Vueling lo novèl negrièr de la lei espanhòla

Se critica sovent los « passeurs » libians dedins la mar Meditarranèa, d'Africa cap a Euròpa ; e VUELING alara ? Pel retorn legal... en Africa, qué ?

VUELING es una companhiá d'aviacion, logitician dels transpòrts aerians de l'aerpòrt de El Prat a Barcelona ; lo mercat li indica que fau emplenar los avions per la rendabilitat ; es question de mercat;  autres còps èran batèus que transportavan los nègres de l'Africa a l'America, e los negrièrs èran europèus ; las platafòrmas de comerci europèu an engraissat moneda sus aquel tèma pendent sègles, fins a l'abolicion de l'esclavatge.

XXIen sègle, l'Estat Espanhòl a trobat la solucion del mercat, es de dire la mens cara : un contracte ambe la societat Vueling es estada signada per expulsar los nègres supaudadament fòra lei comuna europèa ; aqueles umans an agut de traversar totes los sofriments per arribar en Euròpa e lo govèrn Espanhòl tròba normal d'emplegar vièlh sistèma (comèrci triangular) per los tornar en Africa car jutjats illegals ; lo problèma es que los paures « Africans illegals » son sovent en condicions de mal-estats patents o quitament endormits per assegurar la deportacion tranquilla.

E coma la pression ciutadana es pas pro clara, VUELING contunha aquel comèrci ambe l'Estat espanhòl del XXIen sègle, coma un còp èra, lo comèrci triangular dels esclaus.

Clients de VUELING a l'aeropòrt de El Prat an pas acceptat d'èstre setat a costat de deportacion espanhòla d'enfants « africans illegals » sul continent europèu.

«Quora ai vist los uèlhs d'aquel dròlle, m'es donat clar que aviái de preváler l'umanitat per sobre la legalitat » dixit una viatjadoira de VUELING a l'aeropòrt de El Prat a Barcelona. E donc las protestacions èran plan installadas dins l'avion ; e l'avion VUELING non podiá partir aital. La companhiá a ordenat de daissar sortir los Europèus, e los Africans « illegals » e legals, alara son partits ambe VUELING cap a Africa.

Ara, lo problèma se pausa : Qui pagarà lo retard del depart de l'avion ? Quí pagarà los viatges dels viatjadors europèus expulsats de l'avion per daissar sonque los « Africans illegals » dedins ? Qui pagarà lo transpòrt de Vueling d'un viatge (un avion) ambe mendra chifra d'afar ? Que farà l'Union Europèa sul tèma ?

Es que l'Estat espanhòl compta dinièrs ? Es que l'Estat espanhòl que fabrica avions de guèrra per AIRBUS a pas d'autres mejans per solucionar la causa, transpòrts privats ? Lo mercat es la sola solucion per resòudre los problèmas de l'inumanitat de l'Estat espanhòl ? 

Es que la pression ciutadana, clientèla europèa, sus l'entrepresa VUELING serà pro fòrta per atudar aquel comèrci legal negrièr novèl ?  Qui assajarà de far entendre a VUELING la dignitat que fauta per aquel contracte, per aquel afar dinerièr ligat a la deportacion de populacion ?

Migrants la mòrt o l’explotacion europèa

Lo migrant es estat sempre una variabla per sistèmas politics qu’an pas sabut respondre a la demanda d’un pòble, o de mantunes pòbles (Estat federal o pas) ; l’origina de l’immigracion africana d’auèi es la lista dels Estats africans qu’an pas sabut gerir lo politis, nimai la vida d’una societat dins los cambiaments perpetuals que cal per un monde qu’es sempre novèl ; e lo capitalisme mondializat es pas causa novèla, mas l’incompeténcia longassa de las elitas africanas es una permanença.

Al Senegal, son los accòrds de pesca ambe l’Union Europèa que pausa la fam coma un element consequent qu’a repercucions : l’immigracion cap a Euròpa via lo Malí des-establizat, puèi Líbia destrusida ontologicament.

Al Malí, contrariament a çò que pensa l’inocenta jovença convidada a Canal plus, es un Estat qu’assegura la patz a l’economia del nuclear francés de Niger. E al meteis temps Niger es la clau del nuclear –dit «indépendance nationale» pendent annadas (!). En d’autres mots, se sembla que la casta parisenca –pro nucleara- se trufa dels Malians, de l’Azawad e tanben dels ciutadans del continent europèu.

La Còsta d’Ivòri que s’i nega de veire las consequéncias d’una pensada politica francesa dins lo sistèma politic qu’assaja dempuèi bèl briu de mestrejar la bomba politica… Mas que las aisinas de la pensada francesa son pas adaptadas.

Nigeria que la casta anglofòna a pas sabut crear un Estat federal al nivèl de la creissença de populacion (o auriá puscut jamai far ?), nimai de boum del petròli de la region Sud. La casta angofòna a pas sabut tanben fabricar una gestion apropriada de l’afrontament de las religions, al nòrd musulmans, al sud cristians. A sabut del federalisme sens qu’amagar un problèma creat ambe la guèrra del Niafrà.

Somàlia en se dividir en dos, a fabricat un problèma musulman dins l’Estat reconegut del Sud, al nòrd a fabricat ambe lo comèrci mondial lo piratatge, fenomèn politic qu’èra desapaergut entre 1950 e 1990.

