Catalonha : votar lo un d'octobre

La question se pausa tanben per el : 



En lenga espanhòla....

Tots los democratas d'Espanha i son a gaitar Catalonha, totes los democratas d'Union Europèa o deurián estar tanben, que fan ? Que fan a la comission ? 

De quin costat es lo sistèma politic jacobin, responsa

Le système jacobin emprisonne des faiseurs de paix en Iparralde ; qui se rappelle l'affaire de Tarnac qui dure encore, pour un dossier totalement vide, affaire montée de toute pièce par le police française pour le plaisir du ministre ; comme quoi le système jacobin est bien le copain de Merah, l'indik' de la police ... Fauta morala de l'Estat francés, explicacion aquí.

Lo sistèma jacobin empresona los "faiseurs de paix" d'Iparralde ; coma qué lo sistèma jacobin es pas simplament vendeire d'armas pel monde, un amic de Merah coma indic, e que refusa d'entendre lo mendre ciutadans quand considèra l'integrisme musulman coma dangierós dins los baris tolzans, mas tanben un bota fuòc sul continent europèu, e pertot en fRança. Es lo meteis sistèma que demanda la lista dels presonièrs politic a Cúba, e coma lo govèrn cuban li dona pas, la conclusion es : « i a pas de presonièrs politics a Cúba » ; avèm donc un sistèma jacobin que sembla am Franquisme.

Es donc normal que se demandèsse la liberacion sul pic. Ligam. Quand la polícia es del camp de la repression e de la violéncia contra los pòbles, qué fau pensar de la polícia ? Podrèm castigar Vladimir Putin... o Recep Tayyip Erdoğan ! Ara se podrà melhor entendre perqué un ambaissador es matat dins l'esquina per un jove kurde, mas que fabrica la polícia francesa de las valors republicanas, e lo ministèri socialista de l'interior : mata dins l'esquina la patz en Euskadi o Euskal Herria. La valors republicanas son aital confirmada coma un dangièr per la patz e la democracia en Euròpa. Quin personal politic en fRança o dirà ?

E avèm un sistèma policièr alemand qu'emplegava un terrorista dins los burèus seus... e que preparava un atemptat ! Avèm donc un camion de mai contra lo pòble alemand sul mercat de Nadal a Berlin, talament similar al camion de Niça per la « Fête de la Fédération », 14 de julhet 2016,  e non pas lo « Bastille Day » coma explica EuroNews en anglés, dempuèi la redaccion anglesa de Lyon, a cada moment dempuèi ièr.

Avèm una Christine Lagarde, anciana ministra Les Républicains e directriça del FMI, que la supausada « Justice française » li dona un pan pan cul cul per aver desgalhat milions d'argent public, lo nòstre, e al profièit d'amics del sistèma parisenc de poder jacobin (ara cap d'un periodic de Provença, La Provence) e sas amigas las bancas ; la meteissa justícia dita francesa que condamna lo mendre pagan a tres meses de preson, dur e mòrd, per aver panat una saquetona de pastas d'Itàlia al supermercat.

Avèm un sistèma politic centralista, de dreita a Niça (deputats, comuna de Niça e Conselh Departamental), qu'emplega la justícia per atacar l'umanisme dels ciutadans de valèia de la Roya (Ròlha ?) per aver albergat migrants en sofriments. Los mandataris son tanben aqueles que trápan las finanças arabicas per bastir las mosquèas a Niça...

Avèm un sistèma jacobin que refusa de demesir los sòldes o/e remborsaments dels senadors e deputats, malgrat lo maissant trabalh que fan, o o fan per rason « républicaine » segur, al moment que nos demanda de redusir los budgectes per totes los ciutadans, levats els, plan segur.

Sèm clarament en situacion de pre-revolucion, mas per i plaçar qué al cap de l'Estat jacobin ? Fau contunhar ambe aquel Estat centralista, fau contunhar coma per l'ancian regime que voliá damorar en plaça en 1789 ?

Ont son las reaccions politicas de la casta politica francesa, sul dos subjectes, fau pas far tria ? mercés.

Tolosa se cerca lo seu bilingüisme, encara

Tolosa se cerca lo seu bilingüisme, encara, encara e encara !

E çaquelà i a unes exemple dins la vila de Tolosa que mòstran l'exemplaritat :

Es un entrepresa basca !

Cal notar qu'en Euskadi, que los "fòr e costuma" occitans i son aplicats dempuèi la fin del Franquisme, la lei per la lenga basca ajuda las entrepresas a melhor comprendre l'interès del bilingüisme, mas tanben a la seguida una fòrta demanda politica ajuda l'economia a emplegar la lenga basca (politica lingüistica).

S'espèra a Tolosa una reala presa de consciéncia politica per l'occitan, non pas l'occitan sonque coma element cultural, compassional, mas occitan coma element d'identitat economica per la vila mondina, dinamica lingüistica e economica.

Vertat que lo libreton (fòto junta) es utile, mas pas brica sufisent per desvolopar una politica per la lenga occitana. Aquel libreton es distribuat dins los servicis tolzans, mas jamai un foncionari de la comuna anirà lo distribuar dins los comèrcis de la vila, car digun o pensa aital dins lo sistèma politic tolzan ; es encara un libreton assumit per una minoritat de letrats e de ciutadans que fan la demarcha d'anar dins los luòcs culturals de la vila.

ÒR LA LENGA OCCITANA DÈU ÈSTRE DE TOTES/AS ! 

Donc s'espèra un emplec dinamic de la lenga occitana, e dedins las publicacions de la comuna, non pas per far plaser al sistèma associatiu, mas per emplegar la lenga dignament.

La lenga occitana dèu èstre de totes/as, coma per OGI BERRI que avenguda de Narbona a Tolosa (!) dona la lenga basca per totes/as, quasiment en faàcia una universitat qu'emplega pas l'occitan. E lo minjar distribuat es etic per la biologia de la vila de Tolosa, amai ! 

Podèm notar que lo personal politic tolzan a encara paur de distribuar la lenga occitana a l'exterior de la vila, dins totas las universitats, e que la lenga basca d'OGI BERRI sembla pas far paur als consomators tolzans ; donc la lenga basca s'exporta ! Lo mercat dels Bascos passa per la vila occitana de Tolosa, sense emplegar l'occitan, çaquelà ; mas qui gausarà lor demandar, quand las entrepresas tolzanas o lo politic o fan pas !

