Cercatz l'incompeténcia, trobatz France 3 Tolosa o Montpelhièr

Quand se parla dels programas occitans de fRance 3, sembla èstre lo cap desconegut dels programas per fRance 3, mas son programets que sobrevívon dins la mediocritat generala dels burèus vesins e dels programas locals en general, que sovent dubrísson pas las pòrtas dels « occitans » (es aital que son nommat los jornalistas de lenga occitana de fRance 3)... benlèu per paur de contaminacion ideologica o per apréner quicòm que gastariá lo grand nivèl de mediocritat de fRance 3.

Fau notar que la concurréncia serà bona, vist que TV Sud qu'arriba a Tolosa, jà sap escriure CALANDRETA, lor aurà pas calgut 20 ans per o saber pas escriure coma a fRance 3 !

Fau notar que de manifestacion per Calandreta, n'i aguèt a Agen e Pau, e benlèu endacòm mai, mas lo reglament (segur) de la redaccion de Tolosa, dèu imposar lo localisme de la redaccion sul tèma ! 

Quina pietat d'aver una redaccion tolzana e montpelhierenca de fRance 3 talament mediòcra ! 

Un jorn benlèu los elegits del Conselh Regional auràn l'idèa d'una televisxion en lenga occitana, e alara finançarà sancièr (al mens per 4 ans) aquel programa ; e soi segur que se farà sus TV SUD, melhor que fRance 3 (per ajudar la mediocritat ?).

France 3 : dintrada en manòbra conservatriça

La televison d'Estat coneis la manòbra. La television de l'Estat francés es la mai granda netejaira lingüistica que l'Estat francés aguèsse jamai inventat, dempuèi 1950 (anatz gaitar los arquius audiovisuals per entendre aiçò); es pensada a París, per saber l'actualitat estranha de las regions sotmetudas, l'informacion puja en format d'Estat e egalitari (lenga unica) e la television d'Estat neteja per donar a totes los qu'ameritan de la recebre (es la vision cristiana  de l'informacion); es lo centralisme de la pensada parisenca que pensa la television d'Estat; e per aiçò far, la television d'Estat li fau documents filmats, TOTES en francés (modèl academic francés dins un parçan regional que los accent e la lenga èra sovent majoritària de 1950 dinca 1970), e aiçò dempuèi sa creacion. I aguèt plan segur, aprèp protestacions leugièr (>creacion d'un fenetron per compassion e d'antenas localas, far plaser als elegits que gaita pas pron ont va l'argent), mas la pensada es del meteis biais e alara es una pensada conservatriça del sistèma regionalista d'expansion parisenca.

Téner l'informacion e sa gestion es la basa del poder jacobin, en matièra de television totparier coma en matièra de ràdio (France Bleu Toulouse per exemple) o per l'ensenhament dit public ; los elegits locals o sábon que fan de las piadas e de las mans per aver aquelas antenas de la manipulacion decentralizada, e puèi ne son content ; car son passat a la television ! Pietadoses elegits e pietadosas elegidas, e enganat public que se li ensenha pas gaire coma destriar als manòbra modèl pravda sovietica.

France Télévisions, coma los anjòls de la TV d'Estat decentralizada, farga lo netejament de la pensada ambe una arma potenta la lenga (sense respectar realament la Carta signada al prèp del CSA, CSA que contra-ròtle res sul tèma), e lo sistèma de la aparéncia televisuala fabrica plan dins aquel sens del voide de contengut que France Télévisions explica coma regional o quitament separatista.

Coma Provence es popular pertot al monde, es pas l'oficial PACA que causiràn per France 3 a Marselha/Marsiha. Pas mai, an pas causit Prouvenço o Provença, ni França 3 Provença o Franço 3 Prouvenço ... l'an causit en francés, normal ? En Bretanha o fan en breton, en Corsega en lenga còrsa. Occitània es plan pron grand e donc un dangièr lingüistic pel nacionalisme francés, France 3 aplica aquel dangièr e cantoniza la lenga en fenestrons d'usanças comunautaristas, tot en donar als productors l'incapacitat de desvolopament e d'adreiça a una mai granda audiéncia.

Avètz remarcat que France Televisions a creat antena de television per la TNT-TDT, mas totas son installadas a Paris, sempre Paris (totas las competéncias son en region, mas ignorada, es un acte politic grand), pas una a Marselha, Lyon, Bordèu, Estrasborg, Perpinyà o quitament TOLOSA ! 

Dins lo conservatisme television regionalista parisenc en region occitana, avèm lo cas especial de la creacion de la region Occitania, nom oficialament votat e que digun emplega, o fau oblidat tanben ? Occitanie es lo nom del regionalisme parisenc e lingüistic que s'imposa per .... compassion per Tolosa, Montpelhièr o Rodés. 

E lo nom es imposat quasiment pertot en Occitania, pertot se vei, levat sus France 3 Tolosa e Montpelhièr que sembla regretar las ancianas regions administrativas quand fan pas d'errors geograficas dins la granda tradicion de l'ignorança jornalistica francesa. E quand se parla d'independéncia del jornalisme de France 3 Tolosa, fau notar una comparason : L'Estivada 2014 seguit per France 3 Viure al País, comunautarisme, L'Estivada dels elegits de Rodés en 2017, desplaçament de tot un ensemble de camions e una equipa de la redaccion tolzana per far un directe en 2017... lo cònsol de Rodés dona pas la linha de France 3, mas ajuda a desplaçar los camions de France 3 ; es un biais de rendre omenatge al voide del contengut de L'Estivada 2017. France 3 fonciona ambe lo elegits prèp del poder e sobretot se son jacobins.

E lo conservatisme, vist la muditat dels elegits e quitament un biais d'ajuda a la pensada dels jornalistas de France 3, se farga tanben en provocacion ; France 3 sap far aiçò tanben:

France 3 Montpelhièr o Tolosa sábon pas las vilas de la Catalonha del nòrd, nimai los noms istorics de Conflent, Cerdanha/Cerdanya, o Rosselhó/Rosselló ; l'ignorança es granda en geografia en çò de France 3 ; es causas dels estagiaris ? Benlèu alara lo problèma arriba de las escòlas francesas en Occitània, que 'lensnehament de l'istòria e de la geografia sembla pas èstre granda invencion universala de las santas escòlas de jornalisme, e plan abans segur.

Puèi se lo conservatisme de France 3 èra simplament una fauta de delegacion a la basa, o simplament un capolièr decidís tot e se lo capolièr es ignorant, car installat en plaça per sas capacitats politicas del plega-esquina puslèu que dins sas capacitats de saber sus la region dita, sèm plan dins un sistèma de francizacion per l'ignorança del terrenh, es France 3.

