Al mens los Franceses sauràn qu'a OCCITAN i a pas de T coma dins «Excitant» ... es una leiçon de francés ! Mercés a L'Équipe los esportius franceses sábon que lo mot OCCITAN existís, e ne sábon l'escritura, una revolucion !
-°-
-°-
dissabte, de gener 07, 2012
L’Équipe coneis l’ortografia
Jeanne d’Arc pertot me dona botons
Jeanne d’Arc e los Angleses, aquela associacion es un mite entretengut pel nacionalisme francés, dempuèi las instruccions de la IIIena republica e dempuèi lo moment que lo primièr enemic de l’empèri republican francés èra anglés ; Jeanne d’Arc es l’expression del nacionalisme francés, de sa genèsi al desvolopament de tot tipe a l’Estat francés. Al moment l’Estat francés èra un Estat-mercat-nacion fRANÇA. Mai bèl seriá estat l’empèri, melhor estat seriá estat lo poder centralista francés ; las causas an pas cambiat en dos sègles ! Quora se parla del catalan oficial en Espanha, lo professor d’espanhòl i vei una demesida de l’espaci que s’i parla espanhòl ; quora un militant occitan demanda la preséncia de l’occitan dins las carrièras, los franceses i veson una ataca contra lo francés ; la paradòxa es que ni los Madrilencs ni los Parisencs son clars sul subjecte, çò que vòlon pas pels Catalans o pels Occitans, zo fan per els (per exemple, emplegar l’anglés coma solucion finala e politica).
Donc Jeanne d’Arc pertot me dona botons.
De qué Jeanne d’Arc es lo simbòl ? De l’estupiditat dels Occitans d’acceptar lo mite francés, mite de las loras sotmissions al poder dictatorial francés (diverses e variats) que fosquèssen republican o reial. De mai es lo simbòl de la collaboracion de la Glèisa catolica a la destruccion d’Occitània, se cal recordar que son montats en estupiditat dinca la dire santa ! Es que podián far d’un autre biais ? Vist que fRANÇA es supausada èstre la «sainte ainée de l’Église», per aver ajudat a la destruccion dels Bons Cristians, puèi Protestants e puèi dels Jansenistas, dins totes los cases Occitània a agut de patit de las decisions de la Glèisa catolica sempre del costat de l’opression francesa contra una partida o un bèl tròç del pòble d’Occitània. Vaquí çò que Jeanne d’Arc es lo simbòl, en Occitània.
Jeanne d’Arc es un simbòl de la vision istorica francesa (devenguda francesa aprèp èstre estat lo territòri de poder dels Francs), un mite entretengut per l’instruccion republicana e nacionalista de fRANÇA. I a pas que l’inocéncia politica francesa per l’acceptar tala coma una clau generosa e francesa, e quitament un ingènu de la catolicitat ; e aiçò es estat embucat als mainatges dins los corses manipuladors d’Istòria dins la dicha escòla republcana o escòla de la manipulacion nacionalista francesa, dels ayatollah del servici d’Estat francés.
La vesèm un pauc pertot dins l’actualitat, dempuèi que lo sant Nabot Ier a copiat Le Pen sul subjecte, e s’i a un endreit ont es mal-a-prepaus, es plan a Tolosa ; me soi sempre demandat de qué podiá portar a Tolosa d’aver aquel magnific luòc per un atemptat, pr aucupar un endreit important de la vila, o per ameritar un nom d’una estacion de mètro (e per saber de quina manièra oz cal prononciar en occitan, si la question se faguèt – ièu ai respondut, cal enlavar l’estatua d’aqui e benlèu la reciclar en un objecte que podriá al mens raportar a la vila) :
[aquí i posarai la fòto de l’indignitat tolzana]
Non la vòli pas bicar, ni «sauter», explotar segur, mas simplament l’estatua enlevada a Tolosa es de remandar al nòrd pels plasers dels artistas de music-hall politic de l’Oèst parisenc, fariá talament plaser a tota la nacion occitana e sa dignitat ! Es que nos caldrà una autra armada d’occupacion nazi per far fondre aquela estatua de l’indignitat occitana a Tolosa ?
