Quand las informacions fan la semantica complotista

La semantica complotista es una manièra de far correspondre de las informacions e assegurar que lo grand public es capable d'entendre que lo complòt, la manipulacion de las idèas, la manipulacion de la realitat es possibla. E los sistèmas politics centralistas i ajúdan grandament car son basat sus una maufisença de la compreneson democratica dels eveniments.

Tot d'un còp, per l'atemptat de Niça, sus la passejada, la rota de la platja, siam passat, en tres jorns e nuèchs, d'un menaire de camion de l'ISIS, a un perturbat mental (en procediment de separacion de cople), a una revendicacion ISIS pel canal costumièr e tardiu de l'atemptat de Niça. I a de qué postular del problèma informatiu francés, e tanben del pauc de coneisséncia del terrenh de las autoritats politicas jacobinas francesas, autoritat que son supausat gerir la Comtea de Niça al sègle XXIen, ambe l'ajuda de la partidocracia jacobina de dreita o d'esquèrra (dreita o esquèrra del rei, sabètz la referéncia al mens ? Vos vau pas contar tota l'istòria ?).

I a de qué se demandar de qué fabrica la polícia municipala de Niça -condicionat al nacionalisme francés dempuèi 1860-,  quand un camion arriba sus una manifestacion del nacionalisme francés, un ser de 14 de julhet de 2016, lo jorn que la preson dels parisencs es estada presa per liberar los presonièrs politics del reialme franc... una data que Niça li dèu pas saber, mas a l'epòca Niça èra pas "francesa" ; donc lo 14 de julhet del modèl francés actual, la Comtea de Niça n'aviá a fotre en 1792, o puslèu un pauc coma los Angleses anuèch párlan de #BastilleDay. Per confirmar la donada istorica, vaquí una mapa francesa de 1732 qu'explica plan çò que son las «provinces réputées étrangères» ; estranh (!), en 2016, Niça s'en remembra pas ! Lo complotisme encara ? O simplament l'istòria manipulada per las santas escòlas republicana francesa, e los sants regents, escòla de la tresena republica que despís aquel temps, res a cambiar, escotèm Regís Debray per n'èstre convençuts.

Alara comprèni melhor per una data e commemoracion qu'es pas de Niça, fau bolegar son monde nacionalista per far oblidar l'istòria. Dins un programa politicament militant, fRance CULture explica lo seu pensament sus «L'adieu à l'histoire» ; oblidar l'istòria ...Alain Finkielkraut convida un nacionalista francés per nos explicar que los Franceses oblídan l'istòria, l'istòria de la gentilhessa politica francesa, de la sapiença parisenca, de la patz parisenca e republicana, plan segur ! Lo nacionalista francés, Régis Debray, li explica bravament tot aquò ; mas oblida d'explicar que la Comtea de Niça a pas la meteissa istòria dita «francesa» (francesa tal qu'o pensam en 2016), e benlèu que la supòrta sonque despís 1860 per un referèndum sul modèl Putin en Crimèa (2014), e en realitat de gestion francesa sonque aprèp la patz europèa de 1870.

Cada còp qu'assagi d'explicar l'istòria tal que los Occitans, e los Nissarts autanplan, la veson, d'unes nacionalistas franceses me fan la remarca «qu'anèm pas tornar a Adam e Eve» per gerir lo present... An plan rason ; l'istòria de Niça devenguda francesa (tal qu'o pensam en 2016) es una istòria recenta que Niça ne paga lo còst anuèch en 2016, per la gestion catastrofica de l'atemptat de Niça, gestion qu'es pas d'Adam e Eve, mas de Christian Estrosi, sos amics Éric Ciotti e Nicolas Sarkozy, E Bernard Cazeneuce e sos amics Manuel Valls e François Hollande ; avèm donc una gestion de Niça que se pensa a París en majoritat ; es benlèu aquí lo problèma de l'atemptat de Niça, basicament, ontologicament gestion jacobina. E despís París, los dos costats del reialme republican francés, se pausan coma solucion : 1/ la religion de Roma (la messa de condòl me faguèt duelh, coma díson a Niça), o 2 / la religion d'Estat, que per èstre de l'Estat francés son semblantas.

