Es pas lo Peró (una reputacion qu'arriba dinca Madrid e que la finança) al país de la cocanha (lo país tolzan del temps de Napoleon quora lo blau es devengut militar), mas i sembla per Montpelhièr dins la novèla region Sud-Occitània-Catalonha.
Sembla que lo contra-ròtle del
personal politic elegit del Conselh Regional de
Sud-Occitània-Catalonha fosquèsse la novèla politica, o sembla que lo cumul dels mandats necessitèsse aquel contra-ròtle ; aital
se contra-rotlarà aviat la preséncia dels elegits, enfin
leugierament, cal pas capvirar la taula dels cumuls dels mandats,
aital sonque ambe 3 infraccions se debutarà de calcular, los «12
mois glissant», per veire de demesir de 10 % la remuneracion dels
elegits. Res es previst per non respecte de la promessa dels cumuls
dels mandats.
Aital Gerard Onesta se prepausa d'una
preséncia permanenta per ajudar coma pompièr politic dels
socialistas e PRG (que vòlon pas una publicacion de las abséncias) a melhor far virar la «democracia 12 meses lissent», e
assegura : «la fusion es un combat de cada jorn». Vertat i
aurà trabalh per aquò far !
La jornada èra faita per establir un
ordonaçament dels reglaments internes, la rason : poder
emplegar encargats de mission dels gropes dels elegits. I a donc
urgéncia, car la sola competéncia que sabi al personal politic de
la decentralizacion, es la capacitat d'aver un pòst d'elegit,
rarament las competéncias dins la «vida reala» son emplegadas quand
son elegits... I a donc besonh d'un personal en reire-fons per saber
lo dreit complicat que fabrica lo sistèma de la decentralizacion
francesa.
Sembla que lo resumit de la matinada
qu'ai suportada, se podrà aital resumir ; per non pas far
passar Tolosa coma lo Montpelhièr de la novèla region, se donarà a
Montpelhièr totes los capricis que fan que la region de Montpelhièr
es estada una granda region d'endeutament, aital ara Tolosa pagarà
lo deute de Montpelhièr ; las chifras, las chifras.... E se cal, faràn venir los jornalistas
de Montpelhièr a Tolosa, per mostrar que son dubèrts a Tolosa, e lo
budgecte de la comunicacion de Tolosa ne patirà, prendràn vins de
mèrda (de costume logicament de productors independents e bio ;
ara de cooperativas modèl productivisme monpelhierenc, que lo coca-colà mondializat aurà de netejar del meu estomac. Un elegit de
la majoritat socialista de l'Erault s'amaga pas e explica a la
cantonada que, «n'a pron de sa retirada», e donc a poscut imposar a
Alarí sa preséncia per far votar socialista de ciutadans que vòtan
FN-RBM [Los caçaires de Montpelhièr an al
mens un representant sus la lista dels socialistas-PRG de l'Erault, per
los ajudar a cumular pension de retirada, pòste dins d'un ostal de caça
prèp de Seta, e la caissa de letra non numerica, e tanben l'indemnitat d'elegit del Conselh regional de Tolosa, pron
plan elonhat de tota vista ; una granda astrada, lo salon Roergue de
Tolosa aurà aurelhas aquela matinada, se al mens s'i minjava pas]; Montpelhièr es lo clientelisme, e per melhor
entendre lo sistèma montpelhierenc, na Carole Delga promet de
decentralizar a Montpelhièr, e Tolosa podrà pagar los deficits
ancians, e los vòts del Conselh Regional i seràn aital mai discrets... e benlèu tanben manipulables.
L'interès de la fusion es clara pels
socialistas : 1 / lo clientelisme montpelhierenc es salvat de
l'egemonia de la pausicion populista FN-BM, 2 / lo deute dels
socialistas serà pagat pels ciutadans estauviadors de
Midi-Pyrénées ! Tolosa a bona esquina economica... Car
o cal plan dire, la fusion costarà, e Tolosa pagarà en solidaritat ambe los socialistas de Montpelhièr ; e Tolosa mestreja pas la
fiscalitat pròpria, nimai lo castèl de Castries (administracion
fiscala del vièlh regime de la zòna fiscala anciana del Lengadòc), nimai la cooporacion dels caçaires socialistas del Gard e
de l'Erault.
En resumit podrèm notar que l'idèa
del FN-BM de crear quatre gropes politics per aver lo temps de
paraula similar a la majoritat, es bona, mas mal presentada. Lo
FN-BM sembla a Barèja de Montauban dels tempses de sa mediocritat politica ; per la mediocritat, per fintar lo temps, e un pauc d'autres elements politics, de paraula l'infirmièra Jamet del FN-RBM sembla al nivèl que cal.
Tolosa faguèt venir los jornalistas de
Montpelhièr, en bus especial ; lo CR vòl desvolopar las
frequéncias de la linha de trens, en aumentar lo nombre de trens Montpelhièr e Tolosa ;
los jornalistas son venguts -coma lo pensa un bon Macron, en bus !
Sembla que la novèla politica del CR debutèsse ambe aquela
simbolica, simbolica interessanta, non ?
Quand se pausa la question del ròtle
de Perpinyà, còp sec na Carole Delga pensa a Nimes, pas ges a
l'Euroregion ; sembla que mestreja pas totes los dorsiers, un
pauc coma los joves lops del FN-BM en matièra de dreit de las
collectivitats. Un conselh a na Carole delga, un conselh que lo mèstre Martin Malvy li auriá poscut donar : non pas respondre a als question que la conferéncia de premsa en seguida, aital i a suspens e interès per venir a la conferéncia de premsa en seguida ; se vei que na Carole Delga es «une bleue» de la decentralizacion.
Tres chifras per clavar :
40 vòts FN-BM, sempre contra
23 vòts dreita nacionalista e
jacobina, sempre abstencion o quasiment
93 la rèsta es per la majoritat
fabricat pel sistèma non democratic francés per la
decentralizacion.
Pendent la presidéncia Carole Delga
serà sempre aital... E los deficits seràn aqueles de Montpelhièr, e Tolosa aurà de se calar per assegurar qu'es aps egemonica, e centralizatriça, mas i pedrà grandament, segur, un pauc coma Perpinyà o Nimes, Besièrs o Narbona, Carcassona o Alès qu'an agut sempre a suportar Montpelhièr ; entendi ara perqué los canons dels reis de fRança son estats plaçats fàcia a la vila quora es estada annexada per fRança (1360) .
La fusion de las doás regions serà
donc una capitada, pel centralisme francés, e neutraliza Tolosa, e li
imposar una Montpelhièr desgalhaira sense comptar, e evidentament d'un autre monde per las finanças publicas. Podràn contunhar longtemps ?
La consultacion pel nom de la region amagarà tot aquò !