I a quitament cançons modèrnas per la valoriza inoncentament, en seguir la dicha «santetat» de la puta reiala franchimanda, en seguir l’«icòne nationale», per non pas dire q’es legitimada per tot lo sistèma coma una aisina del nacionalisme, una engana pel pòble occitan.
Coma lo podèm confirmar, Metro es lo jornal de la casta al poder, un emplec de la manipulacion UMPista actuala, vist l’espaci (primièra pagina e doás paginas dedins ambe una publicitat del purificador lingüistic Karl Lagerfeld – tot aiçò decidat a París e distrubuat a gratís en fRANÇA), espaci qu’es donat a las pitrariás nacionalistas del vòstre preisdent. Metro dona botons cada maitin, ambe paginas aital. E lo redaccional es sistemticament dins lo sens de la pensada del poder, sistematicament. «Une Histoire qui inspire», ièu sabètz ara çò que m’inspira la puta Jeanne d’Arc.
Jeanne d’Arc es un mite e la puta del nacionalisme francés, la vòli oblidar per non pas valorizar lo nazional-expansionisme francés, mas per anar votar per la presidenciala, l’emplegarai, tal un repoussoir national français.
Lo jutjament de Rohan (es aital que la vila s’escriviá abans la normalizacion franchimanda) es estat un bon jutjament, benlèu lo melhor que cal aver per totes los nacionalismes d’expansions francesas, aqueles que se fan expressions en país nòstre ; Jeanne d’Arc es de cremar un còp de mai en Occitània.
Las mapas de l’expression d’aquel nacionalisme francés, d’aquel expansionisme reial que serà retornat coma una decision de volontat politica d’èstre francés per l’ensenhament de la republica al XIXen sègle, e qu’avèm en cap quora se parla de Jeanne d’Arc :
Jeanne d’Arc es una guèrra contra los poders en Occitània, sense París ; es la preseguida de l’idèa que los poders en Occitània devon pas existís ; es lo projecte vaticanesc.
La presentacion de las dinastias anglesas coma invasion en territòri sangtificat coma francés o «Royaume de France», es un acte de nacionalisme, es oblidar l’istòria del foncionament de las institucions d’Aquitània, es oblidar l’istòria d’Aquitània (coma zo fan sovent un fum d’occitanista quora escrívon l’istòria d’Occitània).
Donc coma contra flama a las estupiditats istoricas nazionalistas francesas, i a pas melhor qu’una commemoracion diferenta, per exemple aquela de Ricard Còr de Leon en Lemosin, aquel que díson Richard Còr de Leon en Lemosin :
La piada qu’aurà daissat Ricard Còr de Leon es segur plaçar l’istòria del pòble de Tolosa dins lo camp dels plega-esquinas pre-nacionalistas franceses, mas es tanben un element màger de la dignitat per Occitània, en politica coma al nivèl cultural e lingüistic occitan. Es dins lo Ducat d’Aquitània que se faguèt politicament la primièra organizacion de la lenga occitana, dins l’abadiá de Lemòtges que serà cremada per la revolucion dicha «del pòble de fRANÇA», avètz aquí encara una expression del nacionalisme educatiu francés.
La manifestacion per Ricard Còr de Leon es menada per una equipa qu’i a d’Angleses dedins ; segur que los diches Angleses son benlèu mehor vector de la dignitat occitana que los Occitans els meteisses ; aquò me recòrda un article qu’aviá emplegar una mapa istorica per legitimar l’invasion anglesa novèla (vist qu’i a pas agut d’anciana, car Hastings en 1066 son las tropas normandas, flamandas, bretonas, picardas, e gasconas que la ganhèt). La nocion d’Anglés pel poder en Aquitània es un pauc coma dire que se fRANÇA èra italiana alara que las dinastias capecianas se marridavan ambe Toscan ! Donc, instrumentalizar Jeanne d’Arc o l’anglitud d’Aquitània es un mite e sobretot un acte de nacionalisme francés, es legitimar una conquèsta d’un territòri sangtificat coma francés pels Papistas (qu’an sempre volgut l’argent d’Aquitània mas pas los poders d’Aquitània) e sa division de l’Empèri del Karl Magnus.
