Exportar la terror arabo-persana sul continent nòstre, perqué ?

L'islam, los afidats de l'Islam, totas capèlas confondudas an importat en Euròpa, la guèrra de religions que faguèron jà entre Iran e Iraq pendent annadas. E que fan actualament al Iemèn, en Iraq, e en Síria. Fau dire que los imperialismes europèus -que los poders nòrd-americans se ne fan jamai los descendents, mas qu'o son per consequéncias lingüisticas e lo desvolopament d'una manièra de veire lo dreit internacional- an tanben trabalhat per installar l'incertitud politic dins aquelas tèrras de l'ancian impèri d'Alexandre. Sus aquel bodèl politic arriba la vision germanica e las consequéncia dels netejament radicalíssim contra la comunautat josiva, e donc la creacion d'Israël ajudat per la diplomacia anglesa en tèrra de Palestina, coma s'èra tèrra incognita ; la pensada es pas novèla foguèt la pensada dels Castilhan e Portugueses quand son anat conquerir las tèrras d'America ; lo concepte de barbaritat romana l'aplicavan ara los imperialistas de tot escantilh del continent europèu.

______________

L'Aràbia Saodita arresta las relacions diplomaticas ambe lo Quatar perqué finança lo terrorisme. 

Fin de la nhòrla.

 ______________

Fau rire de tot ? L'afar fa gaire rire a Teheran ... nimai a Moscó que son dedins aquel bordèl o al lindal del sistèma e cadun vóler instrumentalizar coma lor agrada, en foncion de la politica interna.

Los reialmes àrabs an mestièr de personals per bastir Estats (ambe la riquessa del petròli), e lo basteson de l'Estat fauta d'idèas de la generositat sociala (los migrants paures venon de la pòrta asiatica de l'Impèri d'Alexandre, e son forçadament mal pagat dins una societat quasiment medievala) ; tot es per una casta que d'argent n'a a bodre... alara de que far d'aquel argent, d'aquela finança : perqué pas finançar l'ideologia musulmana qu'es l'èime arab peninsular de sempre. Se finança plan la creacion d'entrepresas dins las banlègas europèas !

La fauta d'educacion dels pòbles de religion musulmana, es entretenguda per la colonizacion vièlha al Magreb e al delai (Argèria, mas tanben Marròc e Tunísia, mai tanben dins las tèrras d'oltra-mar miègeterranèa a l'Èst) a fabricar las iras intemporalas que sortíscan ara ambe la circulacion de l'informacion per Internet e donc pauc contra-rotlada, mas tanben las armas que son vendudas pels Europèus (de Brest a Litov). Fau oblidar que l'impèri turc a debutat l'educacion dins aquela zòna, e que la causida politica e diplomatica -pendent la guèrra de 14/18 puèi de 39/45- foguèron los problèmas qu'an destrusit aquel sistèma qu'èra devengut virtuós per çò que concernís l'educacion per una granda quantitat de populacion.

La destruccion de l'impèri otoman es degut tanben a la volontat de poder imperialista, dels poders de London e de Paris, per contrabalançar l'arribada dels nòrd-Americans, Estanusians, coma concurrents, quasiment forçats pels poders imperialistas japoneses (version asiatica dels Europèus). E ara lo poder nòrd-american assaja de potingar las destruccions europèas sus aquel espaci politic perso-arabic ; sense capitar mai sul tèma. E lo poder rus tanben -se lo consideram coma imperialista e colonialista, o son- es en causa sus aquel terrenh per potingar de la pus maissanta manièra possibla sus aquel terrenh dels pòbles musulmans entre Ocean Atlantic e Ocean Indian. Sèm dins un espaci 80 % de l'Impèri Perse.

 

Teresa May, al cap de l'Estat imperialista londonian, e que fabriquèt un comunautarisme musulman en Anglatèrra ambe sa politica liberala e per assegurar una vièlha vision imperiala londoniana, puèi qu'èra supausat modelic comparat al modèl dit francés d'assimilacion laïca, explica ara que fau limitar los escambis d'idèas per Internet. Los poders angleses an limitat los fluxes de la migracion (venguda del continent europèu) causa de la politica dels politicians arabo-persas (quasiment l'impèri d'Alexandre tòrna aital en listar los problèmas que los Estats farlabicats per la colonizacion anglo-francesa a fabricat). Los poders angleses veson pas problèma a la circulacion dels capitals arabo-perses dins la borsa de Londras, ne vívon !

Teresa May parla pas de limit ar los escambis de capital.

Quinas solucions ?

Dins aquel bordèl, la politica per estauviar la crompa de petròli es una granda solucion politica per l'ancian Impèri d'Alexandre e alara benlèu que las estructuras cambiarà e nos faràn mens de mal qu'actualament.

La veitura electrica es alara una solucion diplomatica... e ara fasèm d'ecologia ? Quand lo trabalh, lo luòc de trabalh serà pas elonhat del luòc de vida de cadun e per totas las populacions (obrièr o quadres) ; mens de despensa per las familhas per crompar de ... petròli ! Quand las usinas tornaràn als pès de la consomacion, los transpòrts auràn pas mestièr de fabricar finança per un Estat d'Egipte que capita pas de s'organizar per far viure sa populacion granda.... Quand las usinas de la consomacion, o supermercat -modèl mondialista francés- serà pus que botiga del barri ont la populacion viu .... i aurà pus mestièr dels transports dels dissabtes, e sobretot mens de taps de circulacion aqueles jorns per dintrar al supermercat e als estadis de rugbí o fótbol.

etc.

L'ecologia participa d'un retorn de la vida d'estauvi prèp dels pòbles, e la fin dels conflictes que l'imperialisme europèu o pòst-europèu a creat.

Un atemptat caça l'atemptat de Niça

Un atemptat de nuèit encara en fRança, coma lo Parlament de 1939 donava los plens poders el «gente» Philippe Pétain, lo poder socialista (Parlament e govèrn) fabrica una politica de l'«État d'urgence», dirigida per una administracion que sap pus que fa d'aqueles pòbles «amb problèmas», la ciutadanetat francesa. E lo politic qu'a pas cap idèa d'una politica pròpria fa fisença a l'administracion militarista francesa, parier que lo Parlament de 1939 fasiá fisença a Philippe Pétain e l'«État français». 

