La bandièra tolzana arriba sul mercat, enfin !

Es benlèu l'efèit 'Occitanie', pel primièr còp, en dètz annadas, sus un mercat tolzan, un merçant de verduras a comprès l'interès de marcar l'origina ambe la bandièra lengadociana ; agaitatz :

Ni a Sant Çubran, ni als Carmes, ni a Victor Hugo ai vist aquò aital plan plaçat !

Sus aquel mercat de Cristal -ont fau anar sosténer, lo merçant- es lo sol a aver una marca que fabrica una identitat clara a las produccions localizadas al torn de Tolosa ; car es plan aiçò m'important, quand crompèm local, fau pensar qu'i a mens de camions sus las rotas, e sobretot de l'emplèc local favorizat.

Donc sus aquel mercat ai cromptat local, e de sason, donc : figas de Los Sarrasins (boníssimas), e tomatas de Bessièras (que lo marqueting èra clar, mas sense la bandièra lengadociana o tolzana).

Las tres rasons per trobar mai sovent verduras e fruchas aital plan etiquetadas, enbandieradas, son la proximitat de la produccion e l'emplec occitan.

La pròva que fR-nça se trufa d’Occitània.

Rapèl : qu’es aquò Occitània ?

La mapa de la desindustrializacion de fR-nça dona una pròva ; ont i a desindustrializacion, i aviá industrias, un teissut industrial ; ont n’i a pas desindustrializacion, i aviá pas agut de politica industriala francesa, donc cap teissut uindustrial coërent : fR-nça se trufa d’Occitània, dempuèi sègles, n’avèm la pròva aquí. ENCARA.

20M, eleccions espanhòlas tocadas per la sindròma Lionel Jospin.

S’acaba las eleccions en Espanha. en non aplicar un programa d’esquèrra lo poder centralista socialista [PSOE] aurà perdut las eleccions de 2011, dins la seuna caiguda s’acompanha lo PSC [el qu’a pas volgut se desolidarizar de Madrid]. Los absencionistas an votat PP.

Los nacionalisats catalans son la tresena fòrça politica en Espanha [CiU + independentistas], puèi arriba los nacionalistas bascos [EAJ + Emairu]. Lo sistèma electoral espanhòl fabrica una majoritat absoluda al PP [nacionalista liberal espanhòl]. Es pas lo programa del PP qu’aurà fait ganhar las eleccions del 20M a Rajoy, n’i a pas, mas puslèu l’abandon de la votacion d’una granda partida del public costumièr del PSOE-PSC. Non anar votar a las eleccions participa de l’eleccion d’un grope absolut del PP a Madrid.

CiU es lo primièr partit del Principat de Catalunya, primièr còp per una eleccion generala espanhòla.

En país catalan, lo jornal ARA dona las colors politicas següentas :

Vesèm qu’en país valencian (PP) coma en las Isclas Balears (PP), e en Provènça (UMP e FN), es lo conservatisme centralista que ganha.

En Esuakdi, ara que la participacion a las eleccions son liuras; lo nacionalisme es largament majoritari.

En esquèma, avèm la majoritat PP dessenhada aital per Madrid :

 

L’abstencion favoriza la majoritat al PP.

Iacme, Tolosa e la glèisa catolica

Tèxte ancian de l'Evangèli segon Sant Marc, transcripcion del tèxte cristian occitan per Jean Duvernoy. Jean Duvernoy es un grand occitanista. Amerita una generalizacion de son trabalh, dins totas las escòlas d’Occitània.

En 1229, es lo Papa de Roma qu'a interdich lo Libre dins la lenga del pòble d'aiçí, per poder directament legir lo libre dich sant (per o dire elonhat del pòble, i a pas melhora semantica – o fan parier las autras religions) e donc aital ligar lo pòble e «la paraula de Dieu», sense l'ecclesià entremièg (Jaulièrs dels pòbles e del saber dinca a l’arribada dels Lumières) ; çò que pròva al mens que lo sistèma roman aviá cap d’interès de difusar un document que malgrat tot lo pòble podiá legir ; mantunes sègles aprèp, lo pòble occitan es illetrat dins sa pròpria lenga e dins totas las lengas que li son prepausadas pels novèls poders. Sabèm quin interès aquel ecclesià pòrta a la lenga occitana, uèi ; es pietadós quora comparèm ambe Corsega, Catalonha, o Euskadi.

Podèm apondre que l’occitan, e lo patrimòni, los interessa sobretot a l’Institut Catolic, per recebre subvencion europèa… a mendre còst politic eventual.

Lo tèxte aquel es alara essencial per aver aquel occitan modèrne que nos fauta, perqué ? Perqué d'aquel temps lo castig francés contra la lenga debutava sonque, e debutava ambe l'ajuda volontarista e fòrta de l'ecclesiastic roman, e se persegís uèi (ambe quasiment lo meteis vam), Estat e ecclesià roman associat malgrat lo sistèma dich "laïc" qu'es supausat elonhar la glèisa catolica de la pensada legala de l'Estat francés republican.

Jean Duvernoy a donat sul net lo tèxte en transcripcion sancièra.

http://jean.duvernoy.free.fr/text/pdf/cledat_marc.pdf p 45 66b

O escrivi perqué i a tantes occitanistas e catalanistas que me vòlon sonat Jaume !

E puèi aprèp i a tantes que sábon pas dire [dzAmmé], [tsAmmé], i [iAmmé] !!! E tantes que son aquí, en me dire j-a-c-m-È o j-a-c-m-É, aital vocalizar coma un castig per me dire que «fariái melhor de me dire ambe lo nom en francés», lo castig contunha ; aquò me far rire e plaça lo ridicul al nivèl que cal, francés, l’ignorança e la non volontat de far lo mendre esfòrç lingüistic (me dona aital un nivèl de capacitat de l’interlocutor, del Franchimandàs en fàcia).

Alara vaquí un document istoric, per ajudar a melhor dire.

