Mon problèma : las misericòrdias francesas

Dempuèi sègles, fòrça, l'Estat francés, reial o republican, veire napoleonic, s'es installat sus un trauc carnissièr, qu'a bastit son expansion regionalista parisenca sobre la sang dels pòbles de totas las religions, en castigar per rasons religiosas o pas, e dins cap mesura politica i aguèt repentida dels actes de chaples dels «bons cristians» o catars en Occitània, per exemple ; anuèch son d'extremistas musulmans que fan chaples en Africa, en Asia, o quitament en Mar Miègterranèa en daissar traversar las populacions cristianas castigadas sus tèrras devengudas 100% musulmanas (o supausadas coma talas) e interditas d'avion per venir sus lo nòstre continent, interdit per rason de politica migratòria per l'Union Europèa, e d'incompeténcias europèas, l'Union dels Estats Europèus a fabricat una entitat politica qu'es suceptibla d'èstre cristiana basicament. 

E avèm lo dòl que nos arriba dels descendents de l'imperialisme francés, brilhents representants en Occitània, son ultra-catolics o pas brica, e son pas o pro-ultra-extremistas afidats al Vatican de cada 7 sègles qu'an pas jamai recebut un sul castig internacional al contrari.

 

Lo crimi contra l'umanitat, es matat un catar devath lo pretèxte que sap directament legir la Bíblia dins sa lenga, e volgut pregar paure, volgut per aver lo libre directament en mans, e aquel «bon cristian» es nascut en territòris que cal annexar al reialmet dels fRancs. 

Anuèch a Lahòra unes extremistas musulmans an matat dins un pargue ciutadans del Paquistan (cristian e musulmans, la proporcion es pas clara) qu'amerita un piulet, pichoneton comunicat per #twitter ; ma reaccion es quasiment similara a totas las reaccions qu'ai de donar per l'ideologia francesa que mena Occitània, e que la desclassa dempuèi sègles :

Joan Tarís es conselhièr regional d'Aquitània, segurament pro simpatic, gente e democrata, color politica simpatica de la dreita nacionalista francesa, pas extremista, mas çaquelà cada vagada que cal, la bandièra francesa e lo seu nacionalisme son plan d'aquel regionalisme d'expansion parisenca, e de color blava.

Alara quora los Franceses daissaràn d'èstre compassions, compatiments, còrdolors, miseracions, commiseracions, misericòrdias al modèl catolic o vaticanesc, pietats al modèl de Lorda, planhenças, commocions, sonque compassions, mas qu'aplicarà a els çò que lo politic umanista se dèu aplicar a d'autres pòbles e pauc impòrta la religion, quand ?

La Bíblia en lenga occitana es estada salvada, car enregistrada dins una bibliotèca que li a estauviat d'èstre cremada per integristas catolics francs, puèi oblidada ; escrita al entorn del sègle XIen, la Bíblia aquela es legibla per tot locutor modèrne de l'occitan ensenhar, pauc mas ensenhat ; mas cal anar a Lyon per la veire, car sa re-edicion es pas encara finançada per la misèria catolica de Lyon, s'espèra un repentiment catolic, e perqué pas sa re-edicion per aver accès a un document en lenga dita vernaculària, fins a Vacitan II interdit d'edicion. La re-edicion trigosa, e donc lo castig contra los «bons cristians» contunha dins la catolica e integrista fRança, republicana o pas.

Carole Delga, president, primièr comunicat, primièra cagada

I a res de dire, los socialistas s'en fóton de l'occitan e lo personal del Conselh Regional de Tolosa encara mens. La pròva : 

Un jorn los socialistas conprendràn benlèu que l'occitan es pas sens qu'un element cultural, sens qu'un suplement d'amna, sense que ..., un jorn .... mas a la talvèra se podrà aital veire las incompeténcias socialistas per gerir una region occitana e catalana.

Visiblament, tanpauc, un mes es pas sufisent per aver lo personal que cal per corrigir las incompeténcias dels elegits sul tèma, de l'identitat occitana e catalana de la novèla region Sud-Occitània-Catalonha.

Visiblament, una jornada aprèp la difusion d'aquel comunicat es pas sufisent per ne fargar la correccion e soi segur que las incompeténcias de la premsa sul tèma lo reprodusiràn aital....

Marqueting politic: cambiar de nom

Me sembla anuèch que vau -en occitan- mostrar al monde que son las causas importantas francesas en matièra politica. Anuèch pauc a pauc, an una volontat de cambiar de nom ; Le Canard Enchaîné explica : «Lo director de gabinet de Philippot (pels ciutadans del monde que son pas intoxicat pels mèdias parisencs, es lo numèro 2 del FN amarinat), Jofrey Bollée, es cargat de despausar lo quite jorn (lo jorn de la propaganda RMC-BFM-TV ambe lo grand-paire Jean-Marie Le Pen), en tota discrecion, a l'Institut Nacional de la Proprietat Industriala (INPI, que refusa sempre los noms occitans) la marca «Les Patriotes». Dixit lo guit encadenat del 6 de mai de 2015.

A desfaut de cambiar d'ideologia aquela del regionalisme d'expansion parisenca, los partits jacobins e bonapartistas franceses son dins un onda de cambiament de nom.

