Tuar un curat e la fronda tòrna

Tuar un curat e la fronda tòrna, se fau remembrar la Sant Bartelèmi ? Aquela volontat de la fronda prolegitimista d'una casta nobiliària per préner lo poder als Borbors fàcias als Valois ? Lo regionalisme d'expansion parisenca o nacionalisme francés fabrica una pensada especialament dangierosa e militarista, una pensada qu'a una longa istòria e las consequéncias collateralas son sempre oblidadas: 

O fau clarament indicar, es basicament pastat de catolicisme, mas fòra la glèisa del Vatican que sap que se seguís perdrà tot en fRança, e tot un pòble (n'a jà perdut fòrça) ... la Glèisa a una pichoneta memòria ; lo pòble francés catolic que dintra dins sos temples, a pas cap memòria istorica, e ne vòl pas aver, encara mens en santa République française.

Dins aquel dessenh i a tota la ràbia regionalista d'expansion parisenca ; l'espasa musulmana fa pus rire per l'ancian regime reial, mata simbòls que per un al mens, es pas francés mas occitan, lo berret ... e sa tòrre Eiffel ; vesèm lo nívol nègre mas aquel nívol es autofabricat pel sistèma politic francés, es l'istòria de fRança qu'o fabrica, l'ignorança francesa, l'avuglament blu-blanc-roge e La Marseillaise per ajudar, sense oblidar las pichonetas bandièras que se passejan dins las carrièras dels vilatges ... l'an tot oblidat.

Ai oblidat los colonialismes variables de la santa republica d'oltra-mar, quand en Argèria s'i anava recuperar l'argent turc per pagar la campanha del futur Napoleon III, que, coma Recip Erdogan, fabricarà sa dictatura republicana... An oblidat las campanhas de la crosada en tèrra de Jerusalèm, puèi la delegacion de la Societat de las Nacions de Ginèbra en «Síria», delegacion per destrusir l'impèri turc ; an oblidat fòrça causa e talament gròssa (los chaples de Madagasacar per exemple) ; car pel nacionalisme francés ... coma an doblidat, els los franc de totes los regimes, els se pòdon pensar que los autres tanben an oblidat e donc podèm legir Roselyne Boutin :

La barbariá es FRANCESA ! 

La lei franca es santa, e quora s'aplica, es definitiu ... règla lo problèma segon els, los jurats francs ! Mas la lei franca a jamai reglar un problèma, e pauc impòrta lo regime politic, l'a simplament empiejorat, rendut complicat, en matar populacions sense realament pensar, als vesins, al futur dels pòbles sotmetuts. fRança -d'una Roselyne Boutin- es dangierosa, es la «fRance eternelle» coma díson Les Deschiens (comics franceses) que fan pas dins la dolçor, mas que al segond degran me fan pus rire.

E lo tipicament blanc franc, francés, es agenolhat, lo cap levat mas cobèrt pel berret coma per assumir l'oblidança tipicament francesa ; car oblidar fabrica l'Estat, sense oblidar que l'Estat francés es basicament fabricar sobre la sang dels autres (sotmetuts), l'Estat s'autodestrusirà - e zo sábon que fan pas dubrir mantunes tiradors istorics sens tot petarà. E fau salvar lo sordat fRança ! 

L'integrisme musulman sap que l'Estat francés es pas reformable ; donc, assaja d'o reformar a sa manièra en trapar ajuda ambe los autres integrismes franceses, lo catolic es pron estupid per seguir. 

Lo regionalisme parisenc d'expansion parisenca, o nacionalisme francés fabrica perturbat del ment; fRança es dangierós, o ai sempre dit e escrit, e pas sonque en julhet 2016. La pròva son mai de dètz ans de bilhet sul meu blòg que revendiqui per una lectura per totes e totas, e especialament los Franceses quitament se la lenga emplegada la vòlon destrusir constitucionalament, oficialament ; mas un còp èra un Francés sabiá legir l'occitan, la mai vièlha lenga latina vulgara normalizada en primièr (entre 950 e 1050 en demanda dels Ducs d'Aquitània, demanda politica), e donc la mai conservatriça per rapòrt al latin ; mas ara, lo sistèma educatiu francés a abandonat d'ensenhar lo grèc e lo latin, e l'occitan s'en trufa ; i a pas sens que legir los diccionaris del gropuscul de letrats que se dís Académie française e l'industria editoriala en seguida.

 

Tuar un curat catolic fabrica mai de revòlta que matar 84 personas a Niça, mai d'un centenars a Paris en novembre, matar una redaccion, matar unas familhas tolzanas (Merah, que fau pas oblidar).

Tuar un curat, la fronda papista tòrna contra la santa puta de République française.

 

Bon mas lo nacionalisme francés fabrica tanben l'extermisme musulman aquel :

 

L'ignorança educativa francesa que fau pas parlar de las causas que pertúrban, fabrica extremismes a cada costat. La maquina a fabrica estupiditats politicas es FRANCESA.

fRança es un sistèma educatiu dangierós, o tòrni escriure e o afortirai sempre, vist del punt de viste occitan, perqué es lo punt de viste lo mai aisit per o entendre melhor, e non pas perqué -en aguent aportar fòrça causa a la santa republica parisenca- nos podèm encara un còp calar per los daissar contunhar d'enganar lo pòble occitan, en supausar que la santa republica parisenca es pacifica, per exemple, car o es jamai estada pacifica, sempre guerrièra, bonapartista de sempre ; lo primièr enemic de la santa republica parisenca son mantunes pòbles sotmetuts, lo pòble occitan es lo mai grand assimilat o en via d'assimilacion (ambe simptòmas bèls de reviscòl de temps en temps) ; l'assimilacion francesa es la fabricacion d'ignoranças; la fabricacion d'inocentàs que pòdon tot engolir sense bolegar, préner la santa paraula republica coma segur e se calar, coma fasián per l'ancian regime ; lo catolicisme papista a fabricat sotmetuts de bon gerir ; es pas simplament la fauta dels mèdias concentrats a París, i a una basa per aquela salça politica de mèrda, es pron vièlha, e se conserva gràcia a las institucions parisencas, bastidas jà per traïdors, coma Enric III de Navarra, o rei qu'an patit la preson coma François Iièr...

Positivèm la màfia UEFA e l'Euro

Se fau positivar l'EURO2016, faudrà pensar URO2016. Quitament l'urina pòt aver una utilitat medicala....