Ni l'«État français, ni l'«État d'urgence» an provat una mendra eficacetat per tornar la democracia, nimai per tornar la dignitat a un pòble manipulat !

Dinc aquel Estat novèl qu'es supausat èstre d'urgéncia (dempuèi qu'un atemptat a tocat Paris, alara que sabèm qu'a debutat a Tolosa ambe l'afar Merah, aquò farà ....), avèm donc lo retorn de las milícias, de las perquisicions modèl ancian regime, d'una fòbia institucionala car lo pòble (unic evidentament) fa paur a la generacion politica dels partidocratas. La jacobiniá e sa casta a paur, paur a totes los nivèls, mas sobretot a paur del pòble, e sobretot aquel que vòta pus, car favoriza lo vòt FN, l'enemic de l'interior (ne fau aver sempre un - lo FN en blau marina a un conservatisme, l'enemic es exterior, es immigrant).

 De la guèrra al «communautarisme» (tal que France Bleu emplega lo mot, Radio París es tornat dins la semantica) es tornada dins lo camp del verbiatge d'extrèma-dreita ; i veson una escasença, tornar al poder ; totes los instruments institucionals de repression son, dins la nuèit passada, installats democraticament per una representativitat qu'a paur per sa sentat electorala, e sa sobrevida politica.

La crisi politica genertalizada es volguda pels terroristas de l'extremisme d'Orient-Mejan e fabricat -via Internet- dedins una populacion escolarizada per la santa République française. L'ai sempre escrit, lo problèma de la ciutadanetat musulmana es sa fauta d'educacion politica, istorica e quitament geo-politica, al mens 3 generacions de problèma educatiu francés. E amb aiçò, soi segur que soi dins lo camp capitolat per Barcelona, Lo Jornalet, d'islamofòb.

Veire la realitat en fàcia, l'extremisme serà pas oblidat per las santas leis republicanas e jacobinas ; fau un autre sistèma politic, fau cambiar de sistèma (pas pus de reforma), e donc fau urgentament la fin del sistèma politic francés, la fin del somiat passat republican que fau ; pas lo retorn de las estupiditats de 1939 ! Ni besonh d'una messa catolica per compassion a Niça, alara que la messa ortodòxa amerita pauc d'interès del personal politic qu'es lo primièr a se dire laïc, çò que son pas jamai estats, ni vengut del pòble (etimologia de laïcos en grèc), ni de religion non catolica.

Lo personal politic al govèrn es en causa, mas la dreita es pas melhora, farai un apondon long sul tèma.

Niça soi en dòl, duelh per tutes/as, mas en dòl per èstre estat enganat per las institucions francesas, dempuèi 1870 ; e Occitània granda dempuèi 1792.

Un atemptat referendària francesa, bonapartista, que se paga en 2016, encara e encara. Los atemptats a fabricat lo centralisme francés, ne fan una pregària perqué damora cada vagada que van al monument Mort-Pour-La-France ; la democracia es mòrta ambe l'atemptat de Niça, car los Franceses ne fan la gestion republicana.

_°_

Dins las listas de las estupiditats politicas, los elegits UMP-UDI-Les-Républicains ne faguèron tonassas ; vau creire que vòlon emplenar Le Canard Enchaîné de la setmana venenta.

Las mai estupidas son Guaino e Barèges que vòlon armar la populassa, evidentament de lor camp, per far la guèrra a l'autre, plan segur ; Barèges de Montalban deuriá saber çò qu'es una guèrra entre catolic e protestants ... dos camps armats. Evident, es una solucion contra lo caumatge !

Mas avèm tanben una patologia clara per non pus aver de memòria politica, Nicolas Sarkozy :

 

E dire que coma ciutadan, li pagatz una retirada dracosa per nos messorguejar cada jorn sus TF1 o totas las televisions de fRança !

O aquel elegit de Niça, motorista de tria, que parla sovent, mas qu'oblida aviat çò que dís ; malastrosament es lo cumulardòc Christian Estrosi, lo president de l'aglomeracion de Niça, e qu'a demandat a cònsol actual de Niça de se calar.

o aquel qu'es president del Conseil départamental qu'explica seriosament :

Aquel a votat leis, e n'en sap pas lo contengut ; patologia : cumul dels mandats. Ièr la votèt l'ineficaçetat «État d'urgence».

O encara piège, car es estat jutge, aquel qu'un diluns maitin en directe sus una ràdio parisenca, oblida qu'es vice-president de la la comission d'amitat fRança Aràbia Saodita ; fau tornar dire que la moneda de l'Aràbia Saodita a servit a bastir una mosquèa a Niça ... lo salafisme s'i pòrta plan mercés. E Les Identitaires i podràn trobar sorga de comunicats de protestacions ! Mercés lo Fenech.

Lo piège es qu'aquel deputat es lo president de la comission sul terrorisme de l'Assemblée dita Nationale de país vesin del nòrd ; de qu'as poscut oblidat dins la redaccion del document mandat al govèrn ?

La dreita del Parti Socialiste Français a tanben son cabal per la corsa a las estupiditats politicas : 

 De qué en mai per la dreita ? A si, lo FN Bleu Marine e los arguments qu'ai jà recebut, fan que : 

e fau pas oblidar que son exemplars per donar dins la critica :

Me fau arrestar aquí perqué la colèra puja encara ! 

I a 1 policièr municipal per 800 habitants a Niça, mas totes/as sábon pas diferenciar un camion frigorific d'un camion normal.

 L'Estat politicièr, la polícia pertot a Niça, res es la solucion contra lo terrorisme ...

Ucraïna : guèrra russa en Euròpa

Anuèch, se confirma l'empresonament d'un ciutadan ucraïnés per aver donat una opinion, e mostrat manifestacion pacifica de Crimèa ambe la bandièra d'Ucraïna (del temps de patz abans l'invasion de Rússia). Se confirma dons l'invasion russa de la Crimèa, e de l'organizacion mafiosa e russa de l'Èst de l'Ucraïna e non respectar aital l'integritat de las frontièras d'un Estat independent d'Euròpa (lo continent europèu, non pas l'Union Europèa).

