Manolito parla encara, mas perqué se li dona la paraula

Manolito Valls es filh vergonhós de republican catalan en exilh.

Manolito Valls èra per la corrída a Barcelona, los elegits democraticament elegits a Barcelona an votat contra.

Manolito Valls es segur perqué se canta l'imne espanhòl dins las arènas de barcelona, benlèu que sap pas qu'i a ges de paraula.

E a darrièra de Manolito Valls : fau salvar Espanha, e dons aplicar un article constitucional dels franqistas contra los Catalans, e la ciutadanetat catalana ; es aital dins lo camp de la IIIena republica francesa qu'an fargat camp de concentracion pels republicans bascos, espanhòls e catalans, tot en los tractar coma dangieroses terroristas. 

Quina vergonha aquel Manolito Valls, quora los Parisencs lo faràn calar ? 

Mas la familha de Manolito Valls li dona aquel messatge, e es un gente messatge, Un messatge diplomatic. Lo còp venent benlèu que farà melhor de partir en vacanças a madriT.

Aquela paraula jacobina vergonhosa d'un Manolito Valls val melhor que lo mudisme dels Conselhs Regionals d'Occitània ? Montpelhièr, Bordèu, Marselha, Lyon ...

Aquela paraula jacobina vergonhosa d'un Manolito Valls val melhor que lo mudisme dels conselhs municipals d'Occitània ? Tolosa, Bordèu, Agen, Peirigüers, Marmanda, Cáurs, Fijac, Guarat, Aurlhac, Lemòtges, Pau-Baiona, Carcassona, Albi-Castras, Narbona, Besièrs, Montpelhièr, Rodés, Nimes, Avinhon, Clarmont d'Auvernhe, Valenci, Marselha, Tolon, Niça, Barciloneta, Gap ?

Aquela paraula jacobina vergonhosa d'un Manolito Valls val melhor que lo mudisme dels conselhs territorials d'Occitània ? Gironda, Òlt-e-Garona, Dordonha, Pirenèurs-Atlantic, Garona-Hauta, Arièja, Aude, Alps-Maritimes Erault, Gard, Vauclusa, Boca-de-Ròse, etc. 

E per los que cercan arguments (sovent editat en francés), se n'i a pas pron dins l'actualitat :

Assemblea Nacional Catalana

Omnium Cultural

Cercle Català de Negòcis

Histo Cat, associacion-Fondacion d'Istòria de Catalonha.  

Avocats per defendre Catalonha, Col.lectiu Praga.

Remarcatz qu'i a pas un site d'accion politica, lo movement d'independéncia de sobeiranetat catalana es CIUTADAN, fondat pels ciutadans ; cap eleccion en Catalonha reglarà lo problèma, car lo problèma es ESPANHÒL, es del costat dels amics franquistas de Manolito Valls (amics del PSC-PSOE)...

Fau notar que los amics d'un Nicolas Sarkozy (UMP-LR = Parti Populaire Européen) que se desplaçèt tanben un jorn a Barcelona, en Catalonha, èra per sosténer « l'amic ALBIOL », conegut epr las seunas opinions racistas, misoginas, catalanofòbas, e partesan de la destruccion de l'ensenhament (un succès pedagogic) ensenhament del catalan per immersion.

Quand Manolito Valls es del costat de Madrid, e tota la dreita francesa, es de costat de la resisténcia dels ESTATS (violéncia d'Estat) contra los pòbles, contra la ciutadanetat (lo contrari de l'aficatge politic dels socialistas franceses) ; es del costat de fRançois Mitterrand per la guèrra d'Argèria (1954/62) contra los pòbles del Magreb. Lo jacobinisme i tròba un dangièr.

Michel Rocard : TÒRNA AVIAT !

1/ Arqueologia politica : visita del cors de matematica en occitan

Arribat al poder la primièra accion del govèrn de Hollande-and-Co es estat pel comunautarisme LGBT; segur qu'i aviá urgéncia antropologica, ne fau pas dobtar ; mas se l'enèrgia aquela èra estada divisida en doás partidas per far una lei per l'occitan, qué ?

Darrièrament a l'Assemblée dita Nationale alara que sábon que lo Sénat (institucion sense cap d'utilitat politica) la blocariá, an assajat de manipular encara e encara l'opicion de la « comunautat electova occitana » en lor fasèm miralhar una lei ; donc pendent una entrevista Christophe Borgel ne parla plan segur... 

Fau tornar dire que l'Assemblée dita Nationale e al sant republican Sénat son estats ambe d'elegits d'esquèrra majoritariament socialista ; e que s'ul tèma aquel son estat capable de far veirina pendent las manifestacions, e res de mai ? 

De mai quand un elegit arribat a Paris vòl far un discors ambe contengut sul tèma (ensenhament de las lengas o lenga e mèdia public), demanda a l'administracion o France 3 de li preparar ... e s'emplena aital de messorgas per legitimar los pòstes dels cargats de mission d'educacion a la lenga occitana, bretona, basca, catalana, alsaciana, o del respecte del casèrn de carga de France Télévision ; fan çò que pòdon per resistir dedins lo sistèma ; la demanda oficiala dedins lo discors es una l'estèla que passa lo jorn de la naissença d'un nenet a Nadal, an zèro. E lo personal politic, pro plan jacobin, crei son administracion sense realemant comprendre lo sistèma e la problematica...

Una amiga me fabrica una remarca que lo jorn de l'entrevista de Christophe Borgel: "i aviá pas cap femna entrevistada" ; vertat que pas cap elegida de Tolosa (Senatriça, o Deputada socialistas) es venguda per onorejar los 10 ans de l'Ostal d'Occitània ; es la fauta de quí que fosquèssen pas entrevistadas las elegidas femnas de Tolosa ? En matièra de femnas, a Tolosa, son doás femnas d'esquèrra qu'an blocat pendent annadas l'arribada de libres occitans a la bibliotèca de Tolosa, o la dubertura de classa de l'ensenhament d'Estat ...

Donc aquí avèm una femna que s'en tòrna, per un cors de matematicas ... recentament es venguda a Tolosa, e al moment de la conferéncia al Conseil Régional lo cargat de la visita, secretari general del Conseil Régional, se carguèt de sortir las bandièras catalana e occitana ; la dòna-ministra a protestat ? Non, avèm res entendut dins los rengs dels jornalistas... nimai legit sul tèma.

Ipocrisia, quand serà dinc lo camp de las femnas politicas coma dins los rengs dels òmes, aurèm un personal politic balençar en ipocrisia ; quora los elegits o elegidas, los/las aurèm que tendràn las promessas de An Orient (1981), o la 101 de ...., o la promessa 58 de 2012 ? 

Es pas una pichoneta visita feminina qu'ajudarà a quicòm ! Farà plaser a quí ?

Lo sistèma educatiu d'Estat es a far crevar l'occitan, oficialament !

S'espèra lèu lo candidat polidet novèl, promegut a una granda campanha electorala, lo gente Benoît Hamon que nos vendrà explicar la seuna promessa novèla sul tèma ... atencion, las autras colors politicas jacobinas son pas melhoras, veire pièja ! 

L'ignorança d'Estat fabrica l'Estat d'urgéncia permanenta

Se sabiá jà que la destruccion dels rensenhaments d'Estat jacobin francés per Nicolas Sarkozy e son govèrn avián destrusit una montanha d'informacions, e tota la sapiença dels servicis policièrs, e los fiquièrs ; ara sembla dempuèi aquò e l'afar Merah que Google Research fosquèsse l'unic luòc Internet d'informacion de la polícia anti-terrorista francesa, e la polícia pòst-franquista espanhòla (qu'es pas melhor informada). Es que fau ostals que las armas d'ETA damorèssen amagadas per legitimar l'« État d'urgence » dels govèrns jacobins ? O benlèu i a quicòm mai ?

