Vueling lo novèl negrièr de la lei espanhòla

Se critica sovent los « passeurs » libians dedins la mar Meditarranèa, d'Africa cap a Euròpa ; e VUELING alara ? Pel retorn legal... en Africa, qué ?

VUELING es una companhiá d'aviacion, logitician dels transpòrts aerians de l'aerpòrt de El Prat a Barcelona ; lo mercat li indica que fau emplenar los avions per la rendabilitat ; es question de mercat;  autres còps èran batèus que transportavan los nègres de l'Africa a l'America, e los negrièrs èran europèus ; las platafòrmas de comerci europèu an engraissat moneda sus aquel tèma pendent sègles, fins a l'abolicion de l'esclavatge.

XXIen sègle, l'Estat Espanhòl a trobat la solucion del mercat, es de dire la mens cara : un contracte ambe la societat Vueling es estada signada per expulsar los nègres supaudadament fòra lei comuna europèa ; aqueles umans an agut de traversar totes los sofriments per arribar en Euròpa e lo govèrn Espanhòl tròba normal d'emplegar vièlh sistèma (comèrci triangular) per los tornar en Africa car jutjats illegals ; lo problèma es que los paures « Africans illegals » son sovent en condicions de mal-estats patents o quitament endormits per assegurar la deportacion tranquilla.

E coma la pression ciutadana es pas pro clara, VUELING contunha aquel comèrci ambe l'Estat espanhòl del XXIen sègle, coma un còp èra, lo comèrci triangular dels esclaus.

Clients de VUELING a l'aeropòrt de El Prat an pas acceptat d'èstre setat a costat de deportacion espanhòla d'enfants « africans illegals » sul continent europèu.

«Quora ai vist los uèlhs d'aquel dròlle, m'es donat clar que aviái de preváler l'umanitat per sobre la legalitat » dixit una viatjadoira de VUELING a l'aeropòrt de El Prat a Barcelona. E donc las protestacions èran plan installadas dins l'avion ; e l'avion VUELING non podiá partir aital. La companhiá a ordenat de daissar sortir los Europèus, e los Africans « illegals » e legals, alara son partits ambe VUELING cap a Africa.

Ara, lo problèma se pausa : Qui pagarà lo retard del depart de l'avion ? Quí pagarà los viatges dels viatjadors europèus expulsats de l'avion per daissar sonque los « Africans illegals » dedins ? Qui pagarà lo transpòrt de Vueling d'un viatge (un avion) ambe mendra chifra d'afar ? Que farà l'Union Europèa sul tèma ?

Es que l'Estat espanhòl compta dinièrs ? Es que l'Estat espanhòl que fabrica avions de guèrra per AIRBUS a pas d'autres mejans per solucionar la causa, transpòrts privats ? Lo mercat es la sola solucion per resòudre los problèmas de l'inumanitat de l'Estat espanhòl ? 

Es que la pression ciutadana, clientèla europèa, sus l'entrepresa VUELING serà pro fòrta per atudar aquel comèrci legal negrièr novèl ?  Qui assajarà de far entendre a VUELING la dignitat que fauta per aquel contracte, per aquel afar dinerièr ligat a la deportacion de populacion ?

migracions las chifras

Avèm los FN e l'extrèma-dreita en ONG que fan lo morre, i a un Emmanuel Valls que pensava parier un còp èra... 

Coma la migracion internacionala s'afecta dins la distribucion mondiala de las populacions ?

 How is international migration affecting the distribution of global population?

We take a look at the numbers: ligam 

Las chifras comentadas per Al Jazeera, mèdia que l'Aràbia Soadita e Egipte vòlon rendre muda, dos sistèmas politico-militaro-musulmans-integristas. 

 La mapa es aital publicada en lenga occitana.

De quina manièra la IIena republica a recebut los migrants republicans de la guèrra franquista d'Espanha : mal, dins los famoses primièrs « camps de concentration », de quina manièra al XXIen sègle la Vena republica dels Jacobins recebrà los migrants ? Mal coma sempre o fan los jacobins !  

Fau dire tanben que la migracion al Qatar, o Àràbia Saodita, o dins los Emirats Àrabs Units son jamai plan recebuts (sistèma social inexistent e istoric de la migracion afrcana aquí pauc relusenta), e que los investiments d'aqueles Estats perso-arabs son pas per melhorar l'educacion d'aquelas populacions migrantas, se preferís investir en Euròpa, coma los migrants preferiscan lo continent europèu, nòrd-american o oceanic, pertot ont la libertat de pensar es clara, e grandament servada pels sistèmas democratics, mai o mens criticables..

Fau pensar qu'aquel sistèma migratòri serà la primièra destruccion del sistèma social europèu ? L'inquietud es d'extrèma-dreita, mas pas sonque ? Fau far fisença aquelas elitas que de l'òrt sanitós per minjar n'an a fotre... se sona ecologia, servar los ecosistèmas, pas de conservatisme terradorenc.

Fau pensar qu'aquel sistèma migratòri fabricarà megapòlas urbanas en Euròpa destrusirà las tèrras agricòlas e donc favorizarà lo comèrci mondial de l'agro-mal-minjar, o agroalimentari mondialista ? 

Fau vendre d'armas als Estats Àrabs en liga o sense liga contra lo Qatar, aital ajudar de contunhar lo sistèma que pensa la moneda, lo dinèir, sonque per una minoritat de privilegiats, veire una minoritat d'integristas musulmans ?  

_°_

Opinion : ligam

 

Marselha dins la granda Occitània, Siméon Flaissières

Quand una persona se sona Simon a Tolosa, se sap clarament qu'es pas de Tolosa ... Quand se sona lo pichon Simon, Simeon, se sap pas encara quina son las resorgas intellectualas d'oblidança occitana que fasquèron qu'es possible de lo dire aital, el lo protestant, lo filh de pastor protestant : mas aquel Simeon èra de Lauragués, se marridèt amb una ciutadana de Lauragués ; es estat un migrant de la Granda Occitània, per devenir mètge dels Paures a Marselha, lo pòrt colonial republican dels tempses ancians del XIXen e XXen sègle.

Conselh de lectura «Histoire universelle de Marseille» Alèssi Dell'Umbria, filh o pichon filh, o rèire-pichon filh dels migrants italians que son tanben passats per Marselha abans d'anar o pas a las Americas.

Donc segon la fabla occitana, siam pastat de convivéncia ... en remembrança dels trobadors, e sobretot se remembra dels chaples contra los catars, contra los protestants ; mes el, aquel cònsol de Marselha, malgrat d'èstre mètge e donc pro saberut per l'epòca, o dèu aver oblidar...

Es de la meteissa manièra que cap a las annadas 1980, lo cònsol de Marselha, Defferre, cridarà l'Estat per lo salvar de la gestion complicada de la vila, d'una granda vila o pòrt cosmopolit ; el fargarà lo concepte de delegacion de poder jacobin, la decentralizacion, debuta en 1982.