Quand las reformas de la televison d'Estat fan cambiar de nom, passèm de FR3 a France 3, e se cambia de lògo per far illusion, alara que lo contengut del recrutament es similar, e las ignoranças totoparier.

Quand un deputat questiona dedins l'Assemblée dita Nationale, sul pic la manipulacion administrativa e centralizada (coma l'Éducation dita Nationale) contunha en matièra d'emplec lingüistic e los elegits son pron plan content d'èstre lo relais, car passaràn segur aprèp a la television, e donc « seràn presents sul terrenh » ; France 3 es utila mas perqué far ?

E o contunharai d'escriure un documentari de France 3 vomís sempre la pensada parisenca, i a pas cap fenèstra duberta auna autra pensada (quitament sul tèma de las corsas comarguesa/landesa e/o la corrída) ; fau comparar ambe ARTE TV per entendre l'engana de France 3 ; se trapa que ARTE TV se decidís a Estrasborg e per jornalistas europèus, alemands tanben.

_°_

A Tolosa se valoriza politicament la bandièra francesa de moment qu'es esportiva e al meteis temps que transfòrma estadis de fótbol en jardin d'agrement ... e un piulet o twitt per 15 minutas pel cònsol per indicar sa politica d'espòrt « qu'es magnifica », coma per las escòlas que s'i ensenhament pas sense que lo francés (confusion entre alfabetizacion e francizacion, normal non ?). E France 3 difusa sense un mendre uèlh critic, un debat difusat als oraris que totes sabèm que Paris monopoliza la « pensada » televisuala.

« Niça la bèla » se transfòrma en pichona ...

Podèm pensar que lo « pòble de Niça » es capable d'entendre l'ipocrisia francesa qu'i a dins aquela commemoracion ; fau tanben autanplan de militars que lo jorn del referèndum de 1860 a la pòrta de las aulas de l'escrutin, escrutin que fRança donèt ambe l'unic butletin, per dire OUI, mercés a Napoleon III per l'annexion militara de la Comtea de Niça.

« Niça la bèla » se transfòrma en « Niça la pichona », supausadament polida, « belle » en francés segn los ignorents mèdias franceses, aprèp una lectura a mantunas votzes sonque de la literatura francesa, d'actors pensionats de la vida culturala francesa. Cultura d'importacion a Niça, o fau tornar dire ? L'an passat segur qu'un ciutadan es mòrt sus la passejada, mas segur tanben que mantunes devián parlar nissart tanben. Lo regime politic francés installat a Niça s'en trufa grandament.

E aquel arbre que simboliza segurament lo biais del Christian Estrosi de destrusir la valada ortalièra que donava a manjar a la capitala de la Comtèa de Niça ?

Pietadós, fau anar polluar l'Himalaya per gardar la memòria d'un atemptat ?

Mas ai plan notat, « Nissa » es prononciat sonque dins un tèxte en francés d'un vièlh actor de la cultura europèa. 

Es pietadós de veire aquela incultura fargada per las autoritats francesas de Niça, es segurament per aiçò que l'immigrat tunisian a restacat Niça, sonque a fRança...e son imperialisme.

1860, l'annexion de Niça ambe un referèndum que Putin ne farà la còpia per Crimèa, al XXIen sègle, sembla una causa que las autoritats de Niça, actualas, aguèssen volontariament oblidat e organizat l'oblidança patriotica francesa.

Fau dire al monde de Niça, que « Niça la bèla » en traduccion francesa es « Nice la grande » ; dins l'ensemble de la lenga d'Òc, coma Frederic Mistral l'auriá escrit, lo bèl mont, es un mont grand que marca lo païsatge, a Tolosa entre la val de Garona (qu'arriba d'Aran, Varossa e Comenge) e la val de l'Èrs qu'arriba de la Comtèa de Fois. Es per aquela rason que los emetedors de ràdios e telefònes mòbils i son pincats sobre, perqué lo mont es bèl ; la traduccion francesa es pietadosa -coma sempre- jolimont !

Fau plan tres presidents de la republica imperialista francesa per donar la commemoracion d'una sotmission al regime imperialista republican francés ; las televisions francesas an oblidat d'indicar que lo Princep de Mónegue èra tanben present... Es l'Estat vesin que Charles De Gaule a pas annexat !

En Occitània sabèm escriure la lenga imperialista

Coma qué parlar l'occitana frena pas per saber coma se fabrica plan la lenga imperialista.... s'ortografirà fòrt plan las decas politics dels imperialistas franceses per castigar melhor l'occitana. L'Edicte de Villers-Cotterêts exosta tanben dins los mèdias oficial del jacobinisme, lo grope France Télévision, 2, 3, 4, 5, Gulli, France Ô, etc.

La television decentraliuzada "France 3 Midi-Py @France3MidiPy" publica : « L'Occitanie, vice-champion de France de l'orthographe » ; qui gausa escriure qu'aquò auriá degut èstre en lenga occitana tanben sul site oficial de France 3 ?
 

L'article sona ... coma una volontat de rassegurar los Franchimands qu'an paur d'aver locutors o lucutriças en occitan que sapièssen pas la lenga imperialista, la lenga del rei-president, la lenga de l'edicte de Villers-Cotterêts (mas que damora d'actualitat, el).

Dins las annadas cinquanta, quand lo nombre de locutors èra encara maxímal, l'ORTF regionala fasiá sonque reportatge en francés, e los animators èran sonque de lenga francesa (los arquius tanben donc), segur qu'èra « per evitar de valorizar la lenga dels païsans », aprèp las manifestacions per la television en occitan, dins las annadas 1970/80/90, France Régions 3 puis France Télévision 3, an donat -per compassion- trenta minutas «d'occitan a l'atena » a la setmana (!) ( en respectar pas la charta qu'ela-meteissa a establit per apatzimar los elegits pauc curioses - n'i a fòrça de temps en temps), ont la lenga ortografiada occitana es aital limitada al recanton dels militants. L'objectiu de la television oficiala francesa èra plan far crevar la lenga occitana ; l'objectiu es pas acabat.

Alara quand France 3 Midi-Pyrénées (region qu'exista pus) dona un piulet per explicar que sèm en Occitània, fòrt en ortografia de lenga imperialista, l'article me sona mal a la vista.

S'espèra per France 3 Occitanie, la traduccion del site oficial en lengas occitana e catalana ... per mostrar qu'an realament cambiat sul tèma ; e lo tèma es : l'occitan es pas una lenga regionala, ni la lenga d'una comunautat, mas la lenga de totes los ciutadans, e fau aital plan l'ortografiar, rendre vesedoira, coma la lenga dels Parisencs. La matriça se dèu cambiar, e a Tolosa, Montpelhièr, Bordèu, Pau, Peirigüers, Lemòtges, Clarmont-d-Auvernhe, Niça e Ais-Marselha devon preparar la visualizacion de l'occitan sul site OFICIAL de France Télévision decentralizada, dita FranceTv3.