PP decreta la «sacralitat d'Espanha», piu piu !

Se sap pas encara se l'Espanha sacrada es Castilha del tempses de la fin de l'impèri Al Andalós (1492), de l'impèri catolic espanhòl d'oltra-mar (veire mapa) o dels tempses recents que l'Espanha franquista abandonava lo Saharà dit espanhòl al Marròc, mas pel PP ièr an decretat l'«Espanha sacrada» ! O benlèu d'aquela espanha que supòrta una constitucion de concensús de 1974, mas qu'engana Euskadi, Nafarroa, Aragon, País Valencià, Balears e Catalonha, amai Canària e Galícia. Se sap pas tanpauc se Espanha d'ara enlà s'escriurà pertot e dins totas las lengas España.

Nos podèm questionar sul cretinisme de la còlha PP que comunica ? An pas en memòria quora lo «democrata» Franco explicava tot parier ? De tot biais, la conferéncia de premsa de Mariano Rajoy aprèp la votacion del Parlament de Catalonha, diluns maitin, èra una conferéncia vomitiva. Lo procèssus de creissença de l'independentisme es estat favorizat per la politica estupida o emplenada d'ignoranças del Partido Popular, del cretinisme dels capolièrs del PP, mas tanben de las ajudas qu'an agut al PSOE-PSC-Unitat-d'Aran, Ciudadanos, UPyD, Vox ; mas cal tanben donar coma recent, malgrat la sapiença de la revendicacion independentista, serà la partidocracia de la CUP que farà flac lo poder catalan fàcia a la poténcia internacionala qu'abandonarà pas de jogar lo poder dels ignorants de Madrid. 

Mas es puslèu la conferéncia del Mariano Rajoy, un grand amic de Nicolas Sarkozy, que plaça lo dreit espanhòl coma un acte democratic e sacrat, refusar un referèndum o annular un referèndum es un acte democratic ; mas de qué Espanha del XXIen sègle se trufa ?

Una istòria de las separacions de la santa capitala madrilenca deuriá èstre ensenhada a Madrid ! Lo PP sembla pas aver de formacions acceleradas sul tèma ... e çaquelà an agut lo temps al XXIen sègle; dempuèi 2005, lo procèssus catalan se desvolopa.

Dins l'Estat francés e abans la pèrda d'Argèria, «Argèria èra fRança», nos explicávan sus totes los tons politics la evidentament santa République française; aquela estupiditat fabriquèt una guèrra, e mantunes ciutadans blancs europèus, amai una fabricacion de la traïson que l'immigracion musulmana n'es pastada (e donc un pauc lo vòt FN ajudat a la debuta pels ancians de l'OAS) e tota la partidocracia francesa (al final), a part excepcion (Michel Rocard, per exemple) se considerava que lo regime d'apartheid republican en Argèria, èra una nòrma que lo dreit èra l'«Égalité» républicana parisenca, mas pas per las eleccions.

L'Estat de dreit èra l'Estat de l'apartheid argerian, sud-african, l'Estat federal american pel comèrci de nègres e de la gestion dels esclaus nègres (en Espanha, França, Anglatèrra, o Païsses Baisses, amai Portugal quora èra independent d'Espanha), l'Estat legal francés èra aquel de la discriminacion lingüistica dins la santa République française d'un Jules Ferry per s'agreuja en 1992 quand la partidocracia francesa vòta l'article 2 de la constitucion (que dèu èstre santa pel PP), l'Estat de dreit a una debuta e sovent son los pòbles que ne fan las desctruccions (1789/1792, per exemple) car l'Estat de dreit destrusís mai aviat los pòbles que los pòbles capítan de destrusir lo dreit d'un Estat, una legalitat que los uniformiza (i a pas que la mondializacion per aiçò fabricar).

Se l'Estat de dreit es destrusit, se sap pas de qué ne sortirà ; mas sabèm que, quora la corona de Castilha a perdut los Païsses Baisses (Províncias Unidas dels Païsses Baisses), lo sistèma democratic s'es installat, la familha d'Orange èra pas al cap encara ; e fòrças intellectuals o filosòfes de l'epòca i s'i son albergats per i poder exprimir una paraula liura (l'occitan Pierre Bayle per exemple).

Tolosa, l’antifranquisme en França

Es una debuta per la literatura francesa, de ne parlar.

Tres militants d’esquèrra, directament ligat a una filhiacion de «républicains espagnols» se son amassats per escolhir las darrièras paraulas d’esquèrra sul tèma ; èriam dins una conferéncia a l’Ostal d’Occitània dijòus passat. S’es parlat durant una ora e mièja en francés de l’antifranquisme vist dempuèi la perspectiva tolzana, e dins los papièrs de l’esquèrra antifranquista.

La professora Annie Rieu, occitanista e organizatriça de la partida occitana de la pujada de Salau, ne faguèt un resson cultural, pron interessant. Pendent la conferéncia Annie Rieu assegura que prepararà un trabalh conferencial en lenga occitana, que sembla –sembla- mestrejar mens.

La valorizacion de las populacions forçadas de partir e aquelas qu’i son damoradas, pausa qu’i aviá grands escambis dels dos latz dels Pirinèus ; aital Tolosa èra una clau politica importanta. Tolosa n’èra la clau perqué èra una basa de recepcion prèp dels Pirinèus e de logistica (espitals, escòlas, teatres e centres culturals, librariás, luòc de formacion, universitat, etc.) ; aquò de 1939 dinca 1975. « Tolosa n’èra la reala capitala» explícan los conferencièrs de l’Otal d’Occitània, dijòus de ser.

La tresena generacion del pòstfranquisme en espanha, Catalonha, e Eurskadi es viva, benlèu mai aluzerpida qu’abans. Mas l’òbra de recòrds en França es pauc trabalhada pels universitaris e çaquelà an influenciat grandament lo foncionament democratic de l’Estat francés.

Lo trabalh es, vist de las doás perspectivas, es interessantas, sobretot per un lectorat de lenga francesa, qu’es estat abandonat sul tèma.