Dins la religion d'Estat, la dreita o l'esquèrra del rei-president, pensa que l'Estat es sant, e que pòrta totas las solucions de gestion de la Comtea de Niça despís 1870 ... Mas l'avèm plan vist, quitament decentralizat la polícia municipala d'en Cristian Estrosi, la collaboracion francesa a Niça, a pas poscut frenar un falord en camion.

Dins la religion d'Estat de tipe vaticanesc, es lo decorum qu'es important, e lo luòc de la novèla glèisa es essencial, santa reparada, (los Franchimands  díson reparate) es per aiçò que Nicolas Sarkozy o lo FN-BM i son estats ; fau plan reparar las errors del nacionalisme francés. Mas darrièr lo decorum, i a la guèrra a l'eretic, coma se l'Istòria de las guèrras de religion cristiana aviá jamai tocat Niça, çò qu'es vertat en partida, car lo reialme de Piemont-Savòia, Comtea de Niça èra pas del reialme francés a l'epòca, ni lo poder totalitari franc (sense Parlament) ; tornèm a l'istòria per explicar lo present. La Comtea de Niça pendent la guèrra de religion cristiana europèa, Niça, e lo parçan d'aquela Gavotina alpenca, èra debans un dictament vaticanesc de la religion, la religion novèla del Sant Impèri li es pas arribat pro fòrt per crear l'esquisma ecclesial, lo sant impèri germanic a assajat al sud de servar lo monopòl de la legida de la Bíblia.

Mas vist d'Occitània fòra impèri germanic (fasèm sempre istòria coma Regis Debray o demanda), vos podèm escriure que l'istòria de las guèrras de religions, las sabèm ; e donc sabèm çò que dona l'acarament entre un poder vaticanesc e una religion que demandava al pòble simplament de legir la Bíblia directament dins SA lenga... Es la primièra guèrra franca e papista contra los Catars ; mas avèm tanben conegut la guèrra dels cristianismes, papistas contra calvinistas o lutherians, los protestants d'anuèch. La guèrra que l'islam impòrta en Euròpa es similara a-n aquela guèrra cristiana d'un còp èra ; e malgrat l'evolucion de la pensada modèrna sul tèma, se vei desvolopar las meteissas responsas estupidas del sistèma politic francés, e del sistèma imperialista mondial, de l'economia de mercat pensat per la meteissa finança, modèl escòla de Luc en Toscana ; coma qué la vida istorica de las idèas pòt passar la pensada francesa, en lenga francesa, es autanplan, gregària.

Mas lo problèma es que de l'autre costat de Ròse, tot aquò -de la pensada gragària francesa- sembla encara tocar lo public, sovent gràcia a las glèisas catolicas e un esquèma ecclesial qu'a pas gaire cambiat, segur perqué la solucion politica del decorum papista damora en plaça ! 

Quand se sap melhor l'istòria, lo complotisme se comprendrà, e se ne rirà -nègre- de veire de quina manièra lo poder politic parisenc, centralista e pauc democrata, socialista o de la dreita bonapartista, farlabicarà los eveniments per s'adobar sa «genta» politica en país de conquèsta, per enganar encara mai la populacion, «réputées étrangères», mas sobretot sotmetuts a la pensada unica francesa, la pensada gregària francesa. E aquí los mèdias parisencs, que son 99 % çò qu'escota ara lo pòble de Niça, e lo pòble occitan, ajuda fòrça al desvolopament de l'engana jacobina francesa, ambe una còlha d'intellectuals, de tipe Académie française, que son lo relai clar de las idèas nacionalistas/regionalistas d'expansion parisenca.

Senon, Niça es en duelh, segon lo primièr ministre Manuel Valls, per tres jorns !

Raskas, fòlc al mòde occitan, Las Valadas

Jà farà unes meses que m’an contactat sus la meuna pagina FB, francament es un grope que coneissiái pas. Mas soi pas lo centre del monde musical occitan ! Alara acabi de recebre lo CD e l’ai escotat a la manièra d’un ancian programator de ràdio associativa.

Lo primièr títol m’a recordat un modèl Nadau (version darrièra) de la musica fòlc orquestrada, a l’electrica ; me sembla que caldrà donar un nom a-n aquestas musicas occitanas, un biais de caracterizar la modernizacion de la musica anciana occitana, al gost del XXIen sègle.