Ieu soi content que totas las lengas fosquèssen plan ortografiada , la meuna en Occitània, e la lenga del vesin imperialista del nòrd tanben... mas coma la lenga catalana al Sud d'Occitània (region administrativa francesa) o catalan de l'autre latz dels Pirinèus. M'interessa tanben d'aver plan ortografiat lo breton, l'alsacian, lo savosian, lo còrse, lo picard e lo neerlandés, las lengas d'oltra-mar, lo basco .... e la lenga dels Parisencs tanben, quitament quand ne fan una lenga afidada a l'imperialisme londonian.

 

TF1, catastròfa industriala audiovisuala

TF1, Television Francesa una per primièra catastròfa industriala audiovisuala francesa.

D’una catastròfa en Argentina, per una produccion audiovisuala, de qué ne podèm donar coma conclusion ? Se critica fòrça TF1, sovent, e sempre aumenta lo nombre de tele-espectators ! Se critica fòrça lo FN, e se vòta sempre de mai en mai per el. Quin es lo problèma ? Senon aquel pòble de monardalhas que son a criticar fòrça mas que ne tíran pas las consequéncias politicas.

La Téléréalité deuriá èstre interdita a la television francesa. S’espèra encara una television occitana de vertat.

TF1 es la television que capta lo maxímum d’audiéncia a l’Estat francés ; es un element de la politica industriala audiovisuala francesa que se concentra en dos elements : – la fauta d’idèas originalas per la produccion e – la concentracion parisenca. L’un dels fenomèns es plan segur ligat a l’autre… qual arriba primièr ?

E quora d’unes sábon pas de qu’es aquela concentracion de la produccion industriala francesa, i a una mapa de la fiscalitat francesa que rensenha plan sul problèma :

Quora se gaita ARTE-TV, que la direccion es a Estrasborg, non podèm veire que l’imaginacion es mai granda qu’a France 5, o quitament TF1, o W9-M6, etc. Tot parier per l’informacion val melhor gaitar EuroNews qu’es a Lyon que non pas las cadenas francesas e parisencas.

E cada reforma televisuala francesa fabrica pas productors regionals de television, nimai una informacion locala-francesa e internacionala pensada en region “decentralizada”, mas tota las reforma an programat una eliminacion de la creacion que se vòl regionala ; la cauma o grèva recenta a France 3 contra France 2 ne dona un exemple confirmatiu.

Lo CSA es un grèu problèma sul sicut. Quí critica lo CSA quora refusa una reala television regionala de difusar ont vòl ?

La fauta d’imaginacion fabrica la Téléréalité dins las pampas del monde argentin, del grand Sud, donc. Los que gaitan TF1 fabrícan aquela fauta d’imaginacion. Donc son mai o mens los responsables de la mòrt dels esportius franceses dins un accident d’elicòpter en Argentina.

Lo tractament de l’informacion pels mèdias parisencs díson plan tanben de quina manièra se mespreza los Argentins mòrts dins aquel accident.

-°-

Los afidats televisuals franceses son sovent passats pel motle militarista abans de dintrar a la television… Es grandament pietadós per la creativitat audiovisuala francesa e la libertat d’aver mèdias en lenga occitana.

La mapa del “Tour de France” es publica

Per simplificar, 2015, serà lo torn de l’Isla de França, en una jornada, e una annexa en Wallonia. Per las autras jornadas, serà lo torn en Païses Baisses, Flandras, Picardia, Normandia, Bretanha, Occitània (la mai tocada per l’afar) e Savòia al final.

Lo “Tour de France” es plan una marca comerciala colonialista, emplega las regions de dominacion parisenca per far pagar l’afar e engraissar un grope de premsa, regionalista parisenc.

E podètz èstre segur que lo nacionalisme francés s’exprimarà sus las cadenas d’Estat de television, France2 e France3 farà lo maxímum per l’exprimir de las ignoranças antropologicas de las regions o províncias que van traversar.

La TV occitana s’espèra encara, los cans …

La TV occitana s’espèra encara, los cans … l’auràn lèu.

La mediòcra TV que lo sistèma politic francés a pondut per Internet e que se vòl occitana, es pas la responsa qu’esperaviam ; o díson totes qu’an gausat gaitar aquesta pauretat televisuala. E los mejans dinerièrs publics fan pas l’imaginacion que cal per desvolopar un projecte aital. La manièra que lo menaire del projecte es estat causit, non cambiarà pas l’aument de l’imaginacion per aquel programa Internet de TV.

Donc, los cans seràn mai considerats que tot locutor occitan, breton, alsacian, savosian, catalan, basco, per la television d’Estat que mantunes li pagan encara la redevença. Sus France Ô, es lo creòl que fauta una tenguda televisuala reala. La republica pensa francés melhor pels cans que pels locutors de lengas en dangièr, segon l’UNESCO.

Per concludir, caldrà benlèu crear un sistèma public de television que fosquèsse pas «France Télévision» (television nacionalista per esséncia), al modèl de ARTE-TV a Estrasborg, per l’aver aquel canal public qu’emplegarà las lengas de França.

La Seria, objecte occitan e audiovisual

La Seria es un objecte occitan, audiovisual novèl per l’expression culturala occitana. Son en cerca de finançament per desvolopar un projecte de cort-metratge en seria e en lenga occitana. Serà donc una primièra per l’audiovisual en lenga occitana.

Traparètz l’entrevista sus SoundCloud.

Dona una idèa del projecte en 12 minutas, es cort, mas vos indicarà sobretot qu’an mestièr d’ajuda de co-finançament per aquela seria audiovisuala en lenga occitana. Lo finançament serà tanben ajudat per una co-produccion per una television europèa ; espèran la trapar per l’espaci de difusion lo mai grand, a la dimension d’Occitània.

Podètz trapar tanben una idèa audiovisuala del projecte.

La TV es un grand finestron sociologic

Gaiti rarament la television, sovent a l’ostal de familha ; donc aquel divendres ai gaitat la publicitat, perqué es un concentrat de clichés sociologics …. recentament un professor catalan explicava lo centralisme espanhòl fàcia al centralisme francés, e prenguètz la placa d’immatriculacion aznariana, espanhòla, fàcia a las placas d’immatruculacions sarkozistas ; totes son estadas novèlas de lor tempses.

Alara divendres ai gaitat las claras placas d’immatriculacion dels veïculs polits en preséncias dins las publicitats francesas :

Los dos veïculs son a la campanha (una vision de l’ecologia, e una anticipacion, caldrà anara al campèstre ambe aquel tipe de veïcul al petròli e aver un autre veïcul electric en vila ?), contrariament a SEAT que nos prepausa una fantasmagorica passejada en vila, al modèl ancian del productivisme industrial automobilistic.