Los que son prèp dels Estadis de l'Euro2016 [please split-it in english sounds] auràn segur vist los trains de sénateurs [please split-it with bankers sounds] que l'organizacion fotbolistica a portat en vila, aital avèm una idèa coma aquel grand monde, elitocrata mondialista e parisenc, se pensa dins la societat actuala e en Occitània (coma los blancs dins las colonias africanas), e los collaboradors tolzans ne son ufans (pietadós). Alara ma patologia vomitoriala es politica, cap mestièr de mètge per o saber : de quina manièra se podrà assumir aquela politica d'arrogança de moneda dins un monde actual que la crisi tòca totes los budgectes publics, o al mens nos o vòlon far creire ? Vertat que la fe es republicana dita laïca e francesa ! ( ai plan escrit fe, car dins lo Hauts-de-fRance fa benesir los cavals pel primièr avesque catolic que passa, es la laïcitat republicana vist pels Parisencs), la republica donc es granda d'esperit, e sobretot indivisibla, e a pas sonque la prefectorala per ne fa la promocion, i a tanben l'espòrt nacionalista francés, lo fótbol d'anuèch Euro2016.

 

Ièr un conselhièr municipal de Bordèu punteja dins un bilhet FB son punt de vist sus l'afar e pensa, el a istòria politica en cap, sempre, punteja lo ròtle de Léo Lagrange, un òme politic vengut d'Occitània, nòrd-Gironda justament, dins la paisseièra entre Santongés e país de Bordèu.

  

Ieu ai pas oblidat qu'un Léo Lagrange, a la republica de la non-oligarquia, la pensava bona pel pòble occitan ; e justament pel pòble occitan, coma mon grand-paire, el tanben es estat a Dunkirk pèrdre en nom de la ierarquia de l'armada republicana francesa. Fau commemorar tanben las desfaitas francesas, farà de bona potinga politica al pòble occitan.

Çaquelà dins lo bilhet de Bordèu, se parla de caporalizacion de l'espòrt, es segur una vision estraita de la santa republica francesa que, dempuèi Napoleon e las guèrras als pòbles europèus, a fabricat un sistèma militarista francés que l'espòrt n'es sonque una pichona partida, mas plan utile per l'oligarquia, la plutocracia, l'espòrt a remplaçar la sang blava de l'ancian regime. L'espòrt es devengut caporalista, militarista, per esséncia divina, per esséncia republicana, e la bandièra francesa i es plaçada a totes los cantons, la Marseillaise, cant sanguinari e tanben cant de la batalha de Valmy, i es cridada per aumentar la violéncia del concepte de la pacifica République française, la pòdi plan dire pacifica vist que la díson laïca e fan benesir la polícia a caval pel primièr avesque que passa.

Me sembla donc important de recordar Léo Lagrange, coma Pierre Hurmic, avocat a Bordèu : 

Mas pas per la piscina qu'es a costat del Canal du Midi, prèp de Marengo a Tolosa, mas per donar tanben la traduccion occitana de la frasa del bilhet politic d'en Pierre Humic :

Dins una publicitat per FB, la FIFA explca que los «fan zones» [Split-it ambe l'accent de la màfia de Liverpool] seràn lo camp dels sordats de Dunkirk, la desfaita d'una armada anglesa o francesa, e la ierarquia se ne sortirà lo cap levat en portar l'armada aquela coma esclau-obrièr-afidats als poders germanics de tendéncia nazi.

Nòstre batalha democratica es l'Euro2016,  

a Tolosa, Bordèu, Marselha e Niça;

es alara lo Dunkirk de nòstra generacion.

 

 E BEIN espòrt difusa, una cadena que lo proprietari es luènh d'èstre un democrata ! Vist que sèm en guèrra, los bars auràn ges la possibilitat de difusar al grand public (donc caldrà pagar a la dictatura qatarí, aquel qu'es lo «polit e gente» financièr parisenc del jacobinisme !), las zònas dels aficionats (dels motons) serà camp de concentracion dels motons, afidats qatarís, coma del temps de la granda invencion republicana francesa dels camps de concentration que fau pas critica car «per l'epòca èran d'invencion d'una granda modernitat» segon un istorian nacionalista francés entendut sus fRance CULture la setmana passada, pòrta un nom coma la filosòfe Simone Weil, mas o amerita pas.

Quand se libèra un granja de motons (la «fanzone» en anglés dins la semantica eURO2016), la jòia se podrà veire, mas lo contra-ròtle de sortida es sempre dobtós per la patz sociala. Tot aquò tanben me dona enveja d'escapar d'aiga URO2016 suls organizadors sotmetuts de la caporalizacion, a la militarizacion del fótbol, e de l'enbestiassament de las populacions.

L'equipa de fRança sembla talament als mercenaris que lo Duc d'Aquitània e son Parlament an vist arribar en 1453, e que la desfaita foquèt amara per la dignitat manténer.

L'abséncia d'una bandièra occitana pel 11 de novembre

L'abséncia d'una bandièra occitana dins las commemoracions del 11 de novembre en Occitània, me sembla un acte de nacionalisme francés, e donc per aquesta rason, soi per boicotar aquelas commemoracions nacionalistas francesas. Es la confusion entre la populacion qu'a crevat sul terrenh, e l'armada nacionalista francesa que los a portat ambe lo sistèma politic jacobin francés a la mòrt. Quand Assad mata son pòble, la plutocracia francesa repotega, quora son els e l'armada francesa, qué fan ?

Primièrs tocats en Alsàcia, dins un parçan d'Alsàcia mantunes an pas oblidat de portar la bandièra d'Alsàcia.

Que fan los Occitans que, els tanben, son estats tocats ? Van portar la bandièra tricolorada qu'a matat lo país occitan, e sa populacion agresta ! Bandièra qu'agrada a totes los nacionlsiats franceses d'Occitània, e n'i a de totas las colors politicas dinca èstre simpatisants d'extrèma-dreita.

Quina vergonha aqueles descendents de familha occitana qu'an perdut fòrça dels seus mascles a las trencadas nacionalistas francesas !

E quitament son estats castigat epr aver assajar de protestar contra las estupiditats francesas, notament de l'armada santa e republicana francesa, e son estats fisulhats ; quand se faràn monuments occitans per los que fRança a fusilhat per aver participat a un combat per la libertat de pensar ?

La SNCf enfin emplega lo catalan !

EVENIMENT ! La #SNCF parla enfin catalan, mas oblida PERPINYÀ ! #Català @Renfe @llenguacat 

La prochèna etapa, las bandièras catalanas seràn emplegadas dins las estacions de Tolosa-Matabuòu, Carcassona, Narbona, Besièrs, Montpelhièr e Nimes, e benlèu tanben la lenga occitana de Bordèu/Baiona a Niça-Barciloneta !

Pel moment l'informacion marquetings de la #SNCF es puslèu pòst franquista ! Del tipe de la bandièra que onoreja l'informacion sobre la linha de descendents d'una partit nommat Ciudadanos.

Ucraïna, lo jorn de l'independéncia

Anuèch, avèm lo jorn de l'independéncia de l'Estat d'Ucraïna ; e ne soi plan content d'o poder commemorar, malgrat la guèrra que Rússia* li pòrta sul costat Èst d'Ucraïna e en Crimèa. Mantunes jorns abans, Marie-France Garaud, granda elegia del nacionalisme francés, del replegament francés, anti-europeana vertadièra, explicava sus fRance CULture que Putin -lo regime rus actual- a ambe rason annexar Crimèa perqué «Crimèa es estada sempre russa». Se la frasa èra estada «Algèria es sempre estada francesa», serián en 1960, ambe coma ministre francés a l'interior un certan François Mitterrand, per l'interior de l'impèri que passa l'aiga blava nòstra, que passa lo «plein sud» coma díson los militants FM-BM en Provença, per las #regionales2015.

