migracions las chifras

Avèm los FN e l'extrèma-dreita en ONG que fan lo morre, i a un Emmanuel Valls que pensava parier un còp èra... 

Coma la migracion internacionala s'afecta dins la distribucion mondiala de las populacions ?

 How is international migration affecting the distribution of global population?

We take a look at the numbers: ligam 

Las chifras comentadas per Al Jazeera, mèdia que l'Aràbia Soadita e Egipte vòlon rendre muda, dos sistèmas politico-militaro-musulmans-integristas. 

 La mapa es aital publicada en lenga occitana.

De quina manièra la IIena republica a recebut los migrants republicans de la guèrra franquista d'Espanha : mal, dins los famoses primièrs « camps de concentration », de quina manièra al XXIen sègle la Vena republica dels Jacobins recebrà los migrants ? Mal coma sempre o fan los jacobins !  

Fau dire tanben que la migracion al Qatar, o Àràbia Saodita, o dins los Emirats Àrabs Units son jamai plan recebuts (sistèma social inexistent e istoric de la migracion afrcana aquí pauc relusenta), e que los investiments d'aqueles Estats perso-arabs son pas per melhorar l'educacion d'aquelas populacions migrantas, se preferís investir en Euròpa, coma los migrants preferiscan lo continent europèu, nòrd-american o oceanic, pertot ont la libertat de pensar es clara, e grandament servada pels sistèmas democratics, mai o mens criticables..

Fau pensar qu'aquel sistèma migratòri serà la primièra destruccion del sistèma social europèu ? L'inquietud es d'extrèma-dreita, mas pas sonque ? Fau far fisença aquelas elitas que de l'òrt sanitós per minjar n'an a fotre... se sona ecologia, servar los ecosistèmas, pas de conservatisme terradorenc.

Fau pensar qu'aquel sistèma migratòri fabricarà megapòlas urbanas en Euròpa destrusirà las tèrras agricòlas e donc favorizarà lo comèrci mondial de l'agro-mal-minjar, o agroalimentari mondialista ? 

Fau vendre d'armas als Estats Àrabs en liga o sense liga contra lo Qatar, aital ajudar de contunhar lo sistèma que pensa la moneda, lo dinèir, sonque per una minoritat de privilegiats, veire una minoritat d'integristas musulmans ?  

_°_

Opinion : ligam

 

Tolosa : serenitat e quietud ciutadana

Dins los barris ambe dificultats economicas, perqué ostracizats per un sistèma republian francés pauc solidari, pauc fraternal, empresonament permanent, e malgrat tot content d’aver enganat ambe lo seu regionalisme expansionista e militarista etiquetat République Française, dins aquestas partidas del grand Tolosa, avèm mantunas populacions, majoritariament musulmanas :

- son integristas religioses que fan la lei de l’Alcoran coma una lei de barri, e que convídan a pensar que val melhor se batre en Síria que non pas dins lo barri d’origina per l’egalitat dels ciutadans, o castigar las femnas que, s’èran en 1962 en Argèria, serián sense aquel integrisme saodian. E van far la guèrra religiosa finançada per aqueles integrismes religioses panarabics, del mòllah e monarc de la peninsula e de las tèrras persicas (especial dedicassa als intellectuals franceses qu’an sostengut l’aiatolà Komeiny perqué prenguèsse lo poder en Iran).

- son ciutadans qu’amerítan la compassion ; mas sonque s’an plan comprès l’engana qu’es la République Française, e pas sonque ara, mas dempuèi que los Pairs an agut de causir entre la mòrt dels independentistas argerians (modelats pel bonapartisme francés e la violéncia de l’Estat), e l’integrisme republican francés que refusèt l’autonomia coma solucion de transicion lenta cap a l’independéncia argeriana. Anuèit, aprèp mantunas annadas, res es resolgut, perqué en temps de crisi,l’ostracisme nacionalista francés que pega al nom o a la religion causida (integrista segur, mas la fauta de quí ?), o a l’adreiça de l’encap del CV, aquel ostracisme frena lo desvolopament de personalitats fòrtas dins una societat de violéncia bastida pel sistèma educatiu dit «Éducation» e «Nationale» (veire la descripcion d’aquesta violéncia via lo rugbí, bilhet següent).

Concretament avèm la violéncia que puja de mantunas manièras dins aquestes barris ; ne vaquí un, mas lèu serà Bòrda Roja, aprèp lo Miralh, Bèla Font, Reinariá, Empalòt, etc.