Aquel jorn de 2007, malgrat la basteson clara de l’article, Le Monde me donava botons, los botons que fòrma part de la crisi qu’ai ambe lo nacional-expansionisme francés. L’ai escrich dins un bilhet e me sembla oportun de tornar reviscolar l’article ambe Jeanne d’Arc qu’arriba dins l’actualitat.
A Tolosa, unas estatuas per Ricard Còr de Leon, Aleonòr d’Aquitània o per Joana d’Aquitània (Esposa de Raimon Comte de Tolosa), aurián un resson istoric digne, per la memòria nacionala de Tolosa ; Jeanne d’Arc me dona botons, tot parier que lo patois de Karl Lagerfeld.
D’autres so fan ambe l’umor que cal :
Karl Lagerfeld comunica en patois
Sabètz aquel òme qu’estima pas l’accent de la candidata Eva Joly, que li dona leiçon de fonotica aplicada, l’avèm poscut entendre dins la vídeo de responsa a las diatribas anti-accent d’Eva Joly dins un programa de la bobò TV, Canal Plus. Uèl lo Karl Lagerfeld comunica en patois parisien, la nòvlenga de la casta al poder a París. Karl Lagerfelg es l’amic dels Bobò de la casta de Neuilly/Seine, passa a la television francesa benlèu cada tres jorns !
Qu’es aquò un patois : terme de l’antisociolingüistica que determeina çò qu’es pas de lenga francesa […] ; es la definicion de patois dins los diccionaris sociolingüisticas.
L’emplec «Like Your look» questiona l’internauta qu’a entendut l’entrevista del bobò Karl Lagerfeld. Es de francés ambe l’accent que cal ? Es de patois nòvlenga de las «bons idèas» que cal aver en temps de crisi del liberalisme ?
Parla dins lo jornal de la manipulacion del camp Sarkozista.
Es lo camp que preferís parlar anglés (terme de l’antisociolingüistica que determeina çò qu’es pas de lenga francesa […] ; es la definicion de patois dins los diccionaris sociolingüisticas) ; l’anglés es la nòvlenga o lenga professionala del sistèma bancari, aquel qu’escana los pòbles d’Euròpa.
La publicitat explica plan çò qu’es un amic o assistent editorial de Karl, es un clòna de sas “nautas pensadas”, e çaquelà lo «désastre imminent» per 2012 e per tostemps.
dijous, de gener 05, 2012
Melenchoneton vòl una lei al Parlament
Politica, un corric que vos serà utile : <bureau@jean-luc-melenchon.com> e la responsa de Jean-Luc Mélenchon sobre los animals, las associacions de proteccion dels animals qu'an recebut mai d'interès que las associacions per las lengas de las populacions de fRANÇA !
Bonjour,
je vous remercie de votre mail. Concernant la souffrance animale, vous
avez noté la position personnelle de Jean-Luc Mélenchon. Convaincu que
ce n'est pas à un homme de dicter la politique d'un pays, l'Assemblée
nationale devra se prononcer sur les questions que vous évoquez
(corrida, fourrures...)
En espérant avec répondu à vos questions,
Cordialement,
L'équipe de Jean-Luc Mélenchon
-°- res de veire –°-
-°-
Sempre cambiaments foncionals … dins l’Estat centralista parisenc.
Mas sembla qu’es pron abans los cambiaments electorals que los cambiaments son costumièrs al cap de l’Estat.
Lo títol del jornalista de Rue89 es generós, «se recasent» ; cal èstre clar : los rats fugíson la barca de Medúsa.
I a mantunes jorns aviái recebut de Corsega un dessenh umoristic qu’aviái annotat :
«Tanben, fRANÇA d’abans las eleccions de 2012 … zo veirèm lèu.» esperavi pas l’article de Rue89 sul tèma autanplan lèu publicat ! Soi pas un aprosmat de la redaccion parisenca çaquelà.
Mas se cal pausar lo problèma de la capacitat dels elegits o esculhit ministres per causir los collaboradors, sembla que lo turn-over (en patois parisenc novèl) fosquèsse la nòrma. Aquel turn-over es la pròva de las loras incapacitat de gerir los pòstes de govèrn, mai benlèu tanben la verificacion en realitat de l’impossible gestion d’un Estat centralista.