Lo veïcul alemand a la placa alemanda, e l’eslògan de la marca es en lenga alemanda, Das Auto, Wir Leben Auto, o quicòm aital (aquí avèm BMW, mas Open èra del meteis escantilh). Mas abans la fin de decembre 2013, la publicitat prononciava l’eslogan en lenga alemanda, ara pus. Benlèu que las aurelhas an siulat.

La placa donc es damorada alemanda.

La placa de l’immatriculacion Peugeot, marca franco-chinesa, es …. del non endreit francés ; un còp èra se podiá èstre de 75, 78 o autra numerologia parisenca ; ara, o es pus, es silenciós coma las placas de l’arnaristan vesin, lo Grand Sud de Tolosa. Las marcas francesas fabricada al nòrd de l’Estat an pauc de mejan de pensar qu’un eslògan podriá èstre en occitan, dins lo campèstre occitan… los Occitans son clients del mercat-Estat-nacion automobilistica francés, e res qu’aiçò.

La television es un grand finestron sociologic, e quora la television es en lenga occitana la fotografia es pas brilhenta, e sabi pas s’es lo supòrt o la populacion qu’a perdut sa lenga malgrat totes los fantasmes lingüistics portats per las universitats occitanas de letras occitanas.

Classas immersivas pel numeric a París

Lo sistèma de l’Éducation dita Nationale refusa, ambe l’ajuda dels coorporatismes (professors e administracion), las classas per immersion lingüistica. Es un biais coma un autre de refusar l’ensenhament normal, une formacion pels professors, e de futur de las lengas, e principalament l’ensenhament en lengas ditas regionalas ; totes los mejans son bons per refusar lo sistèma que garantís un succès pedagogic per las lengas e una bona politica per las lengas.

Mas quina susprèsa al vrespe quora ai legit l’ecran de M6, per presentar una classa numerica, dita classa … immersiva (marcat sul tabeu blanc, preste per èstre emplegat per recebre un supòrt ecran numeric tanben).

Aquò se debana dins l’Iscla de França, donc se comprèni plan las classa immersiva per las lengas refusada en regions occitanas, es una causida politica de l’Éducation dita Nationale.

Las classa immersiva an un gròs avantatge d’emplec lingüistic, e una granda capacitat pels escolans d’integrar una lenga activa, a 100 % de l’activitat de la classa.

Coma indicat dins lo comunicat de Diwan, las classas de l’Éducation dita Nationale son las classas que segon la ministre de la culture devon èstre valorizadas, son de las classas a equitat lingüistica ; es de dire que lo francés a supausadament lo meteis temps orari que la lenga occitana, per exemple (jamai verificat, sonque pel bon avejaire del professor e pòt èstre annulat aviat per l’administracion, del jorn al lendeman per rason de gestion del personal). Es pas comptat dins aquel sistèma que 100 % de l’environament exterior de l’escolan es pas en lenga occitana, per la television, per la vida dins lo campèstre, dins las carrièras, suls camps esportius, etc. Òr per salvar una lenga, l’empelc de la lenga mesprezada (pel seu reviscòl, sa normalitat e lo seu bon desvolopament) dèu èstre presentat coma seriós e non pas una alternativa compassionala, un fòlclòre d’identitat regionalista ; los escolans e las escolanas, quitament a mens de 7 ans, son luènh d’èstre estupids-as per determinar lo non interès de la lenga en minoritat. L’ensenhament per equitat lingüistic plaça donc l’occitan dins la situacion d’un-a escolan-a qu’aurà lèu comprès qu’es pas utile lo seu ensenhament, e que l’utilitat es marginala, demai es quasiment impossible pels parents de trapar un ligam ambe aquel sistèma.

Lo numeric sempla èstre melhor considerat pel sistèma d’educacion nacionalista francesa.

Lo fait de legir que las classas de numerica son per immersion, pròva al mens que l’immersion lingüistica refusada per l’Éducation dita Nationale es un sistèma nacionalista francés que non realament vòl de las lengas minorizadas, mas del numeric, sí que ne vòlon : «c’est utile» e las lengas ditas regionalas o son pas ontologicament pel sistèma educatiu francés.

Lo sistèma per immersion lingüistic es un sistèma europèu d’ensenhament de las lengas. En Aran es lo sistèma aplicat dempuèi 30 ans, es un sistèma ambe succès, quitament los pedagògues vesins de l’Éducation dita Nationale i an jamai botat lo pès en Aran, e an jamai gausat l’estudiar (cap estudi dins las “magnificas” universaitats francesas de letras occitanas, ni cap estatgi). Benlèu que son pas pron eficaças ; vesèm donc l’eficacitat d’una escòla a la ciutadona Les (nòrd Aran, 30 km de Luishon o Sent Gaudens, Lanemejan, Montreiau, etc.) escòla que ganha regularament lo prèmi de Barcelona d’ensenhament del francés, mas las classas mestrejan lo francés, l’occitan, lo catalan, l’espanhòl e quitament ara l’anglés ; segurament pron eficaças per non meritar una visita dels estudiants letrats d’universitat tolzana de Toulouse Mirail o dels pedagògues de l’Éducation dita Nationale… es vertat tanben que l’ensenhement de las lengas dèu èstre al “nivèl superior” per l’Estat francés e lo son sistèma nacionalista francés d’ensenhament ; avètz remarcat las resultas al nivèl europèu ?

Lo modèl d’ensenhament dèu èstre visitat tanben a Mónego ; mas aquí es lo mistèri …. perqué quitament format d’ensenhants de l’E.N. e de las nòstras famosas universitats francesas de letras, las escòlas aquelas son jamai presas en referéncia per las escòlas del país nissart…. I dèu aver una rason, encara. Sembla mai important pels letrats de las uiniversitats de cercar las frontièras ambe panèus sobre las carrièras departamentalas.

La demanda es signada per una anciana redatriça, competenta en letras, redactriça de la revista poetica ÒC. Ara, podèm dire qu’es competenta en panèus per determinar los departament al moment que lo govèrn central pensa a una simplificacion de las tèrras administradas pel sistèma bonapartista e regionalista d’expansion parisenca. E soi segur qu’aquesta president socialista dèu èstre d’aquel coorporatisme professoral que refusa l’immersion lingüistica…

Demandas d’una tv en lenga… …bretona

Malgrat la preséncia d’una television per Internet, la demanda d’una television, una vertadièra television (mejan e programa tota la jornada), es encara viventa en Bretanha.

Kevre Breizh es una coordinacion de las associacions de promocion del breton, associacion qu’an totas un engatjament public e politic clar, e que s’amagan pas per non far la promocion d’un partit o d’un autre partit breton o francés. Es una associacion independenta de tota organizacion politica.