Olieg Sentsov es donc un prisonièr politic del regime ortodòxe russe, lo regime repressif rus ; un regime que li agrada pas las opinions diferenta, quitament se son pacifica.

Nos recordarèm a prepaus de l'integritat de las frontièras, los accòrd de München, aquí, que preparèron l'invasion dels territòris de majoritat alemanica pel regime Nazi ; los accòrds de Minsk son similars ; la guèrra contunha en Ucraïna :

Los partits d'esquèrra francesa, los nacionalista del Parti de Gauche per xemple, qu'an sostengut Putin e son regime contra los «extremistas d'Ucraïna», de que ne díson ? De qué ne díson los novèls aligats d'aquestes partits d'esquèrra per las eleccions #régionales2015 ?De qué ne dís lo Partit Occitan ? 

Los partits de la dreita francesa, los nacionalistas de Debout la république per exemple (amic de Marie-France Garaud jà tractada sus aquel blòg), los del FN-Bleu-Marine, qu'an sostengut Putin e son regime contra los extremistas d'Ucraïna», de que ne díson ?

E devèm contunhar l'ipocrisia francesa sul tèma del «dreit de decidir» pels pòbles que vòlon votar las lors leis, e non pus èstre enganats per vièlhs imperialismes (franceses o russes) que destrusíscan l'umanitat e la diversitat de pensar, amai de la democracia europèa ?

Al vòstre avejaire, quand Daesh destrusirà lo regime de Damasc, lo dictator anirà jaire, ont ?

Comprenètz perqué l'OTAN rassegura los Estat novèls Baltas ? Perqué cal l'independéncia de Catalonha ? perqué lo «dreit de decidir» en patz es l'avenidor d'Euròpa ? Perqué lo combat catalan es universal e utile per Euròpa e per la patz sul continent. Es per combatre las idèas jacobina, bonapartista, borbonica, centralizatriça, antidemocratica, ortodòxa e russa, per favorizar l'avejaire dels pòbles contra las tecnocracias de las etnias expansionistas europèas.

Immigracion causida es tradicion francesa

L’immigracion causida es tradicion francesa, especialament de l’armada francesa. Nos recordam jà la guèrra d’Argèria, que De Gaule arrestèt en 1962. En 1962, avèm daissar tombar una granda partida de la populacion qu’a ajudat l’armada francesa a combatre lo «terrorisme algérien» (Jean-Marie Le Pen podriá grandament explicar un fum de causa sul tèma), es de dire las tropas que consideravan que la République française èra un problèma per els e per tota la populacion ; n’i avián d’autres qu’an assajat de temporizar la maquina francesa, qu’es pauc a pauc apareguda coma irreformable per èstre democratica (l’avèm encara al poder a París). E sabèm ara, De Gaule a favorizat, a Evian, los mai extremistas per bastir l’Argèria independenta, son devenguts militaristas (sul modèl bonapartista francés), e alara tanben pro-sovietics, puèi pro-islamics, mas sempre contra lo pòble amazigh, una vièlha tradicion de l’Estat jacobin francés. An fabricat un sistèma politic e economic pauc egalitari, e sobretot coma pertot en Africa francofòna, favoriza gaire la reparticion de las riquessas per bastir un Estat del bon viure ; ara, avèm una immigracion de massa qu’arriba a las pòrtas de l’Union Europèa, coma Jean-Marie Le Pen la predicava, o que morís en massa dins l’aiga umanista de la mar de la mòrt ; son pas los batèus militars franceses que faràn cambiar l’onda de salvatjetat, ni la comunicacion sul tèma que vesèm arribar.

Lo cas es regular, cada vagada que l’armada francesa s’en va sul terrenh foran, es de dire per las guèrras d’oltra-mar (per decision politica que lo pòble dels ciutadan an res de dire, sempre), a mestièr de traductors (de l’incompeténcia de las universitats francesas per fabricar locutors de lenga particulara), e cada vagada l’armada francesa –que los budgectes son redusits per aquò pagar, mens per engraissar Dassault, un deputat de la casta al sampitèrne poder jacobin- se vei forçada de mesprezar los indigènes-traductors e los autres, els que parlan francés.

Se parla tanben de las dificultats de l’armada francesa per aver un budgecte per poder se vestir en sortida al Malí. Es de dire poder agit dignament e non pas morir, cal dire que lo politic francés a sempre agut mesprès per la populassa que fabrica l’armada francesa.

Ieu me recòrdi una armada mal equipada, per exemple : los camions èran pas de gasolina, e lo còst del transpòrt èra grand per anar d’Agen a Peitieu, e vos disi pas per las man-òbras d’Agen en Provença, o en Lorrena, o en Carcin dempuèi Agen, e pendent setmana. E vos parli pas del material electronic …. o del biais de prepausar la logistica.

Es de se pausar la question : mas quí es en carga de las crompas a l’armada francesa ? Quí es l’estupid gestionari ? Dempuèi l’armada francesa a, sembla, pas gaire bolegat ; los foncionaments dels budgectes de l’armada francesa son una catastròfa diplomatica per l’imatge politica de fRança. E o escrivi sus un blòg que daissa res passar sus la mediocritat francesa, mas los politicians d’Occitània nos an daissat montar sus aquela barca tòrta francesa e soi segur que los sordats de l’armada de l’Estat francés, son pas gaire contents del biais que se debana las causidas qu’an los politicians occitans per l’armada francesa en man-òbra o en operacion forana.

Seriá pas urgent d’aver la nòstra armada occitana ? Una armada que podriá grandament ajudar a la basteson d’una tropa internacionala d’intervencion, un còrs europèu, un còrs liure de totas las estupiditats politicas que París fabrica. Un còrs que coneis lo sindicalisme militar fòrt sense n’aver paur, perqué es un actor de la democracia per totes.

De la pensada sobre l’armada, podèm grandament pensar que totes los sistèmas franceses son calamitats pel pòble occitan e que ne cal aver un sistèma pròpri que respecta la dignitat de totes los pòbles sus aquesta planèta.

