JJ Bolzan : lo ridicul mata pas encara

JJ Bolzan, capolièr de l'UDI en Garona Nauta e al Conselh Regional, e cònsol ajunt de Tolosa, manifesta ambe los païsans per polluar las populacions, es de dire emplegar lo glifosata dins l'agricultura.

La promocion del glofosata es una promocion de l'industria quimica europèa, aquela qu'a ajudar a destrusir los pòbles dempuèi la guèrra de 14/18, dincal camps de concentracion josius nazi.... e un elegit tolzan e los païsans de la FNSEA ne fan la promocion !

Es pas la sola incompeténcia aquel elegit de Tolosa, mas aquel sobrepassa los limits per la sentat dels Tolzans. 

Mentre que los païsans en Occitània manifestan per la melhora intoxicacion quimica al glifosata dels païsans e de la populacion del país occitan, un elegit de Tolosa los ajúdan ! Se sona JJ Bolzan, UDI la dreita centrista e jacobina francesa en Occitània.

Mentre que los païsans FNSEA son los principals fautius de la politica tòrta europèa, sonada PAC, en matièra d'entrants en agricultura, coma en matièra de mercat, los païsans de Catalonha se manifesta per una melhora gestion de l'argent public. La FNSEA NON ! 

Al contrari la FNSEA fabrica la manipulacion agricòla ambe los budgectes europèus, la pus granda partida del budgecte europèu.

Dins lo futur d'ont vendrà lo minjar ?

Sembla una question que los neurònas dels politicians jacobins an pas en cap, ni en Occitània, ni endacòm dins l'Estat del productivisme FNSEA. Ont ne sèm de las crisis agricòlas ?

E çaquelà regularament dins totas las revistas agricòlas, i a la crida a una « crisi que contunha » : 

 Lo tèxte es publicat en francés, es clar : « segon las resultas publicadas per la Comission des Comptes de l'agriculture la valor aponduda bruta del sector agricòl a baissat, en 2016, de 8,4%, a la seguida d'una creissença de 2,5% en 2015. La resulta neta per actiu es per sa part en baissa de prèp de 22% comparat a 2015.

Las cambras d'agricultura fan saber un autre « punt nègre »: la baissa de l'investiment productiu. "la baissa debutada en 2013, se sembla perseguir en 2016 (-2,8%). Es l'investiment en bens non agricòls (material e bastiments) que davala lo mai. Las immatriculacions de tractors e de segaires baissan de 9% e aital se nòta una paissièra comparat a las annadas precedentas". »

Es que las donadas de las cambras d'agricultura son manipuladas o quin interès an de dire aiçò aital ? L'investiment gròs en agricultura es principalament per un sistèma agricòl productivista, un ancian periòde se volèm servar lo país productiu, o per installar lo solar sus los teulats de las granjas nòvas (?).

Car l'algua verda tòca pas sonque Bretanha, i a tanben de las verduras que tòca Garona ... gaitatz :

Per la novèla linha TISSEO per garona segur que serà pas aisit de passar, ni tanpauc per kaïkistas del club esportiu ; mas aquò es pas mai grèu que la qualitat de l'aiga de donèm a la seguida dinca la mar. Per la sorga d'aiga per beure a Tolosa, ven pas de Garona, donc « tot va plan », enfin, fau dobtar ? Veolia neteja l'aiga cada nuèit ambe de carbon blanc, sèm rassegurats !

La crisi agricòla tòca tanben l'elonhament de las tèrras dels ortalièrs, que pauc a pauc devendrà mai car que de far venir mèrdas d'Andalosia o del Marròc... e jà suls mercats de Tolosa, o sabèm ; se volèm minjar bon e sanitós, se fau estauviar de crompar del Marròc o de Andalosia ! Lo personal politic de la decentralizacion jacobina o sembla pas saber.