Eritrèia, la creacion de l’Estat sus basa religiosa e d’extremisme politic pòstmaòïsta, a fabricat un drac sus la mar roja. Aquí se trapa lo meteis extremisme que de l’autre costat de la mar, al Iemen dempuèi la fusion dels dos Estats.

Al Sodan del Sud, la creacion de l’Estat cristian, a creat una guèrra civila, qu’ajuda a la fugida dels vesins cap al nòrd. e l’Estat del nòrd a plan vist l’interès qu’aviá de non pas integrar las populacions novèlas de migrants en transportar lo problèma a costat.

Etiopia, pauc a pauc l’arribada de l’Estat dins las piadas del mercat mondial de l’ago-industria, fabrica despoderats de tèrras. E la casta al poder non sap de quina manièra, non pas respectar aquel castig que lor pòrta riquessa, castica.

Notar tanben qu’es l’intervencion dita occidentala qu’a destrusit Líbia, sortir un dictator (segur), puèi se creèt dos sistèmas politics que son pus aisit de destrusir per l’extremisme politic musulman.

Cal notar atanben que l’Africa del Sud qu’èra supausadament, l’Estat que deviá portar règlas africanas pel continent, es devengut un problèma politic en se-meteis pels pòbles qu’i vívon e que i an pensat una tèrra d’arcuelh per migrant.

Çaquelà la manièra de gerir aquel problèma african, es tanben una variabla politica que mesura aital la capacitat de las societats occidentalas (europeanizadas) de poder suportar los defís que seràn de mai en mai nombroses.

Alara, la solucion simplista es aquela d’Austràlia ?

La creacion de camps sembla a la creacion dels «camps de concentration» de la santa republica francesa, en 1938/39 per «albergar los republicans espanhòls» (dinca las annadas 1950!), dangieroses qu’èran aital considerats, «dangieroses» pel sant sistèma République française. Totparier, cal notar que las politicas europèas per assegurar un avenir economic a las populacions d’Africa (operacion blabla o diplomacia europèa), es un fracàs dels gròsses.

Pauc a pauc sèm tornats al meteis sistèma politic mondial, en respectar pas la democracia, la volontat de democracia, la volontat de plan melhor viure de las resorgas de la tèrra, del parçan, concernit. Lo viure al país es un programa politic que la baissa de las frontièras a abandonat, e qu’al contrari a favorizat la descadença de l’economia mondiala.

Car migrar es devengut la sola resorga d’un sistèma politico-financiaro-capitalista que pensa que las frontièras son un problèma per la vida de las entrepresas, e dons las facilitats dels escambis de capital privat (ara) o public (un còp èra).

Quora lo capital èra d’Estat, la migracion èra organizada per la lei (lo comèrci triangular), e los mòrts èran a la mar granda, o sus las còstas d’America, sus las tèrras panadas als autoctònes dits Indians d’America, e que la gestion èra dels blancs forçats a l’immigracion per regimes europèus dictatorials.

La migracion es un individú o un collectiu a genolh sul cròs de l’identitat personala o/e collectiva, sul «viure al país» que se cridava dins las annadas 1970 en Occitània.

Cristanofobia musulmana: 12 mòrts a mar

L’actualitat pòrta una pròva, e aquò non pòt aver concequéncias politicas ?

I a pas sonque los extremistas que son dangieroses pels Cristians, quitament qui l’amarum de la traversada de la Mar Miègterranèa, los Musulmans devenon dangieroses pels Cristians. Los Musulmans –que podrián pensar en precaucion politica granda e potingar totes los migrants pauc impòrta la religion- son quitament dangieroses pels vesins cristians.

Jà entendi, los crits d’orfèa que me van tractar d’islamofòbes, mas l’afar me sembla pro clara, o alara montada de tota peça pels Cristians de la barca qu’an mancat perdre la vida perqué èran cristians (pòdi pas èstre accusat de vóler matat ni los cristians, ni los musulmans, ni los josius, mas considèri que las religions son un dangièr per l’umanitat, totas las religions). E i aurà benlèu la teoria del complòt que se bastirà dins los gropusculs d’extrèma-esquèrrao d’extrèma-dreita, per non pas entendre Israël (que crida contra los Palestinians de la banda de Gaza), o las reaccions europèas de mantunes cristians quand devon costejar musulmans (faràn pas qu’un grope, per simplisme segur), integristas o pas.

L’informacion arriba de L’Orient Le Jour qu’an la costuma de costejar los musulmans (segur que fan un grope unic), integristas o pas, arriba aviat e en lenga francesa. Me remembrarai una conversacion ambe un curat de l’Institut Catolic de Tolosa, un curat de Liban, sus aquel tèma ; e sabi que dempuèi 7 ans (aquò farà), mon opinion  sul tèma a variat, e l’actualitat ajuda per un cambiament que me fan pensar que lo problèma educatiu dels musulmans (en global, e se vei dins la jovença musulmana), es grèu, e en causa la religion musulmana ensenhada dins las mosquèas.

L’informacion arriba tanben de la RAI, en lenga italiana :

E sembla que l’afar desrenga fòrça los mèdias parisencs que, dins lo concensús de la planpensança costumièra, per exemple l’informacion per non far paur a PEGIDA, es absenta de l’informatiu de ARTE a 19h45, o tanben, lor agrada de far parlar dels actes d’islamofobia, e de las associacions qu’an format aquela jovença que fracassa per educacion de la comunautat musulmana, mas pas a costat de l’actualitat aquela …

Aprèp lo problèma se pausa de quina manièra las frontièras intèrnas a l’Union Europèa auràn pauc a pauc d’èstre gardada ; la guarda de la frontièra ajuda lo Reialme Unit e pausa problèma a Calais ; lo problèma es grèu, un Polonés a matat una pichona filha alara qu’èra supausat èstre interdit de territòri francés.