Per èstre clar, Crimèa es un territòri de l'ancian impèri turc, coma l'èra Algèria abans 1830. E coma l'a poscut escriure un istorian francés, Rússia es tanben un sistèma politic autanplan imperialista que lo francés. Aital Crimèa es estada annexada per Rússia al moment de la sortida de l'impèri otoman. La sortida l'an ajudada d'autres imperialistas britanic e francés, en aflaquir l'impèri turc. L'impèri turc aflaquit a fabricat un genocidi armenian, per non acabar e per pensar ne far parier anuèch contra los partesans de la pluralitat politica dins la Turquia de 2015. Marie-France Garaud es d'aquel camp politica, la violéncia d'una minoritat nacionalista, d'expansion violenta.

De l'impèri turc i son damorat, en Crimèa, una populacion que los regimes sovietic e rus an assajat de deportar, los Tàtars (i a mantunes sites Intenret per explicar çò que se debana ara en Crimèa annexada per Rússia (e coma occitan podèm pas oblidar que lo regime qu'agrada a Marie-France Garaud, lo regime de napoleon III a tanben aprèp Argèria, annexat Savòia e Niça ambe referèndum autanpauc democratic que lo referèndum de Putin) ; aquel pòble Tàtar sembla pas èstre conegut per la sapiença nacionalista francesa, coma o èra pas las populacions del Magreb (musulmana, cristiana o joisiva) ; es aquel nacionalisme que pensa que sa pensada es la melhora per l'Union Europèa, non pas per la fortificar la patz en Euròpa, mas per la destrusir per contunhar las estupidas guèrras que los pòbles europèus an suportat ambe l'expansionisme ontologic francés, ajudat pels russes o angleses...

Nos cal recordar qu'après la guèrra de 1939/45, se parlèt d'una intangibilitat de las frontièras sul continent europèu, per evitar las guèrras etnicas, lingüisticas o religiosas ; l'afar Iogoslava debutèt lo problèma e la Rússia del regime expansionista n'a près arguments diplomatics e politics (es aisit d'èstre contra un pòble qu'a pas d'organizacion administrativa ontologica, pas d'Estat). Es per aquesta rason que la situacion intenacionala de Catalonha serà talament aisida, e interessanta per tot desvolopament d'una Euròpa de patz, mas totes los poders madrilencs sembla a las idèas d'una Marie-Frnace Garaud. Es aprèp München, 1936 que lo pacifisme europèu a daissat invadir la partida alemanda de la Tchecoslovàquia (es de dire ont se parlava alemand), e donc en granda partida la Tchequia actuala. Marie-France Garaud es del camp de los que daissaràn un novèl Hitler fabricar un novèl impèri etnic sul continent europèu, al XXIen sègle. Son d'aqueles nacionalistas que refúsan un dreit per las minoritats lingüisticas, son pel netejament lingüistic, coma Hitler èra pel netejament de la societat ambe las règlas del blanc alemand que governa e que decidís quina umanitat es bona o pas ; aital los josius, gais, rròms, comunistas èran pas del bon costat de la barca nazi.

Marie-France Garaud es d'aquel bòrd politic, lo netejament etnic. Marie-France Garaud es del camp de los que fan la promocion de Maurice Barrès a Cogolin, en Provença.

La guèrra que se debana en Euròpa actualament, e qu'es manipulada per una màfia politica russa afidada al regime ortodòxe moscovit, teocracia politica, agrada a Marie-France Garaud ; Mazarin o Richeliue devon èstre grands amics d'aquel nacionalisme francés ; e las idèas de Marie-France Garaud en Euròpa, non son solucions, son lo problèma europèu d'anuèch, e donc coma se vòl una votz rasonabla de fRança, cal dire que la votz de Marie-France Garaud es la votz dangierosa de fRança en Euròpa.

Es pietadós de pensar que sa revendicacion del gaulisme istoric, l'etiqueta que se dona, fosquèsse encara e encara acceptada per las redaccions parisencas sense poder li donar una responsa fòrta : «escotat Garaud sètz del bòrd politic d'Hitler e vos n'en rendètz pas compte».

Donc es ambe plaser qu'anuèch festejarai la democracia e l'independéncia ambe l'intengibilitat de las frontièras d'Ucraïna.

Maurice Barrès a l'aunor = agression politica

Maurice Barrès es lo grand amic de Jean-Luc Mélenchon, la Terreur li agrada an-aquel arganhòl del nacionalisme francés (subjecte jà tractat sus aquel blòg) ; mas dins lo nacionalisme francés coma dins los espectres politics d'una nacion, i a de tot, de tot de l'extrèma-dreita a l'extrèma-esquèrra, pauc son pas nacionalistas franceses e manipulats per l'istòria santas qu'an engolit dins las santas escòlas republicanas que mesclavan alfabetizacion e francizacion, mas ambe una dòsi de manipulacion istorica per far engolir pro plan lo tot ; dins aquel camp de la negacion dels malvenguts d'aquel nacionalisme, i a Maurice Barrès ; es segurament perqué l'elegit recent de la comuna de Cogolin lo vòl commemorar a la dimension del nacionalisme francés, per nommar una plaça de parcatge, en granda fèsta expansionista, dins l'Èst d'Occitània, en Provença.

Cal notar que la populacion de la comuna a causit coma camp politic per la gestion de la comuna, lo camp de la dreita nacionalista francesa, aquela entre lo blau marina e lo blau de l'Oèst parisenc ; lo blau estent la color favorida dels Provençals dempuèi que René Ier a eiretat de Provença, e qu'a aital importat la famosa bandièra blava e las idèas francesas a l'Èst de Ròse dins l'impèri germanic. L'invasion a l'Èst (per rapòrt a París) farà aital sa debuta istorica francesa, puèi vendrà Lorrena, Borgonha, Francha-e Comtea, e Alsàcia ; l'expansionisme francés es pas etnic quitament se o revendícan, mas es l'expansion d'una zòna fiscala per engraissar las caissas traucadas (sempre) de l'Estat jacobin francés.

Donc a Cogolin, i a una polemica que nais, e que malastrosament florís pas dins los mèdias en lenga francesa; nimai occitana ; e simbolicament farà mens de bruch qu'una polemica parisenca sul tèma d'una guèrra entre associacion de ciutadans musulmans e los elegits blau-marinièrs que vòlon installar un comissariat municipal ; la justícia es requisicionada per aquel afar religiosa e politica.