Alara a sa pichoneta dimension, lo Conselh Regional trabalha, un pauc coma pels transpòrts Valerie Pécresse a Paris ambe sas trottinettes en liure servici, lo CR ajuda a la creacion de botigas AB... dins aquel parçan del grand Tolosa, una urbanitat coma aquela : al centre de recèrca agronimica de Ausonvila.

 « botiga de venda dels produïts de bòrda venguts de l'expleitacion agricòla pedagogica del licèu », notat en pichon e dubert a totes, mas pas l'estiu .... a dos pas del canal, mas pas signalizat sus las vias ciclistas del canal del miègjorn, aquí ont se passejan clients potencials (?) ; lo panèu es tanben orientat d'esquina an aquel canal (!), tot va plan per desvolopar l'afar, donc.

Mas a Tolosa, las vacas las sábon reconéisser (?), l'orgina jamai, e quitament la geografia regionala de las produccions tanpauc, vist l'esfòrç que lo SISQA fa per menar los estudiants dels licèus agricòls per ensenhar la geografia dels produïts. Quina campanha Jean-Luc Moudenc installa dins las escòlas pichonas de Tolosa per far saber quin son los produïts occitans dins las botigas de la vila, per saber la geografia agricòla de Tolosa, per saber l'istòria occitana de Tolosa ? (per exemple a Tolosa, sempre que se vòl exemplar).

Sempre la melhora coneisséncia dels problèmas agricòls faràn consomar melhor la populacion d'Occitània, mas fau aver fisenças en las institucions, e fins ara la FNSEA es pas clara sul tèma...

 

 La FNSEA es puslèu un organisme que lo lòbi fonciona fòrt plan a Bruxelles/Brussellas, mas que per la vida agricòla en Occitània pòrta puslèu problèmas ; e çaquelà las cambras d'agricultura son encara governadas per aquel sindicat ... donc l'informacion que filtra, es puslèu orientada quitament se i a una part de vertat, amagada, ontologicament mas orientada. Es un pauc coma la pravda dels sovietics, s'i cercava l'istinia. Bona recèrca de la vertat dins lo document original.

 

Quand l'Union Europèa se desperta

La Politica Agricòla Comuna de l'Union Europèa fabrica subvencions pel productivisme (tot tipe de productivisme) e prètz baisses qu'avèm dins los supermercats, per la carn de baissa qualitat, mas certificada "Made in France"; aital los productors que fan esfòrçes de qualitat, sul mercat, non pòdon trobar resorgas bèlas per finançar un desvolopament. Mas DOUX que fabrica mèrda, recebiá subvencions europèas. Lo lòbi FNSEA a una utilitat a Brussels.

La causa sembla s'arrestar ara. Serà una bona novèla ? Non dins la mesura de la sufisenta del projecte industrial aquel que coma prevision a jamai pensat a una pòrta de sortida... que se fabrica ambe las pròprias finanças de l'entrepresa. Donc l'inquietud de Le Telegramme en çò que concernís lo lectorat, qu'es sovent obrièrs o obrièras a DOUX, en Bretanha.

Lo jornal breton Le Telegramme o anóncia coma una catastròfa per Bretanha ; lo patriotisme, coma lo sindicalisme, es capables d'ajudar mèrda per dintrar dins lo mercat de la consomacion europèa, de moment que dèu èstre un actor de l'economia del jornal ... 

E segur l'Union Europèa serà criticada per aquela politica novèla qu'es, çaquelà, de sentat publica pels consomators de l'Union Europèa !

Contra lo chantatge a l'emplec avèm FO-CGT-CFDT, que refusa la barradura de las vièlhas centralas nuclearas, e que son preste d'ajudar los maçons a fabricar mèrda o EPR per nos botar en dangièr nuclear tota una region europèa.

Per l'agricultura avèm DOUX e la FNSEA que son mans dins la mans per desvolopar una crisa contra los païsans pichons e inventius, per fabricar mèrdas o carns certificadas per minjar en Euròpa. 