-°-

Arcuèlh de fRança :

-°-

Arcuèlh colonialisme francés en Occitània, per la gràcia dels Dominicans …. que se son questionats, vertats santas ?

Migracion e problèmas politics

La migracion es un problèma politic grèu, mas sampiternalament un problèma de las estructuras politicas, dels Estats que vòlon se protegir, quora i a pus d’Estat, la migracion s’intalla sovent en nom dels Estats expansionistas.

La migracion es sistematicament objecte de manipulacion ontologica a l’immigracion, e forana pels sistèmas politics exteriors.

Es evident que tot migrant se dèu d’integrar a als societat d’arcuèlh, mas quora la societat d’arcuèlh es assimilacionista e emplega la migracion al seu pròpri servici per aumentar son poder e sa pensada politica jacobina, que cal far ?

E quand un poder francés en Occitània, importat per fòrça, respecta pas Occitània, sa lenga e sa civilizacion de patz e de convivéncia, que cal pensar ?

E al meteis temps, quora i a doás manièras de pensar la migracion, que dèu pensar los qu’an d’èstre forçat per migrar, puèi que son forçats de recebre migrants sense consultacion, sense aver agut lo temps de formar un Estat per los arcuelhir, que cal pensar de la justícia sul tèma ?

La migracion dels Andalós a Barcelona es estada emplegada per castilhanizar Catalonha, a pas capitat, mas aprèp 1939, Barcelona parla tanben espanhòl, e catalan a partir de la fin del regime qu’a manipulat las populacion de migrants.

Las populacions localas germanicas son estadas emplegadas pel nazisme per indicar la dimension de la granda alemanha modèl Adolf Hitler. Ambe en cap la teoria que ont i a d’Alemands, es Alemanha e donc «an dreit a un territòri que respecta la civilizacion alemanda». Aquò a creat una migracion alemanda en Alemanha, forçada per aver seguir aquel tipe de pensada politica extremistas e pas aver vist las consequéncias aprèp la defaita dels extremistas alemands.

Aprèp 1830, arribada dels Franceses imperialistas a Argièr, la Comtea de Niça e lo Reialme de Savòia èran pas de l’Estat imperial francés, los Magrebins de lengas arabas e berbèras an agut de suportar l’arribada de migracion europèa, coma tot lo continent african. Aquel migracion èra de diverses tipes de factura politica, forçada per diferentas manièras (esclaus, populacion de presonièrs, migracion politica, migracion economica, tot aquò coma sempre).

E aprèp 1962, la migracion forçada es devenguda europèa e berbèra cap al continent europèu, los batèus èran aviat afretat dempuèi Marselha, Seta, Tolon, Niça o Itàlia, gaire per l’Espanha franquista. Del temps de las colonizacion politica de l’«Algérie française», Argèria èra fRança, de sempre aquela del regionalisme d’expansion parisenca ; Occitània ne subirà las consequéncias sense n’aver las possibilitat d’arcuèlh cultural e lingüistic coma o pòt pensar una Reina de danemarc ; aviam pas de poder politic occitan per o far. Son sempre los pòbles qu’an pus de poders politics democratics ontologics qu’an problèma per recebre la migracion. Se trapa que lo vòt extremista francés a debutat per Lengadòc e Provença (ambe al cap un ancian militar francés de la «guèrra d’Argèria», guèrra dita pels republicans franceses de pacificacion republicana) ; aquel partesan nacionalista francés refusa lo 19 de març de 1962, los accòrds helvetics qu’an acabat ambe lo regime francés al Magreb, e preparar las migracions e renonçaments politics republcians francés, parisencs mai que tot, los Occitans existavan pas e las comunas occitanas an degut suportar la migracion consequenta.

Uèi en 2015, se compta, en occitània, encara, lo vòt FN en foncion de las zònas qu’an recebut lo mai de migrants argerians qu’an suportat lo colonialista republican francés, europèus e berbèrs. Mas la question se pausa, èra un partit d’expression nacionalista qu’aviá mestièr de petar lo sistèma bi-partesan francés, sembla aver convençut ambe aquel programa exclusion e sobretot programa d’avuglament istoric, es qu’aquel partit grandirà en cambiar la vision politica que pòrta ? La responsa es non, car los autres partits franceses an la basa similara de pensada politica francesa. Qui a oblidat que lo PC Algerian es jamai estat reconegut pel PC francés ? Qui a oblidat que lo PC francés portava la paraula d’exclusion, enbarrament de las frontièras, per evitar que la migracion fosquèsse objecte de manipulacion del patronat ; quí oblida que lo sistèma francés es ontologicament un grèu problèma per Occitània ? Quí ? Es aquel que gaita pas fòra per saber çò que se debana –per exemple- dins la Catalonha vesina que pensa per ela-meteissa sa vida nacionala.

Alain Lipietz explica : La sortie de Hollande contre le FN qui « reprend les tracts du PCF des années 70 » est certes d’une insigne maladresse, d’un point de vue politicien, comme le « débaptême » de la place Georges Marchais à Villejuif. Mais, d’un point de vue historico-politique (au sens profond du mot « politique »), elle est parfaitement exacte et nul parmi ceux qui militaient « à gauche » mais en dehors du PCF à cette époque n’en a perdu la mémoire. Jamais les non-PCF ne pourront oublier le « produisons français », la manif de Montigny, le bulldozer de Vitry lancé contre un foyer de travailleurs immigrés sur ordre de Marchais par le maire communiste (lequel en restera d’ailleurs marqué et, ayant pris sa retraite, fera part de son désarroi d’alors).
Tiens ! d’ailleurs je le rajoute à la liste des « antécédents à gauche » du national populisme : clicatz aquí

Alain Lipietz tòrna en plaça lo PC que protesta contra una frasa de François Hollande (sus Canal Plus un dimenge de programa especial, modèl Putin de programa), mas sembla que lo PCf a oblidat las accions passadas del PCf…

La migracion es sempre estada objecte de manipulacion… e i a pas de migracion bona, o sana, per la civilizacion del XXIen sègle. Pauc impòrta sa qualitat economica, cap migracion es bona per la sentat umana, e per la bona sentat de la pensada politica.