O fau oblidar que lo Merah èra un activista dels rensenhaments d'Estat francés ? E que se permetèt aital plan de causas en pensar a la seuna impunitat politica, pron plan per matar a Tolosa josius en pensar que lo sistèma l'estauviariá, e que benlèu sa fin es fondada politicament perqué o caliá matar per evitar que parlèsse, quí sap de la justícia ? E quí sap, es benlèu la meteissa incompeténcia policiara que fabrica l'afar de Louhassoa/Luhuso.

Es un afar plan utila per legitimar budgectes policièrs en Iparralde alara que ETA vòl desarmar ; es estranh tanben que tot lo sistèma politic basco ne volguèsse parlar, en manifestar (mai de 400 personas) contra lo ministèris de l'interior francés, designat recentament pel poder politic socialista, e sa polícia politica, puèi que lo François Bayrou, convidat per BFMTV al vrespe, cònsol de Pau (Pyrénées Atlantiques, a pauc qm del supausat ostal d'ETA), e li paussèsse cap question sul tèma ; lo François Bayrou podriá dire de mal del sistèma policièr franchimand ? 

Dins la lista dels activistas per la patz en Iparralde, Euskadi e Nafarroa (Euskal Herria), i a pas que pacifistas plan coneguts, e totes los informats o devon saber, levat la polícia francesa (estonent non ?), levat lo ministèris de l'interior francés ; podèm rire ? I a pas una reünion publica en Iparralde que los rensenhaments d'Estat francés i son pas presents ; l'afar seriá -a l'evidéncia- plan utile, car son los meteisses ciutadans que pausan en questions lo sistèma de manipulacion del mercat-Estat-nacion francés en Iparralde, d'una administracion prefectorala e del grand sindicat nacionalista francés, la FNSEA. Donc François Bayrou es mut.

Aquel afar es estranh, los servicis alemands dels rensenhaments d'Estat son estats capables de salariar un terrorista djihadista ; los rensenhaments de l'Estat francés son estats capables de salariar o/e remunerar un Merah per ne saber mai sus l'Orient Mejan, la taupe devenguda dangièr pel sistèma politic tolzan e parisenc ... e son capables en fRança de saber çò que fan los pacifistas bascos a la minutas prèp, realament per los poder arrestar la nuèit dins un Ostal supausat d'ETA, ostal que sabián albergar armas d'ETA ; mas jamai, o gaire jamai los terroristas djihadistas, los terroristas integristas musulmans ... E aquel afar non se podrà desseparar dels sistèmas de susvelhança mes en plaça contra los ecologistas en fRança dempuèi l'« État d'urgence » del govèrn socialista de Manuel Valls, e son ex-ministre d el'interior Caseneuve (ara primièr ministre) d'un Estat jacobin que fa mai fisença a la polícia franquista d'Espanha qu'als ciutadans pacifistas d'Iparralde.

Ambe aquela operacion, se sembla fabricar novèls presonièrs politics franceses d'origina basca, que seràn d'apondre a la lista que Manuel Valls refusèt de donar en Corsega, e que Ségolène Royal -filha de militar- demandava a Cuba, per negar l'existéncia dels presonièrs politics ! Es clar ara, Manolito Valse es en campanha, es un àngel de la politica.

Es estranh tot aquel rambalh al moment que vesèm que l'« État d'urgence » acabat d'èstre votar tot en pensar qu'es pas brica utile, e que mantunes afars fan pensar mai clar que l'Estat es pas pel ben collectiu, mas per una casta de nauts foncionaris que se sábon engraissar del sistèma, e de mantunas faiçons ; es que fan parier dins la polícia per recuperar medalhas e bonas resorgas per las pensions de retiradas ?

Sabi pas que sabi mas.... mas avètz remarcar de quí es envioronat aquel personatge que s'engraissa sus l'esquina collectiva dels ciutadans de fRança ? Me sembla qu'i a un candidat 2017 Les Républicains e que sembla vóler la plaça, se plaçar tanben coma un còp èra un Nicolas Sarkozy, per amagar melhor los amics e las amigas dedins lo sistèma jacobin (fau criticar la decentralizacion, mas pas l'Estat jacobin que s'engana) ; la polícia politica li serà utile ? fRança, lo modèl Putin es en marcha ?

E se sap plan, que, per engraissar las bancas e lo grand capital (las grandas familhas), res non val melhor qu'una bona violéncia d'Estat, o una guèrra aquí o ailà. Lo terrorisme a alara tot un interès : - per legitimar un « État d'urgence » inutile sempre, - per ajudar a grandir los servicis policièrs a desfavor de l'ensenhament (e demandar privilègis policièrs contra los Dreits de l'Òme), - per legitimar lo centralisme modèl franquista, e las manipulacions capitalisticas ambe las desfiscalizacions ... 

Avèm ara una rason en mai, rason de pensar que l'Estat republican francés, e sa collaboracion politica, son alonhadas de la santetat cridada car République française, e realament elonhada del servici de la patz e dels pòbles de ciutadans de fRança.

E coma son pacifistas, e donc en dangièr dins un País Basco que s'opausan a las arrestacions, un dangièr per fRança (la militarista) e pel colonialisme d'Estat, que nos explica que Guiana francesa es una tèrra d'expatriacion, los presonièrs pacifistas los impòrtaràn en urgéncia d'«État d'urgence» a Paris coma fan pels presonièrs politics classics còrses :

Fau notar que l'informacion camina per l'agéncia de manipulacion jacobina, l'AFP que se díson jornalistas independents mas pas dels jacobins e del sistèma colonialista parisenc, car ne son lo pòrta-votz. Agence France Presse que cap redaccion questioneja quand se parla de subjecte coma lo colonialisme policièrs francés, de Corsega o d'Iparralde, informacion sempre ligats als servicis centralistas de govèrn de Paris. Quantes estudiants en sciéncias politicas faràn un trabalh sul tèma ? François Fi(ll)on farà una reforma sul tèma ?

Ligam RF Bleu Pays Basque. La fRança val la Turquia contra los Curdes ?

-°-

L'ignorança de las « sapienças academicas » de l'Estat jacobin es fabricat per las grandas escòlas qu'en general, ne sortíscan los quadres per las entrepresas del mercat-Estat-nacion francés ; aital per la SNCF ; l'ignorança SNCF fabrica aquò : dos mots en catalan, tres enganas, tres errors ortograficas. E pensatz que fan parier pel francés ? Vos signali qu'i a aisinas de traduccion del francés al catalan e que s'enganan mens ! (es un occitan que l'escriu e qu'auriá pas mal ortografiat lo catalan).

Sistèma politic espanhòl, Union Europèa, e facturas

Sus aquel blòg nos interessam a Espanha, ambe una vision politica precisa per Catalonha, Principat de Catalonha, pas simplament per èstre al Sud de Sud-Occitània, mas tanben per la democracia catalana que passarà per l'independéncia (punt). 