Lo segond serà al retorn dels sordats de l’integrisme religiós de la guèrra de Síria quora serà pas mòrt, serà una plega politica a Tolosa coma endacòm mai. Se parlava de la tranquillitat del mitan tolzan, e la creacion de valor per l’escambi cultural (una associacion se sona Escambi), la resulta serà qu’aurèm lèu terroristas dins aquestes barris, e ancians combatents de guèrra qu’es pas nòstra, ni per la filosofia, ni per la localizacion, ni pel contengut militar.

Es lo modèl francés qu’aurèm de suportar : – lo seu colonialisme que sabèm pas encara de quina manièra l’aurèm de suportar se cambiam pas de modèl per Occitània, – la seuna diplomacia actuala que sabèm pas dinca quora l’aurèm de pagar, – la seuna escòla qu’es tot levat una escòla per la convivialitat qu’Occitània es estada la basa, aquò farà mai de 800 ans que los Francs l’an destrusida o an debutat la seuna destruccion, – l’incompeténcia politica dels elegits que supòrtan lo nacionalisme francés coma una regionalisme normal en Occitània, dins las tèrras d’expansion del regionalisme parisenc e l’impossibilitat d’ensenhar la convivéncia occitana a las populacions que lo nacionalisme frnacés nos impausa per las seunas politicas.

E lo modèl per Occitània l’avèm a costat, en patz e quietud mas digun o vòl gaitar ; la pròva, lo quintilingüisme existís en Aran, ambe la basa d’immersion lingüistica, e pas un tecnocrata de l’«Éducation» dita «Nationale» n’a jamai près aquel sistèma coma exemplar per Occitània granda, jamai ; perqué ? Son tròp socialistas e an sempre en cap que lo nacionalisme es un problèma, mas lo sol nacionalisme qu’es un problèma es aquel del regionalisme d’expansion parisenca que fabrica los problèmas dels musulmans a Tolosa, en favorizar per exemple lo comunautarisme dins las cantinas municipalas. Son pas los musulmans lo problèma, nimaio los joves, mas lo sistèma regionalista francés d’expansion a Tolosa, que trapa dins l’ensenhament un coorporatisme que refusa una reala reforma contrària al sistèma del XIXen sègle d’el Jules Ferry, lo colonialista.

Lo modèl per Occitània es aquel :

1 / ensenhar de las religions totes los problèmas e anar cercar las sorgas formatriças de l’islam non pas en Aràbia, pas en Indonèsia o en Africa. Anar veire de quina manièra lo protestantisme o lo catolicisme son estat tanben integrisme. E aiçò de faiçon opcionala per saber de quina manièra la societat es preste d’acceptar de saber de l’autre ciutadan d’una autra religion.

2 / ensenhar l’istòria dels integrismes en Occitània, e la lenga occitana E ostracizat per aquel sistèma integrista catolic francés en Occitània, transformat en republicanisme e santetat de l’Estat francés.

3 / ajudar l’universitat de Tolosa-Miralh a sortir del comunautarisme religiós, e de l’integrisme franchimand e socialista. Nos podrà ajudar per aver aisinas per donar a totes los ciutadans mondins, per melhor saber l’occitan coma una aisina d’integracion (en societat) e non pas d’assimilacion al modèl francés (en societat del dreit imposat per ennaut, per París).

4 / ensenhar la geografia d’Occitània sobre aquesta planeta, e zo far non pas ambe lo modèl parisenc, mas ambe lo pròpri modèl occitan, donc fòrça d’aver un sistèma educatiu de servici al pòble, diferenciat per Occitània, sul modèl aranés o catalan.

La serenitat qu’avèm mestièr en Occitània costarà car al sistèma republicanista francés a Tolosa e en Occitània ; senon es aiçò, es potinga de farlabica politica, dita per totas las extrèmas nacionalistas (regionalisme d’expansion) francesas en Occitània.

-°-

Multiculturalisme contra lenga francesa

Lo multiculturalisme del Canadà es un instrument politic d’expansion anglesa al Canadà bilingüe per destrusir la politica lingüistica del francés al Quebèc ; lo multiculturalisme de superficia comunautarista es emplegat aquí en Occitània, dins las banlègas pels socialistas e Jean-Christophe Sellin, per destrusir la politica de la pichona politica per l’occitan a Tolosa, e per emplegar los «immigrats» coma instrument d’aquel nacionalisme ; devenon aital nacionalista expansionista francés sense saber çò qu’es.