Mas Simeon aurà de recebre migrants, en nombre grand, donc aprèp aver de recebre un onda de migrants armenians, serà lo temps de dire pron, n'i a pron ; coma s'entend jà ambe Manolito Valse al govèrn fàcia a l'arribada dels Sirians musulmans, Assirians de totas las religions, Curdes, Afgans de tot tipe, joves Eritreans, Somalians, etc. O tanben coma un Michel Rocard quand «desirava pas recebre tota la misèria del monde» ; se fau tanben pensar que migrar dins aquelas condicions fabrica que problèmas de sentat directe o indicrecte, los desbalançats mentals se fabrícan aital tanben : 

« S'anoncia que 40 000 d'aquelei òstes son en camin cap a nosauts, çò que vòu dire que lo biton, lo tifus e la mòrt nègra se caminejan cap a nosauts, se son pas jà en granas pulluentas dempuèi l'arribada dels primièrs d'aquelei immigrants, despoderats de tot, refractaris de las manièras occidentalas, rebèls de totas las mesuras de sanitat publica, immobilizats dins las loras indoléncias resignadas, passivas, ancestralas. [...] La populacion de Marselha crida pel govèrn qu'interdise de vertat l'entrada dels pòrts franceses a-n aquestei immigrants e que los tòrne sense delai aqueleis lamentables tropèus umans, gròs dangièr public pel país tot sancièr. »

— Siméon Flaissières, cònsol de Marselha aprèp-guèrra de 14/18

Marselha èra lo pòrt de la coloniazacion francesa, representa fRança al mens pendent tot lo temps del colonialisme republican francés.

Tota la pensada del sègle XIXen es dins la semantica de la frasa famosa, lo XIXen sègle a pas cambiat aquela semantica francesa, nacionalista francesa ; se fargava un monument a Joana d'Arc a Tolosa al meteis temps.

Lo Lauragués, filh de pastor protestant, es estat cambiat en arribar mètge a Marselha, o en arribar cònsol de Marselha ? Moriguèt senador francés e al pòst de cònsol de Marselha, elegit dinca 1931 !

Victor Gèlu èra encara dins los caps, mai qu'en 2016 :

Èran pas feniants, e cresián al meteis Diéu que los de la Provença que se remembrava las grand'messas dels Felibres, d'un Frederic Mistral, mas èran jà al ment las tiradas d'un Maurràs... nostalgic d'ancian regime o de la restauracion del sègle XIXen.

Èran pas feniants, faguèron la riquèssa de mantunes cap-d'entrepresas qu'i trapèran lèu de man-d'òbra mens cara, per las usinas novèlas creadas pendent la guèrra de 14/18 quand lo nòrd del país vesin èra en guèrra.

Èran pas feniants, faguèron una novèla economica dins tot lo val de Ròse pendent mai de las 50 annadas que seguiràn.

Èran los Armenians percaçats pels novèls poders kemalistas turcs, lo sol problèma que la guèrra de 14/18 a far sobreviure, diplomaticament, dinca pausar problèmas grèus per tot lo sègle XXen e dinca ara al XXIen sègle, ara. E lo poder dels joves turcs es en camin de tornar en 2016 ... e digun en Euròpa ne sembla aver paur, sobretot pas l'OTAN...

Las annadas d'aprèp 14/18 s'encamina tornar mai al XXIen sègle, de fargarà d'un autre biais, mas aprèp Niça, l'atemptat de Niça, s'entendrà jà que la remembrança del passat es pus d'actualitat ; siam ambe la dificultat d'aver -en mai- una societat inculta, e aculturada, çò que dona mai grèu lo problèma de societat ; e amai son pas los mai paures, los mai incultes ! Sovent son professors d'universitat... legitim per parlar en public pel sistèma politic ; l'incultura se cultiva a tot festenal per un sistèma administratiu net de tota pensada politica, tecnocratica.

Lo problèma d'aquel personal politic que pensa local quand s'arriba a li èstre utile, oblida de pensar a la politica francesa en Siria-Liban, sobretot d'aquel temps elonhat ... e de las causidas diplomaticas francesas (espaci blau es jamai estat respectat per las autoritats francesas, veire mapa) ; las causas an pas cambiat ; l'estructura trabalha pel mercat-Estat-nacion francés, dedins coma defòra ; e las migracions son juste elements de regulacion fosca a desfaut d'aver una potinga politica ambe lo problèma economic, la causida economica que favoriza sempre una casta de govèrn, pauc impòrta lo regime republican o pas ; d'unes díson corrupcion, d'autres lòbis.... eficacetat economica per un poder dedins una entrepresa qu'ajudarà pus tard lo politic a damorar al poder.

Lo malastre, es que lo sistèma dit anticapitalista faguèt del meteis biais, en fabricar sa pròpria casta roja de tota las pensadas politicas ; car l'URSS èra un impèri colonial del meteis biais, un mercat pels amics qu'an una economia a desvolopar (vesèm en China). Sovent l'ideologia d'esquèrra, dita d'esquèrra, confond lo capital e la finança... fauta de saber coma fonciona un compte de foncionament e un balanç d'entrepresa, ont lo capital es indicat ; enfin totas las estructuras que fan la vida de las entrepresas pichonas e grandas.

Lo problèma es que la migracion creada per far fòra una populacion d'un territòri, es manipulada pel meteis mercat dins lo territòri novèl e forçat, aprèp migracion forçada e violenta. Lo ciment Lafarge es lo meteis ambe DAESH, pseudò Estat mas militarament potent, o dedins lo mercat-Estat-nacion dita fRança. Los projectes inutils e betonizacions d'acompanhament son la responsa del politic per la casta dels quadres e de la familha Lafarge qu'an mestièr del mercat-Estat-nacion per betonejar per sempre la tèrra qu'es supausar noirrir la populacion.

Siam dins una societat turifarària d'autodestruccion de la planèta umana, de l'umanisme. Lo sampitèrne Simeon de Marselha es una pichoneta votz de la mòrt que pòrta lo regime francés sus aquesta planèta.

L'administracion francesa vòta FN cada jorn !

Aprenèm, ligam, aqueste maitin que i son 77.000 lotjaments pels refugiats del Orient Mejan disponibles en fRança.

Es vertat que los cal albergar ; mas quora se sap qu'avèm milierats de paures que cercan a èstre albergats pendent la crisi economica, se podrà aver responsa publica d'aquel escantilh :

«Quina vergonha... per trobar un lotjament, se me demanda 3 còps mon salari, mas soi al caumatge. Se me demanda 2 garants, e encara, se me refusa mantunas demandas de locacions... e aquí per els, cap problèmas... La magia de frança.»

La responsa es estada likada 102 còps en una ora quasiment !

Se l'administracion francesa non fabrica pas lo vòt FN, es èstre avuglat politicament ... aprèp se parlarà de la recuperacion del vòt dels paures pel FN , «la semantica sociala del FN» que fabrica vòts per els; e se lo paure administrat pels Jacobins administratius recuperava lo candidats FN per protestar contra l'administracion jacobina francesa ?

«soi tombat sul cuol, aquí.... 77. 0000 lotjaments sociuals disponibles ???.... Alara que las gents son sus "listas d'espèra" dempuèi annadas ??? Estimariá plan una explicacion....» e l'òme qu'escriu aiçò es pas un extremista.

