Lo conflicte en Iraq e DAESH

Lo jornal francés Le Figaro publicava en fin de novembre una mapa del conflicte al entorn de Mossol, en Iraq ; la mapa de las « etnias » donava una explicacion sobre las avançadas del conflicte. Es un jornal qu'ai poscut legir dins un bar installat prèp del mercat lo mai frequentat de Tolosa, lo Cristal.

Aquela mapa es publicada perqué a París l'Institut Kurde prepausava una presentacion del conflicte dins una jornada especializada.

Aqueles dos documents fan una explicacion del conflicte actual e de las avançadas de las tropas de l'Estat d'Iraq a Bagdad e de las tropas de l'autonomia dels Curdes, doás fòrças sul terrenh que son ajudadas pels poders occidentals, fàcias a DAESH (sistèma politico-religiós qu'a trapat ajudas privadas car religiosas dins lo monde musulman, mai tanben en Turquia car contra los Curdes).

Mossol èra la ciutadan clau per una administracion globala d'aquel espaci politic qu'èra estat donat a l'Estat d'Iraq pels accòrds dels diplomatas sykes-picots ; La patz existarà en Iraq devath la sola condicion d'un federalisme prigond, sul modèl alemand, e las religions majoritària mai tanben la vièlha gestion anglesa, imperiala anglesa, e la novèla gestion protestanta nòrd-americana, lo fan complicat ; la logica multi-etnica (etnia es considerar una lenga e la religion ligada) èra servada mas pas considerada politicament ; DAESH es de clarificar lo territòri sul mòde, un Estat, una etnia ; consequéncias grèva : netejament etnic e religiós ; las minoritats iezidís (cristians de lenga araba), las minoritats curdas (lenga curda e religion musulmana), e los alevís e iarsans, o quitament los turkmènes (etnia turca d'Iraq de religion musulmana) son desconsiderats e expulsats, especialament cap al Curdistan autonòma d'Iraq (e la migracion es mal pagada pel sistèma politic internacional), cap al poder politic qu'agrada pas a la Turquia expansionista d'Ankara e del poder del dictator Recp Tayyip Erdoğan.

Avèm aquí e de manièra concreta, que las teorias de l'etnisme que vòl un Estat per una etnia es de la teoria que fonciona pas en realitat, sul terrenh, pendent un conflicte e per tempses de patz quitament pas tanpauc. L'impèri Otoman aviá trobat solucions politicas per s'adobar de tot aquò, en ierarquizant las populacions, los musulmans al cap s'èran Otomans, es de dire turcs ; èra lo modèl de l'edat mejan, d'una populacion de la sang blava e una populacion de païsans ; es la teoria tsarista qu'a foncionat en Rússia dinca 1917. Es lo sistèma de l'ancian regime reial francés, que d'unes vòlon reviscolar al XIXen sègle ambe lo retorn dels Borbons aprèp la revolucion de 1789, e que d'unes an la nostalgia al XIXen sègle dins lo camp politic dels Républicains o quitament a l'extrèma-dreita francesa.

Quand se considèra l'egalitat dels umans fàcia a la lei, ciutadanetat, l'impèri Otoman s'acaba, e alara una etnia turca es forçada de netejar, per servar lo poder, car lo modèl de pensada de la fin del XIXen sègle e debuta del XXen sègle es l'Estat mono-etnic. Serà donc las creacions dels Estats novèls europèus aprèp la destruccion de l'impèri Austro-Ongarés, sol Estat que se pensava lo front de salvacion contra lo monde musulman al poder dins l'impèri Otoman.

Dimenge i a eleccions en Àustria, e lo nacionalisme mono-etnic austriac tornarà benlèu al poder. Son tornats en Polònia, Norvèja, Ongria, Slovàquia, Slovènia, Croàcia ; l'esperit grèc actual cambiarà lèu, coma en Romània e Bulgària. Lo poder rus actual se pensa coma lo descendent del sistèma bisantin ... destrusit en 1453, e que representava la Roma istorica, contra la Roma vaticanesca. Lo poder ucraïnian tractat de fascista per l'esquèrra francesa (car pas pro-rus), preferís lo modèl plurilingüe europèu modèrne...