Car, es plan aquò un sistèma generalizat a París, los rats s’en van del navira de manièra talament frequenta qu’es de se pausar lo problèma de l’eficacetat d’aquel Estat centralista e sobretot que nommar personas de qualitat (nommat per la santetat de pensada dels Partits) valorizariá al pòste ministerial coma cal (alprèp de la societat civila en general), e una competencialivitat a tot autre pòste ?
Aprèp l’installacion dins un ministèri, los actors politics aquels s’en van pas, mas es plan de saber que son sovent directament installats a pòste dins las grandas entrepresas parisencas, aquelas que vívon del mercat centralista, fabricat per la pensada parisenca ambe «frontières naturelles».
Lo rats vívon del centralisme parisenc al cap de l’Estat o dins las entrepresas de l’Estat centralista francés.
dimecres, de gener 04, 2012
Ràdio Lenga d’Òc se pòt ausir a Marselha
La vídeo installada pels promotor de la RNT a Marselha indica que Ràdio Lenga d’Òc es arribada a la segonda ciutat d'Occitània. Per un còp que l'occitan es accessible a mai d'un milions de ciutadans ! Ai pas vist granda illustracion o mots dels occitanistas per s’en felicitar ! Ara, segur los pionièrs son pas benlèu los melhors per èstre segur d'aver un auditorat e la promocion que cal (aquí tanben cal moneda). Los promotors de la RNT çaquelà an causit una ràdio occitana per plan mostrar l'interès de la RNT, promòure una reala diversitat lingüistica (Africa n°1 es en francés coma RFI, e las autras, levat Ràdio Lengadòc…).
Dins aquesta vídeo se podrà entendre l’entrevista de Bruno Cecilhon, en francés, e l’accent helvetica dels promotors de la RNT en Euròpa (Un plaser !).
E coma los grands gropes franceses de radiofonia an páur de la concurréncia, es lo moment de se regaudir d’aquel eveniment per 2012, l’occitan se podrà ausir a Marselha de faiçon modèrne e cada jorn. Podèm veire qu’arriba a Marselha las ràdios del Gard (Raje e RTS, e Ràdio Lengadòc qu’a de mal d’aver una frequéncia FM ailà).
Pel moment ne sabi pas mai, e sabi pas quina zòna se podrà ausir, al torn de Marselha.
Per aver frequéncias en RNT, serà pus question de fren d’autorizacions de frequéncias coma en FM, serà question de moneda. Aital, lo personal politic es questionat : se vòlon aver mèdias occitans fòrts, lor caldrà ajudar aquestas ràdios a preparar programas de qualitat e aver emetedors de fòrtas poténcias per la RNT. Es evident tanben que se podrà aver mantunas ràdios en lengas occitanas dins las grandas ciutats occitanas, aquí aital podrèm esperar una concurréncia e una melhoracion dels programas, tecnicament (es la RNT), per la produccion sobre la RNT serà ambe una professionalizacion o l’arribada de professionals dins las estacions occitanas.
Soi segur que la novèla s’espandissent, lo public farà la crompa del pòste de ràdio adaptat per entendre l’occitan cada jorn ! ENFIN ! Quina chança per Marselha !!
-°-
-°-
Ai recebut aquesta mapa ambe un «Carte du vignoble pour les Parisiens»… Vesèm aital qu’emplega plan lo novèl patois parisen, lo brusselish o anglés de cosina. Ai pas verificat se las estacions èran nommadas en occitan per Occitània !
Ambe lo rescalfament de climat, sabi pas se la mapa serà encara valabla dins cinc annadas !
-°-
La consequéncia d’un sistèma dinerièr sense contra-ròtle nacional*
Nacional aquí vòl prendre lo sens antropologic de la nocion sociala, umana, d’un grope coneissut per aver un biais de pensar e viure cotria ambe lo territòri e sa natura, sense lo destrusir.
Al mes de decembre de 2011, lo jornal de l’esquèrra plan-pensada-de-fRANÇA portava en primièr lo fait :
Lo mèdia public canadenc porta a la nòstra coneisséncia aquela informacion :
la pensada politica de Chicago aurà tocat del Chile-Canadà (de la dictatura al federalisme canadenc contra l’independentisme quebequés) a l’Euròpa sovietica, en passar per la social-democracia dicha occidentala europèa (Union Europèa).