Quí engana quí dins la gestion de la pauretat en França ? Quí dins l'administracion francesa se desperta ara, e que pensava pas al paures d'abans ? Quí pòt - ambe aquela informacion- non pas pensar que l'administracion francesa es realament un dangièr pels pòbles de fRança ?

Ambe aquel problèma que cal resòudre, la migracion que cal albergar per fòrça (normalament coma los paures en fRança), avèm una fotografia que l'administracion francesa engana los pòbles de fRança. Lo problèma es que la partidocracia a per agir, sonque l'administracion francesa, jacobina e sembla, mal informada (levat quand i a urgéncia), per «reglar los problèmas de societat» que, a docina, fan la ciutadanetat en colèra per la gestion francesa d'Occitània.

L'agla jacobin que minja las patiéncias dels pòbles de fRança, e lo pòble occitan, donc, pòrta un nom ADMINISTRACION FRANCESA.

Immigracion e extrèma-dreita : las errors francesas

L'extrèma-dreita fa circular comparason istorica (fotografia junta) ; las fotografias de l'ignorança francesa son particularament similaras a la granda ignorança francesa, quitament a l'internacional (mas malastrosament la fotografia simplista dels mèdias de cada jorn de la manipulacion de massa del jacobinisme). L'extremisme de dreita o d'esquèrra se bastís sistematicament sus aquelas ignoranças dels pòbles.

10 ans, 1 milions d'immigrats (que belcòp de musulmans mas pas sonque), 6 milions d'abitants an recebut mantunes 1 milions de migrants ; pro pauc integristas musulmans i nasquèri (levat en defòra de "Província de Cataluña" ; En Espanha sovent); cap veitura cramada pels cap-d'ans ! Es Catalonha que los migrants son devenguts independentistas e parlan sovent melhor catalans que los Andaloses importats per Franco per destrusir Catalonha, e la gròssa borgesiá ispanholistas per lors entrepresas ; se l'integracion se debana mal, es sul compte deficitari de la situacion coloniala anciana francesa (diplomacia e armada, mas atanben la republcia jacobina), e la basa de l'Estat francés (l'administracion es bonapartista, e una certaina vision de la chefferie ; sovent integrat dins los emplegats per una salutacion devenguda costumièra e rudicul « bonjour chef » que se podrà entendre dins los mercats quand un filh de berbèr nos parla), La Terreur e la confusion entre ciutadanetat e nacionalitat. Lo PIB de Catalonha es aquel dels Païsses-Baisses o del Danemark, ara. Se podrà pas dire qu'es pas la fauta de l'aumentacion de la populacion e de l'integracion dels migrants dins una societat duberta e dinamica per disctribuar a totes l'identitat nacionala catalana e trabalhar pel futur amassa en lenga catalana ; lo catalan es la granda lenga d'integracion PER TOTES, es pas la lenga d'una elita coma per l'occitan d'ara dins lo sistèma republican d'ensenhament.

Extrèma-dreita damora avuglada e per influéncia clara dels mèdias (que fan una opinion que 85% parlan dempuèi París), e sortís fòto per castigar la migracion e los novèls refugiats

E tot lo messatge d'extremistas es tòrt ; una abséncia de politica lingüistica pel breton o per l'occitan, per exemple (amai l'arpitan, lo catalan, lo basco, lo còrse, l'alsacian e mosselan, lo flamand e totas las lengas de las colonias d'oltra-mar) fabrica aquelas ignoranças cumuladas dins totas las nacions (antropologicas) de l'Estat francés, especialament aflaquidas per un sistèma cultural e lingüistic francés militarista e destructor de l'èime dels pòbles e de la naturalitat de la transmission dels sabers: 

Amai es oblidat que l'immigracion version francesa fabrica sovent ambe una psiquanalisi un pauc dels filhs de migrants-refugiats, fabrica sovent un pauc de tot, politicament, mas sovent pas la color politica similara qu'es decribuda aquí :

 

E quand una Ongria ambe un sistèma politic qu'aplica la vision entenduda dins las glèisas catolicas, vision d'una societat sense migrants o refugiats (en contradiccion ambe la Bíblia e ambe un Papa d'anuèch, normalement, qu'explica ara que cal acuelhir los migrants), avèm donc una oblidança clara de l'istòria dels migrants ongareses que, en 1956, an fugit, e per una familha, al mens, son abitants de Neuilly e un dels membres es devengut president de la dreita francesa per la santa République française elegit al cap per viure a l'Elisèu pendent 5 ans. E de la boca d'aqueles immigrats qu'an capitat d'èstre melhor francés qu'un francés de soca (!), entendèm jamai una critica del sistèma politic francés, jamai, jamai, sonque reformetas, alara que cal tombar la taula republicana francesa, per ne farlabicar una autra mens parisenca, bravament mens parisenca.

O un autre qu'es filh de republican catalan, que socialista a Paris, qu'a plan comprès las institucions per damorar al poder, es devengut sceptic per devolopar una politica d'acuelh dels migrants d'anuèch.

Ambe tot aiçò, se cal pausar la question de l'interès de la migracion. Jà AlterEcoPlus nos explica l'arribada dels refugiats de las colonias republcianas francesa en 1962, dedins l'Estat francés de las trenta gloriosas francesas.

LICRA : exposicion de Tolosa oblida los Marrans

Dincal 21 de junh, la LICRA prepausa una exposicion a Tolosa, una exposicion dins un luòc public de Tolosa, la capèla dels Carmelita carrièra Peirigòrd.

L'exposicion es estada inaugurada oficialament per la comuna de Tolosa. E sembla que li an pas donat que fautava quicòm a l'exposicion.

E sembla que Tolosa fosquèsse pas pro prèp d'Espanha, e sos elegits tanpauc, per saber qu'en matièra de discriminacion e d'antisemitisme, d'intolerància, de xenofobia, d'exclusion e de caça als josius, Isabel dita la catolica a plan instrumentalizat un Espanha imperialista, contra las religions josiva e musulmana.

Aquela immigracion dels josius, los musulmans son partits pel Magreb occidental, es arribada en Occitània, Baiona, Bordèu, Tolosa, Narbona, Lunèl, Nimes, Avinhon, Sant Remèsi de Provença, Ais-de-Provença … E sembla qu'aquel istòria dels josius d'Al Andalós immigrats forçats per l'integrisme catolic espanhòl fosquèsse pas conegut pels elegits de Tolosa. Nimai per la LICRA de París qu'installa una exposicion, e que respond pas als corrièl de demanda d'informacion, la LICRA vòl damorar en tota preséncia discreta e publica a Tolosa. E al meteis temps, dimenge dins los mèdias parisencs, un centre cultural ebraïc explica, ièr, que vendrà pas sus la plaça del Capitòli pel Fòrum de las Lengas, per fauta de securitat publica.

Es que cal tornar donar l'istòria iberica sancièra a la populacion dels militants de la LICRA ? A prepaus de l'ostracisme catolic contra los josius albergats, puèi, en Occitània, entre Baiona-Bordèu e Sant Remèsi de Provença.