Mas çò de segur es que las teorias etnistas se son aplicadas, imposaràn nòvas migracions de populacions, en Iraq, coma en Síria, coma endacòm mai. Son los meteisses que fan flòris d'una pensada etnista e que refúsan la migracion d'aquelas populacions (rasons economicas, mas sovent politicas), donc i aurà chaples novèls, o camps sul modèl palestinian al Liban... e las chifras dels mòrts an pas acabat de se perlongar al mièg de la Mar Nòstra. Es la fauta d'una certana vision politica del netejament etnic.

Lo castèl de cartas politicas cad, e aiçò debuta a l'Orient Mejan mas tòca directament l'Union Europèa, e pas sonque per las migracions que nos arríban.

Soi pas papista, e çaquelà !

Donc es una persona-Cap d'Estat que pròva que se podrà far quicòm aviat, pas sul periòde de dètz ans; e  alara que los govèrns "democratics" europèus son blocats, mas per quí donc ? Lo Vatican es lo sol Estat europèu sense eleccion; Los electors e las electriças son alara lo problèma ? Plan sembla qu'òc ! ....

 Avèm aquí donc aquela fotografia d'actualitat es coma un problèma europèu grand e grèu.

1 / Dins lo passat, los mercat-Estat-nacions europèus se creson encara en 1920, e van per totes los Estats musulmans intervenir, mas se pensa aquela diplomacia militara coma en 1920 ...

a / Alemanha interven en Turquia, en urgéncia e fabrica una diplomacia europèa per demostrar que l'Union Europèa exista, e Liban e Jordània ?

b / fRança interven al Liban e Jordània, amb una visita d'Estat, lo francés, aquel qu'a un sièti a l'ONU e que servís de res, ça sembla, coma en 1920.

c / l'intervencion en Líbia assegura una pòrta d'ugéncia pel govèrn d'Itàlia, sense n'aver los mejans dinerièr e donc per se servir de las resorga libiana per intervenir.

d / fRança arriba en Argèria, en premièr ministre sense premsa, per poder trapar l'autorizacion de passar dins l'airal aerian per anar guerrejar dins lo grand Senegal dels ans africans de la santa republica francesa, al Senagal grand.

e / fauta pus que l'intervencion alemanda al Marròc per resòudre la similitud ambe las annadas 1905.

Dins las annadas 1920, aquesta mapa, jamai aplicada, èra l'actualitat diplomatic de la cagada europèa, maquilhada per la SDN a Genève.

Una autra mapa es interessanta, la debuta de l'intervencion francesa contra l'impèri otoman.

 2 / Dins l'actualitat, Lo Papa explica a l'«Euròpa catolica» e pel mercat unic (en oblidat las estructuras democraticas per l'U.E., los darrièrs vòts del Parlament Europèu ne fan la pròva), es pas la solucion per aquesta umanitat, per aquela planèta supausadament civilizada. Lo Papa aital determina una novèla barbaritat europèa, mens plan orgnaizada qu'en 1930, mas que concretament es incapable d'aver memòria istorica.

Es la guèrra dels amics de Franco a creat lo flume de refugiats en Occitània, e la santa République française los «camps de concentracion», e lo filh del delegat del «democrata» e generalíssim Franco inaugura una placa ambe la filha d'una «républicain espagnol», consolessa de París, d'esquèrra o supausadament aital !

Es tanben lo Franquisme qu'a trapat ajuda dins las dictaturas europèas ; ara, contra los pòbles europèus i a lo Parlament Europèu, majoritariament de dreita, e al meteis temps afícan una cara populista dedins los territòris dels ancians mercat-Estat-nacion, es la paradòxa de la dreita europèa !

