Migracion e problèmas politics

La migracion es un problèma politic grèu, mas sampiternalament un problèma de las estructuras politicas, dels Estats que vòlon se protegir, quora i a pus d’Estat, la migracion s’intalla sovent en nom dels Estats expansionistas.

La migracion es sistematicament objecte de manipulacion ontologica a l’immigracion, e forana pels sistèmas politics exteriors.

Es evident que tot migrant se dèu d’integrar a als societat d’arcuèlh, mas quora la societat d’arcuèlh es assimilacionista e emplega la migracion al seu pròpri servici per aumentar son poder e sa pensada politica jacobina, que cal far ?

E quand un poder francés en Occitània, importat per fòrça, respecta pas Occitània, sa lenga e sa civilizacion de patz e de convivéncia, que cal pensar ?

E al meteis temps, quora i a doás manièras de pensar la migracion, que dèu pensar los qu’an d’èstre forçat per migrar, puèi que son forçats de recebre migrants sense consultacion, sense aver agut lo temps de formar un Estat per los arcuelhir, que cal pensar de la justícia sul tèma ?

La migracion dels Andalós a Barcelona es estada emplegada per castilhanizar Catalonha, a pas capitat, mas aprèp 1939, Barcelona parla tanben espanhòl, e catalan a partir de la fin del regime qu’a manipulat las populacion de migrants.

Las populacions localas germanicas son estadas emplegadas pel nazisme per indicar la dimension de la granda alemanha modèl Adolf Hitler. Ambe en cap la teoria que ont i a d’Alemands, es Alemanha e donc «an dreit a un territòri que respecta la civilizacion alemanda». Aquò a creat una migracion alemanda en Alemanha, forçada per aver seguir aquel tipe de pensada politica extremistas e pas aver vist las consequéncias aprèp la defaita dels extremistas alemands.

Aprèp 1830, arribada dels Franceses imperialistas a Argièr, la Comtea de Niça e lo Reialme de Savòia èran pas de l’Estat imperial francés, los Magrebins de lengas arabas e berbèras an agut de suportar l’arribada de migracion europèa, coma tot lo continent african. Aquel migracion èra de diverses tipes de factura politica, forçada per diferentas manièras (esclaus, populacion de presonièrs, migracion politica, migracion economica, tot aquò coma sempre).

E aprèp 1962, la migracion forçada es devenguda europèa e berbèra cap al continent europèu, los batèus èran aviat afretat dempuèi Marselha, Seta, Tolon, Niça o Itàlia, gaire per l’Espanha franquista. Del temps de las colonizacion politica de l’«Algérie française», Argèria èra fRança, de sempre aquela del regionalisme d’expansion parisenca ; Occitània ne subirà las consequéncias sense n’aver las possibilitat d’arcuèlh cultural e lingüistic coma o pòt pensar una Reina de danemarc ; aviam pas de poder politic occitan per o far. Son sempre los pòbles qu’an pus de poders politics democratics ontologics qu’an problèma per recebre la migracion. Se trapa que lo vòt extremista francés a debutat per Lengadòc e Provença (ambe al cap un ancian militar francés de la «guèrra d’Argèria», guèrra dita pels republicans franceses de pacificacion republicana) ; aquel partesan nacionalista francés refusa lo 19 de març de 1962, los accòrds helvetics qu’an acabat ambe lo regime francés al Magreb, e preparar las migracions e renonçaments politics republcians francés, parisencs mai que tot, los Occitans existavan pas e las comunas occitanas an degut suportar la migracion consequenta.

Uèi en 2015, se compta, en occitània, encara, lo vòt FN en foncion de las zònas qu’an recebut lo mai de migrants argerians qu’an suportat lo colonialista republican francés, europèus e berbèrs. Mas la question se pausa, èra un partit d’expression nacionalista qu’aviá mestièr de petar lo sistèma bi-partesan francés, sembla aver convençut ambe aquel programa exclusion e sobretot programa d’avuglament istoric, es qu’aquel partit grandirà en cambiar la vision politica que pòrta ? La responsa es non, car los autres partits franceses an la basa similara de pensada politica francesa. Qui a oblidat que lo PC Algerian es jamai estat reconegut pel PC francés ? Qui a oblidat que lo PC francés portava la paraula d’exclusion, enbarrament de las frontièras, per evitar que la migracion fosquèsse objecte de manipulacion del patronat ; quí oblida que lo sistèma francés es ontologicament un grèu problèma per Occitània ? Quí ? Es aquel que gaita pas fòra per saber çò que se debana –per exemple- dins la Catalonha vesina que pensa per ela-meteissa sa vida nacionala.

Alain Lipietz explica : La sortie de Hollande contre le FN qui « reprend les tracts du PCF des années 70 » est certes d’une insigne maladresse, d’un point de vue politicien, comme le « débaptême » de la place Georges Marchais à Villejuif. Mais, d’un point de vue historico-politique (au sens profond du mot « politique »), elle est parfaitement exacte et nul parmi ceux qui militaient « à gauche » mais en dehors du PCF à cette époque n’en a perdu la mémoire. Jamais les non-PCF ne pourront oublier le « produisons français », la manif de Montigny, le bulldozer de Vitry lancé contre un foyer de travailleurs immigrés sur ordre de Marchais par le maire communiste (lequel en restera d’ailleurs marqué et, ayant pris sa retraite, fera part de son désarroi d’alors).
Tiens ! d’ailleurs je le rajoute à la liste des « antécédents à gauche » du national populisme : clicatz aquí

Alain Lipietz tòrna en plaça lo PC que protesta contra una frasa de François Hollande (sus Canal Plus un dimenge de programa especial, modèl Putin de programa), mas sembla que lo PCf a oblidat las accions passadas del PCf…

La migracion es sempre estada objecte de manipulacion… e i a pas de migracion bona, o sana, per la civilizacion del XXIen sègle. Pauc impòrta sa qualitat economica, cap migracion es bona per la sentat umana, e per la bona sentat de la pensada politica.

Es un migrant gallés qu’es devengut dictator a Londres, Cromwell ; es un migrant georgian qu’es devengut dictator sovietic a Moscó, Stalin ; es un migrant galician qu’es devengut militar e dictator a Madrid, Franco ; es un migrant renegat republican còrse qu’es devengut dictator europèu e francés, Napoleone Buonaparte ; es un migrant sicilian qu’es devengut dictator republican a Roma, Mussolini ; es un migrant austriac qu’es devengut dictator elegit alemand, Adolf Hitler ; es un pòble de migrant dels republicans neerlandeses que son devenguts los actors de l’apartheid en Africa del Sud ; es una populacion de migrants europèus que son devenguts exterminadors dels pòbles amerindians ; etc…

Sempre la migracion es instrumentalizada, los jiadistas o sábon e emplegan la migracion africana per donar un messatge als Europèus ; avèm pas acabat de pagar las annadas de colonizacion africana ; qui a decidat aquel colonialisme senon un sistèma de poder que se pensa arrogant e superior, tipic del jacobinisme francés.

Get Britain out EU

Es lo nom d’una campanha que me questiona fòrça sus lo grand interès que podriá portar en donar un vam real a l’Union Europèa, en tornar a la raiça politica de la creacion de l’Union Europèa, mai federala, mens espaci economic.

Sèm en campanha electorala, UKIP ajuda a desvolopar idèa d’aqueste escantilh en Angletèrra, idèa que recebon lo castig en País de Gallas e Escòcia.

Ai legit per vos e comentat lo document que prepausan sul net.

Es un pauc coma se lo Front National dintrava al govern a París, l’expulsion de l’Union Europèa seriá una urgéncia.

Lo General Charles de Gaule aviá rason, avèm perdut 40 ans ambe una Union Europèa que lo R-U èra dedins.

