a Barcelona de non pas portar bandièras .... catalanas plan segur ; los Catalans o faguèron pas, son pus a enganar en 2017, an comprès ; los Occitans son encara Catalans de 2003 !
E al PSOE, se non t'agrada las bandièras catalanas independentistas, te las fau amagar ; la manièra ? Finta la manipulacion :
Lo problèma es que se nòta... car Internet fonciona e es legit, quand los neurònes centralistas de las redaccions jacobinas son neutralizats.
En 2017, atemptat grèu e similar pels autors, integristas musulmans qu'an interpretacion cretinas de Al Còran, la plaça de las manifestacions de Madrid es damorada voida. Fau notar que la vision PSOE de la manifestacion se faguèt via lo filtre de la TV publica e madrilenca RTVE qu'amagava las bandièras independentistas catalanas, o a travèrs fotografes qu'an trabalhat per sortir las bandièras independentistas.
Quí a notat en fRança qu'i a quasiment jamai agut de Catalans al govèrn de Madrid ? Per èstre supausadament elegit premièr ministre d'Espanha fau èstre Albert Ribera (un Catalan qu'a agut la facultat jove de levar lo braç sul modèl franquista), de CIUDADANOS e donc fau èstre anti-independentista... CQFD.
Per èstre elegit occitan del centralisme francés, fau aver la facultat de baissar lo cap e pregar al rei-president de la santa republica francesa., e sa santa constitucion.
Espanha e França existísson perqué an panat la fiscalitat de totas las regions qu'an sotmetudas politicamemt e militarament, al fial de 800 ans d'istòria.
Mapa difusada sus aquel blòg mas tanben emplegada per Jordi Labouysse per sa conferéncia sus « 2700 ans d'Istòria en Occitàniua », conferéncia que podètz fintar sancièra dins un bilhet recent del blòg.
Es utile per combatre lo sistèma reialista e jacobin que damora dins lo cap de mantunes elegits e elegidas d'Occitània.
_°_
Quora en Occitània cromparèm pus de bandièra francesa, la sotmission a la pensada parisenca serà mòrta, mas lo camin modèl catalan pas encara trobar, i a fòrça a pensar que serà mai complicat.
La diferéncia entre la bandièra franquista e la bandièra oficiala d'Espanha d'anuèit, es l'escut al mièg ; quora i a pas d'escut es la bandièra franquista. Donc los vendeires de bandièra espanhòla a Barcelona ièr, èran totes d'ancian afidat de Franco, del qu'a installat la familha borbonica al poder.
Se dís sovent a l'Estat francés que sèm un Estat-nacion, ieu vos o disi, es primièr un mercat-Estat-nacion, un mercat pels amics del rei, en primièr, puèi pels amics que fan la fisclaitat decentralizada pel monarc borbon.
Se nos explica que la dita "révolution française" a cambiat las causas ; fau dobtar grandament, lo cambiament clar es la centralizacion de las fiscalitats e donc la creacion d'un mercat central que totas las decision se fan al govèrn o a La Défense (ara). La moneda es lo « nerf de la guerre » s'explica en francés.
Lo jornal Le Canard Enchaîné parla de Le Château per situar lo poder jacobin a Paris ; en Catalonha, los militants republicans, independentistas, parlan de La Caverna per nomma lo poder pòst-franquista que supòrta en 2017.
Es que val melhor Lo Castelon o La Caunassa ? L'un e l'autre an un còst pels mercat-Estat-nacion d'una granda dimension financièra, mas pas sonque ; e los ciutadans damòran muts sul tèma.
Vau èstrre pressimista, un mercat-Estat-nacion qu'es mal contra-rotlat pels ciutadans fabrica unas corrupcions; aital Catalonha es una sorga de finançament per l'Estat centralista espanhòl, e dins AIRBUS defence lo PP a causit luòcs de produccion espanhòla que vòtan PP.... corrupcion ? o logica economica de desvolopament centralizat ? Desvirament de la democracia ?
Avèm tanben la mapa de las corrupcions Partido Popular (per la granda majoritat) en Espanha :
Fau tornar dire que lo comisari de l'ecologia europèa es un ancian petrolièr espanhòl e ministre de Madrid ? Gràcia a la majoritat del Parlament Europèu, e dels grands elegits europèus...
Dins tota l'Union Europèa, l'enèrgia solara installada suls teulats privats, en Espanha es interdita e lo monopòl de produccion d'electricitat es de l'Estat, confina ambe la preséncia d'ancians elegits del PP-PSOE al cap de las companhiás d'electricitat "espanhòla"... La corrupcion es constitucionala en Espanha.
Quora l'Union Europèa a un projecte de linha ferrada entre Hamborg e lo Marròc, passa per la còsta catalana, mas per Madrid dèu passar per Madrid e Aragon... Corrupcion o centralisme forçat ? Qui ganha a Madrid que la linha costarà 200 km de mai ?
De mai la constitucion es sanctificada per un Tribunal Constitucional que lo monopòl de las designacions es del govèrn central, donc majoritariament del PP-PSOE.
Lo document del Canard Enchaîné se question sul govèrn de LERM-Emmanuel-Macron.... e amb rason ; sembla al govèrn PP-PSOE-Ciudadanos de Madrid [PP-PSOE-Ciudadanos + del pòst-franquisme = LERM-LR-PSF-PRG + del pòst-petainisme, estranh non ? ] ; es pas brilhent per la clartat politica....
Lo modèl LERM es lo modèl de quin Estat ? Espanha ? Lo Canard Enchaïné explica que òc.... la consequéncia clara per Espanha es una migracion dels joves cap a l'Euròpa del nòrd ; sembla èstre lo projecte de LERM-Emmanuel-Macron, lo mercat dèu tot reglar ... e las populacions jovas reglaràn lo problèma ambe lo pès, en migrar. Un projecte LERM ? + la corrupcion d'una casta novèla ?
