De l'amic "socialista" Felipe Gonzàlez

Felipe Gonzàlez es estat cap d'Estat d'Espanha, e coma tal coneis lo mitan socialista de la província de Cataluña, es segurament per aquesta rason que los qualificatius donats dins una tribuna anti-independentista me sembla una injura vergonhosa. Mas m'engani benlèu quora èra cap d'Estat a benlèu amagat sas ancianas capacitats de levar lo braç a la mòda franquista, o sa medalha anciana* que pauc de sobrevivent del Franquisme an sus la peitrina encara. Las istòrias de medalha fan lo torn de la sapiença politica europèa ; Lo François Mitterrand amagava la seuna autrejada per un certan Philippe Pétain, condamnat per la justícia d'aprèp 1945, coma lo seu regime; mas per aquel Espanha vergonhós, es una medalha d'un regime qu'es mòrt dins un lièch... e que el l'a remplaçat en amagar la seuna vida «gloriosa» d'afidat al regime ancian. E pareis qu'es socialista, el tanben !

Felipe Gonzàlez es estat primièr ministre d'Espanha, car cap del partit socialista que l'aviá elegit e qu'a ganhat las eleccions, e a costejat aital totes los grands dirigents d'aquesta planèta****. Amai dins sas activitats escondudas, i a l'ajuda d'Estat a la constitucion del GAL**, associacion terrorista d'Estat per matar -matar- umans en fRança, qu'èran supausat èstre d'ETA. Lo GAL es jamai estat condamnat pel regime republican francés, per rason diplomatica que díson. Un jorn França serà clara ambe Espanha ? E las amistats partesanas o partidistas (Partit Socialista Europèu) faràn pas lo punt de vista diplomatic ?

Mas quina quina vergonha de legir aquò ? Quina vergonha per los que sosténon aquel partit que el n'es estat un membre imminent ? Quina vergonha aqueles que convídan sa pensada politica a un universitat d'estiu 2015, a pòrt Leucata, quina escura sortida de vergonha en fRança ?

Tractar Catalonha d'Albània, es segurament per la dimension territoriala ; mas o podiá tanben comparar a Mónego tant qu'i èra, o Luxemborg ! E benlèu que el dimensiona la poténcia de l'Estat a la superfícia de l'Estat, aital li agrada lo temps que Espanha aviá colonias d'oltra-mar (que fins finalas se son independentizar), n'en cal pas dobtar, el qu'es ara emplegat (un capolièr, es pas a la man-òbra) dins una entrepresa qu'a l'Estat-mercat coma basa, l'impèri de Castilha coma basa ; lo gaz reintegra e paga plan son òme. O alavètz es pel regime comunista ancian ? Pel moment, e a çò que sabi, lo regime de la Generalitat de Catalonha a mens empresonat que lo regime, de l'amic socialista de Felipe Gonzàles, lo Franquisme, mens matat tanben ; e per Albània es parier.

Comparar los regimes de Musolini e Hitler a çò que se debana en Catalonha, es una injúria a la dignitat d'un pòble que de las armas a pas mestièr per desfialar, per demandar mai de democracia, mai lo poder de decidir son avenidor, mai de dignitat europèa, ni de militarisme tanpauc ; mas es benlèu un pantais madrilenc d'aver aiçò per melhor criticar lo procèssus ? Remarca, es sovent una causa que s'espèra pel seu regime çò qu'es castigat a l'autre. Es vertat que las medalhas ancianas* del Felipe Gonzàles li mancan ? Quin es lo biais de far arrestar l'opinion independentista basca o catalana, es un biais modèl franquista, lo regime favorit del Felipe Gonzàles, matar coma Lluís Company, engabiar dins camps o la migracion coma lo regime e Síria actual. Es aiçò l'opinion d'un ancian socialista espanhòla, liure de parlar e d'escriure dins El País, jornal d'opinion socialista e centralista castilhan ?

Per clavar, quora se sap que los professors socialistas de Tolosa, l'universitat que se vòl Joan Jaurès, li an donat la medalha de l'universitat de Tolosa-Miralh ; ai enveja de vomir. E dels socialistas que faguèron aquò, lo grope ideologic es del Parti Socialiste francés, mas del Partit Occitan se pantaissa transformar en partit socialista d'Occitània, en convidar Unitat d'Aran a la sortida d'estiu 2015 del partit ? E aital aver los arguments de Felipe Gonzàles en comunicat o per escrit dins la premsa de lenga francesa en Occitània (?), convidar aqueles coma Unitat d'Aran que popa sas idèas a Madrid, per dire contra los independentistas catalans, quina vergonha ! E las veïcula ambe la premsa collaboracionista pòstfranquista en Occitània, Lemosin per la tweetejada.

-°-

* la medalha vergonhosa del Felipe ?