Los Raskas son pas de la generacion de Nadau, pas brica, an debutat en 2010 ; son d’aqueles gropes musicals occitans de Las Valadas Occitanas dels pès dels Monts Alpencs de l’Èst d’Occitània, costat Estat italian. Lo grope es nascut a Coni, non gaire luènh de Nissa (per la linha de tren que cal salvar, o cal pas oblidar en Occitània granda).

Un membre del grope Raskas m’a contactat, primièra demanda, la meuna : «- lo CD en es lenga occitana ?», responsa : «- plan segur senon vos aurai pas contactat» ; m’a contactat en lenga occitana, en tota naturalitat. Jà aiçò, amerita lo bilhet sus aqueste blòg. Lo CD es prepausat en lenga italiana, aquò ajudarà los Franceses a se dubrir a d’autras lengas que la santa republicana.

Es una musica occitana que ròtla per Occitània, mas que se vei que la pratica musica es granda ; i a jà un entrainament grand de mantunes concèrts, mai que tot als Pès dels Monts Alpencs, e tanben del país Gavòt prèp de Nissa. Fan jà ambe la prepausicion aquela una euroregion musicala.

Clar qu’es de musica a dança, mas clar, vos cal pas limitar a-n aquò, son bravament mai qu’aiçò. La ritmica indica que se vòlon aprosmar d’un public jove, la mesma generacion, e dintrar dins la programacion normala de las estacions de ràdio d’Occitània ; es un grope de generacion que non doblida los ancians, benlèu qu’escótan Nadau e totas las autras prepausicions musicalas occitanas sus una ràdio occitana coma Ràdio Planèta Occitània.

Jà dins las Valadas Occitanas an, mai que tot, praticat las fèstas dels bals los mai bèls, Primadòc, Fèsta de Lo Dalfin (mantunas vagadas), Granda Fèsta Occitana de Ligúria, Festival de la Cançon de Impregno, e son venguts tanben dedins l’Estat francés a costat de Nissa e la Festejada de Gussan, prèp de Narbona.

Soi segur que pòdon èstre un polida convidacion pels festenals occitans d’un pauc pertot en Occitània. Amai del concèrt, del bal, e de la consciéncia occitana, soi

Lo disc qu’ai en man e qu’escoti ara, al meteis temps qu’escrivi sus la maquina a blòg (edr!), «La Macha Niera», es lo primièr, la resulta de cinc ans de passejadas per Occitània, pas pron pel moment ; O cal escriure e apuntar, son pas pron convidats del costat Oèst d’Occitània. Benlèu que los Occitans an complèxes e pauc de dinamisme per l’aventura d’una pratica musicala occitana exemplara, aquela de las Valadas Occitanas dal Pès dels Monts dels Alps, de l’Èst d’Occitània. Lo grope explica que fan de musica, els, «sense complèxe e ambe fòrça dinamisme» ; ai escotat, e o pòdi confirmar.

Silvan Jennesseaux, Francesc Olivero, Peiròt Adamo, Martin Adamo, Danièu Danzi, avètz aquí lo grope.

Es un grope tanben militant, an sostengut e sostènon la revista Ousitanio Vivo, per aver participat a la compilacion «Ensem per Ousitanio Vivo»

Lo disc baila l’enveja de dansar, e l’escota es un grand plaser. Serà programat ! (e segur o podètz crompar).

La Seria, objecte occitan e audiovisual

La Seria es un objecte occitan, audiovisual novèl per l’expression culturala occitana. Son en cerca de finançament per desvolopar un projecte de cort-metratge en seria e en lenga occitana. Serà donc una primièra per l’audiovisual en lenga occitana.

Traparètz l’entrevista sus SoundCloud.

Dona una idèa del projecte en 12 minutas, es cort, mas vos indicarà sobretot qu’an mestièr d’ajuda de co-finançament per aquela seria audiovisuala en lenga occitana. Lo finançament serà tanben ajudat per una co-produccion per una television europèa ; espèran la trapar per l’espaci de difusion lo mai grand, a la dimension d’Occitània.

