Oblidèm las lengas occitana e catalana

Lo lògo de la region Occitània, region administrativa de Tolosa-Montpelhièr, es sortit ; lo conselhièr regional militant nos manda una primièra fòto de la presentacion montpelherenca, en çò de FB ; l'informacion es esperada. E podèm confirmar que la votacion dels Conselhièrs Regionals sul tèma lingüistic e lo nom plurilingüe de la region es pas respectada.

Coma sempre se doblida las lengas de la region Occitània, dins las presentacions oficialas quitament del lògo qu'illustra lo novèl nom de la region Occitània, e qu'aital confirma que la votacion de Montpelhièr sul nom de la region (un còp èra) èra de l'illusion politica, de crum electoralista ... Vaquí donc lo lògo sense la lenga qu'escana l'occitan e lo catalan, a gratís, e donc transformat per bilhetista que soi :

Quand se vòta quicòm, al Conselh Regional o al Conselh Territorial departamental, a l'Assemblée Nationale o al Sénat, me sembla qu'o fau aplicar a se. Lo nom de la region pòt èstre publicar oficialament en catalan e occitan ; perqué o fan pas l'administracion que los elegits e elegidas an causit per votacion ?

Mercés a Bordèu de nos mandar aiçò :

La darrièra mapa (carte en francés) de la vila que nomma clarament la vila, se trapa al musèu de Blancahòrt, BORDÈU es de lenga occitana plan abans que tolosa o revendica ; Bordèu a perdut sa lenga a l'arribada dels Francs, dels mercenaris violents dels monarcs parisencs, 1453 ; la fin de l'emplec co-oficial de le lenga es clara en 1470 ; l'istòria de fRança explica qu'es pas bannir lo latin, en clar en Aquitània, es la lenga de Bordèu qu'es percaçada. Se disián Gascons, mas èran pas totes de Gasconha, e la lenga l'emplegava de manièra modèrna, quasi de manièra oficiala tal s'entendràn mantunes sègles aprèp.

Donc la fòto qu'avètz aquí :

Es d'una granda importança per la dignitat occitana. Aquela dignitat que respecta l'occitan dins sa diversitat e qu'oblida pas (coma o sábon un La Biéçia, Montaigne/Montanha, Montesquieu o Pierre Baile/Bayle).

Bon e se devèm passar la compassion, es clar que la situacion lingüistica e politica qu'aviá l'occitan (lo gascon politic coma Montaigne o explica) dèu tornar al ròtle qu'a perdut a Bordèu quand los Francs son arribats violentament en Ducat d'Aquitània, quand an voidat las «petites gavacheries» que se sap plan çò que son en Aquitània, netejament politic e etnic, d'aprèp la batalha de Castilhon, 1453 ; es lo monde ortodòxe cristian qu'en 1453 vegèt arribar a doçina los Turcs otomans musulmans. S'oblida pas leugièrament aquela bandièra :

S'oblida pas qu'en 1200 lo Ducat d'Aquitània aviá son Parlament per la legalitat, legalitat que serà copiada a Londres aprèp la batalha d'Hastings, e son Duc que se li contra-rotlava los comptes cada mes de decembre (pel Parlament, per l'an en seguida), e un modèl reprès de totas las vilas latinas d'un còp èra. S'oblida pas jamai aquela granda Aquitània :

Aquel modèl d'Aquitània es pel moment pas ges lo modèl francés de la santa e docetista o tresetista République française. Çaquelà, non se cal enganar, cada vagada que Bordèu o Tolosa an volgut portar lo modèl occitan de democracia a París, los politicians parisencs l'an pervertit e an panat lo sens politic per l'interdire d'emplec pels Occitans, aital per la lenga occitana d'anuèch al XXIen sègle.

Occitània, Aquitània, Provença, o Borgonha segonda, an portat sovent a París l'èime politic, Paris l'a sempre maltractat, malemplegat, malorçut ;e sèm devengut los nègres republicans dels Parisencs.

Tornam a la fòto per ne bailar explicacions importantas ; se debanarà en Gironda una tradicion d'animacion al entorn de la lenga occitana, per i tornar la dignitat ; aquelas manifestacions se fan dempuèi mai de trenta annadas, ambe sempre un succès de progression de l'idèa occitana en tèrra de Gironda ; la manifestacion se sona "Gironda Tèrra Occitana" sempre la lenga es presentada oficialament per totas las comunas que ne fan la recepcion, cada annada.

