arcuèlh

Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris imperialisme. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris imperialisme. Mostrar tots els missatges

dilluns, de juny 05, 2017

Exportar la terror arabo-persana sul continent nòstre, perqué ?

L'islam, los afidats de l'Islam, totas capèlas confondudas an importat en Euròpa, la guèrra de religions que faguèron jà entre Iran e Iraq pendent annadas. E que fan actualament al Iemèn, en Iraq, e en Síria. Fau dire que los imperialismes europèus -que los poders nòrd-americans se ne fan jamai los descendents, mas qu'o son per consequéncias lingüisticas e lo desvolopament d'una manièra de veire lo dreit internacional- an tanben trabalhat per installar l'incertitud politic dins aquelas tèrras de l'ancian impèri d'Alexandre. Sus aquel bodèl politic arriba la vision germanica e las consequéncia dels netejament radicalíssim contra la comunautat josiva, e donc la creacion d'Israël ajudat per la diplomacia anglesa en tèrra de Palestina, coma s'èra tèrra incognita ; la pensada es pas novèla foguèt la pensada dels Castilhan e Portugueses quand son anat conquerir las tèrras d'America ; lo concepte de barbaritat romana l'aplicavan ara los imperialistas de tot escantilh del continent europèu.

______________

L'Aràbia Saodita arresta las relacions diplomaticas ambe lo Quatar perqué finança lo terrorisme. 

Fin de la nhòrla.

 ______________

Fau rire de tot ? L'afar fa gaire rire a Teheran ... nimai a Moscó que son dedins aquel bordèl o al lindal del sistèma e cadun vóler instrumentalizar coma lor agrada, en foncion de la politica interna.
Los reialmes àrabs an mestièr de personals per bastir Estats (ambe la riquessa del petròli), e lo basteson de l'Estat fauta d'idèas de la generositat sociala (los migrants paures venon de la pòrta asiatica de l'Impèri d'Alexandre, e son forçadament mal pagat dins una societat quasiment medievala) ; tot es per una casta que d'argent n'a a bodre... alara de que far d'aquel argent, d'aquela finança : perqué pas finançar l'ideologia musulmana qu'es l'èime arab peninsular de sempre. Se finança plan la creacion d'entrepresas dins las banlègas europèas !

La fauta d'educacion dels pòbles de religion musulmana, es entretenguda per la colonizacion vièlha al Magreb e al delai (Argèria, mas tanben Marròc e Tunísia, mai tanben dins las tèrras d'oltra-mar miègeterranèa a l'Èst) a fabricar las iras intemporalas que sortíscan ara ambe la circulacion de l'informacion per Internet e donc pauc contra-rotlada, mas tanben las armas que son vendudas pels Europèus (de Brest a Litov). Fau oblidar que l'impèri turc a debutat l'educacion dins aquela zòna, e que la causida politica e diplomatica -pendent la guèrra de 14/18 puèi de 39/45- foguèron los problèmas qu'an destrusit aquel sistèma qu'èra devengut virtuós per çò que concernís l'educacion per una granda quantitat de populacion.

La destruccion de l'impèri otoman es degut tanben a la volontat de poder imperialista, dels poders de London e de Paris, per contrabalançar l'arribada dels nòrd-Americans, Estanusians, coma concurrents, quasiment forçats pels poders imperialistas japoneses (version asiatica dels Europèus). E ara lo poder nòrd-american assaja de potingar las destruccions europèas sus aquel espaci politic perso-arabic ; sense capitar mai sul tèma. E lo poder rus tanben -se lo consideram coma imperialista e colonialista, o son- es en causa sus aquel terrenh per potingar de la pus maissanta manièra possibla sus aquel terrenh dels pòbles musulmans entre Ocean Atlantic e Ocean Indian. Sèm dins un espaci 80 % de l'Impèri Perse.

 
Teresa May, al cap de l'Estat imperialista londonian, e que fabriquèt un comunautarisme musulman en Anglatèrra ambe sa politica liberala e per assegurar una vièlha vision imperiala londoniana, puèi qu'èra supausat modelic comparat al modèl dit francés d'assimilacion laïca, explica ara que fau limitar los escambis d'idèas per Internet. Los poders angleses an limitat los fluxes de la migracion (venguda del continent europèu) causa de la politica dels politicians arabo-persas (quasiment l'impèri d'Alexandre tòrna aital en listar los problèmas que los Estats farlabicats per la colonizacion anglo-francesa a fabricat). Los poders angleses veson pas problèma a la circulacion dels capitals arabo-perses dins la borsa de Londras, ne vívon !

Teresa May parla pas de limit ar los escambis de capital.

Quinas solucions ?

Dins aquel bordèl, la politica per estauviar la crompa de petròli es una granda solucion politica per l'ancian Impèri d'Alexandre e alara benlèu que las estructuras cambiarà e nos faràn mens de mal qu'actualament.

La veitura electrica es alara una solucion diplomatica... e ara fasèm d'ecologia ? Quand lo trabalh, lo luòc de trabalh serà pas elonhat del luòc de vida de cadun e per totas las populacions (obrièr o quadres) ; mens de despensa per las familhas per crompar de ... petròli ! Quand las usinas tornaràn als pès de la consomacion, los transpòrts auràn pas mestièr de fabricar finança per un Estat d'Egipte que capita pas de s'organizar per far viure sa populacion granda.... Quand las usinas de la consomacion, o supermercat -modèl mondialista francés- serà pus que botiga del barri ont la populacion viu .... i aurà pus mestièr dels transports dels dissabtes, e sobretot mens de taps de circulacion aqueles jorns per dintrar al supermercat e als estadis de rugbí o fótbol.

etc.

L'ecologia participa d'un retorn de la vida d'estauvi prèp dels pòbles, e la fin dels conflictes que l'imperialisme europèu o pòst-europèu a creat.

dijous, de juny 01, 2017

En Occitània sabèm escriure la lenga imperialista

Coma qué parlar l'occitana frena pas per saber coma se fabrica plan la lenga imperialista.... s'ortografirà fòrt plan las decas politics dels imperialistas franceses per castigar melhor l'occitana. L'Edicte de Villers-Cotterêts exosta tanben dins los mèdias oficial del jacobinisme, lo grope France Télévision, 2, 3, 4, 5, Gulli, France Ô, etc.

La television decentraliuzada "France 3 Midi-Py @France3MidiPy" publica : « L'Occitanie, vice-champion de France de l'orthographe » ; qui gausa escriure qu'aquò auriá degut èstre en lenga occitana tanben sul site oficial de France 3 ?
 




L'article sona ... coma una volontat de rassegurar los Franchimands qu'an paur d'aver locutors o lucutriças en occitan que sapièssen pas la lenga imperialista, la lenga del rei-president, la lenga de l'edicte de Villers-Cotterêts (mas que damora d'actualitat, el).

Dins las annadas cinquanta, quand lo nombre de locutors èra encara maxímal, l'ORTF regionala fasiá sonque reportatge en francés, e los animators èran sonque de lenga francesa (los arquius tanben donc), segur qu'èra « per evitar de valorizar la lenga dels païsans », aprèp las manifestacions per la television en occitan, dins las annadas 1970/80/90, France Régions 3 puis France Télévision 3, an donat -per compassion- trenta minutas «d'occitan a l'atena » a la setmana (!) ( en respectar pas la charta qu'ela-meteissa a establit per apatzimar los elegits pauc curioses - n'i a fòrça de temps en temps), ont la lenga ortografiada occitana es aital limitada al recanton dels militants. L'objectiu de la television oficiala francesa èra plan far crevar la lenga occitana ; l'objectiu es pas acabat.

