quand lo lòbi es dedins lo sistèma jacobin, agro-alimentaire français

La recèrca francesa s'amaga darrièr un nacionalisme, un legitimisme, que la lenga anglesa n'es la paret (bilhet següent), l'amagador virtual es lingüistic, aital lo « bon pòble » o los « ignorants d'en bas » (e que zo devon damorar) son classats coma incapables d'entendre çò que fan, e la lenga es alara tras qu'utila, primordiala ; lo latin aviá lo meteis ròtle dins la glèisa catolica, coma dins la ierarquia de las sciéncias d'un còp èra. Fau tornar escotar los teatres medicals de Molière ? ...

Lo collòque del detzen aniversari d'EcoLab ne fasiá la pròba (veire lo bilhet següent), mas la segonda pròba l'ai trobada en francés dins la revista coorporatista AGROMag n°45, aquel numèro es lo resumit de la comunicacion vist pels tecno-omicians de la sciéncia subvencionada o de las entrepresas que plana en coorporacion autocentrada e sovent pron contenta del jacobinisme, mas non pas la sciéncia per l'utilitat collectiva, donc l'utilitat en Occitània, e per la planèta ; car lo retorn de presentacion o comunicacion que lor agrada pas, es viscuda coma una agression coorporatista que fau desfugir ; coma se « comunicar » èra una accion a sens unic, dels sapients o saberuts vident en universitats o ostal de recèrcas dincal bon pòble, e coma se lo « bon pòble » aviá res de comentar en retorn, alara qu'es el que paga la sciéncia, ambe sa fiscalitat o las crompas que fa al supermercat dedins lo mercat-Estat-nacion que los escanas de taxas de tot escantilh.

L'arrogança del personal -fau averl de la « sciéncia » o de la recèrca d'Estat o privada- se transfòrma en ira de moment que lo « bon pòble » s'i interessa per criticar lo modèl de desvolopament que prepausan, intuïtivament las vias prepausadas per la recèrca se fan contra la via umana dels pòbles.

Es aital que lo dorsier « Communiquer... pour qui ? Sur qui ? » es d'una utilitat antropologica per determinar quin tipe de personal pagèm per cèrcar dedins l'Estat francés ; la mentalitat nobiliara es pas acabada dins aquel mitan. En resumit. La sang blava s'es transformada en sang scientifica, mas lo regime es lo meteis ; lo « bon pòble » dèu èstre inocent e se calar car els sábon çò qu'an recèrcat ambe los dinièrs nòstres, e sábon l'imposar al « bon pòble » que i coneis res per esséncia.

Dins la revista se dona aital la paraula, pagina 24/25, a « culture viande . fr » qu'es la votz del lòbi de la carn en fRança ; e per contrar o pensar, fan una scientificacion sanctificatriça ; me sembla qu'i a d'autras visions potencialas qu'aquela del lòbi ! Se farga la guèrra dels lòbis dedins l'Union Europèa, per contra la PAC de la FDSEA, mas concretament lo lòbi aquel es installat en fRança de manièra qu' interdit tota autra paraula discordenta, ambe l'argent public qu'i an dreit tot parier. Lo jacobinisme es bona manipulatriça, quitament dins las redaccions de revistas que se vòlon scientifica. Agro Mag fonciona coma un vièlh mèdia del sistèma sovietic, la pravda, fau saber legir entre las linhas dels « comunicants » dels lòbis e dedins lo dorsier especial « communiquer comment ». la revista es en francés, mas soi segur que l'anglés lor agrada per comunicar... foscosament.

La comunicacion de la revista se resumís a de quina manièra las coorporacions, sempre donadas coma santas, devon donar al public la santa paraula ; de pertinença redaccionala n'i a una, mas es pas aquela de los que pagan lo minjar dins lo supermercat, o que pagan la fiscalitat de l'Estat, es de dire lo « bon pòble dels ignorants » bona pasta ciutadana que se devon calar e far fisença a un sistèma que los engana a dolçina.

Agro mag es distrudiat segur a gratís dins los endreits de la coorporacion ; segur que zo fan pas la « bon pòble » perqué senon criticariá pron aviat... la distribucion intèrna es un biais de comunicar entre els, es pas question de discutir democraticament... ambe lo « pòble d'en bas », lo « grand public » ; es question d'entretenir lo fialat de la coorporacion, dins la filosofia del sistèma d'engana del mercat-Estat-nacion jacobin francés.

