Una invasion al modèl 1938 ?

Dins un mode mondializat, que l’economia passa las bordièras ; que la moneda se jòga de tota las accions d’un govèrn e quitament de sa diplomacia, l’invasion de Crimèa per l’armada russa me sembla autanplan estupida que las invasions de tròçes de la republica georgiana.

Mas la diferéncia ambe la Georgia, es que l’EuroMaïdan e la societat civila d’Ucraïna es d’una granda valor democratica e que la provocacion putiniana aurà pas capitat de crear una reaccion militara. Es que la Republicana Georgiana a servit de leiçon ? Cal pensar que Òc.

Dins aquel contèxte la premsa ucraïnana fonciona encara e segurament encara ambe mai de libertat, aquela qu’EuroMaïdan a capitat de fabricar.

Dins una entrevista sus France Info, lo redactor en cap de Kyiv Post explica que las manifestacions de la zòna russa son estadas ajudada per importacion de populacion arribada en busses de la Federacion de Rússia. Es estranh aquesta faiçon de foncionar es la meteissa que lo sistèma imperialista e pòst-franquista de Madrid que manda busses per manifestar lo nacionalisme d’expansion madrilenc. Se cal pausar la question de quí paga ? Las mafiàs imperialistas ?

Per l’armada en Crimèa, l’armada russa, es clarament lo ciutadan de la Federacion de Rússia que paga. Dementre que, el, se li refusa lo dreit de pensar e manifestar a Moscòu. I a encara d’esquerristas franceses o del FN qu’an la meteissa vision politica que dels tempses de l’invasion de l’Afganistan per las tropas sovieticas. Se cal recordar de Georges Marchais que compreniá l’invasion sovietica en Afganistan, e Jean-Luc Mélenchon que, mantunas annadas aprèp, en 2014, pensa parier al moment de l’invasion russa en Crimèa.

Aquel personal politic francés son del costat dels assassins, e contra l’expression democratica d’Ucraïna.

Es clar que, dins un monde que l’informacion e los sabers son pus detenguts per un servici de premsa oficial o las agéncias de premsa, mas per las populacions directament, una finèstra pacifica es duberta ; mercés a Internet, e totes los equipaments ajuntats, es mai complicat pels poders imperialistas de negar la realitat ; i a tanben manipulacions. Sembla que l’esquèrra nacionalista e la dreita nacionalista francesas o aguèssen pas vist… rétrograde es un mot d’origina rus, non ?

Lluís Llach nos convida a participar als escambis Internet ambe una vièlha cançon :

Ont vas ambe aquelas armas ? La question se pausa, Lluís Llach la cantèt per non oblidar l’arribada del franquisme per las armas contra las republicas bascas, espanhòlas e catalanas. Èra unas tropas que son partida de Mellila, al Marròc espanhòl, aquí ont i a immigracion subafricana que vòl pujar en Euròpa, l’Union Europèa.

Èra en 1939. Lo Franquisme aviá trapat ajuda ambe Mussolini e Hitler per arribar al poder per la fòrça. Los camps republicans franceses an detenguts los «dangieroses» republicans d’Espanha, Euskadi e Catalonha, vergonha.

Un pauc abans, 1938, los poders angleses e franceses se son colcats fàcias a Hitler. Se cal recordar las invasions de las Sudetas, puèi de la Tchequia. E l’installacion d’un poder fascista en Slovàquia.

Mas anuèch, son los pòbles, unas ciutadanetats d’alèrta, que fan saber directament la realitat del terrenh e destrusísson las farlabicas de la premsa d’agéncia oficiala e de las redaccions concensualas e installadas pels poders en plaça.

La Crimèa tòrna èstre un enjòc politic en Euròpa ; se cal recordar la famosa guèrra de Crimèa, los Turcs i avián una antena. D’aquel temps se pausava pas de saber se Turquia (Empèri Otoman) èra d’Euròpa ; las aliganças europèas imperialas faguèron la guèrra a l’Empèri Rus. La resulta de una annada de guèrra es estada un tractat de París ; non podèm considerar que los pòbles son estats respectats per aquesta diplomacia imperialista. Los Tatars seràn deportats mantunas annads pus tard, repression ambe retard.

Las guèrras, las solucions armadas, las diplomacias internacionalas, non fan jamai bon resultats pels pòbles. Es estranh que los d’Ucraïna l’aguèssen comprès, e gaire l’Euròpa russa e occidentala, nimai lo poder de Washington.

Un espèr damora, lo poder alemand, castigat per las atrocitats de la guèrra de 14/18 e 39/45, e poder economic màger, pensa la patz abans la guèrra. Es encara un còp lo melhor espèr per Euròpa, en Union, o pas. Per Alemanha es lo mercat que mana, lo gaz rus li es segurament necite, mas segur la moneda alemanda es mai que necite a una economia rus que sembla mai a un emirat arab qu’a una reala economia de creacion o d’invension entreprenariala (çò qu’es Alemanha).