Lo sistèma aurà fabricat una casta de rics (que lor agrada los Estats independents e pichonetons coma Mónegue o Lichestentein o Luxemborg, Malta o las Bahamàs), lo simbòl n’es un poder actual a París (uèi centralista e dich liberal), e sa pauretat per la pensada politica e economica ; tot aiçò fabrica lo voide de las accions eficaças, pel ben comun ; ambe la granda fòrça que lor donam en acceptar un sistèma politic qu’abandona las decisions a una casta seleccionada per pensar de manièra similara de l’esquèrra a la dreita dels rei-presidents. La nacion occitana (e tantas autras dedins l’empèri republican parisenc) a daissat la ciutadanetat a una casta, a abandonat d’èstre representada dins un Estat republican luènh d’èstre democratic, e quora a trobat representacion (aquela se modula grandament a la pensada del sistèma que l’a fabricada, montar a Paris es jà abandonar lo País Nòstre, Occitània).
La pensada politica dicha liberala es alara una malautiá per tot lo planèta, e per Occitània totparier ; los simptòmas se fan clar ambe las degalhs ecologics, mas lo productivisme sovietic o estatal es estat tanben la causa d’una part bèla de las pollucions fisicas e umanas del planèta. Sabèm clarament que lo sistèma capitalista chinés o corean del nòrd pòrta pas melhoracion per l’umanitat. E per aver testar aiçò bravament abans, l’integrisme religiós d’Iran o del terrorisme islamic ajuda pas l’umanitat.
Uèi sèm al lindal d’un cambiament de sistèma planetari, per la fòrça de non pus viure en simbiòsi ambe la natura del planèta, senon … l’umanitat se portarà de mai en man mal.
La solucion republicana francesa es al meteis temps un productivisme d’Estat (valorizat per la vièlha esquèrra nacionalista francesa, LO-NPA-FdG), e un liberalisme de dreita (valorizat per l’UMP e lo FN que lor agrada tanben lo chòc de las civilizacion). Dins los extremismes son damorats a las vièlhas lunas, sense cap ausir las talvera de la pensada politica, per exemple los crits que díson qu’Occitània a quicòm de portar, coma totas las nacions del planèta.
Es de mai en mai urgent qu’Occitània sortèsse d’aquel bordèl (lo batèu de la Medúsa franchimanda, per sa majoritat francesa) per assajar de trapar un camin nòu per la dignitat, un umanisme qu’auriá jamai degut daissar partir, malgrat las violéncias francesas en çò nòstre [800 annadas de violéncias].
dimarts, de gener 03, 2012
Refusar, s’indignar : es causa de totes per la campanha electorala 2012
Mercés a Henri Torre de l’iniciativa ; i a una manca sancièra de qualificatiu de la politica de l’UMP-NC d’en Nicolas Sarkozy, lo vòstre acte dona un resson clar per la politica menada per Nicolas Sarkozy e lo club MEDEF de Neuilly/Seine.
Cal esperar qu’i aurà un fum d’elegits UMP-NC que faràn parier.
L’informacion es pareguda dins lo jornal concervador parisenc, Le Parisien.
Se cal pausar la question : sobre quina candidatura 2012 anirà lo vòt de la granda populacion (53 %) dels vòts UMP-NC d’en Nicolas Sarkozy ; quina quantitat li damorarà ?
Pel moment sembla que lo segond torn posquèsse èstre :
1 / Hollande – Le Pen (probabilitat sobre una escala de 10 : 4)
2 / Hollande – Bayrou (probabilitat sobre una escala de 10 : 5)
3 / Hollande – Sarkozy (probabilitat sobre una escala de 10 : 7)
4 / Le Pen – Sarkozy (probabilitat sobre una escala de 10 : 5)
5 / Bayrou - Le Pen (probabilitat sobre una escala de 10 : 4)
Lo vòt utile foncionarà hèra fòrt. A la baissa lo vòt Nicolas Sarkozy, quasiment dins totas las categorias de populacion.
Desgalhar l’argent comun : l’Estat central es accusat.
