NON REGIONALISTA, donc d'esperit dubèrt. Democracia, perqué es aital que podèm participar, sense demandar un qualificatiu positiu a la democracia. Occitània, perqué es lo meu país e que cal debutar a trabalhar aquí abans de pensar als autres pòbles, e jà aqueste trabalh es una solidaritat ambe los autres pòbles. Bilhet INDEPENDENT e escrit dempuèi Occitània.
dissabte, de juliol 08, 2017
Quand l'Union Europèa se desperta
dilluns, d’octubre 17, 2016
Tornar a las realitats, aprèp la messa d'encantacion
Ah los Bretons son realistas e nosautres ? O sèm ? O sèm en Occitanie ? E en Occitània sancièra ?
divendres, de gener 08, 2016
Corsega, la nacion dels elegits exemplars !
dissabte, d’agost 29, 2015
Un CGTista independentista, sèm en Bretanha
dissabte, de maig 09, 2015
9 de mai, jorn de l’Euròpa
Mas de quina Euròpa volèm ? Doás pistas per ajudar una reflexion sus l’Union Europèa que non volèm. Es evident que la volèm pas tecnocratica, de tal biais qu’es pas coërenta politicament, dos exemples ambe dos Estats imperialistas europèus e qu’an sempre crear problèmas de violéncias sul continent europèu:
1/ United Kingdom : UK against EU, Scotland for UE and Commission against Scotland –free scotland from London-, why ? UE is States Union; it's why i do not agree !
Lo Reialme Unit sembla èstre contra l’Union Europèa (UKIP + Tories), s’espèra un referèndum (e ne cal un per encara determinar qu’Escòcia vòl sa plaça dedins l’Union Europèa ?) e la Comission Europèa (fabricada de truand de cada tecnocracia d’Estats) considèra que val melhor èstre contra l’Escòcia seobretot se son considerat que se vòlon deslargar de la casta enganadoira londoniana. Perqué devèm far fisença a-n aquela Union Europèa de las tecnocracias d’Estats ?
2 / fRance, aquel Estat jacobin e republican que manipula l’istòria per assegurar una agropament de populacion qu’armarà pel seus sol benefici. Aquel Estat europèu que monopoliza l’informacion per melhor manipular l’actualitat, coma se manipula los libres d’istòria dempuèi las classas obligatòrias d’un Jules Ferry.
Un deputat de Lyon aviá assegurat que val melhor lo donar l’independéncia perqué nos pausan mai de problèmas que ne beneficiam ; es vertat que lo benefici que pòrta la sotmission a la santa République française es la mòrt suls camps batalhièrs de la santa republica colonialista francesa, al mòrt lingüistica e culturala, l’assimilacion al mercat de las multinacionalas fabricadas pels vièlhs imperialisme francés e anglés.
Ponte Novu es la batalha qu’a fait que la crompa genovesa dels imperilaistas franceses es estada confirmada per las armas, e Corsega es devenguda França; remarca, èra en 1769, en 1830 l’impèri II francés manipularà un referèndum coma Putin en 2014 per annexar Crimèa, mas el èra per annexar Savòia e Comtea de Niça.
La batalha de Ponte Novu es la debuta de l’imperialisme francés del temps des Lumières ! e sul continent europèu. Es la confirmacion de las annexions recentas ambe lo tractat dels Pirinèus (1659), per exemple.
Cada sègle a trobat per fRança un problèma d’expansionisme continent en frauda politica, e violéncia expansionista. E es aquel Estat que refusa de fabricar una Euròpa dels pòbles anuèch, aquel Estat qu’es tanben a la basa de totas las guèrras continentalas europèas !
Conclusion tripla
Es lo president d’aquel Estat ara, que vòl donar leiçon al premier britanic per li explicar çò qu’es l’Union Europèa e de quina manièra ne cal virar : puf puf !
Es lo premier de l’autre Estat qu’engana l’Union Europèa dempuèi la debuta e que vòl encara persegre d’enganar los pòbles europèus ?
Es la tecnocracia de l’Union dels Estats Europèus que vòl donar sampitèrnas leiçons als pòbles que vòlon sortir del sampitèrna problèma de la violéncia europèa dels Estats imperialistas europèus.
Al final, sèm pas sortit d’aquela alberga politica tòrta que frena lo dinamisme europèu.