E la realitat economica d'Espanha es aquela :
Lo liberalisme cava los deficits ; Keynes aviá rason. L'Estat qu'abandona la gestion al mercat, es un Estat acabat.
Notatz que lo BREXIT debuta l'inquietud dels joves europèus....
Un institut anglés, londonian, se prepausa de fargar un classament e donc un òrdre per notar las potencialitats de cada ciutat, ligam ; dins aquel espaci economic an mesurat Bordèu, Tolosa, Montpelhièr, Marselha, Niça, Barcelona, Palma, València. fauta las capitalas nòrd-occitanas, e çaquelà qu'an lo merit d'èstre las capitalas de la domotica (Lemòtges), del pneumatic (Clarmont d'Auvernhe), e al nivèl mondial ; mas la monocultura industriala las far oblidar dels classaments, e l'abséncia d'universitat potenta.
Sonque Barcelona arriba a 2 punts de las listas de las primièras ciutats, listada aquí ; d'aquí l'importança tanben de las ligasons potentas en tren d'Occitània cap a Barcelona, non ? Sembla que lo personal politic d'Occitània, sobretot jacobin, n'aguèsse pas conciéncia... dins los actes, pas los discorses !
Es un classament important per tot capital mondial que vòl saber ont es melhor investir en Euròpa ; Barcelona arriba ambe l'indici 69 ... L'indici es pas la fauta de la consolessa e de las activitats ancianas, es simplament una soma de factors que fan los investiments rendables mai aviat qu'endacòm mai, o simplament qu'en Occitània... o las Isclas Balears e lo País Valencian.
Dins aquel classament las ciutats occitanas son pauras.... pichonetas, tot en aguer qualitats europèas, per èstre listadas.
Lo ligam vos indicarà melhor los critèris d'aquel classament ; los classaments semblan èstre un grand (en)jòc pels investissors de tot escantilh. Sobretot aqueles qu'an pas una idèa granda de l'interès d'investir dins lo pròpri espaci economic, o aqueles que son a preparar lo Brexit ... per s'installar sul continent.
Mas Occitània exista al nivèl internacional, coma a poscut veire la revista Courrier International dins un numèro de julhet 2017, melhor que la PACA o la Novèla Aquitània !
Las populacions occitanas an de mal de veire a quin nivèl Occitània es utila per la vida economica en país nòstre ; es per aiçò que los collòquis de País Nòstre (associacion politico-economica) ne parlarà dins l'encontre programat a la davalada 2017.
Es un messatge a la majoritat de na Carole Delga, per vendre Occitanie/Occitània a l'estrangièr. Madeeli, l'agéncia de desvolopament economic, de l'export e de l'inovacion en Occitània / Pirenèus-Mediteranèa ; aprenèm en un piulet que la lenga basica per la MEDEELI es la lenga francesa ; sembla qu'an pas comprès la votacion del Conselh Regional al moment de l'establiment del nom de la region. L'emplec de l'occitan èra pas interdit, nimai aquel emplec del catalan. Donc quand la MEDEELI trabalha en anglés per un salon de l'aeronautica - e se ne fau felicitar - dins quina lenga se fau adressar al public ? En francés ? Non l'estand es en anglés ; mas alara perqué "Occitanie" en francés per establir lo tèxte anglés ?
E coma cada cagada, soi a repotegar car la vision lingüistica de la region Occitanie/Occitània es pas calarament vist per un personal tecnician qu'i entendrà res a las visibilitats de las lengas territorializadas, istoricas, l'occitan e lo catalan ; aital la meteissa agéncia partirà a Barcelona en parlar anglés o espanhòl !
Las errors lingüisticas son basicament una resulta de la pensada de l'ensenhament de las lengas dins lo sistèma educatiu francés (pas sonque l'economic), e al final a mediocritat lingüistica parla basic english ; fau escotar un engenièire francés d'AIRBUS que parla anglés (a France 3 Toulouse sense sobtítol ! contrariament al programa en occitan que se li imposa la sobtitolacion en lenga imperialista parisenca), es pietadós.
Fau un jorn que lo comèrci entendre plan melhor las visions policentricas per las lengas, e que los traders posquèssen parlar e vendre non pas coma l'integrisme lingüistic jacobin, mas adaptat a la clientèla, e al plurilingüisme de la clientèla mondiala.
Detalh ; ai vendut a l'estrangièr ... per los que pensi que soi un « falord d'occitanista ».
E anuèch Occitània es mai qu'una region administrativa francesa.
L'avèm la lista dels mòrts de la Torre Grenfell a Londres ( ligam en francés de l'agéncia Reuters); la chifra dona unes 58 mòrts ; e podèm èstre tristàs, mas i cambiarà res ; çaquelà, o fau escriure e cridar, es la resulta de 30 ans de politica liberala al Reialme-Unit, politica aplicada pels tories, conservators angleses dempuèi l'arribada de Margaret Thatcher, e que los Laboristas an copiat fins ara.
Los tories an d'ara enlà trabalhat pel vielhum, pels vièlhs e la renda financièra ligada ; ambe lo brexit serà los Angleses del continent qu'auràn de pagar (jà fòrça an cambiat de nacionalitat); la resulta es que, una jovença europèa ne paga fòrt la factura : fan partit de la lista de las victimas ; es aquí que se pensa a far condamnar los govèrns angleses per totas las victimas que fabrican las politicas britanicas dempuèi la vomitiva Margaret Thatcher.
Válon melhor los tories que UKIP pel Reialme-Unit ? NON !
Teresa May e sa politica mata la populacion anglesa, e europèa, jova.
Ah òc, vertat, totes/as sábon pas çò qu'es la "weed", es un novèl mot en patois parisenc per indicar la podra blanca que se consoma un pauc coma l'indica lo jornal en linha de Tolosa, Toulouse7 :
Toulouse7 explica que la "weed" es la "death" al cap del nas, es cremar. Es un biais d'illustrar que la "weed" e sa prmocion son interditas en fRança, fins ara; la "weed" a un autre simbòl sul net, la fuèlha del canadà blanca.
