La partidocracia francesa

Ara, o sabèm melhor, la partidocracia francesa es en dangièr d’extincion, e un dangièr pels pòbles democratas.

Lo PSf explica son programa electoral, sul pic aprèp un passatge a la television del sant truand de la darrièra presidéncia.

E atencion, aver un programa, vòl pas dire o saber plan aplicar … ni aver las competéncias per l’aplicar. S’espèra sempre e encara una lei per las lengas de França, una escota dins los ministèris sul tèma (cal benlèu melhor anar a Lorda, mas pels comunistas que ne vòlon parlar es benlèu pas evident), una politica clara en matièra d’enèrgia qu’ipotèque pas l’avenidor, una estratègia per la reforma territoriala, un biais de far participar en politica melhor que l’UMP o lo FN, una politica europèa que plaçèsse pas lo mai grand truand luxemborgés al cap de la comission, Junker, etc.

E quand la justícia francesa s’en carga, sembla una promocion per una candidatura !

«La justícia li agrada plan Sarkozy. E Sarkozy se li dona aisida en denonciar lo sistèma per un acarniment judiciar e la parcialitat dels jutges» explica Arrêt sur Images, lo site d’informacion sul mèdias franceses.

E, dèu èstre de l’Umor francés, pas de programa al PS, pas de candidat clar a l'UMP ... tot es dit.

«s’investiguèm totes los que son passats pel jutge, podèm pus aver candidats» Dixit Balkany, grand militant UMP, amic del novèl concepte mediatic e politic Nabot IInd, los mai grands colleccionaires de bancs de justícia francesa, e d’engrais del sistèma d’avocats, candidats o pas.

E çaquelà, soi segur qu’an trapat pro truands per las eleccions senatorialas, per un Sénat qu’a cap d’utilitat.

Atencion, cap comentari sus un bilhet que pòrta la vision politica cap al FN, lo FN es parier ontologicament es francés ; lo problèma es lo sistèma politic francés, la partidocracia francesa.

Consequéncia evidenta, e encara es pas la pus maissanta, mas cal notar que quora las causas son per aporsmar la democracia dels pòbles l’abstencion baissa realament (Escòcia per exemple, malgrat l’imensa frauda) :

-°-

L’estiu es lo temps de l’inocéncia provençala

D’amics generoses e que me vòlon informar, m’an mandat una peticion que reberta una granda inocéncia provençala, e sobretot una granda ignorança de la lenga de Provença. Dins la region PACA díson que se parla … ‘lou prouvençau’ (o respectarai donc dins aquel bilhet) ; mas la peticion es en lenga francesa !

Es clar, l’enemic es Occitània, aquel imperialisme de la lenga occitana, l’unitat es per el l’uniformitat ; es encara un còp la basa de l’ignorança de çò que se debana dins las escòlas que l’occitan i es ensenhat per immersion, cadun a la seuna lenga localizada ! Mas totas las escòlas fan l’imemrsion en lenga occitana, ambe totas las variantas.

O tornarai explicar aquí tanben ; abans la normalizacion francesa, es de dire l’escrit oficial, Rohan, la ciutat de Normandia, s’escriviá ROHAN, aprèp la normalizacion francesa ROUEN ; donc podèm confirmar que dins “Langue d’Oïl” ‘Oïl’ se prononcia [oui] segon la grafia causida, e la prononciacion de París e la causida de la cors de França. Alara, es normal qu’en Provença, mantunes escrivans, abans Roumanille, aguèssen causit d’escriure l’occitan de Provença, o ‘prouvençau’, segon la nòrma dels Ducs d’Aquitània, e non pas segon la nòrma dels reis francs. LO francés es estat normalizat aprèp lo XIIen sègle, l’occitan (se disiá gascon, lemosin o provençal), entre 950 e 1050, a l’abadiá de Limòtges, aprèp una demanda politica dels Ducs d’Aquitània, per aver d’escrits administratius dins aquela lenga populara venguda del latin.

Es un pauc coma lo Partido Popular de València qu’explica que lo valencian es pas de catalan ; sul pîc, los locutors del catalans del nòrd an sonat la lenga, valencian ! Alara, per rassegurar los regionalistas de PACA, soi un locutor de ‘prouvençau’, e o pòdi escriure, legir e parlar ; mas quora soi estat en Provença, los quites militants de l’Unioun Prouvençalo son pas estats capables de me sortir un mot en provençal ; alara que fasquèsse lo trabalh, els, de praticar la lenga que vòlon magnifica e en dangièr.

Mas tornam a l’eslògan en cap de la peticion, e m’arrestarai aquí, perqué senon me caldriá escriure un libre sobre las estupiditats aquestas.

Aquò sembla fòrta a l’idèa del PNO o de François Fontan, un Estat, una lenga e una identitat. Dins mantunes escrit, François Fontan ne fan una enemic de provença, per aver creat Occitània ! E fan, la paradòxa, fan coma el, una manipulacion administrativa. Alara que la vida modèrna pròva qu’aiçò arriba jamai, quitament en Euròpa. Es clar que las populacions qu’an una lenga e una cultura pròprias, son rarament similaras a l’administracion que s’installa que fosquèsse decentralizadoira o de l’Estat jacobin. De mai, podèm assegurar que las migracions seràn de mai en mai importantas dins lo sègle XXIen. Jà en avança, mantunas associacions catalanas fan lo trabalh de promocion del catalan al prèp dels gropes de migrants, per tal de los ajudar d’entendre, legir e parlar lo catalan, e al meteis temps ajudar los catalans e las catalanas d’entendre melhor la lenga del migrant. D’aquò podèm dire que al Principat de Catalonha, quasiment en vint ans, la nacion catalana a integrat mai d’un milions de ciutadans novèls, e la majoritat parla catalan, e quitament son devenguts independentistas quora an vist los espòlis fiscals practicats pel sistèma madrilenc.

