e la region de Lyon, quin nom aurà ?

Estranh se sap pas de quina manièra lo nom de la region de Lyon, la novèla a pas cap problèma de capitalitat, se donarà, o s'espèra que l'Estat li donèsse ?...De que farlabica lo nacionalista francés Laurent Wauquiez sul tèma ? (per los que son pas informat es lo president de la novèla granda region de Lyon, aquel que parentament non sap prendre lo tren entre París e l'Auvernhe, e non coneis la linha - cf Le Petit Journal de Canal Plus en abiral 2016)

Se sap qu'i a una granda partida qu'es tanben d'Occitània.

Donc la partida occitana es l'Auvernhe (pas l'administrativa francesa), mas aquela de l'ancian regime, aquela qu'èra governada mai o mens dempuèi l'an 1000 per d'ecclesials catolics, Ardècha (qu'èra del Comtat de Lengadòc, capitala politica Tolosa, fiscala Castries, prèp de Montpelhièr), la Droma es una partida del Dalfinat ) e per acabar ambe Occitània cal ajustar la partida Sud de l'Isèra qu'èra de l'ancian Dalfinat ; mas o cal plan notar encara un còp, l'ancian regime a daissat una cultura regionala fòrta ambe una lenga pròpria l'occitan del Dalfinat, de gavotina, un nòrd-occitan de l'Èst qu'a semblança ambe l'occitan de Provença, coma semblança ambe lo gascon de l'Oèst tanben ; mas la region administrativa del XXIen sègle a res de veire ambe l'ancian regime.

Sus la mapa prepausada avètz los noms dels parçans occitans en blanc.

Cal notar tanben que dins aquela region, i a la savòia que demanda grandament de regropar los dos departament per crear un sistèma politic COËRENT per una gestion decentralizada. E los Auvernhés en Cantal, se questionan per saber se fau pas s'apondre a la novèla region al Sud, Occitània. Mentre que los de Droma-provençala an tota proximitat ambe la PACA del nissart del dimenge Estrosi !

Donc, aquela region de Lyon a lo dreit de se sonar Occitània del nòrd, o Lengadòc nordic tanben ! Gràcia a l'Auvernhe e a l'Ardècha, lo parçan de Privat.

Soi estat a Genève, e vos pòdi assegurar que la granda region-Estat de Genève (République de Genève) es mai granda que l'espaci politic dessenhat sus las mapas politicas jacobinas francesas.

Granda es estada volguda, mas la gestion centrala de Lyon serà pas talament simplassa.

Donc aquí tanben lo nom de la region serà .... benlèu pas objecte de dinamica mediatica, o de polemica; car son mai discrets a Lyon, e París s'interessa mens a la capitala dels Gaulles coma pòdon encara pensar lo clergat catolic francés.

Qual serà lo novèl nom de la famosa granda region que los socialistas jacobins an farlabicat ? Çaquelà lo magnific nacionalista francés Laurent Wauquiez sembla èstre un bon en matièra de polemica :

 

Car en matièra de nacionalisme francés, l'Égalité est clarament aficada en fRança, non ? Sabètz perqué l'administracion francesa vòl gardar son monopòl regalian (coma díson), perqué las facturas s'i veson mens qu'endacòm mai en Euròpa... Se sabètz perqué lo sistèma politic o reformarà jamai, perqué i popa grandament dedins très pichon dins las escòlas, al collègi, al licèu e l'universitat de sciéncias politicas totparier.

Dinc lo sistèma politic francés lor agrada de nos far polemicas sus las evidéncias, grand es pas polit, pichon pòt èstre eficaç, e lo nom d'una region es pas important per gardar lo sistèma en plaça. En resumit la reforma de las region engimbrada pels socialistas es una granda cagada nacionalista de francesa de mai, los Jacobins son fòrts per aiçò manipular, aucupar lo terrenh per aquelas estupiditats, e agradar a un sistèma politic que nos còsta a totes/as.

«Au frais de la princesse» Yvan Steganovitch, editat en 2007, sempre d'actualitat. I a pas que la defiscalizacion legala dins la vida dels ciutadans e de las ciutadanas !

LGV abandonat a l’Èst, perqué nos tòca ?