Podètz trapar tanben una idèa audiovisuala del projecte.

Estupiditats regionalistas diferenciadoiras

I a pas que los Occitans que fan regionalismes lingüistics, los locutors del Grand Grand Sud o fan tanben, los de la «Comunautat» de Valéncia en país del PP regionalista zo fa e los seus amics tanben ; la recenta mediatizacio ndel diccionari del valencian o aurà provat ; l’administracion de l’Estat centralista ne fabrica, alara, per region d’administracion, que fosquèssen fiscala coma per l’ancian regime, o decentralizadoira coma dins la République Française, o Comunautats autonòmas coma dins lo regime pòstfranquista de Madrid.

E alara son a fabricar novèlas identitats legitimistas, lo poder central fabrica aital guèrras entre realitats lingüisticas similaras, entre locutors e locotriças, dividir per regnar es lo tèma politic costumir ; la frontièra, talament desvalorizada pel sistèma centralista (quora se parla de desvalorizar la lenga dividoira, segon els) per non ne far el (!), fabrícan fontièras dins los ments dels malauts del legitimisme d’Estat, e aiçò n’an mestièr per damorar al poder en regions administradas o sotmetudas, al modèl de las províncias romanas.

La revista Presència publicada ambe ElPUNTAVUI, prepausa una fòto per descriure aiçò :

«volem llibre en idoma calencià no en català» (fòto que data de set ans fa), coma occitan m’agrada d’aver en man libres en idiòma catalan e valencian, per la simplicitat de lectura e la qualitat de l’edicion. Alara aquesta frasa ne fau una interpretacion politica, es pas question de qualitat de la lenga, al contrari – me sembla. E farai un recòrd als lectors e a las lectriças de la «comunautat» que se sentís envadit per Barcelona ; ieu m’agrada d’aver Barcelona coma referent, mas soi pas brica per l’invasion del parlar catalan de BCN dins l’occitan, nimai del parlar tolzan dins l’occitan del país Gavòt !

Nosautres, Occitans, e Occitanas, avèm, non pas los «blavers» de València, regionalistas lingüistics e politics, mas una espècias diversificadas de legitimistas, e de còps vívon en Aran coma elegits del pòble d’Aran (…), ne farai un bilhet un còp al futur, mas ara de que son aqueles en Occitània :

- lo «scientifics» Lafita qu’es estat sonque diplomata per França, e que dempuèi sa residéncia parisenca, explica a L’Express (que los jornalistas son pas anats sul terrenh) que lo gascon es diferenciat de la «rèsta de l’occitan», aquela rèsta es lo lengadocian ; es un amic de l’Institut Béarnais et Gascon (subvencionat pels socialistas del Conselh General de Pirinèus d’Atlantics), fargat per deferencializacion e que las idèas politicas se pòdon ajustar de l’ancian conselhièr regional del FN, Alexis Arette. Son aqueles qu’an ajudat fins ara, al fren de l’installacion dels panèus en occitan en Bearn.

- l’associacion arlatenca, colectièu prouvènço, explica que la frontièra es Prouvènço, parier que unioun prouvençalo un còp èra (los ai encontrat, e son aps estat capable de me parlar provençal, perqué èri estrangièr vist qu’aviá passar Ròse per arribar a Marselha en tren)… se sap gaire s’aquò se deslimita al Ròse, del costat Oèst, o al Var del costat Èst. Aquel regionalisme li agrada d’èstre francés, mai que los Franchimand Guaino que refusa la signatura de la Carta Europèa de las Lengas (e ne pòdi far critica d’aquesta carta e de la volontat socialista de la signar ambe apondon que me sembla contrari a la quita Carta) ; son d’una especiala «marcoProuvènço» que fan de regionalisme sense saber, mas castígan los Occitanistas de fabricar division, d’èstre independentistas, causa que dobti e ne soi quasiment segur.

- aquel monde nèga evidentament l’unitat de la lenga occitana, e o fan tanben quora l’imperialista impausa lo prouvençaou dins la Comtea de Niça que s’i parla lo parlar occitan de gavotina, o quitament l’escrit ligurian (es lo meteis biais de pensar que los imperialistas franceses a Niça) e aiçò assegurat per una Acadèmia a Menton, o dins l’espaci lingüistic de mantunes locutors que se pòdon exprimir d’un biais occitan talament similar a la glosia generala occitana.