Me recòrdi una dopla pagina de La Dépêche du Midi, que trobava de la prostitucion industriala (es pas una metafòra) a L'Empordà.... Els, jornalistas professionals, que son editats en banlèga de Baissa Camba, Polida Font e La Reinariá, un pauc luènh del Canal a Matabuòu ...
Quand la majoritat dels Tolzans de la dita classa mejana s'en va a Barcelona, es clar per ne trobar a Barcelona o sa corona urbana (rarament a Andòrra), Girona, Figueres, etc.
Mas i a un grand comèrci a Tolosa de las "èrbas de Provença" (vièlha semantica per indicar qu'arribava un còp èra de Marselha!) ... e aiçò, ara, dins las carrièras de Tolosa centre, Matabuòu, Marengo, Joanjau, W.Wilson, Arnaud Bernard, a la pòrta de l'universitat de Tolosa-Miralh, etc. Ai pas fait la lista segura d'aqueles luòcs de venda, mas soi quasiment segur qu'i a mai de luòcs de venda (en totala libertat, e sense taxa, lo liberalisme aplicat segur) que de luòcs de venda de tabac o d'alcòol, que fan quinquanèla ambe lo comèrci illegal del tabac vendut d'Andòrra per trens, cadenas de veituras, o busses sancièrs.
Dins un article publicat anuèch una ràdio catalana confirma que la consomacion de "weed" es de mai en mai correnta, lo percentatge de consomacion es sovent mai fòrt que los percentatges politics per arribar al poder en fRança. Fau notar dons 25 % dels joves en Catalonha (Principat) son consomators de "weed" ... 25 % quin es lo candidat qu'es arribat a 25 % de la populacion per capitar las eleccions ?
Vesèm aital qu'i a urgéncia de reglar lo problèma e que la repression es pas la solucion ; arrestar un "weed trader" a Matabuòu arrestarà jamai lo trafic de la podra detaxada.
Quand serà taxat e qu'engraissarà los comptes de las regions, Conselhs Regionals ? Aital la venda serà mai segura e lo CR aurà enfin un finançament autonòme. Puèi la polícia francesa se podrà aucupar d'autras causas, coma la reala securitat dels ciutadans. Una lei d'Estat (car los CR son pas competents suls subjectes legals, es pietadós) serà necita.
Mas la dròga es tanben viventa en Occitània (ambe lo regime jacobin) es tanben la politica ; avèm dreit a un tsunami de candidats per las legislativas 2017 ... la politica es una dròga, e coma la "weed" dona una sorga de finança per la populacion que sortís de sciences-po !
Quand los ciutadans franceses an votat per un ex-banquièr, es pas vertadierament per reglar los problèmas economics que son venguts del sistèma bancari ; volètz una pròba ? Vaquí :
Dins lo sistèma bancari europèu es mai utile de jogar ambe los taus dins la borsa de cada zòna monetària, que non pas ajudar las entrepresas ; las bancas privadas son mai aisida a desvolopar que non pas prestar a las entrepresas ; la BPI que se voliá regionala, ajuda actualament mai los projectes portats per l'Estat centralista francés, que non pas unes projectes occitans (vist qu'es inexistent).
Aquela constatacion la far lo candidat del PNO en Comenge e Savès : « L'impôt et l'épargne de toutes les régions occitanes de la République
Française (Occitanie, Nouvelle Aquitaine, Provence-Alpes-Côte d'Azur,
Auvergne-Drôme-Ardèche) doivent être majoritairement réinvestis dans les
dites régions Occitanes. »
Fau èstre plus concret.
Las
bancas fan pas lo trabalh d'investir ambe las vòstras asseguranças (asseguranças vida o asseguranças sociala gestion mixte sindicala e patronala) dins
lo país, Occitània. E l'Estat favoriza lo centralisme bancari
(defiscalizacion, lei, urbanisme), mas tanben los investiments de
l'Estat son per la region de Paris (exemple del projecte dels jòcs olimpics o de las super-infra-estructuras del grand Paris), non al regionalisme parisenc de la
finança !
Las consequéncias son grèvas sus las vòstras
pensions de retirats, o dins lo remborsament de la CPAM... directament o
indirectament.
E coma vòstra argent es emplegat dins lo mitan del sistèma borsièr mondial, fons de pension que fan puslèu barrar las entrepresas puslèu que las ajudar, ajudar projectes faranoïcs non pas per las populacions, mas per las multinacionalas del bastiment ... avèm de qué dire ? Imaginatz qu'un ancian banquièr farà çò que fau per retrobar l'argent que l'Estat a despausat per salvar las bancas ? E quitament se las bancas an remborsat, imaginatz que ne son reconeissentas ? Pas brica, los burèus per ajudar los investiments d'entrepresas son de mens en mens ligats als besonh de las entrepresas, de la creacion d'entrepresas o de la represa d'entrepresas. Las bancas associativas o ONG de la finança an pas encara la capacitat de remplaçament, e l'Estat Macronista contunha de favorizar las mentidas bancàrias de La Défense.
Lo cooperativisme bancari a mostrar qu'es dintrat dins lo sistèma bancari mondial e las ajudas legalas que fan pas l'economia en Occitània, ni a l'investiment en Occitània.
Se critica del sistèma bancari La Défense per finançar la destruccion de l'environa, als Estats-Units-d'America-del-Nòrd, mai tanben a l'Estat francés, en Occitània, donc, los investiments son gaire clars sul tèma.
Los candidats occitanistas de Bearn seràn tanben dins aquela dralha de pensar que los investiments bancaris devon èstre majoritariament per respectar l'environa.
