Corsega, la nacion dels elegits exemplars !

Corsega es una nacion de l'Estat francés, sotmetuda al regime republican francés, al país de la déchéance de la nationalité, frena pas d'emplegar las lengas de l'espaci territorial, la lenga còrsa en Corsega :

Los qua fan qu'es possible d'aficar aiçò son militants NACIONALISTAS de Corsega, que lo pòble còrse los a elegit al Conselh Territorial en 2015, e an la majoritat ; e democratas, son elegits de totes, los nacionalistas e los autres: mas lo lògo aquel èra l'ancian lògo de la majoritat non nacionalista anciana.

Lo discors de Jean-Guy Talamoni, president de l'Assemblèa Territoriala de Corsega, pel cap-d'an 2016 o faguèt en lenga còrsa e vist la polemica francesa sul tèma del darrièr discors en lenga còrsa, lo discors es estat tradusit en lenga francesa, mas un occitan normal o podrà entendre en lenga còrsa ; es un discors d'una granda dignitat democratica. 

Me sembla que lo modèl còrse es un modèl que dèu èstre importat en Sud-Occitània-Catalonha, e en tres lengas.

Lo problèma ara es que la politica per l'occitan o lo catalan es encara cantonat al suplement d'anma (e totes los partits jacobins o pensan aital). L'autre problèma es lo ròtle del Partit Occitan, que, aprèp l'error del servici de comunicacion del novèl Conselh Regional (jamais rectificada, alara que per d'autres subjectes o fan sul pic), me mandèt oficialament una demanda de rectificacion associada ambe un regret de l'«error de picatge» coma per perdonar, e s'adreiçant aital, dona un ròtle al POC, lo ròtle de s'adreiçar als clients electorals, un ròtle dins lo sistèma comunautarista que lo clientelisme socialistas vòl far perségre, notament per la politica per l'occitan e lo catalan.

En Corsega la lenga es de totes/as, es la lenga politica de totes/as lo president del Conselh Territorial parla la lenga especiala del territòri e pas simplament de manièra culturalista, compassionala, clientelista. Corsega es un modèl clar per cambiar Occitània, un bèl tròç de l'Estat de la potanciala déchéance de nationalité, fRança que suportèm e que sèm forçat de votar pel nacional-expansionisme francés o regionalisme expansionista parisenc, e los partits jacobins. e regretam sistematicament lo ròtle que lo Partit Occitan vòl jogar dins lo sistèma de la decentralizacion, mas aquel ròtle es la resulta del percentatge electoral que la populacion li dona, benlèu que lo discors politic e public del POC es benlèu pas pron-plan entendut e pensat per los que vòtan, e pels militants.

-°-

-°-

Una inauguracion e un planh en justícia

Lo 10 de mai es l’abolicion de l’esclavatge, mas lo poder centralista francés remborsarà a las entrepresas qu’an de suportar lo còst financièr ; lo principi es clar, costumièr, lo poder francés lor a donar l’autorizacion de bastir fortuna sobre l’esclavatge, aquel privilègi perdut, l’Estat dèu pagar ; es la règla que coneissèm del deute deins l’Union Europèa d’ara, creat pel sistèma politic per favorizar las bancas –institucions privadas, e quora los pòbles an comprès e que s’en vòlon sortir, los pòbles an de pagar los deficits de las bancas collectivament). L’Estat republican francés quitament organizarà l’esclavitud d’una autra manièra, per una corvèa sampitèrna, dinca 1946 !

Es per l’escasença d’una inauguracion compassionala (que còsta fòrça sobre totes los budgectes d’Estat) qu’aprenèm que l’associacion CRAN a portat una «assignation contre l’État français pour crime contre l’humanité », planh contra l’Estat francés per crimiu contra l’umanitat, e Joëlle Ursull, cantaira goadelopeana, a presentat al moment d’aquela conferéncia de premsa la peticion d’artistas per una reparacion ligada a l’esclavatge.

E coma es la nòrma nacionalista de proteccion republciana, una onda mediatica arriba dins los 85% dels mèdias franceses (percentatge dels mèdias fabricats e pensats a París), per explicar qu’es pas possible : 1 / aquel planh, 2/ la reparacion.

Mas de qu’es l’Estat francés, senon una seria istorica de delegacion de poder a potentats economics que son sul mercat reial puèi republican, los actors de servici al poder sul territòri per ganhar d’argent e engraissar lo poder central ? De qu’es La Défense se non un instrument per finançar l’Estat jacobin francés ? L’Estat reial o republican fabrica un espaci politic per ajudar al comèrci, pauc impòrta s’es l’èssser uman, o bola de coton.