Migrants la mòrt o l’explotacion europèa

Lo migrant es estat sempre una variabla per sistèmas politics qu’an pas sabut respondre a la demanda d’un pòble, o de mantunes pòbles (Estat federal o pas) ; l’origina de l’immigracion africana d’auèi es la lista dels Estats africans qu’an pas sabut gerir lo politis, nimai la vida d’una societat dins los cambiaments perpetuals que cal per un monde qu’es sempre novèl ; e lo capitalisme mondializat es pas causa novèla, mas l’incompeténcia longassa de las elitas africanas es una permanença.

Al Senegal, son los accòrds de pesca ambe l’Union Europèa que pausa la fam coma un element consequent qu’a repercucions : l’immigracion cap a Euròpa via lo Malí des-establizat, puèi Líbia destrusida ontologicament.

Al Malí, contrariament a çò que pensa l’inocenta jovença convidada a Canal plus, es un Estat qu’assegura la patz a l’economia del nuclear francés de Niger. E al meteis temps Niger es la clau del nuclear –dit «indépendance nationale» pendent annadas (!). En d’autres mots, se sembla que la casta parisenca –pro nucleara- se trufa dels Malians, de l’Azawad e tanben dels ciutadans del continent europèu.

La Còsta d’Ivòri que s’i nega de veire las consequéncias d’una pensada politica francesa dins lo sistèma politic qu’assaja dempuèi bèl briu de mestrejar la bomba politica… Mas que las aisinas de la pensada francesa son pas adaptadas.

Nigeria que la casta anglofòna a pas sabut crear un Estat federal al nivèl de la creissença de populacion (o auriá puscut jamai far ?), nimai de boum del petròli de la region Sud. La casta angofòna a pas sabut tanben fabricar una gestion apropriada de l’afrontament de las religions, al nòrd musulmans, al sud cristians. A sabut del federalisme sens qu’amagar un problèma creat ambe la guèrra del Niafrà.

Somàlia en se dividir en dos, a fabricat un problèma musulman dins l’Estat reconegut del Sud, al nòrd a fabricat ambe lo comèrci mondial lo piratatge, fenomèn politic qu’èra desapaergut entre 1950 e 1990.

Eritrèia, la creacion de l’Estat sus basa religiosa e d’extremisme politic pòstmaòïsta, a fabricat un drac sus la mar roja. Aquí se trapa lo meteis extremisme que de l’autre costat de la mar, al Iemen dempuèi la fusion dels dos Estats.

Al Sodan del Sud, la creacion de l’Estat cristian, a creat una guèrra civila, qu’ajuda a la fugida dels vesins cap al nòrd. e l’Estat del nòrd a plan vist l’interès qu’aviá de non pas integrar las populacions novèlas de migrants en transportar lo problèma a costat.

Etiopia, pauc a pauc l’arribada de l’Estat dins las piadas del mercat mondial de l’ago-industria, fabrica despoderats de tèrras. E la casta al poder non sap de quina manièra, non pas respectar aquel castig que lor pòrta riquessa, castica.

Notar tanben qu’es l’intervencion dita occidentala qu’a destrusit Líbia, sortir un dictator (segur), puèi se creèt dos sistèmas politics que son pus aisit de destrusir per l’extremisme politic musulman.

Cal notar atanben que l’Africa del Sud qu’èra supausadament, l’Estat que deviá portar règlas africanas pel continent, es devengut un problèma politic en se-meteis pels pòbles qu’i vívon e que i an pensat una tèrra d’arcuelh per migrant.

Çaquelà la manièra de gerir aquel problèma african, es tanben una variabla politica que mesura aital la capacitat de las societats occidentalas (europeanizadas) de poder suportar los defís que seràn de mai en mai nombroses.

Alara, la solucion simplista es aquela d’Austràlia ?

La creacion de camps sembla a la creacion dels «camps de concentration» de la santa republica francesa, en 1938/39 per «albergar los republicans espanhòls» (dinca las annadas 1950!), dangieroses qu’èran aital considerats, «dangieroses» pel sant sistèma République française. Totparier, cal notar que las politicas europèas per assegurar un avenir economic a las populacions d’Africa (operacion blabla o diplomacia europèa), es un fracàs dels gròsses.

Pauc a pauc sèm tornats al meteis sistèma politic mondial, en respectar pas la democracia, la volontat de democracia, la volontat de plan melhor viure de las resorgas de la tèrra, del parçan, concernit. Lo viure al país es un programa politic que la baissa de las frontièras a abandonat, e qu’al contrari a favorizat la descadença de l’economia mondiala.

Car migrar es devengut la sola resorga d’un sistèma politico-financiaro-capitalista que pensa que las frontièras son un problèma per la vida de las entrepresas, e dons las facilitats dels escambis de capital privat (ara) o public (un còp èra).

Quora lo capital èra d’Estat, la migracion èra organizada per la lei (lo comèrci triangular), e los mòrts èran a la mar granda, o sus las còstas d’America, sus las tèrras panadas als autoctònes dits Indians d’America, e que la gestion èra dels blancs forçats a l’immigracion per regimes europèus dictatorials.

La migracion es un individú o un collectiu a genolh sul cròs de l’identitat personala o/e collectiva, sul «viure al país» que se cridava dins las annadas 1970 en Occitània.

Cristanofobia musulmana: 12 mòrts a mar

L’actualitat pòrta una pròva, e aquò non pòt aver concequéncias politicas ?

I a pas sonque los extremistas que son dangieroses pels Cristians, quitament qui l’amarum de la traversada de la Mar Miègterranèa, los Musulmans devenon dangieroses pels Cristians. Los Musulmans –que podrián pensar en precaucion politica granda e potingar totes los migrants pauc impòrta la religion- son quitament dangieroses pels vesins cristians.

Jà entendi, los crits d’orfèa que me van tractar d’islamofòbes, mas l’afar me sembla pro clara, o alara montada de tota peça pels Cristians de la barca qu’an mancat perdre la vida perqué èran cristians (pòdi pas èstre accusat de vóler matat ni los cristians, ni los musulmans, ni los josius, mas considèri que las religions son un dangièr per l’umanitat, totas las religions). E i aurà benlèu la teoria del complòt que se bastirà dins los gropusculs d’extrèma-esquèrrao d’extrèma-dreita, per non pas entendre Israël (que crida contra los Palestinians de la banda de Gaza), o las reaccions europèas de mantunes cristians quand devon costejar musulmans (faràn pas qu’un grope, per simplisme segur), integristas o pas.

L’informacion arriba de L’Orient Le Jour qu’an la costuma de costejar los musulmans (segur que fan un grope unic), integristas o pas, arriba aviat e en lenga francesa. Me remembrarai una conversacion ambe un curat de l’Institut Catolic de Tolosa, un curat de Liban, sus aquel tèma ; e sabi que dempuèi 7 ans (aquò farà), mon opinion  sul tèma a variat, e l’actualitat ajuda per un cambiament que me fan pensar que lo problèma educatiu dels musulmans (en global, e se vei dins la jovença musulmana), es grèu, e en causa la religion musulmana ensenhada dins las mosquèas.

L’informacion arriba tanben de la RAI, en lenga italiana :

E sembla que l’afar desrenga fòrça los mèdias parisencs que, dins lo concensús de la planpensança costumièra, per exemple l’informacion per non far paur a PEGIDA, es absenta de l’informatiu de ARTE a 19h45, o tanben, lor agrada de far parlar dels actes d’islamofobia, e de las associacions qu’an format aquela jovença que fracassa per educacion de la comunautat musulmana, mas pas a costat de l’actualitat aquela …

Aprèp lo problèma se pausa de quina manièra las frontièras intèrnas a l’Union Europèa auràn pauc a pauc d’èstre gardada ; la guarda de la frontièra ajuda lo Reialme Unit e pausa problèma a Calais ; lo problèma es grèu, un Polonés a matat una pichona filha alara qu’èra supausat èstre interdit de territòri francés.

Los dos afars junts fan paur a diverses nivèls.