Jà la demanda aviá ameritat una peticion ; la pròva que las peticions per Internet son pas gaire eficaças, levat per mobilizar un fiquièr qu’ajuda a bastir una associacion de ciutadans per far pression, e quora son pas per desvolopar un fialat de militants (que devendràn politics) a l’amagat.

Es vertat que cal debutar, mas dempuèi quant de tempses la television en lenga bretona per Internet a debutat, e qu’a pas realament encontrat un public, vist la dificultat tecnica de recepcion, e l’inadaptabilitat espontanèa del public per la recebre.

Una television se dèu batre –que fosquèsse en lenga francesa, occitana, o bretona- sul terrenh de la difusion dels autres mejans de televisions oficialas (95% son parisencas en França, 5% restentas son d’Estrasborg e de Lyon), es de dire, sobre la TNT (TDT). Ara, es aital, perqué totas las televisions normalas son sus aquel mejan numeric. E amai d’aiçò, aquesta television non dèu èstre lo relai d’un partit politic, mas clarament un instrument industrial per Bretanha, o per Occitània quora l’aurèm la television que m’agrada de poder donar coma bona resulta d’una militança occitanista, un ensemble natre de ciutadans d’Occitània.

Recentament es aparegut sul net, una television en lenga occitana, quatre oras de programa en serada ; sovent reciclatges que France 3 refusa sempre de difusar en granda dimension, e pas simplament en pichonet fenestron, e aiçò malgrat la Carta de television publica qu’es supausat seguir, mas que cap politician nacionalista francés farà aplicar sul tèma lingüistic.

Avèm un programa que serà segur publicat dins los mèdias de l’elita concernida ; lo modèl de finançament, la tecnica de difusion e mantunes contenguts, la fan pas de la qualitat que cal per èstre l’instrument politic qu’es supausat èstre dins aquel document-quí :

Ai vist passar mantunas vagadas la promocion sul net d’aquesta «television en lenga occitana», en lenga occitana, catalana o francesa ; es una pichoneta debuta bearnesa, vist la dimension, me sembla sense que la meteissa causa que la vièlha OC-TV, es de dire una difusion per una elita d’occitanistas, e los arquius que son a passejar se sap gaire pas ont. Espèri me poder enganar. L’espèr fa viure.

La bastison d’una television, malgrat la montanha de subvencions e la proimocion per los que recebon subvencions dels meteisses organismes publics, non se podrà improvizar per agradar al programa electoral. Las subvencions fan pas una television, una television es dedins una politica lingüistica, clarament volguda, e installada sobre mantunas detzenas d’annadas. Avèm pel moment un ambrion, e l’Estat que dèu regular aquesta politica, malgrat las polidas paraulas politicas bailadas per la pression populara dels «bonnets rouges», non se podrà pas faire sense una reala volontat del capolièr republican de l’Elisèu ; es aital lo sistèma francés, es bonapartista, del cap a bais.

Anatz veire lo site o blòg de l’associacion Kevre Breizh, son engatjats politicament, en ciutadanetat, mas son natres per l’etiqueta politica, e faràn pas la dintrada dins l’enjòc politic, ni per las municipalas, ni per las regionalas, ni per las europèas ; en Bretanha i a mantunas colors politicas qu’o fan jà, ambe mai de seriós que çò que vesi en Occitània. Vertat qu’es mens grand, Bretanha, ambe Naoned compresa.

Se cal recordar de quina manièra TV3 es estada bastida ? Se cal recordar que los dreits de difusion de Dallas en lenga catalana per Espanha, li an bailat una estatura de dimension internacionala ? TV3 èra la clau d’una debuta de politica lingüistica, ambe una volontat politica clara.

Se cal recordar la debuta d’EITB ?

-°-

Lo pòst-franquisme de qu’es ? Lo PP a València.

Tancar una television publica es possible, lo franquisme èra capable d’aiçò, o pròva ara encara ; lo PP o fa ara a València, ambe la Radio e Television Valenciana. Alara, coma es una aisina de totes los Valencians e de totas las Valencianas, l’entrepresa resista al pòst-franquisme, resista a l’accion del PP. O cal recordar lo PP es setat a costat de las dreitas europèas, dins lo meteis grope se trapa l’UMP, e los centristas de l’anciana UDF (UDI o NC).

Dins lo camp de la resisténcia a la paraula en lenga valenciana, i a l’esquèrra socialista e comunista, mai tanben los nacionalistas valencians (CiU, SI, ERC, etc.). Quora s’apaga una fenestra per l’expression democratica, s’ataca a la democracia europèa. Lo PP e Fabra, lo presiodent de la Generalitat Valenciana, s’ataca a la democracia en València.

La difusion en directe per Ràdio 9 e Canal Nou se faguèt per Internet e s’arrestèt de difusar a las 8h30 sul site de Vilaweb ; pel moment e per çò qu’es donat, res indica que l’antena es pas definitivament arrestada pels poders pòst-franquistas del PP.

Sembla que tòrne, de temps en temps, vist l’aflux de connexions. Es clar qu’es un eveniment sense equivalent en Euròpa. Es lo primièr còp que se tanca una television e una ràdio, non pas per rasons economicas, mas per decision politica d’un partit politic.

Podètz picar sul lògo de Vilaweb per perseguir de gaitar la resisténcia de la RTVV al poder franquista del PP en València.

Per astre, avèm pas en regions occitanas ni poder comunautari (lo centralisme bonapartista a plan arregalt las causas), ni expression d’una television autonomica (la redevança la pagèm per aver la dictatura mediatica parisenca), e donc lo poder decentralizador non podrà aital copar una antena de servici public ; per contra, podèm clarament explicar que la pèrda d’una television autonomia e de la seuna ràdio, es una granda pèrda per la vida d’un País, coma lo País Valencian. Aquò pòrta clarament una ataca contra l’expression del «pòble valencian», es un ataca de tipe franquista. Es una ataca universala, jacobina, franquista, bonapartista, contra l’expression d’un pòble.

Ai viscut aiçò a l’antena pendent mai de tres oras, per m’èstre levat pron d’ora.

I a actualament la polícia e agent del poder PP (al Parlament Europèu es lo PPE) qu’assajan de sortir los ligams tecnic de difusion d’aquesta television.

Cal notar tanben que cap autra cadena de television, ni cap autra solucion de privatizacion son estada estudiada. Se tracta plan d’una censura de modèl franquista, dels meteisses que fasián i a pas gaire las manipulacions fiscalas o los grands eveniments de vela de València, e/o quitament que son jamai estats encausats per un accident de mètro per aver causit tecnicas de maissanta securitat, etc.

Es de dire lo Partit Popular.

Es pas simplament una question de crisi economica. Es plan un acte politic, de granda dimension, de reire fons franquista.