-°-
Quí es l'Estat lo mai dangierós pels pòbles europèus ? La responsa es sul document en seguida. ( es una responsa pels amics e per las amigas de Putin en fRança).
dijous, de juny 05, 2014
Expression expansionista francesa
Dins lo debat en regions, en províncias, perqué n’i a un (vertat!), las paginas dels jornals regionalistas franceses son excepcionalas de revelacion de l’identitarisme politic, d’una ontologica vision politica supausadament etèrna, d’un conservatisme o legitimisme dels grands, de fRANÇA etèrna.
Angevin es tèrra francesa e expansionista per esséncia ; cal remembrar als Provençals qu’es un Angevin qu’a assimilat Provença a las possessions del rei dels francs ; René Ier a eiretat de Provença e l’a donat a França, aprèp una guèrra del refús provençal.
Donc en Angevin, i a un jornal provincialista o regionalista, Le Courrier de l’Ouest. Se remarcarà que la geometerologia dona lo nom al jornal e que la província angevina a perdut son nom. E en fasent aital, an perdut l’identitat angevina, son devenguts Franceses, e an fait devenir subjectes del rei franc, Provença, puèi son devenguts Franceses, a partir del 22 de setembre 1792 qu’an decidat en Vauclusa de non pus establir una lei provençala.
Los Franceses que lor agrada pas Bretanha (istorica) ; es estonant lo tractament de l'expansionisme Franceses pels quites vesins de Bretanha istorica ; lor sembla èstre natural l'expansionisme nacionalista francés, e donc totas expressions d'identitat son plaçadas coma extremistas ; els, son pas los extremistas, plan segur que non, els «ils sont républicains» !
S’entendrà la votz dels Angevins, dins la confusion qu’avèm entendut dins los mèdias parisencs, entre la volontat bretona de retrobar la region de Naoned-Nantes (manifestacions de tot escantilh) e la region Pays de Loire (nom qu’amaga una fusion anciana basada sus decisions pétainistas), fusion entre la Vendèa (castiga per aver resistat en 1792) e Nantes ambe l’Angevin. Se cal recordar que Bretanha istorica es estada destrusida per Philippe Pétain ; dèu èstre un «grand democrata» per èstre talament respectat dinbs las seunas causidas politicas vièlhas e condamnadas per la justícia de l’aprèp 1945; la referéncia agrada de donar per los que, en Bretanha, an totes los arguments del monde pel retorn a la division istorica e politica naturala.
En refusar aiçò, Le Pays de Loire, los Angevins ne fan una interpretacion que los plaçan dins lo camp de l’expansionisme parisenc ; son plan devenguts Franceses ! E al perdut aital tota la glòria politica passada de l’Angevin en Euròpa.
Dins aquel meteis debat, e per non pas tombar dins aquel mesclum que partiriá de Bordèu dinca l’Iscla de França, los ciutadans de Charenta an decidat de pensar melhor que los Angevins, e tornar a las raiças istoricas del Santongés, maritime o lemosin.
E per contunhar dins lo sistèma de circulacion ducala (Aquitània) seguissèm los rius de l’Atlantic (Mar Grana) als massís d’Auvernhe (d’Oèst en Èst), e donc passèm a la zòna lemosina, que jà peticions se fabrícan per refusar la granda novèla region administrativa francesa de Briva a Orlhenx-Orléans.
La logica del territòri aquel, son logicas non pas nòrd-sud, mas Oèst-Èst. L’es sempre estat, abans l’installacion de la logistica d’un Estat centralista parisenc.
Se podrà dire que la reforma es pas estada presentada sense concertacion !
dimecres, d’abril 09, 2014
novèla reforma territoriala espaurugalièra
La reforma territoriala es donada pels jacobins coma l’element d’estauvi de l’argent public, alara qu’es l’Estat lo problèma (bilhet 1), e sonque l’Estat. Perqué aquel espaurugal novèl ?
Jà se ne parlèt lo còp passat, veire lo darrièr bilhet sul tèma.
Mas una mapa mandada per d’Occitans qu’an perdut la lenga, l’ai transformada e adapada a las realitats d’anuèch (ambe benlèu un apondon especial e necite per Niça, la Comtea de Niça, assimilada a Occitàn ia dempuèi pauc, e sobretot a-n aquestas França imperiala dempuèi 1860) :
Me sembla qu’aquesta reforma, fariá de l’Estat francés, enfin un Estat d’una sola «ferme d’État», que los estauvis serián de grandas dimensions e una realitat parisenca, enfin totes sols (!). E las pichonas entitats flamanda, bretona, basca, còrsa, catalana, alsaciana, savosiana e nissarda, una eficacetat politica de primièra, coma Mónego, es evident. E alara Occitània lo miralh que fauta a França per èstre realament una democracia que respecta totes los pòbles, quitament lo mai grand (en populacion) qu’es lo mai sotmetut fins ara.