Mas es clar que l’òbra damora de perseguir sus tres o quatre cantons importants : – la vision politica mai larga (EAJ, ERC, los partits de dreita espanhòla), – la partida catalana e basca (politic, cultural e economic) e los resons actuals (lo GAL), – los pòst-franquismes d’ara en França e Espanha, – quin resson dins las populacions occitanas e quines recòrds antropologics pòdon èstre estudiats.

Escòcia, tecnocracia e org° politica

Vist de luènh, Occitània, lo pòble d'Escòcia a ganhat UKIP per o neutralizar, dins las cambas, e al meteis temps, a votat fòrt, es novèl, per nadar dins lo sistèma politic dels Angleses ; l'abstencion costumièra a votat, e coma es natural, a daissat lo sistèma en plaça, a votat NO, mas... Lo pòble d'Escòcia, los Escòts, a portat lo dobte dins la tecnocracia politica arroganta europèa (non pas de manièra negativa, mas positiva, car ara deurà acarar lo UKIP que non vòl, negativament d'aquesta tecnocracia), aquela tecnocracia que refusa d'escotar los pòbles d'Euròpa ; e que nos a portat a votar per un Parlament qu'acabarà dins mantunes jorns de votar per una comission que un membre es Cañete, cap d'entrepresa dins lo petròli, e en cap de la polica ecologista ! Seriái Escòt ara, participariai pus a cap eleccions sul tèma europèu, per daissar poirrir lo sistèma anglés, dinca petar e sortir de l'Union Europèa.

Lo dobte, tanben, o pòrta lo president francés, totparier, quora respond a la question sul tèma de l'independéncia d'Escòcia, ièr en conferéncia ; l'arrogança contra los pòbles s'es exprimida, etiquetada socialista.

Pel socialista al poder, donc, un pauc especialament elonhat de las promessas que l'a portat al poder, e seriá estat parier per una autra tecnocracia politica al poder, lo vòt YES seriá estat desfar l'Union Europèa, es de dire desfar l'Union que los Escòts vòlon dintrar contra l'estructura que los Angleses vòlon pas dempuèi la debuta, coma l'explicava De Gaule ; la paradòxa mata la tecnocracia europèa.

L'Union Europèa es, ambe la campanha independentista, es un clar instrument tecnocratic contra l'expression dels pòbles (jà o sabiàn, ambe lo referèndum que lo NON francés es pas estat acceptat, e lo tractat engolit de fòrça) ; en se plaçar del punt de vista socialista francés o espanhòl d'anuèch, avèm un sistèma «progressista» que costeja lo sistèma conservator de dreita.

En 150 ans de republica, del XXen sègle al XXIen sègle, la dreita, conservatriça, sembla a l'esquèrra al govèrn d'un Estat centralista, imperialista.

En 1789, e per dos sègles abans, la caracteristica de la noblessa francesa d'Ancian Regime a bailat una massa de generalitats que mescla vertats e mièg-vertats. La pus anciana, la pus correnta benlèu al XIXen sègle, se pausa sus una condamnacion morala (l'avem tanben ambe la tecnocracia). La noblessa del XVIIIen sègle es donada per èstre licenciosa, satisfaita d'èla-meteissa, baganauda, arroganta, fenhanta, sense òbra, briu, sancierament diferenta de la borgesiá onèsta e que puja ambe lo novèl òrdre per la fòrça del trabalh e d'integritat (aiçò tanben pòt semblar un fantasme pòst-istoric). La vision autrejada per la borgesiá del XVIIIen sègle es estat considerat coma rassegurant per las amnas sensiblas del meteis sèglas (e als Angelets del nòstre!).

Lo marxisme a portat conceptes, utile en recèrca sociala ; instruments per melhor destriar de qu'es viu per avançar dins la societat ; mas la practica politica a fabricat un drac dels gròsses, mas lo marxisme a botat lo dobte dins las asseguranças borgesas. Se sap ara, que la noblessa francesa anava dins la paret de destruccion sociala. La destruccion de la vision borgesa o destrusirà lo marxisme, lo sovietisme destrusirà aquel espèr politic de melhora democracia per totas las classas socialas.

La luxura e la licéncia dels patricians son pas estats a la basa de la finala de l'Impèri Roman ? L'ipocrisia e la venelitat de clergat de Roma portat lo catarisme, puèi la reforma ?

La tecnocracia europeïsta a convençut lo continent a l'Èst, Ucraïna e Estats Baltes, per exemple, mas a agut un gròs mal de cap ambe la campanha independentista en Escòcia.

Alara tot èra bon per salvar la barca de la tecnocracia politica talament ligada a la tecnocracia dels mercats-Estats-nacions que faguèran l'Union Europèa sense los pòbles.

A Glasgow, lo YES a ganhat : lo monde obrièr s'es trapat dins lo mesma camp que los independentistas. La democracia modèl grèc tòrna ? E se tòrna, serà forçadament ambe lo pòble, contra la noblessa, la sang blava, contra los ideològues marxistas, contra las tecnocracias d'Estat e de las finanças (sovent las meteissas escòlas de pensada), contra los sistèmas partidocratas dels vièlhs Estats que fan frontièras, que las «frontièras naturalas» coma los Pirinèus non son un ideal pels pòbles pirinencs o pels autres pòbles.

Alara per combatre las tecnocracias (que devián tanben èstre al servici dels pòbles en s'etiquetar administracion an jà perdut gròs), los pòbles auràn d'èstre formats, ben formats, e la dimension dels Estats redusida ; la campanha d'Escòcia es estada lo moment d'una granda manipulacion o acarament dels egòs dels poderoses a Londres, los banquièrs e òmes de premsa ; Aljazeerà o explica dins un reportatge pron utile per o entendre.

La campanha d'Escòcia coma aquela del Quebèc dona a pensar pel futur per arribar de lançar lo dominò de la libertat dels pòbles, pòbles naturalament non se fan guèrras.

Serà complicat, e comprèni de mai en mai los ciutadans que vòtan ambe los pès pels extrèmas (en pensar far petar lo sistèma de las tecnocracias al poder), o que van pus votar.

Coma digun ne parla en Occitània …

Lo Cercle Català de Negocis nos pòrta una informacion que tocarà de prèp Occitània. Ne vaquí la traduccion :

Un jorn mens (20/12/2012): La U.E. tòrna afirmaa que ara tòca ges parlar del corredor central transpirinenc

L’Union Europèa a tombat lo corredor central transpirinenc promòugut pel PP e PSOE.  Sembla que jà, definitivament, l’Union Europèa non o considèra prioritari. L’Eurocambra accepat pas mai sense que de finançar novèls estudis de viabilitat del tunel de Canfranc/Campfranc.

