L'ignorança d'Estat fabrica l'Estat d'urgéncia permanenta

Se sabiá jà que la destruccion dels rensenhaments d'Estat jacobin francés per Nicolas Sarkozy e son govèrn avián destrusit una montanha d'informacions, e tota la sapiença dels servicis policièrs, e los fiquièrs ; ara sembla dempuèi aquò e l'afar Merah que Google Research fosquèsse l'unic luòc Internet d'informacion de la polícia anti-terrorista francesa, e la polícia pòst-franquista espanhòla (qu'es pas melhor informada). Es que fau ostals que las armas d'ETA damorèssen amagadas per legitimar l'« État d'urgence » dels govèrns jacobins ? O benlèu i a quicòm mai ?

O fau oblidar que lo Merah èra un activista dels rensenhaments d'Estat francés ? E que se permetèt aital plan de causas en pensar a la seuna impunitat politica, pron plan per matar a Tolosa josius en pensar que lo sistèma l'estauviariá, e que benlèu sa fin es fondada politicament perqué o caliá matar per evitar que parlèsse, quí sap de la justícia ? E quí sap, es benlèu la meteissa incompeténcia policiara que fabrica l'afar de Louhassoa/Luhuso.

Es un afar plan utila per legitimar budgectes policièrs en Iparralde alara que ETA vòl desarmar ; es estranh tanben que tot lo sistèma politic basco ne volguèsse parlar, en manifestar (mai de 400 personas) contra lo ministèris de l'interior francés, designat recentament pel poder politic socialista, e sa polícia politica, puèi que lo François Bayrou, convidat per BFMTV al vrespe, cònsol de Pau (Pyrénées Atlantiques, a pauc qm del supausat ostal d'ETA), e li paussèsse cap question sul tèma ; lo François Bayrou podriá dire de mal del sistèma policièr franchimand ? 

Dins la lista dels activistas per la patz en Iparralde, Euskadi e Nafarroa (Euskal Herria), i a pas que pacifistas plan coneguts, e totes los informats o devon saber, levat la polícia francesa (estonent non ?), levat lo ministèris de l'interior francés ; podèm rire ? I a pas una reünion publica en Iparralde que los rensenhaments d'Estat francés i son pas presents ; l'afar seriá -a l'evidéncia- plan utile, car son los meteisses ciutadans que pausan en questions lo sistèma de manipulacion del mercat-Estat-nacion francés en Iparralde, d'una administracion prefectorala e del grand sindicat nacionalista francés, la FNSEA. Donc François Bayrou es mut.

Aquel afar es estranh, los servicis alemands dels rensenhaments d'Estat son estats capables de salariar un terrorista djihadista ; los rensenhaments de l'Estat francés son estats capables de salariar o/e remunerar un Merah per ne saber mai sus l'Orient Mejan, la taupe devenguda dangièr pel sistèma politic tolzan e parisenc ... e son capables en fRança de saber çò que fan los pacifistas bascos a la minutas prèp, realament per los poder arrestar la nuèit dins un Ostal supausat d'ETA, ostal que sabián albergar armas d'ETA ; mas jamai, o gaire jamai los terroristas djihadistas, los terroristas integristas musulmans ... E aquel afar non se podrà desseparar dels sistèmas de susvelhança mes en plaça contra los ecologistas en fRança dempuèi l'« État d'urgence » del govèrn socialista de Manuel Valls, e son ex-ministre d el'interior Caseneuve (ara primièr ministre) d'un Estat jacobin que fa mai fisença a la polícia franquista d'Espanha qu'als ciutadans pacifistas d'Iparralde.

Ambe aquela operacion, se sembla fabricar novèls presonièrs politics franceses d'origina basca, que seràn d'apondre a la lista que Manuel Valls refusèt de donar en Corsega, e que Ségolène Royal -filha de militar- demandava a Cuba, per negar l'existéncia dels presonièrs politics ! Es clar ara, Manolito Valse es en campanha, es un àngel de la politica.

Es estranh tot aquel rambalh al moment que vesèm que l'« État d'urgence » acabat d'èstre votar tot en pensar qu'es pas brica utile, e que mantunes afars fan pensar mai clar que l'Estat es pas pel ben collectiu, mas per una casta de nauts foncionaris que se sábon engraissar del sistèma, e de mantunas faiçons ; es que fan parier dins la polícia per recuperar medalhas e bonas resorgas per las pensions de retiradas ?

