Annexion Niça-Savòia e Крим-Qırım-Crimèa

Lo parallelisme se dèu far, non i a d’autra manièra de melhor comprendre l’afar.

Sèm en 1860, l’Estat Garibaldian se fabrica ambe l’ajuda de França per destrusir l’empèri austriac vesin al nòrd e destrusir la preséncia catalana dins la mar mediterranèa. Dempuèi Itàlia a jamai poscut trapar un centre de decision politica qu’agrada a totes.

Es a partir de 1830 que l’imperialisme francés es dintrat en Mediterranèa, per la pòrta d’Argièr, per recuperar l’òr dels Turcs ; Turcs qu’èran tanben en Crimèa…

Alara, 30 ans aprèp, l’Estat reial de Piemont destrusit, per donar la corona de Roma a la familha de Savòia, los tròçes de Savòia e Niça son annexats per França, l’Estat imperialista e liberal del moment, aquel que prendrà los vestits republicans a partit de la desfaita de Sedan.

Es l’Estat liberal e bonapartista francés qu’annexa los vesins ; èrem en 1860.

Dins l’anglotecnocratic costumièr un liberal europèu explica çò qu’es un referèndum valid …. Mantunas annadas pus tard, i a encara de Savosians e de Nissarts per portar al nivèl internacional l’annexion francesa.

En Savòia e Niça, i a agut intimidacions de granda dimension e sobretot un abandon del sobeiran per una corona mai granda ; es la sindròma Enric III de Navarra al nivèl peninsulari qu’es ara Itàlia.

En Savòia e Niça es la comunautat internacional qu’a cridat per aver un referèndum. la question es clara e l’ai jà pausada sus un autre bilhet recent, que cal completar : 1 / de qué servís l’istòria se los liberals o lo deputats europèus s’en sovènon pas ?  2 / de que servís la societat de las nacions, puèi l’ONU, se la charta de l’autodeterminacion de 1947, es pas aplicabla ambe una organizacion per installar referèndum de decision dels pòbles contra los sistèmas administratius dels mercats-Estats ?

La Federacion de Rússia deuriá èstre expulsada de totas las organizacions europèas, quí encaissa las ventas d’armas a l’armada russa ; Crimèa a mestièr d’un referèndum d’independéncia democratic.

E los Russes an rason, Maiòta es estada annexada per la França republicana sense respectar las règlas internacionalas… E s’i imposa ara la francizacion. França a pas cambiat, Rússia es una federacion que lo modèl es encara l’imperialisme modèl francés.

Quina batalha de Sedan deurà suportar la Federacion de Rússia ?

Crimeans de lenga russa se fan veire sul net, e sense arma, per protestar contra la declaracion d’independéncia de Crimèa :

-°-

Lo camp de Jean-Luc Mélenchon, Front de Gauche, e de Libertat (movement occitan de Bearn), per l’invasion en Crimèa de milícias de la Federacion de Rússia contra EuroMaïdan, e los democratas :

Украинa, Крим, Niça, Savòia, diplomacias

Anuèch l’actualitat es «l’intégrité territoriale», l’integritat territoriala d’un Estat d’Euròpa, mai tanben d’Africa (cal pas oblidar que las frontièras africanas las an fabricadas los Europèus sense téner compte que de l’interès particular de lor expansionisme d’oltra-mar e d’oltra-continent).

De qué podèm pensar d’aquel concepte qu’assegura un monopòl a l’Estat e la seuna administracion sobre pòbles integrats e territòris assimilats sovent de fòrça dins aquela integritat territoriala, santa e autoproclamada segura per l’invasidor ?

Quina èra l’integritat territoriala de l’Estat francés expansionista en 1598-1603 e 1625, 1682-1722, 1830, 1850, 1860, 1867, 1947, 1962, e quitament en 1978 quora se perdèt Las Comòras ? E l’integritat territoriala de Bretanha que n’a a fotre l’Estat francés ?

E podèm considerar que lo territòri d’un poder reial o republican fosquèsse sant que las dimensions fosquèssen definitivas dins l’istòria de l’umanitat ? Sabèm que lo rei Loís XIV èra descendent de dieu sus Tèrra, mas çaquelà ! Las frontièras que el a despassadas, alara desintegrèt d’autras integritats territorialas !

