Quand lo jornalista fabrica una opinion politica sense saber

#Premsa #Presse régionale -Mèstre Jourdain fasiá de pròsa sense saber. La Montagne tanben …

Aital lo jornal La Montagne publica una informacion importanta per tot Occitània ; lo cap menaire de la Patrouille de fRance es … corrézien.

Vist que la Corrèza (departament-riu) es en Lemosin e que lo Lemosin es en Occitània ; lo cap de la Patrouille de fRance es donc occitan.

De la meteissa manièra que Le Massif Central es sonque central per fRança, nos fau indica que La Montagne es lo Massís d'Auvernhe. Se s'emplega una semantica o l'autre, vesèm aviat la tendéncia politica del jornal en Occitània. La Montagne serà alara un jornal del centre fRança o del nòrd... d'Occitània.

Bon mas la Corrèza es al nòrd de l'Òlt, o del Carcin naut (Cáurs), e la vida a travèrs de Dordonha cámbia gaire se lo ciutadan es de Sarlat (Peirigòrd) en Novèla Aquitània, Briva (Lemosin) en Novèla Aquitània, o Gordon (Carcin Naut) en Occitània (pichona, o region administrativa francesa).

Lo concepte de Corrézien es tanben un concepte bonapartista, o d'institucion novèla per la civilizacion occitana de Lemosin. Lo fogal important dels Trobadors en Lemosin es talament grand que pòrta la civilizacion occitana fins ara, Occitània granda, mas (anti-Istòria jacobina) pas un Trobador es Corrézien !

Escriure de tala manièra es dire Finistériens pels Bretons de Lenga bretona ; sona mal en Bretanha. Escriure de tala manièra es dire Haut-Rhinois pels Alsacians de Colmar ; sona mal en Alsàcia. tal coma los vièlh Midi-Pyrénéens sonava mal dins la boca del sistèma politic o dins los tèxtes d'en Martin Malvy, lo darrièr president d'aquesta region jacobina ; Etc.

Ara dins la region administrativa francesa Occitània, sèm OCCITANS e OCCITANAS, mas simplament quora escrivi aquestas linhas soi Occitanista. E la semantica es similara a la semantica qu'explica çò dels comunistas es lo comun (la devèsa), çò dels socialistas es normalament lo social (pas lo liberal), etc.

Escriure Corrézien es un engatjament politic de sotmission al sistèma prefectoral francés, es un punt de viste politic. La Montagne parla de Corrézien, La Montagne es un jornal engatjat dins la collaboracion francesa, un jornal que fabrica una departamentalizacion de las identitats e tanben oblida de donar una informacion suls Lemosins famoses en Occitània a tot Occitània. Es un jornal d'engatjament francés, nacionalista francés, que o nègesse es normal, mas es realitat de cada jorn en Lemosin.

Le Populaire farà parier, mas es pas tanben popular per s'imposar a totes los Lemosins, Occitans dal Lemosin. L'Écho du Centre nos indicarà tot parier. Centre-Presse farà parier en Roergue... etc.

Claude Duneton dins lo libre Le Monument nos explica que los Lemosins son Occitans ; se parla de la guèrra qu'avèm menat per ajudar los Franceses a combatre l'invasion prussiana de 1914/18. Yves Rauzier, professor de Bordèu, vos podrà explicar melhor sus totes los monuments bastits aprèp aquela guèrra per mostrar l'engatjament occitan per la guèrra nacionalista dels Franceses. Èra plan per rason etnista qu'an pensat la guèrra contra l'impèri germanic.

Istòria de las religions en Occitània

Ai gaitat aquel programa, o conselhi, malgrat que fauta las mapas istoricas per melhor entendre la situacion istorica e politica del vilatge, dels tempses de las creacions. Es un programa d'ARTE TV, suls vilatges de fRança. Anuèch lo 29 de mai se passeja en Droma-Provençala, Èst-Occitània.