Alara quand France 3 Midi-Pyrénées (region qu'exista pus) dona un piulet per explicar que sèm en Occitània, fòrt en ortografia de lenga imperialista, l'article me sona mal a la vista.

S'espèra per France 3 Occitanie, la traduccion del site oficial en lengas occitana e catalana ... per mostrar qu'an realament cambiat sul tèma ; e lo tèma es : l'occitan es pas una lenga regionala, ni la lenga d'una comunautat, mas la lenga de totes los ciutadans, e fau aital plan l'ortografiar, rendre vesedoira, coma la lenga dels Parisencs. La matriça se dèu cambiar, e a Tolosa, Montpelhièr, Bordèu, Pau, Peirigüers, Lemòtges, Clarmont-d-Auvernhe, Niça e Ais-Marselha devon preparar la visualizacion de l'occitan sul site OFICIAL de France Télévision decentralizada, dita FranceTv3.

Ieu soi content que totas las lengas fosquèssen plan ortografiada , la meuna en Occitània, e la lenga del vesin imperialista del nòrd tanben... mas coma la lenga catalana al Sud d'Occitània (region administrativa francesa) o catalan de l'autre latz dels Pirinèus. M'interessa tanben d'aver plan ortografiat lo breton, l'alsacian, lo savosian, lo còrse, lo picard e lo neerlandés, las lengas d'oltra-mar, lo basco .... e la lenga dels Parisencs tanben, quitament quand ne fan una lenga afidada a l'imperialisme londonian.

 

diumenge, de desembre 04, 2016

Cúba e fRança : i a pas cap presonièr politic, Rússia tanpauc !

Lo títol es la clara pensada diplomatica francesa ... los jacobins e bonapartistas válon pas melhors ambe lo centralisme republican francés que los autres sistèmas politics de Cúba, de Turquia o de Rússia del XXIen sègle, d'anuèch (ligam explicat - Norway pleads with Donald Trump over Russian aggression fears - per Norvèja). O escrivi sovent, mas o fau donar d'exemples, son talament piòts que lo personal politic es talament segur, que lo ridicul e l'abséncia de jornalista en fàcia es grand, tot los ajuda per dire estupiditats grassas coma ai poscut entendre aqueste maitin de mantunas manièras al jornal de France Culture. 

Pels "amics e amigas" jacobins que tròban l'expansionisme rus polit, gente, en Crimèa o/e Ucraïna (dreita fi(ll)onista e FN) del XXIen sègle, amai que pensan (esquèrra o supausat èstre d'esquèrra) qu'en fRança (Prisonièrs politics còrses e bascos) es parier a Cúba, "i a pas cap presonièr politic" dixit Manolito Valse e Ségolène Royal. 

Aquela mapa (document junt) presenta l'expansionisme suedés, ara istòria pel pòble de lenga suedesa, mas que pòt servir de demandar territòris d'expansion e los legitimar... coma fan los Franceses en Corsega, Bretanha, Polinèsia dita francesa, Guiana dita francesa, Martinica, Goadelopa, Wallis e Futuna, Kanaki, La Réunion, Comòras, Savòia e Niça, Occitània e Elsàcia, Lorrena e Bretanha, Iparralde e Cerdanya/Conflent + Rosselló, o los Russes en Crimèa e Ucraïna. Ah lo modèl de l'AKP d'Erdogan fa pantaissar los jacobins ! Fa pantaissar la dreita e l'esquèrra jacobina francesa, a grand còp de pal ambe bandièra tricolorada e nauta votez pel imne sanguinari.

Ai entendut Ségolène Royal explicar sa visita a l'enterrament de Fidel Castro, dedins l'explicacion demanda que lo govèrn cuban li portèsse la lista dels presonièrs politics a Cúba ! Ne fau rire ? Tantas estupiditats politicas ? Fau gausar ! Conselharai a la Ségolène Royal de gaitar lo programa d'ArteTV sul tèma, difusat ièr per la television franco-alemanda. Se demandèm als jacobins, de quina es la melhora dictatura democratica (?), diràn qu'es fRança plan segur ! E diràn tanben qu'i a pas cap presonièr politic en fRança ; aquò fa manifestar contra a Baiona, Aiacciu e Bastia, e calar Amnistia International quitament a l'estrangièr...

Ai entendut tanben sus France Culture, un programa musulman que m'explicava qu'« al reialme dels avugles, lo musulman (dins sa globalitat) es rei » explicat per un mètge questionat pel productor del programa e que sembla pas saber qu'en espital i a problèmas ambe l'integrisme mascle quand la femna dintra a l'espital (jova generacion)... Èra un programa per la comunautat musulmana, e fargat per lor donar la paraula sus una antena jacobina de ràdio. Orientat e oriental segur...

Donc o fau afortir, ne cal acabar ambe los vièlhs imperialismes europèus, las vièlhas tençons politicas e religiosas, aqueles del XIen, XIIen, XIIen, XIVen, XVen, XVIen, XVIIen, XVIIIen, XIXen, XXen sègles, totas amassas e a la lordèra !

diumenge, de març 20, 2016

Nacionalismes franceses, guèrra de la commemoracion, 19 de març

Los unes vòlon pas aquela data (19 de març de 1962 - ai entendut los arguments sense problèma), los autres ne fan una commemoracion oficiala, e ne fan mòstra dins lo FB de cada deputat de la majoritat nacionalista al poder actual. Lo Ménard del FN a suprimir lo nom de carrièra del 19 de març de 1962 per lo remplaçar per un activista del centralisme violent francés ; mas la dreita e l'esquèrra francesa son pas a questionar aquel centralisme, cal pas oblidar quen 1962, lo ministre de l'interior èra un François Mitterrand, e qu'es el que considerava Argèria coma fRança, «départements français», de Dunkirk (Flandras dins lo novèl Hauts-de-fRance) a Tamanraset (País Tamazigh), e ara son a questionar perqué los migrants d'Argèria, Tunísia o Marròc, vòlon venir gaudir aquela «generositat expansionista francesa» ?!?!? Lo jacobinisme francés a memòria corta malgrat las commemoracions !
Aquelas commemoracions, 19 de març 1962, 8 de mai de 1945, 11 de novembre 1918, son sempre manipular, enpaquetat, pel regionalisme d'expansion parisenca per enganar politicament totas las ciutadanetats de las populacions sotmetudas e que valorízan sonque l'ignorança de l'Éducation dita Nationale. E se un professor de l'Éducation dita Nationale gausa plaçar lo subjecte sul tèma, i a sempre protestacion nacionalista francesa, e de tot biais serà alara interdit de promocion dedins lo sistèma universitari, sèm dins un sistèma de repression de las idèas que fan claras las faussetats francesas.
Lo dessenh umoristic indica pas realament que l'enpaquetatge que vos vòli ensenhar, car pel títol, «La fRance n'est plus ce qu'elle était», o pensi pas brica, serà sempre aital dins la mesura que fasèm aquelas commemoracions regularas, esponsorizadas per la pensada francesa e lo sistèma militar francés.
Lo 19 de març «ajuda a commemorar totes los sofriments» que díson, es lo president actual que zo dís, una novèla generacion de sotmetut, un «médaillé de l'Occitanie» en campanha electorala ! Soi pas brica d'accòrd, i a un sofriment que cap majoritat per o contra lo 19 de març de 1962 potinga pas es lo sofriment que devèm suportar : «une et indivisible République fRançaise». Los Parisencs e aligats, o collaborators en regions occitanas, devon suportar la division d'un impèri que sonque la fòrça militara a fabricat.
Quand una commemoracion francesa es un acte de l'expansionisme, e un acte que dona ges dins la repentança politica, negada dins la galgue de la sufisença academica e politica, dins las errors del centralisme francés, de l'expansionisme d'una ideologia «une et indivisible fRance», ideologia fabrica dels reis franceses e pro plan acceptada, ara, per un sistèma politic republican francés, e quitament en Occitània, aital que io afirmlan que son tanben nacionalista franceses quitament al PSf. Aquel nacionalisme que fabrica expansion per sobreviure dins l'opulença parisenca, per una casta que refusa la solidaritat dedins un recanton del regionalisme dels rics, 16en arrodissament.
Totas las commemoracions francesas son per valorizar la politica que lo regionalisme del 16en arrodissament promòu. Podèm aital mesurar que Mónego es independent, mas revendica pas un impèri, lo trilingüisme es ensenhat a Mónego. Dinc lo 16en arrodissament sonque la lenga de fusta es en practica de transmission de generacion en generacion per transmetre lo patrimòni immobilièr devengut carríssim, gràcia o encausa del mercat-Estat-jacobin-nacion-francés...
Las regions o províncias pòdon pagar e revendicar d'aver la «generositat» de l'Estat jacobin.