D’altra biais, per 30 vòts en favor e sonque 5 contra e 5 abstencions, la comission de Transpòrts de l’Eurocambra a aprovat per la mapa de las prioritats de la Comission Europèa d’’octubre de l’an passat, que prevei cofinançar amb fons comunitaris fins al 40% lo corredor mediterran fins a Algesiràs e l’Atlantic. Lo plen aurà de ratificar aquesta decision en genièr.

La ministra de Foment espanyola (infra-estructura), Ana Pastor, s’es implicada anuèch per debutar la licitacions de las vias ferroviàrias del  Corredor Mediterran en ample de via UIC (amplitud europèa) durant lo primièr trimestre de 2013. Las primeièras vias per fabricat e licitadas seràn aquelas de Castellbisbal-Tarragona e la via Tarragona-Vandellós-Castelló-València-Almussafes. Las òbras d’aquestes primièrs trams sn previstas d’èstre finalizadas durant l’annada 2015 dementre que la rèsta dinca Cartagena non serà realizada dinca 2016, segon las previsions de la ministra Pastor.

Tot aquò far, sembla que l ministra Pastor non a acabat d’entendre e segon publícan aquestes jorns qualques mèdias, non es rendràn e esperaràn que se fasquèsse lo corredor central transpirinenc.

D’aquesta manièra doncs, l’Union Europèa dona lo plen sosten al Corredor del Mediterran. Aquí vos bailam l’estudi elaborat pel CCN.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Podèm alara verificar amssa la mapa que passa per Occitània d’aquestes projectes bèls europèus, sense desgalhar los Prinèus coma èra previst pel corredor central pirinenc ; o escrivi dempuèi Tolosa.

Un reportatge que la television parisenca non sap far, la BBC o faguèt

Tot i es explicat de cap a cim, sense cap oblidança ; e per clavar es clar que los govèrn PSOE-PP i son accusats. Donc l’ambaissada d'Espanha faguèt una protestacion, çò qe pròva al mens sa qualitat coma una medalha dins un concors ; la protestacion es la medalha per la qualitat del programa.

Lo programa es a posite per Vilaweb.cat, es en lenga anglesa, e se pòt entendre grandament.

Çò fauta al reportatge es lo biais que los Bascos e los Catalans son mens tocat pel business de l’urbanisme e de las bancas ; es de dire una economia diferenta d’aquela faita per Madrid per ajudar una economia basada sul torisme e l’ubanisme, de faiçon monopolistica.

Lo problèma espanhòl actual es la consequéncia de la famos MOVIDA (de Madrid) que los liberals franceses an assajat de nos vendre un còp èra. Aquel problèma del liberalisme sense produccion ontologica que fosquèsse fòra torisme e urbanisme, sense contraròtle de las leis e per un sistèma que favorizava las màgfias coma en País Valencià (aquí se vei lo mai), mai tanben múcia, Andalosia, etc. Aquestas politicas son pas tocada çaquelà las partidas póuras de las províncias elonhadas del torisme de massa.

Lo reportatge es un long reportatge, debuta a la fin del franquisme e ajuda a melhor entendre lo facilitatisme de las politicas de l’Estat central espanhòl, una pietat que sembla al Franquisme e las teoria economica. E d’aquel jòc liberalista, PSOE (González e Zapatero enclós), o PP (Aznar e Rajoy) i an tocat clarament, sense cap excepcion ; s’acaba per la crisi de subprime sobre l’urbanisme.

Lo reportatge es de granda, granda qualitat. Es benlèu aquò qu’es impossible per la television parisenca. es segurament per aiçò qu’es impossible d’aver per la television francesa, aquela que suportam uèi e que las redevança paga per aver màfias audiovisualas que fan lo lor business a 85% per París, els tanben. Es impossible per la television parisenca, perqué ? Perqué es ideologicament dins lo pantais del centralisme madrilenc, coma dins lo pantais del centralisme francés (sempre vist coma la solucion, CGT compresa malgrat protestar uèi per un jornalista de Guarat e la refondacion de las antena de RF en departaments occitans ; es la meteissa CGT qu’amaguèt los problèmas espanhòls, la simplise de la presentacion unitària, a prepaus dels Republicanos Españoles).

Lo reportatge explica, qu’a desfaut de poder desvaluar la moneda, es alara los pòbles d’Espanha que son forçats de migrar, encara ! A desfaut de desvaluar la moneda, lo sofriment s’acaba en migracion, mas «more suffering are ahaid», mai de sofriments son pel futur. E lo meteis sistèma centralista e pòstfranquista (en directe de las ambaissadas españoles) empachèt los Catalans de votar lo 25 de novembre per las eleccions qu’an portat los independentistas al poder.

Del meteis biais que los republicans franceses an clavat los uèlhs e bastits camps de concentracion republicans en 1939, uèi los uèlh dels mèdias franceses son clavats ; mas per chança avèm Internet per veire un filme sancièr a la BBC !

Las protestacions contra la BBC, mandat per l’ambaissada d’España de Londres, es una indignitat similara al Franquisme d’un còp èra.

Alara podèm clarament dire, que coma totas las provincias espanhòlas, e Catalonha e Euskadi, amerita melhor que la gestion centralista de l’economia. Lo reportatge explica tot aiçò :

Perqué cal pas pensar que non podèm escapar a las errors meteissas qu’aquelas de Madrid per Espanha, sèm dins la meteissa situacion e París es encara dins l’avuglament. Es per aiçò que Euskal Herria e Catalonha son dins las situacion de demandar independéncia, per la fauta d’Espanha. Que farèm en Occitània quorta París serà castigat tanben pel mercat europèu que marcarà las incompeténcias economics del sistèma centralisme.

La lentitud socialista

Se cal questionar de quina manièra los socialistas fan de politica quora son a París !