Sabèm que dempuèi 1792, lo concepte de santetat del l’Estat es devenguda una etiqueta republicana francesa  e de la Federacion de Rússia, alara …. Donc d’un nacionalisme francés que preferís Moscòu a Kyiv. Jean-Pierre Chevènement l’explica dins totes los mèdias franceses, ara, el qu’es nascut politicament, senator del nacionalisme francés, nascut d’un territòri qu’es estat desintegrat e considerat coma etnicament francés pels Germanics qu’an desintegrat l’Estat sant aprèp la batalha de Sedan, la debuta –enfin- de las desfaitas francesas en Euròpa.

Crimèa es estada … donada…. per un dictator a una província d’una Union Sovietica, dita CCCP … Se podrà pas dire que lo poder nega clarament l’integritat d’un territòri qu’es estat otoman, tatar (puèi destartarizat violentament pels novèls invasidors sovietics, voidat de sa populacion tatara), e ara russificat dempuèi annadas e annadas…per la fòrça donc pendent tot lo XXen sègle. Sèm al XXIen sègle, non i a d’autras vièlhas solucions sense far las guèrras sus aquel sampitèrne tèma ?

Se cal recordar en 1453, Ducat d’Aquitània, quora aprèp la batalha de Castilhon, los vençedors, los mercenaris del rei franc, parisenc donc, an voidat lo campèstre entre Brageirac, Liborna e Marmanda, per l’emplenar de populacion franchimanda venguda de Peitieu ; es aquesta zòna, que quora se lor dona la possibilitat, vòta lo mai pels occitanistas que se presentan clarament a las eleccions. La solucion de l’Edat dit Mejan, seràn las solucions diplomaticas del XXIen sègle ? Avèm una diplomacia d’aquel nivèl encara ?

La desintegracion de las frontièras d’Estat es sistematicament objecte de guèrras (o sabèm pron en Occitània) e de diplomacia –sovent desinformada o manipulatriça-, jamai l’objecte dels pòbles concernits.

L’integritat territoriala d’un Estat es, per ipotèsi diplomatica, sacrat (pauc impòrta son modèl d’Estat o de fabricacion o de foncionament, encara que se fosquèsse dictatorial segon las nòrmas europèas, seriá mai aisit) e donc levar lo ton diplomatic es assegurar que «l’integritat territoriala non se podrà tocar», quitament se los mejans de pression son inexistent fàcia a una agression militara de mercenaris, endoctrinats o malpagats.

De quina manièra los pòbles concernits se pòdon questionar e aqueles portan responsas que pòdon agradar a l’invasidors o als vesins, o quitament non gaire agradar als vesins e futurs partenaris ?

Ni l’Union Europèa que practica una organizacion dels Estats expansionistas, ni l’ONU o la SdN an trapat solucions politicas, levat quora los potents èran interessats per destrusirs impèris, e aflaquir un Estat imperialista (Àustria-Ongria, França, Communwealth, Itàlia, Impèri Otoman, China, etc.). La question es sistematicament tabó. Perqué l’Estat es conciderat sant e lo bonür sancièr pels pòbles, assimilats o pas.

De quina manièra la desintegracion territoriala en Síria non ajudariá a resoldre lo problèma de guèrra, anuèch ? De quina manièra un Estat desintegrat, non podriá pas trapar una fòrma de federalisme aprèp la desintegracion ? Perqué un Estat desintegrat seriá pas l’assegurança de l’establilitat pels pòbles e lo viure melhor sense armes e guèrra ?

Puèi, dins lo cas de la Crimèa, perqué un Estat Ucraïnian non podriá èstre autanplan l’organizator del referèndum qu’un Estat de mercenaris en Crimèa ajudat per la Federacion de Rússia ? Las condicions de sortida d’un tròç de l’integritat d’un Estat me semblan autanplan utilas de gaitar que las manièras que l’Estat es supausat garantir a una minoritat installada e que se considera mal tractada, de sortir del sant Estat, de sant impèri vièlh.

Sèm segur que los pòbles de Crimèa seràn totes per l’estatús qüò politic d’una Crimèa autonòma e dependenta economicament de la Federacion de Rússia e de la marina russa ?

De quina manièra los Estats (centralistas o pas) pòdon daissar liurament los pòbles de pensar a l’avenir que considèran lo melhor pels enfants ?

Cridar a l’integritat territoriala (o a l’espaci vital per un Estat o un regime politic), interessa l’administracion de l’Estat concernit, mas resòud pas lo problèma d’una decision democratica pel pòble, o pels pòbles concernits, ni per la patz sus la planeta.