L'Evangèli segon Sant Marc es estada tradusida del grèc ancian en bon occitan de Gasconha (modèrne), per Miquèu Grosclaude (protestant) e Gilabèrt Nariòo (catolic) [e sense cap de dobte los melhors traductors que se pòt trapar en Occitània, a-n aquel moment), la causa sembla oblidada dins las tèrras que l'occitan s'es oficializada (Aran) o dins las tèrras que camina l'oficialitat (Piemont) ; e çaquelà aquestas tèrras an fabricat instruments ecclesials en occitan (per amagar aquel trabalh modèrne bearnés benlèu?). Aquel document, la novèla traduccion, es disponible en bona edicion de Per Noste, a Ortès.

Aquel document es pas encara disponible dins las glèisas catolicas de tot Occitània, dins l'Institut Catolic de Tolosa... Vesèm tanben l’exilh de Bernadeta Sobirós a nevers coma lo camin del castig d’una locutriça en lenga occitana de Bigòrra, contra lo sistèma ecclesial que n’en voliá pas de sa lenga, mas que uèi vòl plan de las consequéncias dinerièras de la frasa «que soy era immaculado councepciou» ; l’industria del torisme ne vòl d’aiçò, sense pagar gaire per l’emplec qu’es estat fait de la lenga locala (aquò digun explica qu’es la mondializacion! o Francizacion de Bigòrra). Nimai dins lo temple protestant, vesèm gaire res arribar coma sistèma lingüistic de dignitat per l’occitan, malgrat qualques assages del costat de Narbona. E sabi pas encara s'es disponible dins lo temple protestant d'Ortès ? O dins las universitats de formacion de Genèbra ?

Aprèp aver escrich aquestas linhas, se pausa pus la question, perqué mantunes occitans vòlon pus dintrar dins una glèisa catolica, malgrat que fosquèsse en lenga occitana la messa, aquò amaga pas l’ipocrisia anciana e modèrna del sistèma catolic contra l’occitan. Es alara que nos podèm estonar que los peire protestants modèrnes aguèssen pas instituar un ceremonia especiala pels occitans que vòlon legir en public la Bíblia, dins la lenga dels aujòus, dins la lenga reprimida per Roma.

Aprèp aquestas linhas, nos podèm tanben questionar sobre la manièra que los integrismes novèls nos arríban ambe la bandièra francesa e lo còrs ensangnat, o en Tunísia ambe la democracia. Far saber çò qu’Occitània a suportat e supòrta podrà ajudar lo planèta a combatre los integrismes religioses ? Alem Surre-Garcia o sembla pensar.

Reflexion per un dimenge.

ETA, Euskadi, la Patz e Occitània

Abans o aprèp la caiguda del Franquisme avèm sempre al cap los atemptats d’ETA per emplenar las colomnas de la premsa. Uèi sembla que lo camin de la patz fosquèsse definitivament près, es donc segur per Occitània un grand eveniment.

PATZ EN EUSKADI : UNA NACION LIURA NOVÈLA ARRIBA.

Es un eveniment per mantunas rasons, rasons que faràn cambiar Occitània :

- geografica, Euskadi es al costat d’Occitània, al costat Sud-Oèst, Gasconha ; l’independéncia d’Euskadi podrà pas qu’aver consequéncias sobre las volontats politicas occitanas dedins l’Estat francés, e per totas las nacions istoricas mesprezadas. Alara tot lo sistèma politic que sostendrà las candidatura presidencialas 2012 aurà d’explicar als Occitans (perqué lor avèm decidat una delegacion de poder à Paris) de quinas manièras faràn las negociacions.

- per l’Estat francés, los ciutadans occitans coma ciutadans de l’Estat centralista francés (una pietat mas es aital), auràn de saber de quina manièra se debanarà l’establiment de la patz e lo camin cap a un estatut especial per Euskadi, un estatut que podrà portar a la patz e l’independéncia, la creacion d’un Estat novèl al nivèl europèu.

- pels ciutadans franceses auràn aital una vision clara del perqué cal aver un dreit de decidir tanben en Occitània ? Perqué ciutadans parisencs o de pensadas parisencas aurián lo dreit de pensar un Estat d’Euskadi e sas frontièras administrativas, sense que los Occitans d’Aquitània (Occitània de l’Oèst o Gasconha) i posquèssen dire quicòm.

- per l’Estat francés serà tocat tanben per un grand eveniment, car dempuèi Argèria, serà plan la comunautat internacionala qu’aurà de visitar lo territòri “talament perfait, talament natural, talament francés” per establir la patz dins un novèl Estat europèu e vesin. La comission internacionala per la patz es jà una granda avançada, mas tanben un modèl per totes los futurs conflictes nacionals del planèta.

Tolosa se vòl capitala europèa, perqué lo subjecte l’interessa gaire ? Interessa Irlanda, Norvèja, los Estats-Units d’America del nòrd, mantunas elitas parisencas europeïstas, e l’ONU, alara perqué non pas Tolosa, Lemòtges, Bordèu, Montpelhièr, Marselha, Clarmont, Avinhon, Niça ?

Es que cal esperar que las novèlas autoritats del camin de l’independéncia basca donèssen la lista dels interlocutors occitans per saber quin participarà a la taula internacionala, per prepausar un còp de man ? Quin ròtle pòt jogar la Comunautat de Trabalh dels Pirinèus, CTP ?

Mas ai un pauc d’avança, ETA s’en va sul camin de la patz. es la bona novèl d’ièr.

Dins la premsa internacionala, gràcia a Vilaweb.

AVUI, ARA, Segre, La Manyana, El Periódico de Catalunya en lenga catalana (absent dels quiòsques en fRANÇA) :

Francés Pané es ecosocialista…

Francés Pané es un ancian deputat del Parlament de Catalonha, es ecosocialista, es professor de lingüistica ; al moment de l’entrevista èra acompanhat d’una professora d’economia de Lhèida (entrevistas de veire tanben aquí sul costat).

L’ancian ecosocialista explica sobre una vídeo sa conviccion sobre lo ligam entre l’ecologia e la promocion de la lenga occitana, donc la dignitat bèla qu’a fabricat la «lei der occitan, aranés en Aran» per desvlopar una politica per l’occitan. L’exemple sembla pas arribat a las aurelhas dels organizadors de las jornadas del «développement durable» del Conselh Regional de Miègdia-Pirinèus.

Lo podètz escotar e gaitar sobre una vídeo qu’acaba d’arribar sul blòg.