L'interès portat es important per la melhora gestion de l'Union Europèa e de la politica al nivèl europèu, lo contrari es ... lo sistèma actual que suportèm ambe la Comission Junker, un truand politic de Luxemborg, lo je-m'en-foutisme-politique-français e alemand, e donc la consequéncia es l'oportinisme politic dels extremismes al poder dedins l'Union Europèa a l'Èst ; la politica francesa, çaquelà, se limita de saber quin interès se podrà aver de l'Union Europèa (a despart d'aumentar las facturas d'electricitat per absencionisme politic), e de non pas coma coma bastir una politica ciutadana per l'Union Europèa, la democracia ; e aprèp se castigarà Polònia, Païses Baisses, Danemarc o Anglatèrra de pensar una Union Europèa d'aquela manièra francesa de pensar, o quitament Turquia que vòlon dintrar ; lo PP a Madrid l'emplega de la meteissa manièra, es l'egoïsme politic similar pertot (a còps machisme politica) e la manipulacion europèa, lo som es estat l'eleccion del deputat e ministre Arias Cañeta, ancian d'una companhiá de petròli, al cap de la comission en carga de l'ecologia, la politica europèa per l'environament ; los lòbis petrolièrs an ganhat, doblament car es enpaquetat coma una comission venguda del sistèma electoral europèu e mantunas comissions europèas...

La corrupcion del PP (avèm mapas impressionantas e jamai publicadas en fRança, nimai endacòm en Euròpa), lo corrompament a pas cap limit madrilenc, levat qu'interessa ges los sistèmas politics que lo costejan al Parlament Europèu, dins una linha politica qu'agrada a la diplomacia de l'ONU, l'intengibilitat de las frontièras se transforma en glaxís dels escambis d'informacions sus las turpituds dels òmes politics e del sistèma partidocrata jacobin que los a plaçat al poder dins las capitalas dels Estats europèus, e totes los mejans son disponibles per i arribar, lo corrompament comprès.

E lo PP es l'aligat politica de Les-Républicains que nos explícan que son clars per una novèla gestion de fRança. E m'agradariá d'aver sonque un Jérôme Cahuzac qu'a problèmas fiscals ambe París, mas qu'a bon resson d'eficacetat a Vilanuèva d'Òlt, sonque pel Parti Socialiste.

Cal notar lo mai aviat possible que la causa comença d'èstre coneguda, mens reconeguda pel public ; es encara possible de fintar un documentari d'ARTE sul tèma de las enèrgias renoveladoiras en Euròpa (facturas de la vòstra electricitat), en comparar las d'Espanha als autres Estats ... la factura d'electricitat explica fòrça del corrompament del sistèma.
Lo govèrn PP aguèt longtemps un ministre de la comunicacion que foguèt ministre del «democrata» e generalíssim Franco. La factura lo govèrn PP l'a jamai pagada, al contrari s'es servit del sistèma per destrusir la democracia.

Un jacobin que s'amaga dins la mòrt de cada occitan

Es sovent complicat de reconéisser los jacobins, la semantica es sovent traïdoira ; aital un jorn un elegit que pòrta bandièra regionalista, nos explica : « de qué ne pensa lo prefecte ? » 

A prepaus de l'installacion d'una Calandreta, escòla autonòma que los parents an de far esfòrçces per la bastir en tota libertat. E ara lo filh es devengut un afidat del liberalisme estent passejant oltra-atlantica aprèp mantunes corses de sciéncias politicas a Bordèu ; e vos assegurarà qu'es pas jacobin ; es de dreita e veïcula l'ignorança de saber çò qu'es lo poder politic en pensar a liberalisme modèl nòrd-american, ambe tota la semantica associada.

Puèi la dreita sembla pus aisit de descriure aital coma jacobina. Mas avètz tanben l'esquèrra, e alara aquí es mai subtil, fin, viu, e sovent s'en rendon pas compte tanpauc !

 

 Aquí condòls, e de que podèm sortir d'aquò ? Es vertat qu'es tristàs de veire un òme elegit e i trapar aquel tipe de comentari, mas cal dire qu'es estat elegit e qu'a degut pastat sa politica d'un jacobinisme escondut, un pauc coma Mèstre Jourdain fasiá de pròsa sense saber. Marie-Lou Marcel fabrica lo miralh jacobin qu'a segurament assegurat sa multipla preséncia dins las eleccions, e los seus succès al fials dels ans.

Gaitèm de prèp la frasa : «reconversion tournée vers le thermalisme, la culture et le tourisme»

Lo sistèma jacobin a destrusit l'aisina qu'auriá ajudat de transmetre la cultura d'un pòble, la lenga occitana e imposèt un biais de pensar la cultura transportada per las escòlas de pensadas parisencas ; e la lenga es devenguda un instrument lingüistic per una elitas de l'esquèrra clientelista de la candidata o del candidat. Urós que lo pòble es d'aver espectacle un còp l'an en lenga occitana (per la melhora de situacion).

Mas concretament, pas un panèu, pas una escòla que tòrna a TOTS e TOTAS, la lenga del país, nimai las sapiença ontologica al pòble que viu sus un «territoire» dins un país (que sabèm pus tanpauc se parlèm d'Estat o de tombada).

E la fòrça del jacobinisme es l'insinuacion culturala, subjectius agressius per los que sábon descodar, descriure, causa parisenca de cada jorn dins los mèdias, dins las escòlas, collègis, licèus, universitats, dins los estadis, dins los transpòrts, suls mercats, dins lo supermercat, dinc lo made in fRance de cada taulets, etc. e donc tanben al condòls mandats per una elegida.

Es per aiçò que lo nom de la region Sud-Occitània-Catalunya serà una granda avançada per atudar lo procèssus de sotmission al modèl cultural francés en Occitània.

Es per aiçò que tot panèu en lenga occitana es una avançada pichoneta, mas avançada per non pas oblidar sus quin «territoire» sèm e perqué i podèm viure en patz. Dins las annadas 1970, se parlava de Viure al País, lo Volèm ... es passat a la chiminèa a Nadal, e al fial de la vida economica de cada individú concernit ; alara es un Viurte al País quitament dins la mòrt, podèm dire, que lo jacobinisme mata, car, s'i a cremacion, messa, enterrament dedins lo cementèri, sul marbre del tombèu, lo francés s'impausarà «naturalament» ; per la granda fauta de non pas aver installat una politica lingüistica, dempuèi las annadas que l'uèlh avizat dels militants s'es integrat al sistèma republican, e an pas sabut descodar aquela semantica perversa que clava dedins una sotmission los engatjaments ancians en destrusir pauc a pauc las conviccions politicas claras e ancianas, e grandament desvolopada endacòm mai en Euròpa.

Socialistas son d'esquèrra o aparatchik centralistas ?

Ièr ai plan legit l'intervencion del bigordan e jacobin Jean Glavany ; ai pas agut mestièr de crompar Le Canard Enchaîné per rire ! Donc lo bigordan Jean Glavany es un elegit salutari, politicament per suportar lo regionalisme d'expansion parisenca, car nos far engolir que los parlamentaris legitimistas son utiles a la santa République française ! E nos faràn rire sempre ?

Sabi pas çò que cal escriure al Jean Glavany !?!? Enfin, si contunha d'escriure, nos fa rire e tomba dins la selha de l'Argument -un libre es d'escriure- que lo jacobinisme es una plega per la democracia en Occitània.

E sembla que per determinar se los socialistas e PRG (a Tolosa) -los elegits del regionalisme parisenc- son d'esquèrra, se pausa lo meteis problèma en Espanha.

Es a Lille que Martine Aubry, activista de la plana continentala, questiona, segur que dèu pas èstre una lectriça dels meteisses documents que lo legitimista Jean Glavany, legitimisme de montanha segurament.