Es un migrant gallés qu’es devengut dictator a Londres, Cromwell ; es un migrant georgian qu’es devengut dictator sovietic a Moscó, Stalin ; es un migrant galician qu’es devengut militar e dictator a Madrid, Franco ; es un migrant renegat republican còrse qu’es devengut dictator europèu e francés, Napoleone Buonaparte ; es un migrant sicilian qu’es devengut dictator republican a Roma, Mussolini ; es un migrant austriac qu’es devengut dictator elegit alemand, Adolf Hitler ; es un pòble de migrant dels republicans neerlandeses que son devenguts los actors de l’apartheid en Africa del Sud ; es una populacion de migrants europèus que son devenguts exterminadors dels pòbles amerindians ; etc…

Sempre la migracion es instrumentalizada, los jiadistas o sábon e emplegan la migracion africana per donar un messatge als Europèus ; avèm pas acabat de pagar las annadas de colonizacion africana ; qui a decidat aquel colonialisme senon un sistèma de poder que se pensa arrogant e superior, tipic del jacobinisme francés.

Migrants la mòrt o l’explotacion europèa

Lo migrant es estat sempre una variabla per sistèmas politics qu’an pas sabut respondre a la demanda d’un pòble, o de mantunes pòbles (Estat federal o pas) ; l’origina de l’immigracion africana d’auèi es la lista dels Estats africans qu’an pas sabut gerir lo politis, nimai la vida d’una societat dins los cambiaments perpetuals que cal per un monde qu’es sempre novèl ; e lo capitalisme mondializat es pas causa novèla, mas l’incompeténcia longassa de las elitas africanas es una permanença.

Al Senegal, son los accòrds de pesca ambe l’Union Europèa que pausa la fam coma un element consequent qu’a repercucions : l’immigracion cap a Euròpa via lo Malí des-establizat, puèi Líbia destrusida ontologicament.

Al Malí, contrariament a çò que pensa l’inocenta jovença convidada a Canal plus, es un Estat qu’assegura la patz a l’economia del nuclear francés de Niger. E al meteis temps Niger es la clau del nuclear –dit «indépendance nationale» pendent annadas (!). En d’autres mots, se sembla que la casta parisenca –pro nucleara- se trufa dels Malians, de l’Azawad e tanben dels ciutadans del continent europèu.

La Còsta d’Ivòri que s’i nega de veire las consequéncias d’una pensada politica francesa dins lo sistèma politic qu’assaja dempuèi bèl briu de mestrejar la bomba politica… Mas que las aisinas de la pensada francesa son pas adaptadas.

Nigeria que la casta anglofòna a pas sabut crear un Estat federal al nivèl de la creissença de populacion (o auriá puscut jamai far ?), nimai de boum del petròli de la region Sud. La casta angofòna a pas sabut tanben fabricar una gestion apropriada de l’afrontament de las religions, al nòrd musulmans, al sud cristians. A sabut del federalisme sens qu’amagar un problèma creat ambe la guèrra del Niafrà.

Somàlia en se dividir en dos, a fabricat un problèma musulman dins l’Estat reconegut del Sud, al nòrd a fabricat ambe lo comèrci mondial lo piratatge, fenomèn politic qu’èra desapaergut entre 1950 e 1990.

Eritrèia, la creacion de l’Estat sus basa religiosa e d’extremisme politic pòstmaòïsta, a fabricat un drac sus la mar roja. Aquí se trapa lo meteis extremisme que de l’autre costat de la mar, al Iemen dempuèi la fusion dels dos Estats.

Al Sodan del Sud, la creacion de l’Estat cristian, a creat una guèrra civila, qu’ajuda a la fugida dels vesins cap al nòrd. e l’Estat del nòrd a plan vist l’interès qu’aviá de non pas integrar las populacions novèlas de migrants en transportar lo problèma a costat.

Etiopia, pauc a pauc l’arribada de l’Estat dins las piadas del mercat mondial de l’ago-industria, fabrica despoderats de tèrras. E la casta al poder non sap de quina manièra, non pas respectar aquel castig que lor pòrta riquessa, castica.

Notar tanben qu’es l’intervencion dita occidentala qu’a destrusit Líbia, sortir un dictator (segur), puèi se creèt dos sistèmas politics que son pus aisit de destrusir per l’extremisme politic musulman.

Cal notar atanben que l’Africa del Sud qu’èra supausadament, l’Estat que deviá portar règlas africanas pel continent, es devengut un problèma politic en se-meteis pels pòbles qu’i vívon e que i an pensat una tèrra d’arcuelh per migrant.

Çaquelà la manièra de gerir aquel problèma african, es tanben una variabla politica que mesura aital la capacitat de las societats occidentalas (europeanizadas) de poder suportar los defís que seràn de mai en mai nombroses.

Alara, la solucion simplista es aquela d’Austràlia ?

La creacion de camps sembla a la creacion dels «camps de concentration» de la santa republica francesa, en 1938/39 per «albergar los republicans espanhòls» (dinca las annadas 1950!), dangieroses qu’èran aital considerats, «dangieroses» pel sant sistèma République française. Totparier, cal notar que las politicas europèas per assegurar un avenir economic a las populacions d’Africa (operacion blabla o diplomacia europèa), es un fracàs dels gròsses.

Pauc a pauc sèm tornats al meteis sistèma politic mondial, en respectar pas la democracia, la volontat de democracia, la volontat de plan melhor viure de las resorgas de la tèrra, del parçan, concernit. Lo viure al país es un programa politic que la baissa de las frontièras a abandonat, e qu’al contrari a favorizat la descadença de l’economia mondiala.

Car migrar es devengut la sola resorga d’un sistèma politico-financiaro-capitalista que pensa que las frontièras son un problèma per la vida de las entrepresas, e dons las facilitats dels escambis de capital privat (ara) o public (un còp èra).

Quora lo capital èra d’Estat, la migracion èra organizada per la lei (lo comèrci triangular), e los mòrts èran a la mar granda, o sus las còstas d’America, sus las tèrras panadas als autoctònes dits Indians d’America, e que la gestion èra dels blancs forçats a l’immigracion per regimes europèus dictatorials.