Mas la pensada de François Fontan es una error conceptuala, la lenga es pas forçadament ligat al sistèma juridic, la ciutadanetat. Lo sistèma juridic es aquel que decidís las leis, e lo sistèma francés a decidat que fosquèsse sonque en francés (1791), es de l’etnisme expansionista francés (per justament èstre «mai fòrt fàcia a l’etnisme de l’epòca» e perfaitament entendut per Grégoire preire de Lorrena), car lo francés es la designacion de la ciutadanetat e francés es tanben la designacion d’una identitat nacionala (aquela del nòrd e dels locutors franceses). L’eslògan dels regionalistas de ‘Prouvènço’ es del meteis escantilh ; es pensar que la lenga es ligada al sistèma politic plaçat pels poders politics, per la partidocracia jacobina, aquel d’anuèch en ‘Prouvènço’ ambe lo socialista e nacionalista francés Michel Vauzelle ; es pensar que lo pòble es pas mai fòrt que lo sistèma politic, es en contradiccion directe ambe la nocion d’identitat, l’umanisme, de l’antropologia modèrna ; es en contradiccion ambe las idèas de la revolucion francesa, las primièras partidas.

L’identitat seriá alara ligada a la region administrativa, aital l’identitat pirinenca exista pas, ni aquela alpenca, aital ‘Prouvenço’ seriá PACA que peticiona en lenga imperialista francesa, la lenga del rei franc René Ier ? Quid de los que son de Saumièras o dels Nimesencs, e que son autanplan provençals, perdon ‘prouvençaus’, totparier ?

Se PACA es l’identitat de SA lenga ; quid de los qu’an lo gavòt coma parlar ‘PACAlian’ (es de dire dedins lo sistèma regionalista francés, al nòrd de PACA) ? Pënsi parier per la lenga de Niça, qu’es pas brica de Provença. Caldrà un jorn explicar –encara e encara- que los rius (Garona, Ròse, o Var) son pas frontièras per las populacions, benlèu per l’ignorança collectiva e que fauta de transmission ; aital la sòrre de Guiu Bonnet se questiona : «on parle ‘prouvençau’ à Bordeaux», d’aquel temps èri de Bordèu, e parlavi aisidament ambe Guiu Bonnet, ‘la lèngo’, e ne fasiái tanben la programacion, perqué el que canta en ‘prouvençau’ l’entendèm al delai del Ròse !

'Se PACA es l’identitat de SA lenga ; que fan los de ‘Prouvènço’ per ensenhar lo ‘prouvençau’ als migrants de Marselha, e aiçò pas sonque anuèch, parli de dos sègles que l’ensenhança provençala es abandonada ? E quora se lor prepausa una peticion pel tramvia de Marselha en ‘prouvençau’, son los quites ‘prouvençaus’ per dire qu’es pas lo moment : quora o serà ? Abans de cridar sus Occitània, valdriá melhor que los ‘prouvençaus’ se prenguèssen en man, per promòure lo ‘prouvençau’ pertot en Arles, e sobretot alprèp del socialista e nacionalista francés Michel Vauzelle per fin que l’empleguèsse dins la seuna comunicacion oficiala… puèi castigarèm l’Estat per s’abandonar a Occitània !

-°-

Lo racisme ontologic francés

Una recenta vision de la premsa francesa a fabricat un tipe de valorizacion racista ; se tracha de la frasa de Victorin Lurel suls qualificatius donat a Hugo Chávez.

Aquel document en seguida se vòl balançat, d’En Hugo Chávez cal reténer mai que tot l’accion per las populacions páuras. Alara las criticas contra Chávez son classificatriças, son aquela d’una elita borgesa (per emplegar lo verbiatge marxista), dins las redaccions parisencas lo problèma es particularament grèu dins Le Monde. Ai çaquelà entendut particularament la redaccion d’Europe1, un dissabte del ser, sul tèma ; mai tanben France Infos, France Inter e France Culture sul meteis biais, mas bravament mai prevèrs, per non gaire entendre aquel racisme anticaraïbean.

Donc lo tèxte de Claude Ribbe amerita una traduccion en lenga occitana, per dubrir al monde latin, e poder sortir de l’enclau de la pensada francesa, bravament nacionalista e borgesa.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Digun serà susprès, l’espèri, que baili lo sancièr sosten als prepaus tenguts per Victorin Lurel a prepaus de Hugo Chávez (NDLR : ai tornat l’accent que los francofònes o sábon pas emplegar, perqué lo clavièr sembla èstre una particularitat, una excepcion culturala). Son bravament justas paraulas. Dins lo contengut autanplan que dins la fòrma.

Lo ministre d’Oltra-mar, un dels rares intellectuals del govèrn Ayrault, es un òme que sap pesar los seus mots.