- Pauc a pauc, la guèrra contra los musulmans integristas risca de pujar a un autre nivèl social, e l’institut de l’islamofobia se deuriá realament pausar la question de 30 ans de mòllahs mals educats dedins las mosquèas de França.

- Mantunes partits politics per rasons politicians faràn saber qu’aiçò ajuda los lors agumentaris anti-musulmans, e se parla pus ara d’extremisme religiós aquí, mas de causir quí a lo dreit de vida sus aquesta planeta, musulmans o cristians, musulmans o josius, bodistas o cristians, musulmans o bodistas.

- Schengen es un problèma grèu sus la planeta que sèm a suportar ara, ambe las guèrras que se debanan de l’autre costat de la Mar Miègterranèa.

- Lo tractament de l’informacion es devengut un espòrt de combat politic, que los mèdias inocents sul problèma, faràn créisser l’onda de l’òdi e l’asirança contra los musulmans, en practicar una ierarquizacion de l’actualitat en foncion del tipe de musulman, o en foncion de l’actualitat que prejudica pas a la planpensança jornalistica.

- De quina manièra, ni Itàlia, ni Espanha, ni l’Union Europèa son al nivèl politic e securitari per l’onda de migracion qu’arriba del monde arabe en guèrra sancièra ?

Qui gausarà dins l’Union Europèa d’interdire l’arribada de la cristianofobia generalizada dels musulmans recentament immigrats, e fecondar los autres o los convertits, per tornar far la guèrra en Síria, Nòrd-Iraq o Yemen, o Eritrèa, o Sodan, o Líbia ?

Qui gausarà pausar un problèma del contra-ròtle de las frontièras pels Estats europèus que pauc a pauc prenon la via contrària a la convivéncia de l’Euròpa occidentala, fins ara ? Se comprendrà melhor que l’extremisme pujèsse en Ongria, que lo laxisme liberal pausèsse problèma en Polònia, que la migracion dels Ròms, cap a l’Oèst, es fomentada pel racisme romanés, etc.

De quina manièra l’Union Europèa s’arriba pauc a pauc a l’autodestrusicion ?

-°-

Mal-minjar : quí n’a interès fins ara ?

Una polemica se leva dins la gestion dels comèrcis del minjar per l’anciana municipalitat. elonhada de las realitats del comèrci, l’elegida èra sonque questionada quora l’administracion la questionava o quora i aguèt problèma entre la quita administracion municipala e un restaurant. l’elegida èra pron simpatica, mas pas brica una politiciana eficaça per costejar los comerçants, sovent amar d’un sistèma politic que los a pas ajudat dempuèi d’annadas e d’annadas, veire bilhet següent.

Lo problèma d’anuèit pausa realament un fum de questions per la societat occitana modèrna. Legissèm :

Dempuèi  50  annadas i a jamai agut d’acuèlh dels novèls arribats. Res per explicar çò que faguèt la civilizacion occitana de Tolosa, e donc lo seu minjar de qualitat.

Los novèls arribats an degut trapar ambe lo comunautarisme cosinièr una manièra de respondre a la necessitat de saber minjar melhor, segon las nòrmas que la transmission de familha podiá portar, se n’avián volgut gardar. O senon se son inventats un comunautarisme del minjar, e donc del finançament pròpri (car lo sistèma bancari es tanben aquí comunautarista)

Lo minjar occitan es çaquelà un biais de minjar en foncion de l’environament agricòl, e a pas encara trapat la solucion comunautarista per sobreviure dins lo mercat-Estat-nacion foran qu’arriba de París.

Lo fenhant capitalista, lo licentiat de las grandas entrepresas parisencas (IBM, etc.), auràn coma facilitat l’installacion d’un Mac Donald’s. Es aital que lo solelh occitan a imposat l’arribada massiva de Mac Donald’s dins las ciutats occitanas ; la densitat de Mac Donald’s pròva que l’Estat francés a daissat far ; se cal recordar un José Bové qu’atacava una pancarta de Mac Donald’s e que lo resson mediatic es estat pron bèl, mas a pas frenat las installacions, benlèu los menús novèls.

Lo mal-injar dintrava coma una facilitat economica ambe un sistèma de venda pròpi a Mac Donald’s internacional que, pauc a pauc, s’es integrat, e es estat copiat dincals Kebab’s restaurant dins las meteissas ciutats.

Dins aquel afar cosinièr, es lo biais occitan del minjar que s’a degut retirar ; e aiçò a pas cambiat lo biais de foncionar de l’administracion ni del sistèma politic francés en Occitània. E lo sistèma politica a jogat ambe lo clientelisme comunautarista e ambe lo capitalisme mondializat, çò qu’a facilitat de matar la cosina occitana e los establiments qu’an resistat fins ara ; de mai, lo sistèma de las entrepresas elonhat dels fogals de familha a favorizat lo pauc de temps entre 12h e 14h00 per minjar correctament ; ara que las bancas (dempuèi 1995) an arrestat de pensar que la cosina occitana es de bon investir … damora que lo mal-minjar pels desvolopaments dels «restaurants» … Las escòlas d’ostelariá an pas poscut capvirar lo fenomèn, car lo contengut de familha per cosinar occitan es quasiment, coma la lenga occitana, pus transmetuts, per rason sociala, mai tanben perqué las familhas an daissat a l‘escòla la nocion de transmission, e los licèus ostalièrs an a l’entrada handicapats culturals, impossible de formar a tota la civilizacion occitana de la cosina en mens de doás o tres annadas. Dins las escòlas se questiona sonque ara sus la qualitat ontologica del minjar rarament sul biais occitan de cosinar e minjar.

Arriba alara l’afar de la rota d’Espanha, d’un particular que vòl vendre Halal (integrista musulman) e un autre que vòl vendre american en Occitània (integrisme capitalista).

Quí pagarà dins l’afar ? La civilizacion occitana e los Occitans seràn los dos tocats, alara que se sap que lo melhor minjar per la linha corporala humana, per la sentat environamentala, per la vida videnta en Occitània es lo minjar occitan !

-°-

La Glèisa catolica franquista en Espanha

De moment que pendent lo franquisme a degut causir son camp, l’onoreja encara anuèch. Un article dins lo jornal Le Monde o explica ; dins lo meteis jornal remarcarèm que la condamnacion del franquisme pel Parlament de Catalonha a pas agut de resson ; e donc, la sortida teatrala dels «amics de jacobinisme» espanhòl (C’s) e del Partido Popular (membre de PPE al Parlament Europèu) aurà pas agut una linha (ai los articles a posite per los que o vòlon, venguts de El Periódico de Catalunya en lenga catalana). Son los meteisses partits que vesèron los Catalans manifestar per l’unitat d’Espanha lo «dia de la raza», 12-0 de l’annada 2013 e qu’an agut un resson mai o mens grand dins la premsa madrilenca.

Aqueste fenomèn editorial francés es majoritariament degut a la causida editoriala de l’AFP, que selecciona en foncion dels interèsses madrilencs, e non pas dels interesses catalans.

Es una causa regulara en Espanha que se valoriza la glèisa qu’a collaborat ambe lo franquisme. Aital avèm lo camin de la fugida d’una grand personatge de la Glèisa catolica, de l’Opus Deís, Memòria istorica pron interessanta, mas que fabrica torisme espanhòl en Catalonha (!) e aquí cap boicòt es previst pels costats espanhòls. Un article sobre Escrivá de Balaguer acaba la revista istorica Sapiens d’octobre :

Avèm aital eveniments ecclexials qu’arriban a grands moments politics de la «democracia» (aquela que refusa un referèndum pels Catalans), coma per recordar als ciutadans catalans, que la republicana a matat ecclesials, curats o sacerdots (coma díson en catalan), e donc que cal pas èstre independentistas… mas electors del PP o del costat d’Unió, Duran i Lleida, i benlèu de Unitat d’Aran, Paco Boya, per la via segura.