L’emission actuala, al moment qu’escrivi las linhas aquestas, damora encara en plaça, dementre que la polícia assaja de dintrar dins los estudis de difusion. Se cal recordar tanben que la polícia aucupa totes los autres luòcs decentralizat d’aquesta television e ràdio de servici al pòble del País Valencian.

De quina manièra al nivèl internacional, los poders europèus pòdon reagir en urgéncia democratica ?

-°-

Tour de France, marcafrança trufa politica

Parier que lo can escampa l'aiga per marcar lo son espaci politic, la marca canina, lo nacionalisme del Tour de France exprimís l'espaci nacionalista republican francés, per 2013... la mapa es sortida; la cal publicar ambe los apondons costumièrs, e que cap mèdia papièr mpublicarà doman, nimai los que son editats en Occitània. La chança es d’aver a recebre lo mercat que se desplaça… mas darrièra lo mercat aquel, i a un ignorança de l’impact nacionalista e expansionista del Tour de France.

Lo Tour de France remplaça lo militarisme francés, militarisme que pensava las frontièras francesas coma talament essenciala que faguèt matar quaisment totas las generacions qu’an viscut abans las guèrras de 1870, 1914/18, 1939/45, e las guèrras colonialas ; ara es pus mestièr d’aiçò, mas simplament de daissar las regions de França coma decorum d’una passejada nacionalista francesa e ciclista, coma se Disney Europe s’escapava de la zòna industriala de l’Èst parisenc cada annada per emplenar las televisions del monde de las polidas imatges de l’espaci de vida del nacionalisme francés.

E cada annada la television nacionalista francesa France Télévision perseguís l’objecte politic, per li assegurar una vision plan contra-rotlada del territòri del nacionalisme francés, ambe los dreits del sòl que deven alara televisual e ciclista, e alara sorga de finança en publicitat, pel mercat de las entrepresas qu’an a fotre de las economias dels inocents de ciutadans espectadors.

Lo vilatge preferit al concors TV París

Per far color locala, la television parisenca dins las seunas ipocrisia comunicativa e per servar totes los poders de programacion a París (85 % de las decisions dels mèdias televisuals franceses son parisencs) fabrica d’unes concors per autrejar un prèmi al pus folcloric vilatge “francés” !

Avèm dreit donc a comunicat per nos explicar coma votar per aquel vilatge causit per aquel o aquel ciutadan dins una region administrativa francesa ; es purament de colonialisme per eprseguir la conquèsta mediatica de las tèrras elonhadas e estranhas, aquelas que ambe las nacions mesprezadas an fabricat urbanitats elonhadas de las estupiditats parisencas. E anuèch son devengudas de mòde, e sobretot servíscan de paradísses vagals per las populacions de foncionaris centralistas franchimands o tecnocratas dels siètis de las entrepresas parisencas del 78. Es la pietat economica en escambi de la patz per las «provinces réputées étrangères» (veire mapa presentada dins mantunes ancians bilhets) e que fan anuèch pantaissar o nostalgica d’una situacion societat idealizada mas destrusida pels sistèmas politics republicans e centralistas.

Anuèch aqueles programas servíscan tanben pels quadres ben formats a París e qu’an una enveja de sortir del bordelh centralista francés. Las regions occitanas son devengudas los paradísses per i vuire e trabalhar ; anuèch Tolosa o Bordèu, Marselha o Montpelhièr recebon mai de 5000 novèls estatjants per annadas, novèls quadres per venir trabalhar a la plaça dels autòctonas, los indigènas a quí sovent venon ara apréner a parlar ponchut coma a la television, e coma l’INA explica que se parla dempuèi l’arribada de la television en «provinces réputées étrangères».

Aquel tipe de programa es tanben per complir una causa que las Cartas de las televisions publicas an pas jamai capitat de far, respectar las populacions localas, primièr en emplegar normalament las lengas localas, «lengas de França» segon lo verbiatge politic de l’Assemblée Nationale qu’èran supausat aplicar mas que lo personal politic que votèt es estat ges capable de saber verificar se s’aplicava.

Aquel tipe de crida per votar per un vilatge favorizar lo patriotisme localista, aquel patriotisme qu’agrada al nacionalisme francés, per complir la devisa famosa : dividir per regnar, e enganar la nacion occitana. Lo patriotisme localista e regionalista favoriza aital los sondatges d’automat per France Télévision, del numèro 2, e estauvi de pensar, aital, e coma cal, a una reala television en lenga occitana, ambe un servici televisual realament en lenga occitana e per ajudar las populacion a melhor conéisser lo territòri occitan sancièr, una television pedagogica e engobala ; Donc, gràcia a totas las promessas audiovisualas escritas dedins unas cartas (en fòrma de papièr cuòl tecnocratic audiovisual), lo personal politic localista e regionalista franchimand es talament aisit d’enganar !

Sus France Télévision, numèro 3 , avètz jà vist dins lo programa en francés una convidacion d’un autor en lenga occitana, d’un militant occitan, d’un òme de teatre en lenga occitana, etc. ? Sembla que totas las fòrmas de prepausaicion televisuala francesa en Occitània fosquèsse encara dins lo procèssus d’assimilacion de la civilisacion occitana, del netejament etnic per agrandir l’espaci de poder parisenc, panar l’informacion e la vendre al nivèl mondial segon lo format parisenc (AFP jòga plan aquel ròtle, e France Télévision tanben).

-°-

Avèm aquí la cobèrta pron especiala e que pròba que los Parisencs del 78, que s’enriquisson ambe lo mercat-Estat-nacion centralista republican francés e que nos fan un signe clar : ON VOUS A BIEN BAISÉ ! E aiçò gràcia a un sistèma centralista que fotrèm parlamentariament per conservar de totas las nòstras fòrças, perqué nos ajuda per nos enriquir, puèi desfiscalizarèm fòra lo mercat-Estat-nacion.

Television d’Estat centralista

Segur es la melhora publicitat que podrà verificar çò qu'es una television d'Estat. Una television d'Estat es tanben un sistèma qu'encaissa l'informacion en província per la vendre al mercat-Estat-nacion, formadada al seu punt de vista, e a la planèta sancièra, l'informacion es alara una mèrça valorizada al grand benefici de non pas lo productor, mas lo poder parisenc audiovisual (90 % de l'activitat redaccionala televisuala e radiofonica en fRANÇA).

La fotografia data d’ièr, al moment que François Hollande passava a la television.

Una television occitana, sense Estat, non podrà alara èstre un instrument del poder parisenc, e d’una minoritat d’oligarcs.

-°-

Ai oblidat, la version oficiala es aquela :

E donc tornam pensar clarament :

CGT Sindicat conservador e centralista

Dins una refòrma de l’audiovisual per France Télévision es vengut a l’idèa dels jacobins socialistas que la refòrma deviá donar enfin la plena programacion a las regions, e elevar a París lo poder de decidir, un monopòl d’usança de la redevença.