E la regulacion del sistèma bancari se podrà far -primièr- per l'Union Europèa, que ambe la BCE ajuda las bancas a fabricar resorgas financièras de grand benefici ; donc l'abandon recent es una linha politica clara per favorizar la non regulacion, es de dire una politica contra los pòbles.
La linha politica es donc una linha que favoriza las manipulacions bancàrias contra la vida economica de totes los pòbles europèus, Occitània comprèsa.
Detal : totes avèm los dreit en Occitània, de se dire OCCITAN, mas totes sèm pas OCCITANISTA. Aquela diferenciacion semantica me sembla autanplan important que diferenciar COMUN e COMUNISTA, SOCIAL e SOCIALISTA, LIBERAL e LIBERALISTA, EXTRÈME e EXTREMISTA ....sovent la -ISTA dona mal d'estomac, e la basa semantica es pauc entenduda...
Dins un article publicat per fRanceInfo nos podèm questionar sus la manièra que lo jornalisme publica o pas informacion sense realament cavar l'informacion sus Pôle-Emploi.
Pôle-Emploi fan tot çòque pòdon per ajudar los sense-emplec, mas o fan ambe aisina que son mal fotuda, mal pensat, de mala informatica.
France Info fabrica una informacion aprèp aver recebut de Pôle-Emploi un avejaire, una pista sul tèma e lo jornalisme francés autoproclamat « indépendant » capita pas d'èstre sens que la ròda qu'engana sul sistèma,sus la descripcion del sistèma.
Aital pel Pôle-Emploi se podrà pas indicar dins lo CV del caumaire totas las lengas que lo sense-emplec sap parlar ; per exemple lo sistèma es fotut de tal biais qu'es impossible de notar las lengas següentas : breton, occitan, catalan, basco, alsacian, savosian, còrse, totes los parlars polinesians, o de Kanaki, ni mai las lengas de La Réunion, Goadelopa, Martinica, Guiana dita francesa [Péyi]. Se questionam lo personal de Pôle-Emploi sul tèma la responsa es simplassa e jacobina : « anèm pas nos plegar a totes los regionalismes qu'existísson en fRança ; sèm en fRança se parla francés » lo verbiatge nacional-imperialista parisenca.
E quand se lor pausa lo problèma de diplòma obtengut dins lo sistèma educatiu del ministèri de l'agricultura, absent de la basa de donada del CV pels sense-emplec, la responsa es : « sabèm pas ; es pas normal, mas es aital » ... e l'informacion faussa es alara cridada. L'engana Pôle-Emploi sul tèma del ministèri de l'agricultura m'es estada confirmada al fòrum de l'emplec sus la taula de l'APECITA, associacion qu'assaja de potingar lo malfotut sistèma Pôle-Emploi.
De mai, se per astre avètz l'idèa «estupida» de cercar un emplec que fosquèsse pas à Paris, mas a Barcelona, que fosquèsse en « Nouvelle Aquitaine » o « Occitanie » tot va plan, mas de l'autre latz de la frontièra la responsa es : « i a pas digun qu'a Paris cerca un emplec a ... » Figueres, Girona, Aran, Bilbo, etc. es de dire de l'autre latz de las regions Novèla Aquitània, e Occitània. Pôle-Emploi cerca « français » ! per tot comprendre ...
Donc se las anóncias per cridar a un emplec que son faussas, es la fauta de .... l'entrepresa ; mas ambe l'article de fRanceInfo sèm segur que l'administracion francesa es neta, alara que sabèm qu'es mal fotuda, ontologicament e principalament per las causisas informaticas parisencas, acceptadas per tot lo personal en region sotmetuda al nacionalisme francés.
Lo problèma es donc dins totas las administracions francesas, es pas al servici del public mas al servici del jacobinisme, del poder central.
Ièr Calimero èra al Trocadero, mas fau parlar d'autra causa.
Donc coma l'a explicat lo candidat dels truands de Les Républicains, fau abordar las questions de fonds ; o fau far car la dreita nacionalista al poder nos explica que son incapables de cambiar lo sistèma jacobin, mas de projecte novèl, n'en donan pus cap de credibles ; son los meteisses, François Fillon al cap, e ancian premier ministre del Nicolas Sarkozy, nos venon explicar ara que van tot far petar, en companhiá dels integristas catolics franceses ; podèm regretar, plorar coma Calimero, mas soi segur qu'es impossible. Lo capitalisme republican francés a financiat una granda partida del sistèma politic de la dreita francesa, la mai extremista o integrista republicana. I a una autra solucion politica ara ; Emmanuel Macron, ancian ministre de François Hollande, pòrta lo projecte similar ; Jean-Luc Mélenchon nos explica que lo sistèma bonapartista d'esquèrra es l'assegurança de mai de libertat ... e d'una seissena republica que serà encara jacobina ; es lo jacobinisme que fan matar, non ? E Marine Le Pen pòrta un projecte per agreujar lo centralisme e donc nos ajudar a encara pagar sense poder gaitar las turpituds jacobinas devengudas alara novèlas (se la victòria es al cap de la linha de campanha electorala dinca junh 2017).
La vièlh escòla jacobina s'acaba (de totas las escòlas) e la refòrma sembla possibla (dobti), i a de trabalh encara, mas lo FN-BM fa paur al sistèma que sobreviuriá, fins ara, sus l'esquina occitana, amb un pòble plan convençut que la sotmission a París es la sola solucion politica que li damòra. Mas se preniam lo subjecte d'un autre biais ? Se pagam una fiscalitat per amusar la representacion republicana a París o a Brussels, se pagiam ara per aver un « revenu universel» per tot ciutadan d'Occitània, la fisclaitat per totes/as ? Un economista de Lyon, Baptiste Mylondo, nos explica la filosofia del subjecte economic.
Mas primièr fau préner l'istoric de la nocion de trabalh e donc del contracte de trabalh.