E l’intervencionisme d’Estat es pas abandonat ambe l’ideologia bushista qu’explica que l’economia se dèu viure sense l’Estat, mas sense l’Estat i a pas d’espaci, es sovent la rason de las guèrras, agrandir l’espaci del mercat, e donar assegurança que las entrepresas podràn crubar moneda que servirà lèu a l’Estat per sobreviure e li donar d’autres espacis economics a desvolopar. L’Estat es indispensable quitament pels liberals.

L’Estat jacobin a un avantatge, es qu’i a sonque un pichon grope de lòbi per lo poder orientar, e dons pauc de moneda per lo far variar en foncion de l’interès particular de l’entrepresa, o d’una familha.

D’unes diràn que l’Estat podrà èstre etic, demandar a l’administracion francesa d’aver de l’etica, es demandar a la polícia de Vichei de non pas aver collaborar ambe lo regime nazi, ne dobti grandament ; ne dobti doblament de moment que l’Estat serà pron grand, expansionista, per poder elonhar lo poder politic dels pòbles, la representacion elonhada ajuda las entrepresas a desvolopar projectes d’anti-umanitat.

Quand dempuèi An Orient, los batèus anavan portar esclaus a l’Isla Borbon, se fasiá sense l’autorisacion legala parisenca, reiala o republicana ; aital se podiá abandonar esclaus clandestins annadas e annadas al moment d’una catastròfa maritima sense que digun ne parlèsse ; e las equipas del batèu èran dels pòbles sotmetuts pel poder centralista francés, bretons, gascons, normands, peitavins, provençals, etc. los pòbles que, dins la misèria trobavan emplec suls batèus dels pòrts de l’esclavatge francés :

E contrariament a çò que nos vòlon explicar los republicanistas –que la republica es un real cambiament per LO pòble- avèm sempre las meteissas familhas que governan fRança, e qu’an sempre a s’adptar al sistèma. E o fan pron aisidament, an encara la finança per desvolopar projectes.

Lo sistèma aligarquic francés, transformar en partidocracia e sindicalisme centralista, e coorporatisme de sempre, fabrica un sistèma que se reforma, mas cambiarà JAMAI : es fRança.

Donc lo planh del CRAN es un planh ciutadan que nos fa remarcar que se Alemanha a fait son ajornamiento aprèp lo nazisme (forçat per la desfaita militara), fRança es sempre un problèma per l’umanitat, pauc impòrta lo partit al cap ;aprèp las desfaitas napoleoniana, los regimes europèus son pas estats pron crudèls envèrs fRança, car èran similars al sistèma napoleonic, e concurrent donc ; fRança es un sistèma politic que mata los pòbles, es fRança lo problèma pels pòbles, per l’umanitat.

Se podrà evidentament fabricar compassion institucionala, musèus pels toristas, campanha electorala d’explicacion, mèdias per las minoritats enganadas, ajudar a l’assimilacion en bastir companhiás militaras, crear un mamot educatiu e de manipulacion institucionala, etc. Tot farà illusion, mas fRança damorar sempre, un castif mondial contra los pòbles. Pels moments dins als Antilhas, fRança a jamai portat una politica indistriala, ni una activitat politica que portèsse a un desvolopament coërent e sanitós pels pòbles de las Antilhas, descendents d’Europèus o d’esclaus amb colors africanas.

Sense diplomacia, lo planh del CRAN es sanitós e alara universal, e una aisina modèrna per mostrar de quina manièra fRança engana son monde, e lo monde.

Comunicat Diwan sobre las lengas

Se tracta d’un comunicat que reagís a las volontat de l’esquèrra de fabricar una lei per las lengas, una trapèla de mai que los socialistas an la costuma de fabricar …. coma fòrça militants pensan, ara.

Da betra a servij peurwiriekaat karta europa ar yezhoù rannvroel ma vez lakaet er vonreizh strishadurioù evit treuzkas hag implijout ar yezhoù rannvro.

Gwashoc’h e vefe c’hoazh stad ar gwirioù evit kelenn hor yezhoù. Koulskoude eo bet raktreset an dra-se en destenn bet votet d’ar 14 a viz Genver gant izili bodad lezennoù ar vodadenn vroadel. Kinniget e vo anezhi da izili ar vodadenn vroadel d’an 22 a viz Genver.

Chomomp war evezh !

Etre 1989 ha 2004 ez eus bet roet 15 ali gant ar c’huzul stad war ar yezhoù rannvro. Strizhet eo bet diorren ar yezhoù rannvro gant 14 anezho. Ouzhpenn-se ez eus bet atav alioù a-enep ar yezhoù rannvro roet gant ar c’huzul bonreizh. 