Sabi pas que sabi mas.... mas avètz remarcar de quí es envioronat aquel personatge que s'engraissa sus l'esquina collectiva dels ciutadans de fRança ? Me sembla qu'i a un candidat 2017 Les Républicains e que sembla vóler la plaça, se plaçar tanben coma un còp èra un Nicolas Sarkozy, per amagar melhor los amics e las amigas dedins lo sistèma jacobin (fau criticar la decentralizacion, mas pas l'Estat jacobin que s'engana) ; la polícia politica li serà utile ? fRança, lo modèl Putin es en marcha ?

E se sap plan, que, per engraissar las bancas e lo grand capital (las grandas familhas), res non val melhor qu'una bona violéncia d'Estat, o una guèrra aquí o ailà. Lo terrorisme a alara tot un interès : - per legitimar un « État d'urgence » inutile sempre, - per ajudar a grandir los servicis policièrs a desfavor de l'ensenhament (e demandar privilègis policièrs contra los Dreits de l'Òme), - per legitimar lo centralisme modèl franquista, e las manipulacions capitalisticas ambe las desfiscalizacions ... 

Avèm ara una rason en mai, rason de pensar que l'Estat republican francés, e sa collaboracion politica, son alonhadas de la santetat cridada car République française, e realament elonhada del servici de la patz e dels pòbles de ciutadans de fRança.

E coma son pacifistas, e donc en dangièr dins un País Basco que s'opausan a las arrestacions, un dangièr per fRança (la militarista) e pel colonialisme d'Estat, que nos explica que Guiana francesa es una tèrra d'expatriacion, los presonièrs pacifistas los impòrtaràn en urgéncia d'«État d'urgence» a Paris coma fan pels presonièrs politics classics còrses :

Fau notar que l'informacion camina per l'agéncia de manipulacion jacobina, l'AFP que se díson jornalistas independents mas pas dels jacobins e del sistèma colonialista parisenc, car ne son lo pòrta-votz. Agence France Presse que cap redaccion questioneja quand se parla de subjecte coma lo colonialisme policièrs francés, de Corsega o d'Iparralde, informacion sempre ligats als servicis centralistas de govèrn de Paris. Quantes estudiants en sciéncias politicas faràn un trabalh sul tèma ? François Fi(ll)on farà una reforma sul tèma ?

Ligam RF Bleu Pays Basque. La fRança val la Turquia contra los Curdes ?

-°-

L'ignorança de las « sapienças academicas » de l'Estat jacobin es fabricat per las grandas escòlas qu'en general, ne sortíscan los quadres per las entrepresas del mercat-Estat-nacion francés ; aital per la SNCF ; l'ignorança SNCF fabrica aquò : dos mots en catalan, tres enganas, tres errors ortograficas. E pensatz que fan parier pel francés ? Vos signali qu'i a aisinas de traduccion del francés al catalan e que s'enganan mens ! (es un occitan que l'escriu e qu'auriá pas mal ortografiat lo catalan).

Claude allègre, competéncia jacobina importada d'Auvernhe

Se pausa sovent l'interès del Sénat, e o sabèm totes e totaas, lo Sénat suprimit, non pas per la realitat de la «democracia» Républicaine francesa, mas per pression del pòble (guillotine per exemple) o pression internacionala.

 E coma èra pro incompetent, es devengut ministre de la jacobiniá socialista, del govèrn centralista francés ; o sabiam mas encara, coma los Papièrs de Panamà (o sabiam, i a gaire que los avugles e sords que o podián pas saber), es encara un article de Le Canard Enchaîné qu'explica qu'aquel collaborator del jacobinisme, del centralisme francés, es inutile e dangierós per la collectivitat, e en mai nos còsta cada jorn lo revengut d'un sentaor e d'un futur pensionat.

Es lo quite incompetent que nos explicava que lo rescalfament climatic èra farlabica, i a urgéncia de l'enterrar.

Cal notar que coma es Sénateur, es estat elegit pels similars coma el en Auvernhe, çò qu'implica la capacitat dels elegits de la decentralizacion d'èstre competent per seleccionar los Sénateurs.