Mas jà podèm confirmar qu'i a un grèu problèma ambe la partidocracia e la ferotja volontat d'arribar al poder centralista, Paris o Madrid ; lo regionalisme parisenc o madrilenc, d'expansion politica nacionalista e partidocrata modèl aparatchik sovietic (mas la dreita fa parier) es un grèu problèma per la democracia, demòs es lo pòble, e lo poder alara seriá al pòble d'Occitània (o Catalonha) ; aquò fabrica tanben un element de la partidocracia :

E cada vagada es l'administracion que ne tira una bona resulta, e aumenta son finançament (malgrat la mala gestion) dinca escanar los pòbles qu'an de pagar las talhas, las errors de budgecte o bancàrias ; un jorn tornarà -benlèu lèu- una activitat dels pòbles similara al 4 d'agost de 1789, per eliminar los privilègis de la partidocracia, aqueles de nos enganar a cada eleccion.

Dins lo cas francés (eleccions a dos torns), e espanhòl (amb un pauc de proporcionala), lo mòde d'eleccions cambia res a la problematica de la partidocracia o dels aparatchik dels partits dels Estats europèus.

Lo jacobinisme es un colonialisme que còsta a totes

Lo jacobinisme es un concepte similar a un regionalisme d'expansion e entitolat per la vila de París e la seuna oligarquia autoproclamada competenta, mas sabèm pas fins ara quin tipe de competéncia a part enlevar los poders republicans als pòbles de fRança, en contradiccion reala ambe la democracia version latina o grèga. Aquela oligarquia es coma aquela del ortodòxe Putin en Rússia (dita una Federacion de Rússia, totasa las Rússias que díson abans  1917 o aprèp). E quora escrivi aquò es un punt de vista sense argument, e coma lo jacobinisme es content de legir aquò, l'argument arriba rapidament ; li agrada de legir aquò sense argument per criticar l'extremisme politic de los que vòtan e que son de NACIONALITAT FORANA dins un Estat d'apartheid lingüistic francés ; lo jacobinisme aima pas lo debat e dons lo blòg aquel es per donar en public un punt de vista que passa pas dins los mèdias d'Estat jacobina francés, public o privat.

Per astre avèm en fRança una associacion de Contribuables Associés que seguísson los còsts reals de la santa République française. Una republica que los ciutadans franceses de nacionalitat occitana pagan tanben, sense n'aver los servicis que lo dreit internacionala e europèu demanda a fRança de donar.

E anuèch sortís un argument interessant per mostrar que la santa République française a pas cambiat, malgrat los sègles et cambiarà JAMAI ! Es una republica sempre colonialista dins un sistèma departamentalista, Mayotte-Maiòta.

Mayotte, Maiòta en occitan, es una iscla de las Comòras, en Africa entre Magadascar e lo continent african ; aquelas Comòras an agut un referèndum d'independéncia, e malgrat lo dreit internacional, l'Estat jacobin francés li a separat Maiòta (e l'estat de las Comòras a protestat), e ara los ciutadans occitans pagan per la continuité territoriala e la santa republica parisenca dins la colonia de Mayotte-Maiòta ; e tot aiçò malgrat las protestacions d'Estats africans, los mai liures de la Françafrica...

L'article explica que pagam per una iscla que practica la francizacion forçada (dins totas las escòlas sense cap excepcion la lenga locala es pas ensnehada normalament en immersion lingüistica, lo maorí), coma del temps d'un Jules Ferry. E amai l'iscla es un nogal de cultura musulmana, que la perversion somaliana es gaire luènh... e sulks vièlhs camins comercials de l'Èst african. Es tanben l'iscla que fabrica una gròssa estadistica francesa (de tot l'Estat) sobre la migracion, en proporcion pron elevada per una pichoneta iscla, vist qu'es un pauc complicat de considerar la non continhuïtat territoriala dins un arquipèl african ! Donc las estadisticas francesas sus la migracion que dintrada dins l'Estat francés son faussa a causa d'aquela iscla ; la mai granda populacion de migrant sul continent europèu de provenéncia de Maiòta son a Marselha, en Occitània ...

Sense oblidar la manièra que los elegits de l'Iscla son tractats pel sistèma republican francés a París...

 

E lo territòri colonial de Maiòta es devengut una tèrra d'extremismes franceses, coma l'Argèria de l'OAS, normal non ?

Alara la santa République française, qué ? Gràcia a Maiòta sabèm que cambiarà jamai malgrat los sègles, l'Estat francés serà sempre un grèu problèma.

 

Déchéance de la nationalité, lo dreit francés de l'apartheid arriba

Dempuèi mantunes jorns los socialistas al govèrn son a trabalhar una capacitat politica plan comuna dins aquel camp politic, l'apprenti sorcier del dreit republican parisenc, d'aquel regionalisme que sap ierarquizar las lengas e los pòbles (o sabèm al fial de la seuna istòria recenta).

Perqué los socialisats son apprenti sorcier del dreit republican ; n'avèm l'exemple de junh 1992, al moment del vòt per s'adaptar al tractat de Maastricht, que Chevènement a portat a-n aquel moment la flama nacionalista del netejament lingüistic dedins la constitucion dels Républicains franceses. Ai un pauc d'expériénciua e de vida darrièr ieu e me remembri la meuna primièra gròssa letra de l'ipocrisia francesa, arribada en mai 1992, aquel lettra m'èra estada mandada per Marcèl Garouste, deputat de Vilanuèva-d'Òlt, qul tèma una lei per las lengas de França, aquela lei jamai votada, per rason simplassa, èra impossible de votar ambe los socialistas al poder. E aquela preparacion èra çaquelà un trabalh remarcable, enterrat pel meteis deputat qu'a votat en fin de junh de 1992, per l'article 2 de la constitucion, ambe l'argument entendut : aquel article es per evitar que l'anglés de Maatricht, de las institucions europèa, nos foquèssen imposat  coma los Franceses o an fait ambe l'Edicte de Villers-Cotterêt, e totas las leis reiala en seguida, puèi per la republica l'article 2 de ... 1992. L'article de 1992 es estat aplicat sonque contra lo breton e l'occitan ! Jamai contra Le Monde que, al meteis moment, publicava en anglés quatre paginas per setmana lo dimenge e que recebiá subvencions d'Estat....

Donc quand los socialistas vòlon cambiar quicòm dins la constitucion del regionalisme d'expansion parisenca, ieu soi inquiet. E benlèu que mandar una letra a Frnaçois Hollande o a Manolito Carlos Valse serà pas sufisent per lor explicar que la DÉCHÉANCE DE LA NATIONALITÉ es clarament una causa que cal aplicar a totes los Occitans, e sul pic sense esperar una lei ; car la vòtra republica d'apartheid lingüistic francés jà m'agrada pas, e agrada pas a totes las colors politicas occitanas, car es brilhament una règla qu'Occitània a jamai portada al fial dels sègles.

Aital ièr lo discors del Cònsol de Tolosa Jean-Luc Moudenc (es de dreita, mas un òme d'esquèrra coma Cohen o auriá fait de manièra similara), e d'en Jean-François Laffont o expliquèran dins una commemoracion tradicionala, lo jorn del rei ; e l'aula dels illustres de Tolosa o podiá clarament explicar a totes los plutocrata parisenc qu'an pauc de coneisséncia de l'ensemble de las situacions en regions que lor son estrangièras, grandament estrangièras.

A Tolosa, Sud-Occitània-Catalonha (region administrativa francesa, ambe nacionalitat occitana e catalana, e ciutadanetat francesa) : 

En Savòia  (sos-region administrativa francesa, ambe nacionalitat piemontesa, e ciutadanetat francesa):

En Corsega (region administrativa francesa, ambe nacionalitat còrsa):

La republica de Paoli arriba bravament abans la francesa ! E sembla que lo public politician francés o sapiguèsse mens qu'un Voltaire ...