Dins los dorsiers que tòcan Occitània, i a los projectes d’investiments franceses sus las LGV de l’Estat franchimand ; n’i a una qu’es de granda importança per Occitània, es aquela que nos pòrta vèrs Alemanha. Sabètz lo nombre d’avions per jorn que van de Tolosa-Blanhac a Hamborg, per transportar los engenieires d’Airbus-AEDS ?

Alara que totes los nacionalistas franceses d’Occitània son per o contra la LGV cap a París, coma se París èra la finalitat de tot ! Alara qu’es lo cuol logistic francés, un trauc logistic per nosautres Occitans. Ai vist cap protestacion pel remandar del projecte Èst cal a las calancas grègas. Quina es aquela linha ? Digun o sap en Occitània.

Es la linha que fabrica una Occitània la clau logistica europèa, donc una linha de granda importança.

Es tanben la linha qu’ajuda a marcar una modernizacion que fauta dins aquela region francesa abandonada tanben pel jacobinisme, la Francha-Comtat. Aquel jacobinisme que fabriquèt un departament etnic, lo territòri de Belfòrt que nos còsta justament quasiment cada annada lo pretz d’aquesta modernizacion, la LGV Èst. Lo cònsol de MulHausen a lo dreit e las rasons per repotegar.

La linha LGV es tanben una aisina granda pel transpòrt de nuèch, e tanben per liberar dels “sillons” ferrats pel transpòrts de merças. Barcelona e Tarragona son grand pòrt d’importacion de mèrças asiaticas, coma Marselha !

E Tolosa, ambe lo seu pòrt interior europèu, a tanben mestièr de la melhoracion de la linha cap a Narbona e ligada al ret LGV, aquel prioritat europèa. Ai pas vist o legit un elegit d’Occitània reputegar epr aquel abandon europèu de la linha LGV cap a Hamborg, via Franckfurt/Mainz.

E çaquelà los especialistas èran prevenguts … benlèu pas los que se trapan èstre en carga dels TER, segur. Com zo indica la mapa, la partida entre Lyon e Dijon, mai tanben la partida entre Mulhausen e Straßburg a mestièr de modernizacion granda. E los investiments son pas de la dimension de la linha cap a Tours-Paris.

Èra la coberta d’un numèro costumièr de la fin de l’ivèrn 2013 per La  Connaissance du Rail.

Encara una vagada, podèm confirmar que l’atraccion de la pensada parisenca a consequéncias grèvas sobre l’economia e las causidas economicas pel futur d’Occitània ; lo nacionalisme e centralisme parisenc (ideologia basica de totes los elegits d’aquí) nòsa grevament a la sentat del bon desvolopament armoniós d’Occitània.

La causida contrària al desvolopament d’Occitània la faguèt un elegit de Naoned que refusa tanben la vila coma bretona, lo primièr ministre actual e socialista. Es un personatge que favorizarà l’avion, ambe la creacion d’un novèl aeropòrt a NDDL.

Podrèm suportar lo sadomasoquisme politic regionalista longtemps ?

La decentralizacion es un sistèma pensat dempuèi París per se descargar de las aucupacion o servici public que l’Estat es incapable de regular, fòra l’administracion d’Estat o dedins las entrepresa d’Estat. La solucion de la dreita nacionalista francesa en Occitània es la privatizacion. La solucion de l’esquèrra nacionalista francesa es de potingar lo sistèma.

Un comunicat recent, del jorn d’anuèch, justament explica que ni l’una ni l’autra de las solucions son adaptablas a Occitània (lo regionalisme sobre la basa de las regions pensadas pel Gaullisme), ni lo sistèma de la dreita nacionalista francesa (privat), ni la solucion de potingatge de l’esquèrra nacionalista francesa (entrepresa d’Estat al servici del sistèma politic dels partits d’Estat).

Sus quin subjecte la causa se vei pron plan, o es pron gròssa per se veire, lo TER e lo transports ralh.