Lo sistèma «democratic» francés pròva que la representativitat ajuda pas per la gestion de cada jorn del collectiu, e de preservar los pòbles dels problèmas del productivisme, per exemple las particulas dels veïculs Diesels.

Remarquèm tanben que l'afar pròva que los CNRS es tanben un ostal que se podrà dobtar dels capolièrs... coma dins tot lo sistèma jacobin d'administracion de l'Estat francés. E son a nos donar leiçon per exemple per donar un nom a la region, la seleccion dels capolièrs dedins lo sistèma jacobin es un gròs problèma.

D'unes díson que cal levar la taula e petar tot, mas i a solucions claras per Occitània, crear un sistèma politic que permetèsse de protegir la populacion dels disctat d'una elitocracia pauc competenta, autanplan mal competenta que las elitas d'abans 1789.

Cap naut e cap de copar ? e pas simplament del FN ! son los quite elegits locals quan se signar per poder aver los candidats a la presidéncia 2017, e ne cal mai que 500 ara, puèi aqueles candidats, pichons, nos podràn s'exprimir.

Que cal pensar d'aquela «democracia» francesa en gestion d'Occitània, e qu'impòrta sénateur occitan per èstre segur de contra-rotlar lo sistèma colonial, e versar moneda a plen rius !

Anuèch sabèm que lo candidat non seleccionat per sa seccion solcialista per èstre candidat a las eleccions dels deputats en Auvernhe, non a Tolosa (la «diversitat» frena la democracia), lo Kader Arif devengut ministre coma l'autre Auvernhat, refusa d'encontrar los elegits locals de dreita, el lo moinistre d'un govèrn que l'esquèrra explica de dreita, a prepaus dels transpòrts collectius que pòdon redusir las particulas dels veïculs Diesel a Tolosa.

I a un contunhum jacobin, sèm los cobais, los pòrcs de doás mars, animal jacobin del sistèma politic parisenc, aqueles personatges politics son los mèstres de l'ostal colonial, e los Occitans son sotmetuts, son pas Islandeses...

Cal tornar dire que los Claude allègre e Kader Arif son dos personatges jacobins que vòlon pas una politica per l'occitan. I a pas d'astrada politica excepcionala.

Je suis été au(x) Bal(s) des Hypocrites*

Aquel francés en títol es volontari. es aital que los occitanofònes an agut la constuma pendent 50 ans de parlar la lenga imperiala de Paris, lo patois parisenc. E per la referéncia Intenret, me sembla important tanben de notar #jesuischarlie car ai manifestat per …. la libertat d’opinion e d’expression, non pas per daissar en plaça politicians incompetents.

Me soi calat fins ara, mas ara n’i a pro.

En començar per aquela idèa estupida e diplomatica que crear una manifestacion pels dictators de tot escantilh a París, isolat «del pòble» coma o remarca l’esquèrra espanhòla dins un pòst que vos doni un tròç acompanhat de comentaris en francés e occitan per assegurar un bilingüisme que pareis que fauta sus aquel blòg, pels fenhassas lingüisticas de Franceses.

Puèi dins las convidacions dels artistas en costuma tradicional de la diplomacia avugada, e avuglanta pels mèdias legitimistas (que Charlie Hebdo n’en èra pas, tot en seguir una linha editoriala que m’agradava pas).

Donc vaquí la lista establida per un Internauta que ne faut una traduccion, perqué la colèra es granda, d’aver estat talament manipulat.

Philippe Stalinère escriu, el l’Alsacian o escriu en francés : Ai participat a-n aquela manifestacion istorica mas denonci las convidacions dels caps-d’Estat que son enemics de la libertat d’expression : Dubrissèm los uèlhs.

