De las guèrras en tèrras latinas d’Orient

Vau escriure aquestas linhas, non pas per imposar un novèl Impèri Latin, Impèri de Roma, mas per recordar l’istòria de totes, car sèm sus la meteissa barca, car descartar los ròcs e l’istòria pòt ajudar.

E o escrivi car se la desròc de Palmira me fa dòl, un grand dòl modèl UNESCO, es en occident que la primièra lenga pòst-latina normalizada es destrusida per un imperialisme cristian e republican francés (criticat leugierament per l’UNESCO) ; e lo que destrusís una lenga, destrusís una bibliotèca dels sabers ligats a-n aquesta lenga (per l’occitan n’avèm !), al pòble que la parla o la parlava, aiçò val pèiras, o arquitecturas esplandidas, remarcablas, non ? Los Arameans son assirians, an dreit a la dignitat istorica, coma los Occitans son pòst-latins, clau de la latinitat (referent a Frederic Mistral, primièr prèmi Nobel de literatura en fRança), los Occitans an dreit tanben a la dignitat.

L’imperialisme e l’integrisme religiós fan sempre la violéncia contra los pòbles sempre (imposar la migracion), e las lescas d’istòrias de las populacions quora son pus manipulablas pels ensenhaments oficials dels Estats farlabicats per la caduda de l’impèri dels otomans ; Internet ajuda a destrusion las messorgas ideologicas d’Estat e de las religions.

Aital cal pas oblidar que, dins lo Donbàs, i a una guèrra europèa, una guèrra qu’acara un Estat novèl e legitime, legal, e una milícia pro-Putin dins lo Donbàs, violenta e alimentada pel vesin poderós, imperialista (encara).

Se cal plan recordar que l’aligança de la màfia devenguda economista e qu’a abandonat lo sovietisme pensa a l’orror del voide, lo voide es estat remplaçat per una novèla casta religiosa, la glèisa ortodòxa de Moscó, aquela que se vòl la descendenta de l’impèri roman de l’Orient.

Se trapa qu’es tanben sul meteis territòri qu’avèm una autra guèrra, aquela de Síria e Iraq (per gardar las terminologia dels Estats creat pels imperialisme anglés e francés al moment de la caiguda de l’impèri musulman otoman).

Vesèm aital que doás intervencions exterioras, presenta e istorica, an botat lo fuòc politic latent, e violent, e que anuèch sortís al lum de l’actualitat. Quinas son aquelas doás intervencions :

1 / la primièra es l’intervencion europèa del sègle XX, per destrusir un Estat imperialista qu’aviá agut una casta al poder qu’aviá causit los Alemands puslèu que l’autre camp ; la consequéncia es estada la meteissa que per l’impèri Austro-Ongarés, la destruccion programada per dos autres imperialismes, lo francés e l’anglés ; la consequéncia de la non-compreneson del terrenh a fabricat Estats que son ara, l’enjuòc d’integristas religioses musulmans. La dimension del problèma es mai grèu que per l’impèri Austro-Ongarés, perqué l’Estat de non-concurréncia entre Estat, es establit per l’Union Europèa ; la patz regna sul continent de las guèrras pre-mondialas. Per las tèrras de la latinitat anciana, totes los integrismes son en plaça, e sobretot lo religiós es similar al religiós dels temps que lo vatican menava la dança politica. Per astre, sabi pas se es una astrada, mas en occident de la latinitat europèa, las inquisicions contra los «bons cristians», puèi tant d’autres, an trabalhat las consiéncias, e pauc a pauc, aprèp mantunes guèrras de religions, las populacions an plan comprès que caliá en 1904, largar un pauc lo costat religiós de la vida collectiva.