Es sistematic, quora díson que faràn causas per cambiar las causas, l’afar se transfòrma en lentitud, coma auriá poscut o dire Na Ségolène Royal. La politica d'’egalitat de las lengas, es lentitud (per nos enganar un còp de mai, se parla pas de lenga mas de patrimòni coma la dreita nacionalista francesa); l’aprigondiment de la decentralizacion, es la lentitud malgrat una fòrta demanda dins lo lorr camp ; la pression sus las entrepresas per respectar los pòbles que fan lo mercat-Estat-nacion lor, es la lentitud sul tèma de la pression contra la finança del mercat (malgrat las parladissas dedins lo lor camp) ; la refòrma del mamot o de las universitats, es la lentitud; la refòrma de la televisione la radio (d’Estat) es la lentitud; la refòrma de la diplomacia (tròp costosa) es la lentitud, etc. Cresi qu’i a pas un subjecte que la lentitud fosquèsse pas la règla, e çaquelà ne fan, cágan un fum de politicians professionals e de capacitat dels sabers (saberuts de tot escantilh) per aver una politica dinamica e potenta, al Parti Socialiste. Aquò nos zo explícan cada còp que son en campanha electorala, o dins los think tank de tot escantilh, per aver vòts.

E la situacion estent aquela, inventan la politica a la carta ! (mas encara decidida per París pel contengut)

De qué fa que l’UMP  (faguèron pas melhor!) e lo PS-PRG aguèsson problèma quora son al poder ?

Es gaire complicat, lo sistèma democratic frnacés es pas una basa politica coërenta per poder aplicar judiciosament una politica adaptada a las populacions, als pòbles, e a las realitats politicas. Cal una politica per tombada, una politica de zonatge per l’empèri republican francés ; se Àustria-Ongria èra tròp grand per la bona gestion vist de la diplomacia anglesa o francesa e las loras armadas, l’Estat francés de uèi es parier) ; es aiçò qu’es demandat dempuèi d’annadas e d’annadas, aquò se sona la DECENTRALIZACION dins l’Estat jacobin francés, o parisenc.

Alara «vòli destrusir l’Estat ? L’Estat salvador» coma explica lo mitan occitanista de Montpelhièr intra-muros universitari ; Jà vesi la question puntejar dins los caps dels jacobins de tota pèl. Bè, benlèu, se l’Estat contunha aital –destrusir la paraula politica e la seuna accion reala e potenciala- per ne far sonque a la seuna salça, gaire res, l’Estat serà destrusit, vertat. Mas benlèu que vòli pel moment pensar que l’Estat seriá encara utile, per contrarotlar que l’egalitat republicana fosquèsse respectada, non pas abans lo projecte de lei a l’Assemblée dicha Nationale, mas aprèp una lei-quadres e que las regions fosquèssen simplament lo luòc que l’adaptacion se fasquèsse naturalament (cal una lei de decentralizacion qu’autorizèssen la legislacion adaptada a las regions o las tombadas), ne cal acabar ambe las parladissa sense fin, sense fin, car alara e encara la finala serà bravament elonhada de las necessitats collectivas, e las populacions seràn decebudas.

Me podèm dire quina es la diferencia de necessitat entre Polinèsia e Goadelopa, entre Guiana e Alsàcia, entre Savòia e Martinica, entre Saint Pierre et Miquelon e Miègjorn-Pirinèus, entre Picardia e Lengadòc-Rosselhon, entre Sant Martin e Lemosin o Auvernhe, entre Bretanha e Lorrena, e quitament dedins las regions administrativas francesas, entre Peirigòrd e Iparralde, entre ardècha-Droma e Savòia ? Me podètz dire ?

De qué fa que son fasèm sistematicament enganar collectivament ?

Nos fasèm enganar perqué pensam que l’Estat es sant, e que la tecnocracia (elonhada del politic) es la santa solucion, e que l’Estat podrà resoldre totas las necessitats dels pòbles diferenciats ; mas lo mendre mal (una lei parisenca), es pas la solucion pels pòbles de fRANÇA, es pas la solucions per las populacions, populacions que vívon dins parçans bravament diferents los unes des autres, e d’una necessitat de populacion bravament elonhada las unas de las autras ; e pel moment, i a pas mai precís per aver una politica eficaça que lo sistèma regional o per una politica de tombada. Los Reis l’avián comprès per crubar la moneda per l’Estat central, comprèni pas encara perqué la republica o a pas encara comprès !

-°-

E soi pas lo sol a pensar parier ….

Quitament del costat PCf…. Legissètz en francés tanben.

Defendre Aurore Martin

Defendre Aurore Martin es un acte de defendre de la libertat d’expression, la mandar en Espanha es un acte politic antidemocratic, es l’acte de Manuel Valls, filh de republican espanhòl de provenéncia catalana.

Se manifestava a Baiona per protestar contra l’Estat francés de la repression antidemocrata socialista. Lo socialisme local val per res dins aquel sistèma partidocrata francés, tot socialista existís, e sa paraula tanben, sonque quora puja a a París, e quora li dona alegéncia.

Cal felicitar los que se son amassats per demandar la libertat d’Aurera Martin, lo 1er de novembre 2012, jà.

Dins aqueste bilhet non vòli prendre pausicion sus de quina manièra l’afar serà recuperada pel NPA. Mas me sembla legitime que se batre per la libertat d’expression dins totas l’Union Europèa, car sèm plan a bastir l’Euròpa de la patz, contra los nacional-expansionismes de las frontièras dichas naturalas dels estats jacobins, dins lo sens contrari de las guèrra passadas ? O alara ai res comprès de las institucions europèas ? Benlèu… Que sèm plan a bastir la patz ?

L’acte de Manuel Valls es per botar lo fuòc politic, ajudar lo PP a portar las vièlhas batalhas mediaticas, e juridicas, contra la patz en Euskadi e Nafarroa. Aital Manuel Valls se trapa dins lo camp del PSOE quora dona la majoritat del poder a l’UPN en Nafarroa, contra la majoritat d’esquèrra, aprèp l’eleccion darrièra de l’autonomia ; aital Manuel Valls se trapa dins lo camp dels gendarmes del regime de Pétain que pòrta Lluís Companys a las tropas de Franco ; serà fuselhat pauc aprèp, quasiment sense jutjament. Nos podèm aital questionar sus lo costat extrèma-dreita del PSf; aquel costat s’amaga darrièr casta esconduda e (pauc franc)maçona, e discreta, que fan qu’una partida de l’extrèma-dreita vòta tanben socialista, per aquel socialisme bonapartista francés, aquel que faguèt un ministre François Mitterrand per la guèrra en Argèria ambe los conscrits.