Тюмень demanda restacament a Украинa

Los Ucraïneses de la region de Tiómen (Russia) demándan lo restacament de la sieu region a Ucraïna !
An adreiçat à la Rada (Радa) d'Ucraïna (Украинa) lo messatge següent : "Coma la region de Tiómen es poblada en l'ensems à 72 % d'ucraïnés, vi demandam de pilhar la decision de radunar aqueste territòri ambe Ucraïna..."

Google en lenga catalana explica :

Tiómen es una vila de Rússia, federacion, la capitala de la província de Tiómen. Es estada la primièra ciutat russa en Siberia. Comptava ambe 476.869 habitants en 1989; 510.719 abitants al recensament de 2002 e 581.758 habitants al recensament de 2010.

Avèm acabat de reconéisser qu’i a quicòm de cambiat sus la planeta Federacion de Rússia. Avem pas acabat de recebre suspresas d’aquestes escantilhs.

Lo principi etnista governa per l’intervencion dels mercenaris en Crimèa ; èra lo meteis principi que governava per anexar Niça a Provènça (França imperialista).

La crida de Tiómen (Тюмень) assegura una publicitat a la region ; mas soi segur que l’intervencion dels Ucraïneses de Тюмень an plan entendut la manòbra de Putin sul tèma, e donc n’an tirat las conclusions politicas que cal, lo restacament a Ucraïna (Украинa), aquela «pichona Rússia», sorga de ROUS ….

Avèm pas acabat d’aver de mai en mai d’informacions suls pòbles eslaus aquestes, dedins la Federacion de Rússia, en tota libertat, e gràcia als mejans Internet.

Tiómen (Тюмень) es mai luènh que lo Koweït pels abitants de Marselha. I aurà una intervencion de l’Union Europèa o de l’OTAN sus aquel tèma ?

Serà un element de patz per calmar Moscòu o lo contrari, sabi pas l’istòria de Tiómen (Тюмень) ; l’ai pas poscut legir en lenga occitana, fins ara.

E sabi quitament pas, s’es un acte d’umor o un biais de criticar la politica anexionista d’un Putin.

-°-

La television russa oficiala s’interessa ….

Estranh, coma l’aviá jamai fait, la television russa d’Estat s’interessa anuèch al fenomèn politic e democratic catalan.  I a pas de milícia –çaquelà- coma en Crimèa per demandar un referèndum d’independéncia, contrariament al trabalh de desinformacion de la premsa de Madrid e sa difusion per las agéncias de premsa als òrdres madrilencs.

Evidentament es una causa que lo site d’Informacion Vilaweb a aviat tocat del det coma estranh. Es vertat ; perqué fins ara, la television russa l’interessava pas l’independentisme dins l’Euròpa occidentala. es evident qu’i aviá parallèl ambe las independéncias dels Païsses Baltes … ara vesin de la Federacion de Rússia e dedins l’Union Europèa.

E coma sèm, las redaccions en Occitània, plan mens equipat en representacion jornalistica directa que los Catalans ; es la representacion de El Punt Avui e Catalunya Ràdio qu’ajuda los Catalans de melhor entendre çò que se debana a Moscòu ; nosautres sèm forçat d’escotar la santa paraula parisenca (via agencias de premsa), o dins lo melhor dels casses la paraula d’Euronews a Lyon, o Arte-Tv a Estrasborg.

D’un autre costat los Catalans recebon tanben –per la fòrça del centralisme mediatic- la television de Madrid, e vist las coneisséncias geografias dels jornalistas madrilencs, aquò fa páur de pensar çò que la fauta de coneisséncia sus la geografia europèa fabrica a Madrid :

Mas tornam als Russes e la television oficiala.

Se la television oficiala es sempre dins la linha dreita de çò que lo poder central putinian accepta, sembla una evidéncia qu’aquel reportatge es un avertiment diplomatic per l’Union Europèa.

De mai, o tòrni escriure, l’imperialisme e l’expansionisme d’un Estat europèu, es pas causa novèla ; lo regime de Napoleon III a agut d’integrar per la fòrça d’un referèndum manipulat la Comtea de Niça e lo Reialme de Savòia …. E jamai al nivèl internacional aqueles referèndum manipulat auràn donat un castig a la diplomacia francesa, sant, republicana e centralista. Es la meteissa que faràn 60 ans pus tard los camps de concentracion pels republicans espanhòls, bascos, e catalans, devath l’etiqueta d’un regime supausadament cambiat.