Dins lo temple protestant lo prèire assegura que la Bíblia (que mostra, veire fòto d'illustracion) es en francés e "la primièra Bíblia -bien sûr- en lenga vulgara"... data de 1678! Èra dins la lenga del rei (e segur que ne fau dire mai) ; mas passèm car a Lo-Puèg-Laval la lenga vulgara èra la lenga dels trobadors e pas la lenga del rei. - Detalh un : la Bíblia primièra en lenga vulgara (e lenga del país de Lo-Puèg-Laval) es estada la Bíblia dels bons cristians o "catars" del IX, X, XIen sègles. - Detalh dos : lo sol exemplar que damora es de Lyon, car al moment pas brica lo reialme de fRança (se cerca encara moneda per l'editar tornar, un exemplar damora, sonque) ? - Detalh tres : Joana d'Albret a demandat la traduccion pels protestants de la Bíblia en lengas basca e bearnesa (occitan de Bearn). Fau donc informar la glèisa protestanta de fRança que li fauta elementS de coneisséncia de l'istòria de las religions en Occitània. fau notar que la Bíblia de Joana d'Albret èra la Bíblia d'un Estat independent protestant oficialament, e que la caça als Catolics an debutat quand los catolics an caçat los protestants del damorat d'Occitània ; l'istòria d'#Occitània [#Occitanie] fauta d'ensenhar dins los convents #protestants per Droma e Ardècha [#Drome et #Ardèche], e l'ensems de Provença [#Provence ].

Un prèire del Gavaudan me confirma d'autres detalhs : Lo calvinisme a tradusit en lenga del rei es pensar s'adobar las bonas vistas del rei dels Francs, rei dels Parisencs e de l'expansionisme borbonic en Occitània ; faliá conviure al melhor ambe la violéncia del rei François Ièr, qu'a probat ambe l'edicte de Villers-Cotterêt sa gaire pichona volontat pacifica per imposar una lenga : mas la tòca politica a pas capitat, vist los chaples ordenats contra los protestants, pels poders imperialistas reials francs ; fau notar que lo cambiament de religion aviá notadament consequéncias grèvas sus l'administracion del reiala ; èra pas simplament un pantais reial d'aver solament la religion del rei, l'ecclesià èra una administracion pel rei dels Francs, dels Parisencs ; aiçò tanben es d'ensenhar dins los convents protestants.

Fau notar tanben que los Vaudeses (sortits violentament d'Occitània per la fòrça del rei dels Francs) an finançat una Bíblia que n'èra que per els. Los Vaudeses o Valdeses, los de las Vals.... literalament.

Dins lo temps protestant lo prèire assegura que la Bíblia (que mostra) èra en francés perqué la region èra « naturalament » francesa dins lo país de Droma e donc un espaci politic del rei dels Francs, dels Parisencs. Çò qu'es una error istorica granda. Se trapa que Provença èra pas gaire que tèrra de guèrra entre lo Rei dels Francs e los poders politics de Provença...  e que la val de Lo-Puèg-Laval èra una terminèra de la guèrra.

Ai sul pic notat aiçò sus la meuna novèla pagina Linked In, vist que soi estat fòra bandit de FB. E lo bilhet aquel serà mandat sus PInterest e Twitter.

Fau notar que Linked In a pas encara acceptat la lenga catalana, ni l'occitana.

Los debats o juecs republicans franceses

Ièr ai agut la chança d'aver la visita d'un amic, pila a las 21h00 e sèm estats al restaurant, puèi un bar dels vins occitans, e alara fins finala avèm fait la nuèit dinca 7h00 del maitin ; aparentament ai res perdut dels juecs debatics republicans franceses.

Lo divertiment o juecs o aquel puta de faure (personatge occitan de Gavotina, nòrd-èst d'Occitània), o los movements folastres sus aquel programa especial de la TNT, aqueles jocs animats (dels pichons candidats e dels grands candidats del jacobinisme), aqueles laus difusats en Occitània dal centre (administrativa francesa), me fautèran pas, e quitament faguèron que lo pijamà èra necita per plan dormir davant la television francesa d'ièr.

E al maitin, malgrat la nuèit longa e blanca, a las 7h45, una amiga me manda un sms per m'indicar l'ugéncia de crompar Le Canard Enchaîné, lo guit parisenc encadenat (que faudrà un jorn liberar del jacobinisme tanben) ; podèm pas dormir tranquilles !