La politica de Jean-Christophe Sellin a Tolosa, dins las associacions que lo sistèma socialista subvenciona, fabrica aquel tipe de programa politic nacionalista francés (superficial e de bandièras tricolorada), aquel de Robin des Bois en matièra de nacionalisme francés e l’equipe de fótbol francés en competicion :

Caldrà tornar dire que Catalonha ambe la politica lingüistica qu’an los ciutadans catalan subjecte del rei d’Espanha, refusada per Jean-Christophe Sellin, perqué es pas lo «meteis sistèma» (vertat en Espanha son subjectes del rei), an integrat (e non pas assimilat), mai de 1 milions d’immigrats del periòde de creissença, sense aver un element politic coma lo FN o la Ligue du Sud que faràn mai de 15 % dels vòts a totas las eleccions de la république française.

La falhida d’aquesta politica en Occitània, lo multiculturalisme o cosmopolitisme cultural, se mesura pas al nivèl dels vòts del FN, mas al nivèl de l’abstencion a las eleccions. mai es gròs, mai la politica dels representativismes franceses pòrta una falhida politica republicana e francesa.

Lo Parti Québécois assaja de se defendre d’aquesta politica assimilacionista anglesa per la populacion francesa. Es un modèl que cal associacion ambe las politicas aplicadas en Catalonha per integrar las populacions recentament vengudas : los nous venguts.

Autre exemple, Flandra que pòt integrar tanben e en lenga neerlandesa, en Flandra de l’Estat francés :

E al Quebèc los catalans que fan ? Aquí una idèa :

-°-

( la vídeo es sul blòg de France 3, picatz sobre lo document. Se fan aiçò l’Estat francés, regime socialista, aurà avançat grandament sul tèma)

L’immobilièr pels autoctònes, sonque ?

L’immobilièr es la primièra inquietud en Iparralde, Catalonha del nòrd, Bretanha, o quitament la Comtea de Niça, e la còsta provençala que s’en va del riu Var cap a Marselha e Camarga, en passar pel Luberon, Ardècha, lo Gardon, las garrigas de Montpelhièr. Dins la premsa, Corsega impòrta a París lo problèma dels colons parisencs, vacancièrs de la dimenjada per fugir l’infèrn parisenc de l’economia centralizada. E podèm entendre aquestes Parisencs sobrecargar de responsabilitats politicas, economicas, culturalas e irresponsabilitats lingüisticas. Migrar son forçats : los Parisencs son los forçats de la migracion de la dimenjada ! Los podèm comprendre, Métro-Boulot-Dodo, quora vesèm aiçò :

La polemica es nascuda en Corsega sobre l’idèa de gardar l’immobilièr, primièr pels autoctònes. Me sembla alara interessant de veire lo comunicat dels Joves Independentistas, sul tèma :

De quina manièra se pausa lo problèma ? es pas simplament perqué i a gents europèas que vòlon s’installar en Corsega, es que son los Franceses que s’i vòlon pas adaptar, pr exemple lingüisticament.

Sol los Franceses son aqueles qu’an sovent la causida de non pas aprendre la lenga còrsa. Me semblariá utile de ligar l’establiment immobilièr dels Franceses en Corsega al fait de vóler aprendre la lenga còrsa, per exemple essencial e primièr ; Seriá aital un biais de pensar que s’i pòdon installar pel long tèrmi.

Mas aital qu’es près, per la Joventut Independentista, me sembla ges aplicable dedins lo contèxte europèu.

Aplicam aquesta idèa que l’immobilièr es sonque pels Corses, o pels Occitans a Tolosa … De quina manièra los quadres europèus d’Airbus (qu’an la costuma de crompar ostals, e non pas de logar) farián per s’installar e desvolopar l’economia occitana de Tolosa ? Car es plan clar que, se los Parisencs son a davalar actualament a Tolosa, es perqué l’emplec se desvolòpa, e que lo desvolopament es estat iniciat pels Europèus venguts a Tolosa-AIRBUS, e qu’an crompat l’immobilièr per i viure un an, dos ans, tres ans, e partir. Del meteis biais, los Angleses de Peirigòrd, sovent vist coma colonizadors pels nacionalistas franceses, an ajudat a servar l’immobilièr tradicional occitan, e servat una imatge toristica al Peirigòrd. Majoritariament son Europèus (Anglo-Escosseses), pas los Parisencs ! Aquò dit, i a pas de politica de l’immobilièr autonòma a Tolosa tanpauc ; son las leis franceses que fan l’immobilièr tolzan ; es pas tanpauc una bona causa.

