Las rasons de las shiuladas contra lo rei borbon d'Espanha e MariaNO Rajoy

Volètz saber las rasons que los Borbons son pas benvenguts en Catalonha, nimai lo govèrn PP de Madrid, Barcelona es una vila de Patz, sobretot dempuèi que los faschistas musolinians an destrusits la ciutat amb bombas dempuèi la mar, los avions an bombardejat sul modèl de Guernika pels nazis... Qui a oblidat en fRança ? Lo cònsol de Tolosa, ça sembla. La dreita francesa segur e qui mai ? Quí ? Aquel qu'oblida que Franco a nommat un borbon al cap de l'Estat espanhòl abans de morir tranquil in bed !

De còps d'unes elegits son sovent los qu'an un castig especial per los quand fan de secors als migrants a Niça, e que son aqueles que fan sosten clar al comèrci d'armas borbonicas e espanhòlas ; quí a convidat Christian Estrosi a Tolosa ?

E los migrants qui los fabrican sus las còstas europèas venguts del Yemen (Iemèn) ? Las armas de l'Aràbia Saodita son vendudas per Espanha, e lo govèrn PP amb las amistats dels Borbons...  ajudas plan. Lo PP es plan lo grope parlamentari de las dreitas europèas al Parlament Europèu, la majoritat actuala de la comission europèa, non ?

E l'ABC (ambe la consigna centralista) sap valorizar las coronas borbonicas, sap plan segur castigar l'independentisme catalan ... 

Vomir dels Borbons !

Democracia : quand se parla de comèrci ....

Lo comèrci es pas sinonim de talent (dins la gestion politica) dins la semantica de Brussèllas, e aiçò malgrat totes los diccionaris occitans.

Los representants qu'avèm dedins las plaças de poders (tecnocrata europèu o jacobin), normalament los parlaments, son succeptibles de donar dins la via democratica, un concepte fosc quand tocam a la tecnocracia de gestion politica, mas via democratica lo mai sovent, levat quand los subjectes son en ligason ambe lo comèrci, ça sembla. Lo comèrci valoriza mal en borsa la causa publica, las decisions publicas, transparentas, claras.

Aital lo deputat socialistas de la region Sud-Occitània-Catalonha, Eric Andrieu, elegit dins la circonscripcion Sud-Ouest, explica (o cal felicitar) qu'a participat a un debat sus la TIPP :  

Podèm legit dins la lenga de l'impèri jacobin, lenga europèa (ela), l'element que pròva que l'Union Europèa es pas una institucion democratica ; lo debat 'entre la Comission AGRI e la Comission Europèa" èra clavat al public, «huit clos» coma un procès en justícia per pedofils, o procès de truands dels grands banditismes. Sembla qu'informar lo public dels turpituds o las infamias de la comission europèa fosquèsse un pecat, lo lòbi dels militants pro-TIPP ( sistèma entreprenarial ) fosquèsse mai fòrt que los pòbles que fan l'eleccion dels deputats europèus. E aprèp lo grope d'Estat de Visograd serà castigat per non respectar las «valeurs européennes» !

Nos vòlon amagar quicòm, segur, e son segur d'aver la rason politica per els.... Los pòbles europèus son aital interdits de debat oficialament. Son segurs tanben que los elegits escolhits seràn pas capables de transmetre lo problèma que son a l'amagar ; Es la «democracia» modèl Union Europèa ! 

Cal remarcar la manièra, es una obligacion de téner aqueles encontres (ambe los deputats, sanctificat coma democratas car elegits), mas es pas obligatòri de respectar los pòbles europèus, los ciutadans e las ciutadanas (sovent inquiets), e aprèp nos veiràn parlar de la democracia europèu e que los Angleses an pas rason de la vóler daissar ?!?! 

Bon, cal dire qu'an un modèl a seguir, es lo sistèma de l'ineficacetat politica e administrativa francesa, ineficacetat del jacobinisme francés, basicament fonciona de manièra similara ; es benlèu aquò lo problèma de l'Union Europèa, e de l'Estat jacobin francés.

Seriá pas mai simplàs de laissar las regions, los ciutadans e las ciutadanas de las regions, votar pel nom que lor agrada e debutar aital un biais referendari de bastir la democracia. Dementre tot aiçò i a lo debat mediatizat (el) sul nom de las regions pendent la reforma socialistas-PRG, Les Républicains-UDI  nos fan cagadas semanticas !

E o sabètz que dempuèi mai d'un an, ai comprès la causa, una comission, un grope de sants e polits «libreS penseurS», e hòp l'afar jacobin encuolarà grandament los pòbles de las «provinces». Es simplàs e demanda pauc de temps, mens d'una jornada per o decidir.

Francizacion de Freixenet, l'entrepresa catalana de sensibilitat PP

Lo cap d'entrepresa de Freixenet s'es fait remarcat en Espanha (e particularament en Catalonha), recentament per èstre contra l'independéncia de Catalonha, donc contra la majoritat de la populacion de Catalonha. Es aquel capitalisme que la CUP (partit devengut anti-independentista catalan e de foncionament estalinian) ; es estranh de veire que tornèm aital al sistèma franquista qu'es estat intallat en 1939.

Donc una publicitat pareguda a Tolosa (Del Sud-Occitània-Catalonha) pòrta una significacion particulara, ara.