_°_

 

_°_

Conselh de debat del dissabte 8 de julhet, prèp del Comenge e Corserans, Varossa e Bigòrra : la Val d'Aran. Ligam e entrevista en francés aquí, ajudarà los jornalista de Libération...

Lo sòl, la tèrra e lo plan melhor viure

La politica de las Chambres d'Agriculture [Cambras d'Agricultura], governada sper la FNSEA, en mùajoritat, i comprènon res, car son devenguts lo lòbi dels productors de potingas quimicas. L'istoric d'aquela industria dona una idèa de la politica industriala parisenca, un regionalisme d'expansion parisenc. Fau pensar al sòl anuèch, e al meteis temps lo contèxte politic francés, de totes los sègles.

Aprèp aver gaitat comprendrètz melhor perqué fau ajudar los païsans qu'an decidat d'oblidar lo productivisme per passar a una autra agricultura ; aquela agricultura pensa sistèma, bio-sistèma, ambe totas las plantas, mas tanben totes los animals de la tèrra endins.

Cada crompa bio-responsabla es una ajuda dels païsans, aqueles qu'an sobreviscuts ; atencion a l'engana marqueting de l'agricultura eco-responsable qu'entendèm de temps en temps, fau clar, una agricultura certificada AB, o Demeter, fau de seriós ; es l'unic biais de pensar melhor l'agricultura en Occitània ; fau un païsan que pensa a tot, fau un païsan QUE PENSA E REPOTEGA, e pas simplament a la vida de son compte en banca, o de son compte dins la cooperativa productivista locala.

Quand la finança mondializada (a la City of London) pensa a l'economia la PAC, Politica Agricòla Comuna (1er budgecte de l'Union Europèa) es una catastròfa pels sòls, per la vida dels sòls, per la vida en general, per la vida de las bòrdas en Occitània donc.

Quand l'industria quimica a fabricat per la guèrra de 14/18, comanda militarista dels nacionalisme-imperialisme del continent europèu, an degut trobar un novèl biais de vendre potinga, aprèp 1945, es la debuta de l'imposicion de la politica agronomica que fan la destruccion dels sòls.

Fau tornar explicar que se l'usina AZF qu'a petat en 21 de setembre de 2001 a Tolosa, es l'usina installada luènh del front, pels militars franceses ? Es clar qu'aquela industrializacion francesa en Occitània, es aquela d'un sistèma productivista, lo descendent directe de l'imperialisme francés, e del militarisme pòst-bonapartista.

Lo local arriba a Matabuòu : La Ruche dit Oui

La Ruche dit oui, ligam, una idèa devenguda una organizacion alternativa arriba a l'estacion de Matabuòu a Tolosa ; serà cada dimècres, entre 17h e 19h. Aquela idèa venguda de Ramonvila, arriba a Tolosa.

Es un iniciativa privada e que trapa una remuneracion coërenta per totes los actors de las cortas filiaras. I a una remuneracion tanben per la SNCF qu'a daissat l'organizacion s'installar sul lindal de la gara mondina ; una bona idèa pels clients dels TER. Mas an oblidat çaquelà que los clients son acustumats tanben de préner lo velò pels transpòrts, donc una pichona perturbacion dins las òbras de la gara, es estada de notar, per la primièra.

L'eslògan de La Ruche dit oui, Lo Bornat dís Òc, es « manjar melhor, es manjar juste », quí pòt èstre contra dins la societat qu'avèm que nos fabrica de l'industrial cada jorn, e de mens en mens clar dins las botigas de la distribucion mondializada francesa ?

L'idèa es simplassa, e Internet n'es l'aisina magèra ; fau comandar lo diluns, e tornar lo paquet-comanda lo dimècres a la gara Matabuòu. La factura serà encaissada a la recòlta de la comanda, a la gara de Matabuòu.

E quitament se podètz pas anar cercar la comanda-paquet, i a una liurament potenciala possibla, en velò :

Se farà donc en VTC-cargador dins lo centre de la ciutat de Tolosa. 