dijous, de febrer 25, 2016

Socialistas son d'esquèrra o aparatchik centralistas ?

Ièr ai plan legit l'intervencion del bigordan e jacobin Jean Glavany ; ai pas agut mestièr de crompar Le Canard Enchaîné per rire ! Donc lo bigordan Jean Glavany es un elegit salutari, politicament per suportar lo regionalisme d'expansion parisenca, car nos far engolir que los parlamentaris legitimistas son utiles a la santa République française ! E nos faràn rire sempre ?
Sabi pas çò que cal escriure al Jean Glavany !?!? Enfin, si contunha d'escriure, nos fa rire e tomba dins la selha de l'Argument -un libre es d'escriure- que lo jacobinisme es una plega per la democracia en Occitània.
E sembla que per determinar se los socialistas e PRG (a Tolosa) -los elegits del regionalisme parisenc- son d'esquèrra, se pausa lo meteis problèma en Espanha.
Es a Lille que Martine Aubry, activista de la plana continentala, questiona, segur que dèu pas èstre una lectriça dels meteisses documents que lo legitimista Jean Glavany, legitimisme de montanha segurament.
Mas jà podèm confirmar qu'i a un grèu problèma ambe la partidocracia e la ferotja volontat d'arribar al poder centralista, Paris o Madrid ; lo regionalisme parisenc o madrilenc, d'expansion politica nacionalista e partidocrata modèl aparatchik sovietic (mas la dreita fa parier) es un grèu problèma per la democracia, demòs es lo pòble, e lo poder alara seriá al pòble d'Occitània (o Catalonha) ; aquò fabrica tanben un element de la partidocracia :
E cada vagada es l'administracion que ne tira una bona resulta, e aumenta son finançament (malgrat la mala gestion) dinca escanar los pòbles qu'an de pagar las talhas, las errors de budgecte o bancàrias ; un jorn tornarà -benlèu lèu- una activitat dels pòbles similara al 4 d'agost de 1789, per eliminar los privilègis de la partidocracia, aqueles de nos enganar a cada eleccion.
Dins lo cas francés (eleccions a dos torns), e espanhòl (amb un pauc de proporcionala), lo mòde d'eleccions cambia res a la problematica de la partidocracia o dels aparatchik dels partits dels Estats europèus.

dimecres, de gener 13, 2016

Urgéncia internacionala, crear un dreit per divisir los Estats imperialistas

Anuèch es un aniversari important per Lituània, la violéncia sovietica e militara contra lo pòble de Lituània a liberat un pòble (aquel violéncia es presada per una elitocracia jacobina francesa, sovent d'esquèrra e ges pragmatica parisenca), aquela libertat es estada obtenguda car la flaquessa de l'administracion d'Estat sovietica èra abaissada, mens fòrta, Lutuània se libera. Ara aprèp 25 ans, vesèm dels regionalismes d'Estats centralistas d'expansion (Anglatèrra, Rússia, França, Itàlia, Espanha, ex-impèri austrico-ongarés, ex-impèri suedés, ex-impèri otoman), tornar als grands dracs dels imperialisme vièlhs ; es donc urgent de trobar un biais pacific per enlevar lo monopòl administratiu centralista, bonapartista, centralista, a d'Estats qu'an pus d'interès pels pòbles concernits, e sobretot que son un problèma per la democracia ; anuèt es moment de gaitar un filme sus ARTE+7, tèma: la vida d'en Stefan Sweig, e la déchéance de la nationalité portada per la politica Nazi de las annadas 30, e qu'entendèm sonar encara dins la boca d'un govèrn socialista parisenc al XXIen sègle ambe un ministre francés d'origina «espagnole».
Lituània es un pichon territòri comparat a l'ex-URSS, e segon los imperialistas franceses cal un territòri grand per èstre independent ; donc totas las rasons del monde son donadas pels imperialistas, o jacobins, o regionalistas d'expansion, per non pas cambiar lo monopòl de la lora administracion (prefectorala o pas, militarista o dictatoriala o pas) sus un territòri sotmetut, pacificat al modèl romanic, ges romantic, sotmission d'un pòble capbaissat sempre per la fòrça e contra la democracia, lo poder al pòble concernit ; e pauc impòrta sa dimension territoriala, geografica, car Montenegro amerita autanplan d'èstre independent que Mónego o Andòrra, Liechtenstein o Luxemborg, Comòras (sancièra) que Kanaky, Corsega que Djibotí, etc. O Argèria que Marròc o Tunísia.
Los vièlhs sistèmas de descolonizacion devon èstre modernizats, e ajudar a crear la liberacion de novèls Estats, puèi ajudar a l'organizacion entre els ; car un Estat es pus independent tal qu'o pensava lo monde al XXen sègle.
Lo monopòl administratiu se dèu criticar, reformar, autanplan coma lo modèl monopolistic de las entrepresas sus un mercat.
Avèm dins lo futur, una Espanha que cambiarà :
 O un Reialme Unit -UK- tanben que cambiarà :
Mas dins las democracias se discuta, se parla, en Espanha : NON, e pauc impòrta la color del partit al poder (Vox, pòst-franquista, PP, PSOE, Ciudadanos, Podemos, Quicòm en comun, o compromis en comun); sembla que l'afar politic de l'arribada dels nacionalistas en Corsega s'encaminèsse al meteis avuglament francés, qu'un Frnaçois Mitterrand coma ministre d el'interior francés abans 1962 !
Es clar qu'aque problèma es tanben las causidas de creacion d'Estat contra l'impèri otoman, e la regulacion a faguèron los imperialistas europèus, e donc avèm un problèma dins l'Orient-Mejan. Mas los Estats (ancian o novèl, francés, ongarés, slovac, sloven o polonés, arabic sunista, walafista o un Estat sionista), vision hitleriana, pur etnicament o religiosament, es una estupiditat europèa tanben.