Avètz donc sul pic remarcat lo 'Très barcelonais' per una CAVA catalana qu'es del Penedés, territòri d'origina coneguda per la CAVA [kAva, de prononciar a la catalana], en Catalonha ; aquí la beguda del grope industrial engatjar («compromis amb el PP», coma pòdon dire a Catalonha, o ara o podèm saber ambe CIUDADANOS, UPyD, Vox, PSOE, Unitat d'Aran, PODEMOS).

Sabi pas un Tolzan que sap pas que Barcelona i van par far la fèsta e van en ... Espanha, rarament en Catalonha, vist que son encara a l'ora franquista en fRança, e que l'ignorança es basicament francesa, e quitament a Tolosa que lo regime franquista a creat los migrants «espagnols», los «républicains espagnols» que son plurals car nombroses mas encausa del nombre de las nacionalitats concernidas (aiçò jamai integrat quitament a l'universitat des saber umanista de l'universitat de Jean Jaurès a Tolosa).

Aquela publicitat de Freixenet, a tolosa, dins lo mètro encara en vista aprèp lo 1er de genièr 2016, confirma aital l'engatjament politic d'aquela entrepresa (lo marqueting es clar). E o pòdi escriure pels Tolzans aluzerpits e sobretot pas tocats pel jacobinisme de la decadéncia de la nacionalitat (parisenca, del regionalisme ciutadan parisenc), i son mantunas autras CAVAS [kAva] catalanas qu'amerítan totes los vòstres interèsses, bastarà d'anar en Aran, en montanha pirinenca e occitana per o veire dins las botigas, al restaurant o en discotèca.

Tot ciutadan occitan que pensa a la dignitat dels pòbles se dèu pensar, cal oblidar Freixenet.

E tot ciutadan europèu aluzerpit, saurà prononciar a la catalana, Freixenet, per la boicotar, contra una entrepresa que trabalha contra la democracia catalana en Catalonha.

Marqueting politic: cambiar de nom

Me sembla anuèch que vau -en occitan- mostrar al monde que son las causas importantas francesas en matièra politica. Anuèch pauc a pauc, an una volontat de cambiar de nom ; Le Canard Enchaîné explica : «Lo director de gabinet de Philippot (pels ciutadans del monde que son pas intoxicat pels mèdias parisencs, es lo numèro 2 del FN amarinat), Jofrey Bollée, es cargat de despausar lo quite jorn (lo jorn de la propaganda RMC-BFM-TV ambe lo grand-paire Jean-Marie Le Pen), en tota discrecion, a l'Institut Nacional de la Proprietat Industriala (INPI, que refusa sempre los noms occitans) la marca «Les Patriotes». Dixit lo guit encadenat del 6 de mai de 2015.

A desfaut de cambiar d'ideologia aquela del regionalisme d'expansion parisenca, los partits jacobins e bonapartistas franceses son dins un onda de cambiament de nom.

Los UMP se vòlon dire «Les Républicains», sabi pas se las femnas dels partit se diràn «Les républicaines» (?), mas aquí tanpauc l'ideologia cambiarà pas ; per los que pensan que n'i a una ! Mas son sempre regionalistas d'expansion parisenca. E quora son elegits, o montat a París, lor agrada de mètre en foncion la sindròma Enric III de Navarra, del clientelisme a la canhòta del Sénat o Assemblée dita Nationale. Son sempre elegits sens qu'a «la rigor» per castigar l'Union Europèa mas que de las leis europèas son promptas de non pas pensar adaptar de las leis del Parlament Europèu.

Los «socialistes» e militants o elegits del PRG son a preparar la venguda en campanha de Manolito Valse, lo catalan d'importacion republicana recenta, e se comprendrà realament que caldrà cambiar de nom, esperèm que serà «Les Démocrates», per damorar dins lo ton politic dels precedents jacobins.

Resumissèm : «Les Patriotes», «Les Républicaines», «Les Démocrates», aurèm aital las tres letras per resumir l'espectres dels regionalistas d'expansion parisenca e las collaboracions en províncias, de l'extrèma-dreita a la dreita, PRD, las letras del partit dictatorial de Mèxic d'un còp èra ! Mas los regionalistas d'expansion parisenca son pas sonque a dreita, n'i a tanben a esquèrra ; es lo privilegiament republican francés, l'expansionisme de las idèas imperialistas francesa, del monopòl, pas sonque la dreit se ne podrà revendicar. «Produisons français» èra tanben lo tèma de campanha del PCF dins las annadas 1970, e coma lo PCF, qu'èra contra l'Union Europèa d'aquel temps, se podiá listar lo Partit de la Nacion Occitana d'un còp èra, quora l'etnisme èra la clau de la santa pensada pòst-fontaniana (e la nommar es pas la vóler reviscolar).

La farça politica regionalista francesa e sas collaboracions pòst-democraticas se fabrica cada jorn, los mèdias parisencs se ne fan lo resson de cada jorn ; la farça se prepara a la barra dels estanquets, a l'aperitiu, e per far compassion occitana se podrà pensar amb un patís per la color locala, provinciala en realitat pro-assumida pels occitanistas del XXIen sègle, que fauta en general de pauc de competèncias per desvolopar un projecte que posquèsse interessar lo «grand public». Donc, lo PRD aurà pas de mal de s'engatjar dins l'enganadoira politica francesa en tèrra d'Occitània, los Occitanistas, sobretot del costat professoral e montpelherenc, la li fan aisida.