Dinac’het eo gant rouedad ar skolioù Diwan peurwiriekaat ar garta dre ma vefe nac’het kelenn ar brezhoneg, dre soubidigezh evel er skolioù Diwan pe divyezhek evel er skolioù publik ha kristen.

Setu perak e c’houlenn rouedad ar skolioù Diwan :

1- e vefe cheñchet ar vonreizh hep strishadurioù pe frazennoù digomprenus gant an dud a-raok peurwiriekaat karta europa ar yezhoù rannvroel evel ma z’eo bet lavaret gant Prezidant ar Republik e koulzad an dilennadegoù.

2- e vefe kaset war-raok diorren ar yezhoù rannvro goude bezañ bet peurwiriekaet ar garta.

Trugarekaat a ra rouedad ar skolioù Diwan dalc’husted an dilennidi-parlamant evit kas war-raok peurwiriekadur ar garta hag o youl, e maez tabutoù ar strolladou politik, evit sevel un emglev etrezo ha cheñch ar vonreizh.

Chom war evezh gant an hentenn ne dalv ket ankouaat ar pal : lakaat e pleustr ar framm gwiriel evit treuskas ar yezh d’ar rummadoù yaouank. Gouzout a reomp e vez graet berzh er skol gant al lodenn vrasañ a-drugarez d’al liesseurted

-°-

De que servís la ratificacion de la “Charte européenne des langues régionales” s’es pas inscrivuda dins lo marbre de las grandas restriccions a la transmission e a l’usança de las lengas ditas regionalas ?

Una tala ratificacion se fariá qu’agreujar l’insecuritat juridica coneguda qu’es pesuga sus l’ensenhament de las nòstras lengas. es çaquelà çò que prevei lo tèxte votat, dimarç 14 de genièr 2014, per la comission de las leis de l’Assemblèa dita nacionala e qu’es aquel tèxte que serà sotmetut al vòt de l’Assemblèa dita nacionala al moment de la session parlamentari que debuta lo 22 de genièr

Cal pas èstre nècis !

Cal pas oblidar que sus 15 avejaires renduts, entre 1989 e 2004, lo Conseil d’Etat a prepaus de las lengas regionalas, 14 tocávan un fren al desvolopament de las lengas regionalas. Cal pas oblidar que lo conselh constitucional a jamai rendut una sola decision que fosquèsse favorabla.

Las escòlas Diwan denóncian lo procèssus actual que capitarà a la ratificacion de la Carta, tot en crear las condicions juridicas que frenan l’ensenhament de la lenga bretona, que se tracta d’un ensenhament immersiu tal que Diwan o baila, d’un ensenhament bilingüe a paritat orari tal que lo baila las escòlas publicas e las escòlas catolicas.

Es perqué lo fiala de las escòlas Diwan demanda :

1- qu'afin de permettre la ratificacion de la Charte européenne des langues régionales e cotria a las promessas de campanha electorala del Président de la République, fosquèsse modificada la constitucion, sense condicion restrictiva, ni formulacion alambicada inaccessibla als ciutadans.

2- qu’en plena reconeisséncia de la nòstra diversitat lingüistica, la ratificacion de la Charte s’acompanhèsse d’una vertadièra politica de desvolopament de las lengas regionalas

Lo fialat de las escòlas Diwan saluda la tenacitat dels parlamentaris que pòrtan lo procèssus de ratificacion e que lo lor engatjament, sortit dels debats partesans, per fin, capite de bastir l’indispensable consènsus necite a una modificacion constitucionala.

Lo metòde nos dèu pas far oblidar l’objectiu : botar, per fin, l’encastre juridic qu’ajuda a transmetre la lenga bretona als joens. Car sabèm que la diversitat lingüistica participa de la capitada educativa del mai grand nombre.

-comentari personal-

Es un document essencial que pel moment avèm pas legit dins cap redactor occitanista.

L’estrambord occitanista sul tèma, me fa pensar que los partisans socialistas dedins lo sistèma occitanista son mai nombroses que la volontat de transmetre las lengas amenaçadas pel sistèma constitucional francés, conservador e retrograda.

Aquel afar es una trapèla que ne sortirà quicòm coma en junh 1992, un mes funèsbre per las lengas amenaçadas en França, lo mes de l’article 2 de la constitucion.

-°-

il y a encore des Français pour dire que les Catalans veulent le replis sur soi ?

La lentitud socialista

Se cal questionar de quina manièra los socialistas fan de politica quora son a París !