La via segura per Escrivá Balaguer es estada la traversada del Principat de Catalonha cap a Andòrra, lo principat d’Andòrra ambe lo co-princep d’Urgell coma monarc.

Sabi pas se lo metòde subdiminal foncionarà dins una societat tanben qu’es tocada per la coneisséncia d’una utilitat a la talvera per la sobrevida de la nacion catalana, al XXIen sègle. Mas aquel jòc madrilenc e franquista en Catalonha es vist ara un pauc contra l’onda democratica cap a l’independéncia.

-°-

LISTA dels curats assassinats que la Glèisa a pas volgut beatificar perqu’èran contra lo franquisme, pica aquí.

Instrumentalizacions de la (im)migracion

Sempre dins l’Istòria d’Espanha, l’immigracion, necita immigracion per l’economia productiva catalana, es estada instrumentalizada pels poders madrilencs (dinca trapar collaboracionisme catalan dins l’industria locala catalana), poders centralistas pauc productius, mas puslèu rendièrs.

Del meteis biais, los Catalans an agut de suportar de franquistas de cada jorn dins l’immigracion andalosa pendent lo franquisme, sense petar los nèrvis (votar a l’extrèma-dreita nacionalista coma en França) ; l’enjòc franquista èra la destruccion de l’emplec de la lenga catalana dins totes los maines de la societat nacionala catalana ; l’immigracion manipulada per França fonciona parier ambe un Valls al minitèri de l’interior, a l’imatge de Napoleon un bon dictador francés, un traïdor de la republica de Corsega.

A l’arribada de la novèla Generalitat (del Principat de catalonha), res de novèl sul subjecte ; èran los partits nacionalistas espanhòls en Catalonha qu’èran ajudats pels vòts de l’immigracion fomentada pel franquisme, lor agradava fòrça per la «bona» partidocracia binària. Puèi venguèt las politicas de la Generalitat en favor de l’ensenhament generalizat del catalan (aplicacion de la lei 101 quebequesa en Catalonha, lei que Wert combat anuèch), coma la lenga de tota la societat e tanben de l’immigracion novèla (America del Sud majoritariament, mas tanben de Marròc). Avèm anuèch totes los migrants en Catalonha que comprènon melhor los problèmas de Catalonha en Espanha, e que son mai o mens devenguts independentistas. Ara donc aprèp èstre devengut un instrument per espanholizar, la migracion es devenguda un problèma per Espanha, la sampitèrna Espanha que fosquèsse del PP o del PSOE. De faiçon mal-a-dreita, classicament madrilenca, lo servici policial espanhòl s’es atacat al president d’una associacion d’integracion de l’immigracion en Catalonha, coma se l’imperialisme espanhòl acceptava pas aquela integracion catalana…de granda qualitat coma l’ensenhament generalizat del catalan a totas las populacions, sense excepcion, coma al Quebèc. (apondon : Perqué a pas foncionat al Quebèc ?)

Avèm ara un cap d’associacion importanta en Catalonha, integrat e que parla perfaitament catalan, tot en respectar Espanha, puèi castigat per las autoritats espanhòlas importadas de Madrid, en fòrça e recentament [ lo dit Centre Nacional d'Intel·ligència, o supausat] ; aquò’s l’expression modèrna d’una repression centralista e bonapartista espanhòla ; quí ne pòt dobtar, o vòl pas veire.

En capvirar los paradigmes sobre l’immigracion, la nacion catalana a capitat de mostrar realament lo ròtle de l’immigracion devolgut pels imperialistas, Espanhòls o Franceses. Es pas un auccurença politica zèro que l’immigracion de l’Argèria francesa fosquèsse installada, pels pus paures, en Occitània. Es lo modèl franquista d’instrumentalizacion de l’immigracion.

Lo problèma èra occitan, còrse, catalan (nòrd). Corsega a trapat una responsa en 1974, contra los gendarmes de Giscard d’Estaing, Alèria a debutat la construccion del nacionalisme còrse, sense concession politica. Occitans e Catalans an desvolopat responsas diferentas, dins lo camp similar dels Catalans del nòrd avèm los Provençals, Nissarts, Lengadocians-Bais, avèm lo vòt FN o la Ligue du Sud e du Midi, ultra-nacionalistas franceses, es de dire extremizar los qu’an pausat lo problèma en Argèria, dins una desvirament dels grands, bastida sobre l’ignorança occitana.

De l’autre costat, la meteissa ignorança politica farà votar pels nacionalistas franceses qu’an declarat la guèrra, lo socialista François Mitterrand, coma ministre republican de la mantenença de la patz en Argèria qu’es devenguda independenta en 1962.

E de tot biais, dins cap zòna occitana o catalana, los poders de la decentralizacion an pensat que l’arcuèlh République Française èra tòrt e manipulacion politica, jamai. De mai, avián pas l’instrument potent qu’es la Generalitat de Catalunya per arcuelhir dignament e en Occitània las populacions migrantas, pauc impòrta las rasons. La causa es similara –coma un problèma- per las migracions nordencas europèas. Fins ara, aquela idèa es jamai venguda al cap dels elegits de Tolosa que fan una recepcion obligatòria de migrants (5000 per an, per minímum) sense mejan dinerièr suplementari que los dinièrs de los que son jà installats.

Anuèch, sul burèu de la justícia europèa, arriba lo problèma del nacional-expansionisme espanhòl dins lo tèma de la seuna instrumentalizacion contra Catalonha, e lo renversament del paradigme. Que farèm nosautres Occitans per inversar los paradigmes expansionista francés en Occitània ? E al nivèl europèu ? Anuèch sul burèu de l’union Europèa arriba un subjecte, coma non pas instrumentalizar las migracions, necitas (?).

-°-

Comunicat del grope ‘Immigracion’ de l’Assemblèa Nacionala Catalana (en catalan, Assemblea Nacional Catalan) dabans la resolucion d’expulsion ordenada pel CNI, del ciutadan Noureddine Ziani. Gaitata la vídeo, aquí.

-°-

Ròms e Marselha - Lo son [u] s’escriu OU en francés, O en occitan… e alara ?

Lo son [u] s’escriu OU en francés, O en occitan, U en espanhòl e itlaian… alara legirètz d’una autra manièra aquel article que valoriza la manièra fonoca que de pronóncia ROM a Marselha ?

L’article es alara tirat del jornal parisenc Journal du Dimanche e publicat anuèch, anuòch que díson en país provençal d’Occitània. E me sembla èstre mai clar que los comunicats dels partits politics qu’ai recebut, particularament d’EELV.

La populacion qu’a sortit lo camp dels Ròms, son los migrants argerians de Marselha, occitan de vertat de la societat de Masrelha uèi… Se cal recordar que lo camp es estat installat sense o poder legalament tirar, malgrat totas las impossiblitats sanitàrias, sanatàrias que son bonas en majoritat e son costumièras  als barris de Marselha (enfin o pensi).

Cal remarcar tanben qu’es la ciutadanetat qu’a considerat que se caliá prendre en man, e que la polícia es rara dins los barris aqueles. Es per aiçò que son devenguts o assimilats a militants d’extrèma-dreita ? Del FN ? Marselha vòl pas dire FN, çaquelà !

Pertot ont aquesta populacion Ròm passa, daissa en partir, las daissas – o podèm comprebar aquí tanben a Tolosa sul riba de Garona. Pel moment res es estat fait a Tolosa per netejar, vist qu’i a pas un sol vesin… S’espèra segurament qu’ecologicament o naturalament que Garona montèsse netejar ? Garona seriá alara la portuguesa d’una borgesiá tolzana que non vòl prendre en man lo problèma. La ciutadanetat de Marselha o faguèt.

Encara la fòto es fosca (presa sul bòrd de la pista cliclista en passar), vos podètz imaginar perqué Marselha a netejat las daissas dels Ròms.