-Lo primièr ministre espanhòl Mariano Rajoy, que lo govèrn acaba de far passar la Ley Mordaza, una lei qu’impausa mantunas restriccions istoricas dins lo dreit de manifestar (NDLT, es pas sonque veire l’illustracion en seguida). –Lo ministre dels afars estrangièrs Lavrov de Russia, Estat qu’a condamnat un jornalista l’an darrièr per «insulta a un membre del govèrn» e fait assassinar mantunes jornalistas coma Anna Politkovskaïa pels servicis secrets. -L'ancian president francés Nicolas Sarkozy, que faguèt panar los computers al Jornal Le Monde e de Mediapart, e assegurar panar los enregistraments dels jornalistas  (les fadettes) qu’enquestavan sus l’afar ambe la justícia. –Lo ministre dels afars estrangièrs egipcian qu’a fait detenir lo jornalista Shawkan pendent 500 jorns. –Lo rei Abdallah de Jordania, que l’an passat faguèt condamnar un jornalista palestinian a 15 ans de preson amb òbras forçadas (NDLT pas paginas d’escrituras). –Lo primièr ministre turc Dayutoglu, Estat qu’empresona lo mai de jornalistas sus la planèta. –Lo primièr ministre israëlian, de dreita extrèma, Benjamin Netanyahu qu’a orquestrat l’assassinat de 17 jornalistas de Gazà l’an passat. – Lo ministre dels afars estrangièrs argerians Lamamra, regime qu’a detengut lo jornalista Abdessami Abdelhai pendent 15 meses sense cap motiu. –Lo ministre dels afars dels Emirats Arabes Units, que, en 2013, a redusit al silenci un jornalista pendent 1 mes de paur de revelacions. –Lo primièr ministre Jomaa, que presentament garda enbarrat lo blogaire Yassine Ayan per 3 ans de preson per «difamacion envèrs l’armada». – los primièrs ministres de Georgia e Bulgària, Estat que detenon una soma impressionanta d’atacas e de castigs dits «passage à tabac» de jornalistas, en mai dels assassinats. – lo procuror general dels Estat-Units d’America, que la polícia de Ferguson a recentament agressat e detengut reporters del Washington Post e que mantenon lo jornalista engatjat  Mumia Abu-Jamal darrièr las barras dempuèi 1982 (NDLT per se limitar a-n aiçò). – Lo primièr ministre Samaras de Grècia, que la polícia anti-susmautas a bastut e nafrat 2 jornalistas dins las manifestacions de junh passat. –Lo secretari general de l’OTAN, qu’a sempre pas estat jutjat per aver deliberament bombardat e matat 16 jornalistas sèrbes en 1999. –Lo president Keita del Mali, que los jornalistas son radiats de moment que se fan calamièrs del non-respecte dels dreits de l’òme. –Lo ministre dels afars estrangièrs de Bahrein, segond Estat qu’enbarra lo mai de jornalistas per ciutadan al monde, en mai de la tortura. – Lo Sheikh Mohamed Ben Hamad Ben Khalifa al Thani del Qatar, qu’a enbarrat un poèta pendent 15 ans per aver escrit lo "poème du Jasmin" (NDLT la traduccion en occitan es esperada). – lo president palestinian Mahmoud Abbas, qu’a fait enbarrar mantunes jornalistas per l’aver «insultat» en 2013. – Lo primièr ministre slovène Cerar, qu’a fait condamnar un blogaire a 6 meses de preson per «difamacion» en 2013. – Enda Kenny, primièra ministre d’Irlanda que lo «Blasfèm» es considerat coma una «infracion criminala». – le ministre polonés Kopazc, qu’a lançat un campanha destructriça contra un setmanièr per aver enregistrat conversacions que fan la critica del regime polonés. – Lo primièr ministre anglés David Cameron, que las autoritats an destrusit mantunes documents obtenguts pel jornal The Guardian e amenaçat de far jogar la justícia per lo condamnar. – Lo primièr ministre ongarés Orbán, l’autocrata que Amnisty International explica qu’a «acabat amb la premsa liura en Ongaria».

La lista serà mai longa segurament, ne fauta.

Se cal francament demandar quí a volgut aquesta organizacion merdica que desvalorizar lo crit de Libertat dels pòbles de França, senon l’oligarquia francesa en plaça ?

E n’i encara que vòlon cantar La Marseillaise ?

Ara, serà normal que lo castig tornarà sus l’administracion e diplomacia francesa qu’a organizat aquò, mai tanben caldrà veire de quina manièra lo FN e l’extrèma esquèrra recuperaràn totas aquestas informacions ; los ajudarà segurament !

RF = “racisme administratiu de classa”

Un pichon eveniment administratiu, prèp de Tolosa, reberta plan las visions ontologicas que pòrta l’administracion francesa, ontologicament etnista e clanista ; jà n’aviam un dobte.