Ren de sobrepès dedins çò d’entendut.

Vist de Londras, qu’i soi en escrivent aquestas linhas, la comprenason del «Comandante» ambe lo De Gaule de 1940 a pas vertadierament fabricat un chòc.

E las susmautas petainistas que chórran anuèch contra Lurel, que s’acában de levar la pata sul tombèu de Chávez, auriá de vertat japat de la meteissa manièra contra lo De Gaule de 1940.

Òc, Chàvez èra un òme politic estimat pel seu pòble. auriá marcat l’istòria del Veneçuèla e de l’America latina (NDLR America dicha latina per melhor respectar los qu’an descoberta los blancs europèus en 1492).

Non, lo dictador es pas del costat de Chàvez. es del costat dels mèdias franceses, d’aquesta ponhada de plumitius racistas e negrofònes que saurián pas situar lo Veneçuèla sus una mapa muda, mas glorificarián dempuèi momentàs dins las colomnas dels jornals de proprietat limitada d’òmes per laquals la manipulacions de l’opinion es un afar coma los autres.

Una certana França estima pas Chàvez. E estima pas evidentament Lurel. Aurián pas ni mai estimat Blum que, del seu vivent, èra, el tanben, de vertat tractat de metèca.

Que digun s’enganèsse : al meteis biais que lo mesprètz aficat contra Chàvez es ligat a las seunas originas indianas e afro-veneçuelana, la violéncia dels mots tenguts contra Lurel s’explica per la color de la pèl.

L’idèa qu’un ministre nègre (NDLR: aquel mot devengut pejoratiu e francés, es clarament lo mot per dire la color noire en occitan, la ‘color nègra’ en occitan es de bon occitan de Bordèu) representèsse França al absècs d’un autre nègre, cap d’Estat peitadosament mesprezat pels conservadors, lor bailava la cagèra. Mas que prenguèsse coratge ambe responsabilitats e rendèsse compte ambe la justessa de l’opinion unanima dels Venecuelians al luòc d’exprimir çò que los reaccionaris franceses voldrián entendre, lor sembla insuportable.

Per los que a l’esquèrra, que los primièr reflèxe seriá de se desolidarizar del ministre d’Oltra-mar, deurián melhor pensar abans.

L’oltra-mar e los Franceses d’origina africana ferián blòc darrièr Victorin Lurel. E sense els, l’Esquèrra seriá pas al poder.

---------------------------------------------------------------------------------------------------Claude Ribbe----------------------

Vos conselhi tanben d’escotar la diferéncia ambe la BBC sul meteis Hugo Chàvez.

Lo nacionalisme francés a pas encara encontrat que la tèrra èra pus plana, mas pauc a pauc veiràn … E Claude Ribbe o explica plan. Qu’estimariái aver una pensada occitana autanplan clara e seriosa !

Aquel tipe d’estonament occitanista, ne fau un manifèste, e oblidi de signar, o puslèu considèri qu’o cal pas signar, per èstre gaira seriosa manifestacion politica.

Una Euroregion per la Padania questiona

“Existí un projecte europèu, per bastir una euroregion altorn dels Alps e de la Padania. Amassa jà 4 regions italianas e las regions d’autres Estats en Eslovènia, en Carentia, en Suïssa o en França. Es lo projecte que vòli veire devenir realitat mas a partir de las regions italianas,” Explica lo president novèl de la region Lombardia, a un jornalista d’Euronews a Lyon, gaitatz aquí.

La question es pausada en Provènça e tanben per totas las traversadas dels Alps, pauc impòrta los mejans contraris als pòbles qu’i vívon.

Nos podèm alara questionar quora vesèm gaire comunicat de premsa per se felicitar dels vòts pel Movement 5 Estela (M5S), qu’es realament ganhant dins las valadas que se devon traversar per las novèlas linhas TGV. Lo movement de Beppe Grillo a ganhat aquí contra los projectes europeïstas (PSf-PRG, UMP, UDI), e tanben de la Lenga del Nòrd. Nos podèm tanben questionar de quina manièra lo FN e los ecologistas se pòdon desseparar (dins los lors escrits o comunicats) de l’imposicion d’aquesta linha contra la volontat de las populacions, de las nacions dels Alps.

Avèm aquí encara un conflicte latent, unas ideologias contra la realitat del terrenh montanhòl.

Del meteis biais, podèm questionar aquela idèa de fabricar un Estat novèl, tot en s’ajudar dels vesins que els son gaire dins l’idèa de fabricacion de l’Estat padanian. Se pausa la question clara de las evolucions territorialas de las administracions per s’adaptar a las necessitats de las ideologias o las simplas vidas de las populacions. L’Estat padan questiona l’idèa d’una Provènça, perdon prouvènço, pantaissada, isolada per un flumi o dos mas de mai en mai elonhada de las realitats parisencas. La question de la volontat padana pausa la question d’un estructura clara per l’identitat provençala (englobant per fòrça la Gavotina), non pas isolada, mas integrada a una estructura occitana, que se podrà sonar federala, mas qu’es simplament Occitània, un biais de servar los ligams ambe la Ligúria, e Roma, mai tanben Corsega e Sardenha.