Sul pic, lo sindicat CGT protesta, coma protestava quora lo recrutament se fasiá per aver un jornalista bilingüe occitan francés en Aquitània, a la demanda dels elegits locals, qu’an çaquelà pagat sense verificar se la subvencion accordada l’èra ambe los novèls jornalistas de faiçon demandada; la CGT es un sindicat jacobin e centralista, e refusa lo modernisme audiovisual (pertot que se devolopa).

N’avèm encara la confirmacion dins lo jornal parisenc, aquel qu’es obligatòria de crompa, mas que cal legir entre las linhas, coma la pravda.

Amics e amigas occitanistas se cal recordar que la FSU es una branca de la CGT ! Alara quora se sap que la FSU es per l’ensenhament de las lengas ditas regionalas, nos podèm questionar, quitament se crídan a l’autonomia de la FSU.

Aquí ambe la CGT, es clar, malgrat que mantunes militants localament posquèssen aver en Aquitània sostenguts prepausicions claras, sobre l’occitan, al Conselh Economiuc e Social ; sembla qu’aquestas prepausicions aguèssen pas capitat de pujar cap a la santa capitala, coma pels partits nacionalistas franceses (NPA, LO, FN, Ligues, PCF, PSf, PRG, UMP, FdG, PdG) de pujar dins los burèus parisencs, per las idèas novèlas.

Es plan clar que una television en region es una television mai creativa qu’a París, e sobretot mai de diversitat, e aquò frenarà pas los escambis entre regions (nos podèm passar de París, ne cal èstre segur) ! Mas aquò la CGT n’a cura, e protegís una casta de jornalistas per èstre segur que 85 % de la produccion audiovisuala francesa damorèsse per las decisions e las produccions en region parisenca, quitament s’es de mèrda (informativa o divertiva).

La CGT es pas pel desvolopament de l’activitat audiovisuala en region, es per l’engraissament mediatic parisenc ambe la redevença de las populacions en region occitana, qu’ela aurà de suportar, mai que l’accent, la faiçon de pensar los mèdias pòst-stalinians de dreita o d’esquèrra a France Télévision París estant.

Cal recordar que dins aquesta batalha per aver una television regionala, los Occitans (los elegits occitans, se venon plan se passejar  a Tolosa en març 2012, se sonèt una manifestacion, per non pas dire manipulacion), aquestes elegits e aquestas elegidas son pauc actius o activas ; per oposicion a l’amorfisme dels Occitans (elegits e elegidas), los Bretons an sortit una peticion per demandar la creacion d’una television en lenga bretona ; segur que la prepausicion agradarà pas a la CGT jacobina.

Pel moment en Occitània, nos questionam : quí lançarà la peticion per aver una television que se podriá sonar France Télévision Occitània ? Quí dels elegits occitans e las elegidas occitanas ? Quí ?

Se caldrà estonar se la refòrma en Occitània es lentassa … aprèp ! Quora las manifestacions son sempre emplegadas per l’ègo de mantunes e non pas per desvolopar projectes concrets, e non pas per Occitània.

Los nòstres elegits son mai rapids per protestar contra lo colonialisme al Malí ! O sosténer la CGT-FSU per aver l’occitan dins un sistèma educatiu que n’en vòl pas brica !! que non pas per pensar a l’ensemble de las populacions e al desvolopament economic (audiovisual comprès) en region occitana, Occitània. Es luènh lo temps que portar bandièra occitana dins las manifestacions CGTistas semblava èstre un simbòl prigond, ara es oblidat per la practica de terrenh del desvolopament economic.

Occitans-anas : perqué lo nom de ton país te far vergonha ?

De ‘Midi’, a ‘Méridional’, ‘Grand Sud’, ‘Septimanie’, o ‘Pays’ lo nom d’Occitània s’amaga ; es clar que se cal pausar la question perqué los Occitans e las Occitanas an páur de dire CLARAMENT lo nom del país ? Lo nom del ‘Pays’ es Occitània.

Es que lo mèstre a non mestièr de l’entendre ? O benlèu per capitar a un concors de France Télévision o cal amagar ?

La primièra rason es que ‘Pays’ o pòt portar –ambe rason- la Franca-Comtèa o la Picardia, o l Borgonha, o lo País Gallò, etc. E els o pòt portar perqué es la lora lenga ! Son de lenga francesa quitament se la lenga es aquela d’una dialecte, element d’una lenga mesprezada aital tanben.

Lo ‘Midi’ fa referéncia als mirgrants parisencs, o vacançièrs que fan dempuèi las estacions parisencas lo viatge cap al Sud ; ara es evengut ‘Grand Sud’…. es lo sindròma qu’avèm uèi ambe las linhas TGV.

Las causas que son ‘Méridionales” èran per non pas prononciar ‘Midi’ jà despresiat, mas es çaquelà encara un derivat lingüistic.

La septimanie seriá estat interessant, mas a res qu’a veire ambe una pichona partida d’Occitània, es un regionalisme francés de mai. Se cal recordar que la regionalizacion de Charles de Gaulle es arribada ambe novèl nom per las regions occitanas, e sobretot nom que posquèssen pas recordar que la lenga istorica èra pas la francesa, mas la lenga occitana. Sèm encara a-n aqueles tempses per la television franchimanda ?

Alara lo mot ‘Pays’ sn tanben coma grandament pervertit, lo mot país vòt dire autanplan una tombada, pichon país, que un Estat pròpri (donc dreit de vòt a l’ONU) coma lo podèm entendre dins la Boca de Oriol Junqueras perdent la campanha d’ERC : «Nou País» qu’an escrich e que fan saber ERC.

Vaquí donc una definicion corteta :

Lo bilhet aquel es ligat a l’actualitat tractada per la DDM, dins un article aparegut dins las paginas Grand Sud.

Donc pel vrespe, e sis France Télévision, es gaire coma un eveniment, pels 20h30 al nivèl de l’Estat tot ; aquò èra pas arribat per un cantaire dempuèi … 1970 me sembla, encara qué ? Mas l’eveniment lingüistic es estat tanben ambe l’intervencion politica d’en François Bayrou a Tolosa pendent la campanha electorala de 2012, en directe sus iTele o BFMtv. Aquela intervencion es estada censurada per France 3 Tolosa, e encara mens difusada a París per France Télévision.