A partir de l'insercion economica sul tèma : L’evolucion de la conception del trabalh
Dins l’Antiquitat, lo trabalh intellectual es valorizat car aprosmat de la nocion de creacion, coma çò qie faguèt Dieu en 7 jorns segon la Bíblia ; d'un autre latz, lo labor (l'òbra) es un trabalh al encòp de pena, penible e necite, donat principalement pels esclaus. Lo meprètz aristocratic pels trabalhadors manuals (quitament liures) es general. Acestes « artesans qu'an sens cap aver nimai crèdit que los braçes » (Salluste, Jugurtha, 73) e que nos podèm demandar « s'aquò ameritan d'èstre ciutadans» (Aristote, Politique, III, III, 2). Exista en seguida, a Roma, una tradicion de l'otium arsitocratic, es de dire la nobla inactivitat.
A l'Edat-Mejan, lo sens òbra deven « maire de totes los vicis », pecats per totes mas las tascas ingratas e laboriosas damòran mesprezadas. Devath lo principi de la religion cristiana, lo fait l'amotlonar las riquessas e d'aspirar al mai que necite es pecat. [NDLT Fau oblidar los dires catars sul tèma ?] Lo trabalh es valorizat dins sa dimension espirituala (l’ascèsa e l'esfòrç capvira de la tentacions del monde, fòrabandissent lo sense òbra). Lo clergat e la noblessa participaràn pas a las foncions productivas [NDLT dins lo sistèma francés], aquelas obraràn lo terç-estat, car tot aquò èra jutjat degradent.
Es sonque al XIXen sègle que lo trabalh carregarà un sens positiu. Es alara vist coma un acte de creacion e d'expression d el'intelligéncia umana, sorga de l'espandiment de la sapiença individuala e umana. Hegel i participa d'aquel principi, aquela vision del trabalh en defendre que lo trabalh es un patiment mas aquel assegura una plaça nauta mai brilhenta que l'animal. Marx, en seguida, escriurà que lo trabalh es pròpri a l'Òme, çò que lo destria de l'animal.
Lo XXIè sègle acabarà, ambe lo desvolopament de la societat de consomacion, a una concepcion de « sobrevalorizacion del trabalh ». Trabalh que condiciona a l'accès als bens e als servicis - que van còp sec determinar l'estatut dins l'organizacion de l’individú — e alara es al centre de l'organizacion de la societat e de las interaccions
socialas.
Associacion aprèp associacions se bastiguèt la promocion de la lenga mesprezada, la lenga occitana ; lo revengut de cadun es estat sovent de remuneracion annexa mas sovent interdita d'èstre publica, donc amagada, ges politica ( « per l'occitan fau pas far de politica », tròp sovent entenduda). Sovent foguèron professors de l'institucion francesa en Occitània qu'an degut trabalhar per la defensa de la lenga, per l'avenir manténer per una lenga interdita de concènsus social jacobin e parisenc ; dins l'orari en sobrecarga que fau grandament denonciar, mas que faguèron sense la remuneracion collectiva que se necessita per una òbra que sense que la fe fasiá sobreviure.
Dins un sistèma politic coma lo jacobinisme, la defensa d'una lenga es donc considerada coma fòra d'aquelas intereccions socialas, fòra del sistèma de repartiment associat al contracte de trabalh. Donc dempuèi que la societat de consomacion se devolopa en Occitània, l'occitanisme qu'assaja de sortir del trauc de l'ignorança francesa ( Éducation Nationale ), a degut trabalhar sense remuneracion, sense contracte de trabalh dedins lo sistèma de las intereccions socialas, en defòra de tota institucion publica e republicana franchimanda.
L'idèa politica fòrta de Benoît Hamon, lo « revenu universel » es una solucion per totas las associacions occitanas qu'an de mal de poder sobreviure, mas lor fau pas crear en sobre un secretariat associatiu de mai (coma o faguèron dins las annadas 1982/83), mas pensar en desvolopar l'accion de l'associacion sul terrenh public. Fau sortir de cocon, rendre politic una luta lingüistica que fRança nega una bona existéncia constitucionala, donc republicana.
Benoît Hamon, pas melhor que los autres candidats, pòrta una solucion legala per la politica lingüistica, mas benlèu que terrenh del revengut universal nos dubrís una pòrta economica que ajudarà las associacions a realament desvolopar las accions nacionalas.
De mai, dins un sistèma que dona la libertat al ciutadan de bastir un sistèma administratiu que lo respecta, a el sol, o a el dins lo collectiu que l'agrada, aital oblidarà las estructuras administrativas pensadas a París e que, en aficar que nos vòlon salvar per aver l'egalitat, nos nega dins l'aiga clara d'una pichona laca sul modèl peirigordin.
#Ucraïna
en guèrra, o fau pas oblidar: 1/ Crimèa e referèndum tip Napoleon III a
Niça (1860) - me sembla que pas un mèdia francés, quitament a Niça, a gausat la comparason, lo referèndum Putin d'assimilacion de Crimèa a la Federacion de Rússia es ideologicament similar al referèndum de 1860 per Napoleon III per annexar la Comtea de Niça a fRança e agrandir aital lo mercat novèl dels amics de Napoleon III e en 2/ a Èst d'Ucraïna guèrra militarista contunha ; s'i mata encara, ambe una milícia qu'es finançada per unes amics (sonque mascles) de l'ortodòxia russa enriquida pel mercat rus, e mondializat, e una ideologia expansionista del modèl que pensa que big es beautiful per ganhar clients potencials - oblidèm?
Fau pas oblidar que la casta ortodòxa russa que sosten aquela politica es de la meteissa basa politica e ideologica que la basa qu'a fabricat Donald Trump, integrisme religiós e liberalisme qu'ajuda a amassar moneda e qu'estima melhor lo mercat quora i podrà far çò que l'agrada (libertat dels movements de capital pas dels òmes, normal), e lo twit o piulet es un instrument ideal sus aquel mercat.