2 / pernisiosament, e perqué la situacion en occident es encara coneguda pels Ortodòxas de Moscó, la casta religiosa de la Glèisa de Moscó remplaça lo sovietisme, la casta dels aparatchik qu’a creat tantas chaples politics. Mas l’ideologia dels ortodòxas es tanben de bastir un Estat que sembla a una mescla entre la religion,las leis de la religion, e las leis laïcas (dels pòbles) qu’avèm en occident. E donc en Donbàs, avèm una guèrra entre un sistèma occidental, sense lo pès legal de religiós (tot en aguer una religion d’Estat pròpria), e una milícia que pensa ortodòxia al modèl moscovit d’anuèch. Es l’intermediari del modèl qu’avèm dins los sud de las anciana tèrra latina d’Orient, en Síria e Iraq d’anuèch, ambe l’organizacion EI que se vòl bastir un Estat religiós al modèl nde l’Edat Mejan.

I per clavar, vos voldriá ensenhar que la crotz dels pòbles que son castigats (o son estats per l’impèri otoman, o lo novèl Estat dels joves turcs tanben), castigats ara en Iraq e Síria son cristians, assirians, mas la crotz reberta un quicòm que tot occitan deuriá aver al cap, lo Comte de Tolosa ne sabiá quicòm, un còp èra…

Se cal recordar que la primièra violéncia de la crosada per anar en Tèrra Latinas d’Orient, son los josius dins l’actuala Alemanha que l’an suportada (veire exposicion actualament a la capèla de las Carmelitas a Tolosa, ne parlarai sus aquela pagina Internet), puèi un temps aprèp Bisança que l’a tanben suportada, aprèp aver una guèrra contra una populacion musulmana que viviá en Tèrra Latina d’Orient (que la lenga dels Arrameans sobreviviá fins ara), e poder musulman qu’èra pas gaire pacifica tanpauc, contra los cristians.

L’imperialisme francés e anglés, puèi las piadas militaras de l’ignoranças nòrd-americanas, an destrusit lo balanç entre pòbles, dins zònas geograficas grandassas qu’an pas agut jamai una unitat de populacion tala que las teoria etnica l’an poscut supausar un còp èra, e tal qu’es jamai estat lo cas dins cap region del monde. La convivéncia entre las nacionalistats e la ciutadanetat deuriá èstre una nòrma per bastir los Estats futurs. La Terreur francesa a inventat una nacionalitat qu’es encara anuèch problèma de convivéncia entre los pòbles, e pertot sus aquela planèta.

L’integrisme religiós e politic mata, ne sabèm quicòm en Occitània, non ?

L’Union Europèa a trapat un camin per aver la patz, patz que los Angleses, encara, ne vòlon sortir en refusar la reparticion dels migrants d’aquesta planeta, pel moment aqueles qu’an lo coratge de fugir los Estats d’Africa e de las Tèrras Latinas d’Orient, Estats farlabicats pels colonialismes europèus e qu’anuèch servíscan de basas mortuàrias a l’integrisme extremista musulman.

Carrefour e Occitanie de las ignoranças

Es pas una question identitària, es una question lingüistica e de saber qu’un nom es mai vendeire quora es plan portat, significant realament las causas.

Vos presenti la mapa d’Occitània tala que deuriá èstre mai coneguda dels Occitans e de Carrefour (particularament lo tecnician en venda qu’a portat lo projecte en Flandra), tot parier. Perqué ?

Un internauta occitan, exilhat en Flandras, a mantat sus Facebook, tot content, aquesta fòto :

Es vertat que podèm pensar qu’aiçò ajuda a la melhora coneissença d’Occitània … Benlèu. Mas aquí sobre lo document vesèm al mens tres problèmas :

1 / l’ignorança dels artesans occitans que sabon pas que lo Vivarés (o Ardècha) es estat del Comtat de Tolosa ; es una ignorança classica vist que l’Istòria d’Occitània es pas ensenhada dins las escòlas del nacionalisme francés, escòla del colonialista Jules Ferry. Mas fins ara, èra la documentacion exteriora e la sapiença populara, les érudits de la petite histoire, que fasián lo balanç a las ignoranças francesas cultivadas, pels sistèma nacionalista francés de formacion e d’informacion. Anuèch tot aiçò sembla acabat, e l’ignorança se passeja en Flandra dins un Carrefour.