Cal notar que lo jornal aviá enterrat l'afar, car titola : «la polemica tòrna» ; e ajustarèm qu'aquela polemica interessa pas los mèdias autres, perqué sembla pro complicat d'explicar del punt de vista nacionalista francés, es pro complicat d'explicar l'engana de La Terreur per fRança.

Vos brembatz la polemica engimbrada pel Jean-Luc Mélenchon quora un jòc american per Internet, ajudat per un especialista d'istòria d'aqueles tempses, fabrica un jòc e classifica las guèrra de Vendèa de genocidi francés ; Jean-Luc Mélenchon èra sus l'empont de la polemica ; e coma Jean-Luc Mélenchon es d'accòrd ambe l'idèa FN-BM d'installar una plaça que valoriza Maurice Barrès, non i a agut de polemica dins los mèdias parisencs, ni tanpauc dins lo fialat dels militants occitanistas, çaquelà ! Jà pro plan pastats pels plasers politics qu'an portat la Révolution Française, aquò se sona manipulacion ideologica de las universitats francesas en Occitània.

Mas a Cogolin, i son vertadièrs istorians çaquelà, e qu'an pas oblidat l'istòria d'aquel personatge dangierós per la democracia en fRança, e encara mai en Occitània de l'Èst o Provença. O podrètz legir dins una debuta de traduccion de la letra als elegits de Cogolin.

Alara coma la polemica se sembla èstre arrestada al Ròse, quitament dins lo mitan antifascista d'Occitània ; me sembla important de donar la debuta de la traduccion de la letra dels istorians, letra adreiçada al cònsol de Cogolin, representant elegit de tota la populacion (rapèl istoric, lo partit Nazi èra tanben representant de tota la populacion, ambe 30% de vòts - cal castigar lo sistèma politic europèu que pensa majoritat = unicitat de l'accion politica de los qu'an ganhat l'eleccion, simbolizat pel Napoleon local - aquò se sona bonapartisme), e tanben al seu conselh municipal qu'a votat per aiçò commemorar, cridar (puslèu) lo nacionalisme francés que mata l'Èst d'Occitània, especialament Provença, aquí.

E se ne volètz saber mai, lo punt de vista dels amics de Jean-Marie Le Pen, sempre a costat d'el per l'afar estiuenc qu'a passionat los mèdias parisencs, lo divòrsi de familha Le Pen, Marine contra Jean-Marie, lo sant òme del nacionalisme de Lyon, Bruno Gollnisch  vos la dona clara : «en defendre pas Barrès setz devengut falord», l'informacion nos arriba d'un ciutadan de Lyon que dèu saber pro plan l'istòria de la guèrra de 14/18 e del racisme contra los Provençals, vist qu'a degut èstre tradusit en japonés :

O podètz signar la peticion en linha aquesta, que sembla çaquelà clavada, ambe sonque 126 ciutadans qu'an signat ; anar veire l'observatòri de las «comunas FN» (devath lo principi republican francés que lo que ganha l'eleccion es un òme pas un grope de ciutadans) ; O sus Place Publique (en francés e non pas en provençal), "collectiu dels ciutadans de Cogolin", podètz anar veire l'actualitat d'aiçò.

fRança : Interdire una lenga

Aquò's una granda costuma de totes los sistèmas politics franceses.

Qu'es aquò una lenga estrangièra ? Qu'es aquò un nacionalisme, un regionalisme d'expansion parisenca, qu'impausa un article de la constitution per dire que lo francés es la sola lenga de l'Estat ? Es un nacionalisme d'expansion parisenca (car la lei es fabricada ailà). Aquò se debana en 1992.

Qu'es aquò una "langue régionale" ? Una lenga d'un espaci de poder ? I a un poder en region, en província occitana ? Una delegacion de poder, segur qu'i a ! De qu'es una "langue régionale" parlada sus 4 Estats europèus, coma l'occitan ? La lenga que Stéphane Ravier non parla es la lenga occitana de Provença, li fariá de ben politic de la saber parlar e escriure. La teoria regionalista francesa, expansionista parisenca, es clara e de contunh (ambe lo FN-BM o sense, car los autres partits fan pas melhor) : lo dangièr arriba de l'exterior, l'estrangièr, los locutors de "patois" o bas-breton son un dangièr per la republica, car una ajuda per l'estrangièr. Mas estrangièra es la lenga per la casta al poder, mai paur farà ;lo bas-breton es aital plan aisit d'emplec politic, mas las autras lengas o son pensada de manièra similara, al nivèl de la dangierositat ; mas per quí son dangierosas ?

Me sembla qu'aviam pas entendut dempuèi longtemps l'idèa d'interdire de parlar los patois qu'agradan pas als poders politics regionalistas franceses en Occitània. Farà longtemps … sonque 1992 !

Cada 20 ans, lo nacionalisme o regionalisme francés se transforma en etnisme, en batalha lingüistica.

Se cal recordar los «bons tempses» republicans que l'arab e lo berbèrs èran «langue régionale» de Dunkirk a Tamanraset... Souvenir du nationalisme français, expansion parisienne....

I a jamai dins l'idèa dels politicians franceses que l'administracion se dèu adaptar a la populacion, e non pas imposar SA lenga royale ; lo politic es alara la correja qu'ajuda la populacion a acceptar lo dictat administratiu, un dictat lingüistic. Aital la guèrra contra los patois es una guèrra per facilitat a l'administracion una fenhantissa granda en matièra lingüistica, lo pòble (sempre al singular segur) se dèu de parlar la santa lenga administrativa, la lenga republicana, la lenga del rei, del sant Estat.

Aital, ambe la lenga que se dèu interdire, lo FN lança un mesastge a l'administracion francesa ; serà sempre de lor costat, per lor facilitar lo gente trabalh d'«acuèlh» dels ciutadans dangieroses, lo dangièr son aqueles que parlan pas la santa lenga academica.

Cal aver passejat un còp dins una dintrada de prefectura e escotar los secretariats per melhor entendre de quin costat lo FN se plaça...

Lo problèma francés dempuèi 1792

La Terreur es lo problèma francés dempuèi 1792. Es lo moment que la revolucion dels pòbles de fRança a copiat lo sistèma politic expansionista reial. es lo moment que la dita Révolution française es devenguda una reformeta modèl francés que devendrà un sistèma de non reforma de sempre.

Me remembri una question, sense responsa, donada a un Fèlix Castan dins la granja d’Uzeste : la question l’ai pausada en occitan e totas la granja l’a plan comprèsa, Fèlix Castan primièr .

«Parlatz fòrça de Nation -sempre parlava francés, mas concretament qual es la diferéncia entre nacion e ciutadanetat ?»

La question damora sense responsa aquel jorn, levat un «c’est une bonne question» ; e malgrat que la question es estada pausada a un autoproclamat «Homme de gauche», vertat qu’a batalhat sense resulta pendent trenta annadas dedins lo PCF per far cambiar l’avejaire dels communistes sul tèma, aprèp sa mòrt benlèu, la question pausada per un Cornelius Castoriadis abans 1968, la question damora sense responsa dins los rengs de l’esquèrra francesa d’anuèch en 2015 ! Ne vòli la pròva l’aficha d’un movement socialista SOS Racisme :

E en companhiá de SOS Racisme, l’ignorança politica francesa soma FCPE, FIDL, UNEF, Solidaires (sindicat francés d’esquèrra), UCH Jean Moulin !