Dins aquela farça francesa en Occitània, sovent los Occitans -par encara pron nombroses per se formar coma cal en sciéncia politica- se fan regularament enganar pels partits politics franceses o occitans. O disi dempuèi mantunes 20 ans, de formacion en sciéncias politicas, l'occitanisme n'a mestièr, per se defendre contra las estupiditats regionalistas francesas, mantunes traucs politics que fan gloriós l'enterrament de la civilizacion occitana, sa lenga, sa cultura e sa vision politica pel monde.

Del dessenh d'umor ne floriràn, jamai dins la premsa occitana çaquelà (tròp seriosa, tròp letradorenca, trobadorenca, poeticament engatjada), alara del dessenh del Guit Encadenat parisenc ne caldrà far una adaptacion politica, e assajar de la far pernociosa :

Aqueles dessenhs d'umor son una ajuda per non pas aver d'escriure coma Lo Guit Encadenat, «15 millions d'abrutis, et moi et moi ...» tal qu'un Emmanuel Todd o auriá poscut dire se un jorn, aviá agut en fàcia un occitanista de vertat, e non pas un costumièr plega-esquina professoral, format pel sistèma, dedins lo sistèma, format a las inauguracion sense interès pel quite professor, e que lo tòrna ambe gratitud, mas sempre contra lo futur digne per Occitània, per sa lenga, sa visibilitat, sadignitat nacionala e sa preséncia coërenta a l'internacional ambe las autras nacions d'Euròpa e del monde.

Idèa per finançar un occitanisme digne, la tecnica nos es explicat encara e encara per Lo Guit Encadenat : «E vaquí (aprèp mantun procès de justícia ambe mantun contengut juridic) «Le Guit» subvencionat del FN. De moment que se sap pas ! De qué nos donariá coma cara se per càs o èra ? Aquel chèc, es atanben una pagina que se vira (NDLT, lo temps Jean-Marie Le Pen). Sense dobte lo darrièr dels darrièr procès, d'una longa seria, d'encarament entre Le Pen e «Lo Guit». Cap regret, cap nostalgia. Plaça serà donada als joves. Marine (NDLT la filha) a jà fabricat un primièr procès. Que jà a perdut. La fèsta contunha.»

Al mens Lo Guit Encadenat contunha lo combat en justícia, l'occitanisme o a jamai gausat. L'ideologia del plega-esquina es dangierós per las plaças qu'an dins lo sistèma professoral ; i son benlèu tròp de professors dins l'occitanisme ? Lo jorn qu'arribarà aquela dignitat, caldrà trobar un nom per un movement de militants occitans e militantas occitanas, movement enfin emplenat de dignitat, a l'oposat de la generacion de la fin del sègle XXen. Caldrà trobar un nom generic e que fosquèsse pas una trapèla ideologica, nimai una còpia de las ideologias francesas.

Espèri lo jorn del primièr procès en difamacion, racisme o expropriacion d'un(a) occitanista contra lo sistèma politic francés.

-°-

Week-End toristic al Sud o al nòrd ?

Dins una revista especiala, sonada Week-End, lo grope de premsa de La Pradeta parla al torisme interna a Occitània ; evidentament o fabrica ambe las publicitats dels oficis de torisme, que sovent son pauc competent en marqueting toristic, mas que fan la construccion farlabica d’una identitat pels toristas.

Pr èstre clar, çò que díson – los ofici de torisme «Sud», es tanben al nòrd … lo concepte de «Sud» infòrma sus la vision nacionalista francesa del sistèma educatiu francés, seriam lo «Sud de France», sense domicili fixe... SDF. E lo torista que sap lo non dit toristic, es de dire educat dins lo sistèma de formacion nacionalista francés, o saurà far, los autres deuràn legir libres abans de venir (es un conselh, e questionar perqué l’occitan es pas present, ajudarà una lenga de non crevar).

Ai trobat mantunes documents que pensi importants per demostrar aquò ; mas ai remarcat que tot torista dèu saber que val melhor crompar un libre o guida per saber sus l’istòria e la geografia del país o recanton que vòlon visitar ; o fan los Angleses, los Alemands, los Neerlandeses, etc. Perqué los Occitans de la quita region visitada, novèla granda region, o devon far tanben ? La responsa es donada per Martin Malvy que demanda a la ministra de l’Éducation dita nationale de crear una formacion dins las escòlas de la novèla region, formacion de doás oras per mes, per saber «l’istòria rica de la region» (dixit).

A còp, lo torisme dèu plan espepiçar los documents per veire una bandièra lengadociana, coma se èra interdit de presentar dins los documents publicitaris del grope de premsa de La Pradeta.

 

E çaquelà l’emplec de l’occitan, podriá èstre d’una facilitat trebolenta ; alara perqué l’emplegan pas ? Sovent perqué son pas capables de ligar la lenga a la vision que fosquèsse pas «du terroir», coma se lo «territoire» èra estat donat sense la populacion que parla o/e qu’a parlat occitan, e aiçò per èstre dins lo vent de la mondializacion que vòl «agradar al torista» que parla evidentament anglés. L’industria del torisme en Occitània li agrada lo torista mondializat, e la populacion que parla pas sa lenga, mas puslèu anglés, e sonque anglés farlabicat modèl francés de las santas escòlas d’en Jules Ferry.