Un centenàs de clients se son jà enregistrats aquel dimècres.

Lo Bornat respond a la demanda de relocalizacion de las crompas de la consomacion, son esculhits a la seguida de Ramonvila, mas sonque a mens de 90 km de Tolosa e Ramonvila. 

Minjar lo saber-far d'Occitània

La jornada de dissabte passat soi estat carrejat per un bus de l'associacion IRQUALIM, associacion fondada per la promocion de las etiquetas de qualitat dins la region de Miègjorn-Pirinèus ; actualament aquela associacion cerca de s'espandit dins tota la region Occitanie. 

Ièr, la passejada èra en Tarn, Albigés, e sèm estat dins la montanha nègra, al ras de la rota cap a Besièrs ; dins un país qu'a recebut fòrça immigracion «italiana»; immigracion que ara fabrica lo país occitan viu, e que parla la lenga ; es un país tanben de montanha qu'a recebut tanben las migracions protestantas qu'an fugir l'integrisme catolic francés.

Avèm tardat 2 oras abans d'arriba a Lacauna, un endreit qu'a perdut lo torisme del banh de la fin del sègle XIXen e debuta del sègle XXen mas que n'a servat una partica del nom ; e vengut de Tolosa polluada per las particula, fa bravament de ben de sortir del bus per alenar a Lacauna en mièg de la montanha nègra. LaCauna es al centre de la novèla region administrativa francesa, Occitània ; auriá poscut èra la capitala administrativa e politica, per remplaçar Montpelhièr e Tolosa.

2 oras e sèm a la pòrta d'un musèu de la salason de Lacauna, una IGP ; e sèm estat informat de l'istoric d'aquela IGP per Daidièr Oberti (filh d'immigrat italian) que sap bravament la lenga occitana, e l'istoric del reviscòl de l'imatge d'una produccion certificada e que totes los productors son de la region Occitanie, levat la sal qu'es de Occitània granda, de Camarga.

 O fau dire aquela camioneta es estada la botiga del Oberti per vendre lo cambajon de Lacauna suls mercat d'Occitània, dins l otemps que la lenga èra parlada per 80 % de la populacion ; suls mercats aqueles la produccion Oberti èra venduda en occitan, la transmission lingüistica se fasiá naturalament, mas la television es arribada e lo supermercat e las pretencions francesas d'aver inventat la grande surface faguèt tanben de mal a l'identitat occitana de tot un país occitan.

Avèm donc vist la fabricacion ultra-moderna de la fabrica Aberti, mas tanben dins lo musèu una memòria mai que viva ambe Daidièr Alberti : lo musèu es indispensable d'anar veire e al final podrètz crompar de cambajon de Lacauna IGP (causa que los mercats de Tolosa an problèma de comprendre que val melhor vendre que lo "cambajon de Tarn") ; aprendrèm dins la jornada l'interès d'aver las IGP, sobretot per l'economia occitana e la sociabilitat occitan restaurada e transmetuda.

 L'IGP es pas solament una question de masselièr concients e militants, es tanben una pensada sus l'economia d'una parçan d'Occitània, lo país de Lacauna, las convencions ambe los productors de Roergue, Carcin e Albigés, la sal de Camarga, un escambi clar ambe lo bais Lengadòc de Minerbés, e Besièrs, amai un biais de pensar s'adaptar a tot tipe de clients, en Occitània, e en Euròpa, per tot tipe de disctribucion.

E vos disi pas ... la traçabilitat es totala, très la bòrda dinca las raras botigas de Tolosa ; ailà a Tolosa los botiguièr ne vòlon plan vendre, alara que lo cambajon de Navarra a sa botiga, los vendeires tolzans jògan ambe lo fuòc de la venda de salasonièr que vòlon pas l'IGP Lacauna, ambe totas las consequéncias claras que vos explicarai pus tard. Donc los de Lacauna ambe l'IGP es una pensada per l'emplec local, per una filiara agro-alimentària istorica en Occitània.