Es sistematic, quora díson que faràn causas per cambiar las causas, l’afar se transfòrma en lentitud, coma auriá poscut o dire Na Ségolène Royal. La politica d'’egalitat de las lengas, es lentitud (per nos enganar un còp de mai, se parla pas de lenga mas de patrimòni coma la dreita nacionalista francesa); l’aprigondiment de la decentralizacion, es la lentitud malgrat una fòrta demanda dins lo lorr camp ; la pression sus las entrepresas per respectar los pòbles que fan lo mercat-Estat-nacion lor, es la lentitud sul tèma de la pression contra la finança del mercat (malgrat las parladissas dedins lo lor camp) ; la refòrma del mamot o de las universitats, es la lentitud; la refòrma de la televisione la radio (d’Estat) es la lentitud; la refòrma de la diplomacia (tròp costosa) es la lentitud, etc. Cresi qu’i a pas un subjecte que la lentitud fosquèsse pas la règla, e çaquelà ne fan, cágan un fum de politicians professionals e de capacitat dels sabers (saberuts de tot escantilh) per aver una politica dinamica e potenta, al Parti Socialiste. Aquò nos zo explícan cada còp que son en campanha electorala, o dins los think tank de tot escantilh, per aver vòts.

E la situacion estent aquela, inventan la politica a la carta ! (mas encara decidida per París pel contengut)

De qué fa que l’UMP  (faguèron pas melhor!) e lo PS-PRG aguèsson problèma quora son al poder ?

Es gaire complicat, lo sistèma democratic frnacés es pas una basa politica coërenta per poder aplicar judiciosament una politica adaptada a las populacions, als pòbles, e a las realitats politicas. Cal una politica per tombada, una politica de zonatge per l’empèri republican francés ; se Àustria-Ongria èra tròp grand per la bona gestion vist de la diplomacia anglesa o francesa e las loras armadas, l’Estat francés de uèi es parier) ; es aiçò qu’es demandat dempuèi d’annadas e d’annadas, aquò se sona la DECENTRALIZACION dins l’Estat jacobin francés, o parisenc.

Alara «vòli destrusir l’Estat ? L’Estat salvador» coma explica lo mitan occitanista de Montpelhièr intra-muros universitari ; Jà vesi la question puntejar dins los caps dels jacobins de tota pèl. Bè, benlèu, se l’Estat contunha aital –destrusir la paraula politica e la seuna accion reala e potenciala- per ne far sonque a la seuna salça, gaire res, l’Estat serà destrusit, vertat. Mas benlèu que vòli pel moment pensar que l’Estat seriá encara utile, per contrarotlar que l’egalitat republicana fosquèsse respectada, non pas abans lo projecte de lei a l’Assemblée dicha Nationale, mas aprèp una lei-quadres e que las regions fosquèssen simplament lo luòc que l’adaptacion se fasquèsse naturalament (cal una lei de decentralizacion qu’autorizèssen la legislacion adaptada a las regions o las tombadas), ne cal acabar ambe las parladissa sense fin, sense fin, car alara e encara la finala serà bravament elonhada de las necessitats collectivas, e las populacions seràn decebudas.

Me podèm dire quina es la diferencia de necessitat entre Polinèsia e Goadelopa, entre Guiana e Alsàcia, entre Savòia e Martinica, entre Saint Pierre et Miquelon e Miègjorn-Pirinèus, entre Picardia e Lengadòc-Rosselhon, entre Sant Martin e Lemosin o Auvernhe, entre Bretanha e Lorrena, e quitament dedins las regions administrativas francesas, entre Peirigòrd e Iparralde, entre ardècha-Droma e Savòia ? Me podètz dire ?

De qué fa que son fasèm sistematicament enganar collectivament ?

Nos fasèm enganar perqué pensam que l’Estat es sant, e que la tecnocracia (elonhada del politic) es la santa solucion, e que l’Estat podrà resoldre totas las necessitats dels pòbles diferenciats ; mas lo mendre mal (una lei parisenca), es pas la solucion pels pòbles de fRANÇA, es pas la solucions per las populacions, populacions que vívon dins parçans bravament diferents los unes des autres, e d’una necessitat de populacion bravament elonhada las unas de las autras ; e pel moment, i a pas mai precís per aver una politica eficaça que lo sistèma regional o per una politica de tombada. Los Reis l’avián comprès per crubar la moneda per l’Estat central, comprèni pas encara perqué la republica o a pas encara comprès !

-°-

E soi pas lo sol a pensar parier ….

Quitament del costat PCf…. Legissètz en francés tanben.

De l’EGALITAT dita republicana, VOLÈM TANBEN.