Los 2 geografes convidats pel Festenal Occitània dins l’encastre de l’aula granda del Conselh Regional, an totes afortit lo meteis nivèl d’exigéncia se la volontat politica i es, las lengas (occitana e francesa) son essencialas per bastir unas politicas, quinas que fosquèssen.

Los CA torisme son mai bèls segon los actors del torisme que recentament èran a Tolosa, per un congrès dels actors del torisme Miègterranenc, quora lo contengut del viatge es culturalament plan enraisigat, que la lenga es presenta ; Occitània prepausava un element d’enveja pels clients catalans (mas pas sonque !), coma l’ai poscut entendre de la part d’agent de torisme de Barcelona, dins lo meteis encontre. La Comuna de Tolosa trabalha uèi sul subjecte.

Me sembla important de constatar que los CA son sempre importants o captius quora l’identitat es cridada ambe la preséncia lingüistica, coma l’expliquèt lo gavidaire de la marca «Fabriqué en Bretagne», ambe d’exemples concrets, e que fan pujar los CA dels produïts bretons. La pensada es estada tanben desvolopada ambe un cluster d’entrepresas en Euskadi, un cluster ! Pas una associacion de militants, que fosquèssen volontaris –mai o mens- son pas los actors directs del territòris, en Euskadi los caps-d’entrepresa an pres la causa en man, coma ambe la marca «Fabriqué en Bretagne», per marca la consomacion en la localizant.

La lenga occitana fabrica una localizacion clara dels produïts, seràn pas chineses que l’emplegaràn ! Alara es de mai en mai clar, que per assegurar una “développement durable”, la lenga occitana es INDISPENSABLE.

Lo problèma es dins lo cap dels ciutadans e dels caps-d’entrepresa… coma l’expliquèt lo gavidaire «Fabriqué en Bretagne».

Avèm un tresòr lingüistic. Quina CCI o CRCI pensa qu’es un element màger de son desvolopament economic. Son totas a pensar que val melhor l’anglés. Sul mercat mondial, de mai en mai de monde pensan parier. Pensatz que lo torisme cerca lo similar, o puslèu que cerca la diferéncia, lo biais de viure diferent e bon viure de la populacion locala, per la presentar al torista o al migrant que se vòl installar !

Donc es clar : cal cap virar los conceptes tecnocratics, aquò farà ganhar en bon viure e en CA !

Se prepara una marca comeciala politica (nacionalista francesa) del “Sud-Ouest'”, l’afar es estada criticada negativament dins l’encontre de ièr. Gérard Onesta a batalhat dins las comissions per explicar l’engana. Gérard Onesta es dins la dreita linha de la pensada europèa actuala, es l’avenidor, contra la tecnocracia francesa qu’impausa un reire-passat comercial que pòrta a l’engana economica.

Que podèm dire melhor ? Coma politica per un futur d’Occitània :  PARLAR E EMPLEGAR L’OCCITAN FAVORIZA LO COMÈRÇ RESPONSABLE.

Lo tren de la còsta Miègterranèa

Perqué al dessenh de la linha ferrada se passa pas la frontièra del Rosselhon e arriba pas en Occitània ?

Perqué la pensada politica a prepaus d’aquesta linha oblida la region administrativa Lengadòc-Rosselhon ?

Se cal recordar per la ligason europèa, serà pas l'Estat francés que pagarà, ni l'Euròpa, mas lo Conselh Regional de Lengadòc-Rosselhon, ambe una decision de Georges Frêche per l'endeutament.

L’Estat francés pagarà sonque del costat de Besançon-Mulhausen … Nicolas Sarkozy i es estat inaugurar recentament. O cal notar tanben, nosautres Occitans e Catalans.

Fasèm aquí tanben un dessenh geografic que tòrna dessenhar las vias ancianas de comèrç.

Actualament, lo ret ferrat en Occitània paga pel renovelament del fialat ferrat, los Conselhs Regionals, en foncion dels budgectes que pòdon sortir, sonque dins los limits de l’endeutament potencial. Aquela moneda passa pas dins d’autres projectes, es donc una granda decision politica, decision que mesura l’incompeténcia e la fauta de decision d’Estat sul subjecte, dempuèi mai de 50 annadas.

Podèm tanben resumit la volontat de l’estat central, de RFF e de la SNCF a res per las transversalas, aquelas que son çaquelà importanta per plaçar Bordèu e Baiona dins lo fialat europèu dels trens (sense passar pel cuol de sac parisenc).

La polemica actuala dins l’Estat espanhòl, pausa alara lo meteis problèma : l’interès de passar per Madrid o/e Paris per bastir la logistica europèa dels transpòrts respectuoses de l’environament.

Laròca-Timbaut, l’occitan patrimonializat a desfaut de …

A DESFAUT D’UNA ESCÒLA EN LENGA OCCITANA, IMMERSION LINGÜISTICA.

La comuna de Laròca-Timbaut a decidit de nommar un luòc simbolic del vilatge del nom d’un poèta occitan. Es una bona causa que se ne cal felicitar ? Se cal recordar tanben que l’administracion francesa a refusat  d’installar una escòla bilingüa a Laròca-Timbaut, malgrat la demanda certana, e l’ensenhament per las escòlas es primordial per la transmission, perqué ? L’administracion francesa o sap, alara l’administracion a decidit, malgrat la demanda, de contunhar de matar la lenga occitana, e la transmission dels sabers dins aquesta lenga.

Las enquèstas lingüsiticas nos explícan fòrças causas, dementre aquel molton de causas i a : los parents fan pus la transmission lingüistica, que fosquèsse occitanista o occitana. Lo poder francés a capitat la negacion de la transmission dels sabers en lenga occitana (es anti-ecologic), sobre Occitània e sobre sa lenga. Es per aiçò que podèm confirmar lo tipe de sistèma politic qu’es lo sistèma francés, es anti-umanista, sul camin d’una dictatura politica e sociala, coma l’a poscut explica un Dupont-Aignan recentament : «ils n’ont qu’à apprendre le français» (frasa que fòrça an entendut e que degun a protestar contra, o escrich contra aquesta novèla expression de la dictatura lingûistica francesa en politica).