Crompat a las 9h, me fau un jorn dormir (!), ai çaquelà una granda novèla : Lo Guit Encadenat es indispensable per entendre melhor lo debat d'ièr, e sense l'aver vist a la television. Tot parier sul net, lo vièlh còrb del jacobinisme de la Vendèa sotmetuda, de Villiers que sus You Tube explica coma los sondatges son crompat pels partits politics rics e venduts apuèi a la premsa per ne bastir una partida de l'opinion ; Dins lo Macron tot es bon, coma indica lo provèrbi recentament reviscolar a la seguida del Macron qu'es un gropeton nacional a el solet, e acompanhat de tot çò qu'a jamai poscut far foncionar lo bordèl jacobin francés.

Quand l'immunitat obrièra exista pas dins la santa republica jacobina, segon Philippe Poton, fau notar que l'immunitat còrsa tanpauc, mas digun per zo dire ; digun tanpauc a la cadena BFMTV per pausar una question sus l'ecologia, ni tanpauc una question sul jacobinisme francés, nimai sus la diversitat lingüistica dins l'impèri republican francés, oltra-mar o dedins lo continent europèu e pas sonque en Iparralde e Corsega, coma Jean Lassale l'oblidós de l'occitan en Bearn, o del Breton, o del Catalan, etc. Es clar que 77 lengas de l'impèri republican francés son pas causa importanta, levat per l'UNESCO, çaquelà ; mas qu'«anèm fotre d'aquò dins la "seriosa" campanha electorala francesa ?».

Quand se castiga dins los mèdias franceses la soma a donar Guiana dita francesa (Péyi), los meteisses ministèris donan una soma bravament mai superiora a Bretanha, alara que Guiana (Péyi) es de dimension similara a Àustria. Quand se castiga lo pòble de Guiana (Péyi) se castiga l'irreverància politica que son a fabricar contra lo jacobinisme francés, e l'arrogança disimulada dedins una selha politica sonada « civilisation française ».

Ai pel moment, pas legit sus FB, G+ o Twitter una sola frasa qu'explica que Macron es estat bon, e çaquelà se confirma qu'es tanben un objecte d'umor en creisséncia.

Lo vent es lo principal instrument del personal politic francés en campanha electorala. Un còp elegit, lo vent es folastre e se perdrà entre los tucs de la santa geografia politica republicana, pendent las legislativas en junh 2017.

Un pauc coma los « grands » candidats Marine Le Pen e la sigala François Fillon que sobreviu ambe las grandas largessa dinerièra de la santa republica francesa.

Ièr ai pas poscut gaitar lo debat, un accident de parcors dins la vida del ciutadan (per fòrça) de la santa republica francesa. E soi pas lo solet a aver agut un accident, ièr.

Lo resumit en francés me sembla plan per l'accident meu ; de creire que l'accident republican francés es un accident coma los autres.

Faudrà al final pensar, reflechir : mas diable per quí vau votar ?

E la question èra dins lo cap de mantunes electors e electriças qu'an gaitat lo debat d'ièr, o pas.

De quina manièra far saber que la cresença en François Fillon es pichonetona ? De quina manièra faudrà far saber que la pòst-ruralitat simpatica d'un Jean Lassalla anima los debat mas far paur quand sabèm çò que faguèt el dins las valèias pirinenca de Bearn ? De quina manièra un Philippe Poton accepta la burqà per las femnas ? De quina manièra un Benoit Hamon se batalha per capitar de far passar l'idèa del Revengut Universal, alara que François e Penelope l'an trobat a nautor de 5000 € / mes dins las estructuras representativas de la santa republica ? De quina manièra Marine Le Pen nos farà engolir que son programa es pas de vent de Mistral que bufa freg sus Provença e Lengadòc ? De quina manièra lo fascisme d'UPR es preste de remplaçar una supausada « moderacion » del Blau Marin ? De quina manièra lo feminisme de Lutte Ouvrière capitarà de nos donar lo feminisme coma una asirança politica ? De quina manièra Dupont-Aignan capita de nos interessar quand nos parla que de la fRança jacobina etèrna ? De quina manièra un Cheminade serà melhor president que quand èra naut-foncionari de la santa republican jacobina ? De quina manièra d'illusionaista Emmanuel Macron nos farà una nostalgia dels tempses pompidolian al XXIen sègle ? De quina manièra lo « devengut simpatic » Jean-Luc Mélenchon peta l'ecran alara que li fau capitar de petar l'Union Europèa dels merçants e de la defiscalizacion modèl installat per l'UMP-UDI-PSf-PRG-MoDem d'un Junker luxemborgés ?