Del caire de Savòia e Niça, la causa es diferenta, l’entitat padana non pòt èstre d’un alen novèl politic, vist los centralismes franceses qu’an installat una prepoténcia a Marselha e Lyon, contra las volontats de Niça e Savòia.

Aquesta volontat presentada pel novèl president de la Lombardia pausa un problèma a una certana vision occitana de l’Euròpa.

Volèm lo gai saber per Marselha-Marsiho

Benlèu que sabètz pas lo Gai Saber, alara sètz pas passat per las universitats francesas en Occitània. Amai d’èstre una causa filosofica plan coneguda es tanben la basa de la pensada e civilizacion occitana, es una pensada globala mas non englobalisanta. Una pensada aital ajuda a melhor viure sus un territòri, aquí Occitània, per exemple de poder comandar carn del país e s’apercebre aviat que la filara occitana es destrusida pel sistèma europèu d’ajudas, e alara repotegar e èstre escotat pels elegits e las elegidas del país (Provènça aquí).

Mas tornam a Marselha-Marsiho que coma a Tolosa, la carn es importada de l’Euròpa de l’Èst per aprofieichar de cors de l’Èuro fòrt (! ), tornam a la Kulturé de Marselha, que sembla èstre la capitala europèa de la cultura, aquela que sap pus viure de las riquesses localas, coma l’explica Bernard Gièly dins un article interior de la revista Prouvenço d’Aro. Dins la meteissa revista e en primièra pagina aprenèm que lo 13 de genièr se passejèron gropes folclorics provençaus dins Marselha, e que la messa foguèt dicha en provençau … la cultura ecclesiala provençala, que fauta de saber sus los chaples catolic e vaticanesc en Lengadòc, mas cultura de qualitat segur, un pauc vielha çaquelà, mas podèm far d’arqueologia positiva e viventa ; cal pas renegar las causas vièlhas per comprendre lo futur. Lo saber ecclesial e catolic es important per la cultura provençala, e es plan la cuiltura occitana de saber que los catolics son estats los mai grands turriferaris de la cultura e lenga occitana, en debutar la guèrra contra los ‘bons critians’ al sègle XI e XII, e la lectura directa de la Bíblia en lenga populara latina (es de dire l’occitan modèrne), sobre libre que sonque un es damorat viu a Lyon, fòra l’Estat francés ; serà benlèu Marselha lo moment de presentar sa re-edicion per las Letras d’Òc … Quí o farà a Marselha, capitala europèa de la cultura ; pareis que lo cristianisme es la basa culturala europèa ; los chaples integristas cristians, qu’an debutat en Occitània, tanben o son.

Es que podèm pensar que la cultura e la lenga occitanas de Provènça seràn presentas dignament dedins Marseille Provence 2013, ambe una messa occitana ? Es que la paga, qu’espèri gròssa, car tot çò qu’es rare, se dèu pagar al mens coma David Guetta, la paga dels gropes folclorics es estada bèla per menar una politica lingüistica dins tota Provènça ? Es que la passejada dels elegits e de las elegidas lor an permetut d’entendre parlar provençau ? Es que las revendicacion de lei per la lenga es estada portada a l’aurelhas dels elegits de Provènça (perqué son sovent lo malhon flac de l’Estat francés sul tèma) ? Es que los elegits e las elegidas de Nissa venguts especialament an poscut verificar los pauc de diferéncia lingüistica entre lo ‘pur provençau’ e lo  nissart ? [i a granda amistat politica en Marselha e Niça – lo setmanièr francés Marianne e l’universitat d’ailà, mediatizat per France Culture, faràn un seminari sul tèma de las engusas (es cultura tanben) – Parlam euròpa : es que ne podèm pensar una causa costièra per la mar nòstra de València a Niça, veire al delai ?]

Se podrà al mens esperar panèus e afichas dins la lenga istorica, e dins las doás grafias per non perturbar lo public parisenc vengut veire, en pacifics e protegits TGV, los indigènes de la republica sotmetuda de Marselha. Mas sembla que per far universal l’anglés fosquèsse la grafia e la geografia de Marselha … aquò pròba al mens de la fauta de sabers geografics a Marselha, e dels organizadors, non ?

Mas non podèm que se questionar sus la capacitat de desvolopar una politica de visibilitat lingüistica, la lenga istorica, a l’imatge de çò que se farga al Quebèc, per far sobreviure lo francés ; aquí avèm mestièr de far sobreviure l’occitan de Provènça, la lenga istorica. Mas soi segur qu’un jorn, los gropes folclorics provençals auràn ganhat pron per aver una politica lingüistica, e qu’en plaça de l’anglés, aurèm l’occitan de Provènça per la manifestacion festiva aquela, e que los gropes folclorics transmetràn la lenga coma cal al poder de la decentralizacion, benlèu melhor que transmetre l’anglés, coma aiçò :

La fiertat provençala serà alara mesa en valor per totas las populacions maridadas, divorciadas, catolicas e apostolicas, o pas…

E alara soi segur que lo gai saber serà tornat e qu’al pè de Marselha las vacas seràn tornada, e podràn minjar la carn del país provençal, e que la populaicon serà reconéisser sa qualitat sense aver mestièr de resorga scientifica delsaber ADN, per ne minjar ambe rason e delicatessa, quora los peisses de qualitat auràn pas poscut arribar al pòrt per rason de tempèsta e non pas de guèrra en Líbia o Tunisia…

Donc, dins trenta annadas, caldrà plan trenta annadas, per reviscolar quicòm qu’a calgut 50 annadas per destrusir, podrèm parlar de cultura de Marselha, a Marselha e per las populacions ciutadanas de Marselha, sense aver mestièr d’arrestar de los TGV e far cagar los de Niça !