Jà una sola «ferme d’État» seriá una granda refoma que, quitament los reis, i an pas pensat ; èran 5 generalitats (zònas fiscalas del reialme) al moment que los reis anavan se far copar lo cap :
Es una reforma que quitament Vauban i aviá pas pensat.
Nimai las armadas alemandas e lo poder pétainista en 1940… (mapa en lenga espanhòla)
En 2014, los qualificatius serián aital los meteisses, Occitània zòna liberada, free county dins lo globish actual de París, e la «ferme d’État» tornada a la gestion dels princeps republicans, aqueles que se vòlon republican e la bandièra sempre ont cal per mostrar lo republicanisme.
Es encara una reforma qu’es vista d’amontnaut, per tecnocratas, e politicians bonapartista e jacobins, que dels pòbles de França e de la ciutadanetat n’an res de fotre. Una reforma que l’Union Europèa inspira … o seriá lo problèma la tecnocracia pels pòbles ?
Alara perqué tantas precipitacions ? Es per amagar qué d’autre ?
La simpla rason es per explicar que las competéncias devon pas èstre aumentadas (causa que farà l’eficacetat reala) e aquò mediatizat en particions o divisions per far regnar l’Estat jacobin e las seunas incompeténcias, sampitèrnas. La dimension d’una region –quitament granda- fabrica pas eficacetats.
dissabte, de gener 25, 2014
Comunicat Diwan sobre las lengas
Se tracta d’un comunicat que reagís a las volontat de l’esquèrra de fabricar una lei per las lengas, una trapèla de mai que los socialistas an la costuma de fabricar …. coma fòrça militants pensan, ara.
Da betra a servij peurwiriekaat karta europa ar yezhoù rannvroel ma vez lakaet er vonreizh strishadurioù evit treuzkas hag implijout ar yezhoù rannvro.
Gwashoc’h e vefe c’hoazh stad ar gwirioù evit kelenn hor yezhoù. Koulskoude eo bet raktreset an dra-se en destenn bet votet d’ar 14 a viz Genver gant izili bodad lezennoù ar vodadenn vroadel. Kinniget e vo anezhi da izili ar vodadenn vroadel d’an 22 a viz Genver.
Chomomp war evezh !
Etre 1989 ha 2004 ez eus bet roet 15 ali gant ar c’huzul stad war ar yezhoù rannvro. Strizhet eo bet diorren ar yezhoù rannvro gant 14 anezho. Ouzhpenn-se ez eus bet atav alioù a-enep ar yezhoù rannvro roet gant ar c’huzul bonreizh.
Dinac’het eo gant rouedad ar skolioù Diwan peurwiriekaat ar garta dre ma vefe nac’het kelenn ar brezhoneg, dre soubidigezh evel er skolioù Diwan pe divyezhek evel er skolioù publik ha kristen.
Setu perak e c’houlenn rouedad ar skolioù Diwan :
1- e vefe cheñchet ar vonreizh hep strishadurioù pe frazennoù digomprenus gant an dud a-raok peurwiriekaat karta europa ar yezhoù rannvroel evel ma z’eo bet lavaret gant Prezidant ar Republik e koulzad an dilennadegoù.
2- e vefe kaset war-raok diorren ar yezhoù rannvro goude bezañ bet peurwiriekaet ar garta.
Trugarekaat a ra rouedad ar skolioù Diwan dalc’husted an dilennidi-parlamant evit kas war-raok peurwiriekadur ar garta hag o youl, e maez tabutoù ar strolladou politik, evit sevel un emglev etrezo ha cheñch ar vonreizh.
Chom war evezh gant an hentenn ne dalv ket ankouaat ar pal : lakaat e pleustr ar framm gwiriel evit treuskas ar yezh d’ar rummadoù yaouank. Gouzout a reomp e vez graet berzh er skol gant al lodenn vrasañ a-drugarez d’al liesseurted
-°-
De que servís la ratificacion de la “Charte européenne des langues régionales” s’es pas inscrivuda dins lo marbre de las grandas restriccions a la transmission e a l’usança de las lengas ditas regionalas ?