Cap dels engatjaments de la SNCF seràn seguits realament malgrat un contracte pensat per mantunes quadres de la SNCF, e los elegits regionals (totas las regions occitanas, d’Auvernhe a PACA, en passar per Lemosin, Ròse-Alps, Lengadòc-Rosselhon, Peitieu-Charenta, Aquitània e Miègdia-Pirinèus) ; los quadres de la SNCF son sortits de las grandas escòlas francesas,  jamai del terrenh, de la basa dels chaminaires, jamai ; Es çaquelà lo terrenh que deuriá regularament far lo transpòrts de servici public, e non pas los quatre o tres vestits de còrbs que van visitar de temps en temps los Conselhs Regionals per enganar lo sistèma politic regionalista, sistèma fargat per elegits de partits nacionalistas franceses. Son sempre sampitèrnas negociacions per saber quí podrà enganar melhor l’autre, e devath i a lo personal ‘servici public’ que supòrta lo problèma, e los clients occitans – es de dire en granda partida los que son directament concernits, jamais los quadres politics e tecnicians del centralisme ‘servici’ supausat public e realament nacionalista francés.

I a cap partit occitanista qu’an prepausat la creacion inter-regionala d’una societat de vertadièr servici public, una vertadièra entrepresa del Midi , alara donc una reviscolada Compagnie du Midi apartenent al pòble d’Occitània, e donc clarament apartenent als ciutadans d’Occitània, a la vida del país occitan, en deseparar lo transpòrt aquel de las pensadas centralistas parisencas sul subjecte ; es la sola solucion, crear un vertadièr servici public dels transpòrts entre las regions occitanas, ambe projectes de desvolopament de granda dimension.

Es que longtemps, lo sistèma serà autanplan estupid en vóler encara e encara un gestion parisenca dels transpòrts ralh en Occitània ? quí regularà una vertaidèra refòrma, una refòrma radicala. Saint Lazare dèu perdre lo poder a la SNCF. Lo servici dèu èstre al pòble d’Occitània, la realitat d’un ‘servici public’.

Podèm virar lo subjecte de tot caire que se pòt far, lo problèma es lo centralisme parisenc, per RFF e per la SNCF tanben.

-°-

-°-

Alara podrèm benlèu aprendre l’anglés per saber de quina manièra cal fabricar una Escòcia o Catalonha al modèl occitan !  - per fugir aquel ‘material world’, frenchies material world, stupid world of centralism.

-°-

Responsa en comunicat del Conselh Regional es : Lo coire, la via coirina, panat sobre las linhas sembla èstre la causa unica dels problèmas de las SNCF localament.

TAV, LGV, PP e las montanhas occitanas

S’acaba de comular mantunas informacions europèas sobre las volontats de relança de l’economia, volontat pre-figurada per l’Union Europèa e un sistèma d’oligarc destacat de tot sistèma democratic, mas de quina manièra se farà sobre l’esquina occitana dins las Alps, e dins los Pirinèus.

Lo TAV es la linha de granda vitessa entre Turin e Lyon, per traversar las Alps, e lo PP vòl concurrenciar la linha europèa sobre la còsta e que traversa Lengadòc per una linha que favoriza Madrid, e traversar los Pirinèus al mièg, sense passar per Euskadi (donc per Navarra o Aragon) sense se pausar la question de l’autre costat pirinenc e donc sense Occitània ; e las autoritats occitanas de la decentralizacion acában d’explicar que pagaràn pas per las linhas LGV de cap a París via Tours e Bordèu, e los productivistas son plan en dificultats a Tolosa.

Europe Écologie aviá çaquelà jà prevengut e trabalhat contra los projectes productivistas d’aquel escantilh.

Los projectes son infra-estructuras per evitar los problèmas actuals d’organizacion entre las societats de servici d’Estat del fèrre, per passar donc a un sistèma privat que podriá melhor passar las frontièras dichas naturalas dels Estats recents (totes los Estats concernits sobre aquelas frontièras son recents e son totes avugles al fait que las nacions de las montanhas aquelas an jamai agut mestièr de parlar la meteissa lenga per s’entendre o las meteissas linhas de fèrre !).

Avèm alara los centres de poders politics que son estats elonhats (per un vòt parlamentari en Bearn en 1792), elonhats de las localizacions montanhòlas e una delegacion administrativa a París, Roma, o Madrid… E aquí an mestièr de linhas amb granda vitessa per poder traversar e encara un còp perseguir lo sistèma colonialista sobre las nacions d’aquelas montanhas. La granda vitessa es sovent un ganh de temps marginal sobre l’ensemble del parcors ; e alara se pausa lo problèma dels ròtles dels engeniaires e de l’administracion o dels staffs de las entrepresas de gènius civils.