Avèm tanben Angleses, del London Kingdom, que van pauc a pauc trobar enfin la pòrta de sortida, sortida de l'U.E. e se traparàn un mercat ancian, lo Commonwealth. Aquel qu'a pagat d'esfòrç de guèrra per 14/18 e 39/45 en Euròpa, lo continent. 

3 / Lo Papa plaça plan lo problèma, el qu'es pas elegit per ciutadans e ciutadanas del Vatican, explica als «democratas», qu'i a quicòm que truca dins lo sistèma politic europèu ; es que seriá pas la tecnocracia europèa lo problèma, tròp de l'òrra tecnocracia dels mercat-Estat-nacions ancians, sampitèrnes imperialistas, e amb pauc memòria politica e ges sapiença geografia ?

Sabi que de còps, se cal alonhar de l'istòria, mas aquí debuta una cumulacion de granda dimension, non ?

Quí me podrà explicar perqué es impossible de repartir foncionaris europèus dins los camps dels refugiats en Turquia, Liban, Jordània, o quitament Iran, per establir los dorsiers aviats, dorsiers per migrar (car son pas desprovesits los que vòlon migrar! Mas sembla urgent d'ajudar las traficants del mercat de la migrancion) e afretar los avions per los far venir sul continent europèu o endacòm mai ? E aiçò dempuèi 5 ans, s'espèra ! Sense far la guèrra ... 

Sindròma nacionalista: Polònia, Turquia, fRança, Belgica

L'evidéncia es clara : los terroristas son ambe los papièrs administratius de fRança o de Belgica ; es donc plan l'administracion d'Estat qu'a pas sabut reglar lo problèma d'aqueles extremismes d'origina marrocana o simplament d'una interpretacion de l'islamisme qu'a res de veire ambe la majoritat dels musulmans. Escriviá i a pas gaire que l'integrisme extremista que l'afar Merah a despertat a Tolosa, es un problèma educatiu... E donc me soi fait tractat d'islamofòb per l'aver escrit ; mas concretament dempuèi l'aver escrit, me sembla que sabèm qu'es vertat (qui gausarà dire que los mafioses d'etiqueta ISIS, an pas un problèma educatiu) ; es donc plan lo sistèma educatiu francés e belga que son en causa, e l'ensemble del projecte politic francés e belga qu'es questionat, mas pas sonque. Se podrà pausar la question de la venda d'armas e de la venda dels materials per crear bombas, o de cercar sul net coma ne fabricar.

Lo govèrn polonés actual i trapa motiu per non pus arcuelhir los migrants car es «sinonim de terroristas». 

L'extremisme turc, modèl franquista, jòga tanben sus aquel terrenh, e assegura aital sa politica de destruccion de las libertat de premsa e de la libertat d'expression (tot cort), en descreditat l'administracion dels Estats francés e belga ; los individús èran plan mençonats coma terroristas potencial, 14 de julh 2015 ; directament per telegrama diplomatic (donc discretament). 

Polònia

Donc es urgent de non pus acceptar Poloneses dedins l'espaci politic de l'Union Europèa, e de los tornar en Polonha, aquò farà espaci, luòcs de trabalh, e de l'emplec pels autres ciutadans europèus normals. Cal sul pis tanben estauviar en foncionaris europèus d'origina polonesa, en deputat al Parlament Europèu. Del meteis biais, cal agir ambe los Angleses e arcuelhir los Galleses, Irlandeses (del nòrd) e Escoceses dedins l'Union Europèa, e sortir los deputats angleses del Parlament Europèu, e quitament pels foncionaris angleses de l'Union Europèa (gròssas economias), urgent ! Lo govèrn polonés e lo pòble que vòta per el, son lo problèma en Polònia, e la situacion es similara en Anglatèrra. Cal sortir lo govèrn de Polònia, Polònia, e ajudar Ucraïna !