Quatre punts sus la fòto aquela :

Alain Juppé es lo cònsol màger de Bordèu, son intervencion baila un nivèl d'interès que non pòt que marcar sa campanha de «les primaires» de la dreita UMP-Les-Républicains. L'intervencion es sus l'empont de l'inauguracion de la manifestacion, remarcatz lo bilingüisme darrièr la seuna esquina, e las presentacions de l'ensemble de las manifestacions, s'acaba per «l'escòla en occitan» ; lo papièr amanat per Alain Juppé es en lenga occitana e pòrta plan la nocion de «Bordèu Metropòli», un element que totes los elegits d'Occitània auràn plan vist per remarcar qu'es un biais clar e simpla de valorizar l'occitan, en l'emplegar dins las aglomeracions o metropòlias novèlas, novèlas estructuras politicas de las grandas ciutats en Occitània.

Alain Juppé sap çò qu'ADISHATZ vòl dire, en partir per Quebèc o en tornar...

Remarcarèm que lo document es difusat sus FB, per una pagina que podètz fintar aquí. Los comentaris son plan avizats, los cal legir.

Notatz que recebi regularament d'informacions de Bordèu, comunicats oficials de premsa ; ai pas recebut oficialament aquela fòto ; sembla que l'administracion de la comunicacion i an pas vist res d'un interès politic, causa sampitèrnalament.

Dins los comentaris aprenèm que Noël Mamère, cònsol ecologista de Bègla, èra present, ai pas recebut sa fòto, mas vist qu'a sempre sostengut tota revendicacion per una politica occitana, non podèm pas escriure quicòm de novèl. La manifestacion se debanava a Bègla.

Aprenèm tanben que la generacion de cònsol Alain Juppé a encara al cap las sonoritats lingüisticas dels aujòls, per el de la Gasconha fosca, mitica, mitificada, aquelas dels Drac que fan los contes de Gasconha, e que son contats a Bordèu (per exemple), son encara dins totes los caps politics d'Aquitània (aquela de la generacion De Gaule, 1969, coma aquela dels socialistas, 2016). Las sonoritats son aquelas de la lenga occitana de Gasconha, aquela que parlava Montaigne, Montesquieu e quitament La Boéçia. Mas cal pas oblidar que las diferéncias de parladoira en occitan e en Aquitània son plan importanta, mas pas brica una dificultat de compreneson coma l'explica Montaigne, lo lemosin es per l'ostal e lo gascon per la politica, cadun i traparà sa plaça sociala ; l'occitan i ganharà.

La comunicacion es faita pel grope Grit de Prat, e en lenga occitana, causa que pauc grope musical occitan de Tolosa emplega per la promocion. Encara aquí, l'Aquitània es un modèl per Occitània, l'Oèst-Occitània dona leiçon a Sud-Occitània ! 

Anuèch al XXen e XXIen sègle, la leiçon la dona Bordèu, perqué a Bordèu, se coneis plan lo sistèma lingüistic de Iparralde, de Bearn e tanben de l'autonomia d'Euskadi, endreits politics que Bordèu sap gaitar, pro-abans d'escotar la votz occitanista. A Bordèu, lo dreit es causa politica e fabricada ontologicament pels Jurats de totas las ciutats d'Aquitània, e pel Parlament del Ducat d'Aquitània. Quand per Occitània se doblida Aquitània, se doblida una granda dignitat per la lenga de Bordèu, donc per la lenga de l'ensemble occitan, la «granda Occitània». Occitània ma bèla, te fau gaitar a l'Oèst per veire lo dreit e lo politic amassat istoricament e a l'ora d'ara.

Pel moment los militants d'Aquitània an pas puntejat l'interès de montar una campanha per dire lo nom de la region Oèst-Occitània ; lo modèl tolzan es lo bon ? Pensi que los dos modèls son complementari, coma sempre Occitània o dèu saber, de Mónegue/Mónego al Medòc, d'Angolesma a Narbona, de Garrat a Baiona, de Barceloneta al Cap-breton. Occitània es un tot, un tot ambe complementaritat que fan sa diversitat.