Es pietat que l’occitanisme representat per OC-BI e FELCO aguèsse jamai poscut prepausar a l’equipa de la comuna de Laròca-Timbaut, a desfaut del sector d’Estat per l’ensenhament (sempre enganaire çaquelà), lo sector associatiu e laïc, una escòla Calandreta al vilatge. Aquel occitanisme sense cap imaginacion politica, es aquel que faguèt una resulta de enquèsta lingüistica de 2009 puslèu desfavorable a l’occitan en Òlt-e-Garona.

Car es plan d’inaugurar una aula ambe lo nom d’un poèta, es patrimonial, es 75-1 del legitimisme. Mas un jorn, los Occitans aprendràn a èstre mens legitimistas ? Car lo legitimisme republican francés es lo legitmisme del nacional-expansionisme republican francés, mata l’occitan, las belugas que damóran uèi.

S’espèra una comunicat dels socialistas, UMPistas, ex-UDFs, comunistas, ecologistas, MoDemistas, ecologistas, per protestar contra l’administracion francesa que refusa una escòla en lenga occitana dins un país que la lenga se parla encara ; es de creire que an pas jamai legit que l’UNESCO pensa que l’occitan es en dangièr de cremar.

Aiçò Marcèu Esquieu l’a plan entendut per aver tengut al cap dels braçes una Escòla Occitana d’Estiu, e las edicions de las òbras complètas d’un Paul Froment, sense ajuda publica, sense ajuda publica o gaire res !

Aiçò l’a plan comprès un Cristian Rapin per aver tengut al cap dels braçes una edicion d’un diccionari francés occitan, que s’espèra la finala de l’edicion IDECO-IEO.

Ni Marcèu Esquieu, ni Cristian Rapin auràn un luòc simbolic dinc cada comuna del País de Sèrra, per mostrar qu’an plan resistir al legitimisme ambient de la societat occitana. S’espèra aiçò abans que partèssen d’aqueste planèta… Benlèu que cal pas demandar a l’occitanisme local d’o far !

Aristide Salères aurà la seuna aula oficiala a Laròca-Timbaut, es una bona causa. Fòrt bona causa.

Aquò compensarà pas l'escòla en lenga occitana, vist que l'enquèsta lingüistica explica que los parents an abandonat la transmission lingüistica de la lenga d'en Aristide Salères.
Quora i aurà una escòla CALANDRETA a Laròca Timbaut ? Per èstre seriós politicament es CALANDRETA QUE CAL.

La Salle Aristide Salères ne compensera pas l'école en langue occitane, immersion linguistique ; c'est CALANDRETA qu'il faut installer à Laroque Timbaut.

Publicat dins lo libre 500 raons per parlar català, 500 rasons per parlar catalan, d’en David Pagès i Cassú (CCG edicions, Girona, 2011, pàg. 14).

Cat : 6. La llengua és la base de les nacions. Jo he fet un esforç per saber molt bé el castellà i bastant bé l’anglès, a més del francès, que parlo amb naturalitat. Però és clar: al meu país voldria que s’hi parlés normalment el meu idioma, no crec que sigui demanar massa.

Òc : 6. La lenga es la basa de las nacions. Io ai fait un esfòrç per saber fòrça plan l’espanhòl e pron plan l’anglés, en mai del francés, que parli ambe naturalitat. Mas es clar, al mieu país voldriái que s’i parlèsse normalament lo mieu idiòma, cresi pas que fosquèsse demandar fòrça.

Macià Alavedra, Polítician.

Letra als integristas del “servici public” francés.

Adiussiatz,

Lo "service public" es tanben un element del nacionalisme francés :

1 / a la nacionalizacion de la companhia privada de fèrre, avèm vist, la demesida dels avantatges dinerièrs e socials dels chaminaires, la demesida de las quantitats de linhas e de lor rendabilitat en Occitània, la demesida dels investiments en matièra de torisme.

2 / quina es aquesta escòla del servici al pòble qu'ensenha pas la lenga del pòble ? L'Escòla de l'Estat francés, l’escòla Jules Ferry, l’Escòla instrument del militarisme francés, per parlar la lenga de la ierarquia de l’armada francesa, per «ganhar las guèrras» (causa qu’es jamai estada, solet, dempuèi Sedan).

3 / lo servici public es estat tanben l'imposicion del nuclear, pel lòbi EDF-CGT. En nom del "service public" nos an impachat d'aver un referèndum sul nuclear. Avèm tanben lo meteis fenomèn ambe la distribucion de l’aiga, directament donat a las entrepresas privadas, aquò faguèt multinacionalas del mondialisme actual.

A la plaça de "liberalisme" i botarai nacional-expansionisme parisenc. L'Estat francés es un mercat pels amics del poder centralista francés (EPAD n’es lo luòc del poder), e lo poder centralista francés li agrada lo liure mercat, pauc impòrta la color del regime, o lo tipe de vòts, li agrada desrasigar las populacions (migracions) per las portar per «escobar» las escombralhas del centralisme parisenc, e las mesprezar per las castas al poder.

Se cal recordar coma èra donar las Généralités als amics del rei … las Généralités èran per finançar la vida del rei. Uèi los foncionaris del “servici public” fan de bon trabalh per l’avanatge del rei-president e dels amics del rei-president.

Lo problèma dels actors dels "servicis publics" fan de nacionalisme coma mèstre Jourdain fasiá de pròsa, sense saber.

Dins los Licèus e collègis en Catalonha (Principat), es un professor qu'es director e elegit cada dos meses... i a pas de ierarquia de l'administracion particulara per la gestion del servici d'ensenhament al pòble catalan.

Coralament,

-

PS 1 : dempuèi qu’i a una politica del CR pel Ralh, l’estructura del ralh existís e se desvolopa en Miègdia-Pirinèus. L’Estat es sense cap de dobte un dangièr pel servici al pòble occitan, mas la decentralizacion es pas lo melhor modèl, segur que se podriá far melhor.

PS 2 : quora los sindicalismes veiràn que lo vertadièr servici public pòrta pas l’etiqueta de l’Estat centralista francés  e zo portarà jamai ? Lo sarkozisme es juste la gestion del drac nacionalista francés, res de mai. Lo nacionalisme francés es ontologicament fait contra los pòbles de fRANÇA, donc contra lo pòble francés, contra la ciutadanetat, contra la convivéncia entre los pòbles dedins l’Estat francés.