La migracion es un individú o un collectiu a genolh sul cròs de l’identitat personala o/e collectiva, sul «viure al país» que se cridava dins las annadas 1970 en Occitània.

Cristanofobia musulmana: 12 mòrts a mar

L’actualitat pòrta una pròva, e aquò non pòt aver concequéncias politicas ?

I a pas sonque los extremistas que son dangieroses pels Cristians, quitament qui l’amarum de la traversada de la Mar Miègterranèa, los Musulmans devenon dangieroses pels Cristians. Los Musulmans –que podrián pensar en precaucion politica granda e potingar totes los migrants pauc impòrta la religion- son quitament dangieroses pels vesins cristians.

Jà entendi, los crits d’orfèa que me van tractar d’islamofòbes, mas l’afar me sembla pro clara, o alara montada de tota peça pels Cristians de la barca qu’an mancat perdre la vida perqué èran cristians (pòdi pas èstre accusat de vóler matat ni los cristians, ni los musulmans, ni los josius, mas considèri que las religions son un dangièr per l’umanitat, totas las religions). E i aurà benlèu la teoria del complòt que se bastirà dins los gropusculs d’extrèma-esquèrrao d’extrèma-dreita, per non pas entendre Israël (que crida contra los Palestinians de la banda de Gaza), o las reaccions europèas de mantunes cristians quand devon costejar musulmans (faràn pas qu’un grope, per simplisme segur), integristas o pas.

L’informacion arriba de L’Orient Le Jour qu’an la costuma de costejar los musulmans (segur que fan un grope unic), integristas o pas, arriba aviat e en lenga francesa. Me remembrarai una conversacion ambe un curat de l’Institut Catolic de Tolosa, un curat de Liban, sus aquel tèma ; e sabi que dempuèi 7 ans (aquò farà), mon opinion  sul tèma a variat, e l’actualitat ajuda per un cambiament que me fan pensar que lo problèma educatiu dels musulmans (en global, e se vei dins la jovença musulmana), es grèu, e en causa la religion musulmana ensenhada dins las mosquèas.

L’informacion arriba tanben de la RAI, en lenga italiana :

E sembla que l’afar desrenga fòrça los mèdias parisencs que, dins lo concensús de la planpensança costumièra, per exemple l’informacion per non far paur a PEGIDA, es absenta de l’informatiu de ARTE a 19h45, o tanben, lor agrada de far parlar dels actes d’islamofobia, e de las associacions qu’an format aquela jovença que fracassa per educacion de la comunautat musulmana, mas pas a costat de l’actualitat aquela …

Aprèp lo problèma se pausa de quina manièra las frontièras intèrnas a l’Union Europèa auràn pauc a pauc d’èstre gardada ; la guarda de la frontièra ajuda lo Reialme Unit e pausa problèma a Calais ; lo problèma es grèu, un Polonés a matat una pichona filha alara qu’èra supausat èstre interdit de territòri francés.

Los dos afars junts fan paur a diverses nivèls.

- Pauc a pauc, la guèrra contra los musulmans integristas risca de pujar a un autre nivèl social, e l’institut de l’islamofobia se deuriá realament pausar la question de 30 ans de mòllahs mals educats dedins las mosquèas de França.

- Mantunes partits politics per rasons politicians faràn saber qu’aiçò ajuda los lors agumentaris anti-musulmans, e se parla pus ara d’extremisme religiós aquí, mas de causir quí a lo dreit de vida sus aquesta planeta, musulmans o cristians, musulmans o josius, bodistas o cristians, musulmans o bodistas.

- Schengen es un problèma grèu sus la planeta que sèm a suportar ara, ambe las guèrras que se debanan de l’autre costat de la Mar Miègterranèa.

- Lo tractament de l’informacion es devengut un espòrt de combat politic, que los mèdias inocents sul problèma, faràn créisser l’onda de l’òdi e l’asirança contra los musulmans, en practicar una ierarquizacion de l’actualitat en foncion del tipe de musulman, o en foncion de l’actualitat que prejudica pas a la planpensança jornalistica.

- De quina manièra, ni Itàlia, ni Espanha, ni l’Union Europèa son al nivèl politic e securitari per l’onda de migracion qu’arriba del monde arabe en guèrra sancièra ?

Qui gausarà dins l’Union Europèa d’interdire l’arribada de la cristianofobia generalizada dels musulmans recentament immigrats, e fecondar los autres o los convertits, per tornar far la guèrra en Síria, Nòrd-Iraq o Yemen, o Eritrèa, o Sodan, o Líbia ?

Qui gausarà pausar un problèma del contra-ròtle de las frontièras pels Estats europèus que pauc a pauc prenon la via contrària a la convivéncia de l’Euròpa occidentala, fins ara ? Se comprendrà melhor que l’extremisme pujèsse en Ongria, que lo laxisme liberal pausèsse problèma en Polònia, que la migracion dels Ròms, cap a l’Oèst, es fomentada pel racisme romanés, etc.

De quina manièra l’Union Europèa s’arriba pauc a pauc a l’autodestrusicion ?

-°-

Lo ciutadan slovac Kalafut mòrt lo 8/05

Quora un òme, sordat o ciutadan del monde, es mòrt per establir la patz sus la planeta, o cal fortament regretar (es en occitan qu’escrivi aiçò e i pòdi gaire contra); Lo sergent Kalakut es mòrt lo 8 de mai de 2014, es un simbolisme que cal pas oblidar tanpauc. Coma militar francés, aquel sordat coma los autres vivents, se devon d’èstre muts sus la manièra que l’Estat francés manipula la migracion, dels joves òmes o las femnas en Euròpa. L’armada es la granda muda, que díson… L’armada francesa coma las autras en Euròpa. Es la granda muda perqué pòt pas criticar lo sistèma politic francés… pauc impòrta las etiquetas portadas.

An pas dreit a un sindicat, ni de repotegar contra lo sistèma politic francés que nega grandament las violéncias que l’armada n’es l’aisina, e l’acte politic qu’es l’esséncia ambe la flaquessa de la diplomacia francesa.