Qui al Partido Socialista Obrero Españòl non sabiá aiçò abans d'o elegir : lo PSOE val pas mai que lo Partido Popular. E aital se comprendrà melhor lo vòt «especial» dels Catalans que sembla aver mai de memòria que mantunes Aranesi d'esquèrra, e mantunes Occitans engatjats dins l'occitanisme partesan e d'eleccions francesas.

** Quí a oblidat a Tolosa, las competéncias amagadas de Felipe Gonzàlez coma primièr ministre ? 

*** La tenguda de la vida de capolièr d'un sistèma de l'Estat-mercat (vos conselhi una vídeo d'umor que circula sul tèma sul net) que ara paga son òme per un trabalh que l'a plaçat non per las competéncias, mas per èstre estat primièr ministre. Pareis qu'es estat socialista, quina vergonha per viure aital ara, quand son pòble de sobmís al rei pòstfranquista, autodesignat per Frederico Franco, a votat per el, sovent. Quina vergonha, pòdi pus vomir, escupir benlèu ?

**** Quand Felipe Costejava los grands, èra tanben contra las independéncias, e donc seriá a costat de las tropas mafiosas «russas» que fan las guèrra a un Estat independent, que pensa que las frontièras se pòdon pas desplaçar aital, es d'aqueles que refusèran, e refúsan l'independéncia de Kossòvo e de Montenegro.

Jacques Delors es mòrt, Helmunt Kohl se fa vièlh. E lo Felipe Gonzàles escriu contra Catalonha, contra un pòble democrata, ciutadan, digne, escriu sul procèssus d'independéncia catalana, escriu de vomit socialista, vomit de color nègra. Mas los dos primièrs èran tanben influenciats pel Felipe per non pas acceptar l'independéncia de Lituània e Eslovènia ; son devenguts independents, pacifics e donaires de leiçons de democracia a tota l'Euròpa. La casta dirigenta qu'a amanat l'Union Europèa pendent trenta ans (1980-2010) èra dangierosa per l'Euròpa de la patz, e aquela que mena ara ? Los escrits recents de Felipe fan freg a l'esquina, ambe lo sorire de faciada... democratica, ambe aqueles soriree faràn venir l'armada pòstfranquista a Barcelona per arrestar un pòble ; Felipe Gonzàles es d'accòrd.

-°-

D'unes me díson, cal donar un espèr, totes los socialistas son pas similars ;  Me disi, en Espanha ?

An cambiat, me rsespondon ! Iceta a cambiat ? Pòdi rire nègre ?

2 / La doctrina Parot eliminada per l’UE

Aquò es lo punt 2 de las ipocrisia nacionalista espanholista madrilenca.

Qu’es aquò la doctrina Parot ? Es un instrument «democratic» per imposar las règlas antiterroristas mondialas contra los presonièrs bascos qu’an complit la preson, per las supausadas accusacions espanhòlas (perqué far fisença als poders espanhòls quora fan de franquisme sense saber ? O tot en l’amagar per l’ignorança de çò que franquisme vòl dire pels Bascos e Catalans) ; aital las podián gardar en preson, lo temps qu’agradava als pòst-franquistas de Madrid. E segurament l’avètz remarcat, los presonièrs bascos son empresonats en Espanha dins las zònas de vida politica espanhòlas elonhadas de Catalonha (PV, Aragon e Balears comprès) e Euskal Herria ; es una pròva que associada a la produccion industriala militara espanhòla dins las meteissa zòna pròva que la sobeiranetat espanhòla es gaire segura sus tot lo territòri que declara coma la seuna sobeiranetat al nivèl internacional. Es una causa qu’al nivèl internacional avèm tanben de prendre en compte, la realitat espanhòla es una sobeiranetat franquista sobre unes tròçes redusits de çò que se declara al nivèl internacional.

L’amplicacion de la lei Parot fasiá una multitud de pròvas : 1 / l’Estat espanhòl aviá pas condamnat lo franquisme e m’aplicava lo modèl sense o dire, 2 / las ipocrisias socialistas, associat als ministres PP de Madrid, an assegurat a la lei Parot en Espanha una longa vida contra la pensada politica basca, 3 / la justícia espanhòla es encara franquista per imposar «doctrina» que son ges règlas democraticas europèas.