Crimèa : de qué ne cal pensar ?

La situacion en Crimèa sembla a-n aquò :

- 1 – una minoritat d’extremistas que son causits pel poder de la federacion russa (3 % de vòts), son militaristas, per accedir al poder en Crimèa e sobretot als pòrts militars de la Mar Nègra ; la particion volguda pels poders moscovits es una particion etnica o en foncion de la lenga parlada ; aquestes pòrts de Crimèa son evidentament importants per Ucraïna perqué son unes elements de la negociacion entre Russia e Ucraïna, negociacions comercialas sus la factura del gaz (per exemple) ; l’Estat rus es una federacion, mas lo sistèma economic es una oligarquia pòst-sovietic que lo mercat es lo militarisme rus, vigent e expansionista.

- 2 – son las tropas russas installadas sul pòrt russe logat al poder d’Ucraïna-Kyiv que son sul terrenh dins la capitala politica de Crimèa, Simferopòl ; la populacion russa que viu d’aquesta installacion militara a forçadament páur, páur de tot perdre ambe la politica menada per Moscòu, politica de tot o res. e donc vòlon lo tot, lo tot rus ; es normal, es un conservatisme politic plan conegut per las populacions qu’an un risc de perdre quicòm.

- 3 – Avètz remarcat las bandièras dels moviments politics russes en Crimèa ; aquò m’estonariá pas de saber que son autanplan extremistas que los supausats extrèmistas de la plaça Maïdan, a Kyiv ; totes los qualificatius emplegats aquí, al paragrafe, son sortits de la manipulacion actuala que nos arriba dels sindicats d’esquèrra e nacionalistas franceses ; i a una peticion que la CNT tolzana que se fabrica actualament devant los luòcs publics per acreditat l’extremisme dels Ucraïnians de Maïdan.

Tot levat una patz qu’es esperada en Euròpa, quitament sus la Mar Nègra.

E i a una minoritat de lenga tatara qu’es enpaurida actualament ; se poguèt entendre sus arte-tv al jornal aqueste vrespe.

Lo problèma es que Crimèa deuriá èstre un Estat independent e la teoria diplomatica de l'intengibilitat de las frontièras es una estupiditat dels regimes imperialistas ancians ; e de los que en Africa o en Euròpa an páur de la volontat dels pòbles de poder s’organizar el-meteis coma l’aviá volgut un Woodrow Wilson ambe lo dreit dels pòbles a l’autodeterminacion e la societat de las nacions de Ginèbra. Se Crimèa vòl èstre independent (la nacion tartara estent la basa de la ciutadanetat e del juridic), lor cal un referèndum PUNT... mas sense violéncia ni armada russa, a l'imatge de las tropas francesas en 1860 per Niça ...

Car la tecnica es coneguda en Occitània, en 1860 ; aprèp la creacion d’Itàlia e la destruccion del reialme de Piemont (Savòia, Piemont, Comtea de Niça) es la meteissa tecnica d’invasion que l’imperialisme francés, vengut de Provença e Lyon, a emplegat, per la Comtea de Niça e lo Reialme de Savòia. Lo sistèma economic francés pòst-revolucion de 1792 èra una oligarquia pòst-terreur que lo mercat èra lo militarisme bonapartista, vigent e expansionista ; ne damora encara lèsca dins la formacion universitària e las escòlas de pensada Jules Ferry. Podèm clarament confirmar que lo sistèma rus a pas cambiat dempuèi los Tsars, e malgrat lo sovietisme, o que lo sovietisme a agreujat lo fenomèn, l’a rendut mai violent (veire en Siria), mai militaristas ambe d’armas que son mai poderosas que los camps de concentracion. Cal pas oblidar que la Mar Nègra es tanben lo nòrd de la Turquia, Estat que recept l’oposicion al poder sirian actual ; la crimèa es estada un luòc important per l’impèri bizantin e lo comèrci de la Turquia laïca.

Al entorn d’aquesta mar Nègra avèm lo meteis fenomèn qu’abans la guèrra de 14/18 en Euròpa, coma se las leiçons del passat èran pas encara dintradas dins los caps dels poders moscovits.

Non podèm damorar mut sus aquel tèma. Aprèp la Georgia, mai abans un territòri de l’Armènia, ara es la Crimèa. La federacion russa jòga ambe lo fuòc dempuèi bravament longtemps, e sul meteis tèma los ancians tsars, o sul meteis tèma que los bonapartistas del Napoleon III. Per Napoleon III s’acabèt ambe la revòlta de 1848, e sobretot la desfaita de Sedan… la debuta del problèma europèu pels bonapartistas.

Es evidentament interessant d’entendre las opinions publicas dels Païsses Baltes, malastrosament son pauc difusadas.

La democracia, es dire la patz pels pòbles europèus, es en dangièr dins aquesta zòna entre Est-Euròpa e extrèma-Oèst d’Asia.