PS 3 : lo dessenh en illustracion es l’expression d’una presentacion ideologica marxista, mas abans Marx (lo social passa abans los pòbles, dins la vision francesa del Marxisme, çò qu’es plan la pròva de l’engana jà d’aquela expression politica d’excepcion francesa que privilegia lo social sobre l’antropologia), alara qu’i aviá lo centralisme francés, e qu’i aurà lo jacobinisme abans sistematicament ; se parlarà pus del Marxisme, que lo centralisme francés farà milièrs de tòmes de libres, e emplenarà las discutidas politicas dins unes luòcs democratics europèus.

Rue89 : FN e son expression mediatica

I a un sol terrenh que l’esquèrra francesa non respond al FN, es lo terrenh que peta coma lo nas al mièg de la figura, l’emplec del mot nacion.

La nacion del FN es la nacion dels autres partits franceses, sense cap d’excepcion (benlèu certans ecologistas, fins ara majoritaris dins Europe Écologie Les Verts).

La nacion que vòli parlar es aquela dels antropològues, e non pas de la manipulacion d’unes Ernest Renan o Maurice Barrès, qu’an mesclat lo juridic e l’antropologic en crear lo concepte francés de nacion ; aquela nacion francesa es una engana de sciéncias politicas francesas, per amagar l’expansionisme parisenc suls territòris que los locutors de lenga bretona se son apropriats, suls territòris de lenga còrsa, suls territòris de lenga germanica (assimilats per las guèrras de 1870/1914-18/chaples de 1918/1939-45), territòris de lenga francoprovençala (assimilats per marridatge e per referèndum manipulat, 1860 en Savòia), territòris dels locutors de l’enga neerlandesa (assimilats per guèrras e maridatges), territòris dels locutors de lengas basca e catalana (assimilats per un tractat internacional indigne, Loís XIVen), territòris dels locutors de lenga occitana (assimilats per guèrras dempuèi 1242, dinca 1860 pel referèndum manipulat a Niça). [podèm tanben listar totes las nacion qu’an pas de territòris en fRANÇA de uèi : josius, armenians, rròms, amazigh, migrants de las ancianas colonias d’oltra-mar o migrants de las colonias actualas d’oltra-mar – caraïbs, Réunion, Kanaki, Polinèsia, Mayotte, etc.].

Pendent los moments de l’assimilacionisme francés, extension territoriala reiala, se parlava pas de nacion, lo concepte de nacion s’es vengut installar sobre los territòris de conquèsta del maine reial, per una gentalha borgesa parisenca qu’i trapava un mercat per sos afars, tal que los amics del rei un còp èra ; se remplaçava una casta a la sang dicha blava per una autra comerçanta. Son los revolucionaris del segond moment qu’an enganat los pòbles, près per èstre assimilats, en lor enlevat lo dreit democratic de parlar lor lenga per viure dins un Estat especial qu’auriá degut èstre plurilingüe e un exemple per la futura union dels pòbles europèus, tal que Napoleon l’auriá poscut fabricar sense armada ; las armadas napoleonianas èran una necessitat per rason d’aiçò de la mescla entre los dreits ciutadans e l’antropologia, entre las identitats nacionalas e lo dreit comun d’un Estat qu’auriá poscut èstre aquel dels Dreits de l’Òme e que’es jamai estat masque son contrari, pauc impòrta los regimes.

Las consequéncias per la republica (I, II, III, IV, Vena) en fRANÇA son dins un emplec del mot ‘nation’ qu’engana los ciutadans, al FN coma dins los autres partit. Es encara piège a esquèrra perqué zo refúsan d’o veire, e d’o pensar coma lo fren lo mai grand per desvolopar politica sociala pels pòbles de fRANÇA.

Lo populisme d’esquèrra es nacional-expansionista, tal que lo FN, o lo provincialisme d’un autre temps per las ligues, l’extrèma dreita novèla.

La fòto l’explica plan, los braçes grands duberts son los braçes de l’uniformizacion en lenga francesa (leis, mèdias, escòla, armada, polícia, universitat, recèrca, etc.) e la destruccion de las lengas dels pòbles de fRANÇA ; es lo poton de la mòrt dels pòbles e de la diversitat dels pòbles ; es lo punt de vista del Partido Popular («Lo PP es un modèl per l’UMP» segon Alain Juppé) o de Ciutadanos (esquèrra nacional-expansionista espanhòla), dos partits que fan la guèrra a l’occitan en Espanha actualament.

Respondre al FN passa per unes esclariments de l’emplec del mot nation en fRANÇA. Çò qu’es encara d’esperar en fRANÇA, car pel moment nacionalisme vòl dire expansionisme parisenc per destrusir la diversitat, una expansion suls territòris que i vívon dels pòbles orpimits.

-°-

Complement de Mediapart : «Le 20 septembre, dans un débat sur la chaîne locale LCM, Stéphane Ravier a d'ailleurs fait mine de se placer du côté des Fralib. «Je trouve que ces employés sont quand même assez patients (d')avoir reçu au sein de leur entreprise les responsables de cette situation (...). Le Front national lui se positionne sur un Etat régulateur, protecteur, qui nous libérera de cette ultra-mondialisation»

L’Estat protector es la sonçaina del nacional-expansionisme francés, es la linha maginòt qu’avèm sempre de suportar. L’Estat protector s’exprimís tanben dins los rengs dels sindicalistas franceses, per exemple de l’Éducation Nationale (FO o UNSA o FSU), mas pas cap a agut l’idèa de las autonomias dels collògis e licèus, ambe per exemple l’eleccion de la direccion dels establiments dementre lo collègi electoral dels professors. Actualament es çò que se fa en Catalonha.

L’Estat protector es un fantasme, per que l’Estat centralista damorèsse, per mantunes previlègis, reials o republicans.

Per çò que concernís la mondializacion, cal èstre segur que lo centralisme i a trapat tanben una sorga de finançament, e dins los territòris sobmetuts, i a trapat la man-d’òbra de son expansionisme d’oltra-mar, jà avèm una mondializacion version francesa.