Es un fenomèn tipicament OCCITAN ; aquò se fariá pas en Iparralde, Corsega, Savòia, Bretanha, Alsàcia, Flandras o quitament dins las tèrras d’oltra-mar ditas francesas. Malastrosament en Catalonha del nòrd se fabrica parier sistèma pel torisme dels vièlhs franceses que devon pas èstre perturbat per una politica que en catalan assaja d’ajudar a far venir los Catalans del sud sense lor donar l’idèa que la République Française seriá un pauc coma se lo Franquisme aviá imposat sa lei al XXIen sègle : «ça marquerait mal» per un país que se vòl «l’accent et Catalogne du nord», mas lor a calgut de temps per entendre lo torisme «espagnol» (los oficis de torisme –de France- fan estadisticas suls modèls franceses per Estats unicament). Mas en Occitània, la reflexion es encara limitada al nivèl toristic, pro limitat, lo suplement Week-End del grope de premsa de La Pradeta ne fabrica la pròva.

Se parla de Week-End e se liga pas la desaparicion de l’occitan a la futura desaparicion de la gastronomia OCCITANA !

E çaquelà emplegar la lenga occitana, frena pas la comunicacion, cal aver curiositat, inventivitat, originalitat, interessar totes los publics realament curioses per descobrir un recanton del continent europèu :

-°-

Tot es relatiu, en matièra d’etiqueta, de qu’es lo Sud per populacions occitanas qu’an degut fugir los poders franceses ?

Jòc de la reforma territoriala

I a un jòc politic que se passeja un pauc pertot sul net, quin nom portar a las regions socialistas novèlas.

Es oblidar lo contengut de la reforma, i son grandas paurs que fosquèssen gaire que mediòcres en fin de corsa parlamentària francesa.

Alara l’entrepresa Citroën vos prepausa de jogar :

Sus una pagina Internet :

Es plan lo primièr còp qu’una entrepresa francesa emplega lo marqueting etnic e l’actualitat per fabricar una promocion dels priduïts seus.

Sus la pagina Internet se remarca que Occitània, malgrat èstre 15 milions de consomators, es aquela qu’arriba pas primièr ; podètz far quicòm ?

Ah sabètz perqué los jòcs de la causida del nom de la region de Tolosa-Motpelhièr amusa la premsa a Tolosa ? DDM o Voix du Midi ? E perqué Occitània ganha a Voix du Midi ? Ai votat Occitània (Occitanie), non pas perqué m’agrada de notar la reforma coma un eveniment, mas per donar un plaça sus la mapa a Occitània, e comptar los qu’en Occitània i creson realament. La DDM pensa qu’Occitània es pas pro, alara an botat Occitanie-Pyrénées …. La DDM a çaquelà assajat de negar lo peis dins una longa lista de noms oficials futurs.

Cap dels mèdias tolzans a pensat un nom en lenga occitana.

Nimai Citroën dins la lengas regionalas concernidas : en francés per Paris, en occitan per Occitània, en còrse per Corsega, etc. Podèm aital veire que l’egalitat politica o consomatriça passa per l’uniformizacion lingüistica, e que los simbòls vòlon pas dire dignitat nacionala pels pòbles sotmetuts.

Concretament, esperèm la fiscalitat adaptada a la novèla region (la reforma serà pas socialista), e a las novèlas regions occitanas, pauc impòrta lo nom.

L’Estat francés es un mercat-Estat-nacion que lo nacionalisme s’exprima de diferentas manièras, e los acronims regional an coma modèl PACA…

SNCF : grand truand de servici public

Ièr tota la premsa Internet se fasiá lo resson del comunicat de premsa del Conselh Regional :

FRebeut anuèch tanben, ipocrisia o … la SNCF los pòrta plan en barca, per poder pagar e non manar ?

Çò que pròva, vist las òbras qu’i son en region Miègjorn-Pirinèus, que la rason es sancièra de la part dels politicians regionalistas. Ai gaitat lo site Internet de la SNCF, un site grandament merdica (o cal dire), notament per la pagina TER.

Mas quora sèm client de la SNCF, lo servici public es tanben una mena de truandisa de servici public ; un servici d’Estat qu’organiza una causa qu’un comerçant o botiguièr independent gausariá pas far.

A las 9 oras, ai poscut veire lo prètz següent sul site Internet, 26€ :

Trenta minutas aprèp : Lo prètz indicat es de 26 €, lo prètz de venda es estat : 31,5 € a la gara de Matabiau…. Ont es lo problèma ? Lo conselh a la caissa de la gara de Matabiau, «avètz que d’emplegar la CB» ; ai pas de CB. E coma soi estat a una ora de granda voide de clientèla, ai pas agut d’esperar mai de 1h30 per aver lo non bilhet, o l’informacion.

Ai una carta «week-end» coma díson, los nacionalistas de la SNCF e e un parcors de dimenjada… Lo seu còst es de 70 € per annada. Lo programa «Voyageur» es de o €, e ajuda d’aver las «ofèrtas SNCF» ; còsta zèro €, mas o cal far en lenga francesa, perqué un prenom occitan es pas acceptat, o se l’es, aurètz dificultat per aver una carta normala d’emplec.

De mai, la SNCF dona tanben promocion perqué ai una carta de fidelitat ; la carta de fidelitat indica una numèro de reduccion ; la reduccion establida, farà un prètz de 28 €….

Me sembla que comprèni los que prenon lo blablacar per passejar en dimenjada per Occitània ; o lo monopòl dels transpòrts dedins l’Estat francés es tombat, e Eurolines pòt donar prestacions logisticas tanben. Son –pel moment- al mens seriós e lo prètz indicat es lo prètz pagat, sovent mens car.

De mai aquel servici d’Estat que se vòl servici public prepausa una politica incoërenta pels investiments, e aquela prepausicion es de cap manièra respectuosa de las nòrmas comercialas que per l’Estat seriá imposada a tot comèrci independent tolzan : un aficatge de prètz es lo prètz pagat ambe un servici correspondent.