Turquia

Lo problèma de la Turquia es pas l'Estat o sa populacion, mas puslèu lo seu govèrn actual, la causida electorala d'un nacionalisme pauc dubèrt d'esperit ; e lo dobte que la teoria dels Joves Turcs es pas encara an foncion pel netejament etnic que l'Estat turc pensa aver mestièr. Per contra Turquia sap que los migrants son pas lo problèma, car els sábon qu'an Turcs pertot en Euròpa, e especialament dins las zònas germanicas de l'Euròpa. Aital se podrà tanben entendre lo problèma Turc en gaitar lo programa d'Arte sul tèma de l'Istòria de la fin de l'Impèri Otoman (dos documentaris essencials).

I a un problèma educatiu francés e belga, mas tanben una problèma de justícia, lo sobrecargament de la justícia es principalament degut a la dròga e lo trafic de dròga, l'oficializacion de las drògas (= taxa europèa per exemple), aurà consequéncias claras, fabricarà pus màfias coma aquelas que son estadas la basa de ISIS en Euròpa. car per èstre militant d'ISIS cal en primièr trobar una estabilitat financièra de cort tèrmi, la dròga e son trafic ajuda un pauc. Quí finança ISIS, ara ?

Car lo sistèma del comèrci de la dròga fabrica Ibrahim El Bakraoui, mas tanben lo sistèma actual podrà fabricar Imad Ibn Ziatan :

E sembla qu'aiçò fosquèsse oblidat en Polònia. Lo nacionalisme es capable de transformar ambe los immigrants la societat en plaça, o sabiá lo dictator Franco quora importèt Andaloses a Barcelona contra lo pòble catalan.

Donc avèm aquí quatre nacionalismes d'Estat (Belgica, fRança, Polònia, Turquia) que son quatre problèmas pels pòbles europèus, basicament educatiu. I a donc urgéncia d'una ciutadanetat europèa, mas pas d'una union d'Estats nacionalistas, e de l'administracion que ne vòlon far una còpia, donc cal fugir l'idèa de l'espaci europèu coma un mercat (modèl anglés, AELE). Los Estats an favorizat un mercat nacional (la nacion pantaissada segon poders imperialistas), mas lo mercat es pas la solucion de patz per l'Union Europèa. Cal bastir una Union Europèa, democratica, sense los Estats, e que la ciudanetat poquèsse se defendre dirctament sense passar per las desfaitas sampitèrnas d'administracions imperialistas ancianas.

Se l'Union Europèa se federaliza pas, i capitarèm pas jamai a veire respectar los pòbles europèus e la ciutadanetat europèa, per totes/as. Soi aital perfaitament en accòrd ambe Dany ... lo cronicaire pensionat de l'estacion radio Europe 1.

Lo singular Lo Pòble es un acte politic engatjat

Dins l'actualitat, avètz segurament entendut a parlar de l'arribada dins lo païsatge politic turc d'un partit lo HDP ; i a mantunes occitans pervèrses, pro pervèrses, qu'an sul pic, pensat Hilh de Puta ! Mas es pas aiçò la traduccion turca, ni curda. Dins lo jornal L'Humanité, que sempre es a la punt de tot çò que tòca la CGT, o los partits que fan pòble (al singular sempre) a l'esquèrra (València, Barcelona, Madrid), ai poscut legir un article qu'explica que mantunas nacionalitats son presentas dins los elegits de l'HDP.

Sul pic, coma i vas car redactor del blòg, L'Humanité parla de "nacionalitats" per la descripcion de las diversitats umanas e elegidas ? As mal legit, segur, tòrna al jornal e veiràs sul pic que jà la traduccion francesa de HDP es pas bona :

Ai donc pas agut una maissanta vision, es plan un article per qualqu'un que coneis, ni lo turc, ni lo curd, ni l'anglés... o benlèu qu'es un mot sonque al singular dins un Estat pantaissat pel redactor ? O per la redaccion de L'Humanité ?