Es pidetadós de veire que la basa politica francesa, instrumentalizada pel FN, e la Ligue du Sud, las extrèma-dreita de fRança en Occitània, pòrta una error politica, de sciéncias politicas, deguda a una nostalgia d’un Ernest Renan per sa region d’origina, pantaissada coma francofòna en 1792 !

Es pietadós l’error de definicion que pòrta la Nation version francesa.

Es pietadós de veire que las leiçons comunistas d’abans 1962, son pas estadas retengudas ; pietadosa fRança d’esquèrra.

Alara qual es la diferéncia entre la Nation e la Citoyenneté ? O cal explicar als fRanceses, es pietadós.

Dins la roma imperiala, tota persona fisica èra ciutadana de Roma de moment qu’èran dedins las parets de la ciutat imperiala, republicana ; donc, se èra esclaus o pas, èra gerida segon las leis de Roma. Fòra las parets, los Barbars èran a l’ataca, diverses evidentament. Alara Roma per descriure los Barbars que caliá combatre los caliá plan definir, per la lenga e lo biais de viure, èra clar e simple, èran doinc Barbars de diferentas nacionalitats, diferenta nacion, sense la lei de Roma.

Dins la nacion descriptiva, antropologica, la nacion cambia al fial del temps, mas segon règlas que son pas las leis de Roma. Las leis de Roma que fabricava la ciutadanetat, cambiavan segon las règlas d’una parlamentarisme (que se podrà criticar), mas que cambiava aprèp un vòt, o un diktat, una causa juridica, forana del pòble sovent, mas acceptada pel pòble.

Espèri ara qu’avètz comprès que la diferenciacion es realament important per la democracia e la convivéncia democratica al XXIen sègle, totas las autras manipulacions francesas fan lo nacionalisme de neteja, lo nacionalisme d’expansion que sembla a un regionalisme arrogant que se crei superior car parla francés, la lenga de la lei, coma èra estat lo latin de Roma per la lei de Roma.

Lo debat francés sus la reforma dita …

Lo debat republican francés es bastit sus basa que son sistematicament tòrta ; per exemple, se parla jamai de simplificar e donc estauviar organisme d’Estat que son costoses e que fan un trabvalh collectiu puslèu negatiu pels pòbles de França. Dins aquela lista dels organismes costoses, sabèm qu’i a lo Sénat. Aquel organisme constitucional fabrica clientèla antidemocratica, e un budgecte puslèu costós.

Dins un article presentat en francés per Les Échos, podèm listar segon un papièr anglés, l’Élysée ; me sembla qu’an plan rason tanben. Cal notar que dins lo Ducat d’Aquitània o lo Reialme de Navarra, los budgectes dels Ducs e dels Reis èran votat en decembre per l’an qu’arribava. Per l’Élysée sabèm gaire de quina manièra los pòbles de França sabon contra-ròtlar los emplecs costoses que s’i fabrícan industrialament. Per contra, los abitants de l’Élysée sabon explicar que la decentralizacion fabrica emplecs que son pas utiles, al contrari donc ; e la premsa parisenca ne farà jamai la comparason.

La centralizacion de la premsa francesa ajuda tanben lo nacionalisme francés, aital son sistematicament del costat dels conservatismes que fan l’Estat jacobin e bonapartista parisenc ; aquò o díson pas nacionalisme d’expansion, mas «salvar la republica» qu’es aital decretada santa, un pauc coma la Constitución en Espanha pels politicians PP-PSOE (republicanisme o novèl franquisme), o l’autra version es «salvar l’Estat» (bonapartisme o novèl mussolinisme). E lo sindicalisme i jòga tanben la meteissa partidora politica.

Avèm donc ara es, demai en mai, clar, dos camps europèus, los democratas que vòlon veire los pòbles s’exprimir, benlèu en donar a la representativitat electiva mens de poder, e la dictatura dita republicana de la majoritat imperialista que viu a París o Madrid.

Los abitants de París o Madrid, çò que los interessa es gardar las causas coma son, perqué farà la riquessa economica de las doás capitalas. Es pas un projecte de dreita o d’esquèrra, a la dreita o a l’esquèrra del rei, es un projecte imperialista.

Es estonent que l’istòria es estada pron lèu oblidada e notament en periòde de commemoracion de la debuta de la guèrra de 14/18. Los imperialistes parisencs o madrilencs an oblidar que lo «dreit d’autodeterminacion dels pòbles» es estat emplegat per destrusir un concurrent, l’impèri Àustro-Ongarés, concurrent que desvolopava un federalisme, un poder per cada pòble (a l’epòca territorialament pln definit) ; e donc quora los interessa lo «dreit d’autodeterminacion dels pòbles», Paris e Madrid l’emplegan, mas quora veson una perda de poder, sabon castigar lo pòble que vòl far parlar la democracia.

La division dels pòbles es primièr aqueles imperialismes parisencs e madrilencs que l’an fabricada en Euròpa, en divisar : los territòris bascos, catalans, e flamencs (neerlandeses), tanben en fasèm la guèrra a l’Alemanha (per la França), alara que la populacion de la Lorrena-Alsàcia èra basicament germanica, e que la francofòna èra pas en dangièr, pas mai qu’en Sarrland aprèp 1945.

Lo projecte politic dels Franchimands es un imperialisme de netejament lingüistic, per amassar moneda e pagar l’estructura administrativa e bonapartista francesa, ges pel «bonheur intérieur brut» dels pòbles concernits.

Donc, ambe aquel imperialisme, vesèm plan que la dita reforma territoriala francesa es de fum politic per aucupar l’empont mediatic e non parlar de la realitat, adaptat l’Estat francés a la pujada de la creissença economica de la region, e non pus gerir l’expansionisme parisenc. La realitat es clara : l’economia es pas la basa de la politica parisenca, dels jacobins, la basa es de pura ficcion nacionalista d’expansion per enganar los pòbles sotmetuts a la santa paraula republicana francesa.

E aiçò pauc impòrta la color politica presenta a Madrid o París. La «réforme territoriale» serà sonque un biais de re-centralizar l’Estat, vist la pensada unica que puja a París non podrà èstre d’una autra manièra que la preparacion de l’arribada al poder del FN e d’aquesta quita pensada. Manolito Valse, immigrat catalan en Iscla-de-França, val pas melhor que Louis Aliot, immigrat d’Arièja en Catalonha del nòrd. Napoleon èra còrse, Cromwell, gallés, Hitler, austriac, Stalin, georgian, Franco, gallician, Mussolini, sicilian, Garibaldi, nissart, e son totes estats la clau del desvolopament d’un nacionalisme d’expansion per la nacion imperialista que los an arcuelhits.