Las localas de France 3

Es un pauc coma la creacion de classas bilingüas dins l’Éducation Nationale, la barradura de las classas aquestas es programada per l’administracion al moment de l’obertura, o quitament a la signatura del contracte ambe l’Estat e las ‘Régions’ ; de moment qu’a calgut mai o mans 4 annadas per las dubrir una classa, se vei aital lo desgalh de temps, moneda e enèrgia militanta que cal per aiçò, d elas classas bilingüas, en Bearn o endacòm mai. E tant que l’enèrgia es donada per aiçò facilitèm lo trabalh de l’administracion colonialista francesa, per organizacion la mòrt de l’occitan : 1 / 4 annadas per dubrir las classas, 2 / 2 annadas de foncionament (lo temps que cal per Calandreta per obtenir de l’Estat lo finançament d’un pòste), 3 / barradura al cap de tres setmanas de las classas bilingüas (ambe l’alibí que ne van dubrir una autra ont i a de demanda, mas digun prospecta seriosament per saber aiçò; e quitament se i a, lo personal sindical e administratiu velha a la neteja lingüistica), 4 / mediatizacion qu’i a pas de demanda. 5 / entretemps lo servici public politic aurà desgalhat l’argent que cal estauviar, l’aurà desgalhat per l’administracion colonialista francesa ; la decentralizacion servís sonque a-n aquò !

Ara arriba France 3 e las re-organizacions.

Ai manifestat per un fenetron en lenga occitana per FR3 ; e me sembla ara qu’èra de temps perdut.

Lo programa es devengut un getò per locutors occitans (durant 60 minutas al mes !), pas de la fauta dels productors, que son valents e sovent meritent autanplan que los professors de las classas bilingüas de l’Estat francés ; mas coma del meteis temps, quora la persona dins l’actualitat parlava occitan, èra alara remandada pels programas en lenga francesa al programa occitana ; dins una ipotèsi d’una television en occitan, lo locutor francés podriá parlar sense sobtítols, e se la television èra realament per la promocion de l’occitan, auriá potencialitat coma Euronews de dire en occitan çò que se dís en francés ; pauc a pauc la neteja lingüistica se faguèt dins los progtramas en francés, e pauc a pauc lo francés es la sola lenga que l’INA Atlantica traparà dins lo programa regional.

Cal tanben veire que la RTVE e l’antena en lenga catalana aguèt similars problèmas ambe Madrid ; dinc cal plan dire, els an TV3… es un modèl per nosautres en Occitània, quitament se los Catalans e las Catalanas meteisses i pòdon far criticas.

La lenga e los jornalistas de France 3

Dins las redaccions localas de France 3, coneissi sonque un jornalista capable de parlar e entrevistar en occitan, solament un en vint annadas de potencialitat de recrutament…

La majoritat dels jornalistas que vòlon damorar per trabalhar aquí – en Occitània, son de lenga francesa (es una causida politica dels DRH parisencs), malgrat una demanda politica locala del bilingüyisme per la formacion basica dels jornalistas. Los frens institucionals de las escòlas de jornalisme son pron important, privat o public ; es lo sistèma bonapartista que fabrica clònas de l’informacion, per assegurar –quitament localament- d’aver la paraula del dieu republican persegit.

Per donar un exemple, dins lo archius de l’INA regional, la lenga occitana es presenta qu’a la talvera ; e sobre aquesta talvera, un caval  berrichon auriá de dificultat per vitrar lo brabant.

En Corsega, ont i potencialitat de bombas, i a pas cap refòrma prevista… mas i a tanben un programa de servici public en lenga còrsa…

Un pauc de memòria ; Perigüers e Pau son estada creada aprèp demandas politicas (d’esquèrra que creson al dich ‘servici public’, es de dire lo panatòri d’Estat de l’informacion en país occitan, tot en aguent lo formatatge que cal), acompanhat de subvencions importantas (de l’òrdre del centenars de milas d’€) ; dins lo present monetari aquel, las subvencions regionalistas, i aviá lo fait que lo jornalista deviá parlar occitan (e aital la subvencion es estada dintrada dins la politica per l’occitan, tot es estent pas per l’occitan directament) e francés (perqué ‘sèm en republica’) ; i aguèt sul pic un comunicat de premsa de la CGT Journalistes –sindicat productiovista endacòm mai- per indicar e recordar que la sola lenga francesa èra la rason, e que caliá pas far de discriminacion ; e lo sistèma politic de la decentralizacion, aguent mestièr de las antenas, s’es colcada sus l’exigéncia sindicala, -cal parlar francés per èstre jornalista, e sonque- , la protestacion acceptada, an pagat la subvencion ; fasent aital una perda de moneda per un projecte audiovisual autonòme e regular per Occitània qu’auriá plan mai valorizat la subvencion autrejada al dit ‘servici public’ ; la subvencion obtenguda èra de l’òrdre d’un budgecte d’una estacion locala de ràdio a 100 % de son budgecte (foncionamanment e investiment) per una annada, e los potencials d’informacion de granda mesura per anar al pus prigonds dels problèmas e en libertat redaccionala reala, e per pensar ara al cap de dètz annadas a una vertadièra television en lenga occitana ambe la novèla faiçon de difusir en numeric dita TNT : avèm mestièr d’informacion mas pas dins un pichon,aet fenestron, una tolerança informativa, un apartheid localista, avèm mestièr d'una television en Occitània. France Télévision es ontologicament incapabla de respondre a-n aquò.

Atencion aquò vòl pas dire que la FIMOC, associacion que regropa las ràdios associativas occitanas, fosquèsse capable de portar un projecte.

Uèi necessitèm un projecte modèrne e finançat, cal coma per l’escòlas dita publica (de l’Estat francés, sistèma que signa contracte e que los respecta pas – Bigòrra es la darrièra informacion sul tèma mas n’avèm un cada quinze jorns), cal pensar en autonomia per las televisions e ràdios en Occitània ambe los mejans collectius amassats pels Conselhs Regionals occitans (de Bordèu a Niça), e per tot çò que pòt semblar a un nommat servici public, etiqueta qu’amaga un sistèma de colonialisme de la pensada parisenca, un servici d’Estat, un servici d’enganaires.

Dins aquel contèxte, s’espèra una reaccion politica, sembla que lo vice-president de la region Miègdia-Pirinèus, Gérard Onesta aguèsse una idèa ; mas caldrà regretar qu’es sempre 20 annadas en retard, per aver cresegut a la propaganda de l’esquerrisme en occitanisme politic a prepaus de coma s’adobar ambe l’Estat francés per bastir en Occitània, causa que sabèm, per istòria, qu’es sistematicament impossible, e un camin de las enganas politicas e socialas per Occitània.

Sabi pas, mas se i a una causa que farà l’independéncia de Catalonha, es plan de nos mostrar lo camin : nos devèm demerdar solet sense l’Estat francés. Alara, devèm aver personal occitanista dins totes los caires de l’escàs de las professions, e pas sonque en letras !

Se los Occitans vòlon far parier… cap organizacion s’es montada fins ara per Occitània.