Los Parisencs, o collaboradors al sistèma francés, son sistematicament per París, s’es a lor avantatge politic e economic, puèi son a la seguida quora las donadas economicas víran favorablament als territòris, jà voidats pel centralisme parisenc, e que son estats desvolopats per una decision europèa, per quadres venguts d’autres Estats europèus. Es lo cas d’Occitània.

Lo problèma còrse per l’immobilièr es puslèu l’abséncia de politica còrsa, de la collectivitat còrsa en matièra de bastiments, d’ostals, per las populacions còrsas, evidentament abans la creissença de prètz de l’immobilièr ; la politica se fabrica pas coma una potinga, i dèu aver una vision a longs tèrmis ; los nacionalistas expansionistas franceses (UMP-PSF-PCF-PRG e autres collectius politics nacionals franceses en país de conquèsta) an pas jamai agut una vision a longs tèrmis de las colonias, la decentralizacion pas melhor, o lo contracte politic especial per Corsega a pas ajudat tanpauc, o es puslèu pron jove per aver donat resultas positivas e nacionalas de Corsega.

RTS : lo masclisme es universal

RTS, digas-o, lo masclisme es causa universala, es pas una informacion locala.

Aqueste maitin, acabi de legir una informacion classificada de locala per RTS :

La Palhada es un barri considerat coma desfavorizat de Montpelhièr, e es vertat que malgrat l’equipa d’esquèrra a la comuna, lo fait economic e social aquel a pas gaire cambiat ; e perqué un fait istoric e decidat per l’Estat colonialista francés deuriá èstre resolgut per una comuna d’esquèrra o de dreita que mestreja pas totes los elements politics e socials del problèma ; lo problèma es realament de las causidas de l’Estat militarista francés que considerava que lo ‘manten de l’òrdre’ èra pas una guèrra” e que las populacions èran francesas dincal moment que la republica parisenca es estada mesa en dangièr per l’afar argerian ; la consequéncia per Montpelhièr es estada la creacion d’un barri per arcuelhir las populacions, sense ne donar los mejans economics e politics als elegits locals per resoldre los problèmas conseqüents creats (e zo an pas demandat).

Donc La Palhada a Montpelhièr, coma mantunes barris dins del Sud de França, majoritariament Occitània, es un problèma nacionalista francés, e es pas acabat. Es francés e republican, colonialista, perqué es la resulta de las decisions politica e militara francesa, d’un poder jacobin qu’es jamai estat questionat sul subjecte.

Lo masclisme es un actitud un pauc especiala, sobretot dins una societat modèrna actuala qu’assaja ambe lo novèl sègle XXIen de cambiar de paradigme sul subjecte (levat en politica çaquelà). Aquel masclisme es çaquelà una resulta de la fauta de gestion concreta de La Palhada, e aquí es l’Estat centralista francés qu’es de botar a l’accusacion, clarament. E que los elegits locals aguèssen pas los mejans de combatre es tanben la fauta dels programas politics qu’an jamai capitat una decentralizacion que fosquèsse pas un interès particular de la partidocracia en plaça, sovent nacionalista francesa.

Coma l’Istòria d’Occitània questiona las errors de la santa Histoire de France (sa manipulacion e sa perversion, sa barradoira d’esperit, son avuglament nacionalista), l’istòria del masclisme e de la repression contra una femna a Montpelhièr questiona tot l’ensemble del sistèma politic e social installat per França en Occitània.

-°-

Décentralisation: de Rugy (EELV) regrette "les hésitations du gouvernement"

02/04/2013 15h00 - PARLEMENT-ASSEMBLÉE-COLLECTIVITÉS-GOUVERNEMENT-PARTIS-EELV-SÉNAT - Monde (FRS) - AFP

PARIS, 02 avr 2013 (AFP) - François de Rugy, coprésident des députés écologistes, a "regretté les hésitations" mardi du gouvernement sur la question de la décentralisation.

"Nous pensons qu'il faut mettre de la clarification, de la simplification dans la décentralisation", a déclaré François de Rugy à l'issue de la réunion du groupe écolo qui recevait mardi matin Marylise Lebranchu, la ministre de la Décentralisation.

Le président du Sénat, Jean-Pierre Bel (PS), annonçait au même moment que le gouvernement allait diviser en trois son prochain projet de loi sur la réforme de la décentralisation.

"Le texte ne changeait pas suffisamment la donne", a poursuivi François de Rugy.

"On avait bien compris que de cet acte III de la décentralisation, qui supposait une nouvelle vague de la décentralisation, on était passé plutôt à une réforme de la décentralisation".