L’afar pròva – se o caliá far- que lo franquisme es pas mòrt en Espanha, qu’agrada o pas los professors d’Espanhòls de l’universitat de Toulouse Capitole 1. Ne parli perqué dins lo collòqui de dissabte, qu’i ai participat, avèm poscut entendre un professor Fèlix enrabiat perqué ai qualificat la «politica democratica espanhòla» de franquista : « dans une université et un colloque sérieux, on ne peut entendre ce qualificatif de franquiste pour Espagne». Las contra vertats son sempre los arguments los mai aisits de contradire. Son los meteisses professors tolzans, dins l’istòria recenta tolzana, que, dempuèi la creacion, an refusat de cambiar lo nom del festenal de cunèma CinEspaña en Ciné-Iberica. E al meteis temps, son contents d’engraissar la moneda de la Generalitat de Catalonha pel cinèma e lo finançament del festenal ; lo poder d’Euskadi non a jamai fait aqueste error de finançament exterior ; son aquestes professors que van a la Casa de Cirventès, endreit que lo basco e lo catalan (las lengas) son sancierament absents ; es una volontat politica clara de Madrid e dels executius socialistas e PPistas, a Tolosa e Bordèu qu’ai poscut visitar.

A partir d’aquel moment de la fin de jornada de dissabte, ai listat mantunes elements que me confirma l’ideologia franquista de la «pòst-democracia» espanhòla ; mas ai tanben de dire que los Catalans presents dins l’aula, m’an assegurat que lo fait non se podiá negar.  En una jornada, e soi pas damorat sus l’ecran tota la jornada !

☺

Totes aqueles documents en sonque una jornada ! E se cal recordar doás autres faits d’ctualitat, mens recenta, mas de las doás setmanas passadas : 1 / dins un Parlament de Catalonha que vòl condamnar lo franquisme, Ciutadanos e PP son sortit del l’aula dels debats publics e donc an pas condamnat lo franquisme. 2 / la manifestacion del 12 d’octobre, «dia de la raza» (se cal questionar quina raça es l’espanhòla, o farèm dins un autre bilhet), ai mai que tot remarcat dins las vídeos las 30.000 personas valentas per levar lo braç al modèl del nazisme (modèl qu’es estat clarament condamnat per TOTAS LAS FÒRÇAS POLITICAS ALEMANDAS). Se en Africa del Sud an trabalhat la sortida de l’Apartheid (es clar), Espanha a jamai trabalhat sus las causas politicas del franquisme, nimai sul desvolopament presat pel franquisme. ; e malgrat tot aiçò, Espanha amerita d’èstre dedins l’Union Europèa ? L’autodeterminacion d’Espanha es dignament acceptabla dedins las institucions europèas ? La justícia europèa acaba d’o dire : NON.

Per totas aquestas rasons, es clar que tot professor de lenga espanhòla pòt assajar d’emplegar las institucions nacionalistas francesas, autonomica coma las universitat, per interdire lo qualificatiu de franquista darrièr lo mot politica qu’es en Espanha; m as las rasons son talament mai grandas que non me pòdi clara : FRANCO NO ES MUERTO, las seunas idèas politicas son presentas dins totas las bocas que refúsan a Catalonha lo referèndum, ambe una question clara sus l’independéncia (Sí o No), e que se farà una aplicacion sul pic lo mes següent en la sortida de totas las autoritats pòst franquistas de Catalonha, per aver un dreit a l’autodeterminacion catalana clara e contra poison al franquisme ontologic de Castilha, PP e PSOE (i a modalitat d’aplicacions, mas cal pas oblidar que lo GAL es Felipe Gonzales, e tanben los socialistas an res fait contra l’interdiccion d’un jornal en lenga basca per las administracions pòst-franquistas espanhòlas, etc).

La condamnacion europèa en tribunal de justícia sembla una causa normala, mas dins la situacion actuala de l’Union Europèa dels Estats, es donc un eveniment que pròva que l’Union Europèa per las seunas institucions es realament un institucion que vòl de la democracia e que refusa lo dictat d’un pòble (espanhòl o francés) sus la vida nacionala basca e catalana. Es un grand eveniment politic.

La decision aurà consequéncias sobre los presonièrs bascos, mai qu’aquel qu’a portat lo planh al palatz de justicia europèa ; La senténcia es de franc e se podrà pas recórrer : Iñés del Rio es liure e l’estat espanhòl li dèu 30.000 €, e sembla que serà pas lo sol ; serà donc un grand pas cap a la democracia per Euskadi. Lo nacionalisme espanhòl parla de las consequéncias violentas de la decision, ara. Lo franquisme es violéncia e se podrà pas negar al nivèl europèu, nimai dins l’aula dels professors d’Espanhòl a l’Universitat de Tolosa Capitòli 1 tanpauc ; es sampitèrna Espanha, si aiçò qu’es sapitèrna, coma l’economia de renda castilhana es violéncia sus totes los continents que i son passats.

-°-

Non damòri pas una seconda sense aver intervencions socialistas que, dempuèi Madrid o Les, los fan tombar dins lo camp de las idèas franquistas contra l’expression democratica dels Catalans e dels Occitans d’Aran !

Los «amics» de Zapatero son realament bons promotors de l’Union Europèa, fan una portada superba per explicar aquel bilhet, La gacETA respond :

«A veure què en diuen a Brussels d'aquesta portada salvatge.» Un catalan independentista.