Aquela populacion es plan coneguda devath lo nom de Marranas, los teissons en lenga espanhòla. Èran clavats dins las juderiás en Catalonha e Espanha. Se trapa qu'es l'arquevesque de Sevilla que lança lo «pogrom», 1391 [donc dins los quadres de las datas concernidas per l'exposicion]. Aquò se desvoloparà malastrosament a Còrdova, Tolèda, puèi a València, Lhèida, Barcelona, Palma. D'ara enlà una partida dels josius son convertits al catolicisme, e son sonats los Marrans.

Puèi un sègle pus tard, Isabel la catolica e Ferdinand d'Aragon faràn la caça als Marrans per non pas èstre pro-catolics. Es lo papa Sixte IV que signarà lo document per establir l'inquisicion, en 1480 seràn creat los tribunals de l'inquisicion, sul modèl qu'avèm conegut en Occitània contra los «bons cristians» o catars. Segur que la LICRA dèu conéisser l'inquisitor Pedro de Arbués (canonizat en 1867 ! canonizat...),

E coma los «bons cristians» an fugit en Aragon, per proximitat lingüistica e an ajudat a desvolopar lo reialme cristian de València, los josius Marrans se son installats en Occitània, e an desvolopat lo comèrci. Per exemple, lo chocolat de las ciutats de Baiona, Bordèu, Tolosa, Carcassona, Lunèl, etc. son un element de creacion dels josius locals.

Se lo compte es plan fait e precís, podèm listar 1.430.000 personas (e pauc impòrta las chifras) son estadas expulsadas del reialme de Castilha e d'Aragon, oblidat per una exposicion a Tolosa en 2015 !

Es gròs non ?

Donc cal conselhar la LICRA la revista «Revue des Études Juives» ne parla : xiv 162-183 …. Estonat que fosquèssen oblidat, non ? estonat que los elegits de l'inauguracion sapiguèssen pas aiçò a Tolosa ?

Migracion e problèmas politics

La migracion es un problèma politic grèu, mas sampiternalament un problèma de las estructuras politicas, dels Estats que vòlon se protegir, quora i a pus d’Estat, la migracion s’intalla sovent en nom dels Estats expansionistas.

La migracion es sistematicament objecte de manipulacion ontologica a l’immigracion, e forana pels sistèmas politics exteriors.

Es evident que tot migrant se dèu d’integrar a als societat d’arcuèlh, mas quora la societat d’arcuèlh es assimilacionista e emplega la migracion al seu pròpri servici per aumentar son poder e sa pensada politica jacobina, que cal far ?

E quand un poder francés en Occitània, importat per fòrça, respecta pas Occitània, sa lenga e sa civilizacion de patz e de convivéncia, que cal pensar ?

E al meteis temps, quora i a doás manièras de pensar la migracion, que dèu pensar los qu’an d’èstre forçat per migrar, puèi que son forçats de recebre migrants sense consultacion, sense aver agut lo temps de formar un Estat per los arcuelhir, que cal pensar de la justícia sul tèma ?

La migracion dels Andalós a Barcelona es estada emplegada per castilhanizar Catalonha, a pas capitat, mas aprèp 1939, Barcelona parla tanben espanhòl, e catalan a partir de la fin del regime qu’a manipulat las populacion de migrants.

Las populacions localas germanicas son estadas emplegadas pel nazisme per indicar la dimension de la granda alemanha modèl Adolf Hitler. Ambe en cap la teoria que ont i a d’Alemands, es Alemanha e donc «an dreit a un territòri que respecta la civilizacion alemanda». Aquò a creat una migracion alemanda en Alemanha, forçada per aver seguir aquel tipe de pensada politica extremistas e pas aver vist las consequéncias aprèp la defaita dels extremistas alemands.

Aprèp 1830, arribada dels Franceses imperialistas a Argièr, la Comtea de Niça e lo Reialme de Savòia èran pas de l’Estat imperial francés, los Magrebins de lengas arabas e berbèras an agut de suportar l’arribada de migracion europèa, coma tot lo continent african. Aquel migracion èra de diverses tipes de factura politica, forçada per diferentas manièras (esclaus, populacion de presonièrs, migracion politica, migracion economica, tot aquò coma sempre).

E aprèp 1962, la migracion forçada es devenguda europèa e berbèra cap al continent europèu, los batèus èran aviat afretat dempuèi Marselha, Seta, Tolon, Niça o Itàlia, gaire per l’Espanha franquista. Del temps de las colonizacion politica de l’«Algérie française», Argèria èra fRança, de sempre aquela del regionalisme d’expansion parisenca ; Occitània ne subirà las consequéncias sense n’aver las possibilitat d’arcuèlh cultural e lingüistic coma o pòt pensar una Reina de danemarc ; aviam pas de poder politic occitan per o far. Son sempre los pòbles qu’an pus de poders politics democratics ontologics qu’an problèma per recebre la migracion. Se trapa que lo vòt extremista francés a debutat per Lengadòc e Provença (ambe al cap un ancian militar francés de la «guèrra d’Argèria», guèrra dita pels republicans franceses de pacificacion republicana) ; aquel partesan nacionalista francés refusa lo 19 de març de 1962, los accòrds helvetics qu’an acabat ambe lo regime francés al Magreb, e preparar las migracions e renonçaments politics republcians francés, parisencs mai que tot, los Occitans existavan pas e las comunas occitanas an degut suportar la migracion consequenta.

Uèi en 2015, se compta, en occitània, encara, lo vòt FN en foncion de las zònas qu’an recebut lo mai de migrants argerians qu’an suportat lo colonialista republican francés, europèus e berbèrs. Mas la question se pausa, èra un partit d’expression nacionalista qu’aviá mestièr de petar lo sistèma bi-partesan francés, sembla aver convençut ambe aquel programa exclusion e sobretot programa d’avuglament istoric, es qu’aquel partit grandirà en cambiar la vision politica que pòrta ? La responsa es non, car los autres partits franceses an la basa similara de pensada politica francesa. Qui a oblidat que lo PC Algerian es jamai estat reconegut pel PC francés ? Qui a oblidat que lo PC francés portava la paraula d’exclusion, enbarrament de las frontièras, per evitar que la migracion fosquèsse objecte de manipulacion del patronat ; quí oblida que lo sistèma francés es ontologicament un grèu problèma per Occitània ? Quí ? Es aquel que gaita pas fòra per saber çò que se debana –per exemple- dins la Catalonha vesina que pensa per ela-meteissa sa vida nacionala.