Donc al nivèl mondial, i a urgéncia de pensar a redefinir un Estat de dreit, de fondament plurinacional (antopologicament), e sobretot un biais de crear Estat(s), o fusion d'Estats, per poder evitar los chaples, las violéncias, una vision militarista o bonapartista del poder politic.
 Es qu'un regime politic internacional podrà ajudar a la patz sense crear aquel dreit dels pòbles per se liberar del monopòl d'una administracion jacobina o imperialista ?

dilluns, d’agost 24, 2015

Ucraïna, lo jorn de l'independéncia

Anuèch, avèm lo jorn de l'independéncia de l'Estat d'Ucraïna ; e ne soi plan content d'o poder commemorar, malgrat la guèrra que Rússia* li pòrta sul costat Èst d'Ucraïna e en Crimèa. Mantunes jorns abans, Marie-France Garaud, granda elegia del nacionalisme francés, del replegament francés, anti-europeana vertadièra, explicava sus fRance CULture que Putin -lo regime rus actual- a ambe rason annexar Crimèa perqué «Crimèa es estada sempre russa». Se la frasa èra estada «Algèria es sempre estada francesa», serián en 1960, ambe coma ministre francés a l'interior un certan François Mitterrand, per l'interior de l'impèri que passa l'aiga blava nòstra, que passa lo «plein sud» coma díson los militants FM-BM en Provença, per las #regionales2015.
Per èstre clar, Crimèa es un territòri de l'ancian impèri turc, coma l'èra Algèria abans 1830. E coma l'a poscut escriure un istorian francés, Rússia es tanben un sistèma politic autanplan imperialista que lo francés. Aital Crimèa es estada annexada per Rússia al moment de la sortida de l'impèri otoman. La sortida l'an ajudada d'autres imperialistas britanic e francés, en aflaquir l'impèri turc. L'impèri turc aflaquit a fabricat un genocidi armenian, per non acabar e per pensar ne far parier anuèch contra los partesans de la pluralitat politica dins la Turquia de 2015. Marie-France Garaud es d'aquel camp politica, la violéncia d'una minoritat nacionalista, d'expansion violenta.

De l'impèri turc i son damorat, en Crimèa, una populacion que los regimes sovietic e rus an assajat de deportar, los Tàtars (i a mantunes sites Intenret per explicar çò que se debana ara en Crimèa annexada per Rússia (e coma occitan podèm pas oblidar que lo regime qu'agrada a Marie-France Garaud, lo regime de napoleon III a tanben aprèp Argèria, annexat Savòia e Niça ambe referèndum autanpauc democratic que lo referèndum de Putin) ; aquel pòble Tàtar sembla pas èstre conegut per la sapiença nacionalista francesa, coma o èra pas las populacions del Magreb (musulmana, cristiana o joisiva) ; es aquel nacionalisme que pensa que sa pensada es la melhora per l'Union Europèa, non pas per la fortificar la patz en Euròpa, mas per la destrusir per contunhar las estupidas guèrras que los pòbles europèus an suportat ambe l'expansionisme ontologic francés, ajudat pels russes o angleses...

Nos cal recordar qu'après la guèrra de 1939/45, se parlèt d'una intangibilitat de las frontièras sul continent europèu, per evitar las guèrras etnicas, lingüisticas o religiosas ; l'afar Iogoslava debutèt lo problèma e la Rússia del regime expansionista n'a près arguments diplomatics e politics (es aisit d'èstre contra un pòble qu'a pas d'organizacion administrativa ontologica, pas d'Estat). Es per aquesta rason que la situacion intenacionala de Catalonha serà talament aisida, e interessanta per tot desvolopament d'una Euròpa de patz, mas totes los poders madrilencs sembla a las idèas d'una Marie-Frnace Garaud. Es aprèp München, 1936 que lo pacifisme europèu a daissat invadir la partida alemanda de la Tchecoslovàquia (es de dire ont se parlava alemand), e donc en granda partida la Tchequia actuala. Marie-France Garaud es del camp de los que daissaràn un novèl Hitler fabricar un novèl impèri etnic sul continent europèu, al XXIen sègle. Son d'aqueles nacionalistas que refúsan un dreit per las minoritats lingüisticas, son pel netejament lingüistic, coma Hitler èra pel netejament de la societat ambe las règlas del blanc alemand que governa e que decidís quina umanitat es bona o pas ; aital los josius, gais, rròms, comunistas èran pas del bon costat de la barca nazi.

Marie-France Garaud es d'aquel bòrd politic, lo netejament etnic. Marie-France Garaud es del camp de los que fan la promocion de Maurice Barrès a Cogolin, en Provença.

La guèrra que se debana en Euròpa actualament, e qu'es manipulada per una màfia politica russa afidada al regime ortodòxe moscovit, teocracia politica, agrada a Marie-France Garaud ; Mazarin o Richeliue devon èstre grands amics d'aquel nacionalisme francés ; e las idèas de Marie-France Garaud en Euròpa, non son solucions, son lo problèma europèu d'anuèch, e donc coma se vòl una votz rasonabla de fRança, cal dire que la votz de Marie-France Garaud es la votz dangierosa de fRança en Euròpa.
Es pietadós de pensar que sa revendicacion del gaulisme istoric, l'etiqueta que se dona, fosquèsse encara e encara acceptada per las redaccions parisencas sense poder li donar una responsa fòrta : «escotat Garaud sètz del bòrd politic d'Hitler e vos n'en rendètz pas compte».

Donc es ambe plaser qu'anuèch festejarai la democracia e l'independéncia ambe l'intengibilitat de las frontièras d'Ucraïna.

dissabte, de maig 16, 2015

Marqueting politic: cambiar de nom

Me sembla anuèch que vau -en occitan- mostrar al monde que son las causas importantas francesas en matièra politica. Anuèch pauc a pauc, an una volontat de cambiar de nom ; Le Canard Enchaîné explica : «Lo director de gabinet de Philippot (pels ciutadans del monde que son pas intoxicat pels mèdias parisencs, es lo numèro 2 del FN amarinat), Jofrey Bollée, es cargat de despausar lo quite jorn (lo jorn de la propaganda RMC-BFM-TV ambe lo grand-paire Jean-Marie Le Pen), en tota discrecion, a l'Institut Nacional de la Proprietat Industriala (INPI, que refusa sempre los noms occitans) la marca «Les Patriotes». Dixit lo guit encadenat del 6 de mai de 2015.

A desfaut de cambiar d'ideologia aquela del regionalisme d'expansion parisenca, los partits jacobins e bonapartistas franceses son dins un onda de cambiament de nom.

Image (10) comentat

Los UMP se vòlon dire «Les Républicains», sabi pas se las femnas dels partit se diràn «Les républicaines» (?), mas aquí tanpauc l'ideologia cambiarà pas ; per los que pensan que n'i a una ! Mas son sempre regionalistas d'expansion parisenca. E quora son elegits, o montat a París, lor agrada de mètre en foncion la sindròma Enric III de Navarra, del clientelisme a la canhòta del Sénat o Assemblée dita Nationale. Son sempre elegits sens qu'a «la rigor» per castigar l'Union Europèa mas que de las leis europèas son promptas de non pas pensar adaptar de las leis del Parlament Europèu.

Los «socialistes» e militants o elegits del PRG son a preparar la venguda en campanha de Manolito Valse, lo catalan d'importacion republicana recenta, e se comprendrà realament que caldrà cambiar de nom, esperèm que serà «Les Démocrates», per damorar dins lo ton politic dels precedents jacobins.

Resumissèm : «Les Patriotes», «Les Républicaines», «Les Démocrates», aurèm aital las tres letras per resumir l'espectres dels regionalistas d'expansion parisenca e las collaboracions en províncias, de l'extrèma-dreita a la dreita, PRD, las letras del partit dictatorial de Mèxic d'un còp èra ! Mas los regionalistas d'expansion parisenca son pas sonque a dreita, n'i a tanben a esquèrra ; es lo privilegiament republican francés, l'expansionisme de las idèas imperialistas francesa, del monopòl, pas sonque la dreit se ne podrà revendicar. «Produisons français» èra tanben lo tèma de campanha del PCF dins las annadas 1970, e coma lo PCF, qu'èra contra l'Union Europèa d'aquel temps, se podiá listar lo Partit de la Nacion Occitana d'un còp èra, quora l'etnisme èra la clau de la santa pensada pòst-fontaniana (e la nommar es pas la vóler reviscolar).