Los dos afars junts fan paur a diverses nivèls.

- Pauc a pauc, la guèrra contra los musulmans integristas risca de pujar a un autre nivèl social, e l’institut de l’islamofobia se deuriá realament pausar la question de 30 ans de mòllahs mals educats dedins las mosquèas de França.

- Mantunes partits politics per rasons politicians faràn saber qu’aiçò ajuda los lors agumentaris anti-musulmans, e se parla pus ara d’extremisme religiós aquí, mas de causir quí a lo dreit de vida sus aquesta planeta, musulmans o cristians, musulmans o josius, bodistas o cristians, musulmans o bodistas.

- Schengen es un problèma grèu sus la planeta que sèm a suportar ara, ambe las guèrras que se debanan de l’autre costat de la Mar Miègterranèa.

- Lo tractament de l’informacion es devengut un espòrt de combat politic, que los mèdias inocents sul problèma, faràn créisser l’onda de l’òdi e l’asirança contra los musulmans, en practicar una ierarquizacion de l’actualitat en foncion del tipe de musulman, o en foncion de l’actualitat que prejudica pas a la planpensança jornalistica.

- De quina manièra, ni Itàlia, ni Espanha, ni l’Union Europèa son al nivèl politic e securitari per l’onda de migracion qu’arriba del monde arabe en guèrra sancièra ?

Qui gausarà dins l’Union Europèa d’interdire l’arribada de la cristianofobia generalizada dels musulmans recentament immigrats, e fecondar los autres o los convertits, per tornar far la guèrra en Síria, Nòrd-Iraq o Yemen, o Eritrèa, o Sodan, o Líbia ?

Qui gausarà pausar un problèma del contra-ròtle de las frontièras pels Estats europèus que pauc a pauc prenon la via contrària a la convivéncia de l’Euròpa occidentala, fins ara ? Se comprendrà melhor que l’extremisme pujèsse en Ongria, que lo laxisme liberal pausèsse problèma en Polònia, que la migracion dels Ròms, cap a l’Oèst, es fomentada pel racisme romanés, etc.

De quina manièra l’Union Europèa s’arriba pauc a pauc a l’autodestrusicion ?

-°-

Lo ciutadan slovac Kalafut mòrt lo 8/05

Quora un òme, sordat o ciutadan del monde, es mòrt per establir la patz sus la planeta, o cal fortament regretar (es en occitan qu’escrivi aiçò e i pòdi gaire contra); Lo sergent Kalakut es mòrt lo 8 de mai de 2014, es un simbolisme que cal pas oblidar tanpauc. Coma militar francés, aquel sordat coma los autres vivents, se devon d’èstre muts sus la manièra que l’Estat francés manipula la migracion, dels joves òmes o las femnas en Euròpa. L’armada es la granda muda, que díson… L’armada francesa coma las autras en Euròpa. Es la granda muda perqué pòt pas criticar lo sistèma politic francés… pauc impòrta las etiquetas portadas.

An pas dreit a un sindicat, ni de repotegar contra lo sistèma politic francés que nega grandament las violéncias que l’armada n’es l’aisina, e l’acte politic qu’es l’esséncia ambe la flaquessa de la diplomacia francesa.

Lo 8 de mai de 2014, lo sergent Kalafut es estat matat per l’integrisme musulman ; èra militar del sistèma francés sonat Légion Étrangère ; èra militar francés en l’abséncia de fòrça d’intervencion europèa, abséncia de CED e la flaquesa de l’Eurocòrps ; èra ciutadan slovac, donc de l’Union Europèa. Acabi de legir doás manièras de presentar aiçò :

Cal remarcar lo grand simbolisme dins l’armada francesa e donc lo simbolisme de la bandièra francesa adobat de la seuna cara en fotografia. Cal remarcar sus la segond manièra l’expression «mort pour la France».

Dins los dos cases me sembla qu’es bravament faus.

Cal legir simplament los tèxtes ; la mission de l’Estat francés, lo sistèma militar e diplomatic, es una mission africana designada per las institucions internacionalas per portar la patz al Malí ; es mòrt per combatre contra la violéncia dels integrismes religioses en Africa, en nom d ela comunautat internacionala.

Donc, lo «mort per la France» es vertat e al meteis temps sona coma una expression del nacionalisme francés qu’a pas cambiat dempuèi la fin de la guèrra de 14/18 e l’installacion dels monuments militaristas franceses un pauc pertot e que son estats lo supòrt de la longa lista dels mòrts pel nacionalisme expansionista francés un pauc pertot en Euròpa, Indochina, o Argèria.

Aquel regiment es estacionat a Calvi en Corsega e aital i pòrta una manièra de veire lo desvolopament economic francés, ambe ;lo militarisme ; la situacion es similara a Castèlnaud’Ari o Pau. Es estranh mas me sembla qu’es tanben en zòna de conquèsta patriotica francesa… Es un biais pel sistèma politic francés de respondre a l’abséncia de politica lingüistica.

La venguda del ciutadan europèu Kalakut en l’Estat militarista francés es tanben la causa d’una migracion eprqué la situacion economica de la Slovaquia èra pas de als bona 7 annadas farà. tota l’enèrgia del poder eslovac es ara bastir ambe una reala politica econonica, e donc al migracion del ciutadan europèu Kalakut seriá pus justificada.