 Modernitat de la produccion ; gaitatz :

Tot cambajon arribat aquí es numerotat e seguit dins sa fabricacion, totas las temperaturas e ventillacions son reguladas per informatica, e las quitas qualitats de cada cambajorn es testar a mans, un a un dins lo procèssus de fabricacion, res non fauta ; e quitament dins un recanton Daidièr Aberti es urós de nos indicar qu'aquí se prepara un recòrd Guiness per un gròs cambajon.

La visita èra talament utila pels consomators que sèm, o pels professionals (que me questioni perqué i aviá pas dos o tres busses per aquela sortida), que personalament ieu soi estat pessimista en dintrar dins la fabrica d'Oberti, ara soi convençut ambe la sortida per aquela IGP occitana.

E ara sabèm l'utilitat de l'IGP, aprèp un repais a Lacauna, dins una bòrda del fondator del camin per l'IGP de l'Alh ròse de Lautrec ; lo productor es ara a laissat la man a nòva generacion, e explica : « cinquanta annadas de trabalh comença de veire las fruchas » ; la region de lautrec a pas cap problèma per trobar joves generacions de païsan per transmetre lo saber-far occitan, e l'economia de l'alh de Lautrec (polit vilatge medieval) -installada sus 1/5 de las susfàcias agricòlas, es una filiara que pensa a l'emplec local e a se servar de las agressions de las grandas distribucions mondializadas francesas.

L'alh que pendolha significa : - emplec al país occitan (dins tota la filiara), - economia agresta pel país de Lautrec, vida occitana en Occitània del centre de la region administrativa francesa Occitanie.

Una causa nos es estada explicada : la qualitat es talament respectada e seguida que perdut lo mercat alemand, son tornats, los Alemands, aprèp aver assajat l'alh d'importacion chinesa ; non l'IGP, Indicacion Geografica de Produccion, per l'Alh ròse de Lautrec explica a Lomanha (Alh blanc) lo camin que fau préner, e tantas autras vièlhas produccions occitanas ; mas aquel camin es fruchós -amb patiéncia- a Lautrec al cap de 50 ans... Los Occitans son çaquelà patients per suportar lo sistèma economic centralizat, francés per tot dire, e çaquelà capitar de sobrevriure dins lo mercat mondial gràcia a la qualitat occitana !

Mas coma se fa que los restaurants de Tolosa se fan pas una aunor d'emplegar sonque l'alh de l'IGP d'Occitània ? Coma se far que si pauc de restaurants de Tolosa son pas membre d'IRQUALIM ?

Mas al final de la jornada, avèm plan poscut provar que basta pas d'aver la bona e regulara tecnica per capitar, fau aver lo vam e la dinamica d'una identitat occitana a defendre. Vos parlarai pas del vin modèl joièl kardachian per un promotor del patrimòni viticòl albigés ; lo camin d'entrada sembla als camins dels grands Bordèu, mas l'identitat occitana fauta ; los aglands d'en fàcia lo chai son en 2016 pron nombroses per senhorejar dabans la pòrta, d'en Segur d'Albigés. Non, es bon vin, de bon beure (per los qu'an pas cap conéissencia en vin), de qualitat escolastica, mas es pas aquel vin qu'avèm mestièr ambe una identitat assegurada coma occitana. Mas soi segur que se podràn melhorar, en donar la "planvenguda o benvenguda" sus la pòrta d'entrada, o simplament en emplegar aquí o ailà la lenga e ne fabricar un vin d'identitat fòrta, mens tecnic.

L'alh de Lautrec, e lo cambajon de Lacauna, amerítan tot lo vòstre interès, sancièr, per ne minjar e fabricar aital lo viure occitan bèl que pauc a pauc tornarèm trobar quand la lenga acompanharà lo tot. D'en Segur (sense accent) amerita un vam viticòl occitan per èstre exemplar.