Etc....

I a sistematicament en França, un grèu problèma ambe Ernest Renan e Maurice Barrès, e la puta de definicion de la NATIONALITÉ, modèl La Terreur.

De qu'es aquela terror novèla e socialista ? La terror republicana regulara, fragila e sobretot jamai assegurada del dreit republican, perqué es pas en fase ambe las realitat dels discorses politics. I a pas pron d'instruments administratius per reglar los problèmas d'extremistas musulmans, o que l'administracion francesa, centralista, jacobina, a provat que per evitar aquel extremisme es pus l'aisina eficaça que cal pels pòbles sotmetuts a la santa republica jacobina ? Quí amenaça ? Senon lo jacobinisme francés ? [«il est interdit de parler breton et de cracher par terre», «c'est sale de parler patois», «c'est pas propre ce que tu dit», «tu peux parler français pour que je comprenne» (en Occitània, tròp sovent encara entendut e quitament ièr, aprèp 1 minuta d'occitan) ; quí amenaça la diversitat, l'expression dels pòbles ?] De quina manièra se cal protegir del personal politic qu'es sus l'empont de la reünion politica que l'illustracion seguís :

E taubira es pas la pus dangierosa sus aquel empont, al contrari, es benlèu aquela que cal escotar, car realament -e segurament- estonada de veire los socialistas franceses devenir socialistas de La Terreur, tornada. Alara lo tèxte en occitan, universal e de Tolosa, en data de 1189, 1189 (!), amerita una informacion dins totas las escòlas republicanas francesas, e sobretot aqueles personasl politics que son devenguts dangierós pels pòbles de fRança. Mas lor caldrà acceptar d'aver un occitan universal per explicar lo tèxte, e un ensenhament de la lenga occitana abans d'o legir, e comprendre. Son d'aqueles tèxtes que París a considerat coma «privilèges» per los destrusir e crear sul cremat, una République que suportèm.

Prenèm la frasa : «Serai d'aiçí en dabans senhor leial e justicièr dreiturièr, e rendrai d'aiçí en dabans la justícia qu'estipularàn per jutjament los cònsols de Tolosa, o autres prudòmes de Tolosa, si les cònsols non i èron pas.»

Se cal mesfisar de la basa del dreit que serà aplicada, e sobretot se lo dreit es importat de la pluticracia parisenca... Car los dreit parisenc es pas un dreit republican, es un dreit d'una plutocracia e aiçò malgrat la santa Révolution francesa.

Alara quand lo jacobinisme al poder -quitament dedins las decentralizacions-, fabrica una engana de la primièra data de l'annada, Carole Delga (per exemple - veire bilhet recent) sovent l'occitanisme per paur del poder qu'amenaça dempuèi lo regionalisme parisenc, regionalisme d'expansion legala e constitucionala, per aquel occitanisme sotmetut, baissa lo cap, se caldriá calar, se calar es la mediocritat politica, l'indignitat nacionala occitana, la vertadièra DÉCHÉANCE DE LA NATIONALITÉ qu'avèm pas besonh d'aver dedins la constitucion del pòble regionalista e expansionista vesin qu'a coma capitala París, e totes los nòstres representants que i fan collaboracion e plega esquina de l'indignitat politica occitana. Donc jà avèm la descadéncia de la dignitat occitana cada vagada que lo jacobinisme fabrica estupiditats politicas, leis novèlas, e causas politicas extremistas, dangierosas pels pòbles de França, per la democracia.

De l'amic "socialista" Felipe Gonzàlez

Felipe Gonzàlez es estat cap d'Estat d'Espanha, e coma tal coneis lo mitan socialista de la província de Cataluña, es segurament per aquesta rason que los qualificatius donats dins una tribuna anti-independentista me sembla una injura vergonhosa. Mas m'engani benlèu quora èra cap d'Estat a benlèu amagat sas ancianas capacitats de levar lo braç a la mòda franquista, o sa medalha anciana* que pauc de sobrevivent del Franquisme an sus la peitrina encara. Las istòrias de medalha fan lo torn de la sapiença politica europèa ; Lo François Mitterrand amagava la seuna autrejada per un certan Philippe Pétain, condamnat per la justícia d'aprèp 1945, coma lo seu regime; mas per aquel Espanha vergonhós, es una medalha d'un regime qu'es mòrt dins un lièch... e que el l'a remplaçat en amagar la seuna vida «gloriosa» d'afidat al regime ancian. E pareis qu'es socialista, el tanben !

Felipe Gonzàlez es estat primièr ministre d'Espanha, car cap del partit socialista que l'aviá elegit e qu'a ganhat las eleccions, e a costejat aital totes los grands dirigents d'aquesta planèta****. Amai dins sas activitats escondudas, i a l'ajuda d'Estat a la constitucion del GAL**, associacion terrorista d'Estat per matar -matar- umans en fRança, qu'èran supausat èstre d'ETA. Lo GAL es jamai estat condamnat pel regime republican francés, per rason diplomatica que díson. Un jorn França serà clara ambe Espanha ? E las amistats partesanas o partidistas (Partit Socialista Europèu) faràn pas lo punt de vista diplomatic ?

Mas quina quina vergonha de legir aquò ? Quina vergonha per los que sosténon aquel partit que el n'es estat un membre imminent ? Quina vergonha aqueles que convídan sa pensada politica a un universitat d'estiu 2015, a pòrt Leucata, quina escura sortida de vergonha en fRança ?

Tractar Catalonha d'Albània, es segurament per la dimension territoriala ; mas o podiá tanben comparar a Mónego tant qu'i èra, o Luxemborg ! E benlèu que el dimensiona la poténcia de l'Estat a la superfícia de l'Estat, aital li agrada lo temps que Espanha aviá colonias d'oltra-mar (que fins finalas se son independentizar), n'en cal pas dobtar, el qu'es ara emplegat (un capolièr, es pas a la man-òbra) dins una entrepresa qu'a l'Estat-mercat coma basa, l'impèri de Castilha coma basa ; lo gaz reintegra e paga plan son òme. O alavètz es pel regime comunista ancian ? Pel moment, e a çò que sabi, lo regime de la Generalitat de Catalonha a mens empresonat que lo regime, de l'amic socialista de Felipe Gonzàles, lo Franquisme, mens matat tanben ; e per Albània es parier.

Comparar los regimes de Musolini e Hitler a çò que se debana en Catalonha, es una injúria a la dignitat d'un pòble que de las armas a pas mestièr per desfialar, per demandar mai de democracia, mai lo poder de decidir son avenidor, mai de dignitat europèa, ni de militarisme tanpauc ; mas es benlèu un pantais madrilenc d'aver aiçò per melhor criticar lo procèssus ? Remarca, es sovent una causa que s'espèra pel seu regime çò qu'es castigat a l'autre. Es vertat que las medalhas ancianas* del Felipe Gonzàles li mancan ? Quin es lo biais de far arrestar l'opinion independentista basca o catalana, es un biais modèl franquista, lo regime favorit del Felipe Gonzàles, matar coma Lluís Company, engabiar dins camps o la migracion coma lo regime e Síria actual. Es aiçò l'opinion d'un ancian socialista espanhòla, liure de parlar e d'escriure dins El País, jornal d'opinion socialista e centralista castilhan ?