Es evident que las frontièras administrativas pòdon far deferéncia lingüisticas (mas Walonia a pas fabricat un francés especial, lo walon-francés de la granda Picardia se parla de l’autre costat de la frontièra d’Estat), mas es pas la fauta de las populacions, tanpauc, populacions que ni ambe Garona, Ròse o Var, an poscut fins ara trapar una reala frontièra lingüistica, alara que lo limit nòrd d’Occitània es plan conegut per las populacions. Un jorn benlèu, lo movement per la defensa e la promocion de l’occitan o valencianista serà prèp de las realitats, e non pas influenciats per las «tonterias» o tortesas dels regionalismes d’expansion lingüistica francesa o espanhòla.

la realitat en mapas lingüisticas (Comtea de Niça e País Valencian), estudiadas de prèp :

Es plan evident qu’es complicat de publicar mapas, me recòrdi una mapa de «Gasconha» que voliá installar una diferenciacion grafica, al modèl de «Joana d’Albret», donc aviá inventat un «Agenn» per Agen …. A la polida vila d’Agen, la diferencia dialectala, ni Frederic Mistral dins lo seu discors per Gensemin e l’inauguracion de l’estatua, ni la populacion naturala dels locutors o de las locutriças la sábon notar, la sabián notar (pels tempses que totes e totas parlaviàn la lenga) ; sobre la meteissa mapa, l’invencion èra estat dinca notat Peirigús en lengadacian, alara que la vila aviá demandat un estudi per establir aquela nòrma occitana, e l’estudi capcejat per un Joan Roux, grand lingüista occitan, aviá provat que lo melhor èra …. Peirigüèrs. Del meteis biais, sobre tèrra de vinha, la «frontièra» del nòrd per Gasconha a pas cap de sens ; la mapa l’establissiá clara !

Es evident tanben que la descripcion lingüistica es pas la descripcion politica ; Niça amerita d’èstre un Comtea democratica, administrada diferentament e politicament diferenciada de la rèsta d’Occitània, la «Granda Occitània» es multipla, complèxa e ne cal téner compte, mas es pas una question lingüistica ontologica a la lenga occitana, unica e pas ges uniformizadoira quora la disèm OCCITAN ; Sobretot cal pas fargar d’etnisme regionalista, ont n’i a jamai agut.

De meteis biais, una armada de conscrits abans la guèrra nacionalista francesa d’expansion lingüistica per Lorrena e Alsàcia, a jamai poscut provar que los de «prouvènço» èran pas capables en 1914 de parlar ambe los de Gasconha. E lo meu grand paire en preparar la guèrra de 1939, a pas agut problèma a DRAGUINHAN, per parlar la mesma lenga qu’en Agenés ! Los de «prouvènço» e de la «coupetado» de la familha Braç al CAPUCIN de Tolosa (veire bilhet següent), o devon pas saber (!) ; l’ortografia es pas una frontièra mentala o geografia, l’ortografia es pas la lenga, ni la lenga d’Òc, ni la lenga occitana.

TAV, LGV, PP e las montanhas occitanas

S’acaba de comular mantunas informacions europèas sobre las volontats de relança de l’economia, volontat pre-figurada per l’Union Europèa e un sistèma d’oligarc destacat de tot sistèma democratic, mas de quina manièra se farà sobre l’esquina occitana dins las Alps, e dins los Pirinèus.

Lo TAV es la linha de granda vitessa entre Turin e Lyon, per traversar las Alps, e lo PP vòl concurrenciar la linha europèa sobre la còsta e que traversa Lengadòc per una linha que favoriza Madrid, e traversar los Pirinèus al mièg, sense passar per Euskadi (donc per Navarra o Aragon) sense se pausar la question de l’autre costat pirinenc e donc sense Occitània ; e las autoritats occitanas de la decentralizacion acában d’explicar que pagaràn pas per las linhas LGV de cap a París via Tours e Bordèu, e los productivistas son plan en dificultats a Tolosa.