Un vièlh amic m’a explicat qu’en 1954, coma regent d’escòla s’es vist refusar un pòste dedins l’Éducation Nationale perqué «aviá un accent basco de Carcassona» ; la geografia es jamai estat un element important de l’administrracion francesa, ni de l’escòla de l’Estat centralista francés. 2014, i a res qu’a cambiat, malgrat tot los SOS Racisme del monde !

L’ambaissador d’Andòrra explica a France Infos : « es un racisme administratiu de classa sociala» ; un autre explicarà qu’es estat mesprezat mantunes còps en Austràlia o Norveja d’aver un accent occitan e que non podriá convenir per «representar França», pareis que la «sainte République française» es un organizacion qu’a coma nòrma l’egalitat, de fait es lo nivelament de las identitats personalas, per eliminar lo dobte que podriá aucure dins lo cap dels estrangièrs –maissants estrangièrs e de maissanta fe, s’aquel a un accent o un nom arab, la République française es plan colonialista ; clar es vertat, mas la faciada francesa non pòt èstre tocada dins las seunas illusion internas o extèrnas.

Aquel ambaissador a demissionat, ambe un grèu problèma per l’Estat etnista francés, o farà en preséncia de la premsa ; «ça se fait pas !». Lo sistèma francés administratiu intèrna o extèrna es irreformables. En picar sul document junt se podrà aver lo son de France Infos, vis lo jornal a gratís 20 minutes.

Cal remarcar que la demission aquela arriba a la fin d’una carrièra e que la seuna experiéncia sul tèma, aurà esperat l’arribada de l’esquèrra nacionalista francesa per ajudar l’administracion de variar las actituds ; res, donc, i a poscut far ; sembla donc, qu’es una confirmacion, i a una linha politica administrativa ontologica e clara que cambiá pas ambe lo cambiament de color politica dedins l’administracion de l’exterior francés ; es l’administracion que còsta lo mai a l’Estat francés ambe una eficacetat dobtosa.

N’i a que serà estonat … personalament, o soi pas brica ; lo sindicat lo mai grand de l’administracion francesa es FO, administracion de la decentralizacion compresa ; FO manda comunicats contra la decentralizacion. UNSA es similar.

Es pas lo politic que governa en França, es l’administracion.

L’administracion francesa fabrica las terrors politicas dedins los pòbles de l’Estat centralista, l’administracion pòrta una paur nacioanlista de las aisinas europèas,  l’administracion explica que cal regropar las regions (mas res subre l’Estat central) per estauviar e poder sobreviure al centre, etc.

L’administracion francesa es un drac dangieroses pels pòbles de la planeta.

-°-

-°-

Manuel Valls : mission complida

Se podrà pus dire que los govèrn d’el François Hollande es pas eficaç en matièra d’espectacles. Aital lo ministre Manuel Valls sembla èstre aquel que l’espectacle o sap plan far foncionar, vist que, bisounours, los Franceses semblan o preferir el que los autres.

Mas seriosament, podèm confirmar l’eficecetat reala de Manuel Valls, en matièra de promocion comerciala d’espectacles (se una tribuna pòt èstre un espectacle, si a còps e sense o vóler), non pas aquel dels socialistas a Tolosa (veire bilhet següent), mas aqueles dels nacional-socialistas nascuts ambe l’educacion famosa e republicana francesa, aquela dels coorporatismes de l’Éducation nationale. Mas ont vas ailà ? M’bala …. Mila Dieu donats…

La television iTele, del grope Canal Plus per la TNT, explica que las reservacions dels espectacles per Dieudonné son jamai estadas tant nautas. Soi segur que la premsa dels Estats vesins s’en deurián interessar, car l’espectacle serà exportat lèu, pels estats vesins o benlèu tanben un element màger de la francofonia dels Africans.

Donc Manuel Valls podràn assegurar dins las resultas de 2014, pels vòts del seu ministèri al mens un sol engatjament tengut, aumentar las Chifras d’Afar del grope de tribunicians d’empont teatral, certificat, Dieudonné M’bala M’bala. Es benlèu una eficacetat que voldriam veire installada sobre las estadisticas del caumatge, per las far baissar, o de las chifras d’afar d’autras entrepresas, respectusoa de l’environament democratic europèu.

La prostitucion es installada a l’Empordà, e ne fan promocion a Tolosa sobre aficha de granda dimension.