Vist lo nombre de grandas familhas d’oligarca russa a Niça, o devon saber tot aiçò ….

Alara donc tornam a Crimèa, una independéncia de Crimèa o de las regions Oèst de l’Ucraïna pels plasers del poder rus, non pòt portar qu’al meteis problèma que l’armada presenta a Niça e Annèci per imposat lo OUI francés al referèndum, Òc per l’assimilacion al sant exagòne. Es per aquesta rason que en Saarland, en 1947, las autoritats militaras dels Estats-Units-d’America del nòrd an fòradandit que França organizèsse un referèndum en Saarland ; perqué ? E ben, actualament lo bilingüisme francés – alemand es integral en Saarland, en Alsàcia al destruccion lingüistica es la règla santa e republicana. La rason es clara. Lo sistèma imperialista republican francés es un vièlh sistèma que se reformarà jamai.

E aquò cambiarà pas de jorn a lendeman, o explica lo jornal basco Enbata :

Dins lo camps dels destructors de las diversitats lingüisticas de l’Estat francés, i a un Jean-Luc Mélenchon o Jean-Pierre Chevènement, un Dupont-Aignan que son per l’intervencion russa en Crimèa (sense aver realament verificar s’èran pas milícia russa privada), e tanben lo jornal Le Canard Enchaîné quora ridiculiza de faiçon racista las identitats regionalas en los tractar de religion :

La Crimèa èra una region autonòma de l’Estat d’Ucraïna, ambe mantunas regions a poders diferenciats (causa qu’es impossible de gaitar en fàcia dedins l’Estat francés, tot en zo faire discretament) e estatut especial per Kyiv e Sebastòpol. Es un sistèma politic qu’a foncionat fins ara ; dins la dificultat de l’Estat d’Ucraïna, l’Union Europèa arriba per donar d’argent nòu e imposar la vision monetarista europèa per l’economia ; Barroso, lo truand de Portugal, es a la man-òbra. L’intervencion televisada e teleguida anonça una politica d’intervencion de la Federacion de Rússia per las minoritats de l’occident europèu ? O simplament va emplegar aquesta minoritat dins negociacions que las meteissas minoritats i auràn res de dire, coma los Tàtars en Crimèa ?

Lo segond biais de pensar me sembla la melhora pensada.

Per contra, mostrar l’incoëréncia politica e democratica de l’occident, alara las minoritats independentistas d’occidant –que son majoritàrias dins la lora region- es una tactica pron clara, jà emplegada dempuèi vint annadas per adolçinar las pretencions democraticas dels tecnocratas de la democracia occidentala europèa.

Çaquelà –coma la majoritat dels Catalans independentistas- una novèla dona internacionala se fa jorn ; Catalonha es devengut clarament un enjòc diplomatic.

Espanha o sap, que sa diplomacia dèu trabalhar autanplan que los jornalistas de Tele madrid segurament ; mas encara, aquí en Occitània, los elegits son sords e digun vòl escotar la votz democratica catalana que crida pacificament a la pòrta d’Occitània. Las autoritats europèas fan parier, la diplomacia de la federacion de Rússia n’aprofiieichan dels dorsiers que l’Union Europèa non a jamai volgut tractar democraticament per èstre l’Union dels Estats imperialistas al modèl del Buonaparte Iièr e del Bonaparte IIIen. E d’aquel dorsier, ne sábon mens que los Russes, vist la visita de la comissària Viviane Reding a Barcelona per far la politica del PP….

Se en Crimèa avèm una armada de mercenaris, se cal alara tornar de cap a l’invasion d’Argèria en 1830, per recuperar lo tresaur turc e pagar las campanhas electoralas franchimandas dels bonapartistas parisencs. Un modèl per la federacion de Rússia ?

-°-

-°-

Òslo, lo nacionalisme francés es a la bona plaça, una òbra d’art modèrne tricolorada :

Libertat, egalitat e fraternitat, tanben ….

Crimèa : de qué ne cal pensar ?

La situacion en Crimèa sembla a-n aquò :

- 1 – una minoritat d’extremistas que son causits pel poder de la federacion russa (3 % de vòts), son militaristas, per accedir al poder en Crimèa e sobretot als pòrts militars de la Mar Nègra ; la particion volguda pels poders moscovits es una particion etnica o en foncion de la lenga parlada ; aquestes pòrts de Crimèa son evidentament importants per Ucraïna perqué son unes elements de la negociacion entre Russia e Ucraïna, negociacions comercialas sus la factura del gaz (per exemple) ; l’Estat rus es una federacion, mas lo sistèma economic es una oligarquia pòst-sovietic que lo mercat es lo militarisme rus, vigent e expansionista.