E los gap de comunicacion de las universitats francesas participa d'aquel coorporatisme contra lo « bon pòble » que paga en silenci. Coma se las resultas del lòbis nuclear èra pas encara entendut, o coma se la nonescaduda del debat public sus las nanotecnologias èra pas acabat en cambiament radical del sistèma scientific francés.

La sciéncia e los coorporatismes francés a pas res comprès als cambiaments del XXIen sègle, sègle que la sapiença a mestièr de saber se presentar al « bon pòble » e n'acceptar la critica per avançar mai aviat ensems.

La revista èra distribuada dedins un endreit scientific francés, l'ENSAT, plan en vista. La contra-vision aquela es pas ensenhada dins las revistas distribuadas a l'entrada de l'ENSAT...

La recèrca s'amaga darrièr l'anglés

La recèrca s'amaga darrièr l'anglés e l'abséncia de comunicacion extrèna dels collòquis* es un grèu problèma qu'alonha al populaicon dels cercaires de la populacion que paga las recèrcas publicas o privadas.

* « l'estiu en Val d'Aran, Segre cerca sistematicament informacion d'estiu » explica Jordi Catalan (que Jordi es lo nom de familha pels organizeire !), informacion de tria scientifica per emplenar als paginas ; aquel collòqui donava matièra bèla a tota una escòla de jornalisme o doás instituts per tot l'estiu ! Me sembla que l'universitat de Tolosa III fabrica una transversalitat scientifica mas dedins l'universitat, ges fòra las universitats tolzanas, per exemple ambe Tolosa Miralh o l'Institut Catolic (escòla de jornalisme aquí e plan coneguda), e l'anglés es plan utile epr indicar que fan de traversalitat ambe los collògues que fan embarrament scientifica tanben, d'especializacion ; lo gai saber pregat pel desvolopament scientific de la fin de l'Edat Mejan (en copiar los trobadors sul tèma) dinca Kant, es luènh d'èstre la filosofia actuala dins la recèrca.

Dimarç e dimècres passat un collòqui internacional sus « ecologia foncionala » aviá una foncion de divulgacion dels estudis d'estudiants o cercaires europèus al entorn de l'ecologia de l'umanitat, de la fòna terrestra o maritima, e dels minerals sus aquesta planèta, o dels fenomèns climatics.

Es un subjecte de mòda, mas es pas un subjecte qu'interessa los cientifics de far circular dins la populacion tolzana.

 

Vos vau contar coma soi arribat a l'informacion, per astrada d'un desplaçament al pòle « vert » de Tolosa, lo pòle recèrca de Tolosa per l'agronomia ; l'ENSAT es pegat a costat del canal prèp de la botiga AB de l'institucion d'ensenhament agricòle. I soi estat en bicicleta electrica, lo tèma del collòqui de l'ENSAT èra « l'ecologia foncionala » plan segur en anglés... al vrespe i soi tornat e ai cargat ma bicicleta electrica mentre encontrava lor organizadors e unes cercaires.

Cada estudiant o cercaire seleccionat per un collègi de pars (Universitat de Tolosa III, Ranguèlh Tolosa, Occitània), donava una intervencion, dins l'amfiteatre de l'ENSAT, establiment d'ensenhament superior en recèrca umana; lo budgecte traducion èra egal a zèro ; benlèu que las competéncias traductriças i serián estadas ambe dificultats. Aquel collòqui èra per valorizar lo 10en aniversari de l'ECOLAB ; un moment important donc ; ECOLAB es un ensemble de recèrcas qu'arregropa cercaires, un laboratòri que díson dins una semantica encara francofòna ; al pè del pòle agronomic de Tolosa, e de las universitats scientificas de Tolosa, ECOLAB a un espaci privilegiat per desvolopar recèrcas de tot escantilh, ligadas a la Tèrra e la vida de l'umanitat sobre.

Dempuèi mantunas annadas se sap que los escambis entre cercaires es un biais de devolopar los projectes innovants. E se sap que lo public bèl se podriá tanben apondre a totas las recèrcas pron plan divulgada... per tot desvolpar e far saber ont va l'argent e perqué es emplegada.