Los UMP se vòlon dire «Les Républicains», sabi pas se las femnas dels partit se diràn «Les républicaines» (?), mas aquí tanpauc l'ideologia cambiarà pas ; per los que pensan que n'i a una ! Mas son sempre regionalistas d'expansion parisenca. E quora son elegits, o montat a París, lor agrada de mètre en foncion la sindròma Enric III de Navarra, del clientelisme a la canhòta del Sénat o Assemblée dita Nationale. Son sempre elegits sens qu'a «la rigor» per castigar l'Union Europèa mas que de las leis europèas son promptas de non pas pensar adaptar de las leis del Parlament Europèu.

Los «socialistes» e militants o elegits del PRG son a preparar la venguda en campanha de Manolito Valse, lo catalan d'importacion republicana recenta, e se comprendrà realament que caldrà cambiar de nom, esperèm que serà «Les Démocrates», per damorar dins lo ton politic dels precedents jacobins.

Resumissèm : «Les Patriotes», «Les Républicaines», «Les Démocrates», aurèm aital las tres letras per resumir l'espectres dels regionalistas d'expansion parisenca e las collaboracions en províncias, de l'extrèma-dreita a la dreita, PRD, las letras del partit dictatorial de Mèxic d'un còp èra ! Mas los regionalistas d'expansion parisenca son pas sonque a dreita, n'i a tanben a esquèrra ; es lo privilegiament republican francés, l'expansionisme de las idèas imperialistas francesa, del monopòl, pas sonque la dreit se ne podrà revendicar. «Produisons français» èra tanben lo tèma de campanha del PCF dins las annadas 1970, e coma lo PCF, qu'èra contra l'Union Europèa d'aquel temps, se podiá listar lo Partit de la Nacion Occitana d'un còp èra, quora l'etnisme èra la clau de la santa pensada pòst-fontaniana (e la nommar es pas la vóler reviscolar).

La farça politica regionalista francesa e sas collaboracions pòst-democraticas se fabrica cada jorn, los mèdias parisencs se ne fan lo resson de cada jorn ; la farça se prepara a la barra dels estanquets, a l'aperitiu, e per far compassion occitana se podrà pensar amb un patís per la color locala, provinciala en realitat pro-assumida pels occitanistas del XXIen sègle, que fauta en general de pauc de competèncias per desvolopar un projecte que posquèsse interessar lo «grand public». Donc, lo PRD aurà pas de mal de s'engatjar dins l'enganadoira politica francesa en tèrra d'Occitània, los Occitanistas, sobretot del costat professoral e montpelherenc, la li fan aisida.

Dins aquela farça francesa en Occitània, sovent los Occitans -par encara pron nombroses per se formar coma cal en sciéncia politica- se fan regularament enganar pels partits politics franceses o occitans. O disi dempuèi mantunes 20 ans, de formacion en sciéncias politicas, l'occitanisme n'a mestièr, per se defendre contra las estupiditats regionalistas francesas, mantunes traucs politics que fan gloriós l'enterrament de la civilizacion occitana, sa lenga, sa cultura e sa vision politica pel monde.

Del dessenh d'umor ne floriràn, jamai dins la premsa occitana çaquelà (tròp seriosa, tròp letradorenca, trobadorenca, poeticament engatjada), alara del dessenh del Guit Encadenat parisenc ne caldrà far una adaptacion politica, e assajar de la far pernociosa :

Aqueles dessenhs d'umor son una ajuda per non pas aver d'escriure coma Lo Guit Encadenat, «15 millions d'abrutis, et moi et moi ...» tal qu'un Emmanuel Todd o auriá poscut dire se un jorn, aviá agut en fàcia un occitanista de vertat, e non pas un costumièr plega-esquina professoral, format pel sistèma, dedins lo sistèma, format a las inauguracion sense interès pel quite professor, e que lo tòrna ambe gratitud, mas sempre contra lo futur digne per Occitània, per sa lenga, sa visibilitat, sadignitat nacionala e sa preséncia coërenta a l'internacional ambe las autras nacions d'Euròpa e del monde.

Idèa per finançar un occitanisme digne, la tecnica nos es explicat encara e encara per Lo Guit Encadenat : «E vaquí (aprèp mantun procès de justícia ambe mantun contengut juridic) «Le Guit» subvencionat del FN. De moment que se sap pas ! De qué nos donariá coma cara se per càs o èra ? Aquel chèc, es atanben una pagina que se vira (NDLT, lo temps Jean-Marie Le Pen). Sense dobte lo darrièr dels darrièr procès, d'una longa seria, d'encarament entre Le Pen e «Lo Guit». Cap regret, cap nostalgia. Plaça serà donada als joves. Marine (NDLT la filha) a jà fabricat un primièr procès. Que jà a perdut. La fèsta contunha.»

Al mens Lo Guit Encadenat contunha lo combat en justícia, l'occitanisme o a jamai gausat. L'ideologia del plega-esquina es dangierós per las plaças qu'an dins lo sistèma professoral ; i son benlèu tròp de professors dins l'occitanisme ? Lo jorn qu'arribarà aquela dignitat, caldrà trobar un nom per un movement de militants occitans e militantas occitanas, movement enfin emplenat de dignitat, a l'oposat de la generacion de la fin del sègle XXen. Caldrà trobar un nom generic e que fosquèsse pas una trapèla ideologica, nimai una còpia de las ideologias francesas.

Espèri lo jorn del primièr procès en difamacion, racisme o expropriacion d'un(a) occitanista contra lo sistèma politic francés.

-°-