Veirètz lèu l’entrepresa Dieudonné Mbala Mbala organizar sa promocion per de seradas de tribunas politicas, e emplenar las salas en Belgica flamanda o francofòna, Alemanha de Sarrland o Bade-Würtenberg, o Confederacion Helvetica germanica o francofòna, Liguria, Catalonha, Euskadi o isclas Anglo-Normandas ?

-°-

Recordam :

E quant nos a costat ?

Multiculturalisme contra lenga francesa

Lo multiculturalisme del Canadà es un instrument politic d’expansion anglesa al Canadà bilingüe per destrusir la politica lingüistica del francés al Quebèc ; lo multiculturalisme de superficia comunautarista es emplegat aquí en Occitània, dins las banlègas pels socialistas e Jean-Christophe Sellin, per destrusir la politica de la pichona politica per l’occitan a Tolosa, e per emplegar los «immigrats» coma instrument d’aquel nacionalisme ; devenon aital nacionalista expansionista francés sense saber çò qu’es.

La politica de Jean-Christophe Sellin a Tolosa, dins las associacions que lo sistèma socialista subvenciona, fabrica aquel tipe de programa politic nacionalista francés (superficial e de bandièras tricolorada), aquel de Robin des Bois en matièra de nacionalisme francés e l’equipe de fótbol francés en competicion :

Caldrà tornar dire que Catalonha ambe la politica lingüistica qu’an los ciutadans catalan subjecte del rei d’Espanha, refusada per Jean-Christophe Sellin, perqué es pas lo «meteis sistèma» (vertat en Espanha son subjectes del rei), an integrat (e non pas assimilat), mai de 1 milions d’immigrats del periòde de creissença, sense aver un element politic coma lo FN o la Ligue du Sud que faràn mai de 15 % dels vòts a totas las eleccions de la république française.

La falhida d’aquesta politica en Occitània, lo multiculturalisme o cosmopolitisme cultural, se mesura pas al nivèl dels vòts del FN, mas al nivèl de l’abstencion a las eleccions. mai es gròs, mai la politica dels representativismes franceses pòrta una falhida politica republicana e francesa.

Lo Parti Québécois assaja de se defendre d’aquesta politica assimilacionista anglesa per la populacion francesa. Es un modèl que cal associacion ambe las politicas aplicadas en Catalonha per integrar las populacions recentament vengudas : los nous venguts.

Autre exemple, Flandra que pòt integrar tanben e en lenga neerlandesa, en Flandra de l’Estat francés :

E al Quebèc los catalans que fan ? Aquí una idèa :

-°-

( la vídeo es sul blòg de France 3, picatz sobre lo document. Se fan aiçò l’Estat francés, regime socialista, aurà avançat grandament sul tèma)

L’estatut juridic del Canal questionat per l’Estat central francés

Acabi de recebre aquel messatge de l’associacion «Réseau fluvial Toulousain», me sembla quicòm de pron utile de tradusir en occitan, tot en se pausar question sus l’idèa que l’Estat sezriá lo salvador del canal nòstre, fins ara s’en occupava gaire ! O cal plan dire èsra un servici d’Estat que s’autogovernava e que París i gaitava gaire… E los elegits locals s’en trufava belament. La santetat de l’Estat estauvi sovent als elegits de prendre los poders que cal, al moment que cal per desmarmalhar problèmas que l’Estat central sap fabricar en Occitània. Abans de legir aquò, cal plan dire que lo ‘Canal du Midi’ èra estat un projecte tecnocratic ancian, mas es estat pagat pels occitans, per pas brica una «òbra francesa» (lo concepte de francés exista sonque a partir de 1792), ni pel pagament de l’òbra (son las generalitats que l’an pagat), ni per sa basteson. podèm confirmar qu’es nascuda d’una decision politica del rei e sos amics tecnocratas del moment, mas que lo tot es estat fait localament, en Occitània. La principala necessitat de sa besteson èra per melhorat los transports dels blats de las proprietats reialas del còr del Lauragués. Es que las causas pòdon pas èstre regladas en crear un establiment public interregional ambe las tres regions occitanas d’Aquitània, e aprofieichar de la lei de decentralizacion per integrar l’avenidor juridic del ‘Canal del Midi’ dins aquel projecte de dignitat politica per Occitània, lo projecte de lei de decentralizacion. Son plan las regions qu’an encarga de melhorar las linhas de RFF, perqué pas del ‘Canal du Midi’ ?