Anuèch basicament las convocacion de recèrca èra sus la destruccion de l'environa e la pollucion, que pòrta cap a la crisi que coneissèm, e qu'anuèch los mèdias mondials an qualificat de falhida de las espècias, e del media embiental.

La nocion d'« ecosistèma » es pauc coneguda del grand public e mal comprès quand se parla de crear linha de TGV... o linha de electricitat de naut debit. Aquel collòqui ajudarà pas a la divulgacion grand public, es tot en anglés, e cap revirada son previstas, lo monolingüisme es una religion scientifica, plan al delai de tot respecte de la diversitat umana (paradòxa) ; es la visibilitat clara : i a pas de politica lingüistica en fRança, e la recèrca, los crecaires n'an res a fotre de la diversitat lingüistica.

Gobio Occitanea ; lo parasit es a l'estudi. L'ecologia foncionala daissa parlar latin als peissonets parasits d'Occitània.

 

 

L'ecologia foncionala sembla aver una foncion, mas pas aquela qu'es ligada als òmes, es de dire parlar la lenga de TOTAS las populacions. En discutar ambe un cencaire de Tolosa, jove, la capacitat de resiliéncia lingüistica per l'emplec de l'anglés es d'una dimension patologica. Per la divulgacion faràn diferentament, m'explica. Segur mas pel moment los panèus an minjar budgectes que son pas emplegar a la valorizacion dels subjectes al prèp dels ciutadans que, els, pagan la recèrca ; importanta recèrca per la populacion, perqué la fan ; mas la primièra divulgacion es en anglés, pels collègues majoritariament pas anglofònes e que son dins la meteissa situacion d'embarrament lingüistic. La lenga del Brexit es emplegada car « es los Americans qu'i demandan » afortiguèt.

Quand se sap que pensar dins una lenga es una manièra de pensar, e que pensar dins una autra dona una variabilitat productiva per establir una diversitat dins lo temps, e dins l'espaci istoric, non podèm que regretar aquel anglicizacion o brexitazion de las presentacions.

Fau regretar que TOT èra en anglés. Quin es l'utilitat del francés alara ; perqué nos fan cagar en Occitània per apréner la lenga parisenca de l'enterrament scientific ?

Fau esperar, o pregar (e mai fòrt), que la recèrca francesa se despertèsse e parlèsse totas las lengas de la diversitat, e que la diversitat fosquèsse, pas un mot perdut sus un tablèu que parla anglés, o anglo-american. Fau regretar tanben la fauta de mediatizacion, quitament dins los pichonets mèdias locals, mas benlèu que zo vòlon pas e alara l'anglés es utile.

Collòqui sus la CONVIVÉNCIA a Tolosa

Dins l'aula TOLOSA de l'Institut Catolic de Tolosa se debanèt un encontre preciós per la convivéncia a Tolosa. Vos remembratz la fòto qu'a fait la virada de la planèta, l'ora aprèp una manifestacion contra los atemptats Merah a Tolosa.

Dempuèi l'atemptat de Merah, lo debat es pas estat grand a Tolosa, sonque l'occitanisme plaça lo debat dins un escambi interreligiós, a l'accès de la bandièra de Tolosa e dins lo contèxte de ciutadans tolzans.

Es estat lo tresen moment del tipe organizat per la Fondacion Occitana e Convergéncia Occitana.

Aquela banderòla a donat idèas, la CONVIVÉNCIA es causa occitana, se fau remembrar en Americo Castro, especalista de Al Andalós, mai tanben l'occitanista en Carles Camprós que la popularizat en Occitània ; car CONVIVÉNCIA e PARATGE son plan coneguts en Occitània.

Anuèch èra temps de convidacion per la Fondacion Occitana, una organizacion de Convergéncia Occitana. Son estats convidats un rabin, un avesque, un teològue de l'Islam de França ; lo public èra nombrós a aver respondut, l'aula de l'Institut Catolic èra tròp pichona.

Totes los subjectes d'actualitat son estats tractats a l'albergement d'una pensada occitana e tolzana ; los escambis son estats rics e de tornar far dins un endreit mai aisit per mediatizar.

L'eveniment debutèt en cançons, en ebrèu, arab e occitan de l'Edat Mejan ; Puèi en cançon Sofí de cantaires venguts de París, Casblanca, Lyon e Barcelona ; mas lo mai preciós es la naturalitat de l'eveniment, quand los cantaires occitans an clavat l'eveniment, son los cantaires Sofís a préner lo mòbil per los fotografiar.