E alara aprèp la legida de l’article, se cal questionar de qu’es l’emplec de la migracion aquesta, quí un jorn explicarà qu’es la fauta del govèrn de Romania e del seu racisme ontologic que fan las migracions aquestas ? Quí o gausarà escriure, dire, e cridar dins un comunicat, al nivèl europèu ? Quí acceptarà de dire que lo govèrn de Romania es la cara civilizada d’un pòble roman que refusa la populacion minoritària Ròm sul seu supausat «territòri etnic de lenga romana». Lo nacionalisme roman, de netejament etnic, es tanben contra la minoritat ongaresa… Tornèm a las situacions etnicas d’un còp èra, e Romania es de cap manièra natre sus aquel subjecte.

Que pòt far Euròpa sul subjecte ? Que pòt far per evitar als politicians franceses de mandar comunicats estupids sl tèma, e se mostrar realament tal que son, es de dire manipuladors dels problèmas per trabalhar la clientèla electorala, manipular conceptes en los vóler aplicar pels Ròms, al moment que lo pòble occitan, de tota provenéncia (es aiçò lo pòble nòstre), pòble de Marselha n’a pron de las estupiditats europèas a prepaus de las migracions.

Car fòra las migracions forçadas pels racismes nacionalistas romaneses, avèm tanben las migracions «civilizazadas» que son simplament unas causas economicas que son las consequéncias de l’abséncia politicas federalas (bastida la Comission Europèa o la regulacion dels Estat-nacion de l’Union Europèa), e l’incompeténcia europèa de non aver bastiur un sistèma democratic regulat pel Parlament.

Eurasmus es pels joves quadres qu’an decidit Euròpa, l’Union Europèa, los camps de páures son las consequéncias de las politicas d’aquestes quadres politics europèus.

A E I O UUUUUUUUUU !

Pichon viatge en Israël, un Estat democratic e agressiu.

La signaletica d’una autorota :

Se podrà remarcar que la signaletica es en tres grafias e tres lengas. L’Estat es pas mai pichon que dos departaments coma la Gironda e las Lanas, ajuntats. L’Estat francés es incapable de plaçar una signaletica trilingüa sobre la rota entre Euskadi e Bordèu, sense oblidar l’anglés aquò fariá benlèu quatre lengas, entre Estrasborg e Lyon-Marselha, o trilingüa encara entre París, Lille e Gent.

Volètz mai de signaletica, picatz aquí.

Los toristas cristians i pòdon anar sense se perdre, car las mapas d’Israël son disponiblas a la venda, coma las mapas en lenga occitana zo podrián èstre.

Lo partit politic arabo-israëlian es representat a la Knesset ; la Knesset es una assemblèa dicha nationala, ambe un fum de nacionalitat e una sol representativitat israëliana, una ciutadanetat plurinacionala ; donc, picatz aquí per una informacion sobre la Knesset.

Sul site de l’Assemblèa dicha Nacionala israëliana, se podrà constatar qu’es revirat en ebrèu, arabe, anglés… e rus (degut a la fòrta migracion russa dempuèi una detzena d’annadas, mas es pas la sola immigracion uèi i a tanben l’Africa nègra !)
http://www.knesset.gov.il/ Podèm tanben remarcar que la migracion nègra es tanben existenta en fRANÇA dempuèi mai de trenta annadas.

Israël es un Estat plurinacional, de facto. Es un Estat organizat aital, dempuèi la debuta de sa creacion. La resulta politica de las eleccions son benlèu pas çò de melhor per resoldre los problèmas de las nacions d’Israël. La causida de la proporcionala integrala dona de resulta que fan que las aliganças electoralas donan problèmas de gestion de l’Estat.

Sonque al nivèl lingüistic, Israël es un modèl per l’Estat francés.

Es l’Estat lo mai militar de la Mar Nòstra, es un Estat violent coma seriá l’Estat francés se los militants occitans èran estats violents. La violéncia basca, o còrsa, a pas gaire agut de consequéncias sul continent o a París.

Aprèp Israël coma tot autre Estat, mas benlèu uèi ambe mai de problèmas urbans, es un Estat qu’a mestièr d’aumentar lo nombre de lotjaments ; Israël es tocat per l’abséncia de politica urbanistica coma Tolosa que n’a jamai agut.

Aquel subjecte lingüistic en Israël es jamai objecte d’informacion dins cap mèdia francés, sempre orientat sul subjecte.

Las màfias de las pistòlas s’instállan pertot en Euròpa

Èra puslèu costumièr d’aver una ataca de veitura als fuòcs de circulacion a Barcelona ; los mossos d’esquadra son acostumat d’aver la lista seriosa de las etnias o colors de pèls per saber quí es supausat aver fait una ataca ; uèi cal clavar tot per circular en automòbil a Barcelona, car son a panar quitament quora sès a menar lo veïcul. Los que son pas estats dins aquelas causas a Barcelona, pòdon pas comprendre, es susprenent.

Uèi la polícia sembla aver arrestat un Albanés dangierós, segon Interpol. Mas al meteis moment aprenèm ambe France Soir que la màfia georgiana ambe una basa a Niça s’installa en Euròpa occidentala, e donc «en Espanha», la dimension d el’ex-sovietica es la dimension de la punt del continent europèu, quitament mai pichonèl ; aprenèm tanben que The News of the World expleitava las sorgas policiàrias de Scotland Yard e quitament las ajudava de créisser...

L’un e l’autre de las nòtas d’informacion son ligats ?

O es simplament un fenomèn de premsa, la polícia a mestièr de comunicar, e alara aiçò es presentat a la premsa qu’a al meteis temps, pron d’espaci –l’estiu- per integrar l’informacion qu’un autre jorn seriá pas publicada ?

Lo guida de l’Euròpa –continent- criminala es esperada, per melhor entendre lo plan mèdia de la polícia e de las màfias, per melhor entendre los movements economics qu’aiçò fabrica, e benlèu cal un indici per preparar un budgecte de l’estat de l’afar e de l’Estat.

Mas per debutar, coma i a cobèrta suls Francsmaçons en fRANÇA, s’espèra una cobèrta sobre las màfias de la pistòla en Euròpa, per las revistas, Figaro Magazine, Nouvel Obs, L’express, Le Point, Marianne.

S’espèra tanben de veire que l’argent de FRONTEX passèsse a la susvelhença intèrna de la màfia europèa, una especialitat que sabèm exportar totes, e ambe diversas versions (la pistòla n’es una, avèm tanben la sexuala, quitament la financièra).

Es tanben interessant de veire que las màfias an pas cap problèma(s) lingüistic(s) a Barcelona, mens que los estudiants de Tolosa per entendre parlar catalan dins las universitats de Barcelona. Benlèu qu’un Eurasmus de las màfias es pas necita, mas que l’Eurasmus podriá prepausar un estatgi “màfia e lengas” pels estudiants tolzans !

Хороший день !

Brussels : las etapas d’una anglicizacion europenca

Dins mantunas enquèstas se podràn confirmar que l’arribada de las institucions europèas a Brussles aurà consequéncias sobre la francizacion de la ciutat, de la vida juridica, de la vida poltiica, de la vida economica, sonque dins un primièr temps (que d’unes díson urós, los francofonistas).

Las pròbas son donadas, dins un article, recentament establidas per mantunas enquèstas publicadas per La Libre Belgique divendres passat.

M’èri sempre demandat de qu’èran aquestas demandas acceptadas per la numerologia identitària republicana francesa, la responsa es donada per la pròba de Brussels, Brussèllas en occitan. Lo sobtítol de la fòto es «Las placas d’immatriculacion, una aisina estatisdica revelatriça», e podrèm ajustar, una aisian politica per saber de l’emplec de las lengas; las immatriculacions ambe los numèros dels departaments (en França) es una manièra d’aver estadisticas localizadas dins un Estat francés que practica la neteja etnica francesa, es confirmar lo projecte politic francés de netejament identitari francés.