Alain Lipietz explica : La sortie de Hollande contre le FN qui « reprend les tracts du PCF des années 70 » est certes d’une insigne maladresse, d’un point de vue politicien, comme le « débaptême » de la place Georges Marchais à Villejuif. Mais, d’un point de vue historico-politique (au sens profond du mot « politique »), elle est parfaitement exacte et nul parmi ceux qui militaient « à gauche » mais en dehors du PCF à cette époque n’en a perdu la mémoire. Jamais les non-PCF ne pourront oublier le « produisons français », la manif de Montigny, le bulldozer de Vitry lancé contre un foyer de travailleurs immigrés sur ordre de Marchais par le maire communiste (lequel en restera d’ailleurs marqué et, ayant pris sa retraite, fera part de son désarroi d’alors).
Tiens ! d’ailleurs je le rajoute à la liste des « antécédents à gauche » du national populisme : clicatz aquí

Alain Lipietz tòrna en plaça lo PC que protesta contra una frasa de François Hollande (sus Canal Plus un dimenge de programa especial, modèl Putin de programa), mas sembla que lo PCf a oblidat las accions passadas del PCf…

La migracion es sempre estada objecte de manipulacion… e i a pas de migracion bona, o sana, per la civilizacion del XXIen sègle. Pauc impòrta sa qualitat economica, cap migracion es bona per la sentat umana, e per la bona sentat de la pensada politica.

Es un migrant gallés qu’es devengut dictator a Londres, Cromwell ; es un migrant georgian qu’es devengut dictator sovietic a Moscó, Stalin ; es un migrant galician qu’es devengut militar e dictator a Madrid, Franco ; es un migrant renegat republican còrse qu’es devengut dictator europèu e francés, Napoleone Buonaparte ; es un migrant sicilian qu’es devengut dictator republican a Roma, Mussolini ; es un migrant austriac qu’es devengut dictator elegit alemand, Adolf Hitler ; es un pòble de migrant dels republicans neerlandeses que son devenguts los actors de l’apartheid en Africa del Sud ; es una populacion de migrants europèus que son devenguts exterminadors dels pòbles amerindians ; etc…

Sempre la migracion es instrumentalizada, los jiadistas o sábon e emplegan la migracion africana per donar un messatge als Europèus ; avèm pas acabat de pagar las annadas de colonizacion africana ; qui a decidat aquel colonialisme senon un sistèma de poder que se pensa arrogant e superior, tipic del jacobinisme francés.

Get Britain out EU

Es lo nom d’una campanha que me questiona fòrça sus lo grand interès que podriá portar en donar un vam real a l’Union Europèa, en tornar a la raiça politica de la creacion de l’Union Europèa, mai federala, mens espaci economic.

Sèm en campanha electorala, UKIP ajuda a desvolopar idèa d’aqueste escantilh en Angletèrra, idèa que recebon lo castig en País de Gallas e Escòcia.

Ai legit per vos e comentat lo document que prepausan sul net.

Es un pauc coma se lo Front National dintrava al govern a París, l’expulsion de l’Union Europèa seriá una urgéncia.

Lo General Charles de Gaule aviá rason, avèm perdut 40 ans ambe una Union Europèa que lo R-U èra dedins.

Migrants la mòrt o l’explotacion europèa

Lo migrant es estat sempre una variabla per sistèmas politics qu’an pas sabut respondre a la demanda d’un pòble, o de mantunes pòbles (Estat federal o pas) ; l’origina de l’immigracion africana d’auèi es la lista dels Estats africans qu’an pas sabut gerir lo politis, nimai la vida d’una societat dins los cambiaments perpetuals que cal per un monde qu’es sempre novèl ; e lo capitalisme mondializat es pas causa novèla, mas l’incompeténcia longassa de las elitas africanas es una permanença.

Al Senegal, son los accòrds de pesca ambe l’Union Europèa que pausa la fam coma un element consequent qu’a repercucions : l’immigracion cap a Euròpa via lo Malí des-establizat, puèi Líbia destrusida ontologicament.

Al Malí, contrariament a çò que pensa l’inocenta jovença convidada a Canal plus, es un Estat qu’assegura la patz a l’economia del nuclear francés de Niger. E al meteis temps Niger es la clau del nuclear –dit «indépendance nationale» pendent annadas (!). En d’autres mots, se sembla que la casta parisenca –pro nucleara- se trufa dels Malians, de l’Azawad e tanben dels ciutadans del continent europèu.

La Còsta d’Ivòri que s’i nega de veire las consequéncias d’una pensada politica francesa dins lo sistèma politic qu’assaja dempuèi bèl briu de mestrejar la bomba politica… Mas que las aisinas de la pensada francesa son pas adaptadas.

Nigeria que la casta anglofòna a pas sabut crear un Estat federal al nivèl de la creissença de populacion (o auriá puscut jamai far ?), nimai de boum del petròli de la region Sud. La casta angofòna a pas sabut tanben fabricar una gestion apropriada de l’afrontament de las religions, al nòrd musulmans, al sud cristians. A sabut del federalisme sens qu’amagar un problèma creat ambe la guèrra del Niafrà.

Somàlia en se dividir en dos, a fabricat un problèma musulman dins l’Estat reconegut del Sud, al nòrd a fabricat ambe lo comèrci mondial lo piratatge, fenomèn politic qu’èra desapaergut entre 1950 e 1990.

Eritrèia, la creacion de l’Estat sus basa religiosa e d’extremisme politic pòstmaòïsta, a fabricat un drac sus la mar roja. Aquí se trapa lo meteis extremisme que de l’autre costat de la mar, al Iemen dempuèi la fusion dels dos Estats.

Al Sodan del Sud, la creacion de l’Estat cristian, a creat una guèrra civila, qu’ajuda a la fugida dels vesins cap al nòrd. e l’Estat del nòrd a plan vist l’interès qu’aviá de non pas integrar las populacions novèlas de migrants en transportar lo problèma a costat.

Etiopia, pauc a pauc l’arribada de l’Estat dins las piadas del mercat mondial de l’ago-industria, fabrica despoderats de tèrras. E la casta al poder non sap de quina manièra, non pas respectar aquel castig que lor pòrta riquessa, castica.

Notar tanben qu’es l’intervencion dita occidentala qu’a destrusit Líbia, sortir un dictator (segur), puèi se creèt dos sistèmas politics que son pus aisit de destrusir per l’extremisme politic musulman.

Cal notar atanben que l’Africa del Sud qu’èra supausadament, l’Estat que deviá portar règlas africanas pel continent, es devengut un problèma politic en se-meteis pels pòbles qu’i vívon e que i an pensat una tèrra d’arcuelh per migrant.

Çaquelà la manièra de gerir aquel problèma african, es tanben una variabla politica que mesura aital la capacitat de las societats occidentalas (europeanizadas) de poder suportar los defís que seràn de mai en mai nombroses.

Alara, la solucion simplista es aquela d’Austràlia ?

La creacion de camps sembla a la creacion dels «camps de concentration» de la santa republica francesa, en 1938/39 per «albergar los republicans espanhòls» (dinca las annadas 1950!), dangieroses qu’èran aital considerats, «dangieroses» pel sant sistèma République française. Totparier, cal notar que las politicas europèas per assegurar un avenir economic a las populacions d’Africa (operacion blabla o diplomacia europèa), es un fracàs dels gròsses.

Pauc a pauc sèm tornats al meteis sistèma politic mondial, en respectar pas la democracia, la volontat de democracia, la volontat de plan melhor viure de las resorgas de la tèrra, del parçan, concernit. Lo viure al país es un programa politic que la baissa de las frontièras a abandonat, e qu’al contrari a favorizat la descadença de l’economia mondiala.