La farça politica regionalista francesa e sas collaboracions pòst-democraticas se fabrica cada jorn, los mèdias parisencs se ne fan lo resson de cada jorn ; la farça se prepara a la barra dels estanquets, a l'aperitiu, e per far compassion occitana se podrà pensar amb un patís per la color locala, provinciala en realitat pro-assumida pels occitanistas del XXIen sègle, que fauta en general de pauc de competèncias per desvolopar un projecte que posquèsse interessar lo «grand public». Donc, lo PRD aurà pas de mal de s'engatjar dins l'enganadoira politica francesa en tèrra d'Occitània, los Occitanistas, sobretot del costat professoral e montpelherenc, la li fan aisida.

Dins aquela farça francesa en Occitània, sovent los Occitans -par encara pron nombroses per se formar coma cal en sciéncia politica- se fan regularament enganar pels partits politics franceses o occitans. O disi dempuèi mantunes 20 ans, de formacion en sciéncias politicas, l'occitanisme n'a mestièr, per se defendre contra las estupiditats regionalistas francesas, mantunes traucs politics que fan gloriós l'enterrament de la civilizacion occitana, sa lenga, sa cultura e sa vision politica pel monde.

Del dessenh d'umor ne floriràn, jamai dins la premsa occitana çaquelà (tròp seriosa, tròp letradorenca, trobadorenca, poeticament engatjada), alara del dessenh del Guit Encadenat parisenc ne caldrà far una adaptacion politica, e assajar de la far pernociosa :

Image (10)

Aqueles dessenhs d'umor son una ajuda per non pas aver d'escriure coma Lo Guit Encadenat, «15 millions d'abrutis, et moi et moi ...» tal qu'un Emmanuel Todd o auriá poscut dire se un jorn, aviá agut en fàcia un occitanista de vertat, e non pas un costumièr plega-esquina professoral, format pel sistèma, dedins lo sistèma, format a las inauguracion sense interès pel quite professor, e que lo tòrna ambe gratitud, mas sempre contra lo futur digne per Occitània, per sa lenga, sa visibilitat, sadignitat nacionala e sa preséncia coërenta a l'internacional ambe las autras nacions d'Euròpa e del monde.

Idèa per finançar un occitanisme digne, la tecnica nos es explicat encara e encara per Lo Guit Encadenat : «E vaquí (aprèp mantun procès de justícia ambe mantun contengut juridic) «Le Guit» subvencionat del FN. De moment que se sap pas ! De qué nos donariá coma cara se per càs o èra ? Aquel chèc, es atanben una pagina que se vira (NDLT, lo temps Jean-Marie Le Pen). Sense dobte lo darrièr dels darrièr procès, d'una longa seria, d'encarament entre Le Pen e «Lo Guit». Cap regret, cap nostalgia. Plaça serà donada als joves. Marine (NDLT la filha) a jà fabricat un primièr procès. Que jà a perdut. La fèsta contunha.»

Al mens Lo Guit Encadenat contunha lo combat en justícia, l'occitanisme o a jamai gausat. L'ideologia del plega-esquina es dangierós per las plaças qu'an dins lo sistèma professoral ; i son benlèu tròp de professors dins l'occitanisme ? Lo jorn qu'arribarà aquela dignitat, caldrà trobar un nom per un movement de militants occitans e militantas occitanas, movement enfin emplenat de dignitat, a l'oposat de la generacion de la fin del sègle XXen. Caldrà trobar un nom generic e que fosquèsse pas una trapèla ideologica, nimai una còpia de las ideologias francesas.

Espèri lo jorn del primièr procès en difamacion, racisme o expropriacion d'un(a) occitanista contra lo sistèma politic francés.

Image (9)

-°-

comunicat de premsa justícia contra l'emplec del mot Les républicains

dilluns, de febrer 16, 2015

L’integrisme musulman : grèu problèma

L’integrisme religiós a debutat en Occitània, puèi fòra bandit los protestants ne faguèron endacòm mai. Lo genocidi dels josius europèus a fabricat un Estat que la populacion vòta –mas vòta- actualament pels extremistas que mantunes son al govèrn en Israël. E ara avèm dempuèi las estupiditats sovieticas e russas en Afaganistan, un integrisme musulman que pòrta un dangièr grèu contr a la societat dita occidentala, europèa mai que tot.

E coma lo cristianisme es volgut coma la «basa de la civilizacion europèa», civilizacion que vòl lo Parlament Europèu, o que vòl definir coma basicament cristiana, los integristas musulmans fabricats en Aràbia Soadita o Estats arabs del gòlfe persic, e poponat en Afganistan gràcia a una ajuda dels servici secret paquistaneses e nòrd-americans (conservators americans, èra lo temps del “chòc de las civilizacions”, que mantunes militants del PNO an sempre transferits en Occitània) ; l’integrisme musulman e las errors politicas nòrd-americanas e conservatriças faràn donc que l’idèa, la teoria de despart se realizarà, lo chòc religiós arriba ; res qu’aiçò pròva que las religions son dangierosas, sempre o son estadas, e totas car las interpretacions seràn JAMAI mestrejadas. Atencion, la religion laïca sul modèl francés es tanben un dangièr politic.

Ara en febrièr avèm dos atemptats grèu en Danemarc e en Líbia (l’Estat pòst colonial fabricat pels Estats colonialistas europèus).

danskintegrisme musulman

Aquel integrisme botarà al meteis nivèl : 1 / matar cristians en Líbia per una organizacion mortifiària, e 2 / portar la burqa.

Matar òmes es la responsa unica del sistèma integrista que vòl imposar a l’occident l’aserviment de las dònas, amagar las dònas dins los luòcs publics. Es de machisme islamic.

Integrisme refusat pel sistèma juridic francéscomentaris

E donc nos sortiscan una linha de la Carta dels Dreits de l’Òme ! Amb la primièra confusion entre òmes e umanitat. Nos sortiscan la Carta dels Dreits de l’Òme perqué la femna portèsse una vestit per s’amagar al publkic e donc pauc a pauc desaparéisser de la via politica, coma en Aràbia Saodita.

Per un còp, soi perfaitament en accòrd ambe la lei francesa ; e vòli recordar que pendent 300 ans Narbona es estada una granda capitala religiosa per albergar josius, cristians e musulmans sense qu’i aguèsse una sola batalha matadoira dementre tota la populacion : lo poder èra pas encara devengut integrisme catolic francés.

Se cal recordar l’istòria d’Occitània per comprendre que se l’èime occitan èra pas estat destrusit per un integrisme d’Estat catolic e franc, benlèu que los afrontaments religioses i serián pas, coma pendent 300 ans a Narbona !

Los imperialismes an sempre instrumentalizat las religions e los ecclesias, e ne vesèm encara un exemple en Federacion de Rússia contra Ucraïna, novèl Estat independent.