Se la mondializacion actuala pausa un problèma, es perqué lo sistèma parisenc a destrusit tot tipe de solidaritat al nivèl de las nacions sobmetudas, en installar una ciutadanetat – un sistèma juridic- qu’a abandonat los pòbles al nivèl d’esclaus d’una tecnocracia pel sistèma centralista, per la fòrça de las armas o de las escòlas de «service public», escòlas que son clarament un servici a l’Estat central, ideologicament fabricadas per aver sobmetudas, ambe escolans que posquèssen votar FN o FdG.

Quí dins son programa electoral installarà una linha sobre las ajudas que l’Estat donarà per crear cooperativa de produccion ? Quí dins los programas electorals installarà un poder legal per ajudar las economias en regions occitanas ?

-°-

La lenga segon France Culture... E se parla de l'accent : e pensatz pas que cal anar abans l'accent, del costat de las lengas mesprezadas per la 'culture' francesa ?

La mapa aquela es presentada sobre lo site Internet del CR de Ròse-Alps, a jamai ameritat un papièr, aprèp lo vòt istoric de 2009.

Los accents son mai o mens suportables, aquò’s amusents, diversisents per unes mèdias al òrdre del nacional-epansionisme lingüistic parisenc ; las lengas es … una vision de destruccion de l’Estat, car l’Estat dèu èstre monolingüe, senon cal qu’existèssen formacions independentistas per lor far la guèrra ideologica.

Curiós, la corrída s’en va de BCN, lo camp franquista tòrna…

Se podriá pensar que la premsa francesa i pensa pas, o talament pauc, e alara al entorn d’un article de la premsa catalana, podèm legir qu’èra presenta. Mas presenta, assegura pas una cobertura redaccionala parisenca, de bona qualitat (nimai a Madrid çaquelà, ex: El Público). La presentacion es sempre jamai ligada al contèxte politic e l’imposicion de la nostalgia del nacionalisme d’expansion, del franquisme.

La corrída es confirmada dins los mèdias tala una expression del nacionalisme d’expansion parisenca o madrilenca.

La corrída es presenta de faiçon negativa o positiva, perqué las redaccions parisencas o vòlon. Lo fenomèn de mòde “corrída du sud” o del “grand sud” es alara plan confirmat dins una vision politica del jòc pels pòbles, sul modèl de la republicana dictatura romana.

La fin de la corrída a Barcelona es la fin del nacionalisme d’expansion madrilenca a Barcelona ; es aital que lo nacionalisme espanhòl capita de reconéisser lo nacionalisme catalan (qu’es pas d’expansion, e qu’es pas del PP per las eleccions), mas pas lo seu nacionalisme d’imposicion culturala, d’expansion, descendent del Franquisme e del liberalisme economic (confondut ambe la libertat). Zo vesèm dins la portada de La Razón, lo Parlament de Catalonha a donar l’estocada a la corrída, mas tanben las estupiditats nacionalistas espanhòlas, coma lo verbiatge del PP sul tèma, dedins las paginas sul net. La Razón es la votz ultra-catolica de l’Espanha PPista, pòst-franquista.

Mas del costat catalan, e donc en lenga catalana, podèm legir causas diferentas :

Dins l’Avui se notarà la fòto.

L’Avui nos confirma l’obediença franquista dels “aficionats”, que venguèssen del PSOE, del PP o Ciutadanos. L’ancian ministre de la cultura espanhòla èra de desplaçament, de se questionar sobre lo fach cultural pensat a Madrid pel PSOE … Un imaginari franquista per Catalonha ? e la pluralitat lingüistica de la corrída es gaire presenta aquí ; corrída = espanhòl.

Vesèm tanben ambe la proprietat de l’arèna qu’es plan un govèrn dictatorial a ajudat una entrepresa privada d’aver un luòc sanguinari d’espectacle public. L’Estat fabrica un mercat (la lei e las règlas), e zo dónan mai que tot e sovent als amics, per desvolopar lo nombre de clients (EPADländer es aiçò). Balañà a perdut un luòc de venda e de clients, venguts d’un pauc pertot en Espanha e Midi de fRANCE, per provar que los Catalans an perdut una “tradicion” (coma so explica un certan Michel Vauzelle d’Arle, coma se la corrída èra una sampitèrna tradicion aquí !), se sap pas encara que quina importacion es aquela “tradicion”, nimai dempuèi quantes tempses es imposada, conselhada e objecte del mercat de la sang ; en sapient un pauc l’istòria, sabèm que Franco e l’Estat dictatorial espanhòl (l’amic de Musolini, d’Hitler puèi dels nòrd-Americans) aurà plan ajudat a son installacion al còr de Barcelona, e an país catalan per destrusir la vida d’una civilizacion catalan aprosmada de l’occitana. E coma es gente lo pòble catalan, en lo seu nom lo cònsol actual de Barcelona, Convergència i Unió, ajudarà l’entrepresa a portar las meletas fòra, en Espanha, o las transformar al modèl catalan de civilizacion. Qué pòdon demandar de mai los sanguinaris espanhistas, nacionalistas d’expansion … nostalgics del Franquisme.

Qué seriá pas nacionalistas ? Lo jornal ARA explica los eslògans, an seguit lo cortègi qu’a passejat dins Barcelona aprèp de prendre los buses o trens per tornar a Madrid, o Besièrs, o Nimes (se pròva aital que son pas Catalans e que las arènas son estadas emplenadas per clientèlas d’immigracion, la corrída es pas catalana) :

La clientèla es nostalgica del franquisme, viatja aisidament ara, los eslògans del franquisme sábon prendre los transpòrts collectius, son adaptats al tip supòrter de Madrid Fótbol club. Es la meteissa clientèla qu’avèm que nos explica qu’Occitània es lo «Midi de la France», encausa de l’espectacle sanguinari espanholista ; Lamartina en arribar en Avinhon pensava tot parier, «arribava en Espanha», èra Provènça e lo sièti de la civilizacion qu’a fondat lo Felibrige ; en partir d’Occitània, sa sapiença li faguèt donar un nom al país traversat, un nom digne.

Lo NYT –el- pausa plan l’afar ambe las fòtos sanguinàrias

Lo NYT pausa tanben una comparason que cal mèdias provincialistas d’Occitània an gausat presentar. Lo cas del Portugal, mas se podriá tanben ajustar lo cas de Canària que la corrída es tanben acabada.