Es urgent de pensar que las regions, las províncias, devon pensar en elas-meteissas, ontologicament las accions politicas que lor seràn necitas e non pas esperar de Madrid o París, quicòm que lor serà sempre malefic ; lo procèssus ciutadan e democratic es bravament en camin e de faiçon exemplara en Catalonha e Aran (Principat de Catalonha).

Soi contra Sivens, perqué ?

Soi pas de costuma al cap de las manifestacions ecologistas, mas vos pòdi assegurar que la meuna argumentacion contra Sivens es pas basada sus aquela agricultura productivista que destrusís lo país occitan, e sobre una experiéncia agricòla e agronomica (soi de formacion agricòla, al mens 5 ans d’estudis ! e soi proprietari d’un parçan qu’es interdit d’irrigar per rasons agronomicas, AGRONOMICAS).

Es dins las annadas 70 que l'afar a debutat, ambe l'arribada de la PAC, aquela del productivisme europèu qu'explicava que cal noirrir la populacion europèu, dins las annadas 1980, l'argumentacion FNSEA (lo lòdi lo mai fòrt a Brussèllas) explicava que caliá noirrier lo monde ambe aquela politica. La PAC es lo budgecte lo mai bèl de la comission, encara al XXIen sègle.

Avèm ara, una perspectiva clara per veire de qu'a donat aquesta politica :

• i a de mai en mai de païsans mal noirrits sus la planèta.

• i a de mai en mai de gèto de paures dins las banlègas de las vilas del Sud de la planèta, e sèm pas luènh d'aver parier en Euròpa.

• i a -es lo mai grèu- de mens en mens de païsans dins los campèstres. Lo sistèma rurral es mòrt, per l’abséncia d’una economia agronomica.

• i a de mai en mai grandas explotacions que fan un retorn a las grandas bòrdas d'abans la revolucion francesa que declarèt la ciutadanetat coma un èime del pòble.

De mai, podèm apondre qu'aquel sistèma de subvencionitas, ajudat per l'Union Europèa en massa (unavergonha de las grandas), e pels lòbis productivistas que fan jogar sonque lo mercat mondial (los païsans franceses de la Beauce, a la debuta), a produsit una fialara de productes agricòles de maissanta qualitat, una mèrda de bais prètz, e elonhat del consomators.

E i a encara païsans d'ara per dire que son modèrnes per sosténer aiçò : sosténer qué ? Clarament una mèrda agricòla qu'empoissona lo país occitan, e la populacion, pauc a pauc, ambe las verduras e l’aiga.

Es donc normal de veire lo FN, associat sovent al productivisme agresta francés, sosténer aiçò. Un comunicat es estat publicat dins Sud-Ouest d'Òlt-e-Garona sul tèma. Gausi pas encara publicat lo comunicat del PNO, que sembla talament a-n aquel del FN !

Donc, dins lo camp de la mèrda alimentària podèm plaçar : lo PSf, lo PRG, l'UMP, l'UDI, lo FN, e en contradiccion sancièra ambe la linha politica basica lo PNO ; lo POC a pas sortit un comunicat per rasons politicas ontologicas (al sosten que dona al PSf de Tarn) que fan que lo comunicat del PNO sembla al mèstre qu'emplega lo sol militant qu'a redigit lo comunicat, adobat a Agen per non agricultors, e que refusa de veire dins aquel afar un afar que tòca la societat occitana sancièra ; lo FN el per sosténer lo project o gausa escriure !

E per los que pensan qu'escrivi elonhat de las realitats ; vos pòdi dire que lo sindicat d'irrigacion del vilatge de Pena d'Agenés, es estat basti dins las annadas 70, per un deputat-cònsol antipaïsan (problèma personal de familha de pâïsan) e que las magolhas financièras an bastit quicòm que lo sol usatge es estat ajudar un farmacian qu'aviá investit dins una bòrda vesina, e recebre subvencions europèas.

Lo compte que faguèt mon païre, sortit de l'escòla d'agricultura de Santa-Liurada (un pec agronòme segurament, annadas 1954), èra clar, lo milh irrigat dins aquela valèia de Pena d'Agenés èra pas mai productiu qu'un autre milh irrigat ; mas la diferéncia èra basada dins lo fait que lançava l'endeutament dels païsans, e donc ajudava la banca cooperativa agricòla (a l'epòca monopòl bancari pels païsans), ajudava a portar una fisença per l'endeutament. L'endeutament agricòle a destrusit la majora partida de las bòrdas, trenta annadas aprèp, e l'irrigacion qu'endeutava tanben.

Ara, las causas an cambiat, son los gròs païsans que pòdon pus pagar, e donc es lo Conselh General de Tarn que s'endeutarà ! e que cercarà ajuda al nivèl europèu ambe l’ajuda del lòbi productivista FDSEA-FNSEA-Jeunes-Agriculteurs-Coordination-Rurale.

De mai, se sap ara, en practica e per mantunas bòrdas de Pena d'Agenés, que l'irrigacion es pas necita, cal simplament abandonar las presentacions agronomicas costumièras de las escòlas fondamentalistas gerida pel ministèri de l'agricultura, e que fan un ensenhament a sens unic favorable al productivisme e l'agronomia que farà lèu que serèm forçat de crompar l'aiga a Vittel per poder beure en Gasconha. La presentacion modèrna de l’agronomia sense irrigar es negar de presentar dins totas las cambras d’agricultura que la majoritat es FDESA-Jeunes-Agriculteurs ; se sona avuglament !

De mai, cal apondre que la règlas comunalas qu'ajúdan los cònsols a donar d'autorizacion per bastir, a ajudat a destrusir las bonas tèrras agricòlas, e donc a elonhat la produccion agricòla dels bassin de consomators ; la consequéncia es que los païsans que son productors de verduras son forçat de se levar d'ora per poder vendre a Bordèu, Tolosa, Montpelhièr, Avinhon-Ais-Marselha-Tolon, o Nissa, o Lyon.

Aquel sistèma de las lacas d'irrigacion es una plega que destrusís l'òme e lo sistèma agricòl occitan.

Donc, es clar que soi contra aquel biais de pensar l'agronomia en Occitània, e a Sivens tot parier, sense parlar dels pichons ecosistèmas destrusits.

E o fau pas especialament per Sivens, dins lo Tarn, es lo sistèma global qu'es una catastròfa ; lo FN o explica dins un comunicat, acceptar Sivens es acceptar tot un biais de pensar l'aiga dins la Gasconha, Occitània de l'Oèst.

Dins lo camp FN, qué i trobèm ? Sonque los que pensan que sonque l'aiga resoldrà los problèmas dels païsans, de fait sabèm qu'es exactament lo contrari, l'ignorança istorica francesa es en Occitània la plega que cal sortir, etiquetat FN o PNO, etc.

-°-

Soi d’aquel costat, sense èstre ecologistas elegits.