La politica militarista francesa es justificada anuèit ambe l’abséncia d’una politica militara per la patz e per contrar los integrisme religioses e militaristas dins lo monde.

Sul territòri francés, en République française, mantunes ciutadans musulmans an considerat que migrar èra la solucion per salvar lo pòble sirian e l’integrar dins l’integrisme religiós e violent musulman.

Migrar es gaire la solucion ,car totas las migracions son sempre instrumentalizada, per un bon costat (establir la patz civila al Malí o Alganistan), o pel maissant establir un novèl sistèma politic o colonialista (orientacion politica o religiosa), mas la migracion dels Europèus es de questionar.

Ara, son los Espanhòls, Portugueses, Bascos, o Catalans, que pensan que migrar es bon car lo sistèma economic es mal entretengut en Espanha pel PP. Ara, son los Franceses, format a las tripatolhatges matematicas, que van trabalhar per la borsa de Londres o Nòva York … a cada vagada, lo sistèma emplega coma del temps del franquisme la migracion (Andaloses a Barcelona) per destrusir las societats d’origina de la migracion e la societat d’acuelh de la migracion…

E oblidi pas los que, manipulat per la premsa audiovisuala, arríban en massa sul continent europèu e son pas los primièrs que dintraràn dins l’armada per la patz en Africa… Mas seràn grandament manipulat e seràn objectes economics per bastir ambe de contracte luxemborgeses en nom de multinacionalas francesas, per far baissar lo nivèl salarial jà tradicionalament autrejat per la batesta sindicala o corporatista.

Ara es segur, la migracion es un instrument que mata los pòbles, los ciutadans los uns contra los autres… Es un acte d’inumanitat. Es la politica de l’Union Europèa actuala.

Se cal recordar per tornar a l’engatjament del sergent Kalakut que l’armada europèa es estada refusada pels poders partidocratas franceses. Els an preferits l’Euratom, qu’es autanplan dangierós, mas es tecnicament un dangièr, mens car la tecnica es pas un ben uman, mas arrestable a tot moment en ne pagar las lescas.

Se cal recordar tanben que los poders africans son mai aisit per installar lo capital en Euròpa que per bastir la patz en Africa. Lo sordat Kalakut es mòrt a causa d’aquestas incompeténcias politicas africanas tanben.

Lo sergent Kalafut amerita de cap manièra d’èstre remerciat ambe la bandièra francesa unica, amerita d’aver la bandièra slovaca per remembrar que la Solaquia a pas pron trabalhat per lo gardar en Slovaquia. Se cal recordar que un Slovac aurà assajat de portar la patz en Africa, e i es mòrt de las bombas dels integristas musulmans.

Lo Sergent Kalafut es mòrt per la patz en Africa, mòrt per Africa en nom de l’Union Europèa.

Un sordat slovac, sergent Kalafut, es mòrt per la patz contra l’integrisme religiós, es mòrt per la planeta, la societat occitana e còrsa o deuriá far saber al monde sancièr.

Sordat Kalafut REP.

-°-

-°-

Rolihlahla Mandela e lo “couac” francés

La premsa francesa titolèt sus Mandela, sense cap de problèma e sense cap originalitat editoriala de l’Humanité, a La Croix, en passar per Le Monde, Libération, Le Parisien, L’Équipe. Per la premsa setmanièra es un pauc parier, mas Le Canard nos informa clarament qu’i a una linha editoriala especiala per l’Africa del Sud dins lo grope Dassault. Es vertat que l’Africa del Sud es estada un simpatic client del grope de fabricacion d’armas, quora èra de l’apartheid.

Mas i a una sola causa que la premsa parisenca e francesa li interessa pas ; de quina manièra la politica del monoteïsme lingüistic africanèr es passada a la politica del plurilingüisme ambe Rolihlahla Mandela.

Las ràdios d’umor, elas, se son basadas sul Qunu per ne rire !!

La francophonie destrusís la diversitat

La “francophonie” destrusís la diversitat (o avèm vist mantunes còps jà, mas listèm encara, listèm que quora se parla d’abandonar las lengas de fRANÇA, la frnancofonia arriba per nos explicar la diversitat, òr es l’encontrari) ; la diversitat, es de dire, las lengas que an mestièr dedins l’Estat francés d’una politica, perqué l’UNESCO las comptabiliza pus dins las lenga en via de mòrt. Ai botat vergueta a ‘francofonia’ perqué soi pas segur qu’aquesta politica ajudèsse pas a desvolopar, mai que tot la diplomacia de las entrepresas d’Estat en Africa, res d’autre. Cal saber que la diplomacia francesa es un dels problèmas los mai grèu dins los deficits de l’Estat francés, la francofonia es que la partida vesedoira del sicut.

Aquò se sona mesprètz e politica de destruccion lingüistica VOLONTÀRIA francesa ; es un nacionalisme d'expansion en Africa, mai tanben en Euròpa.

S’acaba de regretar –encara un còpo- que l’Estat francés se prepaucupa mai d’Africa e de la francofonia que non pas de las lengas mesprezadas sul continent europèu, e sul territòri de la seuna juridiccion republicana ambe frontièras ditas naturalas.