Una tala ratificacion se fariá qu’agreujar l’insecuritat juridica coneguda qu’es pesuga sus l’ensenhament de las nòstras lengas. es çaquelà çò que prevei lo tèxte votat, dimarç 14 de genièr 2014, per la comission de las leis de l’Assemblèa dita nacionala e qu’es aquel tèxte que serà sotmetut al vòt de l’Assemblèa dita nacionala al moment de la session parlamentari que debuta lo 22 de genièr
Cal pas èstre nècis !
Cal pas oblidar que sus 15 avejaires renduts, entre 1989 e 2004, lo Conseil d’Etat a prepaus de las lengas regionalas, 14 tocávan un fren al desvolopament de las lengas regionalas. Cal pas oblidar que lo conselh constitucional a jamai rendut una sola decision que fosquèsse favorabla.
Las escòlas Diwan denóncian lo procèssus actual que capitarà a la ratificacion de la Carta, tot en crear las condicions juridicas que frenan l’ensenhament de la lenga bretona, que se tracta d’un ensenhament immersiu tal que Diwan o baila, d’un ensenhament bilingüe a paritat orari tal que lo baila las escòlas publicas e las escòlas catolicas.
Es perqué lo fiala de las escòlas Diwan demanda :
1- qu'afin de permettre la ratificacion de la Charte européenne des langues régionales e cotria a las promessas de campanha electorala del Président de la République, fosquèsse modificada la constitucion, sense condicion restrictiva, ni formulacion alambicada inaccessibla als ciutadans.
2- qu’en plena reconeisséncia de la nòstra diversitat lingüistica, la ratificacion de la Charte s’acompanhèsse d’una vertadièra politica de desvolopament de las lengas regionalas
Lo fialat de las escòlas Diwan saluda la tenacitat dels parlamentaris que pòrtan lo procèssus de ratificacion e que lo lor engatjament, sortit dels debats partesans, per fin, capite de bastir l’indispensable consènsus necite a una modificacion constitucionala.
Lo metòde nos dèu pas far oblidar l’objectiu : botar, per fin, l’encastre juridic qu’ajuda a transmetre la lenga bretona als joens. Car sabèm que la diversitat lingüistica participa de la capitada educativa del mai grand nombre.
-comentari personal-
Es un document essencial que pel moment avèm pas legit dins cap redactor occitanista.
L’estrambord occitanista sul tèma, me fa pensar que los partisans socialistas dedins lo sistèma occitanista son mai nombroses que la volontat de transmetre las lengas amenaçadas pel sistèma constitucional francés, conservador e retrograda.
Aquel afar es una trapèla que ne sortirà quicòm coma en junh 1992, un mes funèsbre per las lengas amenaçadas en França, lo mes de l’article 2 de la constitucion.
-°-
il y a encore des Français pour dire que les Catalans veulent le replis sur soi ?
dijous, de gener 23, 2014
Estupiditat regionalista francesa
L’estupiditat regionalista francesa es una e indivisibla.
Ièr un pichoneton debat sobre las lengas (plan teatral melhor que Dieudonné-Valls), los nacionalistas del regionalisme d’expansion parisenca èran a l’escota : «l’Estat francés es en dangièr», mas degun explica perqué, sonque dempuèi 1992, lo nom de la lenga imperialista e republicana francesa a agut d’èstre notada dins la ConstituTion, lo vertadièr problèma es aquel.
Passarèm tanben sobre la fauta de mestreja del dorsièr, dels quites volontaris per sosténer la ratificacion, passèm car els an degut far cort e nosauts tanben ; e gaitèm los comentaris que los regionalistas d’expansion parisenca fan, son delicioses d’estupiditats politicas e regionalistas, teatrals. Lo mèstre Guaino, d’origina provençala coma d’autres son d’origina catalana o savosiana, nos a portat un discors autanplan estupid que lo discors de Dakar ; tot va plan donc. Alara, aquela estupiditat francesa e regionalista d’expansion parisenca la devèm estudiar : perqué tantas estupiditats ? L’excepcion francesa es aquela faiçon de pensar, èstre estupid a-n aquel nivèl, o prigondor, es l’excepcion sus la planeta ? Cal rassegurar los lectors e l’UMP, lo PP balear o valencian, basco, madrilenc, extramenc, castilhan, andalós, (etc) en Espanha es autanplan estupid, e trapa bona companhiá ambe los ancians franquistas (encara autorizat de politiquejar dins los mèdias “razónables” o “mundoneables”).