Per clavar, quora se sap que los professors socialistas de Tolosa, l'universitat que se vòl Joan Jaurès, li an donat la medalha de l'universitat de Tolosa-Miralh ; ai enveja de vomir. E dels socialistas que faguèron aquò, lo grope ideologic es del Parti Socialiste francés, mas del Partit Occitan se pantaissa transformar en partit socialista d'Occitània, en convidar Unitat d'Aran a la sortida d'estiu 2015 del partit ? E aital aver los arguments de Felipe Gonzàles en comunicat o per escrit dins la premsa de lenga francesa en Occitània (?), convidar aqueles coma Unitat d'Aran que popa sas idèas a Madrid, per dire contra los independentistas catalans, quina vergonha ! E las veïcula ambe la premsa collaboracionista pòstfranquista en Occitània, Lemosin per la tweetejada.

-°-

* la medalha vergonhosa del Felipe ?

Qui al Partido Socialista Obrero Españòl non sabiá aiçò abans d'o elegir : lo PSOE val pas mai que lo Partido Popular. E aital se comprendrà melhor lo vòt «especial» dels Catalans que sembla aver mai de memòria que mantunes Aranesi d'esquèrra, e mantunes Occitans engatjats dins l'occitanisme partesan e d'eleccions francesas.

** Quí a oblidat a Tolosa, las competéncias amagadas de Felipe Gonzàlez coma primièr ministre ? 

*** La tenguda de la vida de capolièr d'un sistèma de l'Estat-mercat (vos conselhi una vídeo d'umor que circula sul tèma sul net) que ara paga son òme per un trabalh que l'a plaçat non per las competéncias, mas per èstre estat primièr ministre. Pareis qu'es estat socialista, quina vergonha per viure aital ara, quand son pòble de sobmís al rei pòstfranquista, autodesignat per Frederico Franco, a votat per el, sovent. Quina vergonha, pòdi pus vomir, escupir benlèu ?

**** Quand Felipe Costejava los grands, èra tanben contra las independéncias, e donc seriá a costat de las tropas mafiosas «russas» que fan las guèrra a un Estat independent, que pensa que las frontièras se pòdon pas desplaçar aital, es d'aqueles que refusèran, e refúsan l'independéncia de Kossòvo e de Montenegro.

Jacques Delors es mòrt, Helmunt Kohl se fa vièlh. E lo Felipe Gonzàles escriu contra Catalonha, contra un pòble democrata, ciutadan, digne, escriu sul procèssus d'independéncia catalana, escriu de vomit socialista, vomit de color nègra. Mas los dos primièrs èran tanben influenciats pel Felipe per non pas acceptar l'independéncia de Lituània e Eslovènia ; son devenguts independents, pacifics e donaires de leiçons de democracia a tota l'Euròpa. La casta dirigenta qu'a amanat l'Union Europèa pendent trenta ans (1980-2010) èra dangierosa per l'Euròpa de la patz, e aquela que mena ara ? Los escrits recents de Felipe fan freg a l'esquina, ambe lo sorire de faciada... democratica, ambe aqueles soriree faràn venir l'armada pòstfranquista a Barcelona per arrestar un pòble ; Felipe Gonzàles es d'accòrd.

-°-

D'unes me díson, cal donar un espèr, totes los socialistas son pas similars ;  Me disi, en Espanha ?

An cambiat, me rsespondon ! Iceta a cambiat ? Pòdi rire nègre ?

Leiçon segonda de patois parisenc

L'istòria del mot Gage en francés es pro utile per saber l'interès que pòt aver un politician de l'emplegar puslèu que promessa/promesse. En occitan, aquel mot es una importacion del dreit francés en occitan. Aital dins lo diccionari istoric francés del patois parisenc podèm legir : Gage, fin del sègle XIen, Loís de Guill.(wage) ; XIIen s., Roncevaux (gage), jurid. ; 1549, R.Est., dins los jòcs ; francic *waddi (gotic wadi), latinisat en *wadium. // gager 1080, Roland, « mettre en gage» ; debuta del XIIIen s. «promettre». // gagerie fin del XIIIen s., Assises de Jerusalem. // gageure XIIIen s. Fabliau, jurid. ; 1835, Acad. «pari difficille». // gagiste 1680, Richelet. // dégager 1170, Garn., « Retirer qqch mis en gage» ; fin XVIen s., d'Aubigné, «libérer» ; se dégager fin del XIIen s., Conon de Béthune. // dégager 1668, Molière, «naturel».//dégagement debuta del XVen s., «saisie», jurid. ; 1465, Batzsch, sens actual. // engager fin del XIIen s., Loherains, jurid. ; mitan del XVIen s., « faire entrer» ; XVIIen s., «commencer» ; 1945, politic // engagement fin XIIIen s., Carta d'Abbeville. // engageant, 1656, Livet. // desengagé, 1622, Fr.de Sales. // rengager 1471, Wavrin. // rengagement 1718, Acad. - Vesèm aital que lo mot a cambiat pauc a pauc per aver la complexitat qu'avèm ara en lenga francesa, vesèm la facultat de la populacion francesa de far variar lo mot en foncion de l'emplec social, causa que l'Acadèmia li agrada pas, mas costumièra per totas las lengas vulgaras vengudas del latin. De la practica juridica a la practica academica, podèm notar que lo mot a una granda importança politica per la transmission sociala, e donc per l'Acadèmia de la lenga francesa, lo patois parisenc, una importança que cal assegurar per èstre plan entendut de tota la societat (que fan saber sempre, e qu'es sovent una farlabica politica per assegurar que son utiles d'èstre pagat per aiçò far, reglar la lenga per totes). Ara arriba l'engatjament de Manolito Valse, lo paraulògue en cap del govèrn … Mas per aiçò cal dintrar dins l'etimologia del mot, EN + GAGE, qu'es la fabricacion tradicionala latina pels vèrbes, en occitan metre en gàbia es engabiar, per exemple.

Gage

nom masculin
(francique *waddi)

• Définitions
• Expressions
• Synonymes
  

• Contrat par lequel le débiteur ou un tiers se dessaisit au profit du créancier d'un bien meuble afin de garantir le paiement de la dette ; droit du créancier sur le bien meuble.
• Le bien meuble lui-même affecté à cette garantie : Prêter sur gages.
• Tout ce qui représente une garantie, une caution : Son honnêteté est le gage d'une gestion irréprochable.
• Preuve, témoignage de la réalité d'un sentiment, d'une qualité : Un gage d'amitié.
• Pénitence choisie par les autres joueurs et qu'on doit accomplir quand on a perdu ou commis une faute.
  

gage n.m.

Contrat par lequel le débiteur ou un tiers se dessaisit...

Droit de gage général

gager v.t.

Miser une somme en pariant que telle chose se fera...

être gagé v. passif

Être mis en gage.

gage-mort n.m.

Gage qui ne produisait pas de fruits ou dont les...

mort-gage n.m.

Synonyme de gage-mort.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Sul net es segur la melhora definicion francesa del mot, ambe totas las occurenças, es clar que per l'occitan avèm pas aquela aisina, fins ara :

• GAGE, subst. masc.
• GAGER, verbe trans.
  

I. − Au sing. ou au plur.

A. − Ce que l'on dépose entre les mains de quelqu'un en garantie.

1. DR. ,,Contrat par lequel un débiteur remet à son créancier un objet mobilier pour garantir l'exécution de sa dette`` (Banque 1963). Cf. fiducie ex. :

1. 2072. Le nantissement d'une chose mobilière s'appelle gage [it. ds le texte]. Celui d'une chose immobilière s'appelle antichrèse. Code civil,1804, p. 372.

♦ Gage vif, gage mort ou mort gage. ,,Celui qui vient ou ne vient pas en déduction de la dette`` (Ac. 1932).