Distrubuat per Sylvain Berhault e per Richard Gironnay : « Ièr sus una ràdio culturala, Dòna Benguigui, a confirmat l’engatjament de l’Estat per la francofonia : 4,5 millons d'èuros per formar 100000 professors de francés en Africa !!!! Quantes per formar los ensenhants en lenga regionala ????
Hollande baila al ministèri de la francofonia 15 milions d'èuros per 3 annadas, e dins lo meteis movement, acaba d’abandonar lo 56en engatjament de campanha per far ratificar la Carta de las lengas minoritàrias!!! Dos pèses doás mesuras!!!!
Ièr, cotria, ai après qu’una professor de las escòlas de l’ensenhament public farà (a Ploemeur) unea formacion de breton de 9 meses per èstre regenta bilingüa : aquela tocarà pas mai de 75 de cent del seu slari e deurà pagar 900 èuros. Aquò cansarà lo volontariat, segur.

Vaquí lo tèxte de Richar Gironay tradusit en occitan ; non podèm qu’apondre qu’esperèm encara una pichoneta politica per l’occitan dedins l’Estat francés, dins la seuna administracion, que fosquèsse prefectorala o decentralizada (e aquí parli pas de l’ensenhament).

L’integrisme religiós es un dangièr uman

L’afar del Malí explica mai clarament çò qu’es l’integrisme musulman, es una màfia religiosa que se finança sobre los trafic, tot en demandar regulacion religiosa extremista sobre 50 % de la populacion regulada per la Shari’ah, al nòrd Malí per exemple.

Lo document de CNN es puslèu interessant, los barbuts, en l’ abséncia de femna, pòrtan parcarda integristas musulmana sobre lo tèma del Malí ; lo document es ges difusat per la BBC sul tèma de la guèrra africana actuala.

La paradòxa es que cap pòble del monde a mestièr d’integrismes religioses, d’un Estat, segur, d’un integrisme religiós, NON ; lo primièr pòble a aver testat aiçò es lo pòble occitan, el qu’aviá gausat préner lo Libre, sonat Bíblia, dins la seuna pròpria lenga sense aver mestièr dels intermediaris papistas (los integristas del moment) e per o poder emplegar per la gestion pròpria de la societat civila occitana, el qu’aviá probat que se podiá aver un organizacion administrativa e politica sense religion (Ducat d’Aquitània o Comtat de Tolosa, Reialme d’Arle dins una mendra mesura), sense l’ecclesià de Roma.

Al Malí, s’an mestièr d’un modèl, es aquel d’Occitània ; aquel que l’integrisme estatal francés, estreitament ligat a l’integrisme religiós papista, es pas lo bon modèl pel Malí, ni per cap Estat d’Africa.

Cal notar çaquelà que CNN parla de l’intervencion frnacesa al Malí, un pauc coma los mèdias franceses dempuèi la debuta e qu’an arrestat d’o dire dempuèi una jornada, en parlar d’intervencion franco-maliana, anuèch. CNN a tanben una presentacion que parla de la guèrra del Malí, e i dintra l’afar d’Argèria ; la BBC explica l’afar d’Argèria e oblida lo ligam clar malian. Dins los dos mèdias se parla rarament del problèma pausat al Malí per la politica del comèrç mondial per non ajudar las populacions de sobreviure sus aquel mercat mondializat.

Es talament aisit d’aver populacions vulnerablas economicament, pels poders militaristas (còp d’Estat mai aisit) coma pels traficants-integristas del Saharà. la politica de l’Union Europèa es estada aital una ajuda per la militarizacion de la zòna, en oblidar que la zòna o sosregion africana viviá tanben en ligason ambe l’Euròpa. Es vertat que l’Euròpa interessa pas los Angleses, ni BP, ni StarOil (Norvegians), ni la BBC.

L’integrisme musulman trapa a Londras unas plaças per l’expression que fabrica lo contengent d’integrismes o traficants africans, pel desvolopament de pensadas politicas odiosa per las populacions mondialas.

Per oposicion als manifestants de Londres, podèm tornar legir las responsas d’en Belkacem Lounès dins Nice Matin.

França : la guèrra dels ignorants

Lo nacionalisme francés trabalha sobre las ignoranças, a totes los nivèls de la societat, de l’armada, los fans o los suportèrs militaristas, dincal professors d’universitat per exemple a Montpelhièr, amics dels sindicats de totes los coorporatismes.

Veire lo bilhet precedent tanben.

Las ignoranças son volontàrias o pas, mas son aficadas. «Je te défends», per una armada francesa qu’es simbolizada per solament lo continent europèu d’accès per la tèrra (fòra Corsega donc, mai tanben fòra las colonias d’oltra-mar tanben). «Je te défends» per una armada qu’es exportada en Africa, es la vision de l’Argèria francesa … abans 1962 ! De Dunkirk (flandras non francofòna) a Tamarasset '(Africa coloniala) !… Non podèm pensar que l’istòria –qu’es negada per Occitània- es aquí grandament oblidada, volontariament.