Pendent aquel temps, las flors que Putin refusava a fRança pendent los atemptats vièlhs, els los pòrta a Sant Peterborg ! Pendent aqueles tempses, la violéncia extremista contunha, en Síria-Kurdistan, Iraq-Kurdistan o al Iemèn, en Afganistan o al Còngo, o en Assawad (Nòrd del Malí) ... quand la democracia es pas per totes, mas simplament per una casta que passa a la television ambe un sistèma jornalistic que sembla pastat de fauta d'imaginacion per pausar questions impertinentas.

Anar dins lo jardin municipal per pensar a tot aquò en oblidar la pollucion que se fabrica sus la rocada de las grandas vilas d'Occitània.

Cromptatz Lo Guit Encadenat per aquela frasa -al mens : « Malgrat 24.000 € mensuals, se bota "pas res coma argent de costat", Fillon nos aurà .... res estauviat !» mercés al Guit d'aver de l'umor de campanha, e bravament al delai ambe la provençala Marion : « lo felheton de familha contunha al FN Marine Le Pen vòl transformar Marion ... en nièce détachée [traduccion impossibla]!». Se podiam destacar Occitània de tot aquel bordel ?!?! Quin grand plaser me fariá.

Urgéncia internacionala, crear un dreit per divisir los Estats imperialistas

Anuèch es un aniversari important per Lituània, la violéncia sovietica e militara contra lo pòble de Lituània a liberat un pòble (aquel violéncia es presada per una elitocracia jacobina francesa, sovent d'esquèrra e ges pragmatica parisenca), aquela libertat es estada obtenguda car la flaquessa de l'administracion d'Estat sovietica èra abaissada, mens fòrta, Lutuània se libera. Ara aprèp 25 ans, vesèm dels regionalismes d'Estats centralistas d'expansion (Anglatèrra, Rússia, França, Itàlia, Espanha, ex-impèri austrico-ongarés, ex-impèri suedés, ex-impèri otoman), tornar als grands dracs dels imperialisme vièlhs ; es donc urgent de trobar un biais pacific per enlevar lo monopòl administratiu centralista, bonapartista, centralista, a d'Estats qu'an pus d'interès pels pòbles concernits, e sobretot que son un problèma per la democracia ; anuèt es moment de gaitar un filme sus ARTE+7, tèma: la vida d'en Stefan Sweig, e la déchéance de la nationalité portada per la politica Nazi de las annadas 30, e qu'entendèm sonar encara dins la boca d'un govèrn socialista parisenc al XXIen sègle ambe un ministre francés d'origina «espagnole».

Lituània es un pichon territòri comparat a l'ex-URSS, e segon los imperialistas franceses cal un territòri grand per èstre independent ; donc totas las rasons del monde son donadas pels imperialistas, o jacobins, o regionalistas d'expansion, per non pas cambiar lo monopòl de la lora administracion (prefectorala o pas, militarista o dictatoriala o pas) sus un territòri sotmetut, pacificat al modèl romanic, ges romantic, sotmission d'un pòble capbaissat sempre per la fòrça e contra la democracia, lo poder al pòble concernit ; e pauc impòrta sa dimension territoriala, geografica, car Montenegro amerita autanplan d'èstre independent que Mónego o Andòrra, Liechtenstein o Luxemborg, Comòras (sancièra) que Kanaky, Corsega que Djibotí, etc. O Argèria que Marròc o Tunísia.

Los vièlhs sistèmas de descolonizacion devon èstre modernizats, e ajudar a crear la liberacion de novèls Estats, puèi ajudar a l'organizacion entre els ; car un Estat es pus independent tal qu'o pensava lo monde al XXen sègle.

Lo monopòl administratiu se dèu criticar, reformar, autanplan coma lo modèl monopolistic de las entrepresas sus un mercat.

Avèm dins lo futur, una Espanha que cambiarà :

 O un Reialme Unit -UK- tanben que cambiarà :

Mas dins las democracias se discuta, se parla, en Espanha : NON, e pauc impòrta la color del partit al poder (Vox, pòst-franquista, PP, PSOE, Ciudadanos, Podemos, Quicòm en comun, o compromis en comun); sembla que l'afar politic de l'arribada dels nacionalistas en Corsega s'encaminèsse al meteis avuglament francés, qu'un Frnaçois Mitterrand coma ministre d el'interior francés abans 1962 !