La causa es clara pel plural en occitan, Lo Pòble es pas Los Pòbles, Le Peuple en francés es pas Les Peuples, mas en anglés e sobretot se lo detalh escapa a un estudiants de cinquena, People's... es pas Peoples'....

E son pas los sols a fabricar errors, e pòdi pas pensar qu'es per error tanpauc, coma per AlJazeera !

Lo NY Times faguèt la meteissa error, donc cal pensar que son las agéncias de premsa qu'o faguèron. E perqué ai pensat que l'error es sistematica dins la premsa internacionala, RFI o fabricava al singular, fRance CULture o fabrica al singular ; bè non pas brica; RFI mescla tot dins un article plan fosc.

Coma se l'afar èra entenduda, cal pas dire qu'en Turquia i son mantunes pòbles, mantunas nacionalitats, per un sol Estat ; e çaquelà L'Humanité o explica pro plan dins l'article, al cas per cas, donc lo cap del tèxte es pas del redactor de l'article, causa possibla, la censura se fabrica aisidament a París sul tèma, e un Hilh de Puta de partit HDP que fabrica pel seu nom un plural que la premsa francesa, e internacionala, oblida !

I a pas de premsa liura, i a simplament un jornalista e puèi una premsa influenciada a la talvera per un environa ideologica de granda o pichona poténcia en foncion del subjecte tractat.

Plòu a Erevan e solelha a Tolosa

Anuèch, en matinada, s’acaba una ceremonia de commemoracion del primièr genocidi del sègle XXen. Se debanava en 1915, a la debuta del sègle, mas aquel sègle ne veiràs pro d’autres nombroses.

E quand plòu leugièr a Erevan, l’Estat armenian pensa a sa memòria, canoniza los 1,5 milions de mòrt, matat per un Estat que se cercava una rason dins la violéncia, e qu’a trapat dins la violéncia de mantunes pòble turc o kurde, la man per una matança generalizada del pòble cristian armenian ; aquela matança sembla talament a las matanças dels djiadistas d’anuèch. Mas la matança generalizada es un arma sempre emplegada pels Estats novèls, o per un sistèma castica que vòl assetar un poder jove ; ne sabèm quicòm en Occitània, nosauts l’avèm suportat tres vagadas (contra los bons cristians, contra los protestants –2 vagadas- e contra los jasenistas), e sempre l’Estat francés e l’integrisme catolic a pas recebut cap idèa de perdon donat al pòble occitan.

La matança d’una partida de l’umanitat es sempre degut a la cultura de l’ignorança.

De memòria istorica a Tolosa n’avèm fòrça pels autres, gaire per nosautres occitans. E l’ignorança occitana es cultivada pel sistèma francés d’ensenhament, pel sistèma politic, per la societat sindicala, per la pensada de dreita o d’esquèrra francesa, pel regionalisme de la decentrlaizacion, que sempre faidiva la sapiença occitana.

O cal remembrar a Tolosa, a Tolosa solelha mas lo sistèma politic –encara- refusa la memòria de las matanças generalizadas dels Occitans pels poders parisencs e vaticanesc.

Alara la commemoracion armeniana sona per me, coma un rapèl que la violéncia dels poders (Estat, o religioses) son la clau que fan que Occitània es endormida, mas quora se despertarà –evident- que sonarà mal del costat de París.

E son pas las flors portadas a Erevan que faràn que Tolosa portarà sa memòria al nivèl que Erevan pòrta la seuna.

Síria, triste es lo cèl de l’internacionalisme

Se questiona sovent perqué van en Síria per se batre ; dos programas de Arte-TV presentavan ièr unes documents que fan melhor comprendre lo perqué de l’engatjament dels joves beurs dins aquel Estat.

Ai reconegut los tempses de las dragonadas o de l’inquisicion dedins l’Estat francés en formacion, mas aquí l’Estat es estat creat pel colonialisme francés per delegacion de la Societat de las Nacions. es benlèu per aiçò que lo regime en plaça a agut sempre l’ajuda francesa dinca páuc de la seuna diplomacia.