Las comunicacions dels fans de las intervencions francesas fòra Euròpa semblan aver páuc del saber en siéncias politicas, e la semantica tradusís las incompeténcias en politica, d elas incompeténcias en messtage politic, çò que fabrica aital unes messatges fanatics, snese cap vision, sense cap pensada d’assegurança pels pòbles de França ; mas aquestas incompeténcias son imposadas, per l’Éducation Nationale, dedins l’Estat francés per explicar la dicha «République française», e la seuna santetat imperiala ; alara se cal pas estonar de legir un comunicat del Partit Occitan que crida jà al colonialisme militarista francés, sense mesurar qu’en fàcia es pas un Estat mas un sistèma de contrabandistas de tabac Phillips Moris e de drògas pel mercat europèu, en passar per Marselha, Seta o Perpinyà, veire Barcelona e Tolosa ; en faàcia avèm contrabandista amagat devath la cara dels integrismes religioses, lo MNLA o confirmèt ; Podèm alara fa la comparason ambe lo  sistèma religiós catolic per s’imposar fàcias a las autras religions del libre (lo libre donat al pòble, per els), per astre anuèch avèm Internet, e l’informacion circula, e tota persona pron plan educada podrà se far directament unas idèas, las podrà partatjar o pas, mediatizar o pas.

Lo meu país es Occitània e non pas lo repressiu Estat, fRANÇA ; e de moment que lo sistèma de pensada es d’emplegar aquesats semanticas tòrtas, per me, França serà mai que tot rança, l’Estat de las ignoranças, continentala e d’oltra-mar.

Per las ignoranças francesas, e las ignoranças occitanas, vaquí la mapa d’Occitània publicada pel Conselh Regional de Miègdia-Pirinèus ; es plan la zòna que los traficants de drògas traversan per arribar al mercat ; es tanben la zòna que los crompaires de tabac traversan per venir de Berry, o Lyon, per crompar tabac sense taxa d’Estat a-n Andòrra.

Ni los suporters militaristas e expansionistas franceses, ni lo Partit Occitan, a explicat que la situacion politica de l’Africa es pas simplament degut al militarisme francés, mas a unas visions pòst-coloniala de formacion dels Estats africans, sense cap vision ontologica de lor desvolopament, e quitament ambe las ajudas europèas, podèm confirmar que las elitas africanas son mai prezadas de bastirs un ostal sobre la còsta d’Azul, puslèu que la securitat sociala dins l’Estat que i fan la moneda.

Mas aiçò es la manièra que fRANÇA fonciona pel seu desvolopament de l’Estat francés, Africa còpia fRANÇA, coma Argèria de 1962 a copiat fRANÇA, e alara avèm un motlon de professors de las ignoranças, fRANÇA, que s’en va salvar sistematicament los estudiants africans, los Estats-estudiants africans. Las elitas africanas son normalament pron maduras per poder negociar, per comerçar amb França o d’autres Estat de la planèta, mas o vòlon pas, per interèsses pròpris, l’oligarquia africana es autanplan dangierosa que l’oligarquia francesa (per exemple Alain Minc dins La Vanguardia, o fa coma una pròba dimarç passat). Las oligarquias lor agradan las ignoranças semanticas… per damorar al poder, per aver fans sotmetuts e perseguir la destruccion de la democracia, coma Alain Minc en Catalonha.

-°-

L’ esquerrisme de l’extrèma nacionalisme francés, e lo Partit Occitan, an una mesura anti-pòst-colonialista francesa sul terrenh african, sistematica e elonhat del terrenh, En Belkacem Lounès, conselhièr regional EELV, pòrta enfin un punt de vista fresc e independent sul tèma. O cal plan dire, me sembla lo punt de vista de l’òme especialista e me sembla lo bon punt de vista.

-°-

Suplement d’informacion : Argèria aviá mai previst que los Estats occidentals sobre las consequéncias previsiblas dels pagaments de rançons : mantunes milions d’èuros, e enmai materials militars – document de legir aquí. Un especialista aviá jà prevengut sobre la recenta rançon pagada dins aquesta region per (sabèm pas, enfin - Egipte de memòria en setembre) e qu’anava tornar lançar lo procèssus.
La campanha dels mèdias contra Argèria es simplament odiosa.
Cécile, Internauta d’Occitània.

Relativitat africana de François Hollande

La politica tanben pòrta lo seu paradigme relativista, coma la fisica. Çò qu’es vertat en Africa, seriá faus sul continent europèu ? Non de segur car la pensada umana, malgrat que fosquèsse en francés dialectal de Paris, es una pensada universala, o m’engani ? La pensada francesa non seriá universala ?

Se podrà çaquelà notar que la causa occitana pòrta pas lo meteis vam que la causa catalana ; perqué ? Perqué avèm pas gardar l’èime de la dignitat occitana sancièra, avèm pas pron servar aquesta dignitat quitament dins la migracion, e avèm tròp donat a París en pensar que saurián ne far quicòm, quitament s’aviam pas gaire de causida. Lo collectiu aquel es la nacion occitana, antropologica, e al fial de l’istòria. Avèm pensar collagorar pendent la revolucio, en se diluent dins la massa del dicha «peuple de fRANCE», coma l’explica l’esquèrra frnacesa de uèi, per nos potingar dels problèmas qu’avèm, e que l’Estat seriá la sola potinga que valguèsse coma medecina.

Uèi sabèm melhor sobre las trapèlas francesas, e versèm Catalonha dubrir las pòrtas que peks moment Occitània podrà pas duèrbe aisidament. Res es aisit dins la vida d’una nacion ; mas abans d’èstre tal los Catalans, ba cáler trabalhar, parlar istòria, e sabers occitans, descobrir las riquessas pròprias a Occitània, e de quina manièra nos seràn utilas pel futur (las meteissas resorgas per fRANÇA son fragas de Peirigòrd per unes tecnocratas teissonièrs), apréner a l’argumentari, apréner a sobreviure a las ignoranças francesas, transmetres las informacions als vesins, als filhs, als parents, als vesins (tornar ligam lo collectiu solidari occitan), apréner a barrar las aurelhas a las estupiditats tot en las servar duberta per i respondre, apréner a crear mèdias modèrne (sense cap dobte dubert sul monde e potent, e perqué pas ambe la publicitat que cal per sobreviure dins lo mercat-Estat-nacion que nos escana), etc.