Es clar qu'aque problèma es tanben las causidas de creacion d'Estat contra l'impèri otoman, e la regulacion a faguèron los imperialistas europèus, e donc avèm un problèma dins l'Orient-Mejan. Mas los Estats (ancian o novèl, francés, ongarés, slovac, sloven o polonés, arabic sunista, walafista o un Estat sionista), vision hitleriana, pur etnicament o religiosament, es una estupiditat europèa tanben.

Donc al nivèl mondial, i a urgéncia de pensar a redefinir un Estat de dreit, de fondament plurinacional (antopologicament), e sobretot un biais de crear Estat(s), o fusion d'Estats, per poder evitar los chaples, las violéncias, una vision militarista o bonapartista del poder politic.

 Es qu'un regime politic internacional podrà ajudar a la patz sense crear aquel dreit dels pòbles per se liberar del monopòl d'una administracion jacobina o imperialista ?

Michel Rocard : "Lo camp en fàcia [...]

Dins una reünion publica David Grosclaude se questionava : quina dèu èstre la novèla estratègia per passar del #Mespresat al camp de la #Dignitat.

Michel Rocard acaba de passar per Corsega, per assajar de donar vam a una idèa : las revendicacions còrsas son legitimas e el donc seriá una ajuda dins «lo camp d'en fàcia» ; qual es aquel camp d'en fàcia ? David Grosclaude l'a plan determinat dins la reünion de divendres a Tolosa, e es plan conegut per los que me legísson sus 7Seizh.info en francés o en occitan sobre aquel blòg.

L'occitanisme modèrne a pas acabat de fargar aquel tipe d'encontres que Corsica Libera a donat a Bastia ièr. l'occitanisme modèrne a çaquelà mestièr de formacions en sciéncias politicas (per non pas se sotmetre, mas per revendicar en positiu, e en #dignitat, e d'encontres coma aquel qu'es estat fargat a Bastia, per Corsica Libera.

Dins l'entrevista de Alta Frequenza, Michel Rocard explica que lo procèssus de Corsega es «novèl» (pels jacobins, clar es vertat!), e que ne serà un element de la melhora compreneson a París, portar lo messatge aprèp l'aplec de ièr a l'Assemblèa de Corsega.

Del meteis biais, la lenga occitana pausa un «problèma lingüistic novèl» per l'Estat francés, li caldrà pagar per l'occitan per la fòrça de la lei sus los Oficis Publics ! O explica tanben David Grosclaude. E alara aquel fenomèn qu'apareis oficialament dins los tiradors administratius franceses non podràn pus èstre oblidat, aprèp la cauma qu'es estada sostenguda mai per las elegidas del sistèma republican francés que pels òmes del sistèma republican francés. E coma lo sistèma francés es un sistèma masclista ; n'avèm pas acabat, aquí es ieu qu'o esscrivi.

David Grosclaude a castigat los donaires de leiçon republicana, i a un jacobin e extrèma-nacionalista Jean-Luc Mélenchon qu'a agut las aurelhas qu'an degut siular, mas serà pas solet aital ; e lo Conselhièr Regional d'Aquitània a afortit que «republican, l'occitanisme, l'es tanben», e pas simplament perqué lo messatge es portat ara, mas perqué «lo republicanisme es nascut en Occitània», la «sorga francesa del republicanisme es OCCITANA», mas coma sovent l'interpretation parisenca -dels donaires de leiçons- es maissanta, adaptativa al regionalisme d'expansion parisenca, a l'etnisme parisenc ; e l'etnisme parisenc s'installa dins la constitucion sonque en 1992 (!), las basas son de 1792 ( o ai sempre explicat sus aquel blòg, los Franceses nos an panat la democracia e nos an imposat una «leçon de république» en monopolizar la transmission dels sabers en sciéncias politica, lenga, e istòria.). david Grosclaude afortís «sèm tanben ciutadans», citoyens que vòtan.

L'idèa d'un comitat republican per la signatura de la Carta Europèa de las Lengas #mespresadas es donc nascuda al fial del moment tolzan.