Ara podètz legir lo document qu’acabi de recebre.

-°-

En 2013, lo “Canal du Midi” seriá financiat per fons d’Estat estrangièrs e atroçinats per aiçò far  - se questiona l’associaicon tolzana.

             Lo Fialat Fuvial Tolzan (e lo fialat fuvial del Miègjorn) salúdan la pugnacitat dels jornalistas de La Dépêche du Midi per l’interès sul devenir del “Canal del Midi” . Lo diluns 24 de decembre de 2012, l’edicion de Tolosa donava las informacions transmesas pel servici de comunicacion de la VNF (ndt: establiment public fins ara) sul programa de finançament de la replantacion dels platanas, de saber :

---l’interès dels fons de l’Estats de mantunes Estats e entrepresas pas gaire necessariament de l’Estat francés (lo comunicat parla de ‘française”)

--- Lo décopatge del Canal destinat a segmentar lo cors de l’aiga en tronçons que aital podrián èstre atribuats a mecènes

---Un novèl estudi es en developament per determinar la fòrma juridica que seriá en carga de recuèlhir e gerir los fons dels mecènes

Lo Fialat Tolzan se questiona sus aquestas 3 informacions e questiona lo govèrn (ndt francés), los Parlamentari (francés), los Conselhièrs regionals e departamentals, las collectivitats, los sindicats, los usancièrs e lo borron de monde que ne fan usança e amoroses del ‘Canal du Midi’.

L’article presenta l’interès de "fondacions d'Estat de mantunes estats aitanplan que d’entrepresas pas forçadament de l’Estat francés' (ndt : lo comunicat explica ‘française’) per finançar lo remplaçament dels platanas del ‘Canal del Midi’ pel biais del mecenat'”. aquò es un pauc gròs –e en clar lo mot es pichonet- aquel ‘pas necessariament francés” se fosquèsse apercebuts que lo ‘Canal du Midi’ seriá ‘un bon investiment en concepte d’imatge”.

Çaquelà, dempuèu un borron d’annadas, mantunas votzes ‘localas’ o tòrnan dire sus mantunas tonatitats. Clars aqueles son pas los professionals del transpòrt, plasencièrs, ciclotoristas, passejaires, restauradors, etc… mantunas votzes modèstas qu’an pas la poténcia de l’Estat e encara mens de las multinacionalas.

Aquesta informacion pòrta a pensar a un molton de questions qu’esperèm que los ‘decidaires’ –se ne damora dins lo maine- nos van portar una lutz particulara, per exemple …

--Nosautres volèm d’explics que se del Sud-Oèst o de la 4en poténcia mondiala, França, a mestièr per manténer una infra-estructura de transpòrt de la generositat del benvolents estrangièrs ? Nos podèm dobtar que los fons son pas grècs, una lista d’aquestes «país estrangièrs» devon èstre comunicada

- Se la “segmentacion” anonciada que seriá talhar dins la via d’aiga en tronçons atribuat als mecènes se dèu analisar coma una venda a la descopa d’aqueste emblematic saber-far “francés” (ndt las verguetas son de la traduccion)?

-- Perqué ? , per quí ? La segmentacion del Canal, i auriá un interès privat ? E que cada tronçon serà près en carga pels departaments o regions ?

E sobretot a partir de quin moment se decidarà de botar una fin a la governança de la via d’aiga ? Car, al plan juridic de gestion dels fons, existariá una diferéncia ambe l’«Associacion dels mecènes» creada pel precedent govèrn ? perqué ?, Quí decidarà ? quí contra-rotlarà ? VNF a pas encara encaissat la mendra moneda dels generoses benvolents, jà per doás estudis per saber quantes va poder recuelhir e coma se gerirà. Coma se la question aquesta dependiá pas d’una decision ministeriala fòra competéncia d’un gestionari.

V.N.F. serà a comptar del 1^er de genièr de 2013, un Establiment Public Administratifu de l’Estat. Aquò baila en mai a VNF las capacitats renoveladas per valorizar eficaçament del maine public fluvial e que li es bailat e procurar aital de las novèlas resorgas per l’establiment.