Nos parlaràn lèu de libertat d’expression, en campanha electorala (per agradar als pecs que vòtan encara a esquèrra – la dreita e l’extrèma-dreita es pas melhor), coma per Notre dame des Landes, aont la libertat de servar la tèrra, lo sòl natural, es estada castigada al profièich de Vinci per i plaçar betonatge, per un aeropòrt sense cap d’interès economic, levat los avantatges que Vinci i podrà aver… e ne podrà segurament donar ajudar als partits que li fan l’avenguda economica aquela.

Lo nacionalisme dels socialistas es piège que lo nacional-expansionisme de la dreita e extrèma-dreita exagonala francesa, perqué ? Perqué s’amaga per arribar al poder. En consequéncia non podèm que assegurar qu’a l’Estat republican francés, coma a l’Estat reial espanhòl, per arribar al poder i a pas mai que lo conservatisme per i arribar. D’aquí, non podèm pensar que sol los independentistas de tot escantilh, son progressistas dins los Estats subnommats.

Defendre Aurare Martin es defendre lo progressisme politic, es enterrar los vòts socialista-radicals, UMPistas, PPeïstas, e FN-Identitaires. felicitacions pels manifestants.

(en esperar los comunicats de sosten a Aurare Martin, comunicats del PNO, Libertat, Iniciativa Occitana, POC, MoDem, UDI, UMP (canal democratic, se n’i a!), PRG (canal libertat d’expression se n’i a !), PSf (canal libertat d’expression se n’i a !), LO, PCF-PdG-FdG, EELV, tolzans)

Lo NouvelObs calòmnia, e ne damorà benlèu quicòm … e ai entendut un fum d’arguments d’aquel tipe un pauc perdut per legitimar una decision socialista en Bretanha o Lengadòc maritime, sobretot dins lo camp dels professors de l’Éducation Nationale (espanhòl) e dels pòst-foncionaris franceses, totes pagats per l’Estat francés... Soi estat abonat a-n aquela revista nacionalista francesa e d’esquèrra, ara es acabat.

Reaccion del PNO :

-°-

Mercés d’escotar tanben lo questionament canadenc suls biais de fabricar lo halal … Lo questionament es tanben aquel de la corrída, un acte public e sangnós. Manuel Valls es tanben pro-corrída !

-URGENT-

Responsa de Manuel Valls, ‘es la fauta de la justícia francesa, i soi per res’, la justícia aquesta a aplicat lo dreit euriopèu. Sud-Ouest l’anóncia en urgéncia dins la seuna edicion Internet anuèch. E çaquelà Aurore Martin es estada arrestada per un delicte d’opinion dins l’Euròpa dicha democratica, un delicte que cap institucion europèa a castigat quora es estat votat a Madrid.

Apondon, comunicat de la LDBH, Liga Bretona dels Dreits de l’Òme.

Lo deute cadrà aprèp l’independéncia

La solucion de crear Estats novèls es tanben un biais de regular las errors economicas dels Estat centralistas, imperialisats ; perqué ? «ils avaient les yeux plus gros que le ventre» podriá èstre la frasa que resumís las politicas europèas fins ara, o dels estats centralistas fins ara.

Un vièlh tèxte explica que los pòbles, o benlèu tanben un tròç del pòble, a lo dever de se liberar, alara considèra que las gestions bonapartistas son mal faitas ; aquel tèxte es emplegar per l’esquèrra francesa per manipular las «classes ouvrières», mas se podriá d’un autre biais pensar la refòrma dels Estats centralistas.

Vaquí coma :

Aiçò o explica l’economista catalan Xavier Sala i Martin, [entrevista non publicada per El Mundo]l’indepodentisme catalan aurà de negiociar ambe Madrid, mas coma pel divòrci entre un òme e una femna, lo deuta lo garda lo qu’a signat los documents pel deute, e pel moment es pas mai de 25 % del PIB catalan que las autoritats catalanas son endeutadas, ambe signatura del Govern catalan o garantia.

E al meteis temps, lo nivèl d’endeutament sul mercat mondial de la Generalitat es passat a un taus qu’es lo taus de l’Estat espanhòl, donc pas gaire bon, e aital suportar que se paga a Madrid moneda que desgalhan a infra-estructura que son de gaire utilitat per Catalonha. Quora arriba l’independéncia de Catalonha, tot serà al nòu, a zèro pel taus del mercat de presa d’endeutament. Tot es explicat dins l’entrevista de Xavier Sala i Martin.

Son talament bons arguments que ni un jornal supausadament moderat los vòl entendre o legir a Madrid, dins El Mundo, jornal supausat corespondent de Libération a Madrid refusèt de publicat en lenga espanhòla, l’economista de lenga catalana Xavier Sala i Martin, professor d’universitat a Nòva York. Vilaweb parla d’amagar, ièu pensi puslèu a censura espanholista.

Tot fenomèn d’independéncia aurà donc de notar clarament, lo deute damora als siètis imperialistas, donc a Madrid, o a París ; son plan las loras eligarquias qu’an pas sabut reglar lo problèma de las finanças publicas, las finanças d’un Estat que voliá minjar tròp en foncion de sas pichonas capacitats politicas.

Sabètz perqué en Occitània, e a l’occitanisme pauc li impòrta de parlar de moneda de la decentralizacion e de quina manièra nos fasèm enganar per l’Estat centralista, pauc impòrta la color politica al govèrn ? O sabètz pas ?

E Catalonha, de qué ne pensatz banquièrs mondials ? Entrevista dins Expansión.

Los imperialistas fabrícan inquietuds suls independentismes

Lo jornal Globe and Mail installa un article sobre las seunas inquietudas anglofònas a prepaus de l’independentisme. Se debana al Canadà.

Çaquelà las eleccions an bailat un govèrn de Quebèc sense majoritat independentista.

La Libre Belgique confirma per la Flandras, la pujada dels independentismes.

Mai de 40 % dins una enquèsta en Belgica, e mai de 61 % per la província Euskadi (EAJ e Bildu junt)… Quí me podrà dire se la frasa d’en Artur Mas es aplicada «se Madrid ajuda pel deficit de la Generalitat convòqui las eleccions», se la frasa es aplicada quin serà la resulta dels independentistas catalans…

Unió a páur al Principat de Catalonha, páur coma lo PSC (que fabrica una epuracion anticatalanista), an páur d’èstre separat de la basa politica ?