L’integrisme musulman vòl tornar far lo fantasme que lo sovietisme a pas capitat de far, unir los pòbles que van d ela còsta atlantica d’Africa dinca la Federacion de Rússia, un vièlh pantais imperialista. L’Union Europèa es sus sa rota, donc la cal destrusir, nòstra libertat publica ganhada al fial dels tempses es donc en dangièr.

dimarts, de desembre 02, 2014

Vòts parlamentaris franceses per Palestina

Quand o faràn pels pòbles de França, benlèu que serà mai utile per tota la populacion concernida per la sotmission al regime bonapartista francés.

mapa Occitània province réputée étrangères

Los pòbles còrse, basco, occitan, catalan, martiniqués, guadelopean, de l'Isla Borbon, Kanaks, polinesians, breton, savosian, alsacian, flamenc vos salúdan.

expansionisme educatiu francés en una pagina de Le Monde

O podèm tanben ajustar per França, qu’esperèm vòt simbolic per las lengas de França, ara, pas dins un sègle !

mapa de frança 9

Perqué lo lingüicidi francés amerita pas una clara votacion per anar dins lo sens de l’UNESCO ?

UNESCO Terric Lausa

Quina pietat aqueles elegits jacobins e bonapartistas franceses !

presonièrs bascos enbata 02122014

-°-

lengas localas FRI Sénégal

divendres, de setembre 26, 2014

Messatge a Louis XX e Felip VI

Aquel manda messatge sul net, mas oblida un pauc l’istòria, donc lo cal ajudar, un pauc. E ai pas enveja de me copar lo cap, serai simplàs.

Louis XXen me manda un messatge (es encara viu al XXIen sègle), l'ai transposat aquí, modificat car ai pas oblidat l'abans 1789.... coma el ! Donc i apondrai un pichon quicòm sus Felip VI que coneis pas l'istòria d'Espanha (discours de l'ONU d'ièr), lo Felip V es estat installat per Louis XIVen, per far la guèrra a l’aligança (veire lo bilhet sus Aran). De qué sábon pas los sants monarcs europèus : Espanha existava pas al sègle mila ! Louis XXen tanpauc sembla pas saber l'istòria, la division dels pòble o faguèt lo tractat dels Pirinèus ; ni Rei, ni President, car França es lo problèma, brica la solucion. E Espanha es la renda de l’ignorança sul modèl francés, pas la solucion per Catalonha, nimai Galícia, nimai Euskal Herria, nimai Aragon, nimai Astúria, nimai Canàrias.

Ni roy ni président

Louis XVIen vendrà la Loisiana, cara al còr dels borgeses de Bordèu, serà una granda error politica e economica.

Dins un discors recent un filh borbon de Madrid, lo seisen felip, explica qu’Espanha exista dempuèi mila annadas ; mas consultats los libres d’Istòria d’Euròpa, sábon pas confirmar aquela informacion donada a l’ONU, ièr debans una diplomacia que sembla pas saber tanben ont se tròba Espanha, dempuèi qu’an perdut mantunes territòris, e donc qu’an degut suportar mantunas independéncias d’una partida del reialme castilha, de l’impèri castilhan.

Per vos ajudar a melhor entendre, una mapa :

mapa de l'an Mila de la península iberica

Las independéncias que Castilha a degut engolir, son sobre una mapa :

Mapa de las independéncias de l'Impèri Castilhan

Benlèu que la familha europèa borbonica li fauta bons professors d’istòria ? Li fauta de respectar los pòbles, un pauc coma los comissaris europèus de Brussels !

-°-

monarc occitan en visita al EUAN

dissabte, de juliol 05, 2014

Las nocenças francesas, bonapartisme

Las nocenças francesas son politicas, se sónan bonapartisme. Es istòria, mas las lescas istoricas aquestas son encara viventas, son nocenças seguras e pauc diplomaticas. L’arrogança francesa se basa sobre aquesta ignorança istorica.

Imatge d'una casta

Lo bonapartisme es un modèl de governament qu’es supausat agradiu pel pòble francés, jamai pels pòble sotmetuts dedins l’Estat francés, o fòra. Lo bonapartisme es coma l’hitlerisme, una catastròfa europèa, dedins fRANÇA o fòra sul continent. Lo bonapartisme es un causa militarista, ne damora un costuma per la prefectorala, e la nocença dedins l’Estat francés, mas pas sonque… las feridas son politicas e gròssas pertot en Euròpa.

La data d’anuèch es donc una data importanta per determinar las nocenças francesas.

Sobre aquel document :

‼nocenças francesas en Euròpa dempuèi mai de dos sègles.

1 / la nocion de guerrilha es estada fabricada per combatre las tropas francesas invasidoiras en Castilha per remplaçar una familha reiala per una autra, qu’agrada al dictator parisenc Bonaparte Ier. Las populacions de Castilha van resistir e crear un modèl de defensa, la guerrilha. Lo general present en Castilha es encara valorizat per las populacions occitanas, aquò pròva encara la servitud occitana, aquela que La Boécia, de peirigòrd legadocian, parlava dins un famós libre (libre qu’es a la traduccio nen occitan) ; se debana en Lemosin, la plaça Bugeault e l’avenguda, encara son pron en vist a Lemòtges ; Bugeault es d’aqueles generals qu’an provat la violéncia contra los pòbles, e pas sonque en Castilha, tanben en Argièr, 1830, per recuperar moneda dels Turcs (e l’emplegar de manièra fraudulosa per una campanha electorala, jà en fRANÇA dita «novèla») e castigar los Amazighes.

2 / L’installacion dels Borbon a Madrid, e que la nocença es encara granda gràcia al «democrata» F.Franco, encara d’actualitat a Madrid, e emplena las corses de justícia espanhòla en temps dits democratics, l’installacion dels Borbon es la fauta de las decision de Bonaparte Ier, donc de l’imperialisme francés, d’una volontat de dominar Euròpa, coma Hitler o a volgut far un sègle aprèp. Adolf li agradava legir la biografia de Napoleon Ier. Pareis que lo rei installat per Franco a Madrid, lo pair e lo Felip VI, son tanben estats reis madrilencs amb un títol per Corsega…

3 / las messorgas francesas en politica, son unas grandas tradicions, dedins l’impèri, la republica, o per la diplomacia francesa. Los casses de la messorgas catalanas, per lo aver calmes, tranquils, e servar d’aver sonque dos enemics en «Espanha», forçèt los bonapartistas de messorgar en Catalonha, Separar los Catalans d’'e «l’Espanha» pantaissada, crear departament coma per Perpinyà (la lenga catalana seriá alara desapareguda). D’aquesta politica de messorga ne damora l’illusion espanhòla de fabricar un Estat modèl de las prefecturas francesas, estructuras que son encara anuèch en Occitània, un grèu problèma politic (gaitatz la cobèrta de Enbata d’aqueste mes). A l’Estat espanhòl la deputacion es una descendéncia estructurala bonapartista. Se cal imaginar que los Catalans an una memòria de las messorgas francesas, contrariament als Occitans qu’an una facultat de las oblidar amai de n’èstre negacionistas d’universitat.

Enbata julhet arriba en quiòsc

I a aquí tres gròssas rasons (pas gaire foranas) per pensar que fRANÇA e pauc impòrta la color politica o lo sistèma politic (reial, legitimista, imperialista, o republican a cambiadissime numèro, mas pas estructuras), fRANÇA es un gròs problèma politic per l’Euròpa e dempuèi 3 sègles.

Waterloo a pas acabat lo problèma, ni lo retorn de l’imperador Napoleon Ier. E tot retorn d’imperador francés ajuda jamai al sistèma francés de devenir democratic.

Bandièra francesa

-°-

Bonapartisme gendarmes

divendres, d’abril 11, 2014

Unas mapas pel debat, Libération

L'OCCITAN ES PAS UNA LENGA REGIONALA ; o caldrà dire a LIBÉRATION. Los dos bilhets personals, un, dos, e lo tres  explica : l’occitan qu’es aquò. Mas abans de legir aquel bilhet, cal legir lo meu ancian bilhet. Libération nos baila mantunas mapas per explicar de quina manièra se reformarà, eventualament, ambe de l’umor, un umor basat sus las ignoranças francesas, aquelas que fan los racismes lingüistics franceses, de totas las classas politicas parisencas ; que suportam cada jorn, SUPORTAM – las descriure es jà assajar de las concretizar per los ajudar a oblidar que son sampitèrnes ignorants, sègles aprèps sègles.