Lo 8 de mai de 2014, lo sergent Kalafut es estat matat per l’integrisme musulman ; èra militar del sistèma francés sonat Légion Étrangère ; èra militar francés en l’abséncia de fòrça d’intervencion europèa, abséncia de CED e la flaquesa de l’Eurocòrps ; èra ciutadan slovac, donc de l’Union Europèa. Acabi de legir doás manièras de presentar aiçò :

Cal remarcar lo grand simbolisme dins l’armada francesa e donc lo simbolisme de la bandièra francesa adobat de la seuna cara en fotografia. Cal remarcar sus la segond manièra l’expression «mort pour la France».

Dins los dos cases me sembla qu’es bravament faus.

Cal legir simplament los tèxtes ; la mission de l’Estat francés, lo sistèma militar e diplomatic, es una mission africana designada per las institucions internacionalas per portar la patz al Malí ; es mòrt per combatre contra la violéncia dels integrismes religioses en Africa, en nom d ela comunautat internacionala.

Donc, lo «mort per la France» es vertat e al meteis temps sona coma una expression del nacionalisme francés qu’a pas cambiat dempuèi la fin de la guèrra de 14/18 e l’installacion dels monuments militaristas franceses un pauc pertot e que son estats lo supòrt de la longa lista dels mòrts pel nacionalisme expansionista francés un pauc pertot en Euròpa, Indochina, o Argèria.

Aquel regiment es estacionat a Calvi en Corsega e aital i pòrta una manièra de veire lo desvolopament economic francés, ambe ;lo militarisme ; la situacion es similara a Castèlnaud’Ari o Pau. Es estranh mas me sembla qu’es tanben en zòna de conquèsta patriotica francesa… Es un biais pel sistèma politic francés de respondre a l’abséncia de politica lingüistica.

La venguda del ciutadan europèu Kalakut en l’Estat militarista francés es tanben la causa d’una migracion eprqué la situacion economica de la Slovaquia èra pas de als bona 7 annadas farà. tota l’enèrgia del poder eslovac es ara bastir ambe una reala politica econonica, e donc al migracion del ciutadan europèu Kalakut seriá pus justificada.

La politica militarista francesa es justificada anuèit ambe l’abséncia d’una politica militara per la patz e per contrar los integrisme religioses e militaristas dins lo monde.

Sul territòri francés, en République française, mantunes ciutadans musulmans an considerat que migrar èra la solucion per salvar lo pòble sirian e l’integrar dins l’integrisme religiós e violent musulman.

Migrar es gaire la solucion ,car totas las migracions son sempre instrumentalizada, per un bon costat (establir la patz civila al Malí o Alganistan), o pel maissant establir un novèl sistèma politic o colonialista (orientacion politica o religiosa), mas la migracion dels Europèus es de questionar.

Ara, son los Espanhòls, Portugueses, Bascos, o Catalans, que pensan que migrar es bon car lo sistèma economic es mal entretengut en Espanha pel PP. Ara, son los Franceses, format a las tripatolhatges matematicas, que van trabalhar per la borsa de Londres o Nòva York … a cada vagada, lo sistèma emplega coma del temps del franquisme la migracion (Andaloses a Barcelona) per destrusir las societats d’origina de la migracion e la societat d’acuelh de la migracion…

E oblidi pas los que, manipulat per la premsa audiovisuala, arríban en massa sul continent europèu e son pas los primièrs que dintraràn dins l’armada per la patz en Africa… Mas seràn grandament manipulat e seràn objectes economics per bastir ambe de contracte luxemborgeses en nom de multinacionalas francesas, per far baissar lo nivèl salarial jà tradicionalament autrejat per la batesta sindicala o corporatista.

Ara es segur, la migracion es un instrument que mata los pòbles, los ciutadans los uns contra los autres… Es un acte d’inumanitat. Es la politica de l’Union Europèa actuala.

Se cal recordar per tornar a l’engatjament del sergent Kalakut que l’armada europèa es estada refusada pels poders partidocratas franceses. Els an preferits l’Euratom, qu’es autanplan dangierós, mas es tecnicament un dangièr, mens car la tecnica es pas un ben uman, mas arrestable a tot moment en ne pagar las lescas.

Se cal recordar tanben que los poders africans son mai aisit per installar lo capital en Euròpa que per bastir la patz en Africa. Lo sordat Kalakut es mòrt a causa d’aquestas incompeténcias politicas africanas tanben.

Lo sergent Kalafut amerita de cap manièra d’èstre remerciat ambe la bandièra francesa unica, amerita d’aver la bandièra slovaca per remembrar que la Solaquia a pas pron trabalhat per lo gardar en Slovaquia. Se cal recordar que un Slovac aurà assajat de portar la patz en Africa, e i es mòrt de las bombas dels integristas musulmans.

Lo Sergent Kalafut es mòrt per la patz en Africa, mòrt per Africa en nom de l’Union Europèa.

Un sordat slovac, sergent Kalafut, es mòrt per la patz contra l’integrisme religiós, es mòrt per la planeta, la societat occitana e còrsa o deuriá far saber al monde sancièr.

Sordat Kalafut REP.

-°-

-°-

De l’acomodament del Quebèc

I a agut tanben per las eleccions municipalas una pujada del questionament suls acomodaments per l’acuèlh de populacion novèla dins las comunas occitanas, aiçò sul continent europèu (e las colonia d’oltra-mar), continent de gestion République Française.

Ai explicat recentament que la fauta d’educacion fabricava problèmas de societat dins las banlègas tolzanas ; lo Parti Libéral de Québec es alara d’accòrd amb me…. La consequéncia es estada un ostracisme politic dins la premsa (pichonela) occitana, mas es la realitat viscuda, e las conquéncia de la mala formacion dels professors d’escòlas e del sistèma coorporatista d’esquèrra. L’esquèrra francesa li agrada gaire çò que se debana al Quebèc.