Europe Écologie aviá çaquelà jà prevengut e trabalhat contra los projectes productivistas d’aquel escantilh.

Los projectes son infra-estructuras per evitar los problèmas actuals d’organizacion entre las societats de servici d’Estat del fèrre, per passar donc a un sistèma privat que podriá melhor passar las frontièras dichas naturalas dels Estats recents (totes los Estats concernits sobre aquelas frontièras son recents e son totes avugles al fait que las nacions de las montanhas aquelas an jamai agut mestièr de parlar la meteissa lenga per s’entendre o las meteissas linhas de fèrre !).

Avèm alara los centres de poders politics que son estats elonhats (per un vòt parlamentari en Bearn en 1792), elonhats de las localizacions montanhòlas e una delegacion administrativa a París, Roma, o Madrid… E aquí an mestièr de linhas amb granda vitessa per poder traversar e encara un còp perseguir lo sistèma colonialista sobre las nacions d’aquelas montanhas. La granda vitessa es sovent un ganh de temps marginal sobre l’ensemble del parcors ; e alara se pausa lo problèma dels ròtles dels engeniaires e de l’administracion o dels staffs de las entrepresas de gènius civils.

Aquelas administracions, fabricadas per èstre los relais dels mercats estatals fabricats per respondre als amics dinerièrs del rei-president, aquelas son devengudas pauc a pauc la clau per entrar del sistèma a capital risc dins los transpòrts de las elitas autoproclamadas pels sistèmas centralistas italian, francés e espanhòl.

Occitan: La Dépêche du Midi dona tanben la colèra als elegits(-idas).

Aquel article de ièr es estat un moment de colèra pels elegits e per las elegidas presents(-tas) per presentar las loras politicas lingüisticas ; La Dépêche du Midi es estada criticada, es una tradicion, un patrimòni (qu’amerita una visita de l’ofici del torisme de Tolosa ?), la realitat occitana de uèi.

E o cal plan dire, los elegits son plan en abans, perqué los associatius son estats tanben en colèra, segurament mens. Mas en colèra autanplan. Cal notar tanben que los foncionaris en carga de las politicas lingüisticas, presents dins l’aula de Marengo-l’ARC, èran tanben de Bretanha e Alsàcia, son estats perturbats per aver vist una premsa d’aquel nivèl, le caniveau.

Los 180 participants a las Assisas, quasiment totes de Tolosa, e lectors de La Dépêche podràn tanben aver un dreit de responsa ? Son presidents, o secretaris o clavaires de vièlhas associacions tolzanas, son pas totes dins Convergència (çò qu’es segurament una fauta), mas an totes regretats aquel «article tendencós e quitament engatjat», engatjat cap a l’enterrament de l’occitan, lo contrari de çò qu’es l’occitan, una riquessa de la vila de Tolosa qu’es pas sonque «patrimoniala» ; lo mot patrimòni es sonque dins la boca de  la tecnocracia del torisme tolzan en passar dins l’Ostal d’Occitània, es alara viventa ambe la colèra aquela, e donc en brava colèra aprèp l’article de La Dépêche du Midi (publicat ièr dins lo precedent bilhet).

Es tanben en colèra contra l’actitud del prefecte e espèra qu’un jorn aquelas actituds partesanas, «enbarrada dins l’ignorança, dins l’excepcion francesa», seràn regladas per un LEI REPUBLICANA PER L’OFICIALITAT DEL BILINGÜISME A TOLOSA E EN OCCITÀNIA. S’espèra tanben qu’aiçò serà integrat dins los tèmas de la campanha electorala de 2012…

-°-

Promocion acompanhada per un amic.

31 carrièra polinaires de Tolosa – espèra sa placa en occitan e l’inaguracion oficiala de la placa.

Diada de Catalonha a Tolosa

Zo cal notar sobre aqueste blòg, es essencial.

Es la primièra vagada qu’una institucion occitana co-organiza ambe lo Casal Catalan de Tolosa, e l’associacion dels Quadres Catalans de Tolosa, la Diada Nacional de Catalonha.

Qu’es aquò aquela diada ? Dia +ada, avèm diada, jorn + ada, avèm jornada. Es un jorn especial per la nacion catalana ; es lo jorn que las institucions politicas catalanas an escolhit per èstre lo jorn de fèsta de la nacion catalana, aprèp la sortida del franquisme.