Dins lo mensual breton de lenga francesa, distribuat per Internet, podèm legir la nòta sul tèma. Es la represa d’una entrevista d’un ministre francés sul tèma del desgalh dinerièr de l’administracion centrala francesa. Res de novèl, mas es bon de trobar de mai en mai de personas d’o considerar aital per reformar o capvirar la taula de las decisions politicas centralas.
La catastròfa es lo sistèma plega-esquina qu’avèm, encausa de la decentralizacion. Es una catastròfa volguda pel sistèma centralista e bonapartista francés, es la sindròma d’Estockhòlm practicada e trabalhada, especialament dins las escòlas dicha de sciéncias politicas e que fan lo quadres politics dels partits franceses en Occitània.
Pel moment, e dempuèi 20 annadas d’èstre engatjat dins las idèas occitnaista, ai pas vist cap organizacion politica o sosiala per portar un projecte politic reralista mas maximalista sul tèma.
Las visitas de 2011 dels bilhets del blòg meu
Farai un pichon punt d’informacion dels internautas e lectors de blòg aqueste.
2011 serà lo cambiament d’origina dels legidors dels bilhets, son ara majoritariament installats en fRANÇA (ai pas d’estadisticas per Occitània), puèi arriba Espanha (ai pas d’estadisticas per Catalonha). D’autres legidors venon de l’Euròpa dinca l’Oral (ai pas de limit a las estadisticas, per exemple l’Oral), puèi d’America del nòrd e del Sud.
Lo bilhet lo mai visitat es un bilhet triste sobre la mòrt del copla occitano-catalan mòrt en julhet, Anna e Lugan. Picatz aquí per zo tornar legir.
La manifestacion de Vilanòva de Magalona arriba en segond. Lo mes passat es estat la fòto venguda de barcelona sul caganer elisean, una creacion de l’annada 2007 que tornava a la lutz en Occitània, Nabot Ier èra de sortida.
L’accent d’Eva Joly arriba a la seguida, çò que pròva que las eleccions se faràn sul net pels comentari e las influéncias electoralas.
Puèi ma darrièra suspresa es l’arribada dins las estadisticas del bilhet sobre lo «dreit al silenci» de la paraula politica en Occitània, ambe mai d’un centenars de visitas.
La laïcitat es tanben normala al Magreb
Los Amazigh de fRANÇA ne fan testimòni lo modèl de laïcitat importat en fRANÇA d’Occitània, per rason d’aver suportat mantunes sègles l’integrisme catolic francés, es un modèl que passa la mar nòstra !
Alara quora entendi los Tunisians revendicar que la laïcitat «francesa» en Tunísia se podrà pas adaptar… I a de que se questionar sobre l’idèa aquela ; cal apondre, que la primièra associacion amazigh es nascuda en Tunísia en 2011.
Los militants islamistas fan la mescla entre la fe, la religion, e l’organizacion de la societat civila (ambe totas las seunas expressions politicas) … Es lo modèl legal francés d’abans 1904. Es un modèl qu’a matat Occitània, per las arma e per l’entrisme politic e lingüistic parisenc d’una casta sempre al poder ailà. Per aver la laïcitat modèl occitan a calgut mantunas resisténcias e revòltas, e tanben collaboracionismes ambe lo poder parisenc.
PSG, nosautres tanben devèm pagar per aiçò ?
La valorizacion de las linhas de granda vitessa es per contunhar d’aver lo poder de decision a París, per ajuda lo BTP parisenc, per ajudar las equipa de tleviison de venir panar imatge en Províncias, per melhorar las estupititats de l’administracion centralista francesa en far melhor pujar los quadres (foncionaris o pas), per ajudar la premsa papier de davalar melhor en Províncias, per poder decidar çò que vòlon sobre la nòstra esquina. Aital al PSG…
Dins l’esquèrra en Occitània, la critica damora a l’estadi ambrionari contra l’Estat francés, jamai un comunicat d’un seccion locala, jamai ; quora es d’esquèrra, ambe totas las antitats politicas francesas, los militants son devenguts muts ; es alara la dreita qu’escriu ; mas aquí, lo subjecte es fotbalistic… Alara lo centralisme fa calar los comunicants.
Lo Quatar es çaquelà lo grand capital [ai pas vist un comunicat del NPE, ni de LO, ni del PCF], e l’investiment es pas sonque pel plaser d’aver jogaires dins l’estadi, mas per aprofièichar del mercat francés, aquel de l’empèri republican francés. Es pas sonque d’espòrt (coma l’indica Rue89).