A Brussels, la pròba es donada que pas mai de 7 % dels ciutadans de la vila se díson de lenga neerlandesa e d’identitat flamanda, zo sabèm gràcia a la placa d’immatriculacions, la novèla presentacion.

De mai, se podrà alara pensar que lo percentatge de francofònes es aumentant dinca arribar a 93 % ; e bè, sí, mas siam pas assegurats d’aver sonque francofònes, car mai que tot, los Anglofònes se reconeisson dins lo sistèma francés de dominacion lingüistica en país neerlandés…

Vesèm qu’i a una solidaritat entre las lengas imperialistas, e sobretot los locutors anglofònes de l’Union Europèa, contra las lengas consideradas coma de mendre emplec o mendra utilitat. Se podrà alara fabricar de politica de la diversitat lingüistica, utòpia, se las practicas son aquelas de la destruccion lingüistica dins lo foncionariat europèu ; aurèm sempre problèmas lingüistics; es clarament un problèma d’educacion dins las zònas europèas de lengas imperialistas.

Lo recrutament europèu se farà jamai sense que l’anglés fosquèsse pas prioritat dels sabers lingüistics, aital un locutor germano-italian serà jamai recrutat… quitament se coneis lo rus e lo catalan e lo francés… Lo modèl anglés unic es lo modèl lingüistic francés per un sistèma juridic unic, l’Union Europèa. Podèm benlèu esperar que la Republica federala alemanda zo voldrà pas acceptar.

Aital podrèm melhor comprendre de quina manièra lo problèma neerlandés en Flandras es tanben un projecte politic que concernís totes los territòris de lengas amenaçadas, Occitània, Irlanda, Catalonha, Euskadi, Corsega, Bretanha, Alsàcia, Lorrena, Savòria, Martinica, Goadelopa, Guiana, Kanaki, Polinèsia, mas tanben totas las zònas de lengas mesprezadas en Itàlia, Alemanha federala, Espanha, Portugal, Romània, Polònia, Tchequiá, Slovènia, Slovàquia, Bulgària, Finlàndia, Estònia, Letònia, Lituània, Suèdia…

La rocada es periferica

A Montpelhièr es lo Bordèl que traversa del nòrd al sud, sèm la vila tipica de passatge parisenc ; a Tolosa avèm un periferic de tres vias (supausadas grandas), que sembla èstre l’objecte de sampitèrnes taps de circulacion ; cal dire que lo sistèma de circulacion tolzan a mestièr d’un debat reala e sobretot d’una volontat politica de pensar urbanisme, industria e comèrç, ambe los luòcs de vida, ensemble. A Bordèu es la rocada, es pichonèla se comparam ambe Tolosa, sempre èstre tanben objecte de taps de circulacion, mas lo sistèma de transpòrts collectius sembla melhor pensat e eficaç per demesir los problèmas logistics e collectius.

Mas dins caduna d’aquestas ciutats, amai de Marselha e Niça, avèm lo fenomèn de l’arribada de fòrça populacion nordenca, francesa.L’invasion migranta es del n┌rd, contrariament als discors que podèm entendre al govèrn, a la television, o dins los programas dels partits politics franchimands.

Dementre aiçò, la populacion páura de la vila s’en va lo mai luènh possible del centre ciutat. Aital per agradar a l’economia locala, e agreujar lo problèma lo Conselh General de Garona-Nauta a creat una zòna comerciala de bais còst a Nalhós, en Lauragués prèp de l’autorota. A Nalhós e dins aqueste sud departament lauragués de Garona-Nauta avèm lo fenomèn de la rurbanitat, lo monde urban fabrica zònas de pavilhons (ostal + garatge + pichèl òrt), per albergar mantunes fogals tolzans que trabálhan dedins l’aglomeracion tolzana. Aquò se podrà verificar parier a Niça, Marselha, Nimes, Montpelhièr, Tolosa, Pau, Baiona e Bordèu.

Avèm un fenomèn de classa pichona que, enluòc de viure dins los HLM costumièrs an prepausicions comercialas utilas e interessantas de constructors immobilièrs d’ostals individuals estereotipats. Mas la vida es çò que es, la vida economica se desvaloriza los revenguts, la finença bancària fonciona pus, avèm uèi de mai en mai de familhas en incapacitat de poder pagar aquestes ostals, o quitament encausa d’un divòrse, la familha que dèu partajar las dificulats de l’investiment sobre revenguts demingats.

Avèm aital tot un sistèma urbanistic favorizat pel sistèma politic ; es pietat de veire la quantitat de tèrra agronomicament vitadièra que pòt minjar, agafar. Mas es un fenomèn qu’a debutat dins las annadas 1960, per la construccions de zònas industrialas, puèi de zònas comercialas, puèi de zònas de supermercats, que financèt lo sistèma politic francés, e qu’afavorizèt una pensada economica desligada a las necessitats de la tèrra occitana.

Uèi, d’aquel sistèma politic que n’avèm cap de copable, nimai d’endreit per zo jutjar ; avèm pus cap de memòria militanta, nimai l’administracion, res. Per castigar un sistèma o un politic o l’autre, podèm pus destriar, son totes de castigar.

Que cal far ? La politica liberala es aquela qu’avèm suportat per aiçò bastir.

Se trapa que lo PP en País Valencian a aplicat la meteissa politica e qu’es castigat pel sistèma europèu, sense que realament las causas aguèssen cambiat ; un reportatge de TV3 l’explica sul net. Mas avèm tanben en vídeo sul men blòg una informacion audiovisuala que l’explica tanben per Arcaishon, en Aquitània. Podèm tanben notar las manifestacions occitanas de las debutas de las annadas 1970 sobre la còsta lengadociana, manifestacions qu’an pas gaire limitat lo fenomèn.

Que cal far ? Los terrenhs aital bastits son sense cap de dobte perduts per l’agriultura (veirèm dins l’avenidor çò qu’avèm perduts), puèi se los voliam recuperar, quí n’a las capacitats per tornar apagesiar l’afar ? Los sabers trandicionals son pus transmetuts, e los sabers oficials dels licèus agricòls son per contunhar lo sistèma tal coma es…

Que podèm far per frenar lo sistèma ?

-°-

Lo CTU manipula las informacions per crear conflictes, ex : Iraq

Aquesta imatge farà pas páur apriori, levat se pensam que cal redusir las consomacions individualas e se cal se mesfisar del productivisme, redusir aital las migracions per aver man-d’òbra manipulabla coma en Andalusia per aver fruchas e verduras pel nòrd europèu, ric e poderós. Aqueste imatge farà páur tanben s’es associada a la migracion de las populacions a travèrs de la Miègterranèa, coma a travèrs de l’Arizona… per anar suls mercat-Estat-nacions qu’agrada a las entrepresas e a las finanças mondialistas, coma agradava als nòbles d’abans 1789 d’aver un maine lo mai bèl possible per poder «sobreviure» (ambe taxas o peatges) en companhia del rei a Versailles. Uèi los poders franceses son a Neuilly/Seine, a l’oèst parisenc encara, e an fabricat una casta similara que l’anciana.

Donc i a sempre un mejan d’ajudar a la páur, lo CTU es aquí un bon instrument de propaganda a l’imatge del concept de «Choc de Civilisation» qu’es estat portat pels conservadors americans, e plan acceptat per la dreita francesa, quora legissèm lo jornal militarisme –i a interès de vendre d’armas- Le Figaro. O mantunas linhas vièlhas del Partit Nacionalista Occitan.

La novèla següenta es portada per la CTU, es una fabricacion de la páur politica, causa que podrà ajudar sonque a la retorica FN en França, vièlha retorica que vòl que lo ric acceptèsse lo páure mas sonque coma esclau, dominat, sotmetut, inculte, desalfabitizat levat per la lenga del poderós, del rei o de la casta al poder.