Car migrar es devengut la sola resorga d’un sistèma politico-financiaro-capitalista que pensa que las frontièras son un problèma per la vida de las entrepresas, e dons las facilitats dels escambis de capital privat (ara) o public (un còp èra).

Quora lo capital èra d’Estat, la migracion èra organizada per la lei (lo comèrci triangular), e los mòrts èran a la mar granda, o sus las còstas d’America, sus las tèrras panadas als autoctònes dits Indians d’America, e que la gestion èra dels blancs forçats a l’immigracion per regimes europèus dictatorials.

La migracion es un individú o un collectiu a genolh sul cròs de l’identitat personala o/e collectiva, sul «viure al país» que se cridava dins las annadas 1970 en Occitània.

Cristanofobia musulmana: 12 mòrts a mar

L’actualitat pòrta una pròva, e aquò non pòt aver concequéncias politicas ?

I a pas sonque los extremistas que son dangieroses pels Cristians, quitament qui l’amarum de la traversada de la Mar Miègterranèa, los Musulmans devenon dangieroses pels Cristians. Los Musulmans –que podrián pensar en precaucion politica granda e potingar totes los migrants pauc impòrta la religion- son quitament dangieroses pels vesins cristians.

Jà entendi, los crits d’orfèa que me van tractar d’islamofòbes, mas l’afar me sembla pro clara, o alara montada de tota peça pels Cristians de la barca qu’an mancat perdre la vida perqué èran cristians (pòdi pas èstre accusat de vóler matat ni los cristians, ni los musulmans, ni los josius, mas considèri que las religions son un dangièr per l’umanitat, totas las religions). E i aurà benlèu la teoria del complòt que se bastirà dins los gropusculs d’extrèma-esquèrrao d’extrèma-dreita, per non pas entendre Israël (que crida contra los Palestinians de la banda de Gaza), o las reaccions europèas de mantunes cristians quand devon costejar musulmans (faràn pas qu’un grope, per simplisme segur), integristas o pas.

L’informacion arriba de L’Orient Le Jour qu’an la costuma de costejar los musulmans (segur que fan un grope unic), integristas o pas, arriba aviat e en lenga francesa. Me remembrarai una conversacion ambe un curat de l’Institut Catolic de Tolosa, un curat de Liban, sus aquel tèma ; e sabi que dempuèi 7 ans (aquò farà), mon opinion  sul tèma a variat, e l’actualitat ajuda per un cambiament que me fan pensar que lo problèma educatiu dels musulmans (en global, e se vei dins la jovença musulmana), es grèu, e en causa la religion musulmana ensenhada dins las mosquèas.

L’informacion arriba tanben de la RAI, en lenga italiana :

E sembla que l’afar desrenga fòrça los mèdias parisencs que, dins lo concensús de la planpensança costumièra, per exemple l’informacion per non far paur a PEGIDA, es absenta de l’informatiu de ARTE a 19h45, o tanben, lor agrada de far parlar dels actes d’islamofobia, e de las associacions qu’an format aquela jovença que fracassa per educacion de la comunautat musulmana, mas pas a costat de l’actualitat aquela …

Aprèp lo problèma se pausa de quina manièra las frontièras intèrnas a l’Union Europèa auràn pauc a pauc d’èstre gardada ; la guarda de la frontièra ajuda lo Reialme Unit e pausa problèma a Calais ; lo problèma es grèu, un Polonés a matat una pichona filha alara qu’èra supausat èstre interdit de territòri francés.

Los dos afars junts fan paur a diverses nivèls.

- Pauc a pauc, la guèrra contra los musulmans integristas risca de pujar a un autre nivèl social, e l’institut de l’islamofobia se deuriá realament pausar la question de 30 ans de mòllahs mals educats dedins las mosquèas de França.

- Mantunes partits politics per rasons politicians faràn saber qu’aiçò ajuda los lors agumentaris anti-musulmans, e se parla pus ara d’extremisme religiós aquí, mas de causir quí a lo dreit de vida sus aquesta planeta, musulmans o cristians, musulmans o josius, bodistas o cristians, musulmans o bodistas.

- Schengen es un problèma grèu sus la planeta que sèm a suportar ara, ambe las guèrras que se debanan de l’autre costat de la Mar Miègterranèa.

- Lo tractament de l’informacion es devengut un espòrt de combat politic, que los mèdias inocents sul problèma, faràn créisser l’onda de l’òdi e l’asirança contra los musulmans, en practicar una ierarquizacion de l’actualitat en foncion del tipe de musulman, o en foncion de l’actualitat que prejudica pas a la planpensança jornalistica.

- De quina manièra, ni Itàlia, ni Espanha, ni l’Union Europèa son al nivèl politic e securitari per l’onda de migracion qu’arriba del monde arabe en guèrra sancièra ?

Qui gausarà dins l’Union Europèa d’interdire l’arribada de la cristianofobia generalizada dels musulmans recentament immigrats, e fecondar los autres o los convertits, per tornar far la guèrra en Síria, Nòrd-Iraq o Yemen, o Eritrèa, o Sodan, o Líbia ?

Qui gausarà pausar un problèma del contra-ròtle de las frontièras pels Estats europèus que pauc a pauc prenon la via contrària a la convivéncia de l’Euròpa occidentala, fins ara ? Se comprendrà melhor que l’extremisme pujèsse en Ongria, que lo laxisme liberal pausèsse problèma en Polònia, que la migracion dels Ròms, cap a l’Oèst, es fomentada pel racisme romanés, etc.

De quina manièra l’Union Europèa s’arriba pauc a pauc a l’autodestrusicion ?

-°-

Mal-minjar : quí n’a interès fins ara ?

Una polemica se leva dins la gestion dels comèrcis del minjar per l’anciana municipalitat. elonhada de las realitats del comèrci, l’elegida èra sonque questionada quora l’administracion la questionava o quora i aguèt problèma entre la quita administracion municipala e un restaurant. l’elegida èra pron simpatica, mas pas brica una politiciana eficaça per costejar los comerçants, sovent amar d’un sistèma politic que los a pas ajudat dempuèi d’annadas e d’annadas, veire bilhet següent.

Lo problèma d’anuèit pausa realament un fum de questions per la societat occitana modèrna. Legissèm :

Dempuèi  50  annadas i a jamai agut d’acuèlh dels novèls arribats. Res per explicar çò que faguèt la civilizacion occitana de Tolosa, e donc lo seu minjar de qualitat.

Los novèls arribats an degut trapar ambe lo comunautarisme cosinièr una manièra de respondre a la necessitat de saber minjar melhor, segon las nòrmas que la transmission de familha podiá portar, se n’avián volgut gardar. O senon se son inventats un comunautarisme del minjar, e donc del finançament pròpri (car lo sistèma bancari es tanben aquí comunautarista)

Lo minjar occitan es çaquelà un biais de minjar en foncion de l’environament agricòl, e a pas encara trapat la solucion comunautarista per sobreviure dins lo mercat-Estat-nacion foran qu’arriba de París.