Marselha Provènça : rufa competicion

La competicion es rufa, ruda, complicada, ambe la guèrra del Malí o la liberacion de Cassez la Mexicana.

Marselha Provènça 2013 èra dins totes los mèdias a la mièg genièr 2013 ; ara n’entendèm pus parlar. Alara una còlha a decidat de prendre lo relai del oficial burèu de comunicacion IN ; eficacetat assegurada :

Pareis que cal far bolegar los Marselheses en escriure sul tèma ; pareis que la còlha de Marselha Nòrd son pas expert en com oficiala (ai un dobte).

Car cal plan dire qu’aqueste afar ajudarà a melhor conéisser la vertadièra cultura de Marselha, l’antisistèma organizat, o puslèu l’antisistèma desorganizat. Es benlèu un modèl per l’Union Europèa !

(<Pareis que cal subvencions per d’actes culturals, Marselha pròba que non !….)

E granda publicitat pertot en Euròpa ….

(Sabi pas se la deputada socialista a pas rason, val benlèu far la guèrra a Marselha puslèu qu’al Malí ?)

Mónegue : eleccions d’un Estat vesin

I a tres listas !

Campanha electorala pel Conselh Nacional monegasco (Parlament), las afichas son de l’esquèrra a la dreita : – Renaissance, son majoritariament de representants de monde emplegats de la Société des Bains de Mers, monopòle d'Estat (casino, restaurants, torisme). - Union pour Monaco son menats per lo cap dal Conselh nacional sortent, - Horizon Monaco, son l'oposicion.

Es qu’aquestas eleccions faràn un sol moment del jornal de TF1 ; sembla que non, perqué es pas question de princessas.

Tornam plaçar Mónegue dins la geografia, es a l’Èst de Niça, sus la rota de Ligúria, puèi de Toscana. Es un paradís fiscal francés, emplegat per l’administracion francesa per ajudar a pagar los artistas. Mas d’aiçò se ne parlarà pas pendent la campanha ; i a reünions publicas, e una votacion finala per determinar lo govèrn de Mónegue/Mónego.

Lo trilingüisme es una règla per l’ensenhament.

Marselha se fabrica de kulturé europèa.

La subvencion europèa acaba de portar un programa de manipulacion culturala de tipe francés a Marselha.

Al nivèl cultural podèm clarament destriar entre la cultura de l’aver, aver la subvencion europèa (subvencion desligada sancierament de l’accion politica e de la causida ciutadana, un OGM cultural), e la cultura de l’èstre, èstre un actor de la produccion culturala, cada jorn.

Podèm confirmar que l’abséncia de la lenga de Marselha dins lo programa de subvencionita europèa pròba que lo programa es tecnocratic e ges ligar a la realitat culturala d’una vila, mas puslèu a una operacion politico-marqueting de promocion de la marca Marseille 2013 Capitale Culturelle Européenne.

Al moment que tota l’Euròpa es en crisi, de qué podèm pensar d’un programa europèu que promòu la tecnocracia productivista culturala e non pas la creacion de las populacions, e la lenga del país d’arcuelh ?

Imaginatz un programa cultural espanhòl Barcelona o Tarragona, Lleida op Girona, tot presentat en lenga imperialista castilhana … Imaginatz !

Al moment que l’Union Europèa ajuda gaire las populacions a trabalhar al pus prèp del luòcs nacional (parli de l’antropologia aquí) de vida tradicionala, nos podèm questionar sobre aquesta volontat mercantila de far desplaçar las tropas de toristas per trapar un sistèma desligat sancierament de las realitats umanas, trobar aital la kulturé sul modèl francés dins una vila de Provènça, trobar una kulturé mondializada concentrada per la subvencionita dins un vila europèa.

Aquel modèl es desplaçat, aquel modèl, la crisi dels banquièrs l’a desmodat. De la tecnocracia europèa quí o comprendrà ?

La pus granda vila d’Occitània recebrà subvencions per activitats culturalas e investiments de modèl francés ; las subvencions europèas seràn aital unas aisinas de dominacion expansionista parisenca, un pauc coma lo TGV. Serà tanben un biais de destrusir l’urbanisme marselhés, desgalhat fins ara e que respecta pas dins los cambiaments las populacions localas (per aver un exemple).

Es clar que lo chantatge politic d’aver la ciutat de la cultura europèa a Marselha per aver dreit a d’investiments dins las estructuras culturalas es un chantatge de nivèl mediòcre, es luènh d’èstre una volontat de far pujar los sabers collectius, quitament al nivèl istoric dels sabers culturals. Aital Marselha 2013 es capitala europèa de la mediocritat politica europèa (assumit ça sembla per totes, FN-UMP-PRG-PSf-PCf-EELV), e de la seuna tecnocracia.

http://www.marseille-en-guerre.org/

Puèi lo grope IAM parla d’inercia totala e d’engana sul projecte prepausat a la debuta a las autoritats europèas ; las autoritats francesas de Marselha an enganat las autoritats europèas sul contengut de Marseille Provence 2013.