Lo document següent jòga sobre una vièlha páur la natalitat de l’immigracion… coma se las estadisticas podián pas probar lo contrari dins los gropes d’immigrats ancians que la natalitat èra aital describuda, puèi vesèm que la natalitat a baissat dins aquestes gropes, per exemple, los Espanhòls, los Portugueses, los Italians, etc. Puèi l’argument passarà a explicar qu’es una question religiosa, coma se los mocadors de cap èran pas una tradicion occitana dins un regime religiós extremista entre las annadas 1830 e 1930… e que las familhas roerguatas èran pas de granda dimension tanben, e autanplan mal considerada en França (al nòrd de l’Estat francés, que los immigrats africans uèi), es de dire per èstre lo servici de la casta al poder a París.

Uèi la desinformacion de la CTU fonciona atnplan aital dins populacion mal informada e qu’a pas brica de recuolh sobre lor pròpri istòria. Una rason de la destruccion lingüistica francesa es tanben la volontat de frenar la transmission de las informacions sobre un territòri redusit, aquela que tòca un vesinat o una familha. La migracion a tanben un avantatge clar, la transmission se farà mai complicada quora lo territòri del vesinat o de la familha es mai bèl, espandit. Lo nacionalisme d’expansion, coma lo patron, a interès d’aver lo monopòli de l’informacion e de ne jogar coma ne jòga la republicana casta politica al poder.

En 10 annadas Catalonha a integrat mai d’immigrants que tota l’existéncia d’aquel territòri europèu ; perqué ? Perqué i a una politica fòrta per la promocion d el’identitat catalana, e aiçò es acceptable car es una politica coërenta, logica, populara.

Coma fabricar una politica d’aqueste escantilh quora França reconeis pas las lengas e culturas qu’a destrusit, per confondre assimilacion e integracion. Lo camin francés es la falhida per las migracions e lor acceptacion, es ontologic. França es ontologicament un sistèma que pòrta a votar FN en fin de corsa… la corsa a la religion de la securitat, de la superioritat de tot escantilh d’una casata sobre los sotmetuts, los esclaus ; Libertas, Securitas, Justitia, lo paire, lo filh e lo sant esperit … la trilogia es d’inspiracion catolica e integrista, e lo republicanisme franchimand, coma l’explica pron longament Alem Surre-Garcia dins son darrièr libre (2 tòmes a L’Harmattan).

La repression es lo sol instrument qu’un sistèma flac pòt portar. Mas una França fòrta (lo dich projecte de totes los candidats a las eleccions) es pas la solucion, car la basa juridica es tòrta. Es la confusion entre ciutadanetat (lo juridic) e la nacionalitat (l’antropologic) qu’es la causa de tot, se lo juridic èra l’element basica de l’afar, benlèu que los sistèma de l’ofèrta e de la demanda de salariat seriá pas instrumentalizat per un grope de patrons que vòlon servar lo poder dins lo sistèma del mercat-Estat-nacion repressiu e militarista que França es pastada.

Frontex es un projecte francés per L’Union Europèa, es un projecte que foncionarà jamai pel sègle venent. Mas castigar los locutors que parlan pas la lenga del rei es la politica en França, dins lo passat e lo present (Mayotte n’es l’exemple uèi).

Quora se respecta pas los pòbles, un sistèma politic amerita pas de sobreviure. França es aquel sistèma politic qu’amerita pas de sobreviure. Es un proojecte politic conservador. CTU ajuda al projecte, Le Figaro tanben. E sovent Libération o Le Monde ajúdan la casta de foncionari a damorar dins laloras certituds politicas, frança auriá sempre rason universalament e republicanament.

Migrar es ges natural per l'espècia umana.

Uèi ai en man un libre d'en Progreso Marín, que conta una istòria universala, la d'una migracion politica, que conta una migracion forçada, per anotar lo libre vesi pas qu'una anciana cronica que ai difusit sus un ràdio d'Agenés en 2003. Lo libre acaba de sortir en lenga catalana, "La Dolors - una vida per la llibertat", edicions Pagès.

Al sègle tretzen son los catares que an agut d’anar viure sus las « terras incognitas » dels païses ibericas ; son partits car las tropas reialas francesas los an caçats de las tèrras lengadocianas. E … M.Youssef Chaïn prepausèt un filme sus Avarroès, un filosofe d’aquestes temps, « Le destin » comença sus un lenhièr, aiçò es prepausat en lenga francesa a Carcassona, al sègle XIII^en ( lo francés existava pas ) e lo film utiliza çaquelà la lenga maura [1] desapareguda dins la fin del filme ; mas, lo filme es subvencionat pel ministèri de la cultura e de la francofonia, donc, dèu èstre politicament vertat ? Mas sociolingüisticament realament faus. Los registres de l’inquisicion catolica o explícan clarament : la lenga dels catares es l’occitan (ben segur d’aquestes tempses la lenga se sonava pas vital).

Sus las còstas miègterrencas, los catares son estats la populacion de basa pel pòble catalan. Dins al sègle XV^en la lenga literara catalana, èra dita « llemosina », del nom de la normalitat lingüistica establida pels Ducs d’Aquitània, entre 950 e 1050 a l’abadiá de Lemotges [2]. Dins lo Diccionari de la Llengua Catalana se podrà legir a la linha, Llemosi : Dialecte de l’occità, e antic nom de la llengua catalana.

A partit de 1714, los catares devenguts bons catolics conquestadors, e « catalans de soca », an agut de suportar la vision de monde del pòble castelhan, dich español uèi en França, conquestador tanben ; el aurà forabandit los lors dreits de pòble, puèi a fòrabandit lo pòble josiu ; aqueste pòble catalan de religion josiva es partit en Argèria, o en Turquia ( los avèm entendut parlar a la television pels atemptats recents d’Istanbol ).

Dins la revista Enbata de Baiona, Jean-Louis Davant escriu una Iritzia o tribuna liura ; es en en lenga francesa : « Cependant les rois de Castille se sont acharnés jusqu’au bout contre cette majorité musulmane [3], ils l’ont réduite progressivement à l’état de minorité, enfin ils ont tenu à porter le coup de grâce au petit royaume de Grenade qui avait cessé depuis longtemps d’être gênant pour eux ; et pour mieux asseoir leur pensée unique, ils ont expulsés de la péninsule nombre de musulmans. De la même manière ils ont grignoté le royaume chrétien de Navarre [4] , pour conquérir finalement ce qui en restait. / Ensuite l’ennemi intérieur fut le juif : il devait choisir entre l’exil et la conversion au catholicisme. S’il était mal converti, la Santa Inquisición l’envoyait au bûcher…… [[5]] … Aujourd’hui, à l’issue des guerres carlistes et de celle de 1936, le juif de l’Espagne est le Basque, persécuté dans sa langue, sa culture, ses libertés individuelles et collectives. »

Aquesta mescla de religion en Occitània e Catalonha es estada sempre la règla, a Montpelhièr, tres religions monoteïstas co-vivián : cristians, josius e musulmans, coma en mantunes païses catalans ; la tolerància es causa occitana e catalana. Es l’arribada dels pòbles [6] dominators que an destrusit lo balanç. Es pas un astre se lo protestantisme es nascut en Occitània.

La populacion europenca d’Argèria [7] es estada faita d’un aglomerat de populacions forabandidas d’Euròpa : Bandits alsacians o franceses, occitans que cridávan misèria e avián de causir entre París o l’Argèria per aver de trabalh, josius del Reialme catolic de Castilha, etc. Pels catalans, la migracion cap a l’Argèria èra pro aisida, e benlèu naturala, car las conquèstas de Malhòrca e Eivissa avián permetut d’establir ligams ambe Bogia, e las rotas comercialas catalanas son estadas pro miègterranencas pendent dos sègles ( de 1400 a 1500 ).

Lo comerçi es estat la riquessa per Occitània e Catalonha, levat a la barradura de las frontièras, devengudas « frontières naturelles », establidas pels poders franceses e espanhòls o castelhans.