− P. méton. La chose remise en gage. Celui qui ne peut pas trouver une caution, est reçu à donner à sa place un gage en nantissement suffisant (Code civil,1804, art. 2041, p. 367).Le créancier ne peut, à défaut de paiement, disposer du gage (Code civil,art. 20781804, p. 373).

2. P. ext.

a) Tout meuble ou immeuble garantissant le paiement d'une dette. Mettre en gage, prêter sur gage. Il obtint la remise des villes de Péronne, Roye et Mondidier, qui avaient été assignées en gage de la dot (Barante, Hist. ducs Bourg., t. 4, 1821-24, p. 420).Cet hiver, certaines familles mettaient en gage leur argenterie pour donner des bals (Michelet, Journal,1835, p. 169).

♦ Prêteur* sur gages.

b) Ce qui est déposé lors d'une contestation entre les mains d'une tierce personne par les deux parties et qui sera remis à celui qui a raison. Mettons des gages entre les mains de quelqu'un (Ac.1798-1878).

3. Spécialement

a) JEUX. Ce qui est déposé par les joueurs perdants et qu'ils ne peuvent récupérer qu'à la fin du jeu moyennant une pénitence. C'est là l'origine d'une pénitence toute semblable que l'on impose, au petit jeu des gages touchés (Jouy, Hermite, t. 3, 1813, p. 62).Les gages furent tirés au sort sur les genoux d'Élodie (A. France, Dieux ont soif,1912, p. 136).

b) FÉOD. Gant ou gantelet que l'on jetait pour défier quelqu'un au combat. Gage du combat ou gage de bataille (Ac.1798-1878) :

2. ... il ajouta : Voilà le chevalier du Cygne prêt à recevoir le gage de bataille. Pour toute réponse, le roi jeta son gant, qu'Olivier ramassa. Ensuite les deux ennemis (...) se précipitèrent l'un sur l'autre. Genlis, Chev. Cygne, t. 3, 1795, p. 357.

B. − Au fig. Ce qui représente une garantie, une assurance de quelque chose. Gage d'alliance, de tendresse. Donnez-moi un gage, un gage d'oubli du passé, d'espoir dans l'avenir! (De Vogüé, Morts,1899, p. 354).Élisabeth lui donna son appui moyennant des gages : la remise du Havre d'abord et plus tard la restitution de Calais (Bainville, Hist. Fr., t. 1, 1924, p. 168).

1. [Pour le passé] Ce qui sert de preuve, de témoignage :

3. ... si (...) [le sous-secrétaire d'État] n'était venu me forcer en quelque sorte à donner de la publicité à ma lettre, publicité qui, au demeurant, devient pour le lecteur un gage de plus de l'authenticité et de l'exactitude de tous les faits mentionnés ici. Las Cases, Mémor. Ste-Hélène, t. 2, 1823, p. 553.

2. [Pour l'avenir] Ce qui constitue une promesse formelle, une assurance. Le capitaliste trouve dans l'instrument produit par le travailleur un gage d'indépendance et de sécurité pour l'avenir (Proudhon, Propriété,1840, p. 216).L'immortalité de l'âme, gage de notre béatitude future (Gilson, Espr. philos. médiév.,1931, p. 177).

3. Expressions

− Demeurer pour les gages (vx).

♦ [En parlant de ceux qui sont pris ou tués dans un combat dont les autres parviennent à réchapper] Synon. de succomber.La moitié des siens sont demeurés pour les gages (Ac.1835, 1878).

♦ [En parlant de circonstances moins graves] ,,Par exemple si dans une hôtellerie, dans un cabaret, on retient quelques gens d'une compagnie, afin qu'ils payent pour les autres qui se sont échappés`` (Ac. 1835, 1878.

− Donner des gages à un parti. Se lier à un parti par un acte attestant son attachement à celui-ci. C'est très malin, son jeu de bascule, les gages donnés un jour aux libéraux, l'autre jour aux autoritaires (Zola, Argent,1891, p. 414).

− Gage de l'amour (vieilli et littér.). Synon. de enfant.Abassa portoit dans son sein le gage funeste de notre union (Genlis, Chev. Cygne, t. 2, 1795, p. 246).

− Laisser (qqc.) pour gage, pour les gages. Synon. de perdre.Oui, justement, l'île de Fionie; c'est là que j'ai manqué laisser mon nez en gage (Mérimée, Théâtre C. Gazul,1825, p. 16).

− Prendre des gages. Prendre des précautions en s'assurant dès maintenant des avantages que l'on n'est pas certain d'obtenir plus tard. Au printemps prochain, l'Allemagne sera défaillante; on le sait. Que se passera-t-il? Il faudra prendre des gages. Autant, dès lors, maintenir ceux que nous avons déjà (Barrès, Cahiers, t. 13, 1921-22, p. 194).

II. − Au plur.

A. − Somme que l'on verse mensuellement ou annuellement pour payer les services d'un domestique. Payer les gages. Les gages d'un cocher (Voy. La Pérouse, t. 2, 1797, p. 345). Cela ne suffit pas aux gages des domestiques, aux appointements des maîtres et des maîtresses de tes sœurs, à leur toilette et à la mienne (Lamart., Nouv. Confid.,1851, p. 34).

− (Être) aux gages de qqn.

♦ Vieilli. Être au service de quelqu'un en qualité de domestique. Il est aux gages d'un tel (Ac. 1835-1932).

♦ Être à l'entier service de quelqu'un et, p. ext., lui être aveuglément dévoué. Ils mettent leur génie trafiquant aux gages du sultan ou des Turcs (Lamart., Voy. Orient, t. 2, 1835, p. 386).

− Casser* (qqn) aux gages.

− À gages. Qui est payé pour cette sorte de service. Tueur à gages. Par ce même décret, elle [la Convention] accorda des secours et pensions à tous les anciens serviteurs à gages du ci-devant roi (Erckm.-Chatr., Hist. paysan, t. 2, 1870, p. 314).Elle a un secrétaire à gages pour l'administration de ses réceptions (Martin du G., Devenir,1909, p. 153).

♦ Gén. péj. Là, point d'applaudissements à gage, à qui l'on a, pour ainsi dire, noté, sur la pièce, les endroits qu'ils doivent applaudir (Jouy, Hermite, t. 4, 1813, p. 332).Les chroniqueurs d'alors, tant français que bourguignons, étaient des chroniqueurs à gages. Tout grand seigneur avait le sien (A. France, J. d'Arc, t. 1, 1908, p. iv).

− Au fig. et fam. Cet homme ne vole pas ses gages. ,,il s'acquitte bien de ce qu'il est chargé de faire`` (Ac. 1878, 1932).

Rem. On relève a) Qq. attest. au sing. M^lleTrapenard entra donc au service de ce maître, pour n'en plus bouger, au gage de quarante-cinq francs par mois (Bourget, Discipline, 1889, p. 16). V. aussi Jouy supra. b) L'emploi fém. (plur.) ds Hémon, M. Chapdelaine, 1916, p. 78, 166, 182.

B. − Spécialement

1. HIST. ,,Appointements d'un office ou d'une charge`` (Lep. 1948). Un autre moyen, ce fut de retenir la moitié des gages et pensions de tous les officiers de justice et de finance du pays de Bourgogne (Barante, Hist. ducs Bourg., t. 3, 1821-24, p. 169).Il avait en meubles plus de cent mille écus d'or, trente mille livres de rentes, et les profits de ses fiefs, et les gages de son office de maréchal (Flaub., Champs et grèves,1848, p. 218).