E del costat catalan, la responsa es aquela :

-°-

Opinió contundent de Joan Pere Le Bihan: Franco no es muerto !

Fòto del nacionalisme modèrne, Espanha

I a una pichona diferéncia entre Espanha e França ; dins l'Estat francés, 1789, la revolucion parisenca a copat lo cap a mantunes rendièrs (sense solidaritat que per la lora casta blava), mantunes ; per los remplaçar sul pic çaquelà o transformar aiçò per una casta republicana (autanplan solidari pel sistèma que ne fan religion novèla). Dins l'Estat Espanhòl son encara subjectes del rendatge, e pòrtan las bandièròlas.... Aquò far pietat, autanplan que quora los Occitans fan la glòria de la bandièra parisenca adobada ambe la color del rei.

i a una granda semblança entre los nacionalismes espanhòl e francés ; ai agut un impèri d’oltra-mar e l’an perdut de faiçon violenta, non pas coma los Angleses, benlèu un element per saber perqué, Angletèrra es una democracia ontologica, sense lo papièr que i es escrich la constitucion. Dins las semblanças, podèm notar que Espanha a perdut fòrça ‘territòris’ (coma disèm anuèch) sul continent europèu ; fasèm la lista : Païsses Baisses o Províncias Unidas (qu’an cercat un rei pendent longtemps e que son se son farbridas coma republica a la debuta), Flandras e Picardia, Lorrena, Àustria, Portugal, etc. La lista es longa e fabrica la lista de las errors espanhòlas ; pel nacionalisme francés podèm listar tanben territòris perduts, Païsses Baisses, Belgica, Piemont-Reialme de Savòia-Niça e Lombardia, Ligúria, Espanha, Catalonha, Alsàcia, etc. Son estats (re-)ganhat, Alsàcia, Savòia e Niça. Son nacionalismes semblant.

Cal remarcar que lo nacionalisme espanhòl revendica pus lo Portugal, ara ; aurà calgut una guèrra d’independéncia e lo sosten dels Angleses. Lo nacionalisme francés revendica, encara : Polinesia, Kanaki, La réunion, Mayotte, Martinique, Goadelopa, Sant Martin, Corsega, Catalonha del nòrd, Iparralde, Occitània, Savòia e Niça, Alsàcia, Lorrena, Guiana dita francesa, Flandras, Bretanha. La mapa presentada (document següent) pels nacionalistas espanhòls se fabrica sense lo Portugal, mas ambe la Galícia (zòna galego-portuguesa del reialme d’Espanha), la «santa maira Galícia de totes los grands imperialistas espanhòls» del XXen e XXIen sègles, Franco, Fraga, Rajoy ne son los curats. Per una glèisa ideologica influenciada per la religion integrista catolica cal sempre una maire als fenomèns ideologics. Pel nacionalisme francés, aquel de republican, an tanben fabricat una mena de glèisa : l’intengibilitat del territòri de «Dunkirk a Tamanrasset», puèi pauc a paus la «una e indivisibla» França a degut perdre tròçes, e volontat d’egalitat dels ciutadans, mai l’impèri es grand mens d’egalitat se pòt assumir pel sistèma, al sistèma imperialista li cal esclaus per trabalhar per la casta de Madrid o del departament 78, La Défense, que coma Versailles es a l’Oèst de la santa capitala.

Cal notar çaquelà que l’empèri Castilhan e Aragonés, se transformèt en Espanha, ambe l’arribada e l’ajuda de l’imperialisme francés, e las ideologias francesas son alara arribadas e se parlèt, una enganha encara, d’un Estat catalan bailat generosament per Napoleon, lo traïdor còrse. I a una granda solidaritat entre Espanha e França, Andorra ne sap quicòm ; cal remarcar que Andorra n’a sabut jogar, els, per èstre independents malgrat tot.

L’escut es aquel del rei, son subjectes del rei ; lo rei es estat plaçat per la casta castilhana al poder pendent lo franquisme, e qu’es damorada al poder a Madrid. La mapa es aquela qu’a perdut Portugal, mas qu’es fait clarament d’aquestas «frontièras naturalas» que fan pantaissar los nacional-expansionistas franceses. La lenga emplegada es la santa lenga de Castilha, dialectalizada coma díson per las autras regions ; la caracteristica similara de França es que sábon res a la lingüistica e que fan del catalan un dialecte ; coma los Franceses titola de nom las lengas diferentas per las desvolorizar. La frasa explica :«Ieu estimi Espanha e per aiçò aquò (la mapa) es Espanha, e a los que non lor agrada que se n’enguèssen», la frasa es coneguda e caracteriza los nacionalistas «J’aime la France ou je la quitte» es la version Nicolas Sarkozy, o Jean-Marie Le Pen. Es important de notar que la pensada lor es jamai venguda que l’Estat espanhòl de l’aprèp franquisme es una construccion qu’a agradat a mantunes Catalans, mas anuèch sembla una vièlha istòria; los Catalans an comprès ; per comparason, los Occitans an pas encara comprès per França. La lenga emplegada pels Espanhòls nacionalistas es çaquelà pas una farlabica lingüistica, es plan lo dialecte castilhan ; comparèm ambe lo biais de normalizar lo francés per la cort de François Ier, aquíse fabriquèt una lenga artificiala, desligada dels dialectes parlats al temps, ni la lenga de Navarra o lo toscan parlats dins la cort serà lenga oficialan mas serà una influéncia granda per fabricar lo francés oficial e academic del XXIen sègle.