"Et même dans la réforme, ce n'est pas très ambitieux", a-t-il dit.

"Marylise Lebranchu nous a dit que le fait que le texte soit très long ne permettait pas un débat serein, nous en prenons donc acte mais ce qui nous intéresse, ce n'est pas vraiment le nombre d'articles. Nous avons des interrogations, sur la question de la simplification, sur celle de +qui fait quoi+, sur la fiscalité... Pour l'instant les réponses sont floues", a estimé pour sa part Barbara Pompili, coprésidente du groupe.

François de Rugy a par ailleurs souligné "le drôle de jeu du Sénat": "Alors qu'il devrait être à la pointe de la réforme, il donne plutôt l'impression d'avoir le pied sur le frein. Nous regrettons qu'il y ait des volontés de reporter ou d'amoindrir la réforme, comme sur le cumul des mandats".

"Il faut beaucoup de hauteur de vue pour engager une telle réforme", a renchéri Barbara Pompili.

aml/dec/pr/df

© 1994-2013 Agence France-Presse

Tolosa o Bidonvila sus Garona

Los Ròms de Bulgaria e los cosins ròms d’Occitània an trapat albergaments, terrenhs, sus ribas de Garona, aprèp l’estadi de fótbol, pus digun de la borgesiá tolzana zo sembla veire. E çaquelà suls camins de las tendas e ostalons aqueles, i a la zòna de pepinièras d’entrepresas del Grand Tolosa, zòna de creacion e d’emplec, de passatge del grand nombre tolzan.

La quantitat de tendas es importanta, e se son trapats luòc de campatge sul bòrd de la pista ciclabla ; l’albergament es precari, e dels dos costat de Garona, quasiment a cada recantons ; es prèp del centre ciutat, ajudar per anar mendiquejar peçòtas d’èuros, en familha, e ambe las pancaradas acostumadas, «j’ai faim une pièce» senhoreja dins las carrièras de Tolosa, aiçò dempuèi mai de tres annadas, ivèrn coma estiu ; ai pas verificat se las tendas son aquí presentas dempuèi tres annadas, mas soi segur que son las conjonciion de dos fenomèns, l’economic (crisi bulgara e illuson economica francesa) e l’abséncia d’organizacion per la comunautat ròma e bulgara. I podèm veire familhas de granda dimension que pòdon trapar lo sec de las matinadas tolzanas devath albergament de plastic, fustas de recuperacion, e objectes de tot escantilh per l’installacion precària ; lo ser del dimenge, aquel que escrivi lo bilhet, i podèm sentir l’aulor de la polida cosina ròma de Bulgaria, i podèm veire tanben los veïculs, dos per familha, un de la Nauta-Garona e l’autre de Bulgaria ; son semblants, son europèus, levat lo BG que dona la provenéncia de l’Union Europèa !  Tot aquò sembla se passar plan, levat quora s’en van, gaitatz :

Es plan clar que lo novèl immòble sul bòrd de l’avenguda del Conselh Regional, l’entrada de Tolosa quora nenètz del Sud, son pas pel els…

En passejar sul bòrd del riu occitan, podèl aital verificar e confirmar que la politica de manipulacion mediatica de l’equipa anciana per regular aquestas populacions es estada de fum mediatic, e aital podèm confirmar l’etiqueta que li es estat bailat devath un pont de Tolosa :

Aquel Guignòl èra pas de Lyon mas de Neuilly/Seine, e d’aver pensat cambiat l’Union Europèa, e los socialistas d’aver acceptar la dubertura de las frontièras als novèls Estats, nos trapam ambe aquesta migracion de granda dimension ; se cal pausar la question de qu’es aquela migracion quora son las ciutats de Lyon, Granòble, Avinhon, Marselha, Montpelhièr, Nimes, Besièrs, Narbona, Perpinyà que la devon suportar perqué son mai aprosmadas de las frontièras miègterranencas.

Mas cap d’illusion, son sense emplec en Bulgaria, e sense possibilitat de crear una activitat economica pròpria perqué son una minoritat nacionala que los tractats de l’UE i son pas respectats ; alara la migracion es una obligacion. Cal èstre sense illusion, lo cambiament de poder o de color del poder jacobin a París, i cambiarà res, e coma avèm cap poder local sul tèma ; las autoritats localas son forçadas de ne far la gestion, o pas.

Garona seriá devenguda lo centre d’interès del’equiâ de Pierre Cohen, pel moment es lo sol endreit que los Ròms de Bulgaria semblan aver trapat per se poder albergar indignament, malgrat tot.