2. MAR. Solde du capitaine, des matelots d'un bâtiment de commerce. Les gages d'un capitaine de navire, d'un matelot (Ac. 1835, 1878).

Prononc. et Orth. : [ga:ʒ]. Ds Ac. dep. 1694. Étymol. et Hist. A. 1. a) Ca 1130 gwage « ce qu'on met ou laisse en dépôt, comme garantie d'une dette, de l'exécution de quelque chose » (Lois de Guillaume, éd. J. E. Matzke, p. 7, § 5); b) ca 1165 guage « ce qu'on donne à quelqu'un à titre de réparation, de satisfaction pour un tort qu'on lui a causé » (Benoit de Ste-Maure, Troie, 2595); 2. a) ca 1135 mettre guage « engager quelque chose, mettre en jeu » (Couronnement de Louis, éd. E. Langlois, 1873); b) 1538 terme de jeu (Est. s.v. pignus); 3.) 1694 gage « dans une contestation, enjeu déposé par les différentes parties, pour être remis à celle qui aura gain de cause » (Ac.). B. 1160-74 gages masc. plur. « solde, salaire, appointement » (Wace, Rou, éd. A. J. Holden, 3103). De l'a. b. frq. *waddi « gage »; cf. m. néerl. wedde de même sens; a. h. all. wetti « gage, amende »; all. Wette « pari, gageure ». Le mot est attesté aux sens A 1, 3 et B en b. lat. (ca 643 wadium ds Nierm.) ainsi que dans les Gloses de Reichenau (De Libro Genesis, 570 ds H.W. Klein et A. Labhardt, Die Reichenauer Glossen, t. 1, p. 85 : pignus : wadius); il n'est pas exclu que le lat. vas, vadis « caution » ait pu participer à un moment quelconque à la naissance du mot (cf. Ern.-Meillet). Fréq. abs. littér. : 1 070. Fréq. rel. littér. : xix^es. : a) 2 297, b) 1 254; xx^es. : a) 1 470, b) 1 033. Bbg. Frank (G.). Faire ravoir les gages. Mod. Lang. Notes. 1938, t. 53, pp. 603-604.

Lo diccionari anglés es plan interessant justament perqué lo juridic normand a importat lo mot en anglés, mas pas sonque ! 

gage 1 

Gaita la definicion sus Oxford Advanced Learner's Dictionary

Prononciation: /ɡeɪdʒ/

lo diccionari explica çaquelà qu'es archaic ; e notatz lo mot arquaïc aquí ...

nom

1A valued object deposited as a guarantee of good faith.

1.1A pledge, especially a glove, thrown down as a symbol of a challenge to fight.

vèrbe

[amb objecte]

Ofèrta (un objecte o one’s life) coma una guarantee de bona fe, good faith: un guide mandat an aquel que a travèrs l'headman sus aquel luòc gaged sa femna per un forfeit se ganhava pas.

Origina

Anglés mejan: del vièlh Old French o normand gage (noun), gager (verb), ambe l'origina Germanica ; ligada ambe wage e wed.

Lo mot que riman ambe Gage

age, assuage, backstage, cage, downstage, engage, enrage, gauge, mage, multistage, offstage, onstage, Osage, page, Paige, rage, rampage, sage, stage, swage, under-age, upstage, wage

Lo diccionari oblida colhonatge, per çò que concernit lo tèma qu'avèm de tractat sus aquel bilhet.

Definicion de gage dedins lo :lo diccionari anglés american 

gage 2

Gaita la definicion sus Oxford Advanced Learner's Dictionary

Nom e vèrbe

Variant spelling of gauge.

Definicion de gage dedins:

• lo diccionari anglés american 
  

gage 3

Gaita la definion sul Oxford Advanced Learner's Dictionary

Prononciacion: /ɡeɪdʒ/

nom

Un autre mot per greengage.

Exemples

Origina

A la mitan del 19en sègle : dempuèi lo nom de Sir William Gage (1627-1727), lo botanista anglés l'a introdusit en Anglatèrra. 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dins lo melhor diccionari francés / occitan (gascon) [edicion Per Noste] que se pòt trapar fins ara, ai trapat aquelas equivalenças lingüisticas que vos podràn ajudar.

Gage m, 1, (dépôt de garantie) gatge ; hidança f. ; penhèra (~à saisie). / saisie de~ : penherada f. / saisir sur~ : penherar / prêteur sur ~ : prestaire en per gatges ; prestador en per hidança. 2, (à un jeu) gatge. 3, (salaire) so(u)tada f. ; gatge / tueur à ~ : mataire pagat. / un témoin à ~ : un testimòni pagat.

Gage m, : 1, gatge, engatge [l'engatge èra tròp grand (158, A., 171)], prensa (f.) ; prêt sur gage : gatgièra (f.) ; donner un gage : donar un gatge, pagar un gatge : mettre un gage : mettre un gage, engatjar ; prendre à gages : prendre a gatges / 2. (salaire) convenença (f.) [De libres ne podia pas crompar. L'argent de sa convenença èra tot per sos parents (7, 1., 85)] salari ; ouvrier à gages : logadièr ; gagner de bons salaires : ganhar de bons gatges ; retrancher les gages : mermar los gatges ; il veut un plus fort gages : vòl mai de gatge.

Gager (v.) : 1, (parier, jouer) gatjar, pariar, jogar (--->ò) [Son tan laujarjaràs (leis escalièrs) que jogariáu de lei trespassar au grand tròt amb nòstrei doas carriòlas de frònt ! ----(196, A. 13) / 2, (domestique) logar (-->ò) / 3, (hypothèquer, mettre en gage) engatjar, gatjar ; action de gager : gatjament (m.)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dins lo diccionari Catalausa de l'occitan, se trapa aiçò, en resumit utile :

Engatjament ; promessa ; convencion (accion o resulta d'engatjar o de s'engatjar)

Engatjar (v.tr.) : ipotecar ; ligar amb una convencion (t.a.)

engatjar (s') : se ligar amb una promessa, una convencion.

Engatge : gatge (R.III., 439-440)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dins lo diccionari francés / occitan d'en Cristian Laus

Engageant, e adj. Atrasent, a.

Engagement m I. engatjament m. 2 promessa f.

Engager 1. vt 1engatgar. 2. (une personne) logar. 3. començar, enregar. II. vp. 1. s'engatjar, s'enrodar. 2. començar.

Dins lo diccionari occitan / francés

Atrasent = atrayant ….

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dins lo mot catalan compromís i a un fum d'equivalents que pòdon ajudar a melhor entendre lo mot pels occitans.

Convinença per la qual les parts sotmeten una questió a un arbitratge, o s'avenen d'altra manera.

Acord (→)

arbitratge / arbitrament

conciliació

transacció

composició Una composició amigable. // emparaulament

engatjament

→ obligació

// conflicte

cuita

situació critica

Ambe lo jacobin Manolito Valse sèm plan dins una situacion critica, ambe aquela frasa famosa, « es pas una promessa, es un engatjament» !

Donc ara, quin es la vòstra conclusion a prepaus del Manolito Valse ? Es un òme jurista ? O un òme influenciat pel catalan de la familha barcelonina ? O los dos ? O un emplec catalan dins una formulacion politica que pensa que lo juridic a mai de pès que lo popular promessas ?

Aquí donc arriba lo segond bilhet sul tèma, car es clar que vist la complexitat d'emplec del mot, nos caldrà d'ara endavant demandar al locutor qu'emplega promessa/promesse o engatjament/engagement en lenga francesa quin numèro de la definicion emplega ! (veire bilhet següent per saber los numèros)