La casta que Napoleon III a favorizat de son temps, XIXen sègle, es una casta similara ; una casta que lo mercat l'agradava quora èra lo mai grand possibla (colonialisme debuta) e quora lo concurrent es flac, e pichonet, donc pas anglés a l'epòca. Car tota oposicion al mercat monopolistic es un problèma grèu per son desvolopament.
Anuèit, vist que la casta anglesa a perdut poders al nivèl europèu, se son batut per aver lo Brexit, e vòlon tornar a l'ancian sistèma.
Lo final del XIXen sègle a preparar 14/18. La destruccion de l'impèri otoman e sobretot las estructuras de gestion de las diferentas comunautats a preparat las guèrras futuras ; aquela destruccion èra sus la basa d'una ideologia modèl francés dita de la Révolution française, e d'aquela nocion d'egalitat que fins ara -quitament dins las tèrras de conquèstas parisencas- avèm pas vist en aplicacion al XXIen sègle, per exemple sul tèma lingüistic ; parlatz d'egalitat lingüistica ambe los imperialistas franceses sul tèma lingüistic es demandar un ròtle similar per l'occitan fàcia al francés en Occitània ; jà per un jacobins (conscient o pas) es jà una novèla revolucion (dins los neurònes de l'esquèrra coma de la dreita).
Donc per me, me fau remembrar Ucraïna car se los d'Ucraïna perdona la batalha, es una guèrra de la pensada sus la diversitat que capitarà jamai. E los que vòlon Estat pur lingüisticament i podràn pas ganhar tanben, car Ucraïna es tanben la diversitat dins una còca d'Estat plural, fau pas oblidar los Tatars de Crimèa, e totes los locutors russes en Ucraïna. Aquí, e fins ara, totas las institucions europèas, an portat solucion de la rason politica, sul tèma lingüistic ; se trapa que son jamai estadas comprèsas e acceptadas per fRança e los polits neurònes jacobins (en politica, dins l'administracion o dins l'ensenhament, quitament al pus naut nivèl, veire tanben en comunicacion).
E oblidi pas tanpauc los Irlandeses, lo Galleses e los Escocesses qu'an plan causas a indicar a l'Union Europèa, e que fau ajudar a sortir del Reialme-desUnit. E zo farai tanben en anglés, car la lenga, amai de l'occitan, la mestregi tanben.
Fau oblidar de viatjar a Londres (especialament rurala), e anar viatjar en Escòcia, Irlanda del nòrd (Ulster de cada costat), e País de Gallas.
Una publicitat de "Toulouse Métropole" o confirma, avèm d'elegits e elegidas un pauc especials/as ! Son de umans qu'an la costuma d'alenar « l'oxigène dels desplaçaments » automobils.
Quand vòtan pel nom de la region, fan la pròva que sabon pas l'istòria de la region de Tolosa, e quand fan de publicitat collectiva, nos explícan que l'oxigène los ajúdan a viure, mas es l'«oxygène» de la circulation automobila, de la pollucion que lo lòbi automobil los a ajudat a arribar al poder parisenc.
Los Tolzans an de chança, i a pas de pollucion a las particulas a Tolosa, simplament perqué i a pas de mesura !
L'estupiditat dels elegits jacobins de Tolosa, en gestion al país Occitània, se mesura gràcia a la publicitat qu'an gausat installat en vila : « de l'oxygène dans vos déplacements » Per las particulas que circúlan tanben, vist la manièra pron especiala de la magolha entre los constructors automobils e lo sistèma politic parisenc (avèm donc maissantas mesuras de la nosibilitat del diesel - majoritat de las automobilas de Tolosa), avèm tanben una circulacion mai rapida, la nosibilitat es tanben assegurada, vist que lo sistèma politic installat dempuèi 30 ans oblida d'organizar un sistèma eficaç de circulacion collectiva, e que polluïriá mens.
Fau oblidar que la creacion de la linha 1 del mètro se faguèt ambe las estadisticas vièlhas de 10 ans ?
Fau oblidar que las pichonetas garolhas entre PSf-PRG e RPR-UDF, puèi PSf-PRG e LR-UDI aurà fabricat un retard consequent pel XXIen sègle, amai l'argent circula melhor per un escambiatòri rotlièr e autorotlièr que non pas per una politica de respecte de la sentat polmonièra dels Tolzans.
Es lo fait qu'i aguèt fòrça mètges al poder a Tolosa ?
L'umor de l'administracion, del servici comunicacion de Toulouse Métropole vos agrada ? Los elegits e las elegidas jacobins/inas vos mandan las satisfaccions politicas d'un pòble agradiu car sotmetut a las estupiditat del personal jacobin.
La Ruche dit oui, ligam, una idèa devenguda una organizacion alternativa arriba a l'estacion de Matabuòu a Tolosa ; serà cada dimècres, entre 17h e 19h. Aquela idèa venguda de Ramonvila, arriba a Tolosa.
Es un iniciativa privada e que trapa una remuneracion coërenta per totes los actors de las cortas filiaras. I a una remuneracion tanben per la SNCF qu'a daissat l'organizacion s'installar sul lindal de la gara mondina ; una bona idèa pels clients dels TER. Mas an oblidat çaquelà que los clients son acustumats tanben de préner lo velò pels transpòrts, donc una pichona perturbacion dins las òbras de la gara, es estada de notar, per la primièra.
L'eslògan de La Ruche dit oui, Lo Bornat dís Òc, es « manjar melhor, es manjar juste », quí pòt èstre contra dins la societat qu'avèm que nos fabrica de l'industrial cada jorn, e de mens en mens clar dins las botigas de la distribucion mondializada francesa ?
L'idèa es simplassa, e Internet n'es l'aisina magèra ; fau comandar lo diluns, e tornar lo paquet-comanda lo dimècres a la gara Matabuòu. La factura serà encaissada a la recòlta de la comanda, a la gara de Matabuòu.