Dins l’Espanha mitica, aquela qu’agrada als Franceses per i anar en vacanças, en vacanças en país distatorial (avètz remarcat coma an arrestat d’anar en Tunísia dempuèi que lo pòble parla…), en dimenjada per anar cubar las caissas de bièras mondialistas sobre las platjas de las discotècas a musica sense gost, sense identitat, avètz remarcat que la dictatura accepta fòrt plan un sistèma de liure mercat, e pauc que los pòbles decidíscan d’atudar las sanguinariás en espectacles. Avètz remarcat que las bancas pòdon prestar per aiçò, sense cap de problèma de fisença, la fisença i es sancièra, coma pel Franquisme.

Radio France = la voix de la France, de la corrída e del franquisme.

Es estranh coma lo representant de Radio France uèi gaita sonque los panèus en catalan dels «aficionados» alara que la premsa mondiala veirà lo contrari e los panèus masqu’en espanhòl; es estranh coma lo representant daissa dire «qu’es una interdiccion per monde sense sensibilitat», de la boca d’un Catalan de la ciutat, alara que lo NYT explica las sanguinariás e lo biais portugués o presentar uèi ; cal remarcar que la chifra de 18.000 aficionats es clamat pel jornalista, sense donar de comparasons chifradas. Es estranh coma RF manipula l’informacion… RF es coma dels tempses de las autoritats de la republica francesa de 1920/1939 [d’esquèrra o de dreita], quora fabrícavan camps de concentracion pels militars africans o pels republicans en fugida de las repressions franquistas, aqueste còp, ajudadas per Mussolini e Hitler. RF se plaça dins aquel camp, ambe la corrída, contra la civilizacion catalana e occitana, la convivéncia ambe la vida sobre aquel planèta.

RF es dins lo camp del PP, sol partit qu’es nascut pendent lo franquisme [«lo PP es un modèl per l’UMP» dixit Alain Juppé], Ciutadanos, esquèrra nacionalista espanholista, e lo PSOE, partit nacionalista pòst franquista, nascut dels republicans espanhòls e del sindicalisme de l’exilh e qu’es uèi dins la dreita linha de las idèas franquistas (Espanhòl, flamenco e corrída – es una pietat culturala e umana, umanista).

Cal èstre clar : CORRÍDA = expression del NACIONALISME d’EXPANSION.

Las autras portadas :

Lei de l’occitan ? Lei de l’aranés ?

L’ivèrn arriba, Zapatero ajuda lo Tribunal Constitucional per la promocion de l’occitan en Espanha, e dins los Consulados Españoles en Occitània.

An pas encara remarcat qu'èra pas notat sobre lo libre novèl : «lei der occitan, aranés en Aran» ! Ambe l'occitan i a sempre dos còps mai de problèmas.

E alara en patués madrilenc podèm escriure, per acompanhar l’umor catalan :

Cómo otro idiómo ? Estos Catalanos ?

Vesèm sobre aquel acudit, dessenh umoristic, una realitat, l’ignorança francesa s’expòrta ! L’ignorança francesa es una excepcion parisenca, una excepcion culturala, mai tanben madrilenca, se sembla.

Remarca : podètz legir l’emplec del Ç transformat en S qu’agrada d’entendre de la boca dels Espanhòls, los Catalans ne sábon rire.

L'excepcion francesa es l'ignorança, mas sembla tanben que fosquèsse pòst-franquista. Zo pòdi escriure car la majoritat del Tribunal Constitucional madrilenc es del PP.

Alavètz en non-exclusivitat, e disponible dempuèi una annada sul net, e aital reviscolat per una decision del govèrn Zapatero de la presentar al Conselh Constitucional de Madrid, la primièra pagina : ORROR ES PAS EN FRANCÉS, NI EN ESPANHÒL, mas dins una lenga pirinenca que se parla d’un costat e de l’autre de la “frontièra naturala” del nacionalisme francés e espanhòl, fabricada pel tractat dels Pirinèus, Madrid e París, e non pas pels pòbles pirinencs.

Lo govèrn Zapatero es un govèrn PSOE, los sostens politics en Catalonha e Aran son lo PSC e Unitat d’Aran (que çaquelà èra per aquesta lei… der aranés). S’espèra los comunicats de protestacion contra lo despaus del planh de Zapatero, e la decision del Conselh Constitucional. Aital la decision estona pas al Josep Sans Socasau, cargat de la politica lingüistica del CDA al Conselh Generau dempuèi la novèla majoritat elegida al primtemps passat, coma l’explica dins una entrevista dins Vilaweb.

Una demanda oficiala de rencontre dels consuls de Perpinyà e Tolosa es estada mandada, per explicar la perturbacion que pòrta lo tribunal constitucional dins l’Estat francés, la primièra «lei der occitan, aranés en Aran» votada per un Parlament democraticament elegit, primièra lei de l’existéncia de la lenga occitana, es estada tocada per un tribunal qu’i coneis res en lingüistica, e sembla descobrir l’existéncia de l’occitan en Espanha ; podèm assegurar que l’ignorança se desvolopa en Espanha.

Los encontres de Tolosa e Perpinyà se faràn dins los jorns que venon.

Recordam totun la lei e la premsa sul tèma :

Podèm ambe l’afar notar que lo Tribunal Constitucional Espanhòl es lentàs… dins las reaccions. Lo centralisme ajuda pas al desvolopament democratic.

vaquí una annada aviá recebut un comunicat oficial del Conselh Generau d’Aran. Un polit comunicat, eficaça comunicacion, document que cal descodar melhor ara.

La semantica ‘Lei der aranés” es mediatizada pels mèdias e dedins los mèdias de Barcelona, es en contradiccion ambe lo nom oficial sul document qu’ai reviscolat directament del site Internet de la Generalitat de Catalonha, e del seu Parlament.

Ne cal tirar un conclusion quora avèm pas encara vist passar un comunicat d’Unitat d’Aran sul tèma del tribunal administratiu, uèi en 2011 ?

D’ara enlà, podrèm listar totes los comunicats que recebrai sul tèma, totes. Los elegits dels Partit Occitan e los militants de Libertat son estats los mai rapids. L’afar e son actualitat m’es estada mandada per Àlex Moga, CDA, via lo seu Facebook, eficaç tanben.