L’informacion a çaquelà pauc interessat lo sistèma politic francés, nimai las redaccions. Es que lo mutisme seriá pas lo melhor mejan de dire que lo fenomèn existís pas, es de dire lo modèl francés sul tèma.

Se cal recordar çaquelà que las resulta en Corsega son estadas bonas e que gaire de redaccion ne parlèt.

EUS : Bilingüisme coma actor del torisme

Aqueste estiu i a un fòto qe m’a agradat fòrça, e aquesta :

Es una fòto de Antoni Luesma Gari, pausada sobre la pagina FB meuna.

Aquesta fòto m’agrada perqué ? Es un exemple de bilingüisme per aisina del torisme… causa que las vilas occitanas sábon pas far.

De mai, aquesta signaletica bilingüe explica tanben fòrça causa d’Euskal Herria, província d’Euskadi.

Vitòria es lo nom donat pendent lo reialme de Navarra (serai pas nostalgic d’aquel reialme, totun), 300 annadas d’oficialitat d’una lenga latina, decidada al Parlament de Navarra, en Bearn ! Es En Miquèu Grosclaude que ne faguèt l’explicacion dins un libre publicat per Per Noste, aquò farà mai de 30 annadas ! Lo malastre es que los franceses e los espanhòl li pensa coma un nom d’origina espanhòla ; l’excepcion frnacesa es l’ignorança, e çaquelà l’an encara al ment l’expression «de France et de Navarre»… Expression ridiculizada a partir del moment que lo Parlament de Navarra a abandonat lo dreit de fabricar la legislacion en mans dels poders parisencs, en setembre 1791. Aquel abandon es una pietat per la dignitat occitana, e gaire ne fan memòria, es una vergonha que los Bascos, els, an encara en cap. Car es plan Joana d’Albret qu’a autorizat la Bíblia en lenga basca, e en lenga de Bearn, lo bearnés. Avèm abandonat totas aquestas informacions, al moment de l’indignitat d’Enric III de Navarra que preferisquèt la corona franca (sense Parlament) que la dignitat de Navatta e son parlament ! Aquesta fòto explica VITÒRIA coma una victòria de Navarra, mas la desfaita d’Enric III de Navarra, desfaita qu’es devengut un sindròma politic de los que pújan a Paris, e qu’oblídan los dires politics del país nòstre. Los bascos an plan rason de se mesfisar dels Bearneses, amai per extension dels Occitans sotmetuts al sistèma francés de pensar la politica dempuèi la Terror.

Ambe Gasteiz vesèm qu’al mièg de l’ALAVA, una region de lenga majoritària espanhòla, lo basco es valorizat ; La província d’Euskadi installa una societat ciutadana, juridica, pas simplament ligada a la lenga, quitament se Gasteiz es valorizat. Vesèm un modèl per Occitània d’anuèch. Gasteiz es la lenga basca, en tota dignitat.

Aquesta fòto es donc presa per un amic FB catalan ; aital podèm realament pensar que l’amic catalan a en cap un saber sobre aquesta situacion lingüistica e politica que l’occitanisme a pas cap al ment, benlèu un passeron, mas pas gaire una educacion politica de granda qualitat per la dignitat dels pòbles manténer, coma autriá poscut escriure un poèta del Reialme de Navarra installat a Nerac dins la famosa cors de l’Albret.

Acabarai aquí perqué aquesta fòto es d’un grand interès politic europèu… e donc podriam dire mantunas causas mai longassas sul tèma. Vesèm que la lenga serà tanben un argument toristic, tot simplament.

L’ensenhament del conservatisme, Bertrand Badie, IEP de París e CERI

Lo convidat del programa de France Culture aurà probat en quinze segonda qu’es nacional-estatista, pòst-franquista e nacionalista francés ; aquel òme se sona Bertrand Badie, professeur à l'IEP de París e del CERI. Per èstre clar d’Espanha a pas totes los elements per poder parlar a l’antena de France Culture, mas benlèu qu’es la realitat que France Culture vòl far passar, l’idèa que Madrid pòrta, dempuèi las guèrras entre os republicans e la guèrra contra lo franquisme, e lo temps del franquisme meteis. Aquel òme es del camp franquista, o puslèu encara mai grèu del camp qu’a installat los Borbons a Madrid, los bonapartistas, es de dire lo primièr grand problèma politic e militar europèu.
Aquel òme parla de l'egoïsme dels Catalans e Bascos, en segonda partida de programa ; me sembla que cal assabentar en francés aquel programa.  E clarament l

Es clarament una legitimacion de l'esclavagisme financièr de Madrid sobre Catalonha en nom de la solidaritat (inexstenta per als regions d'Espanha coma Andalosia, supausada solidaritat de Madrid ambe Andalosia, plan segur).
De l'autre costat, ;lo costat basco, es estat botat dins la meteissa selha ; coma se lo coorporatisme entreprenarial basco a pas ajudar los Bascos de sobreviure economicament dins la mondializacion, e donc a fabricat en Euskadi una sistèma economiuc qu'ajuda Madrid a s'enriquir amb pauc de còst.... Es un personatge que cal listar coma nacionalista espanhòl e francés. Pòrta una ideologia sul sobeiranisme grandament fosc, los magres qu'an pas d'economia los comprendràn se se revòltan, E donc se se fan castigar e matar, mas los autres son egoïstas…. Es un personatge professoral francés dangierós per la patz en Euròpa.

La preséncia non confrontada d’opinions que son reveladas coma causas seguras e dignament ensenhablas, dona una linha editoriala a France Culture qu’es grandament nacionalista francesa, dona a-n aquel programa un gost d’imperialisme politic, de franquisme, de bonapartisme. Es un programa conservador, que lor auriá agradat l’Argèria francesa.

Es un programa d’escotar, ambe l’aurelha de las dignitats dels pòbles pauc impòrta las dimensions, e en pensar manifestar lo 11 de setembre a Barcelona.

Me soi questionar tot aquel estiu que fariam pas sense los universitaris nacionalistas franceses, e sense los mèdias parisencs que sonque li dónan la paraula ; me soi questionat que devendriá aquel blòg ?