Aital un candidat de Provènça a poscut dire : « Parli benlèu pas provençau, mas se deman se parla arab aquí, serà pas de la meuna fauta ! » ; en version villers-Cotterêt, 2014 : « Je ne parle peut-être pas provençal, mais si demain on parle arabe ici, ce ne sera pas de ma faute ! »; aquela version nacionalista de Villers-Cotterêt èra aquela d’un elegit socialista e primièr, en l’an de gràcia republicana e d’esquèrra, an 1992, per installar pas l’article 2 de la constitucion…. que fasiá de la constitucion francesa una aisina de l’etnisme republican parisenc, expansionista tal que lo FN o vesiá en Argèria abans 1962. Dins aquel ambient politic, la páur de la color politica aquela es granda dins lo mitan de l’esquèrra (occitana o francesa) ; son talament acostumats del plegar-l’esquina (o fan ambe diplomacia dins los burèu futrat del govèrn o de l’ancian primièr ministre), que un còp de mai, o pòdon far per las necessitats de las entrepresas que vòlon emplegar l’immigracion per baissar los salaris de totes. E donc, dels candidats etiquetats pels mèdias franceses, es l’intoxicacion generalizada, son alara «dangieroses extremistas de dreita», de la democracia de François Bayrou a la liga del Sud d’Iranja, sense cap nuancièrs politics. Se parla alara de «connard» per Jean-Luc Moudenc sus una paret de Tolosa, signada «antiFA»… tot dins lo nuancièr d’esquèrra. Soi pas dins aquel camp, nimai dins lo camp de los que fan instruments politics las aisinas de plega-esquina francés.

L’occitanisme d’extrèma-esquèrra, e professors d’universitat (causits per èstre d’extrèma esquèrra e per poder manipular l’opinion a docina) explica : «me demandi se lei diabolizats serián pas eternalament leis occitanistas politics fin finala», la rason es que los occitanistas son pas totes d’esquèrra aprèp l’esfòrç grand per formar sonque professors segurament d’esquèrra e donc formar lo pòble tal que o vòlon aver, docils e d’esquèrra : «te cal èstre diplomata per melhor far passar tas idèas» que me díson ; de quna es aquela diplomacia del plega-esquina amb l’indignitat occitana per manténer ?

La dreita francesa es tanben un pauc despistada, dins lo novèl govèrn i vei un copresident …. del temps a passat, mas aprèp La Terreur avèm agut lo cocònsul per l’Estat pòstreial francés d’etiqueta republicana, qu’es devenguda lèu bonapartista, puèi monarquista e alara una cinquena sul modèl jacobin fabrica un copresident, coma d’autres fan de coprinceps.

De qu’es aquel acomadament qu’es etiquetat coma un grand element de campanha electorala quasiment pertot ont la migracion se vòl installar, e aital debutar una vida de la planeta e de l’umanitat que se preparar a las granda migracion de tot escantilh, de qu’es ?

Es una manièra d’establir limits a l’integracion dins una societat que, fin ara, la migracion èra pron pichona per integrar la populacion migranta, mas la migracion massiva formarà problèmas dins una populacion que la transmission es estada interdita ; ara, en mai, son las entrepresas que fan venir los migrants per baissar lo còst del trabalh de dintrar dins la pauretat los que se son batuts per aver dreits socials. E l’Estat encoratja lo tot, dins la dreita linha de l’Estat protestor de las entrepresas e de la liura concurréncia, version Union Europèa o version EMC. Dons es alara pas estonant que veire ex-cgtista candidat de color blava e grisa !

Al Quebèc es donc lo Parti Libéral de Québec qu’explica aiçò :

Acaba d’aver lo poder sancièr al Quebèc e enterrar aital las visions independentistas del Quebèc (Parti Québécois en cap), o un partit ciutadan, Coalition Avenir Québec. I a d’autres pichons partits al Quebèc, mas lo sistèma electoral es aital.

Podèm tanben veire que l’immigracion es un problèma aont i a pas una assegurança que los pòbles sotmetuts son pas respectats, e que l’immigracion es emplegada per blanquir lo païsatge cultural de la lenga de l’Estat ; èra estat la tecnica d’un Franco per imposar l’espanhòl a Barcelona (a pas foncionat car la dignitat catalana passa abans la causida de la color politica) ; es estat tanben lo cas per l’acuèlh de las populaicon de la collaboracion de la République (colonialista) francesa en Argèria entre 1830 e 1962, al rapatriment en Occitània majoritariament. Mas es tanben lo cas dins los ments socialistas franceses quora la republica parla francés (article 2 votat pels socialistas en junh 1992) e que, parlar occitan es considerat coma «retrograd», dins la boca de totes los «intellectuals» parisencs, e amics dels socialistas de tot lo calabrun cultural (del teatre en festenal a Avinhon a las lotjas teatralas francilianas), qu’i tòcan a la moneda de l’Estat e donc tanben dels sotmetuts (qu’an après a plegar l’esquina en silenci).

Nos podèm desliurar dels acomodaments se las populacions son capablas de saber transmetre, donc s’an quicòm a transmetre qu’èra fins ara, e fins l’escòla de Jules Ferry, la cultura populara a posite naturalament e transmetuda a totes de moment qu’es respectada e que, coma l’indica lo doncument del Parti Libéral de Québec, «tot demandaire dèu probar que vòl una integracion», coma per exemple aprendre la lenga occitana ; mas quora es presentada coma un element d’integracion pels sistèmas politics franceses en plaça en Occitània ?

Es la tecnica catalana a Barcelona (quí dels elegits a visitat Barcelona sus aquel tèma ?), aquò oferís mantunes avantatges economics e tanben evita de comptar los veïculs cramats lo 1er de l’an, coma trofèu de l’ineficacetat republicana (francesa en França) qu’ajuda al vòt despertador del blau grís que fa talament páur a l’esquèrra nacionalista francesa. Lo catalan es lenga d’integracion e de convivéncia, coma l’occitan o pòt èstre ; mas per transmetre la populacion la dèu mestrejar, e las escòlas, o las formacions per adultes, son d’endreits importants per aiçò far.

De l’acomodament al modèl de Quebèc podèm fargar una politica del concènsus societal, o convivència sul modèl occitan e pron vièlh, çaquelà, modèl que França vòl sempre destrusir.