Picatz sul document podrètz veire la vídeo de l’engana tecnocractica e politica exprimida per d’actors màgers de la creacion a Marselha, en 2013.

E Marselha serà a Tolosa en Febrièr :

Nommar un bus a Marselha

Es una campanha engimbrada per La Provence, me sembla una bona idèa, far foncionar la ciutadanetat per nommar l’environament lo mai costumièr del abitant d’una granda ciutat, Marselha estent la primièra ciutat d’Occitània.

Mercés per Provènça ! E mercés per l’occitan.

Carrefour e Occitanie de las ignoranças

Es pas una question identitària, es una question lingüistica e de saber qu’un nom es mai vendeire quora es plan portat, significant realament las causas.

Vos presenti la mapa d’Occitània tala que deuriá èstre mai coneguda dels Occitans e de Carrefour (particularament lo tecnician en venda qu’a portat lo projecte en Flandra), tot parier. Perqué ?

Un internauta occitan, exilhat en Flandras, a mantat sus Facebook, tot content, aquesta fòto :

Es vertat que podèm pensar qu’aiçò ajuda a la melhora coneissença d’Occitània … Benlèu. Mas aquí sobre lo document vesèm al mens tres problèmas :

1 / l’ignorança dels artesans occitans que sabon pas que lo Vivarés (o Ardècha) es estat del Comtat de Tolosa ; es una ignorança classica vist que l’Istòria d’Occitània es pas ensenhada dins las escòlas del nacionalisme francés, escòla del colonialista Jules Ferry. Mas fins ara, èra la documentacion exteriora e la sapiença populara, les érudits de la petite histoire, que fasián lo balanç a las ignoranças francesas cultivadas, pels sistèma nacionalista francés de formacion e d’informacion. Anuèch tot aiçò sembla acabat, e l’ignorança se passeja en Flandra dins un Carrefour.

2 / la crotz de Lengadòc (ambe sas revendicacions regionalistas de Lengadòc-Rosselhon, o sa revendicacion de region administrativa francesa de Miègdia-Pirinèus) revendicada aital, sense complement, es una catastròfa per Occitània ; es lo centralisme lengadocian que se pensa la votz d’Occitània, perdon ‘Occitanie’ ; pòt èstre tanben un centralisme provençal, perqué la crotz es tanben de Forqualquièr ! Es la crotz qu’es estada emplega per la primièra crozada dempuèi Sant Gille en Provènça, e donc manipulada politicament per d’extremistas catolics; fins ara jamai vist perqué an jà pron trabalhat per netejar la region dels lectors o de las lectriças directe de la Bíblia en lenga occitana, en via de re-edicion per las Letras d’Òc. La crotz isolada pòt portar un barron de sgnificacion que agrementada de l’estela a las set branca ajuda a melhor enterndre de qué se parla, Occitània sancièra, digna. Es pietat que lo grand public o sapiguèsse pas, es çaquelà en venda liura en çò de Macarel, que els son prestes a ne vendre mai, talament mai clara ! La clartat l’ai jà indicada sus un bilhet de 2011, cercatz dins los arquius !

3 / Es en Vivarés (donc Ardècha) qu’ai debutat lo meu ensenhament de l’occitan, èra en 1984, ambe una ràdio loclaa d’Anonai. Non podèm e devèm oblidar que l’Ardècha pòt tanben, de bon grat, èstre considerada coma un element màger de practica de l’occitan, ancian e actual.

Alara coma explicar talas ignoranças, alara que, per Savòia, la causa artesana es mai clara.

La rason es faita de tres punts :

1 / lo marqueting aplicat a Carrefour aviá sonque aquestes produïts, e l’ignorança ajuda per vendre als ignorants ; tot aiçò es cultivat pel sistèma d’educacion francesa, o cal pas oblidar ; los pòbles son pas naturalement ignorants. La geografia e l’istòria dicha locala es ges ensenhadas dels las escòlas dichas del pòble, e que son totun de l’Estat francés (malgrat tot çò que pòt pensar la FSU occitana sul tèma), ambe la pensada francesa ontologicament ensenhada per la granda massa dels robòts-professors, e que los diplòmas ne fan lo capèl de las ignoranças, una beutat nacionalista assumida pel Collège de France e l’Académie française.

2 / los artesans e totes los militants del Lengadòc que se pensan lo centre del monde occitan, devath un pretèxte que els crompan la crotz occitana mai que los autres, o que la sábon mostrar benlèu mai que los autres, an de non pas oblidar qu’en aprigondir aiçò, fabrícan de las in-amistats, una irra, en Provènça, Gasconha, Agenés, Carcin, Roergue, Peirigòrd, Lemosin, o Auvernhe, veire en Gavotina, Vivarés, Dalfinat o Comtat de Niça. Es antiproductiu per Occitània. Es per aiçò que l’estela apòrta un avantatge : es de dire que se pensa a tot Occitània, Occitània granda, e pas sonque al Comtat de Tolosa, vièlh, o actual e regionalista.