Quora se parla de nacionalisme francés, ultra-catolic o metaforic catolic, non podèm oblidar lo modèl espanhòl de nacionalisme ; es benlèu peramor o peramort d’aquò que la République III aurà oficialament sostengut las republicas Espanhòlas, Bascas e Catalans fàcia al militarisme franquista, e pro-ultra-catolic. Malgrat los regime, los dos nacionalismes son aquí per escanhar Occitània, Euskal Herria, Aragon, Catalonha. Lo tractat franco-espanhòl dels dictadors madrilenc e parisenc son encara vigent, al XXIen sègle, quitament dins los foncionaments dels dos nacionalismes e pauc impòrta los regimes.

Dedins aquela associacion de nacionalismes, l’Union Europèa aurà un jorn de decidar se podèm encara suportar aiçò per bastir la patz en Euròpa democratica. L’Union Europèa, aquela dels mercat-Estat-nacions, o podrà pas far, per èstre l’Euròpa dels dos nacional-expansionismes aqueles.

-°-

Marcar lo territòri segon La Libre Belgique.

InterEconomia e TVMadrid

Son cadenas de television de l’Estat espanhòl, per la TNT-TDT son difusada per tot l’Estat Espanhòl perqué n’an los mejans dinerièrs, son alara las televisions d’un poder oligarquic bèl en Espanha, e donc es normal que resistíscan a la sortida d’una tròç del mercat fiscal que lor escapa.

Internet es una causa utile per difusar las messorgas espanhòlas e ajudar d’èstre informar directament pels mèdias catalans ; una guèrra mediatica, inegalitàrias, se debana actualament en Espanha e catalonha (perqué la TNT-TDT dona al Principat de Catalonha las cadenas espanhòlas de las messorgas, e Catalonha Independent, tot damorent egual per las produccions, es perdre un tròç del mercat-Estat-Nacion, per elas)

TV Madrid a largament donat la paraula per envadir Catalonha ; es una cadena qu’es acceptabla per l’Union Europèa ; me recòrdi totas las criticas qu’avèm poscut entendre dels mèdias genocidaris de Rwandà, e notament de Radio Mille Collines ; avèm donc una cadena de television en Euròpa que practica las meteissas messorgas e que trabalha la nacion espanhòla (sense la catalana vist qe son immunizats) per far la guèrra a Catalonha, ajudar l’argumentacion dels militars a la retirada. Es adminisibla per l’Union Europèa ? Sembla que ÒC !

InterEconomia organiza un debat (plan) ; l’ai gaitat per Internet e sense copadoira pel difusaire. E al mièg d’aquel programa ; ai poscut veire una publicitat per una associacion que defend una lei contra avortiment, mas la publicitat es estada anonciada per l’animador del programa de InterEconomia, çò que vòl dire que l’a television InterEconomia participa a la campanha, e vist la manièra del presentador, es certan.

De que fabrica lo regulador de las practicas audiovisualas madrilenc ? Non i a lei per evitar de mesclar promocion e engatjament politic dins los programas audiovisuals ?

Lo programa donava la paraula a deputat d’ERC, Alfred Bosch, que cal felicitar per la paciéncia politica e diplomatica. Se las questions pausadas per l’animador èran de granda qualitat ; las questions pausadas pels interlocutors prepausats èran d’una basica ignorança del subjecte, sense cap de trabalh jornalistic, coma per exemple se rensenhar sul balanç fiscal e de las seunas realitats modèrnas, o benlèu en jogar sobre l’ignorança entretenguda per non aver debat.

Dins aquel afar Alfred Bosch es estat encara un còp de felicitar.

Alara m’a calgut cercar dins lo programa lo quicòm que podiá explicar la mediocritat dels intervenents. Me sembla aver trobat… aquel paure Ricardo Fernóndez Deu es d’aquestes tristes sénhers audiovisualizats per InterEconomia. En matièra d’estratègia informativa, benlèu que li cal cambiar de mèdia … per sa promocion de l’ICB.