-°-

Un païsan de l’endreit parla, pigat sus la fòto per aver lo ligam :

M'agrada d'escriure a en Mariano Rajoy

Sabi pas s'es important, mas coma ciutadan europèu, ciutadan de l'Estat jacobin francés, me sembla que la seuna politica sul tèma de Catalonha non es normala per un dirigent d'un Estat que pensa a totes los subjectes d'un reialme europèu. Alara, li escrivi. Li escrivi per Internet, tot en sapient que sembla pas un lector de las paginas d'Internet, mas es lo sol mejan qu'ai per juntar a Madrid, coma a París o Brussèllas. Li escrivi pas per negociar ara, mas per fargar un balanç de sa politica de cara a la nacion catalana, la nacion de ciutadans europèus e catalans.

Mas abans, pels Internautas, cal explicar la situacion politica de l'Estat espanhòl. Sèm dins una situacion que cap representant politic catalan es dedins lo govèrn catalan, gaire zèro dins l'administracion centrala e diplomatica, cap partit catalan a un pès sus las decisions del govèrn central ; e lo pòble catalana refusa de votar pel PP, pel PSOE, o tot ibrid politic que se vòl espanhòl ; cal apondre que Barcelona finança fòrça de l'Estat espanhòl, e aiçò o díson «solidaritat» tot en estar distribuat unicament a Madrid, e non pas a las regions pauras d'Espanha.

Dins aquesta situacion inedita per la normalitat europèa, lo sol relai qu’en Mariano Rajoy a en Catalonha, son los militants dels pichonets partits (en representacion catalana), es de dire PP de Catalonha, UpyD (supausadament democratas mas que crídan sonque al fascisme quora se parla de catalanisme), Ciutadanos (fòrça implicat a criticar la corrupcion, mas qu’o son tocats tanben, e que desfialan en companhiá dels pòst-franquistas los Dias de l'Hispanidaz), e mantunes legitimistas del PSOE en Catalonha.

Mas lo «problèma catalan*» (* qualificat aital per Madrid) es un problèma perqué es la ciutadanetat qu'a près lo poder per èstre enfin representats sul terrenh europèu ; es un eveniment democratic non comprès pel sistèma vièlh e bipartidista espanhòl (aquel qu'a negat als Catalans d'èstre ben representats a Madrid) ; aquel movement es alara un eveniment excepcional al nivèl europèu, la vièlha còlha partidista e estatalista, espanhòla o francesa, non podrà entendre aquel fenomèn excepcional, al nivèl europèu, mai tanben mondial.

Donc, i a un problèma espanhòl qu'es simbolizat per en Mariano Rajoy (militant del PP al govèrn), mas atencion seriá similar pel PSOE s'èra al govèrn central. Benlèu piège. Car la tresna via es practicada dempuèi 30 ans en Catalonha, sense resulta clara per la democracia.

O escrivi, non pas per desdoanar lo negativisme sistematic d'En Mariano Rajoy, Mister NO coma Thatcher, NO dempuèi 4 ans, per rason de majoritat absoluda ; aital se nega a pensar Catalonha d'una autra manièra ; la ciutadanetat catalana li explica las seunas errors de 4 annadas passadas. La ciutadanetat catalana explica dempuèi 4 annadas, que la constitución de Madrid, pòst franquisme, es oltra-datada. E al meteis temps, la sola opinion e accion politica dels PPistas son d'explicar que fan «viure» la constitución. A l'Estat francés se cámbia la constitution cada 4 annadas dempuèi 1958 ! Una Constitution o una Constitución es pas un libre sant, es pas la Bíblia o Al Còran, o La Tòra ; e quitament se sap qu'aquestes libres dits sants, son subjectes d'interpretacion (que pausa problèmas e guèrras tanben). Aiçò o sap tot estudiant de sciéncias politicas sul continent europèu, e pas aprèp 4 annadas de manifestacions democraticas en Catalonha ; L’en Mariano Rajoy anatz visitar Catalonha, sense los gos dels militants del PP ; O sap far tot estudiant, perqué educat dins las bonas universitats de sciéncias, sap coma fonciona totas las constitutions dels Estats democratics europèus, sap coma fonciona lo pòble catalan (perqué Eurasmus l'a ajudat d'entendre).

Aquò farà 4 annadas qu’en Mariano Rajoy a perdut lo dreit de parlar de democracia per aplicar la constitución. Donc o podèm escriure, lo Mariano Rajoy es un maissant dirigent europèu per la democracia, per se revendicar democrata ; la democracia es pas lo dreit -constitucional o pas- d'imposar sa majoritat ; lo sistèma democratic es una ajuda per determinar dirigent, per dirigir per totes e totas, e non pas per Espanha, aquela que Franco a pantaissat. Al contrari, el pensa que lo tot pòt imposar a una minoritat, es lo contrari de la democracia.

Alara, perqué l'Union Europèa, non pòt intervenir, quora se sap aiçò ? Perqué lo sistèma selecciona sonque una tecnocracia dels Estats, e qu'aquesta seleccion es pas adaptada per la supausada «constitucion» europèa, aquela d'un Parlament (partidista e negacionista, sonque), d'una comission dels representants d'Estat (capable sonque d'elegir lo lòbi al cap d'un servici europèu), d'un sistèma juridic que protegís sonque lo juridic dels Estats.

Dins aquel sistèma, lo Mariano Rajoy es protegit, coma l'auriá estat un Francesco Franco ! La paradòxa es clara, una institucion europèa que se pensa democratica, fonciona per protegir l'Estat, que sempre es estat l'institucion qu'a manipulat los pòbles per los afrontar, per bastir frontièras internas, adoanariá dels Estats e de las idèas.

En Mariano Rajoy es la fotografia que lo novèl sistèma catalana, democratic, pausa la question democratica a totes los Estats europèus.

-°-

Separatistas, SÉPARATISTES, signat FN

La crida politica contra los «separatistas» explica mai sus los actors de la profanacion de Salses, que non pas una bona descripcion del catalanisme de l'Estat francés.

Cal èstre «separatistas» pels nacionalistas franceses, un nacional-expansionista, per determinar que los Catalans son «infâmes» ; lo mot d'origina latina, infamis, explica en latin, mal biaisut, descredibilizat, sense renommada,  es l'expression del mesprètz, etiqueta politica bailat pel nacionalisme francés, come se el èra onorable car «unificador», e que se bailariá lo dreit d'etiquetat universalament coma se dèu tot sistèma de pensar que aniriá pas dins lo sens de la sotmission al poder nacionalista e centralista installat.

La frasa determina que lo catalanisme a cremat bandièras francesas, çò que per Catalonha del nòrd es faus ; donc, es clar que lo messatge es adreiçat a los que creman bandièras a Girona, e qu'aital fan «una provocacion» contra lo «simpatic nacionalisme francés», qu'a lo dreit de pensar pels autres, e de pensar, pels ciutadans de Girona (Espanha), coma cal que la sotmission es lo melhor biais de pensar pels pòbles, e per la vida sul continent europèu. Es una adreiça se solidaritat ambe l’expansionisme madrilenc, ambe la Falange qu’emplega los meteisses biaises de far, sense èstre castigat en Espanha.