Mas coma n'avèm pas acabat, que nos sauràn aucupar sul tèma:

1 / de quina manièra melhor fargar una politica de mesa al punt republican portat pels Occitans, pels occitanistas ? En tota gentitud republicana e democratica.

2 / Michel Rocard explica que nos cal un relai per portar lo messatge dins las aurelhas dels amagats republcians que nos vòlon donar leiçon, Michel Rocard per Corsega es un bon intermediari, quí serà l'intermediari per Occitània ; sèm mais que dos departaments ! Un pauc coma per l'ancian regime...

3 / Senon mantunes seràn clars, e las colors del problèma seràn botadas, e lo problèma es pas los Occitans, lo problèma es lo jacobinisme francés, l'etnisme d'expansion parisenca del patois académique e d'una casta similara a la casta de l'ancian regime, es lo «camp d'en fàcia [...]» :

La nocion francesa de ‘Le Peuple’…

S’es pas lo pòble dels catolics, coma díson cada dimenge a la messa dels papistas, nos podèm questionar sobre aquestas modèl de pòble que se pensa a l’unitat per un Estat plurinacional francés.

Se dins un Estat plurinacional frnacés, se parla d’un sol pòble es la definicion assimilacionista d’Ernest Renan e maurici Barrès que se parla, e dons es la lista de las destruccions nacionalas programadas per fRANÇA dempuèi 1792, per una dicha republica que dona pas brica la paraula a totes los ciutadans sobretot se párlan pas francés. E quitament se párlan pas francés, aqueles ciutadans auràn la propencion d’èstre en primièra linha per crevar per las «frontières naturelles» del nacionalisme a la Jeanne d’Arc, pietadós.

S’i a lengas dichas regionalas (zòna administrativa de l’estat centralista, del novèl empèri republican, aprèp lo reial), i a donc nacions diferenciablas ; e s’o son pas en realitat politica, es un nacionalisme d’expansion qu’explica que «cal parlar la meteissa lenga per se comprendre», es de dire escriure las leis dins la meteissa lenga reiala per aver «leis similaras» e una supausada melhora compreneson (es oblidar al XX sègle la guèrra entre Sèrbs e Croats qu’an la meteissa lenga en partatge) ; es l’argument de 1792, per imposar la nacion etnica francesa a tot l’Estat, es de l’etnisme aplicat a la republica ; sèm damorat en 1792 ambe los dos documents prepausats aquí sul bilhet.

Çaquelà, abans 1792, e aprèp 1789, èrem, los aujòls occitans, devenguts ciutadans, aprèp èstre estat subjectes del rei, e alara los ciutadans èran actors de la ciutat, contra-rotlaire d el’Estat dich legal novèl ; plan segur la discriminacion èra encara vigenta per las femnas… Res es perfeccion ambe fRANÇA, caldrà esperar 1945 !...

Lo dire sampitèrne de la nocion de «le peuple», entendut a cada moment dins los mèdias franceses, son la realitat del nacioanlisme d’expansion etnica parisenca, es de potinga politica que fan pauc a pauc creire que sèm una sola nacion (lenga e cultura) e donc destrusir lo sistèma plurilingüe de l’Estat francés. Lo modèl francés es la destruccion de la divertsitat dels emplecs lingüistics, a l’oposat dels sistèmas practicats per Provènça, Aquitània o Navarra.

La question de las «langues» dicha «régionales» es pas simplament una question d’ensenhament, donc es pas sonque los professors de Montpelhièr, comunistas, plan segur, qu’an lo dreit de poder pensar lo politic a prepaus de las lengas e d’una politica reala en l’Estat centralista francés o dins las regions. parlar de «langues régionales» es jà aver un punt de vista politic, l’ai jà tractat sul blòg aquel, mas sembla que los professors de lenga occitana aguèsse l’interdiccion de prepausar una vision politica diferenta de lo acceptat pel sistèma francés imposat en Occitània, per la fòrça armada o la fòrça dels pòstes dins lo sistèma administratiu francés.

Lo pòble dels Franceses es un pauc lo pòble catolic dins l’Estat de la tolerància pels Protestants e Jansenistas. «Se los Occitans podiá crevar per daissar la realitat francesa espelir dins la melhora republica del mond !» tot aniriá melhor; l’ai pas encara entendut, mas la precipitacion de mantunes per explicar a un ciutadan occitan dins un reünion publica –ciutadan qu’a gausat parlar- qu’es un francés, que o volguèsse o pas… sembla un nacionalisme per assimilacion forçada.