Lo fenhant capitalista, lo licentiat de las grandas entrepresas parisencas (IBM, etc.), auràn coma facilitat l’installacion d’un Mac Donald’s. Es aital que lo solelh occitan a imposat l’arribada massiva de Mac Donald’s dins las ciutats occitanas ; la densitat de Mac Donald’s pròva que l’Estat francés a daissat far ; se cal recordar un José Bové qu’atacava una pancarta de Mac Donald’s e que lo resson mediatic es estat pron bèl, mas a pas frenat las installacions, benlèu los menús novèls.

Lo mal-injar dintrava coma una facilitat economica ambe un sistèma de venda pròpi a Mac Donald’s internacional que, pauc a pauc, s’es integrat, e es estat copiat dincals Kebab’s restaurant dins las meteissas ciutats.

Dins aquel afar cosinièr, es lo biais occitan del minjar que s’a degut retirar ; e aiçò a pas cambiat lo biais de foncionar de l’administracion ni del sistèma politic francés en Occitània. E lo sistèma politica a jogat ambe lo clientelisme comunautarista e ambe lo capitalisme mondializat, çò qu’a facilitat de matar la cosina occitana e los establiments qu’an resistat fins ara ; de mai, lo sistèma de las entrepresas elonhat dels fogals de familha a favorizat lo pauc de temps entre 12h e 14h00 per minjar correctament ; ara que las bancas (dempuèi 1995) an arrestat de pensar que la cosina occitana es de bon investir … damora que lo mal-minjar pels desvolopaments dels «restaurants» … Las escòlas d’ostelariá an pas poscut capvirar lo fenomèn, car lo contengut de familha per cosinar occitan es quasiment, coma la lenga occitana, pus transmetuts, per rason sociala, mai tanben perqué las familhas an daissat a l‘escòla la nocion de transmission, e los licèus ostalièrs an a l’entrada handicapats culturals, impossible de formar a tota la civilizacion occitana de la cosina en mens de doás o tres annadas. Dins las escòlas se questiona sonque ara sus la qualitat ontologica del minjar rarament sul biais occitan de cosinar e minjar.

Arriba alara l’afar de la rota d’Espanha, d’un particular que vòl vendre Halal (integrista musulman) e un autre que vòl vendre american en Occitània (integrisme capitalista).

Quí pagarà dins l’afar ? La civilizacion occitana e los Occitans seràn los dos tocats, alara que se sap que lo melhor minjar per la linha corporala humana, per la sentat environamentala, per la vida videnta en Occitània es lo minjar occitan !

-°-

La Glèisa catolica franquista en Espanha

De moment que pendent lo franquisme a degut causir son camp, l’onoreja encara anuèch. Un article dins lo jornal Le Monde o explica ; dins lo meteis jornal remarcarèm que la condamnacion del franquisme pel Parlament de Catalonha a pas agut de resson ; e donc, la sortida teatrala dels «amics de jacobinisme» espanhòl (C’s) e del Partido Popular (membre de PPE al Parlament Europèu) aurà pas agut una linha (ai los articles a posite per los que o vòlon, venguts de El Periódico de Catalunya en lenga catalana). Son los meteisses partits que vesèron los Catalans manifestar per l’unitat d’Espanha lo «dia de la raza», 12-0 de l’annada 2013 e qu’an agut un resson mai o mens grand dins la premsa madrilenca.

Aqueste fenomèn editorial francés es majoritariament degut a la causida editoriala de l’AFP, que selecciona en foncion dels interèsses madrilencs, e non pas dels interesses catalans.

Es una causa regulara en Espanha que se valoriza la glèisa qu’a collaborat ambe lo franquisme. Aital avèm lo camin de la fugida d’una grand personatge de la Glèisa catolica, de l’Opus Deís, Memòria istorica pron interessanta, mas que fabrica torisme espanhòl en Catalonha (!) e aquí cap boicòt es previst pels costats espanhòls. Un article sobre Escrivá de Balaguer acaba la revista istorica Sapiens d’octobre :

Avèm aital eveniments ecclexials qu’arriban a grands moments politics de la «democracia» (aquela que refusa un referèndum pels Catalans), coma per recordar als ciutadans catalans, que la republicana a matat ecclesials, curats o sacerdots (coma díson en catalan), e donc que cal pas èstre independentistas… mas electors del PP o del costat d’Unió, Duran i Lleida, i benlèu de Unitat d’Aran, Paco Boya, per la via segura.

La via segura per Escrivá Balaguer es estada la traversada del Principat de Catalonha cap a Andòrra, lo principat d’Andòrra ambe lo co-princep d’Urgell coma monarc.

Sabi pas se lo metòde subdiminal foncionarà dins una societat tanben qu’es tocada per la coneisséncia d’una utilitat a la talvera per la sobrevida de la nacion catalana, al XXIen sègle. Mas aquel jòc madrilenc e franquista en Catalonha es vist ara un pauc contra l’onda democratica cap a l’independéncia.

-°-

LISTA dels curats assassinats que la Glèisa a pas volgut beatificar perqu’èran contra lo franquisme, pica aquí.

Instrumentalizacions de la (im)migracion

Sempre dins l’Istòria d’Espanha, l’immigracion, necita immigracion per l’economia productiva catalana, es estada instrumentalizada pels poders madrilencs (dinca trapar collaboracionisme catalan dins l’industria locala catalana), poders centralistas pauc productius, mas puslèu rendièrs.

Del meteis biais, los Catalans an agut de suportar de franquistas de cada jorn dins l’immigracion andalosa pendent lo franquisme, sense petar los nèrvis (votar a l’extrèma-dreita nacionalista coma en França) ; l’enjòc franquista èra la destruccion de l’emplec de la lenga catalana dins totes los maines de la societat nacionala catalana ; l’immigracion manipulada per França fonciona parier ambe un Valls al minitèri de l’interior, a l’imatge de Napoleon un bon dictador francés, un traïdor de la republica de Corsega.

A l’arribada de la novèla Generalitat (del Principat de catalonha), res de novèl sul subjecte ; èran los partits nacionalistas espanhòls en Catalonha qu’èran ajudats pels vòts de l’immigracion fomentada pel franquisme, lor agradava fòrça per la «bona» partidocracia binària. Puèi venguèt las politicas de la Generalitat en favor de l’ensenhament generalizat del catalan (aplicacion de la lei 101 quebequesa en Catalonha, lei que Wert combat anuèch), coma la lenga de tota la societat e tanben de l’immigracion novèla (America del Sud majoritariament, mas tanben de Marròc). Avèm anuèch totes los migrants en Catalonha que comprènon melhor los problèmas de Catalonha en Espanha, e que son mai o mens devenguts independentistas. Ara donc aprèp èstre devengut un instrument per espanholizar, la migracion es devenguda un problèma per Espanha, la sampitèrna Espanha que fosquèsse del PP o del PSOE. De faiçon mal-a-dreita, classicament madrilenca, lo servici policial espanhòl s’es atacat al president d’una associacion d’integracion de l’immigracion en Catalonha, coma se l’imperialisme espanhòl acceptava pas aquela integracion catalana…de granda qualitat coma l’ensenhament generalizat del catalan a totas las populacions, sense excepcion, coma al Quebèc. (apondon : Perqué a pas foncionat al Quebèc ?)