Lo regime Assad, un regime de proprietat privada d’esclaus de mantunes pòbles de religions diversas (d’estatuts juridics qu’ajudava a la tranquillitat diplomatica), a matat pendent mai de 40 ans los seus pòbles, ambe un grand avuglament de la societat internacionala. Los amics de la familha Assad son las oportunitats internacionalistas d’aquesta familha.

Dins lo primièr document, i a una construccion, una presentacion de l’escalada militara del ciutadan pacifista a l’acte del guerrièr, dins un procèssus qu’estonarà digun en Euròpa. Dinc lo segond document, cada ciutadan prendrà las armas e las capacitats d’interpretacion politica se resumiscan a Assad o Allah, limitada donc. Mas los podèm castigar per aiçò ? Aprèp aver gaitat aquò, los 800 mòrts dempuèi l’atribucion al Quatar de la copa del monde de fótbol son aps gaire estonant. Quí a autrejat los jòcs olimpics d’ivèrn al regime de Putin que sosten lo regime de Síria ? Sotxi val pas Quatar, mas lo Quatar a donat mai de mòrt, ara en 2012, que lo nombre de participant fotbalista a la copa del monde de Quatar.

Las castas dangierosas per l’umanitat son al Quatar, en Síria, o Aràbia Soadita …

De que podèm far d’aquestes regimes ? Dins un document cort, un Internauta sirian explica : “se los Armerican fan una ataca en Síria per castigar violentament lo regime Assad, quantes mòrts, 800, 1000 ? Es la chifras dels mòrts d’Assad per jorn.”

La frasa me damora al cap e ara comprèni melhor los que son partits en Síria per far la guèrra ; comprèni, ara, mens las condamnacions de la societat europèa sul tèma, e tanpauc la justícia francesa sul tèma ; son devenguts, aprèp TRES ANS DE GUÈRRA, devenguts las ajudas al cementèri a planeta duberta en Síria, segur …. mas tanben Quatar, o Aràbia Soadita que manupula de luènh ambe l’argent del petròli.

Las botigas que trabalhan lo mai a Homs, son las botigas de marbre talhat ambe linhas de Al Còran que fan d’afars gròsses.

Çò que la comunautat internacionala farà contra l’intervencion en Crimèa d’una armada de l’ompra, per frenar los escambis dinerièrs russes, es pas sufisent per frenar l’armada mafiosa en Crimèa. Que cal far contra lo regime de Síria ? I a aps mai qu’una intervencion militara seriosa : es benlèu per aiçò qu’i aurà pas d’intervencion.

L’occitanisme li agrada de parlar del reialme dels Raimond dins aquela zòna ; istòria … element d’una didactica bravament elonhat de la realitat politica del regime Assad e dels soslevaments ciutadans en Síria.

La consciéncia es clara dins aquelas conferéncia sus las relacion d’extrèma-orient d’Occitània. Mas dinca quand ? Dinca quand damorarèm muts, sense res far en collectiu ?

Crimèa : de qué ne cal pensar ?

La situacion en Crimèa sembla a-n aquò :

- 1 – una minoritat d’extremistas que son causits pel poder de la federacion russa (3 % de vòts), son militaristas, per accedir al poder en Crimèa e sobretot als pòrts militars de la Mar Nègra ; la particion volguda pels poders moscovits es una particion etnica o en foncion de la lenga parlada ; aquestes pòrts de Crimèa son evidentament importants per Ucraïna perqué son unes elements de la negociacion entre Russia e Ucraïna, negociacions comercialas sus la factura del gaz (per exemple) ; l’Estat rus es una federacion, mas lo sistèma economic es una oligarquia pòst-sovietic que lo mercat es lo militarisme rus, vigent e expansionista.