E quitament se podètz pas anar cercar la comanda-paquet, i a una liurament potenciala possibla, en velò :
Se farà donc en VTC-cargador dins lo centre de la ciutat de Tolosa.
Un centenàs de clients se son jà enregistrats aquel dimècres.
Lo Bornat respond a la demanda de relocalizacion de las crompas de la consomacion, son esculhits a la seguida de Ramonvila, mas sonque a mens de 90 km de Tolosa e Ramonvila.
Soi passat a Hòs ([hòs] e en francés Fos) ièr ; i aurà suspresas sul bilhet aquel e sobretot
una presentacion d'un chòc economic pichonet mas caracteristic de la
falhida del sistèma de la decentralizacion francesa, Val de Garona, Varossa e Sud-Comenge. Serà ambe l'escasença de la visita politica de na Carole Delga a Hòs en
Val de Garona, per amistat ambe lo cònsol de Hòs. L'acarament de la decentralizacion fàcia a l'autonomia d'Aran... Hòs paga caríssim la falhida del sistèma francés, mas vòlon pas abandonar, e o faràn en collectiu, l'identitat de vilatge mobiliza ; fauta quicòm en mai ne soi segur.
La situacion economica de Hòs es un exemple mondial de chòc politico-economic, mas pas un sol estudiant de las « grandas » universitats d'economia de la Toulouse Business School ne farà un subjecte d'estudi, fau al mens saber l'occitan, lo catalan, e l'espanhòl en mai d'un bon francés ; els parlan anglés e pensan mondial e grand, e son a la television francesa o recebon prèmis mondials suls conceptes economics.
Carole Delga presenta la situacion de Hòs coma un problèma rural, per aver una pensada conjunt per totes los parçans rurals de la region administrativa Occitània ; fau escotar l'entrevista.
E quand sabèm de quina manièra la convidacion se farguèt e de quin objectiu es estat l'elegit de cònsol de Hòs : la situacion economico-politica dona a pensar e benlèu a ne tirar aviat resorgas per potingar realament la maissanta situacion qu'avèm dins aquel val de Garona, en bais del departament administratiu francés de Garona Nauta (lo Conselh Territorial èra representat) ; aquí ont lo Conselh Territorial (departament 31) fabrica una politica al entorn duna pista ciclabla (grandament subvencionada per l'Union Europèa, 65%) o un pertús rotièr alara que per passar d'un sistèma de distribucion de buses a travèrs la frontièra es encara un real problèma, problèmas juridics de liure mercat que Macron a pas potingat.
Mas es que lo problèma es pas simplament un problèma d'estructura economica e de dinamica que la Val d'Aran pòrta a Hòs, mas tanben Arlòs, Sant Beath, Marinhac (Varossa e Sud-Comenge).
Fau alara melhor comprendre la creissença economica d'Aran ; debutada ambe l'arribada de l'estatut d'autonomia d'Aran e l'investiment clar del politic catalan dins la montanha occitana, aquela val d'Aran; mas la gestion aranesa (na Pilar Busquet e Medán per exemple) a ajudat a l'adaptacion, a l'estrambòrd d'identitat de la Val d'Aran, del pòble aranés.
Anuèch entre Hòs e Les-Bossòst-Vielha i a un gap immobilièr, un gap administratiu, un gap politic, un incompreneson granda a totes los nivèls ; lo PIB de la Val d'Aran es al nivèl del PIB tolzan, lo PIB de Varossa e Comenge es aquel de totas las vals pirinencas de l'Estat francés, maissant ; vist la creissença del còst immobilièr en Aran (benlèu tanben artificiala mas es una realitat vesedoira), la populacion aranesa trapa solucions immobiliàrias fòra, aquí dins las vals abandonadas de la mala gestion de la decentralizacion, e i trapar oportunitats que fan lo chòc de la pichona botiga de Hòs, mai tanben d'un sistèma de pensar lo politic que pensa primièr subvencion e non pas iniciativas privadas (lo privat a sovent fugir a Tolosa) mentre que los vièlhs son tornats per s'alenar melhor.
Hòs es la fotografia clara de la falhida francesa en Occitània. E çaquelà los elegits se passeja encara aquela la bandièra francesa quand la visita es tolzana !
E malgrat tot, res es estat comprès, los elegits creson encara a las subvencions (son estats los primièrs a dire un jornalista que se passejava per astre qu'an recebut subvencions) ; escotats lo cònsol màger dins la vídeo junta; evidentament es submergit pel problèma, es un sant òme a quí la populacion a laissat la clau d'un ostal que ... serà complicat, per el, de sobreviure politicament, e sobretot economicament ; enbarrat dins un sistèma francés de dona las clau al mercat mondial sense aisina politica förta (autonomia de gestion) ; mas quí vòl de la plaça ? Digun.
Carole Delga, dins son anciana circonscripcion, arriba donc coma una ajuda, coma una genta Bernadeta Sobirós a Lorda ; mas encara de l'ancian sistèma.
Lo novèl sistèma es aquela pichoneta botiga sul costat de la rota, a pauc de quilomèstre del grand supermercat de Boya-Les-Bossòst (luòc de diversitat comerciala e sovent espanhòla) ; es lo chòc de dos sistèmas, l'artesanat coma lo comerci mondial en val de Garona, entre autonomia e decentralizacion, es pus simplament un chòc de taxas d'Estat ; un chòc mondialista economic e d'una pensada de país ; la botiga pensa que l'occitan serà una aisina per federar las pichonas iniciativas ditas ruralas (per l'administracion de la decentralizacion).