Lo camin serà long e avèm pas gaire avançat, sèm encara al temps que se podiá dire aiçò, e en lenga imperiala :

-°-

EURONEWS RADIO baila las informacions internacionalas,  europèas e mondialas en linha. Es benlèu enfin una solucion per èstre informat normalament en lenga francesa o alemanda, o espanhòla, o italiana, o russa, o anglesa ?

Ajudar los Franceses a melhor saber de Catalonha-Catalunya-Catalogne

Vist lo nombre d’estupiditats en lenga francesa, patois et manipulation parisiens principalament, los dos sites que me farai lo rendut-compte son essencials.

Dins la lista avèm los escriches de l’AFP, Le Monde, Libération, La Croix, Le Figaro, Dépêche du Midi, Midi Libre, La Provence, o de la radiofonia, avèm France Culture-Culture Monde, France Inter, Europe 1, RTL. E soi pas segur d’aver tota la lista…

Lo primièr es aquel d’un site de jornalistas catalans (es que serián pas independents per parlar catalan ? Lo racisme lingüistic es tipicament espanhòl ; e francés ?) ; en cooperativa editoriala (e un fialat d’internautas solidaris), aqueles jornalistas fan las responsas, lingüisticament adaptats, que cal als mèdias mondials, donc principalament als Franceses ; son bravament poliglòtas, çò que pròba al mens que las escòlas de jornalistas franceses son bravament diferentas de las catalanas ! De creire qu’i a una exception française al nivèl de las mediocritats lingüisticas espanhòlas e francesas !

Lo segond es pel grand public de lenga francesa, los famoses Francofònes ; se cal remembrar que lo PH ajuda l’elefant a èstre pesuc en francés, senon que seriá l’elefant sense PH, coma l’expliquèt un ‘grand’ animator literari de la vièlha television francesa de sevici public, un còp èra. E lo blòg aquel pròba que tota la nacion catalana vòl mostrar que las messorgas la faràn pas plegar, la vòlon l’independéncia. Se trapa que de messorgas sonque los ancians franquistas ne fan mai que los famoses francofònes de patois parisien.

Donc, un grand mercés per aquestes dos blòg per ajudar los FAMOSES FRANCOFÒNES del patois parisien de mehorar las loras conseissença del vesin del sud, aquel vesin que vòlon grandament ignorar, coma una excepcion francesa.

Pascual Maragall voliá dntrar lo Principat de Catalonha dins l’associacion colonialista francesa de la FRANCOPHONIE. Los Catalans fan la pròba que lo colonialisme frnacés es viu encara en Catalonha (non Principat), e que ne sábon emplegar los atorns colonials per mostar que son encara pron viu, e que vòlon sobreviure en tota independéncia, per l’independéncia d’una nacion, un novèl Estat d’Euròpa !

Las tres colors aquestas son un trofèu de guèrra francesa en Africa

Dins cada manifestacion de l’Estat francés, i a pas fauta de tres colors (Bleu-blanc-Rouge), son las francesas, e se vei quora es una manifestacion per la lenga occitana, se vei coma un castanisme novèl ; lo 31 de març avèm vist aquelas del president del Sénat, un òme d’Arièja, mai tanben de fòrça elegits en campanha electorala. Los elegits de la partidocracia francesa en Occitània semblan èstre pivelats ambe las colors aquestas coma un simbòl que sense, podrián èstre considerat coma separatistas, veire occitanistas e engatjat politic pel l’idèa d’un Estat=una Lenga, l’etnisme occitan sul modèl francés de l’etnisme d’expansion.

Alara quora un sordat de la republica francesa, en Africa, Còsta-d’Ivòria, mostra un ruban tricolorat del sistèma politic de Còsta-d’Ivòria, lo mostra coma un trophée de guèrra, nos podèm questionar. Nos questionam perqué los elegits de Còsta-d’Ivòria avián après del sistèma francés de portar sistematicament aquel ruban al modèl francés, alara quora l’elegit o pòrta pus e qu’es un sordat qu’o pòrta per lo mostrar aital, al fotografe ; nos questionam sobre lo ròtle de l’armada francesa en Africa, en Còsta-d’Ivòria.

Imaginatz un sordat alemand portar las tres colors Bleu-Blanc-Rouge d’un elegit de la IIIena republica en 1940 … Imaginatz.

Nos podèm imaginar, de qué far l’armada francesa en Africa, vist que lo colonialisme republican sembla èstre acabat ; de qué l’armada republicana o supausat republicana fabrica en Africa senon sosténer los mercats de las multinacionalas francesas, una elita de dinerièrs aprosmada del poder seleccionat per las eleccions ? Alara nos podèm questionar encara sul ròtle de la republica francesa senon de fabricar mercats, o un mercat-Estat-nacion, pòst-colonialisme, per mantunas entrepresas aprosmadas dels poders, d’una elita de financièrs d’Estat, de París per tot dire.

Lo colonialisme d’oltra-mar es pas acabat, la fòrma politica es pus existenta, per contra lo poder dinerièr de mantunas entrepresas parisencas emplega l’armada francesa pel seu pròpri e unic servici, interès. Quí paga l’armada francesa senon tanben los impòsts dels Occitans ?