Avèm ara un cap d’associacion importanta en Catalonha, integrat e que parla perfaitament catalan, tot en respectar Espanha, puèi castigat per las autoritats espanhòlas importadas de Madrid, en fòrça e recentament [ lo dit Centre Nacional d'Intel·ligència, o supausat] ; aquò’s l’expression modèrna d’una repression centralista e bonapartista espanhòla ; quí ne pòt dobtar, o vòl pas veire.

En capvirar los paradigmes sobre l’immigracion, la nacion catalana a capitat de mostrar realament lo ròtle de l’immigracion devolgut pels imperialistas, Espanhòls o Franceses. Es pas un auccurença politica zèro que l’immigracion de l’Argèria francesa fosquèsse installada, pels pus paures, en Occitània. Es lo modèl franquista d’instrumentalizacion de l’immigracion.

Lo problèma èra occitan, còrse, catalan (nòrd). Corsega a trapat una responsa en 1974, contra los gendarmes de Giscard d’Estaing, Alèria a debutat la construccion del nacionalisme còrse, sense concession politica. Occitans e Catalans an desvolopat responsas diferentas, dins lo camp similar dels Catalans del nòrd avèm los Provençals, Nissarts, Lengadocians-Bais, avèm lo vòt FN o la Ligue du Sud e du Midi, ultra-nacionalistas franceses, es de dire extremizar los qu’an pausat lo problèma en Argèria, dins una desvirament dels grands, bastida sobre l’ignorança occitana.

De l’autre costat, la meteissa ignorança politica farà votar pels nacionalistas franceses qu’an declarat la guèrra, lo socialista François Mitterrand, coma ministre republican de la mantenença de la patz en Argèria qu’es devenguda independenta en 1962.

E de tot biais, dins cap zòna occitana o catalana, los poders de la decentralizacion an pensat que l’arcuèlh République Française èra tòrt e manipulacion politica, jamai. De mai, avián pas l’instrument potent qu’es la Generalitat de Catalunya per arcuelhir dignament e en Occitània las populacions migrantas, pauc impòrta las rasons. La causa es similara –coma un problèma- per las migracions nordencas europèas. Fins ara, aquela idèa es jamai venguda al cap dels elegits de Tolosa que fan una recepcion obligatòria de migrants (5000 per an, per minímum) sense mejan dinerièr suplementari que los dinièrs de los que son jà installats.

Anuèch, sul burèu de la justícia europèa, arriba lo problèma del nacional-expansionisme espanhòl dins lo tèma de la seuna instrumentalizacion contra Catalonha, e lo renversament del paradigme. Que farèm nosautres Occitans per inversar los paradigmes expansionista francés en Occitània ? E al nivèl europèu ? Anuèch sul burèu de l’union Europèa arriba un subjecte, coma non pas instrumentalizar las migracions, necitas (?).

-°-

Comunicat del grope ‘Immigracion’ de l’Assemblèa Nacionala Catalana (en catalan, Assemblea Nacional Catalan) dabans la resolucion d’expulsion ordenada pel CNI, del ciutadan Noureddine Ziani. Gaitata la vídeo, aquí.

-°-

Ròms e Marselha - Lo son [u] s’escriu OU en francés, O en occitan… e alara ?

Lo son [u] s’escriu OU en francés, O en occitan, U en espanhòl e itlaian… alara legirètz d’una autra manièra aquel article que valoriza la manièra fonoca que de pronóncia ROM a Marselha ?

L’article es alara tirat del jornal parisenc Journal du Dimanche e publicat anuèch, anuòch que díson en país provençal d’Occitània. E me sembla èstre mai clar que los comunicats dels partits politics qu’ai recebut, particularament d’EELV.

La populacion qu’a sortit lo camp dels Ròms, son los migrants argerians de Marselha, occitan de vertat de la societat de Masrelha uèi… Se cal recordar que lo camp es estat installat sense o poder legalament tirar, malgrat totas las impossiblitats sanitàrias, sanatàrias que son bonas en majoritat e son costumièras  als barris de Marselha (enfin o pensi).

Cal remarcar tanben qu’es la ciutadanetat qu’a considerat que se caliá prendre en man, e que la polícia es rara dins los barris aqueles. Es per aiçò que son devenguts o assimilats a militants d’extrèma-dreita ? Del FN ? Marselha vòl pas dire FN, çaquelà !

Pertot ont aquesta populacion Ròm passa, daissa en partir, las daissas – o podèm comprebar aquí tanben a Tolosa sul riba de Garona. Pel moment res es estat fait a Tolosa per netejar, vist qu’i a pas un sol vesin… S’espèra segurament qu’ecologicament o naturalament que Garona montèsse netejar ? Garona seriá alara la portuguesa d’una borgesiá tolzana que non vòl prendre en man lo problèma. La ciutadanetat de Marselha o faguèt.

Encara la fòto es fosca (presa sul bòrd de la pista cliclista en passar), vos podètz imaginar perqué Marselha a netejat las daissas dels Ròms.

E alara aprèp la legida de l’article, se cal questionar de qu’es l’emplec de la migracion aquesta, quí un jorn explicarà qu’es la fauta del govèrn de Romania e del seu racisme ontologic que fan las migracions aquestas ? Quí o gausarà escriure, dire, e cridar dins un comunicat, al nivèl europèu ? Quí acceptarà de dire que lo govèrn de Romania es la cara civilizada d’un pòble roman que refusa la populacion minoritària Ròm sul seu supausat «territòri etnic de lenga romana». Lo nacionalisme roman, de netejament etnic, es tanben contra la minoritat ongaresa… Tornèm a las situacions etnicas d’un còp èra, e Romania es de cap manièra natre sus aquel subjecte.

Que pòt far Euròpa sul subjecte ? Que pòt far per evitar als politicians franceses de mandar comunicats estupids sl tèma, e se mostrar realament tal que son, es de dire manipuladors dels problèmas per trabalhar la clientèla electorala, manipular conceptes en los vóler aplicar pels Ròms, al moment que lo pòble occitan, de tota provenéncia (es aiçò lo pòble nòstre), pòble de Marselha n’a pron de las estupiditats europèas a prepaus de las migracions.

Car fòra las migracions forçadas pels racismes nacionalistas romaneses, avèm tanben las migracions «civilizazadas» que son simplament unas causas economicas que son las consequéncias de l’abséncia politicas federalas (bastida la Comission Europèa o la regulacion dels Estat-nacion de l’Union Europèa), e l’incompeténcia europèa de non aver bastiur un sistèma democratic regulat pel Parlament.

Eurasmus es pels joves quadres qu’an decidit Euròpa, l’Union Europèa, los camps de páures son las consequéncias de las politicas d’aquestes quadres politics europèus.

A E I O UUUUUUUUUU !