Aquelas administracions, fabricadas per èstre los relais dels mercats estatals fabricats per respondre als amics dinerièrs del rei-president, aquelas son devengudas pauc a pauc la clau per entrar del sistèma a capital risc dins los transpòrts de las elitas autoproclamadas pels sistèmas centralistas italian, francés e espanhòl.

Los cercaires franceses e una enquèsta en Provènça-Gavòt-Niça

Aquel document es important, mas tre la primièra frasa la confusion entre la lenga (parlada e sociala, la lenga que deuriá èstre sonque descrivuda per la recèrca sociala) e las causidas escrichas me questiónan de la part de lingüistas serioses. Es una enquèsta de dos cercaires de Niça, dona aital un resson politica a-n aqueles escriches ; Guylaine Brun-Trigaud, Univ. Nice-Sophia Antipolis, Albert Malfatto, Univ. Nice-Sophia Antipolis, ambe un tèxte lingüistic an un engatjament politic clar, que se vòl amagar : dividir per regnar, la politic de l’amagança desfar la lenga en Occitània. aqueles punts de vista politic se podrián annular se una enquèsta lingüistica èra una realitat en Provènça-Gavòt-Niça, decidida per las autoritats politicas de la decentralizacion, tal en Aquitània e en Miègdia-Pirinèus. Segur serián pus impression de cercaires (coma l’avèm suportar pendent d’annadas e d’annadas en Occitània, per la recèrca francesa sul tèma), mas una vertadièra soma d'estadisticas oralas sobre la lenga, una fòto qu’ajudèsse al reviscòl d’una politica lingüistica (politica sociala tanben, coma lo darrièr encontre ‘occitan e economia’ l’a poscut provar).

Me sembla ara que cal passar a un autre estadis de las recèrcas per l’occitan, passar lo romantisme, e passar a las causas de la vida de cada jorn, delpoòble occitan dempuèi sègle ; lo pòble occitan a fabricar una economia fòrta dincal moment que los poders franceses son arribat al país nòstre.

Mantunes intervenent de l’encontre an plan fait de far remarcar que l’idèa èra jà desvolopada per L’IEO ; aquò farà mai de 21 annadas ; aurà calgut perdre 21 annadas per arribar a interessar lo sistèma politic de la decentralizacion. Quant de temps caldrà per botar en cluster l’occitanisme e los actors real de l’economia occitana ? En Euskadi lor aurà calgut una annada ! Vesèm nòstre problèma occitan, es aquí, e tèxte a costa vista, son pas aquí per ajudar, a Niça o Lemòtges, Clarmont o Pau, Vielha o Narbona.

Un cluster per l’occitan es donc una causa urgenta, e se caldrà tot dire, per avançar, e per donar un balanç sul tèma ; puèi arribar a trapar las vias de satisfaccion e de salvacion per la lenga dels trobadors, la lenga d’Òc (pels romantics) o l’occitan (per èstre seriós e pel futur, coma indica las enquèstas lingüisticas, las tòrtas o las plan faitas), o …pel provençal e nissart.

Dins lo meteis encastre, aurà calgut una intervencion associativa per explicar que los encontres urgents son d’organizar, e ambe totes justament per trapar una linha comuna (ambe totas las diversitats de vision) per avançar. Car coma l’escriu L’Humanité, l’occitan es en dangièr, mas zo sabèm jà dempuèi 20 annadas. Lo collòqui d’Albi zo disiá jà vaquí 21 annadas.

-°-

EXCEPCIONAL PER ENTENDRE OCCITÀNIA : Laurent Cavalhièr.

Occitan: La Dépêche du Midi dona tanben la colèra als elegits(-idas).

Aquel article de ièr es estat un moment de colèra pels elegits e per las elegidas presents(-tas) per presentar las loras politicas lingüisticas ; La Dépêche du Midi es estada criticada, es una tradicion, un patrimòni (qu’amerita una visita de l’ofici del torisme de Tolosa ?), la realitat occitana de uèi.

E o cal plan dire, los elegits son plan en abans, perqué los associatius son estats tanben en colèra, segurament mens. Mas en colèra autanplan. Cal notar tanben que los foncionaris en carga de las politicas lingüisticas, presents dins l’aula de Marengo-l’ARC, èran tanben de Bretanha e Alsàcia, son estats perturbats per aver vist una premsa d’aquel nivèl, le caniveau.