Per èstre assabentat de totas las sortidas IGP de l'IRQUALIM Occitanie : fau èstre enregistrat sul site e aurètz aquela pichoneta carta que dubrís un pauc las pòrtas al saber-far occitan, sovent passionat (o fau aital), vam de la vida en Occitània.  La carta, format carta de crèdit, es a gratís. La prochena preséncia de IRQUALIM serà al SISQA de Tolosa, encara un endreit que senhoreja sus Occitanie e Occitània granda, per la melhoracion de la promocion del melhor d'Occitània pichona o granda, cap ostracisme.

La bandièra tolzana arriba sul mercat, enfin !

Es benlèu l'efèit 'Occitanie', pel primièr còp, en dètz annadas, sus un mercat tolzan, un merçant de verduras a comprès l'interès de marcar l'origina ambe la bandièra lengadociana ; agaitatz :

Ni a Sant Çubran, ni als Carmes, ni a Victor Hugo ai vist aquò aital plan plaçat !

Sus aquel mercat de Cristal -ont fau anar sosténer, lo merçant- es lo sol a aver una marca que fabrica una identitat clara a las produccions localizadas al torn de Tolosa ; car es plan aiçò m'important, quand crompèm local, fau pensar qu'i a mens de camions sus las rotas, e sobretot de l'emplèc local favorizat.

Donc sus aquel mercat ai cromptat local, e de sason, donc : figas de Los Sarrasins (boníssimas), e tomatas de Bessièras (que lo marqueting èra clar, mas sense la bandièra lengadociana o tolzana).

Las tres rasons per trobar mai sovent verduras e fruchas aital plan etiquetadas, enbandieradas, son la proximitat de la produccion e l'emplec occitan.

Quina politica agricòla per alimentar Tolosa

Es una question que Montpelhièr a jamai vista, pausada clarament, car Montpelhièr a pensat en Perpinyà sonque una concurrenta politica partidocrata jacobina.

De las chifras inquetantas, non pas solament per la demesida dels païsans en Catalonha de Perpinyà, sovent locutors naturals de catalan, portador d'una cultura enraiçada dins un contunhum que sembla abandonat pel mercat-Estat-nacion fRança e per la decentralizacion tanben, Montpelhièr fins ara, e alara per la novèla region administrativa francesa, Occitània a Tolosa (se del(e)ga pas a Montpelhièr plan segur) ?

Dins un article del 4 d'abrial 2016, dedins La Semaine du Roussillon, lança una alèrta, una alèrta se dubrís per la novèla region de Tolosa-Perpinyà-Montpelhièr: ligam ; Ara, un Tolsan crompa majoritariament fruchas que nos venon industrials del Sud d'Espanha e de Marròc, e ne mesuram pas la pollucion per la logistica que nos arriba, nimai per l'estòck de pesticid non contraròtlat que nos arriba en boca (e l'Union Europèa ajuda a l'opacitat del problèma). La decentralizacion francesa ajuda pas tanpauc a aver una politica sus aquel sicut, al contrari ; la delegacion de poder per çò que concernís los permís de bastir a destrusit las tèrras agricòlas bonas e prèp de Tolosa o Perpinyà, la novèla capitala d'Occitània (region administrativa francesa) aurà donc dificultat dins l'avenir per minjar melhor, e en quantitat, puèi ecologicament responsable. Perpinyà qu'arriba dins la novèla region a un poder grand sus aquel tèma, mas los CR n'an pas jamai agut consciéncia politica d'aiçò, an daissat far lo lòbi FNSEA, a París e Brussels, sul tèma, ambe coma sola aisina al cap, una pensada jacobina d'aquel grope de lòbiistas agricòls.