Ouest-France a donat l’article de l’AFP, podrèm notar la manièra que l’AFP prepausa l’article, sonque Ouest-France, non pas la DNA (estranh), nimai d’autres jornals provincialistas ; lo teasèr es Guaino, perqué es contra aquel caminament parlamentari, e cambiament de constitucion franchimanda, coma se la constitucion èra quicòm d’etèrna al nivèl lingüistica, coma se la constitucion èra venguda de l’Edat Mejan, directament dins l’èime regional-expansionista parisenc ; fins a 1992, lo francés èra pas indicat dins la constitucion republicanista francesa. Mas vos conselhi de gaitar la vídeo de Guaino, es melhor per rire un bon còp ! L’ai en man, mas impossible de plaçar sul net, tròp pesuga.
Es un document dels comentaris de Ouest-France pron interessant, la lenga es un còst, segon quasiment totes los comentaris ; mas lo pus savorós es quora un regionalista d’expansion parisenca s’engana de mot e que lo corrector de Ouest-France o daissa passar :
Lo “Contribuable” benlèu qu’o sap pas, mas lo francés es OFICIAL sonque dempuèi junh 1992, coma un replec identiari per aver agut páur de l’anglés, cal escotar los debats de junh 1992, pron savoroses tanben. L’estupiditat francesa s’es demesida dempuèi, mas ne damora coma la graissa sul motor d’una vièlha carreta. Lo nacionalisme francés a pas la memòria de las seunas estupiditats.
Pel moment, e fins al cap, la fobia contra la lenga francesa, serà pas dins lo cap dels locutors multilingües (que son pas francofònes en França, vist que son pel monopòl lingüistic), an jamai vist una fobia contra lo francés, mas puslèu contra l’estupiditat qu’arriba pas a entendre ; aquel ciutadan de l’estupiditat francés en Estat centralista se podrà parlar mantunas lengas sense dificultat, en mai d’èstre una aisina de qualitat per la lenga francesa ; car lo multilingüisme frena pas la qualitat d’expression de las lengas ; i a jamai agut un deputat francés per anar a la Val d’Aran, nimai un deputat socialista de Varossa o Comenge per verificar la qualitat de l’ensnehament en immersion lingüistica occitana (!) ni per èstre al debat ièr a l’Assemblèa dita Nacionala francesa.
Per contra lo monoteïsme lingüistic francés fabrica descapacitat qu’avèm poscut legir dins Le Figaro, quora Ginette explica que «val melhor parlar un melhor francés» e sobretot pels immigrats (son l’estrangièr e la fauta de tot; plan segur) ; personalement, vos o pòdi confirmar, es perqué ai après a melhor escriure l’occitan que las fautas en francés me fan una orror granda…. E ai remarcat que los monolingües franceses (volontari o pas) son los que fan lo mai de fauta en francés. Mas dimècres venent farai una letra a Ginette, la lectriça de Le Figaro.
Es fòl tanben de veire que pas un interlocutor d’ièr a gausat donar Frederic Mistral coma grand nacionalista francés, vist qu’es mòrt en 1914 dins las trencadas dels militars de la santa republica regionalista e expansionista parisenca, coma un fum d’Africans «qu’an pas marcat l’istòria universala» dixit Guaino dins son discors de Dakar.
O tòrni dire per Ginette, los migrants son capables d’aprendre lo francés, coma las autras lengas de l’Estat francés ; l’exemple nos arriba de Catalonha, e donc cal gaitar lo modèl… mas i a pas mai avugle qu’un orbet que se vòl òrb o sord coma un pairòl. O ai escrit dins un bilhet recent, encara e encara…
«nous sommes français avant tout», es incredible de veire l’ignorança politica de los qu’escrívon aquestas linhas. Es una mescla l’ignorança e de manipulacion de conceptes politics, coma se èstre francés èra devengut etèrne dempuèi 1992 per la constitucion qu’a notat l’article 2. E per respondre clar, soi un elector del sistèma cec republican francés, mas soi occitan «avant tout» !
Qué cal respondre a-n aiçò ? La causa me sembla simplassa, e o disi dempuèi bèl briu : LEGISSÈTZ en francés, lo professor Cornelius Castoriadis «de la cité et des lois» edicion Le Seuil ; o podrètz pas trapar en librariá, mas benlèu en bibliotècas publicas, quí sap…. se l’an comandat a l’edicion.
Mas tot lo libre es de legir, per oblidar aquesta ignorança francesa simbolizada pels deputats UMP, Myard e Guaino.