La signatura FN, evidentament, cal esperar l'enquèsta, mas es pas estonenta, vist que lo FN es l'expression un sistèma politic primari dedins lo nacionalisme francés, aquel d'expansion parisenca, e qu'es pas lo sol nacionalisme que podrà signar la frasa aital legida a Salses. mas benlèu que lo FN que se passeja per processoin ultra-catolica a Perpinyà, farà un comunicat de protestacion… quí sap ? Protestacion per la destruccion d’un ben collectiu, legat a l’identitat catalana que debuta a Salses e que diferencia Catalonha del nòrd d’Occitània dedins l’Estat francés. Mas per aquel bilhet es plan lo qualificatiu de «separatista» que me sembla important de descriure e que desqualifica politicament los redactors, per èstre l'expression d'una ignorança politica de las gròssas.

Quí es separatista en Catalonha del nòrd ? A çò que pensi, pas un catalanisme qu'a sempre participat a la ciutadanetat de l'Estat francés ; e sabi legir los programas electorals dels partits catalanistas, i a pas un partit que vòl una copadura violenta ambe lo sistèma politic francés, importat en Catalonha del nòrd. Lo mot separatista explica aquesta violéncia, es ressentida pels nacionalistas franceses de moment que la linha dels nacionalistas franceses es pas considerada coma una santetat per totes los pòbles. Coma la realitat politica es bravament pas aquela pantaissat pels signataris de la destruccion, es evidentament lo revelator de la realitat politica de mai en mai granda del catalanisme politic dins la vida de Catalonha del nòrd ; o alara son torista d’extrèma-dreita francesa qu’an destrusit un monument, al passar, e per pissar coma un gos sus lo territòri que els, considèran coma la lora proprietat… quí sap ?

Mai dedins la semantica ; separatista, de qué vòl dire ? Dins aquel resumit nacionalista d'expansion parisenca sembla una abstraccion conceptuala, sul modèl francés, una praxís d'importacion recenta, vist que la promocion d'un sistèma politic catalan es bravament mai vièlh que lo nacionalisme d'importacion francesa a Perpinyà. E aiçò ameritarà una colèra, una violéncia que lo mot emplegat significa grandament.

Separatista pels Catalans de qué vòl dire ? Lo tractat dels Pirinèus a separat lo pòble catalan en dos, los reis francs (debuta del l'Estat jacobin francés, una dictatura), pels Catalans los separatistas son aqueles reis qu'an signat lo tractat, e que los descendents francs devenguts republicans, franceses e nacionalistas d'ara, aqueles que van graficar malament sus la pòrta d'entrada dels Païses Catalans. Mas los nacionalistas d'expansion parisenca que fan signatura FN, son pas que l'expression de l'ignorança francesa qu'es ensenhada dins totas las escòlas Jules Ferry de l'Estat francés, en Catalonha del nòrd, coma en Occitània, Iparralde, Corsega, Alsàcia, Lorrena, Savòia, Flandras, Martinica, Guadelopa, Kanaki, La Réunion, Guiana dita francesa, Bretanha. La profanacion explica aquesta ignorança.

Darrièr lo mot separatista, i a tanben un flux politic bravament religiós, es pas estonent que los centralistas qu'an basat sistematicament l'existéncia dels Estats dits modèrnes suls tèxtes vaticanesques, o tòrnan aital emplegar de la meteissa manièra signat FN a Salses, o signat PP-PPE, UPyD-ALDE, Ciutadanos-ALDE, Socialistas Espanhòls-PSE, Falangistas, etc. a Barcelona. Mas aquí, la religion dels nacionalistas franceses es la religion de l'Estat centralista francés, reialme o republica ; los destructors semblan pas n’aver acabat ambe los tempses de l’abans guèrra de 1939. Aquela idèa de «separatista» es devenguda d'emplec corrent sonque aprèp 1870, estranh, destrusir l'impèri Austro-Ongarés, una federacion en constitucion, èra pas crear separatismes en 1918 (dreit d’autodeterminacion dels pòbles), per aqueles nacionalistas francesa e anglesas qu'an ganhat, plan ajudat per las grandas colonias, e lo Canadà, e los Estat-Units, e totes los pòbles sotmetuts dedins las colonias, la guèrra de 14/18. Çaquelà son pas separatistas sèrbes qu'an lançat lo pretèxte per crear una guèrra europèa, lèu devenguda mondiala ? Aquel separatisme sèrbe èra pas dangierós... ni per París, ni per Londres.

L'emplec del mot separatisme es tanben una polida question de temporalitat istorica ; sembla que lo nacionalisme francés aguèsse pas encara plan viscut lo foncionament de l'Union Europèa, e donc que li sembla plan normal de tornar a las fins de las guèrras que el, es supausat aver ganhat, per determinar lo poder universal d'aquel nacionalisme d'expansion, d’aquel estat centralista e republican, sus revendicacion mai vièlha que l'existéncia de l'Estat francés, lo reial, lo bonapartista o lo republican. E per explicar al nacional-expansionisme francés, l'Union Europèa es pas lo novèl impèri de Napoleon Ier, es un espèr de patz entre los pòbles e que s'abaissan las frontièras (imne occitan que data del 11en sègle), e l'ostracisme politic qu'implica lo qualificatiu d'infame pels aqueles «separatistas» que o son pas.

Caldrà explicar als nacionalistas franceses, d’expansion recenta e parisenca, que la fabricacion de l’Estat, es pas degut a l’existéncia d’extremistas pintador e desrocador coma aqueles que fan la destruccion de ben public, ben collectiu, ni a los que fan guèrras contra l’enemic de l’exterior, o aquel que, coma explica lo nacionalista Ernest Renan, parla patois en Bretanha o en Catalonha del nòrd. Non l’existéncia de l’Estat, e de las vièlhas frontièras sul continent europèu, es degut principalament a la volontat dels pòbles ; la lista dels Estats novelament independents es longa, a aiçò sonque pel sègle passat (jamai listats dins la premsa del nacionalisme francés) ; pels sègles d’abans 1921, es vertat que lo nacionalisme francés es estat un grèu problèma de violéncia, de separatisme dels pòbles ambe la realitat de la societat, per favorizar pichon dictator al modèl franc, o jacobin, o bonapartista francés.

Los infames ciutadans europèu qu’an destrusit lo monument de Salses son l’expression francesa d’un dangièr contra la ciutadanetat, aquela qu’ensenha al poder quin es lo pòlis e los actes politics que lor agrada. Los infames ciutadans nacional-expansionistas franceses qu’an destrusit un monument, son aqueles que devon pas saber çò qu’es lo ben collectiu, lo ben d’una nacion pacifica, la catalana.

-°-

-°-

-°-