3 / l’ensenhament de l’occitan es indispensable de l’aver dignament, es de dire de l’aver ambe un ensenhament geografic e istoric, senon se fabricarà cagadas d’aqueste escantilh. L’etiqueta ‘Occitanie’ pòrta aital un barron d’ignoranças que podèm listar dins lo camp dels identitaires, o del Colectiéu Prouvènço ; aquel Colectiéu en fasent la critica estupida de l’occitanisme en Provènça fabrica l’occitanisme sense estela del Felibrige dels lengadocians ! E ajuda França per fabricar ignoranças geografica e istorica. Tot aiçò es totparier ges bon per Carrefour nimai pels artesans lengadocians o provençals.

-°-

Podrèm suportar lo sadomasoquisme politic regionalista longtemps ?

La decentralizacion es un sistèma pensat dempuèi París per se descargar de las aucupacion o servici public que l’Estat es incapable de regular, fòra l’administracion d’Estat o dedins las entrepresa d’Estat. La solucion de la dreita nacionalista francesa en Occitània es la privatizacion. La solucion de l’esquèrra nacionalista francesa es de potingar lo sistèma.

Un comunicat recent, del jorn d’anuèch, justament explica que ni l’una ni l’autra de las solucions son adaptablas a Occitània (lo regionalisme sobre la basa de las regions pensadas pel Gaullisme), ni lo sistèma de la dreita nacionalista francesa (privat), ni la solucion de potingatge de l’esquèrra nacionalista francesa (entrepresa d’Estat al servici del sistèma politic dels partits d’Estat).

Sus quin subjecte la causa se vei pron plan, o es pron gròssa per se veire, lo TER e lo transports ralh.

Cap dels engatjaments de la SNCF seràn seguits realament malgrat un contracte pensat per mantunes quadres de la SNCF, e los elegits regionals (totas las regions occitanas, d’Auvernhe a PACA, en passar per Lemosin, Ròse-Alps, Lengadòc-Rosselhon, Peitieu-Charenta, Aquitània e Miègdia-Pirinèus) ; los quadres de la SNCF son sortits de las grandas escòlas francesas,  jamai del terrenh, de la basa dels chaminaires, jamai ; Es çaquelà lo terrenh que deuriá regularament far lo transpòrts de servici public, e non pas los quatre o tres vestits de còrbs que van visitar de temps en temps los Conselhs Regionals per enganar lo sistèma politic regionalista, sistèma fargat per elegits de partits nacionalistas franceses. Son sempre sampitèrnas negociacions per saber quí podrà enganar melhor l’autre, e devath i a lo personal ‘servici public’ que supòrta lo problèma, e los clients occitans – es de dire en granda partida los que son directament concernits, jamais los quadres politics e tecnicians del centralisme ‘servici’ supausat public e realament nacionalista francés.

I a cap partit occitanista qu’an prepausat la creacion inter-regionala d’una societat de vertadièr servici public, una vertadièra entrepresa del Midi , alara donc una reviscolada Compagnie du Midi apartenent al pòble d’Occitània, e donc clarament apartenent als ciutadans d’Occitània, a la vida del país occitan, en deseparar lo transpòrt aquel de las pensadas centralistas parisencas sul subjecte ; es la sola solucion, crear un vertadièr servici public dels transpòrts entre las regions occitanas, ambe projectes de desvolopament de granda dimension.

Es que longtemps, lo sistèma serà autanplan estupid en vóler encara e encara un gestion parisenca dels transpòrts ralh en Occitània ? quí regularà una vertaidèra refòrma, una refòrma radicala. Saint Lazare dèu perdre lo poder a la SNCF. Lo servici dèu èstre al pòble d’Occitània, la realitat d’un ‘servici public’.

Podèm virar lo subjecte de tot caire que se pòt far, lo problèma es lo centralisme parisenc, per RFF e per la SNCF tanben.

-°-

-°-

Alara podrèm benlèu aprendre l’anglés per saber de quina manièra cal fabricar una Escòcia o Catalonha al modèl occitan !  - per fugir aquel ‘material world’, frenchies material world, stupid world of centralism.

-°-

Responsa en comunicat del Conselh Regional es : Lo coire, la via coirina, panat sobre las linhas sembla èstre la causa unica dels problèmas de las SNCF localament.

Bernard Tapie tòrna en Provènça.

Mantunas criticas se fan sentir al Parti Socialiste francés, lo PRG tanben (donc dins los mèdias parisencs), per èstre contra l’arribada novèla de Bernard Tapie a Marselha.

Nos podèm questionar sobre mantunas causas sul fenomèn aquel :

- 1 / perqué a París e al PSf son talament avizats per regretar la transmission d’una entrepresa ?

- 2 / quina diferéncia i aurà entre un Parisenc Hersant e un Tapis que viurà mai o mens tanben a París ?

- 3 / jamai una question sobre la premsa a las Antilhas ?

- 4 / es pas la fin del monde ! Mas serà un biais d’aver enfin una vertadièra critica del sistèma parisenc dins la premsa de Provènça o de las Antilhas, ne cal dobtar o pas ? Es de dire un biais de Marselha de tornar centrar l’informacion utila per Provènça, per la Gavotina e Niça, mai de Corsega. La meuna pensada es similara per las Antilhas.

- 5 / l’occitan de Provènça, de Gavotina, o de Niça aurà dreit a unas linhas regularas dins La Provence ? Car pel moment la premsa que pensa socialista ne far pas brica un espaci digne per la cultura e la lenga de Marselha e de Provènça, de Gavotina e de Niça.