La repression o logistica de servici public contunha en Occitània.

Dins lo referèndum helvetica, Vòt per la FAIF, es estat votat a la granda majoritat pel sosten a l’investiment del fialat ralh helvetic.

Podèm encara considerar coma seriós de far la meteissa causa ambe lo grope SNCF, servici public de repression logistica en Occitànioa ?

Una pèira dins la publicitat francesa

Segur que devètz gaitar regularament una publicitat d’una assegurança, aquesta dimenjada o faguèri tanben a la television :

Al meteis moment sus la via ferrada entre Dinha e Niça, a Annòt exactament, un tren es accidentat per una pèira que tomba de la montanha, las rasons semblan èstre variablas, e complicadas de determinar. I a mantunes mòrts, e nafrats ; la linha de tren es mesa en dangièr coma un servici public, per l’enquèsta e benlèu tanben pel futur.

La conjoncion d’aquelas pèiras de tomba mal, me sembla donar un gost a la publicitat televisada d’una companhiá francesa, un gost amar. La publicitat d’una entrepresa d’automòbils me sembla talament amara, arribar al maissant moment d’actualitat ; e alara ameritariá d’èstre arrestada, per al mens, mantunas setmanas.

La TV es un grand finestron sociologic

Gaiti rarament la television, sovent a l’ostal de familha ; donc aquel divendres ai gaitat la publicitat, perqué es un concentrat de clichés sociologics …. recentament un professor catalan explicava lo centralisme espanhòl fàcia al centralisme francés, e prenguètz la placa d’immatriculacion aznariana, espanhòla, fàcia a las placas d’immatruculacions sarkozistas ; totes son estadas novèlas de lor tempses.

Alara divendres ai gaitat las claras placas d’immatriculacion dels veïculs polits en preséncias dins las publicitats francesas :

Los dos veïculs son a la campanha (una vision de l’ecologia, e una anticipacion, caldrà anara al campèstre ambe aquel tipe de veïcul al petròli e aver un autre veïcul electric en vila ?), contrariament a SEAT que nos prepausa una fantasmagorica passejada en vila, al modèl ancian del productivisme industrial automobilistic.

Lo veïcul alemand a la placa alemanda, e l’eslògan de la marca es en lenga alemanda, Das Auto, Wir Leben Auto, o quicòm aital (aquí avèm BMW, mas Open èra del meteis escantilh). Mas abans la fin de decembre 2013, la publicitat prononciava l’eslogan en lenga alemanda, ara pus. Benlèu que las aurelhas an siulat.

La placa donc es damorada alemanda.

La placa de l’immatriculacion Peugeot, marca franco-chinesa, es …. del non endreit francés ; un còp èra se podiá èstre de 75, 78 o autra numerologia parisenca ; ara, o es pus, es silenciós coma las placas de l’arnaristan vesin, lo Grand Sud de Tolosa. Las marcas francesas fabricada al nòrd de l’Estat an pauc de mejan de pensar qu’un eslògan podriá èstre en occitan, dins lo campèstre occitan… los Occitans son clients del mercat-Estat-nacion automobilistica francés, e res qu’aiçò.

La television es un grand finestron sociologic, e quora la television es en lenga occitana la fotografia es pas brilhenta, e sabi pas s’es lo supòrt o la populacion qu’a perdut sa lenga malgrat totes los fantasmes lingüistics portats per las universitats occitanas de letras occitanas.

Tolosa : Una novèla manièra de presentar

A Tolosa, se dubriguèt un restaurant rapide, qu’a una novèla manièra de presentar la restauracion rapida.

La cobèrta sul planèu donava aquel document, jà vos donarà una idèa de la manièra novèla :

A la sortida de ma visita tri-setmanièra din un restaurant de la vila, acabi de minjar un cassolet a las favas, dins un restaurant de Victor Hugo ; aquí ont la fescor es importanta, lo cassolet demanda temps de cosinar, long temps pel cosinar. En general, lo melhor cassolet del restaurant aquel es lo dimarç, quora ne damora ; es sonque servit en debuta de mes.

Mas en sortir soi passat dabans la novèla prepausicion al entorn de Victor Hugo, CAPUCIN. Es aital qu’an nommat lo supòrt que servís a donar de manièra rapida lo minjar, «produit d’ici», se sap pas encara se l’ICI vòl dire Occitània ; son realament sonque d’Occitània, es sembla lo promièr enjòc de l’establiment, la condicion locala del servici e dels produïts ; pel moment l’occitan i es pas present, e per parlar occitana, benlèu que n’aurètz pas lo temps, lo servici rapide ajuda pas.

Lo restaurant se sona CAPUCIN, es un nom que m’a estonat ; es pas una question d’actualitat, «Capucin : religioses reformat de l’òrdre de sant francesc», sèm a Tolosa, donc d’aquí en país occitan, plan elonhat de L’Elisèu.

Capucin, Capuchin en occitan, es tanben la dispausion de las cartas … benlèu aiçò l’idèa, la presentacion del minjar es presentar sul modèl dels teules d’ardòsi. De tot biais, sembla res de veire ambe lo capuhin occitan qu’es un flambador ; lo material per servir es en faciada e se podrà veire coma dins la restauracion rapida, Pans i Company en Catalonha o Quick ne son d’exemples similars ;es luènh d’èstre flambadors ….