Aquesta annada 2011, la municipalitat de Badalona, PP, refusa de fèstejar la diada nacional de Catalonha; a Madrid lo Partido Popular crida los Catalans de complir la lei per non pus ensenhar lo catalan normalament, e lo PP a Badalona non complís la lei catalan per la diada catalana ; aquò se sona de ierarquizacion juridica e institucionala, colonialisme aplicat de la pensada politica bonapartista e borbonica, incoëréncia nacionalista d’expansion. L’avèm en version francesa en Occitània plan vivent tanben : «Lo PP es un modèl per l’UMP» dixit Alain Juppé, o Jean-Luc Mélenchon o la Libre Pensée qu’explícan tot e lo pus grand mal que pensan de las lengas minorizadas en République française.

Vesètz çò que vikipèdia en catalan explica de la Diada :

S’organiza a Tolosa, a partir de 14:30h un DIADA DE CATALONHA, tot ciutadan o tota ciutdana es convidat/ada.

L’organiza la Convergència Occitana, associacion de gestion de l’Ostal d’Occitània, l’associacion dels Quadres Catalans de Tolosa, e la mai vièlha associacion catalana de Tolosa, lo Casal Catalan (sempre a costat dels Occitans e de las Occitanas per la defensa dels dreits lingüistics e morals).

La Diada es organizada aquesta annada en memòria de Lugan Bedel e Anna Maurí Graells, mòrts aquel estiu dins un accident de la rota. I aurà tanben un moment de recuèlh per un musician e occitanista F.Flautard, mòrt tanben al meteis periòde en Lengadòc.

Çaquelà serà pas una commemoracion trista, serà un eveniment per Occitània, perqué es lo primièr còp que se farà quicòm per aquela data tant especiala pels Catalans e per las Catalanas, e ambe una granda fam occitana per aquela data.

Las colors occitanas serà alara tanben de la fèsta ! (picatz sobre la bandièra per aver l’imne nacionl occitan)

Datas : 11 setembre 284, mòrt de l'empereire Marc Aurèl - 11 setembre 1971 còp d'estat al Chile - 11 setembre 1975 primièra diada Nacional de Catalonha - 11 setembre 2001 atemptat dins una ciutat nòrd-americana.

OUSITANIOVIVO , revista de las Valadas : unica !

Aquel periodic es un mesadièr, publicat a Vanesca, tombada de Coni, dins la region Piemont. Es una vièlha revista occitana (38ena annada), autotitolada “Jornal Occitan” dempuèi bravament longtemps.

Encara un còp ai agut en man, lo numèro de febrièr 2011, que cridava contra una decision del poder de Piemont contra las ajudas a las associaicons de promocion de la lenga occitana. Lo tèxte es en italian, una lenga que mestrezi gaire quora es escricha ; la lenga italiana sonada m’agrada melhor.

L’informacion aquela es pas jamai arribada per Internet, a jamai circulat. Es pietat, perqué aital auriam poscut desvolopar una solidaritat e un biais d’informar melhor los poders de la Liga Piemontesa a prepaus d’un títol de premsa qu’auriá jamaiagut d’èstre.

Sembla talament a çò qu’arriba a Sijan, pendent l’estiu 2011, ambe la Calandreta e lo poder comunal dich d’esquèrra, influenciat pel NPA e lo sindicalisme d’ensenhaire del monopòl d’Estat d’ensenhament (e que refusa l’occitan dins las escòlas, per fauta de formacion e de recrutament convenient). es evident tanben que lo site Internet del mesadièr donarà informacions mai regularas, e comparar los castigs contra la lenga nòstra, lenga occitana dels Alps als Pirinèus.

Alara, ambe las riscas de desaparicion de las ajudas, OusitanioVivo crida en primièra pagina per anar a l’Espaci Occitan, per s’organizar per respondre a la risca aquela. Pel moment coneissi pas las responsas donadas, lo 5 de març de 2011 ; l’informacion circula mai d’un costat a l’autre d’Occitània : domatge.