Quora devèm pagar per aver linha de tren, es sonque per las aver en direccion de París, per damorança de la «tradition et valeur française» (dixit l’Angevin François Fillon), bicat hard los pòbles de fRANÇA, non ? E sembla que lo sadomasoquisme politic fosquèsse una causa qu’agrada en Occitània.
La Banca Cortal emprunta a la BCE a 1% e nos vend los emprunts a 3,25 % – fRANÇA nos pana l’argent comun per far sas fèstas, sense interès, ni collectiu, ni social, ni politic, e li disèm mercés cada jorn – nos fasèm embicar e ne sèm contents quitament a sec : VIVE LA fRANCE. Mantunes vòlon que Nabot Ier partèsse, mas cal dire que tota la casta politica jacobina deuriá ne prendre grana, tota.
-°-
-°-
Un exemple de militant d’esquèrra en fRANÇA, e de problèma postal francés :
Per aquel militant d’esquèrra la caça a l’Alemand es duberta, un pauc coma a l’ofici de torisme de Tolosa, per la lenga alemanda !
Primièra novèla 2012 venguda d’Occitània, Murèth.
Le nombre de suïcidis o de mòrts suspectas en preson francesa demesís pas, es una valor francesa pauc impòrta los regimes. Podèm afortir dins la lista de las tradicions francesas (e aquela data pas del XIXen sègle, sonque) : Un suïcidi o mòrt suspecta cada tres jorns en preson, equival a 10 còps mai qu’en mitan liure.
Es un mancament grèu de l’administracion penitenciària, e mancament suplementari de l’administracion francesa en Occitània. L’omèrta [1] contunha sobre la realitat francesa de las chifras per las listas de las condicions e luòc real de desfunts.
Centre de detencion de Murèth Occitània, gestion administracion francesa
Suïcidi d’un òme, 47 ans
Lo 1er de genièr de 2012
Cal exigir, las familhas e los aprosmats exígon la vertat sobre la gestion frnacesa de la justícia e de las pensas, de la parti de totes los actors de la gestion francesa d’Occitània, en preson coma fòra, per fin que fosqèssen faits la lutz sobre las realitats republicanas, a cada mòrt en preson la dolor es encara renovelada de l’omèrta francesa sul subjecte (ni premsa, ni ràdio, ni sistèma politic per n’èstre lo relai).
Las familhas e aprosmats son sistematicament elonhadas de la realitat aquela per l’administracion penitenciària, es una administracion francesa.
Las autoritats judiciàrias devon assumir totas las responsabilitats de cada mòrt, especialament aquí ont la supausada «justícia francesa» es supausat s’aplicar al mai fòrt de la dignitat republciana, mai al mai fòrt tanben de l’indignitat democratica francesa.
1er suïcidi e mòrt suspecta coneguda dempuèi lo 1er de genièr 2012
Las associacions civilas per la dignitat dels presonièrs sábon que las chifras son pas la realitat, amai. La creacion de l’«Observatoire des suicides et des morts suspectes» sul site prison.eu.org a permetut d’interpellar l’opinion publica republicana francesa, quitament pels suïcidis en Occitània.
« L’ensemble des études pointent comme des périodes de particulière vulnérabilité, outre l’entrée en détention, certains moments particuliers :
la période correspondant au jugement ;
le placement au quartier disciplinaire ;
la période postérieure à une tentative de suicide ou à une automutilation. ».
Circulara del 26 d’abrial de 2002 NOR JUSE0240075C sobre la «prévention des suicides dans les établissements pénitentiaires».
« Le droit à la vie : il est nécessaire de montrer que l’administration pénitentiaire doit tenir compte de cette obligation dans la mise en place de certaines procédures (quartier disciplinaire, isolement...). ».
Conclusion del 20 octobre 2003 del «Rapport de la CNCDH sur les droits de l’homme en prison».
Un poder occitan reglarà pas lo problèma sul pic, mas al mens donarà enveja d’i trapar solucion de terrenh e pas sonque ipocritas e parisencas (pleunasme).
Subscriure's a:
Missatges (Atom)