- 2 – son las tropas russas installadas sul pòrt russe logat al poder d’Ucraïna-Kyiv que son sul terrenh dins la capitala politica de Crimèa, Simferopòl ; la populacion russa que viu d’aquesta installacion militara a forçadament páur, páur de tot perdre ambe la politica menada per Moscòu, politica de tot o res. e donc vòlon lo tot, lo tot rus ; es normal, es un conservatisme politic plan conegut per las populacions qu’an un risc de perdre quicòm.

- 3 – Avètz remarcat las bandièras dels moviments politics russes en Crimèa ; aquò m’estonariá pas de saber que son autanplan extremistas que los supausats extrèmistas de la plaça Maïdan, a Kyiv ; totes los qualificatius emplegats aquí, al paragrafe, son sortits de la manipulacion actuala que nos arriba dels sindicats d’esquèrra e nacionalistas franceses ; i a una peticion que la CNT tolzana que se fabrica actualament devant los luòcs publics per acreditat l’extremisme dels Ucraïnians de Maïdan.

Tot levat una patz qu’es esperada en Euròpa, quitament sus la Mar Nègra.

E i a una minoritat de lenga tatara qu’es enpaurida actualament ; se poguèt entendre sus arte-tv al jornal aqueste vrespe.

Lo problèma es que Crimèa deuriá èstre un Estat independent e la teoria diplomatica de l'intengibilitat de las frontièras es una estupiditat dels regimes imperialistas ancians ; e de los que en Africa o en Euròpa an páur de la volontat dels pòbles de poder s’organizar el-meteis coma l’aviá volgut un Woodrow Wilson ambe lo dreit dels pòbles a l’autodeterminacion e la societat de las nacions de Ginèbra. Se Crimèa vòl èstre independent (la nacion tartara estent la basa de la ciutadanetat e del juridic), lor cal un referèndum PUNT... mas sense violéncia ni armada russa, a l'imatge de las tropas francesas en 1860 per Niça ...

Car la tecnica es coneguda en Occitània, en 1860 ; aprèp la creacion d’Itàlia e la destruccion del reialme de Piemont (Savòia, Piemont, Comtea de Niça) es la meteissa tecnica d’invasion que l’imperialisme francés, vengut de Provença e Lyon, a emplegat, per la Comtea de Niça e lo Reialme de Savòia. Lo sistèma economic francés pòst-revolucion de 1792 èra una oligarquia pòst-terreur que lo mercat èra lo militarisme bonapartista, vigent e expansionista ; ne damora encara lèsca dins la formacion universitària e las escòlas de pensada Jules Ferry. Podèm clarament confirmar que lo sistèma rus a pas cambiat dempuèi los Tsars, e malgrat lo sovietisme, o que lo sovietisme a agreujat lo fenomèn, l’a rendut mai violent (veire en Siria), mai militaristas ambe d’armas que son mai poderosas que los camps de concentracion. Cal pas oblidar que la Mar Nègra es tanben lo nòrd de la Turquia, Estat que recept l’oposicion al poder sirian actual ; la crimèa es estada un luòc important per l’impèri bizantin e lo comèrci de la Turquia laïca.

Al entorn d’aquesta mar Nègra avèm lo meteis fenomèn qu’abans la guèrra de 14/18 en Euròpa, coma se las leiçons del passat èran pas encara dintradas dins los caps dels poders moscovits.

Non podèm damorar mut sus aquel tèma. Aprèp la Georgia, mai abans un territòri de l’Armènia, ara es la Crimèa. La federacion russa jòga ambe lo fuòc dempuèi bravament longtemps, e sul meteis tèma los ancians tsars, o sul meteis tèma que los bonapartistas del Napoleon III. Per Napoleon III s’acabèt ambe la revòlta de 1848, e sobretot la desfaita de Sedan… la debuta del problèma europèu pels bonapartistas.

Es evidentament interessant d’entendre las opinions publicas dels Païsses Baltes, malastrosament son pauc difusadas.

La democracia, es dire la patz pels pòbles europèus, es en dangièr dins aquesta zòna entre Est-Euròpa e extrèma-Oèst d’Asia.