Nos es explicat tanben sul mapièr de taula, que lo restaurant es per las matinada, mièg-dia tolzan, e vrespada. Es un restaurant qu’acompanharà la vida del mercat Victor Hugo, mas al entorn del mercat. Es clar que pauc a pauc, l’entorn del mercat de farga d’una ensemble grand de restaurants, classics o d’inovacion coma lo CAPUCIN.

La majoritat dels clients son femnas ; aquò vòl dire que lo restaurant tradicion e occitan son pus adaptat al minjar de las tolzanas en jornada ? Benlèu.

Cal esperar çaquelà qu’aquel restaurant se multipliquèsse, un pauc coma pans i companys en Catalonha. Al mens seràn produïts e manièra occitana de minjar que seràn prepausats.

-°-

La publicitat es un acte sociologic bèl

Cada publicitat aurà de convéncer, es normal e alara totes los mejans son bons, quitament trabalhar l’ignorança. Mas de còps, la publicitat despista :

Ambe Austràlia-Territòri-Nòrd sèm despistat quora lo personal politica del plega-esquina nacionalista francés, de la decentralizacion, nos explica que sèm del «grand sud», enluòc de dire lo nom real del país, Occitània, al nòrd e al sud al meteis temps. Es parier per la DDM, cada jorn per las paginas del «Grand Sud».

Es qu’Occitània es un país d’indigènes coma Austràlia-Territòri-Nòrd ?

Keranove nos pensa jà, per las femnas, en «revolucion en marcha», pensi que las femnas devon apreciar d’estupiditat d’aquesta prepausicion politica….

Meetic aurà trapat per vosauts los «perfials certificats», segurament ambe l’ajuda del depistatge Internet. Volkwagen o Opel nos explica çò que son las «das auto», vist lo nombre de poliglòtas franchimands, aquela publicitat dèu èstre pels Alsacians, o la publicitat aquela auriá per ròtle de promòure segurament antigermanisme d’una populacion sensibla a l’anglofilia, puslèu qu’a la germanofilia : avètz escotat la manièra Chevènement de los presentar los vesins del nòrd-èst ?

Lo melhor qu’ai trapat, al fial de las visitas de familha se debana al fenestron publicitari francés, es la publicitat de Liebig que renformarà segurament lo sentiment chevènementisme d’envasion de la vision alemanda de las regions fòrtas… Liebig es tanben un grand fabricant d’armas pendent la guèrra de 14/18, tot per ajudar (…), donc.

Aital lo tèxte d’aquesta publicitat de sopas industrialas es en resumit : «tomatas [….] maduradas en Provença [….]. La crèma de sopa […] fabricada en França […] » ; me sembla que la manièra de difusar aiçò sense reala confirmacion objectiva per la localizacion, daissa pensar, coma Chevènement, qu’i a –es segur ambe el- un complòt germanic que pensa que Provença es pas França….

La confirmacion de l’idèa de l’enemic exterior es confirmada docetament per una marca de biscuïts anglés, Mac Vities : lo biscuït «es anglés MAS es bon»…. Benlèu qu’un Francés ; lo Francés aquel, concernit per aquesta publicitat, dèu pensar que lo minjar anglés es pas bon, e alara se podrà entendre lo nivèl maissant de coneisséncia de l’anglés dins la populacion francesa, populacion que determina la qualitat de la nacion imperialista al nivèl de sa cosina…. e non pas de la sapiença lingüistic sobre sa lenga.

-°-

L’òbra francesa per la planeta ?

L’administracion frnacesa òbra pels pòbles de França, enfin nos o vòlon far creire ambe l’etiqueta “service public”. Mas darrièr l’etiqueta francesa, i a un dangièr per aquesta planeta, França e la seuna administracion dels «affaires étrangères» o de la nucleocracia «bien française».

Aquò farà pas mai que quaranta annadas que l’administracion francesa, de servici public, s’encabora a vóler del nuclear ; ne pagarèm la factura lèu.

De mai, quora nos van pel monde, es per aumentar los afrontaments entre los pòbles ambe l’ajuda de l’Estat lo mai truand de la planeta l’Aràbia Saodita. Quí se remembre lo finançament de Ben Laden, se sovendrà que l’Aràbia Saodita i es pas per res ; benlèu que l’administracion francesa a la memòria corteta ?

La diplomacia francesa d'esquèrra o de dreita, tresena administracion d'Estat (francés e "republican") aprèp l'armada e l'Éducation Nationale, es autanplan dangierosa que l'Americana dels Bush ... Cal èstre fièr d’aquesta administracion e del seu nacionalisme comercial ? E dire qu’i a d’unes professors d’occitan qu’o an pas encara comprès a Montpelhièr !

Lo primièr sindicat francés de l’administracion es FO e UNSA, los primièrs de l’E.N. es FSU e UNSA… son contra la decentralizacion e l’aumentacion dels poders en regions non parisencas !

-°-

E per l’interior de l’Euròpa ? Es melhor ? QUÉ NON, es piège !

Promocion tolzana en espanhòl … a BCN

La fièra de torisme de Barcelona debuta doman ; ai agut una fòto de l’estand de la region Miègjorn-Pirinèus ; podèm alara confirmr doás causas : 1 / i a pas de politica lingüistica per l’occitan, 2 / lo servici de torisme de la region Miègjorn-Pirinèus fabrica una politica de promocion d’Occitània que sembla lingüisticament a la politica de Franco contra lo catalan.