Alara soi forçat de tirar e cridar una frasa francesa, calara per els que –sovent- vòlon pas far sense qu’un esfòrç (e la ràbia es alara aquí, dins los escrit occitan), esfòrç per saber un mendra lenga de l’Estat imperialista e europèu francés :

occitan es pas una lenga regionala

Puèi, de l’ignorança francesa, se fabrica una mapa, unes estereotips modèl franceses, gaitarètz la mapa publicada per Libération :

reforma territoriala 2014 segon Libération 5

Dins un article modèl Libération, mas que reberta jà una faiçon de pensar qu’anèm destriar, podèm trapar aquesta mapa de las «langues régionales», un manièra dels mèdias franceses de probar qu’an pauc de conseisséncia en sciéncias politicas, alara que mai que tot sortiscan gaireben totes, los jornalistas, de l’IEP e de las ignorantas escòlas de jornalisme (publica e privada), Tolosa comprès.

Lo concepte de «langue régionale», agrada als mèdias per poder ajudar l’administracion centrlaista d’aver una «reforma territoriala» ; Libération se plaça aital coma una ajuda a-n aquela reforma parisenca e una vision de las region vist de París.

Aquel article es la pròba d’una maissanta fe francesa en la matièra, o piège, s’en trúfan de las regions, per una manca reala de las sapienças antropologicas regionalas. Quitament per las «langues régionales» francesas, l’article se trufa, per, aital, assegurar la supremacia de la lenga de Villers-Cotterêt, d’un edicte reial (coma un devís d’un primièr ministre socialista en junh de 1992), un parçan que s’i vòta, en 2014, FN, non ? Libération a jà oblidat…

Per préner la lenga occitana, que quitament Frederic Mistral negava pas l’unitat dins la diversitat, coma l’eslògan de l’Union Europèa.

L’article de Libération parla un pauc de tot, per fabricar una region al modèl franchimand, li fauta la mapa de la cosina a l’òli o al burre ; benlèu tanben la mapa del dreit escrit e del dreit oral, etc. Enfin tot çò qsue podrà desfavorizar París e la seuna evidenta prepotencia per causir las demarcacion es evidentament oblidat. E l’article s’acaba per la sorga del poder, la casta d’una elitocracia que fa referéncia a Libération per clavar l’article.

Es pas estonent de veire Libération sovent dins lo camp de Madrid, de Roma o de Londres per parlar dels pòbles que vòlon amanar lo dreit a l’autodeterminacion segon las règlas de l’ONU de 1947, o de la societat de las nacions de l’aprèp guèrra dels nacionalismes europèus d’expansion, aquela de 1914/18.

Dins los comentaris se podrà legir : «tot aiçò es maissant, cal gardar las mapas (de l’aEstat regionalizat e centralista francés) coma son», es un pauc çò que Libération assaja de probar a la finala, vist la legida de l’article ; es amusent de veire que Libération –del camp del progrès- fabrica un conservatisme aprèp la lectura de l’article. Pregar lo faus per aver de conservatisme.

La mapa que publicavi recentament es pas publicada per Libération … es normal, perqué çò que lor agrada es d’èstre legitimista, legal a l’Estat centralista francés. Es tanben estonent vist l’esséncia de Libération, la seuna istòria, sortit de la batalha de 1968, ara farbica coma mantunes etudiants de l’elita parisenca de 1968, fabrica un conservatisme editorial, coma Le Figaro.

L’article pròba al mens, que volontat imperialista o pas, lo monde a cambiat, e imposar una novèla dimension regionalista francesa non podrà pus se fargar sense los pòbles concernits. Alara, la meuna mapa es interessanta, es un pauc la règla del dreit escrit e del dreit oral :

mapa reformada

Per l’amusament, sus la mapa de Libération, caldrà notar que Tolosa es considerada coma gascon, e lo basco assimilat al gascon. Aquò daissarà pas de far rire los que son de Tolosa e qu’an la mendra idèa del gascon e del basco, çò qu’es pas lo cas de Libération ; la question es la mesma per l’Òlt-e-Garona, Libération a legit l’article compassional e tòrt de GEO… encara un jornal parisenc que s’engana. Les Échos, La Croix, Marianne, Charlie Hebdo, Le Canard Enchaîné, Le Parisien, L’humanité, Regards, La Terre, Le Figaro, L’Opinion, L’Express, Le Point, Le Nouvel Obs, Rue89, Alter Eco, Le Monde Diplomatique, Sciences&Vie, L’Histoire, Voici, Gala, Paris Match, Pif Gadget, France Télévision, TF1, M6, Europe 1, RTL, iTele-Canal Plus, Télérama, Valeurs actuelles, La Vie, etc. Son totes dins aquel camp del nacionalisme francés d’expansion.

Mas tornam a la mapa, ambe d’unas precisions ; Los Peirigordins del Sud e los Carcinòls del nòrd son de la valèia de Dordonha, e seràn contents de veire que son de «langue régionale» diferenta … sobre la mapa prepausada, que mescla lo lingüistic, los fantasmes parisencs, per fargar un sistèma administrat e pensat a París.

Los de Blaia qu’an lo parlanjhe coma lenga, un variacion dialectala del francés, que talament diferenciat del francés, ameritèt per l’UNESCO lo títol de lenga. Mas qu’es pas brica de l’occitan de Gasconha. Lo quite FN o sap en Gironda, pas Libération !

Coma lo Colectiéu Prouvençau, o l’Unioun Prouvençau, Libération trapa pas de sortida al pont d’Avinhon, un pauc coma los fantasmics exilhats qu’ajúdan L’Express a escriure sul tèma, e trapa lo Ròse coma un limit lingüistic d’unas «langues régionales» : auvernhat e Provençalo-Alpin, e Lengadocian-catalan e Provençal-Alpin. La Gavotina es estrangièra a la redaccion parisenca de Libération, coma als Provençalistas separatistas e maurrasians, amai coma als provençalistas que vòlon imposar l’idèa de la lenga provençala a Niça.

E en Arièja, non pas saber que Corserans e País Foixenc son pas del meteis ensemble dialectal occitan (gascon e lengadocian), es una fauta d’informacion lingüistica parisenca. Las ignoranças rebertan aquel document, los estereotips fan l’article…

Lo nòrd del Roergue, de qué pòt pensar los qu’an enquestat sul terrenh per notar l’unitat de lenga entre lo nòrd Roergue e lo Cantal Oèst e Èst ?….

Dins lo meteis article e sa sampitèrna recèrca de separatisme qu’agrada a París, li fauta los subdicalectes de l’occitan, e soi segur que Libération auriá tornat a la departamentalizacion, veire la tombadas occitanas classicas ; mas zo sábon a Libération çò que son las tombadas e los parçans occitans ?

Ai gaitat sonque la partida occitana … endedins l’Estat imperialista francés. Aquel que designa encara nacionalistas extremistas franceses a l’acadèmia francesa, en 2014 coma a la constitucion reiala d’aquel drac de la lenga imperialista francesa (e lo nacionalisme expansionista francés èra pas conceptuat).

Vos podètz imaginar tanben que Libération a pas demandat la fusion entre Varossa, Bigòrra, Comenge e Corserans ambe la Val d’Aran, per establir un Estat pririnenc independent de las pensada parisenca.