Le Fialat Fluvial Tolzan (e lo Fialat Fluvial del Miègjorn) fan la prepausicion als parlamentaris de questionar lo ministre, de pensar a la creacion d’una comission d’enquèsta, als jornalistas dels mèdias presents de Seta a Bordèu, de contribuar al trabalh d’investigacions per l’avenidor fluvial d’aquel patrimòni mondial, als usancièrs e amoroses del Canal dels duás Mars de se mobilizar, en damorar dins un primièr temps atentiu de las evolucions aquestas.

E i a un(a) Capitani(a) sul la gabarra abans que aquela se transformèsse en galèra ……de Tolon ?

-°-

Aquel article fa una mescla de qualificatiu de francés que tòca a la paralisia de la pensada sul tèma ; cal çaquelà indicar ambe fòrça que la nocion o concepte de ‘francés’ existís sonque dempuèi 1792… e donc podèm considerar lo ‘Canal du Midi’ coma una òbra lengadociana e gascona, donc tot simplament occitana.

Coma un motlon de ciutadans d’Occitània, la confusion entre la ciutadanetat e la nacionalitat es ontologica a la seuna redaccion.

Una òbra magistrala per Occitània sembla encara un còp en viva de dangièr juridic, e donc cridar clarament a una presa de consciéncia de l’urgéncia de melhorar los poders regionals per salvar tot lo patrimòni regional, aquel que l’Estat francés sembla pus gaire potencialament capable de gerir, se es estat capable un jorn ?!?!

-°-

A prepaus de las aigas en Occitània.

Lo deute cadrà aprèp l’independéncia

La solucion de crear Estats novèls es tanben un biais de regular las errors economicas dels Estat centralistas, imperialisats ; perqué ? «ils avaient les yeux plus gros que le ventre» podriá èstre la frasa que resumís las politicas europèas fins ara, o dels estats centralistas fins ara.

Un vièlh tèxte explica que los pòbles, o benlèu tanben un tròç del pòble, a lo dever de se liberar, alara considèra que las gestions bonapartistas son mal faitas ; aquel tèxte es emplegar per l’esquèrra francesa per manipular las «classes ouvrières», mas se podriá d’un autre biais pensar la refòrma dels Estats centralistas.

Vaquí coma :

Aiçò o explica l’economista catalan Xavier Sala i Martin, [entrevista non publicada per El Mundo]l’indepodentisme catalan aurà de negiociar ambe Madrid, mas coma pel divòrci entre un òme e una femna, lo deuta lo garda lo qu’a signat los documents pel deute, e pel moment es pas mai de 25 % del PIB catalan que las autoritats catalanas son endeutadas, ambe signatura del Govern catalan o garantia.

E al meteis temps, lo nivèl d’endeutament sul mercat mondial de la Generalitat es passat a un taus qu’es lo taus de l’Estat espanhòl, donc pas gaire bon, e aital suportar que se paga a Madrid moneda que desgalhan a infra-estructura que son de gaire utilitat per Catalonha. Quora arriba l’independéncia de Catalonha, tot serà al nòu, a zèro pel taus del mercat de presa d’endeutament. Tot es explicat dins l’entrevista de Xavier Sala i Martin.

Son talament bons arguments que ni un jornal supausadament moderat los vòl entendre o legir a Madrid, dins El Mundo, jornal supausat corespondent de Libération a Madrid refusèt de publicat en lenga espanhòla, l’economista de lenga catalana Xavier Sala i Martin, professor d’universitat a Nòva York. Vilaweb parla d’amagar, ièu pensi puslèu a censura espanholista.

Tot fenomèn d’independéncia aurà donc de notar clarament, lo deute damora als siètis imperialistas, donc a Madrid, o a París ; son plan las loras eligarquias qu’an pas sabut reglar lo problèma de las finanças publicas, las finanças d’un Estat que voliá minjar tròp en foncion de sas pichonas capacitats politicas.

Sabètz perqué en Occitània, e a l’occitanisme pauc li impòrta de parlar de moneda de la decentralizacion e de quina manièra nos fasèm enganar per l’Estat centralista, pauc impòrta la color politica al govèrn ? O sabètz pas ?

E Catalonha, de qué ne pensatz banquièrs mondials ? Entrevista dins Expansión.