La primièra règla en matièra de comèrci, se supausa que lo servici toristic del Conselh Regional de Miègdia-Pirinèus vòl far comèrci, es d’emplegar la lenga locala per vendre melhor, e rassegurar. cal explicar encara a Tolosa, que las tres lengas oficialas a Barcelona son espanhòl, catalan e occitan ?

« 80 % dels visitants de la fièra del torisme de Barcelona parla catalan» es Joan-Carles Martís Casanova, professional del torisme que me l’indica sus Facebook.

Es que lo servici de torisme del Conselh Regional de Miègdia-Pirinèus son professional del torisme o puslèu inquisidor lingüistics tolzans vengut espanholizar Barcelona, coma del temps del franquisme ?

La question se pausa e me sembla que la responsa serà donada aital : es una estupiditat tolzana de non pas s’enriquir de las capacitats tolzanas en matièra lingüistica occitana per vendre a barcelona lo torisme de la region. Se cerca de quina manièra l’occitan seriá utile, ne vesèm aquí una solucion qu’ajuda al comèrci.

per rapòrt a la politica lingüistica occitana, se vei aital que lo retard près, per fren coorporatista e nacionalista franceses, fan que lo servici de torisme, el-meteis, es claufit d’incompeténcia al nivèl comercial e lingüistic.

L’agro-alimentari francés engana.

Lo sistèma europèu de sosten de l’activitat agricòla fabrica mòstras del comèrç e de la finança, e quitament de las especulacions geneticas. Aital l’afar Findus-Spanghero-Romalimenta ne farà la pròba, un còp de mai. Se cal susvelhar las bancas (e los politics coma l’explica un traders catalans dins un programa de TV3, Jordi Molins) e los sistèmas dinerièrs ajustats, es parier per l’agro-alimentari.

Es la banca mutualista que faguèt l’industrializacion agresta mai aisida, tot en recuperar ges de cap manièra una melhora vida pels païsans occitans. La moneda en sobre, l’installava dins lo sistèma urbanistic espanhòl, coma l’explica a mot escondut Jordi Molins dins l’entrevista de TV3.

La RTS ne publica una mapa de la manipulacion, passa per Occitània, Castelnaut d’Ari, dins la granda tradicion del comèrç agricòl del Lauragués (pels blats):

Es tot lo sistèma europèu qu’es en causa, e pas simplament l’administracion de l’Estat centralizat francés, ni del simplàs Lauragués. Es clarament un sistèma de venda qu’es questionat, aquel qu’es supausar donar bona resulta pel comèrç exportador francés (coma l’explica la FNSEA dins totes los mèdias parisencs), es fins finala una maquina que risca gravament d’intoxicar la populacion, o simplament a l’engana de las populacions ; alara que la politica menada fins ara èra supausada fabricar lo contrari.

Dins aquel sistèma es un pauc estonant, e a la seguida d’aqueste afar, es estonant que los consomadors e las familhas posquèssen pas criticar los restaurators tolzans, o la cosina centrala tolzana (per aver la carn etiquetada biò segon una demanda politica integrista), alara los consomadors que crómpan carn en Alemanha… coma se en Occitània ne fasiam pas de bona carn (Gascona, Blanda d’Aquitània, Aubrac, Basadesa) ! Aquò se pòt saber sul SISQA aisidament…

La solucion a-n aqueles fenomèns de concentracion e financiarizacion de l’agro-alimentari es crompar localament (e pas al mercat mondializat de Lheida per transportar a Castras, per exemple) e abandonar las règlas europèas del comèrç e de la produccion agrària. La tecnocracia francesa (agrocalimentària o politica) auriá de plan escotar çò que se dís dins lo programa de France Culture aquel :

La consequéncia es que la populacion se deurà tornar informar directament de las modalitats de la produccion sense passar per las règlas installadas pels Estats de dreit, pels Estats centralistas, qu’en industrializar l’agricultura, lo centralisme e l’industriualizacion an fabricat dracs per a longs tèrmis, dracs que seràn un dangièr per las populacions.

La francizacion d’Occitània a agut consequéncia sobre la transmission dels sabers agrestes, aqueles sabers occitans son estats interdits dins totes los licèus agricòls, totes, e aital l’industrializacion a poscut debutar aisidament en Occitània ; pauc a pauc mantunas de las cooperativas de productors son devengudas d’instruments dangieroses …. e / o devenguda de comèrç stricto-sensús, sense relambi, d’instruments aisits de manipular per la finança.

Xavier Noulhianne explica la seuna solucion sus dos bilhets de blòg  e dins un programa de France Culture dissabte passat ; lo cal felicitar, es luènh de l’utopisme, es la practica d’una agricultura estreitament ligat als sabers fars locals (occitans) e als terradors. Es un trajecte politic e agricòl complicat de seguir ara que tot es estat destrusit per l’industrializacion (i a pas sonque lo nuclear que pausa problèma).

Lo circuït cort, donc lo circuït occitan en Occitània, es la sola e unica manièra de s’estauviar tot tip de problèma : – finança, – PAC e U.E., –administracion francesa, - administracion europèa, -gestion FDSEA de l’agricultura (s’acaba justament las eleccions professionalas que los païsans d’Occitània an pas encara comprès lo problèma), –formacion agricòla, escòlas de tot escantilh.