- 2 – son las tropas russas installadas sul pòrt russe logat al poder d’Ucraïna-Kyiv que son sul terrenh dins la capitala politica de Crimèa, Simferopòl ; la populacion russa que viu d’aquesta installacion militara a forçadament páur, páur de tot perdre ambe la politica menada per Moscòu, politica de tot o res. e donc vòlon lo tot, lo tot rus ; es normal, es un conservatisme politic plan conegut per las populacions qu’an un risc de perdre quicòm.

- 3 – Avètz remarcat las bandièras dels moviments politics russes en Crimèa ; aquò m’estonariá pas de saber que son autanplan extremistas que los supausats extrèmistas de la plaça Maïdan, a Kyiv ; totes los qualificatius emplegats aquí, al paragrafe, son sortits de la manipulacion actuala que nos arriba dels sindicats d’esquèrra e nacionalistas franceses ; i a una peticion que la CNT tolzana que se fabrica actualament devant los luòcs publics per acreditat l’extremisme dels Ucraïnians de Maïdan.

Tot levat una patz qu’es esperada en Euròpa, quitament sus la Mar Nègra.

E i a una minoritat de lenga tatara qu’es enpaurida actualament ; se poguèt entendre sus arte-tv al jornal aqueste vrespe.

Lo problèma es que Crimèa deuriá èstre un Estat independent e la teoria diplomatica de l'intengibilitat de las frontièras es una estupiditat dels regimes imperialistas ancians ; e de los que en Africa o en Euròpa an páur de la volontat dels pòbles de poder s’organizar el-meteis coma l’aviá volgut un Woodrow Wilson ambe lo dreit dels pòbles a l’autodeterminacion e la societat de las nacions de Ginèbra. Se Crimèa vòl èstre independent (la nacion tartara estent la basa de la ciutadanetat e del juridic), lor cal un referèndum PUNT... mas sense violéncia ni armada russa, a l'imatge de las tropas francesas en 1860 per Niça ...

Car la tecnica es coneguda en Occitània, en 1860 ; aprèp la creacion d’Itàlia e la destruccion del reialme de Piemont (Savòia, Piemont, Comtea de Niça) es la meteissa tecnica d’invasion que l’imperialisme francés, vengut de Provença e Lyon, a emplegat, per la Comtea de Niça e lo Reialme de Savòia. Lo sistèma economic francés pòst-revolucion de 1792 èra una oligarquia pòst-terreur que lo mercat èra lo militarisme bonapartista, vigent e expansionista ; ne damora encara lèsca dins la formacion universitària e las escòlas de pensada Jules Ferry. Podèm clarament confirmar que lo sistèma rus a pas cambiat dempuèi los Tsars, e malgrat lo sovietisme, o que lo sovietisme a agreujat lo fenomèn, l’a rendut mai violent (veire en Siria), mai militaristas ambe d’armas que son mai poderosas que los camps de concentracion. Cal pas oblidar que la Mar Nègra es tanben lo nòrd de la Turquia, Estat que recept l’oposicion al poder sirian actual ; la crimèa es estada un luòc important per l’impèri bizantin e lo comèrci de la Turquia laïca.

Al entorn d’aquesta mar Nègra avèm lo meteis fenomèn qu’abans la guèrra de 14/18 en Euròpa, coma se las leiçons del passat èran pas encara dintradas dins los caps dels poders moscovits.

Non podèm damorar mut sus aquel tèma. Aprèp la Georgia, mai abans un territòri de l’Armènia, ara es la Crimèa. La federacion russa jòga ambe lo fuòc dempuèi bravament longtemps, e sul meteis tèma los ancians tsars, o sul meteis tèma que los bonapartistas del Napoleon III. Per Napoleon III s’acabèt ambe la revòlta de 1848, e sobretot la desfaita de Sedan… la debuta del problèma europèu pels bonapartistas.

Es evidentament interessant d’entendre las opinions publicas dels Païsses Baltes, malastrosament son pauc difusadas.

La democracia, es dire la patz pels pòbles europèus, es en dangièr dins aquesta zòna entre Est-Euròpa e extrèma-Oèst d’Asia.