Las vídeos son en lenga espanhòla, lenga que entendi gaire, levat quora es un polit espanhòl … i a d’intervenents qu’an pas l’espanhòl d’Alfred Bosch, son complicats d’entendre ; devon parlar dins un dialecte de l’espanhòl, o un patués madrilenc (? – soi pas lingüista PP de l’Aragon, la LAPUTA que díson legalament en Aragon ?). Aquestas vídeos se pòdon gaitar aquí.

Manipulacion espanhòla

Se passeja per Espanha aquesta pancarda. E malgrat la clartat de la pancarda aquela podrà amagar un barron de causas.

l

La frasa pòt èstre compresa de mantunas faiçons, ontologica, dedins la lenga espanhòla, o considerant lo catalan coma un dialecte .... e donc assimilar l'espanhòl coma la lenga latina !

1 / ontologicament.

Çò qu’es una realitat, coma totas las lengas : las lengas son faita de mantunes dialectes, malgrat tota la frasologia francesa qu’esplica que una lenga es un dialecte qu’a capitat ; es aiçò sancierament fus. Mas Ambe aquesta pancarda vesèm los dialectes –non castilhan- demandar d’èstre reconeguts, coma los dialectes del francés (o se volèm romantisme, langue d’Oïl). Podèm èstre contra la diversitat ontologica de las lengas, alara que se demanda a l’exterior la diversitat dedins l’ensemble de las lengas de la planèta. La non-reconeissença de las diferéncia ontologica a la lenga es la primièra causa de dificultat per la lenga occitana, actualament, de faiçon populara o quitament associativa, veire juridica.

Per çò que concernís lo catalan, l’aragonés, lo basco, l’asturian, la lenga de Canària, lo gallego-portugués, son pas dialectes de l’espanhòl. L’andalós arriba aquí per ajudar los que fan la crida als dialectes de l’espanhòl.

Lo mot castelhan es jamai emplegat en França per explicar que «la professeure d’espagnol» ensenha al collègi o licèu, o a l’universitat ; ai jamai entendut un professor explicar qu’ensnehava lo castilha, un dialecte de l’espanhòl, en oblidar coma epr l’anglés las variacions dialectalas ; la concretizacion es «c’est comme ça et pas autrement» es la frasa la mai entenduda dins la meuna vida d’estudiants en lenga dins lo sistèma Éducation Nationale. Aquò a una consequéncia laterala, los professors d’espanhòl de l’Estat francés an un problèma ambe las autras lengas de l’Estat borbonic espanhòl ; díson : «l’espagnol n’est alors qu’une langue mineure européenne si on enlève ls Catalans, les Basques, les aragonais, les Asturiens, les Galiciens», es la version ‘professeur d’espagnol», de l’España una y libre del dictador Franco ; e son sovent filh/a o pichon/a filh/a d’immigrants republicans !

2 / de faiçon exteriora…

L’espanhòl se vòl alara la clau latina … E aiçò tanben compòrta errors dins l’istòria lingüistica de la lenga de Madrid, en general lo dialecte castilhan. Se cal recordar que l’occitan (se disiá gascon) es estat normalizat per l’abadiá de Lemòtges, a la demanda dels ducs d’Aquitània ; l’occitan es estat una lenga vulgara del latin normalizada, se pòt dire qu’es una lenga politica ; puèi es devenguda la lenga de la poëtica laïca (del pòble), ambe lo nom de lemosin. La semantica es damorada dinca la normalizacion del catalan, lo nom de al lenga poetica de Barcelona, del comtat de Barcelona. aquela lenga vulgara a agut de succès, es devenguda ambe la normalizacion independenta de latin oficial, e donc es devengut un exemple de segur, per exemple pel Portugal reial, aquelde la conquèsta sus las tèrras musulmanas. lo gallego-portugués es nascut dns la seuna escritura en referéncia a la lenga d’Aquitània. La lenga del rei de Tolèda, que uèi e dempuèi l’arribada de las tropas napoleoniana en Castilha, es nommat espanhòl, es devengut utile de normalizar, en contra nòrma del portugués. Pron abans èra Dante que faguèt lo trabalh pel toscan, devengut lèu italian, lo trabalh se faguèt en referéncia a la lenga dels trobadors ; aital dos verses de la Divínia Comèdia son en lenga trobadorenca, lo gascon d’Aquitània (qu’èra pas de Gasconha !). Es alara que se cal recordar que Montaigne explica que parla gascon quora es al Parlament de Bordèu, es lenga politica, e que lo lemosin que parla es perqué es de Peirigòrd, es la lenga de la vida de cada jorn. Pòdi perségre aital, mas es clar que la lenga clau de la latinitat non es l’espanhòl, mas la clau istorica (per la primièra normalizada) e clau fonetica es plan la lenga occitana ; o cal recordar las rason del prèmi Nobel d’En Frederic Mistral. aquel prèmi es estat autanplan festejat en Occitània, qu’a Barcelona : NON O CAL OBLIDAR.