Lo comunicat de PN es un pauc cort, sonque en francés, mas anonciador de la delegacion a Perpinyà.

Alfons López Tena explica lo punt de vista de Solidaritat Catalana per la Independència : Vos penji l’entrevista sancièra d’anuèi, als «Matins de TV3» ambe Ariadna Oltra. Interessant per saber que fasèm e que volèm far a Solidaritat Catalana per la Independència. Non te la perdèsses!
http://www.youtube.com/watch?v=JCfaHmAZRlM

Gabriel Bibiloni explica que cal gaitar l’istòria de la dominacion espanhòla en Catalonha : Un document que s’a de veire. Es fòrt bon, mas es pas perfèit.
http://www.tv3.cat/30minuts/reportatges/1814/Historia-del-cafe-%28para-todos%29 Lo “café per tots”, café para todos, es lo modèl francés de l’imposicion lingüistica, es lo modèl franquista, es lo modèl d’uniformizacion dels Estats pòst-colonials.

L’informacion sobre l’occitan en Aran e lo Conselh Constitucional de Madrid inspira mantunes Internautas en Catalonha, legissètz aquel, picatz sobre la fòto per o legir tot :

-°-

Previstas dempuèi longtemps a Tolosa, las causas cinematograficas tolzanas son d’actualitat.

Lo tribunal constitucional espanhòl tòca a l’occitan

Avèm agut la trsitessa de legir que çò que cresegut sobre lo tèma de l’intolerança lingüistica espanhòla, èra pas un raconte d’extremistas. Es la realitat de cada jorn, encara uèi contra l’occitan, una realitat fabricada pel PP e pel govèrn PSOE actual.

Cal notar tanben que la lei es tocada aprèp una presentacion del govèrn actual d’Espanha, es un govèrn socialista, PSOE-PSC e sostengut per Unitat d’Aran fins ara. Se parla d’una obsecion de l’Estat central, incapable d’escotar los pòbles, «aquel Estat non nos sersís» explícan mantunes elegits del Principat de Catalonha ; es un atac frantal contra l’occitan.

Es important d’aver manifestacions occitanas de tot escantilh a Pau, Bordèu, Tolosa, Perpinyà, o Marselha, aont i a un consulat d’Espanha. perqué ? Perqué los Consulats d’Espanha son las representacions de l’intolerança lingüistica en Espanha, “democraticas” benlèu tanben.

Aquestas manifestacions de nacionalismes d’expansions espanhòlas son estupidas, e afavoríscan –ambe las manifestacions- de la presa de consciéncia del pòble occitan.

Vos vòli contar l’istòria de filhs de republicans catalans. An après un jorn que podián demandar lo passapòrt espanhòl ; e que zo pòdon demandar al consulat de Perpinya en espanhòl e catalan. Èran dos, zo faguèt un en espanhòl e l’autre en catalan al meteis moment e lo meteis jorn. La version espanhòl gastèt una setmana per l’aver, e l’autre gastèt quinze jorns, segur que dèu èstre mai complicat d’imprimar en catalan qu’en espanhòl …

Los Occitans e las Occitanas an d’èstre solidaris ambe los Occitans e las Occitanas d’Aran. Zo serai e farai protestacion, isolat o en grope.

La lei de l’occitan, aranés en Aran, es una lei votada democraticament e es tanben la lei de l’occitan primièra votada democraticament de l’istòria de la lenga occitana, es per aiçò que concernís totes/as.

Espanha es la diversitat lingüistica, occitan comprès.

Es evident que se volètz de las informacions, cal escotar Catalunya Informació, estacioon que ne fa una novèla de primièra borra del jornal de ser

Occitan: La Dépêche du Midi dona tanben la colèra als elegits(-idas).

Aquel article de ièr es estat un moment de colèra pels elegits e per las elegidas presents(-tas) per presentar las loras politicas lingüisticas ; La Dépêche du Midi es estada criticada, es una tradicion, un patrimòni (qu’amerita una visita de l’ofici del torisme de Tolosa ?), la realitat occitana de uèi.

E o cal plan dire, los elegits son plan en abans, perqué los associatius son estats tanben en colèra, segurament mens. Mas en colèra autanplan. Cal notar tanben que los foncionaris en carga de las politicas lingüisticas, presents dins l’aula de Marengo-l’ARC, èran tanben de Bretanha e Alsàcia, son estats perturbats per aver vist una premsa d’aquel nivèl, le caniveau.

Los 180 participants a las Assisas, quasiment totes de Tolosa, e lectors de La Dépêche podràn tanben aver un dreit de responsa ? Son presidents, o secretaris o clavaires de vièlhas associacions tolzanas, son pas totes dins Convergència (çò qu’es segurament una fauta), mas an totes regretats aquel «article tendencós e quitament engatjat», engatjat cap a l’enterrament de l’occitan, lo contrari de çò qu’es l’occitan, una riquessa de la vila de Tolosa qu’es pas sonque «patrimoniala» ; lo mot patrimòni es sonque dins la boca de  la tecnocracia del torisme tolzan en passar dins l’Ostal d’Occitània, es alara viventa ambe la colèra aquela, e donc en brava colèra aprèp l’article de La Dépêche du Midi (publicat ièr dins lo precedent bilhet).

Es tanben en colèra contra l’actitud del prefecte e espèra qu’un jorn aquelas actituds partesanas, «enbarrada dins l’ignorança, dins l’excepcion francesa», seràn regladas per un LEI REPUBLICANA PER L’OFICIALITAT DEL BILINGÜISME A TOLOSA E EN OCCITÀNIA. S’espèra tanben qu’aiçò serà integrat dins los tèmas de la campanha electorala de 2012…

-°-

Promocion acompanhada per un amic.

31 carrièra polinaires de Tolosa – espèra sa placa en occitan e l’inaguracion oficiala de la placa.

Manifestacion(s) contra lo nuclear

La fòto mòstra una manifestacion a Avinhon en julhet darrièr, ambe la preséncia dels elegits d’Europe Écologie Les Verts. Mas cal notar qu’es previst dimenge venent una manifestacion contra lo nuclear a Barcelona, lo 18 de setembre 2011.

Lo melhor site d’informacion en Occitània pel tractament de l’informacion sobre l’incident nuclear de Marcola, Sud-Ouest.