Lo sistèma novèl es una iniciativa d'una ciutadana aranesa de cultura catalana que crei a l'iniciativa privada, associativa, dels ciutadans occitans ; es un enveniment pel Conselh Municipal de Hòs, e aquela Catalana d'importacion en proximitat es un grand eveniment per la lenga e la cultura occitana, perqué i a pas d'apriòri per ela (la cultura catalana ajuda) ; ara lo comèrci es lo sol espèr pel vilatge dins un sistèma immobilièr de Hòs que s'acaba ambe ostalasses qu'an viscut un sègle e que son a man de morir, dins un sistèma de vida umana que la populacion a fugit cap a Tolosa, Tarbas, o Sant Gaudens.
La visita de na Carole Delga, en vesina, es grandament un encoratjament bèl, mas serà pas sufisent (o afortirai). La decentralizacion es la falhida dins lo cas de la Val de Garona en Comenge e Varossa. Lo sistèma politic assajarà de nos far entendre qu'es pas vertat, per damorar en plaça ; mas solucions positivas existísson, per aver a bastir una volontat collectiva en Val de Garona.
Lo grand espèr dels artesans regropats aquí es la poténcia de la consciéncia de país, d'un país occitan, en Val de Garona (na Carole Delga ne sembla aver consciéncia) ; l'espèr es que lo consomador s'arrestèsse e crompèsse al país, a Sant Hòs (en tornar de la Val d'Aran...).
Dempuèi aquel pichonet bilhet, pensi que tot lector aurà coma tòca de trobar un mejan de lor donar rason ; arrestatz-vos a la botiga occitana dels artesans de Hòs ! (Fos), mercés per els e per un projecte occitan de l'economica artesanala occitana.
Ièr l'associacion d'Aude País Nòstre organizava un encontre entreprenarial ; de quina manièra las entrepresas podràn èstre una fòrça economica per desvolopar una imatge normala per Occitània (region administrativa e al delai) ?
Fau indicar qu'en tres jorns l'associacion País Nòstre ambe Convergéncia Occitana Tolosa a recampat mai de 50 caps d'entrepresas per sosténer lo nom de la region administrativa novèla Occitània. E aiçò dins totes los maines de l'activitat economica de la novèla region.
L'associacion a pauc de mejan, e l'organizacion del segond collòqui «Occitània, Fòrça Economica» se faguèt en dos meses, ambe -o fau afortir- gaire d'ajuda publica.
La comuna prestava l'aula bèla, mas l'objectiu èra pas comunal, al delai del departament d'Aude (Absent), o al delai de l'aglomeracion de Narbona, l'identitat occitana e economica de las entrepresas es estat presentada. E la dignitat fautava pas.
L'objectiu èra clar, n'en acabar ambe los lengatges institucionals sul tèma economic que nèga a Occitània lo dreit d'èstre l'objecte d'exportacion que fau per desvolopar economicament aquel parçan administratiu de l'Estat francés, e bravament al delai pels parçans occitans de l'espaci lingüistic occitan.
L'exemple lo mai remarcable, en tot cas aquel que m'agrada de designar coma lo mai utile per l'avenir, tot en mens present pas los autres, que çaquelà ne parlarai. Es aquela entrepresa de Narbona qu'a man de clavar es estada represa per un rugbiman de Narbona, per ne far un utís marqueting de panissièr per l'identitat occitana ; e las chifras d'afar en seguit ; la persona es DEVENGUDA occitana, vist d'origina èra picarda ! L'identitat occitana es una aisina de comèrci, amai tanben un utís d'integracion de totas las populacions, quand la lum de la sapiença occitana arriba a TOTES/AS, quand l'identitat occitana e sa cultura (sense oblidar sa lenga) es plan objectes politics per totes/as e alara l'economia occitana ne sortirà enfortida.
Mas Laurent Spanguero, un « jove» entreprenaire de Lauragués, assegura que tornar a l'essencial es tornar a l'occitan dins la novèla region administrativa Occitanie. El a capitat d'amassar recèrca e desvolopament en agro-alimentari, e sembla que lo projecte es etnic, dins l'amira d'una consomacion respectosa d'una avenidor per Occitània, e sas populacions per melhor veire sus aquela planèta.
E d'exemples aital, ne fautèt pas.
Narbona a mostrat la dralha, e jà se prepara per genièr un autre encontre economic per Occitània ; jà se pausa clarament lo problèma de la particion de las competéncias dins totes los maines economics, e justament l'identitat de país Occitània (region administrativa novèla) ajudarà a federar una èime economic occitan, convivéncia e paratge ; totes e totas n'an parlat.
Narbona es la sòr bessona de Roma, popèt en economia gràcia a Roma, al temps se faliá traversar una mar ; los de la Narbonensis o faguèron amb jòi e estranbòrd ; sembla que País Nòstre -sul lindan Narbonensis, nos vòl far camina Occitània (region administrativa) sus las règas dels succès economic, cultural, lingüistic, tot que fabrica una nacion viva al còr de la planèta.
Los escambis ambe los publics son estats mai que bons, utiles ... e jà gràcia an aquala jornada se prepara linha filosofica e economica, politica e lingüistica, per desvolopar lo movement economic aquel que fau per ajudar los politicians de melhor entendre Occitània, sa grandor e son interès collectiu.
La fin de la jornada es estada un pauc corta, per me, me faguèt tornar, mas lo concèrt de ARS ENSEMBLE, grope menat per Gérard Zuchetto nos faguèt notar clar que aprèp exportar aquela sapiença musicala a Barcelona -exportar !- es estat per Stanfort per donar aquel saber, aquel saber que Occitània ignòra (!!), dins las universitats de letras francesas en Occitània, o quitament dins las escòlas de musicas de las comunas occitanas ; saber que passa rarament suls canals locals de ràdios (levat las occitanas, de lenga occitana) o televisions (n'avèm pas de la dignitat que nos fau).
Fau notar que País Nòstre es pas una institucion publica, que normalament auriá de far aquel trabalh, mas es una associacion conviviala, genta e generosa, vivents d'Occitans e d'Occitanas de Lengadòc (pichona partida de la novèla region administrativa Occitània), ciutadans e ciutadanas d'aquela planèta e de fRança.