Los 15.000 personas que nos arríban a Tolosa per an, devon saber : 1 / que van lotjar dins ostals o apartaments que la defiscalizacion francesa a finançat, edonc a montat aviat, sense responsabilitat ecologica, donc en factura d'electricitat lor costaràn carríssim, e logistica catastrofica per anar al trabalh, 2/ que la basa agricòla de Tolosa es de mai en mai granda, e sobretot elonhada de Tolosa, per rason de la precedenta politica, politica anciana devolgut a la partidocracia que fabrica una gestio na cort tèrmi del territòri administrat, donc minjar plan a Tolosa devendrà de mai en mai car e de mens en mens contrarotlable ecologicament, sanitós d'oblidar.

Las 15.000 personas qu'arríban cada annada se deuràn preparar a viure pauc a pauc coma a París sense n'aver la logistica d'Estat per viure plan.

La gestion francesa, de la decentralizacion o jacobina e centralista, es una catastròfa per Occitània de Tolosa e Catalonha de Perpinyà.

Pruna : ma colèra que me purgís lo maitin

Òlt-e-Garona es lo país de naissença de la pruna, la pruna confida, que los Franchimands díson « pruneaux d'Agen », los Angleses, mai intelligents, díson plum (la pruna naturala, d'Ente) e prune aquela fabricada pels Occitans de l'Agenés, Oèst-Occitània que l'administracion francesa dís Aquitània. Es un país que me bota en colèra cada jorn, o quasiment, anuèch èra al supermercat tolzan en veire aquò : 

De qu'ai poscut veire que te bota en colèra. E ben, l'Òlt-e-Garona es fièr de sas tradicions agricòlas e sobretot d'aver desvolopat l'agricultura dita independenta de la quimia, o biologica, AB que díson dins l'administracion de la consomacion del mercat-Estat jacobin francés. E donc te donan portada de producte d'aquel biais enganhador ; de que i a que fabrica colèra ? Avètz pas trobat ?

Es una colèra d'un redactor de blòg qu'a passat mai de temps dins los camps (per pagar sos estudis, a amassar prunas) e las usinas de l'Agenés que segurament mantunes de los lectors que son aquí a me legir. E amai de formacion agricòla, longassa, e tanben grandament ligada al mitan agricòl agenés, de tot tipe de produccion e sindicalisme o coorporatisme.

Donc es una colèra ensenhada, quand se sap que los païsans de la Coordination Rurale an probat dempuèi annadas -en collaboracion ambe la Confederacion Païsana- que son interessats a desvolopar las produccions biologicas en Agenés, e pas simplament per rason de CA, qu'es important, mas pas sufisent. Alara coma lo lòbi FNSEA ajuda a non pas èstre condemnat, lo lòbi Coorodinacion Rurale, ni tanpauc aqueles de la Confederacion Païsana, ajuda pas a èstre castigat per la justícia francesa.

L'assalt de las camèras es gaire valent per aquela visita al palatz de justícia d'un candidat FN de las eleccions a Vilanèva d'Òlt e tanben sindicalista de la Coordination Rurale. La justícia francesa pròba que sap castigar, a París e dins l'entrepresa Air fRance, la CGT, la Coordination Rurale e la Confédération Paysanne, mas pas la FNSEA ! (los amics dels Les Républicains e dels socialistas -pas pertot çaquelà ! mas a París e Brussèlas).

Aqueles païsans que son pro ardits per far de fen de levada a la prefectura, o serà per castigar Carrefour per aver gausat deteriorar l'imatge de la pruna confida d'Agen ?

Es que ne pòdi dobtar ?

Las incoëréncia de l'Òlt-e-Garona son talament granda  e portaire de colèra que doman n'aurètz una autra colèra... ensenhada tanben, mas directament sus la lenga occitana, dins un recanton de l'Agenés, que lo monde agricòl i tòca tanben, tanben per las ancianas candidaturas electoralas, la comuna de Laròca Timbauç, que i fan pruna e que las fan confidas tanben. Lo país de las prunas confidas es un país nègre, coma la pruna confida, nègre per l'occitan tanben.