Nos podèm questionar alara del ròtle de la republica francesa ? africa questiona grandament.

-°-

Cal pas oblidar tanpauc que l’armada francesa podriá èstre utila aquí :

Per l’AZAWAD, per la democracia !

Jean-Claude Woillet pòrta ambe un bilhet sobre lo seu blòg lengadocian, la marca del nacionalisme francés, d’un conservatise bèl, republican e bonapartista, una tradicion jamai castiga pel sistèma politic actual en Occitània ; èstre legitimista es la marca dels Franceses de la recèrca, es normal : quí los paga ? Es aital que comprènon pas perqué la recèrca son jamai a la seguida dels besonhs dels pòbles, mas en recèrca dels besonhs de damorança sampitèrna de las castas als poders centralistas, reial o republican, bonapartista o colonialista.

Aital la geografia francesa –donaira de leiçon per l’Africa francofòna- es legitimista e religiosament ligada a las sonçainas de las «frontières naturelles», e donc per extension de «l’intégrité territoriale» (argumenbt 14/18 per far la guèrra as las principautats germanicas) mas aquí pels Estats africans fabricats pel sistèma pòst-colonial europèu, lo perseguit per la Françafrica, sistèma d’ajuda dinerièra pels partits centralistas franceses.

E alara las frontièras pòst-colonialas francesas son mai legitimas que las frontièras de las ciutadanetats novèlas ? Las ciutadanetats novèlas s’acáran a sistèma politic installat e copiat de las errors francesas sul tèma (Al Mali coma en Argèria, o Líbia, Còsta-d’Ivòria, o Nigèria, Cameron, RDC, etc) , nosautres occitans del XXIen sègles las suportèm uèi, mas los nòstres aujòls las auràn de suportar 800 annadas ? Occitània patís d’aquesta pensada nacionalista francesa, expansionista per la favor d’una casta (sempre en compassion per nosautres, mas que aital nos vòl pas pèrdre, o assimilar, o donc far calar), que lo títol pòt cambiar al fial dels regimes mas que lo foncionament es sempre similar.

L'AZAWAD a parlat d'un ESTAT plurinacional, ambe una ciutadanetat clara.

Es encara un còp lo modèl francés, aquel del Mali pòst-colonial militarista (tip bonapartista), contra un autre modèl de la liura-autodeterminacion dels pòbles, la democracia, e la libertat d’èstre en tota dignitat, coma lor agrada e non pas coma son estats pensats.

Alara per Africa, avèm la páur nacionalista francesa del aboçinatge de la ciutadanetat, coma se els, an jamais favorizat los pichons Estats coma Mónegue, Liechtenstein, l’Isclas dicha anglo-normandas, Luxemborg, Singapor, Panamà, etc.

Sèm alara dins la páur del Grand Orient de france, la páur de França contra sas lengas, mas aplicat a Mali, o a totes los joves Estats pòst-colonials europèus. E se las division èran la patz per Africa, o quitament se un biçon aquí adicionat ambe un autre de l’autre coistat de las frontièras pòst-colonialas podriá pas fabricar un autra dimension per una nacion divisada, sobre basa de patz e de tranquillitats politicas (causas que podèm pas dire qu’es estat ni en Africa, ni en Euròpa pels sègles passats).

Nos cal recordar que la tèrra dels Bascos, o dels catalans es estada clarament dividida en dos, per las favor d’Espanha e de França ; los Occitans son estats dividits entre Itàlia e Espanha, pel plaser de l’existéncia d’una exagònita autodeclarat republicanament perfait. Mas aquò dels cercaires-geografes franchimands coma Jean-Claude Woillet ne vesèm pas gaire per ne parlar, es normal ; qui paga la recèrca francesa, senon los prelevaments d’argent francés sobre las produyccions bascas, catalanas, o occitanas ?

La lana d’Occitània es emplegada, mai que tot, contra Occitània, mas tanben per valorizar lo colonialisme francofòne en Africa, e bastir una logistica politica dels conceptes franceses contra la diversitat democratica d’aquel planèta.

Los pòst-ècolonialismes francés e anglés auràn destrusit l’empèri Austro-Ongarés, mai tanben l’empèri otoman (problèma de la siria de uèi, e del Kurde de uèi tanben). Los sols impèris qu’an pas degut suportar la destruccion son anglés e francés, los gròsses productors d’armas europèas.

Me sembla qu’enlòc de pensar conservatisme politic sul tèma, francés o anglés, se cal questionar puslèu de quina manièra ajudarà los pòbles a produsir de faiçon utile per l’umanitat (mens d’armas o d’industria de l’armament coma en fR-nça, e mens de militants-industrials UMP-NC donc – Lagardère, Dassault, AREVA), e pauc impòrta la fòrma administrativa, sovent associat a la militara ; perqué l’administracion se podriá pas pensar sense militarisme ?

Se cal alara pausar la question de la sapiença francesa suls tèmas, quina legitimitat pòdon aver quora un Estat militarista francés finança las recèrcas que ne fan mòstra dins los mèdias franceses, dins los escriches livresques, dins las Académies de totes escantilhs de la francofonia, etc.,  contra las volontats de las nacions e dels pòbles pacifics africans o europèus ?

L’ASAWAD es donc plenament un problèma politic per Occitània tanben, perqué fR-nça es un problèma per Occitània, ne soi solidari !

-°-

Complements :