2 / la crotz de Lengadòc (ambe sas revendicacions regionalistas de Lengadòc-Rosselhon, o sa revendicacion de region administrativa francesa de Miègdia-Pirinèus) revendicada aital, sense complement, es una catastròfa per Occitània ; es lo centralisme lengadocian que se pensa la votz d’Occitània, perdon ‘Occitanie’ ; pòt èstre tanben un centralisme provençal, perqué la crotz es tanben de Forqualquièr ! Es la crotz qu’es estada emplega per la primièra crozada dempuèi Sant Gille en Provènça, e donc manipulada politicament per d’extremistas catolics; fins ara jamai vist perqué an jà pron trabalhat per netejar la region dels lectors o de las lectriças directe de la Bíblia en lenga occitana, en via de re-edicion per las Letras d’Òc. La crotz isolada pòt portar un barron de sgnificacion que agrementada de l’estela a las set branca ajuda a melhor enterndre de qué se parla, Occitània sancièra, digna. Es pietat que lo grand public o sapiguèsse pas, es çaquelà en venda liura en çò de Macarel, que els son prestes a ne vendre mai, talament mai clara ! La clartat l’ai jà indicada sus un bilhet de 2011, cercatz dins los arquius !

3 / Es en Vivarés (donc Ardècha) qu’ai debutat lo meu ensenhament de l’occitan, èra en 1984, ambe una ràdio loclaa d’Anonai. Non podèm e devèm oblidar que l’Ardècha pòt tanben, de bon grat, èstre considerada coma un element màger de practica de l’occitan, ancian e actual.

Alara coma explicar talas ignoranças, alara que, per Savòia, la causa artesana es mai clara.

La rason es faita de tres punts :

1 / lo marqueting aplicat a Carrefour aviá sonque aquestes produïts, e l’ignorança ajuda per vendre als ignorants ; tot aiçò es cultivat pel sistèma d’educacion francesa, o cal pas oblidar ; los pòbles son pas naturalement ignorants. La geografia e l’istòria dicha locala es ges ensenhadas dels las escòlas dichas del pòble, e que son totun de l’Estat francés (malgrat tot çò que pòt pensar la FSU occitana sul tèma), ambe la pensada francesa ontologicament ensenhada per la granda massa dels robòts-professors, e que los diplòmas ne fan lo capèl de las ignoranças, una beutat nacionalista assumida pel Collège de France e l’Académie française.

2 / los artesans e totes los militants del Lengadòc que se pensan lo centre del monde occitan, devath un pretèxte que els crompan la crotz occitana mai que los autres, o que la sábon mostrar benlèu mai que los autres, an de non pas oblidar qu’en aprigondir aiçò, fabrícan de las in-amistats, una irra, en Provènça, Gasconha, Agenés, Carcin, Roergue, Peirigòrd, Lemosin, o Auvernhe, veire en Gavotina, Vivarés, Dalfinat o Comtat de Niça. Es antiproductiu per Occitània. Es per aiçò que l’estela apòrta un avantatge : es de dire que se pensa a tot Occitània, Occitània granda, e pas sonque al Comtat de Tolosa, vièlh, o actual e regionalista.

3 / l’ensenhament de l’occitan es indispensable de l’aver dignament, es de dire de l’aver ambe un ensenhament geografic e istoric, senon se fabricarà cagadas d’aqueste escantilh. L’etiqueta ‘Occitanie’ pòrta aital un barron d’ignoranças que podèm listar dins lo camp dels identitaires, o del Colectiéu Prouvènço ; aquel Colectiéu en fasent la critica estupida de l’occitanisme en Provènça fabrica l’occitanisme sense estela del Felibrige dels lengadocians ! E ajuda França per fabricar ignoranças geografica e istorica. Tot aiçò es totparier ges bon per Carrefour nimai pels artesans lengadocians o provençals.

-°-