Donc la frasa es clarament tanben una ataca contra la dignitat del catalan - en lo tractar de dialecte de l’espanhòl, alara qu’es bravament mai vièlh- e de l’occitan -en trabalhar sobre l’ignorança de l’aranés, occitan d’Espanha, e trabalhar sobre las ignoranças de la qualitat de la lenga occitana en Aran parier-.

La lenga castilhana es alara d’etiqueta espanhòla, coma l’explica de manipulacion d’aquel ensenhament en França ; aital podèm dire qu’es un ensenhament nacionalista donc, de destruccion lingüistica ambe l’unic emplec de la lenga del rei per un instrument pedagogic republican francés. E donc la frasa ‘se habla español en varios dialectos’ es ges aplicada dins lo concret de l’ensenhament de la lenga espanhòla o del dialecte catilhan, en França.

Cal apondre que cal Casa Cervantès de l’Estat francés farà la promocion de las lengas sotmetudas, cap bibliotèca o discotèca existísson seriosament dins aqueles establiments sobre la planèta ; lo sistèma de netejament lingüistic es lo modèl de fabricacion diplomatica espanhòla ; o vesèm encara a Brussèl o Londres quora lo problèma espanhòl (perqué son els lo problèma) es plaçat sobre la taula seriosament.

-°-

2012 : retorn a las realitats borbonicas !

Los Borbons son estats installats pels bonapartistas, per la fòrça armada en 1813… Lo problèma espanhòl es tanben un pauc la fauta d’un còrse traïdor de la republica còrsa, e adobat per una oligarquia jacobina francesa, lo directòri èra pas democratic !

Aprèp las atacas contra lo catalan a Las Balears, las nòvas atacas contra l’occitan

Lo jornal ges rasonable, La Razón, indica lo camin contra l’occitan, es de dire lo camin francés ; es per dire lo camin politic francés.

La Razón es lo camin del militarisme pòst-franquista espanhòl.

Las atacas contra la lenga catalana en Aragon, son establida, consolidada – espietadós contra l’aragonés tanben ; ara lo PP acaba de decidir de dictar –dictar- la lenga espanhòla a las escòlas de Balears, aprèp aver assajat de donar la causida (espanhòl e catalan), causida qu’es estada mai 90 % per la lenga catalana ! Arara coma fonciona pas dins las causida, l’imposicion arriba, coma a l’Estat francés, arriba donc la destruccion de la politica lingüistica a las Balears, prenon lo camin francés.

Lo camin francés es franquisme.

Çaquelà se cal questionar, La Razón a trapat qu’aiçò per explicar lo deficit de politica al Principat de Catalonha, e la mala gestion segon Madrid ? Cal recordar que son sonque 10000 ciutadans en Aran, e que segur la politica per l’occitan es ges costosa ! Se cal esperar que sus 10000, mai de 6000 vòtan,; cal esperar que l’afar lor farà reagir de faiçon positiva en votar per l’independéncia del Principat de Catalonha.

E alara l’internauta inconegut explica : Ara mos tòque arrecéber a nosati.

Los Aranesis avián fins ara escapats al real debat, mas La Razón velha que lo debat fosquèsse sancièr.

Ara, independentistas catalans (ANC), es eth moment d’anar véser es Aranesis, en un Estat espanhòl vièlh, encara mei nacionalista lingüistic, e nacionalista politic sul modèl franquista, picat coma un taure a mòrt dins l’arèna, l’Aranés serà en era situacion deth Comengés a Sent Beath…

La Razón fabrica pauc a pauc la campanha dels independentistas. Tot va plan !

Totun lo vièlh Aznar tanben ajuda.

Gaitatz çò qu’indica Arnaz a prepaus de la lora politica ; es lo camin francés. Se parla d’egalitat, çò que vòl dire mesprètz de las autras lengas, e veire eliminacion de las lengas, eliminar las lengas es espanholizar, coma l’indica tot lo govèrn PP.

I a pas cap de dobte lo franquisme es l’expression francesa en Espanha.

Tot aquò l’explica jà tot lo personal politic collaboracionista République Française dins l’Estat francés ; gaitatz dins quin estat son las lengas bretona, savosiana, còrsa, alsaciana, occitana e catalana, gaitatz !

O cal pas oblidar lo colonialisme lingüistic espanhòl èra un element del franquisme, e la République française a creat los camp de concentracion per internar los republicans espanhòls, bascos, e catalans. Aquò’s èra entre 1937 e 1939, per la debuta de la segonda guèrra mondiala, los republicans son sortits per ajudar o bastir la resisténcia contra lo nazisme, mas los camps son damorat e quitament aprèp la guèrra, la République française los a fait servir, encara ! Coma del meteis temps lo franquisme prosperava a l’Estat un y indivisible España.