 

Lo concepte francés de «Le Peuple» es lo cementeri per la nacion occitana. Cal votar per aiçò ?

Tour de France : Censura de la television francesa

Lo ‘Tour de France®’ passa en Occitània, la television francesa amaga las bandièras lengadocianas installadas sul bòrd del camin ; i aviá mai de 50 bandièras sul darrièr quilomètre prèp de Montpelhièr. Pels Pirinèus, la causa es estada similara, militants de Libertat avián fait lo camin per mesurar l’identitat escricha del camin…

De que podèm esperar ? la companhiá d’Estat France Télévision es nacionalista d'expansion, fabrica programas ambe una linha editoriala clara. Se parla dels regionalismes bretons o bascos, còrses o alsacians ; dins un recanton de fRANÇA, pausa pas gaire problèmas… Mas l’occitanisme qu’es pas un regionalisme, aquò’s un problèma per una television que pausa clarament sa linha editoriala en destrusir una lenga, l’occitana.

Alara se podrà melhor entendre perqué la Catalunya Informació franceja las prononciacions de las ciutats que son estadas estapas del “Tour de France®” en Occitània. Es estat tanben una pietat radiofonica.

Podèm tanben assegurar aital que fRANÇA es pas una ciutadnetat, es un mercat per un nacionalisme d’expansion parisenca. Lo “Tour de France®” n’es la veirina.

Alara, coma Occitan (parier per las Occitanas que vòlon) censuri lo “Tour de France®”, gaiti pas la television pendent un mes.

-°-

De la censura tanben pel subjecte següent :

Es complicat de tractar, levat que quora son jornalistas del sistèma, ne fan mai que la nòrma… informativa. Anuèch, seriá plan d’aver lo compte dels suïcidis en preson republicana francesa sul ecrans de totas las televisions parisencas.

Triste es lo cèl republican francés, e pas sonque pels presonièrs politics bascos o còrses.

Vauban e los jornalistas franceses

Segon Machiavel l'Estat modèrne s'installa per la violéncia, aital faguèt França ambe las òbras de Vauban.

Recentament un grope de franceses an demandat que las òbras de Vauban siaguèssen botada coma patrimòni de l'umanitat (vist çò que ne fan los politics catalans e espanhòls, es benlèu pas una securitat segura per la lora perennitat !).

Aital èra pensar valorizar un patrimòni nacional, cocoricò ! ( un gal ambe una bandièra blava-banca-roja al c... e l'imne al bec )

En consequéncia mantunes catalans se son despertats per manifestar las loras desaprobacions per aquesta iniciativa francesa que botava una lutz, novèla e positiva, a l'imperialisme francés e pas brica a la barradura politico-economica de Catalonha, que a matat tot lo territòri pendent dos sègles ! N'an jà fait lo resson mantunes blògues.

Mas aquò los istorians parisencs, franceses e nacionalista (pleunasme) n'en sábon res, o non ne vòlon saber res.

Lo numèro de La Setmana (n°620) pausa la vertadièra question es que lo Vauban es patrimòni mondial ?

La rason explica que es mai conegut que d'autres, mas simplament es un copista ambe la moneda d'un Estat mai ric. Aital se presenta lo bastiment comandat per Enric d'Albret e Margarida de Navarra, aiçò a Navarrenx en Bearn.

Donc, bastir de faiçon novèla èra pas novèl, bòrd qu'es estat fait en Bearn entre 1542 e 1549, al mens, mas benlèu tanben en itàlia abans ... Vauban trabalhèt entre 1653 e 1659 coma ingeniaire de la França violenta car se fargava un Estat expansionista ...

E coma moriguèt fa tres cent annadas, un jornal d'esquerra lo Nouvel Obs ne fa tres paginas, sense res dire de la campanha dels catalans, nimai anar a Catalonha del nòrd veire, sonque per glorificar la seuna òbra, toristicament polida (es vertat). Es una pauc coma las bandièras e l'imne de la Ségolène Royal, de nacionalisme d'esquerra francesa !

Per clavar, se cal demandar perqué la campanha dels ciutadans catalans a pas brica trapat de relai dins la premsa d'esquerra francesa ?