Se i a plan un subjecte que sábon entendre e comprendre, volontariament o pas, es la sobeiranetat.

-°-

Del dedins l’intoxicacion politica de l’InstitutO Cervantès contunha.

aquí pausarai un document ; aquel document indica plan que lo sistèma espanhòl es exclusivament emplegat per la lenga de Madrid, dicha Castillana per mantunes catalanistas, mas que concretament se sona ESPAGNOL per l'INSTITUTO Cervantès... dins l'estat francés ; i a pas cap ensnehament de galician, basco, aragonés, o catalan dins aquel InstitutO

Tot es normal a l’Estat francés, la premsa es muda.

Los dos fòrts independentismes pirinencs arríban fortament dins l’actualitat ; e que vesèm dins la premsa francesa, un article solet ! Parlèm pas d’article eventual per la merdica DDM, Le Dauphiné, Le Progrès , La Montagne, o Midi Libre, o La Provence, La Marseillaise, L’Écho du Centre, Nice Matin o Centre presse, o Le Populaire, o La Charente Libre, o La République des Pyrénées, o malastrosament Sud-Ouest, res de res pels vesins dels independentistas bascos e catalans. Que faràn los elegits locals quora i aurà decalaracion d’independéncia catalana o basca ?

Digun sembla se questionar, quitament al Partit Occitan ! Es de dire… E sembla pas tanpauc èstre a la question de RPS !

Donc avèm una granda manifestacion independentistas per Barcelona, segurament mai granda qu’aquela de 2010, puèi 61 % que votaràn lèu en Euskadi (una region Euskadl Herria) per d’independentistas, contra lo PP e lo PSOE-PSE.

Los dessenhs libertaris contra lo parlamentarisme : es causa gaire novèla…

Es gaire estonant que la frequéncia dels dessenhs libertaris aumenta quora l’esquèrra socialdemocrata arriba al poder ? Quin ligam i a entre els e la dreita ? Benlèu tot simplament lo concepte que fabriquèt l(‘ideologia del directoire ?

Serà alara bravament complicat, mas l’ideologia del pòble a l’unitat es tanben dins la boca de las doás caras frontistas, la dicha NATIONALE, e l’autra dicha DE GAUCHE. Del FN al FdG i a gaire de mesura non nacionalista dins los dos camps, e donc lo combat d’un melenchon es de recuperar lo vòt dels obrièrs ignorants, e tenguts dins aquela ignorança, qu’aquel nacionalisme-expansionista los a matat a totas las guèrras europèas.

Sempre nos estonèm alara de veire la frequéncia de circulacion dels dessenhs libertaris aumentar, per aver una ipotetica presa de poder del PÒBLE al singular. Aquela frequéncia aumenta de moment que lo poder es de l’esquèrra socialdemocrata.

Mas qu’es aquel pòble al singular ; es evidentament lo que parla francés, perqué ? «-en France on parle français», ideologia etnista, que dins lo cas francés es una ideologia expansionista parisenca, ambe la lenga que lo rei François Ier a faita fabrica segon lo modèl del «chef a toujours raison». Aial en 1992, es un Parlament grandament socialista qu’a votat l’article 2 de la constitucion, article qu’installa pel primièr còp una sola lenga, per escrich, dins la republica pòst 1792. Dins l’argument d’un nacionalista e socialista, d’aqueles que refúsan ambe lo FN, una linha per la lenga flamanda en 2012 al CR del Nòrd-Pas-de-Calais, un nacionalista d’aquel temps, l’edicte de Villers-Cotterêt èra pron per la causida d’una sola lenga, quitament s’avèm cambiat de regime en 1789, per la lenga res a cambiat. Èra un socialista…

Dempuèi l’article 2 es estat emplegat sempre contra la lenga occitana e bretona, coma argument al Conselh Constitucional, e aiçò es la dreita nacionalista francesa que procedís de l’expulsion de la diversitat lingüistica de l’Estat, en negar aital als pòbles istorics e non de lenga francesa de participar la democracia modèl parisenc (es una democracia ?).

Aprèp Argèria, Corsega, tot es preste per la violéncia e l’afrontament !

La novèla semblava una nhòrla coma un drac en montanha de Savòia, lo FLNC tòrna ! L’informacion m’es arribada primièr pel net dos jorns abans la publicacion dins Corse-Matin, del grope parisenc de premsa.

Mas uèi, la novèla se comprendrà puslèu, vist que fRANÇA tòrna prendre la via argeriana ambe Corsega. Los nacioanlistas argerians son estats empresonats, e son estats questionats per la negociacion aprèp lo cambiament de republica, de la IVena a la Vena !

Lo FLNC sorgís del maquís, e la justícia francesa refusa de veire las seunas errors, lo sistèma politic francés se sap protegir, la Vena republica es ara poirrida (o sabiam mas es confirmacion, encara), lo bonapartisme es aquí per regular lo colonialisme republican francés, parier que la IVena republica. Cap regime democratic francés podrà ajudar a espelir la democracia pels pòbles sotmetuts.

Se lo ridicul matava, fRANÇA seriá mòrta.

Damora pus que la justícia europèa ; e veirèm se las fòrças bonapartistas francesas seràn mai fòrta que las espanhòla, d’ara enlà la violéncia es relançada en Corsega, mercés a las pseudo justícia francesa.

L’Estat espanhòl condamnat per la justícia europèa a leberar los presonièrs politics bascos…. Res n’explica tot aiçò dins la premsa francesa, es l’incompreneson a Madrittt o Parísss.

Avèm a París e Madrid, los meteisses regimes, installats contra los pòbles, aqueles que son supausats èstre sotmetuts a la lei de Madrit-Castilha (refús del referèndum contra la constitucion madrilenca actuala), o París/Seine (Iscla de Corsega crompada a Gènova contra l’avejaire dels poders de l’Iscla, la republica de Paoli).

Es lèu indispensable que la democracia s’installèssen en Euròpa per totes los pòbles, totas las nacions sense Estat.

Defendre las dignitats de las nacions sense Estat, es defendre Occitània. Sèm pus brica al nivèl de la «defense des langues régionales ou les patois» coma mantunes nos vòlon acantonar.

-°-

(al mens 1 $bn de tròp per fRança)