La fòto d'Alain Juppé es alara una aisina pel despertat d'una vida lingüistica d'un pòble qu'a un problèma similar, lo sistèma politic pasterizat pel Parisencs, e assimilats, es pas lo bon per Occitània.

Bonas Pascas !

 

Dels comunicats recebuts de qué ne podèm pensar ?

A la fin de la setmana, i a una manifestacion per la lenga occitana, e recebi comunicats dels occitanistas per i anar manifestar (es normal, e ne recebi fòrças - aquò donarà una granda manifestacion) ; aquò sembla normal. Ai seleccionat aquel : 

Ai pas res recebut dels amics de Montpelhièr, dels «citoyens du midi», ni del FN que certans occitanistas vòlon veire arribar al poder dins la region (article d'en Jacme Taupiac dins La Setmana), o dels parachutats dels ministèris parisencs (PSf-PRG, o UDI-UMP, Unióñ Madrid París o Les Républicains), dels amics de las ecologias de totas las colors que se vòlon democratas, ni dels partits (levat lo POC) que fan aligança ambe EELV.... dins un «projecte comun» que l'es bravament mens en Aquitània (la novèla granda region electorala de l'Oèst d'Occitània).

E s'espèra un comunicat del super sapient grope autoproclamat unic partenari del govèrn en plaça (s'es d'esquèrra, plan segur, e bravament parisenc, car son jacobins), aquel grope autoselecciona los professors de l'universitat francesa en letras occitanas (es la garantia de la mestreja politica dels contenguts dels corses, e sobretot d'ensenhar pas coma acarar la repression lingüistica francesa sul terrenh), aquel gropeton de Montpelhièr que la santa MarridaJoana, «era concepcion de las letras medievalas non merdicas», ne fabrica l'orquestracion politica pel compte del Front de Gauche o lo Parti Communiste. Un jorn l'universitat francesa de letras se despertarà per la far calar ? Donc, quand fasètz allegéncia o vassalatge a las loras «bonas» pensadas estalinianas, vos desíran plan coma partenari per discutar, senon ...anatz-vos far fotre ! Per tot dire, son, tot, levat professors democratas. E vos cridaràn que son democratas, la faciada, mas que discutaràn pas ambe la critica, pas jamai. Anavi oblidar se díson autoproclamat antinacionalista, alara qu'o son, nonmàs qu'expansionistas e franceses, mas se sábon pas jamai gaitar dins un miralh social e politica.

E donc malgrat tot, e perqué totes los ciutadans democratas son esperats per defendre o promòure l'occitan, s'esperava un comunicat sus aquela manifestacion, en donar un punt de vista original, estalinian (la paradòxa) mas original (enfin). Mas enluòc d'aiçò, avèm agut aquel comunicat politic de mèrda, o allergista e d'alencada politica ; enluòc avèm ...:

Aquel clubeton, engabiat coma en preson de Besièrs, comunica per las «langues de France» ; aqueles fan donc un club estalinian de la pensada politica francesa, e sobretot pro jacobina, en Occitània (e d'unes lor dónan encara una paraula sul emponts politics occitans (perqué ?) ; es un clubeton que se podrà legir la pròsa per assegurar que la pròsa lora es utila per crear pòstes afidats en politica lora, per èstre professors d'universitat de letras dins las universitats  francesas «du midi». Son indispensables per donar diplòmas per la licéncia d'occitan, o santificacion d'èstre del bòrd politic que cal (dins los bastiments de l'universitat o per correspondéncia), donc lo sentit critic (en sentit filosofic) dels estudiants de la filiara es jamai sus aquel tèma... o cal pas senon auràn pas lo diplòma d'Estat. Alara, un jorn vos demandarà d'èstre solidaris, de pregar que lor barra pas la filiara, alara aurai una sola responsa : vos anatz fotre endacòm !

La causa es dita, ara cal anar manifestar, perqué al mens aqueles «faux-culs» franchimands, o botiflers occitans i seràn pas !  

Ieu me pausi la question : coma los ecologistas an farlabicat una lista dins la region Tolosa-Montpelhièr-Perpinyà per i installar tal tipe de militant politic, autanplan mediòcre per promòure l'occitan ?