50 annadas aprèp, res a cambiat e podèm confirmar que val melhor atudar la television francesa sul tèma. Simlplament avèm pus las tropas nazi a la pòrta dels ostals, mas una vision economica de l’escòla de Chicago a la Comission Europèa, comission que se trufa del Parlament Europèu.

La malfasença francesa sus l’Euròpa l’avèm pas encara acabat de listar, los pòst-franquistas del PP nos dónan lo camin per lo reconéisser, e Internet ajuda per far saber que nosautres aquel afar de l’egalitat republica, de libertat de parlar sonque francés, la suportèm dinca la mòrt de l’occitan , dinca la mòrt democratic d’Occitània (en via pel moment !).

Dins tot Francés i a un pauc de franquisme.

-°-

Document en suplement per l’argument sobre Las Balears, que lo PP (PPE al Parlament Europèu, pas encara castigar per aplicar leis contra la diversitat lingüistica,  setat a costat de l’UMP) i es majoritari e pron virulent contra la lenga catalana de Las Balears.

Aquò me remembra un jorn que soi estat fòrabandit de produccion radiofonica per un mèstre d’escòla francesa que gavidava una estacion locala de radiodifusion –Radio Bulle- per aver escrich a costat de Association Ibiza, lo nom en catalan d’Eivissa sul tablèu de las marcas associativas. Aquò farà mai de 25 annadas que resisti a la pression francesa, al nacional-expansionisme francés, a l’esquèrra coma a la dreita del republicanisme francés, que fosquèsse extremista d’un costat o de l’autre.

Las estupiditats politicas, nacional-expansionistas e monoteïstas lingüisticas (especialitat francesa e espanhòla), fan frens de tot escantilh per frenar las experimentacions d’aquestes escantilhs, e la generalizacion dels ensenhanças eficaças per las lengas :

Impossibla egalitat de las lengas

Dins una zòna politica plan definida, i a doás lengas ; alara se podrà confirmar qu’i aurà jamai egalitat de las lengas, ni politica, ni sentimentalament. Lo bilingüisme egalitari es una farça politica per confirmar que lo colonizador lingüistic aurà encara rason dels locutors mesqrezats (langue régionale o llengua autonòmica son las semanticas per donar un nom a las lengas mesprezadas).

Volètz un exemple, lo Canadà :

L’Estat de Canadà es federal e supausadament bilingüe (i a sempre confirmacion dins las ambaissadas canadencas, clarament melhor que per las ambaissadass d’Espanha o las Casa Cervantès ambe lo catalan, lo basco, lo galician o l’aragonés e l’asturian – en al Canadà i a çaquelà pas de politica per als lengas dichas indigènas), enfin bilingüe per ajudar l’argumentacion politica dels federalistas canadencs, per evitar los independentismes.

Dins la realitat del federalisme lingüistic, podèm confirmar que lo francés es lenga mesprezada al Canadà, per contra l’anglés es imposat per una minoritat que podriá èstre equivalenta francofòna dins l’Ontario ; la francofonia es donc pas respectada en Ontario, l’anglofonia es respectada al Quebèc e aiçò malgrat una lei de discriminacion positiva pel francés, dicha lei 101 qu’es jamai criticada pels Franceses de França, levat quora es aplicada pel catalan o pel basco.

La meteissa lei es estada votada pel catalan (pel Principat de Catalonha) o per Euskadi (oèst d’Euskal Herria) ; aquestas doás leis son atacadas per los que son contra las votacions referendàrias al parlament de Madrid, los antidemocratas espanhòls (veire bilhet següent).

Que las causas fosquèssen claras, l’egalitat espanhòl-catalan per una Catalonha independenta es la fin del catalan e de l’aranés.

En Aran, lo catalan dèu èstre lenga segonda, coma l’espanhòl e lo francés, e l’aranés lenga oficiala unica.

Tot parier, los problèmas d’imperialisme lingüistic o de las conéissenças lingüisticas an res de veire ambe las populacions immigradas (flacas coneissenças), per contra las populacions d’immigrats pòdon èstre manipuladas per imposar lo punt de vista del colonial, e devenir mai reialista que lo rei ambe las lengas dominantas (Manuel Valls n’es un exemple). Pertot ont i a politica lingüistica, de vertat, politica per una lenga amenaçada, las populacions immigradas son las primièras a préner en carga las lengas valorizadas (Quebèc, Catalonha, Euskadi, Flandras ne fan la pròba), per las pichonas politicas lingüisticas dels pichons païses europèus.

-°-

Catalonha, nòu Estat d’Euròpa - un document essencial per melhor entendre, picatz sobre lo ligam.