Caldrà justament que lo consomador occitan se decodèsse tot, e aguèsse a cambiar los paradigmes industrials agricòls en Occitània, e que li tòrne la fisença als comerçants que sábon explicar precisament de quina manièra lo produït sul taulet (s’elonhar dels supermercat lo mai sovent possible) ; es vendut, e de quina manièra, i es arribat aquí, precisament – serà la basa de la problematica. Alara, que caldrà far pel consomador : PAUSAR QUESTIONS EN FRANCÉS (sense assegurança que fosquèsse pas una resulta del sistèma francés) COMA EN OCCITAN (car lo vendeire aurà una pichona consciéncia de quicòm).

Carrefour e Occitanie de las ignoranças

Es pas una question identitària, es una question lingüistica e de saber qu’un nom es mai vendeire quora es plan portat, significant realament las causas.

Vos presenti la mapa d’Occitània tala que deuriá èstre mai coneguda dels Occitans e de Carrefour (particularament lo tecnician en venda qu’a portat lo projecte en Flandra), tot parier. Perqué ?

Un internauta occitan, exilhat en Flandras, a mantat sus Facebook, tot content, aquesta fòto :

Es vertat que podèm pensar qu’aiçò ajuda a la melhora coneissença d’Occitània … Benlèu. Mas aquí sobre lo document vesèm al mens tres problèmas :

1 / l’ignorança dels artesans occitans que sabon pas que lo Vivarés (o Ardècha) es estat del Comtat de Tolosa ; es una ignorança classica vist que l’Istòria d’Occitània es pas ensenhada dins las escòlas del nacionalisme francés, escòla del colonialista Jules Ferry. Mas fins ara, èra la documentacion exteriora e la sapiença populara, les érudits de la petite histoire, que fasián lo balanç a las ignoranças francesas cultivadas, pels sistèma nacionalista francés de formacion e d’informacion. Anuèch tot aiçò sembla acabat, e l’ignorança se passeja en Flandra dins un Carrefour.

2 / la crotz de Lengadòc (ambe sas revendicacions regionalistas de Lengadòc-Rosselhon, o sa revendicacion de region administrativa francesa de Miègdia-Pirinèus) revendicada aital, sense complement, es una catastròfa per Occitània ; es lo centralisme lengadocian que se pensa la votz d’Occitània, perdon ‘Occitanie’ ; pòt èstre tanben un centralisme provençal, perqué la crotz es tanben de Forqualquièr ! Es la crotz qu’es estada emplega per la primièra crozada dempuèi Sant Gille en Provènça, e donc manipulada politicament per d’extremistas catolics; fins ara jamai vist perqué an jà pron trabalhat per netejar la region dels lectors o de las lectriças directe de la Bíblia en lenga occitana, en via de re-edicion per las Letras d’Òc. La crotz isolada pòt portar un barron de sgnificacion que agrementada de l’estela a las set branca ajuda a melhor enterndre de qué se parla, Occitània sancièra, digna. Es pietat que lo grand public o sapiguèsse pas, es çaquelà en venda liura en çò de Macarel, que els son prestes a ne vendre mai, talament mai clara ! La clartat l’ai jà indicada sus un bilhet de 2011, cercatz dins los arquius !

3 / Es en Vivarés (donc Ardècha) qu’ai debutat lo meu ensenhament de l’occitan, èra en 1984, ambe una ràdio loclaa d’Anonai. Non podèm e devèm oblidar que l’Ardècha pòt tanben, de bon grat, èstre considerada coma un element màger de practica de l’occitan, ancian e actual.

Alara coma explicar talas ignoranças, alara que, per Savòia, la causa artesana es mai clara.

La rason es faita de tres punts :

1 / lo marqueting aplicat a Carrefour aviá sonque aquestes produïts, e l’ignorança ajuda per vendre als ignorants ; tot aiçò es cultivat pel sistèma d’educacion francesa, o cal pas oblidar ; los pòbles son pas naturalement ignorants. La geografia e l’istòria dicha locala es ges ensenhadas dels las escòlas dichas del pòble, e que son totun de l’Estat francés (malgrat tot çò que pòt pensar la FSU occitana sul tèma), ambe la pensada francesa ontologicament ensenhada per la granda massa dels robòts-professors, e que los diplòmas ne fan lo capèl de las ignoranças, una beutat nacionalista assumida pel Collège de France e l’Académie française.

2 / los artesans e totes los militants del Lengadòc que se pensan lo centre del monde occitan, devath un pretèxte que els crompan la crotz occitana mai que los autres, o que la sábon mostrar benlèu mai que los autres, an de non pas oblidar qu’en aprigondir aiçò, fabrícan de las in-amistats, una irra, en Provènça, Gasconha, Agenés, Carcin, Roergue, Peirigòrd, Lemosin, o Auvernhe, veire en Gavotina, Vivarés, Dalfinat o Comtat de Niça. Es antiproductiu per Occitània. Es per aiçò que l’estela apòrta un avantatge : es de dire que se pensa a tot Occitània, Occitània granda, e pas sonque al Comtat de Tolosa, vièlh, o actual e regionalista.

3 / l’ensenhament de l’occitan es indispensable de l’aver dignament, es de dire de l’aver ambe un ensenhament geografic e istoric, senon se fabricarà cagadas d’aqueste escantilh. L’etiqueta ‘Occitanie’ pòrta aital un barron d’ignoranças que podèm listar dins lo camp dels identitaires, o del Colectiéu Prouvènço ; aquel Colectiéu en fasent la critica estupida de l’occitanisme en Provènça fabrica l’occitanisme sense estela del Felibrige dels lengadocians ! E ajuda França per fabricar ignoranças geografica e istorica. Tot aiçò es totparier ges bon per Carrefour nimai pels artesans lengadocians o provençals.

-°-