En Catalonha, l’arribada d’autres occitans se nòta tanben entre 1553 e 1717 ; caldrà notar que son los tempses de las migracions occitanas cap a Suïssa, Païses Basses, Alemanha, Anglatèrra, e tanben Caraïbas en nom del Rei de França. Son los elèits – mai que mai protestants – que son estats obligats de partir del país nòstre, Occitània ; l’ « Altes d’Historia de Catalunya » explica pro ben, ambe mapas, aquestas migracions, originàrias del Comengés, de Coserans, de Bigorra, del Pais de Pàmias e de Rius, d’Aush e de Condom, d’Agenés, del Pais Lombers, del Carcin, d’Albigés, de Roergue, d’Auvernha e de Lemosin – la partida paura d’Occitània, mas pas sonque car son tanben partits de Bordèu e Tolosa. Aquestas donadas cartograficas son establidas ambe los registres declaratius matrimonials de Catalonha, donadas, pas destrusidas per la revolucion francesa car escritas en país foran.

Lo temps passa, « una ora de temps e sègles passats »… es lo títol d’un programa de ràdio [8] en Agenés.

Puèi, en 1962, d’Argèria los migrants occitans e catalans ( cristians o josius ) son tornats mai franceses que los franceses ; es una aplicacion reala de la vertadièra eficacetat del nacionalisme francés, nacionalisme d’expansion, que es mai que nacionalisme car es de conquèsta : es un imperialisme, que l’ideologia organizatritz es lo bonapartisme : « La république française est une et indivisible », coma l’Espanha catolica e franquista. M.Juppé explica que la creacion de l’UMP es faita sul modèl del PP, partit espanhòl e post-franquista, eiretièr de la politica ultra-catolica dels reis castelhans. M.Chirac sosten M.Aznar sonque per sa politica en Euskadi, país fortament catolic çaquelà ; èra a Carcassona aquesta annada 2003 e donc lo sosten se faguèt en francés, lenga una e indivisibla de la pensada politica francesa ; Las tropas espanhòlas son dintradas doás vagadas en Euskadi : - ambe las tropas franquistas ( una pensada serà aiçí pel massacre alemand de Guernika ) e – ambe lo govèrn PP de Madrid en 2003, pendent que se parlejava a Carcassona dins d’encontres franco-espanhòls ( sus l’esquina de quí ? La joventut basca).

Dins una novèla « l’ora de partir » Sergi Javaloyes contava la seuna migracion d’Argèria al Bearn, dins las annadas seissantas ; en contacte ambe la reala populacion de Gasconha, la populacion d’en bas, Sergi Javaloyes aprendrà l’occitan, en l’entendre pro ben per n’èstre uèi un grand escrivan d’Aquitània ; dins, « Pasaia [9] » Sergi Javaloyes escriguèt novèlas ; unas d’aquestas se sona « L’istoria deu sovier », l’istoria d’un sovenir « bearnés de uèi » : « Darrèr, qu’as Sidi, e acerà, en ivèrn que nèva ! » ce m’avè dit lo pair. / La nèu aquo quèra quauquarren de meravilhós, per’mor que’m semblava la fin de las fins, qu’ei a díser lo mistèri sancèr deu monde hred deus pais deu Nord. / De l’auta part, penuda sus la sèrra, la glèisa blanca, shens campanas, deu patronatge deus Salisians, qu’apitavan las soás parets blancas qui’s destacavan deu vilatge aperat nègre. Qu’èra lo quartier deus Arabes. En Aquesths temps, n’avi pas comprès totun lo naniqueïsme d’aquera manipulacion lingüistica. Lo blanc taus bons, lo negre taus autes … »

Recentament, ai entendut una emission religiosa, sus Radio 4, que faguèt parlar un coble « pè-nègre », o ancians europèus de l’Argèria « francesa »; èran pro vièlhs, nascuts en Argèria entre 1939 e 1945 ; lor familha venián d’Ardècha … e la productritz parlava de monde « vertadièrament franceses »… Vos conselhi d’anar veire la toponimia d’Ardècha, e podrètz verificar qu’es bravament occitana. Un costat de la parelha èra dit « espanhòl » … o josiu catalan ?

La fauta de coneisséncia mata los pòbles e l’istòria de las loras migracions, e donc, de las rasons d’aquestas migracions, e d’una pensada sus aquestas migracions ; l’ignorància mata e bastís las fòbias, o los vòts extrèmes.

Pels pòbles sedentaris, los etnològues explícan que i a pas cap migracions que siaguèssen pas migracions politicas : es de la macro-istòria [10], istòria faita de l’acumulacion de l’istòria de cada familha, o de cada collectivitat umana, sempre dominada.

Dins lo debut del libre de « Histoire du peuple basque » de Jean-Louis Davant escriu, en dos mila tres : « L’historien doit constamment se défier de son idéologie et aussi de celle des autres. L’histoire des basques en particulier est grevée de mythes de signes contraires. D’une part, il y a ceux qui nient carrément sa réalité même : « Le Pays Basque, Monsieur, ça n’existe pas » ( le préfet Doueil [11] en Janvier 1965 ) … Il n’y a pas de peuple basque … etc, etc … De l’autre, il y a la croyance que le Pays Basque a toujours existé comme entité souveraine, qui serait restée indépendante à l’époque romaine, etc … Il est vrai que ni les uns, ni les autres ne connaissent tant soit peu l’histoire. Mais l’historien subit l’influence de l’opinion publique et il doit faire l’effort constamment pour se libérer des préjugés ambiants. »

Los mites istorics son sovent melhors orquestrats per las nacions dominantas [12] que per las nacions dominadas [13] ; nostra libertat nacionala passarà per una melhora coneisséncia istorica d’Occitània e de sas migracions ( las seunas esséncias donarà mantunas responsas a la pensada universala occitana ).

Lo grope catalan, de València, Al Tall debuta la mesa sus la taula de la discutida aquesta, e canta la longa maucompreneson catalana a prepaus del reglament politic francés en Argèria ; vos prepausi d’escotar aquesta cançon … Pas un mèdia francés aurà tractat lo subjècte de las migracions dels europèus d’Argèria d’aquesta manièra, es aital que se podrà assegurar que los jornalistas franceses an una vision nacionalista de l’istòria dels pòbles dominats : an perduts e alavètz fasèm coma lo ganhant prènon la seuna « vertat » coma basa de la pensada e de lor questionament.

Escotatz Al Tall prènon d’autres camins, benlèu per bastir una vertadièra istòria europenca.

22 de novembre de 2003, per Ràdio Espoir.

---

[1] Reialme de Taifes

[2] Demandatz los actes del collòqui organizat per M.Robert Lafont e lo CR de Lemosin, en junh 1999 me sembla.

[3] Los maures o moros pels espanhòls, que a encara una connotacion racista en dos mila tres.

[4] Reialme occitan, de lenga basca – los fors – fuerzos en espanhòl - de Navarra èran las leis dels estats occitans dels Pirinèus.

[5] Mandar a la cremacion, coma del temps del catarisme e dels franceses que arribávan en Occitània.

[6] Subretot de las loras armadas…

[7] Es pas sonque en Argèria que la populacion europenca s’installèt ; cal recordar que an bastit l’Estat d’Apartheid d’Africa del Sud … e i aviá d’occitans dins la còlha ; l’oblit podrà aver consequéncias politicas terriblas.

[8] www.radio-espoir.com

[9] edicions reclams

[10] macro-istòria, coma existís la macro-economia. Es pas l’istòria dels capoliers dels Estats.

[11] Doueil, nom gascon de familha ; coma que los occitans pòdon èstre tanben dels bons collaborators dels colonialistas franceses.

[12] Imperialistas.

[13] Sotmetudas.

Mots clés Technorati : Migracion, Migració, Migration, politique, Politica, economia, economie, Espanha, France, França, Occitània, Occitanie, Vida, La Dolors, La Dolores, Republicans, Republicains.