Los 180 participants a las Assisas, quasiment totes de Tolosa, e lectors de La Dépêche podràn tanben aver un dreit de responsa ? Son presidents, o secretaris o clavaires de vièlhas associacions tolzanas, son pas totes dins Convergència (çò qu’es segurament una fauta), mas an totes regretats aquel «article tendencós e quitament engatjat», engatjat cap a l’enterrament de l’occitan, lo contrari de çò qu’es l’occitan, una riquessa de la vila de Tolosa qu’es pas sonque «patrimoniala» ; lo mot patrimòni es sonque dins la boca de  la tecnocracia del torisme tolzan en passar dins l’Ostal d’Occitània, es alara viventa ambe la colèra aquela, e donc en brava colèra aprèp l’article de La Dépêche du Midi (publicat ièr dins lo precedent bilhet).

Es tanben en colèra contra l’actitud del prefecte e espèra qu’un jorn aquelas actituds partesanas, «enbarrada dins l’ignorança, dins l’excepcion francesa», seràn regladas per un LEI REPUBLICANA PER L’OFICIALITAT DEL BILINGÜISME A TOLOSA E EN OCCITÀNIA. S’espèra tanben qu’aiçò serà integrat dins los tèmas de la campanha electorala de 2012…

-°-

Promocion acompanhada per un amic.

31 carrièra polinaires de Tolosa – espèra sa placa en occitan e l’inaguracion oficiala de la placa.

Occitan e francoprovençal amassa valorizats a Lyon !

De susprèsa en susprèsa, aquela Estivada 2011, i aviá tanben una brava representacion occitana per Ardècha e Droma, per defendre la lora preséncia a Rodés, lo còr d’Occitània.

Visatz aquel document que presenta l’occitan e lo francoprovençal, en pagina centrala avèm una mapa que me sembla fòrt instructiva, vist qu’es una territorializacion de doás lengas dins la region la mai espandida de fRANÇA e ambe la segonda vila de fRANÇA , Lyon sembla vóler portar la pèira a l’edifici de la dignitat lingüistica en fRANÇA per doás lengas mesprezadas, occitan e arpitan o francoprovençal.

la promocion se farà çaquelà a dimension redusida, contrariament a l’Espaci Occitan, que totes los mejans i son plaçat per aver l’occitan coma instrument de promocion exteriora. Aquí l’Institut d’Estudis Occitans aviá d’estauviar los document. E çaquelà èran plan fait, simple mas pedagogic.

Un document qu’esplica an mena d’editorial que «lo 8 de julhet de 2009, lo Conselh Regional (Ròse-Alps), pel primièr còp de la seuna istòria, adoptava una debidaracion en favor de las doás lengas regionalas de Ròse-Alps : lo francoprovençal e l’occitan» Se sembla qu’èra important d’o tornar dire.

E p♫9di aital apondre, que msque París, i a un problèma ambe las lengas ! París es lo sol endreit, ambe benlèu Lille, per refusar la diversitat lingüistica. Nos podèm alara questionar sobre las dificultat parisenca de fa foncionar lo neurònes del meteis biais que pertot sul planèta, question : perqué ? Ai un fum de responsa, e segur un bilhet positiu se dèu pas èstre enegrit per la pensada parisenca sul tèma.

Lo document recòrda, de faiçon generosa, que las «doás lengas son al còr de la region» administrativa francesa. L’elegit en carga d’aquela promocion lingüistica es un elegit de Europe-Écologie-Les-Verts, e amai es tanben lo president del Congrès Mondial Amazigh. A L’Estivada nos a explicat l’estonament dels elegits d’esquèrra quora «l’òme de la diversitat» a decidit de prendre en man la comission qu’a portat a la lutz las doás lengas, sense realament debutar una politica de grand dimension. Uèi a Rodés a assegurat qu’aviá una clara intencion de desvolopar una poltiica lingüistica per l’occitan e pel francoprovençal o arpitan. La volèm clarament aficada, coma per exemple l’Espaci Occitan en çò dels vesins del Piemont alpenc (veire bilhet següent).

lo document editat en francés aurà segurament una melhora difusion en Ròse-Alps, l’esperèm.