Pel moment, pensi que se cal felicitar de la transmission d’una entrepresa de premsa ambe un cap d’entrepresa dinamic en Occitània (Èst) e Corsega. Calm tanben en urgéncia una informacion a Bernard Tapie sobre l’occitan de Provènça, Gavotina e Niça.

-°-

-°-

Dona la mesura del coorporatisme d’esquèrra…. parisenca.

Una subvencion que fabrica una politica

Lo dangièr actual per l’occitanisme es la subvencionita, o a poiscut explicar un editorial de Lo Jornalet.  Anuèch vau observar lo sistèma de la subvencion occitana en Provènça, tot comptar.

Dins la lista de las subvencions en Occitània podèm legir oficialament :

=> als democratas occitans o ‘provençals’ o puslèu PACAlians per d’unes per la fòrça administrativa regionalista de la decentralizacion :

- CENTRE REGIONAL D ETUDES OCCITANES PROVENCE AVENUE JULES FERRY - OSTAU DE PROVENCE, PARC JOURDAN – F.13100 AIX EN PROVENCE :

7 500,00 €

- INSTITUT D ESTUDIS OCCITANS ESPACI OCCITAN DEIS AUPS ESPACI OCCITAN - 21 R DE L IMPRIMERIE - 05000, GAP :

6 477,51 €

- INSTITUT D ETUDES OCCITANES OSTAL D OCCITANIA - 11 R MALCOUSINAT – F.31000, TOULOUSE :

20 000,00 €

- OSTAU DAU PAIS MARSELHES MAISON DU PAYS DE MARSEILLE O.P.M. 5 R DES TROIS MAGES – F.13001 MARSEILLE :

10 400,00 €

- ASSOCIATION AQUO D AQUI CHEZ MME BARTHELEMY RES LA PERTE - 20 BD, BONNIOT – F.13012 MARSEILLE :

25 923,72 €

- CEUCLE OCCITAN DAU PAIS D ARLE - CERCLE OCCITAN DU PAYS D ARLES MAISON DE LA VIE ASSOCIATIVE - 3 BD DES LICES – F.13200 ARLES :

750,00 €

- CEUCLE OCCITAN DAU PAIS DE SANHA CERCLE OCCITAN DU PAYS DE LA SEYNE 1166 CHEMIN DE DANIEL – F.83500 LA SEYNE SUR MER :

2 000,00 €

- PROUVENCO D ARO FLORA PARC - BAT D - TRA PAUL – F.13008, MARSEILLE : sonque

5 000,00 €

- LOU FELIBRIGE PARC JOURDAN - 8 BIS AV JULES FERRY – F.13100, AIX EN PROVENCE : 

26 322,53 € 

- INSTITUT D ETUDES NICOISES 6 AVENUE GALLIN – F.06100 NICE

17 500,00 €

- COL OC CENTRE D ORALITE DE L A LANGUE D OC 8BIS AVENUE JULES FERRY - OUSTAU DE PROVENCE PARC JOURDAN – F.13100 AIX EN PROVENCE :

7 500,00 €

- ROUDELET FELIBREN DE CHATEAU GOMBERT - ASSOCIATION REGIONALISTE DU TERROIR CENTRE CULTUREL PROVENCAL - 45 BOULEVARD BARA – F.13013 MARSEILLE :

25 000,00 €

- LI VENTURIE ESCOLO FELIBRENCO OUSTAN DE PROVENCO - 8 BIS AV JULES FERRY - PARC JOURDAN – F.13100 AIX EN PROVENCE : sonque

4 000,00 €

- LI NOUVELLO DE PROUVENCO 3 RUE DU COLLEGE DU ROURE - PALAIS DU ROURE – F.84000 AVIGNON :

6 500,00 €

=> e lo melhor es per la fin, e pels exclussivistas, monopolistas, donc gaire democratas :

- COLLECTIF PROUVENCO - DOM DU BOIS VERT - 474 CHE DE LA TRANSHUMANCE – F.13450 GRANS : 

120 000,00 €

Lo “Collectif Prouvènço" fabrica una guèrra, un acarament politic, sense utilitat, anti-occitanista e anti-felibre, gràcia a aquela subvencion que podèm dire comunautarista e separatista, E socialista ; se podrà alara pagar una segretària, d’unes locals grandasses a Grans (departiment de Boca de Ròse), edítan una revista bi-mensuala sus papier-glacé, actualízan regularament lor site web (oficial e de castig politic), fan de fèstas amé granda capacitat, etc…

E sobretot son sistematicament aquí per frenar lo devolopament d’una politica lingüistica dins l’Estat francés. Mas concretament son pas eficaçes tanpauc per salvar lo provençal en Provènça, e l’identitat PACAliana ; es una associacion que fabrica lo voide lingüistic e de pensada publica per Provènça.

La subvencion es donada pels socialistas PACAlians ; se podrà pas dire qu’es un engatjament clar (aquel vò e gaire lentàs, veire lo bilhet següent) contra la lenga nòstra e la seuna dignitat.

Cal regretar la subvencion al ‘Collectif Prouvènço’, o regretar que l’egalitat fosquèsse pas aplicada aquí per totas las associacions, per la dignitat manténguer ?

Me sembla que los socialistas franceses an manifestat a Marselha e endacòm mai per l’egalitat republicana, non ?