Per tornar a la presentacion de la revista OusitanioVivo, es segur la melhora revista de l’Èst d’Occitània, d’una qualitat informativa granda e d’un contengut dubèrt al public lo mai bèl de las valadas, quitament aquel que saurà pas escriure la lenga occitana normalizada de l’Espaci Occitan, la majoritat dels articles son en lenga italiana oficiala. Uèi es la revista que cal informar de las creacions occitanas, coma l’a poscut pensar Macarel per i botar publicitats.

La revista tanben es implicada dins lo fialat de las entrepresas de las Valadas, los comèrçes ; i a publicitats qu’ajúdan al desvolopament de la melhoracion de la presentacion : ai agut en man aquela revista dins las annadas 1990, e vos pòdi assegurar que la qualitat de la revista a res de veire en comparason de l’edicion anciana.

La revista, la revisda, es implicada dins la presentacion de las raiças culturalas occitanas de las Valadas, coma es escrich dins l’article de la primièra pagina adreiçada a las autoritats de Piemont. Ai poscut legir la pagina sobre lo Carnaval e las aisinas per poder cantar las cançons tradicionalas de la temporada de febrièr.

Lo mesadièr còst 1€50 e se tròba dins las valadas occitanas en fin de mes. Son dètz paginas passionantas, per una revista sense equivalent en Occitània granda. L’abonament me sembla quasiment obligatòri per totes Occitans e totas Occitanas que vívon dins los Alps, e quitament per los que son de la Comtea de Niça.

-°-

Escotar la ràdio en lenga occitana quasiment pertot

Es un pantais per tot locutor occitan, per totas las locutriças occitanas, uèi la tecnologia dels mòbils ajuda d’aver aiçò a la man, la realitat de uèi, a la man e quasiment pertot.

Podètz notar qu’ai capturat la primièra pagina, mas se cal mesfisar, la primièra pagina es adaptada en foncion del ligam Intenet qu’avètz, que pagatz ; es localizat donc.

Per aver Ràdio País e las seuna informacion en lenga occitana (e pan-occitana), cal cercar l’estacion. Mas atencion es pas encraa una capitada d’aver una estacion tot en occitan. Car per l’occitan cal èstre generós e donc an la costuma de daissar una granda plaça a la lenga del poder central.

Dins las informacions pan-occitanas avèm poscut entendre Joan-Pèire Laval, jornalista de France 3 e militant de País Nòstre, explicar los problèmas d’extremisme jacobin per la comuna de Sijan, e lo castig contra l’escòla Calandreta. la situacion es grèva aquí, mas sistematicament, cal dire las causas, lo NPA e lo sindicalista de l’escòla publica aital van ajudar Calandreta de se tornar reviscolar dins melhoras condicions. L’encontre se farà dins lo burèu del prefecte per apatzimar tot… personalament, sabi pas, se cal apatzimar l’extremisme nacionalista francés, orquestrat pel NPA-sindicalizat, sabi pas… Ièu preferissi anar a la castanha, quora l’enemic es identificat clarament.

Per tornar a la vida de la lenga e las potencialitats d’escotas regularas (essencial per la transmission), per aver aquelas estacions radiofonicas occitanas, cal tanben aver un abonament de liure accès a Internet ambe lo mòbil o telefonet. Lo còst minímum per Orange es 29,90 €ttc/mes.

Per acabar podrètz aital veire que la musica occitana es pas censurada coma sobre Radio France Bleu, France Inter, Le Mouv’, Sud Radio, Toulouse FM, Flash FM, RTL, Europe 1, Radio Plus, Gold FM, ADO FM, RCF Lyon, Radio-Radio, Radio Campus,  RTS, Radio Présence Blagnac, Swing FM, RTF, Radio Espérance, Radio Arverne, Radio Scoop, FMR, L’Eko des Garrigues, Radio Star, Radio JM, Radio Kol Aviv, NRJ, Grenouille, Radio Gazelle, Wit FM, Canal Sud, FIP, Virgin, Skyrock, Nova-Sauvagine, e lo filiat de las estacions provincialistas que pópan l’informacion musicala dins las companhiás discograficas parisencas.

-°-

Pichona novèla al 13 d’agost, Radio Copa Santa se podrà ausir tanben per aquel sistèma de difusion.