Ni del mesme biais, la fusion entre la Gavotina de l’Estat francés e las valadas occitanas al nòrd del la Comtèa de Niça, que ambe la 4ena vila de «França» tornariá a un ensemble coërent e alpenc, d’abans 1860, e l’invasion francesa, militarista e d’un modèl que Putin a pas oblidat per la Crimèa. Tot aquò es oblidat per Libération.

Nimai la fusion de Iparralde ambe Euskadi e Nafarroa.

Nimai la fusion de Perpinyà ambe Figueres e Girona.

L’objectiu es plan de marcar lo còp d’una reformeta que capitarà pas de sortir, l’article per l’ignorança del seu redactor fabrica la non relevança politica d’aquesta reforma d’un catalan exilhat e sotmetut a l’ideologia jacobina, coma lo redactor de l’article de Libération.

Libération reforma territoriala 2014

Libération es pas encara liberat dels nacionalismes franceses (i a una varietat impressionanta, mas sistematicament contra l’occitan e los sabers accumulats al fial del XXen sègle sul tèma), e de las seunas ignoranças sociolingüisticas occitanas, mas pas sonque.

-°-

article e entrevista d'en Artur Mas dins Le Figaro

dimarts, de gener 28, 2014

L’argument contra l’occitan : lo globish

Lo globish se transforma aviat en anglés, quora se passa a la cultura populara.

La populacion nacionalista francesa e mantunes actors de la cultura francesa en Occitània (Letras), an páur de l’anglicizacion de l’Estat francés. La question se pausa del perqué ?

En junh 1992, lo primièr ministre de l’epòca installa l’article 2 de la constitucion republicana parisenca, en explicar que l’anglés amenaça, donc cal assegurar que lo francés fosquèsse pas abandonat. Es un páur clara, l’administracion francesa aviá capitat fins ara d’installar lo francés dins la societat francesa sense legitimitat constitucionala, aviá capitat d’eliminar las autras lengas ; la tecnica èra donc coneguda a París ; mas es benlèu oblidar de quina manièra lo poder anglés fabrica sa gestion de la diversitat lingüistica, dins lo dominium actual e ancian ; o sabèm dedins lo seu empèri … Es pas conceptuala l’informacion, es realitat imperiala, e podèm comparar ambe l’impèri francés, lo dopminium actual e ancian, e las manièrasd de foncionar a l’estrangièr dels nacionalistas francofònes.

amenaça anglesa

Donc, i a d’unes Ginette dins Le Figaro, qu’explícan «farián melhor d’apréner melhor lo francés», mas pas contra l’anglés-globish, contra las lengas ditas regionalas, sempre lo mal es exterior (anglés) e interior (langues régionales). Lo popular sap pas coma la constitucion francesa de 1992, destria las lengas (apartheid lingüistic francés) e fabrica una ierarquizacion constitucionala (contrari a la nocion d’egalitat republicana), donc quora lo francés es supausadament amenaçat, son totas las lengas, lo dangièr de l’estrangièr, l’anglés o un Ernest Renan qu’explica que la perversion politica parla breton (èra supausadament un grand lingüista segon los intellectuals franceses ièr sus France Culture) ; el pensava que l’alemand èra lo dangièr per annexat Lorrena e Alsàcia.

Mas la páur la fabrica tanben una intelligencià culturala e letrada francofòna. Aital aquela casta letradorenca monopoliza las cadièras universitàrias per parlar de letras («es universal») e non pas ensenhar las lengas («es fòlclòre» e estudis scientifics de lingüistica) ; aquò perjudica a las lengas ditas regionalas que son soletas a l’interior del territòri e qu’an pas d’exterior per salvar la qualitat lingüistica de l’ensenhament. Aquò prejudica sonque, o quasiment als creòls, a l’occitan, al savosian, al francic, e als parlars de la lenga francesa (que cal pas oblidar). Lo catalan en França se salva per èstre una lenga considerada coma lenga estrangièra ; mas avèm deputats franceses per negar al gaelic lo dreit d’èstre lenga oficiala al nivèl europèu (François Mitterrand se faguèt aital d’«amics» en Irlanda-Éireann dins un famós discors al Parlament Europèu), e donc son dins lo camp de l’extremista de dreita Vidal-Quadras, vice-president del Parlament Europèu, per NON donar un ròtle al catalan al nivèl europèu, malgrat d’èstre emplegat mai que l’estonian, lo lutuanian, lo letonian, l’eslovac, l’eslovèn, lo croat, lo maltés, o quitament autanplan emplegat que lo finnés, lo danés, lo suedés, (per parlar de las lengas qu’an pas vesins mondials de pès lingüistic gròs).

Discriminacion del catalan

Non l’anglés amenaça digun ; los francofils an de se rassegurar tanben perqué la lenga francesa e sobretot la populacion a sabut redusir –modèl cosin,ièr- las arribadas de mots (semantica) forans de manièra ortografica e tanben fonetica, e de manièra regulara l’occitan es estat una sorga, pron plan assimilada… sovent ambe l’error dels diccionaris que díson «sorga : vieux provençal». L’ignorança es dins los diccionaris franceses (Larousse, Robert, per exemple), la páur es installada dins lo diccionari coma per preparar una páur de l’estrangièr, e lo seu desvolopament. Los podèm rassegurar tanben, l’occitan lor farà gaire de mal, tanpauc, visty la desctrussion qu’an praticat pendent mai de 800 ans, coma l’indica Guaino l’immigrat arlatenc en region imperialista parisenca:

Retour au Moyen-Âge

O cal dire, aont los «Angleses» an fòrça migrats en Occitània, Peirigòrd, de moment qu’i a una politica lingüistica (puja pauc a pauc, enfin), los «Angleses» de Perigòrd an una curiositat d’apréner l’occitan ; çò qu’es pas vertadierament lo cas dels Franceses que venon a Tolosa atirats pels emplecs aeronautics tolzans, anuèch ; me recòrdi lo sovenir d’un occitanista plan conegut qu’aviá migrat en Grècia, e que coma li semblava normal aviá après lo grèc modèrne e ancian, vist que viviá  al país d’emplec d’aquesta lenga ; l’usina èra 300 emplegats franceses, tres sonque an trapat normal aiçò.

Non, i a cap d’amenaça ontologica de l’anglés o globish, o de la populacion anglesa, contra las causidas de la populacion de parlar tala lenga collectiva o tala autra (lo francés, l’occitan, lo catalan, lo basco, lo còrse, lo savosian, lo breton, etc.). Ne vòli una granda pròva : los «Angleses» de Catalonha (Sud) son integrats pron plan per entendre que los filhs se devon d’apréner lo catalan, coma totas las migracions en Catalonha ; i a una politica reala, mas los anglosaxons son volontaris per l’apréner. E per aiçò far, son los meteisses «angleses» qu’an amanat una revista mensuala en Catalonha per ensenhar la cultura e la lenga catalana, la revista se sona «Catalonia Today».

Catalonia Today

I a pas de revista d’aquel tipe pels francofònes en Catalonha, alara que son autanplan nombroses, per contra i a un Institut Français que s’interdit de comunicat en catalan…

I a una revista anglofòna en Occitània qu’explica qué ? Çò que los Occitans an pas jamai comprès : l’occitan interessa totas las populacions que vívon en Occitània, e pas simplament çò que los nacionalistas e etnistas franceses díson «les occitans de souche», ia pas d’occitans de soca, ni una lenga occitana uniformizatriça, mas simplament una lenga unica ; l’occitan es la lenga de totes-as que vívon en Occitània.