Quand lo natural explica que las fes religiosas son pas los problèmas per la patz sus tèrra, lo problèma es dins l'endacòm que farga una organizacion ecclesiala o lo sense bric d'«organizacion ecclesiala», lo «potenta» !

Son moment aital qu'amerítan una mai granda mediatizacion, e una television pròpria a Tolosa !

Crida catalana per la democracia

Lo TC constitucional espanhòl, en urgéncia (causa ges costumièra), a interdit lo desvolopament de la votacion de consultacion del pòble catalan del 9N (9 de novembre 2014) – #CataloniaVote9N #VoteCatalonia ; dins l’Euròpa occidentala es lo primièr còp qu’una consultacion populara legala (car votada per un Parlament legitime, aquel de Barcelona) es interdita, INTERDITA.

Madrid es lo camp de l’interdiccion politica.

Lo TC ambe l’ajuda del govèrn PP de Madrid, tota Espanha del XXIen sègle, s’es aital plaçat dins lo camps de las interdiccions dels govèrns espanhòls d’abans 1974. L’Union Europèa en sosténer Madrid contra la decision d’un pòble, plaça sa tecnocracia U.E. dins aquel camp antidemocratic e pròva aital que las bonas paraulas europèas son faussetats de tot nivèl.

O cal plan notar, i aguèt manifestacions de massa aprèp una crida de las tres associacions de promocion de la votacion del 9N, pertot en Catalonha, e quitament a Perpinyà.

La television de Catalonha se ne faguèt lo resson tanben, en companhiá de totas las televisions localas catalanas, e las estacions de ràdios quitament las musicalas. La premsa espanhòla, per un còp o a pas negat, es a l’òrdre del jorn de non pus praticar la censura.

Dins la premsa francesa, o sabi pas encara, car pel moment, l’extra-ordinari es estat que la convocavion catalana a manifestar, se faguèt dins la vrespada de ièr, mens d’una ora aprèp la determinacion d’antidemocratica del TC espanhòl, aquel que plaça aital Espanha dins lo camp de Cuba o de l’'a Bielorussia. La manifestacion se debanèt a las 18h, e tota la crespada, pertot en Catalonha ; e quora escrivi PERTOT, es PERTOT en massa.

Lo tribunal dit constitucional espanhòl a negat aital la lei de consulta votada dins lo novèl estatut de Catalonha, votata per referèndum e acceptat per el meteis aprèp una granda censura, çaquelà. Es un supausat tribunal qu’agís coma lo braç politic del PP, en darrièra mana, aqueste còp pas sièis meses aprèp ! L’urgéncia èra per el, destrusir la democracia catalana. Detalh en Catalonha, mas pron simbolic del problèma espanhòl, sancièr per l’U.E. : lo PSOE es dins lo camps de l’interdiccion de votar, es dins lo camps de l’imperialisme madrilenc.

Una jornada aprèp, totas las associacions de promocion del vòt o consulta del 9N an cridat per sortir a las carrièras fàcias als ajuntament, e efectivament, d’en pertot son sortits, EN MASSA.

La massa dels revoltats dels paraplèjas per la democracia, Catalonha e Hong Kong son amassats dins las informacions del jorn.

Dins lo camps de l’antidemocracia se trapa sus la planèta, los poders politics de Madrid (PP donc lo #PPE, UpyD, Ciutadanos, donc l’#ALDE, PSOE donc los socialistas europèus #PSE), lo «tribunal constitucional» de Madrid, e l’extrèma dreita espanhòla en Catalonha, e …. l’Union Europèa e … lo govèrn comunisto-capitalista de China (PPC) !

Dins lo camps de l’antidemocracia a Madrid, avèm la consolessa anciana de Madrid, etiqueta PP-PPE ; gausa dire aiçò :

Se podrà pas dire mai clar, aquò farà QUATRE ANS que lo PP refusa de parlar ambe lo govèrn legitime de Catalonha, lo PP es dictatura madrilenca. Son franquistas al poder a Madrid e sostenguts pel PSOE !!!

Remarca, es la revolucion francesa que nos impausa a nosautres occitans un poder jacobin dels mai fòrts… e contra l’identitat dels pòbles de França.

ITER: esclavagisme d’Estat francés

Lo nuclear francés es una santetat republicana, que cal pas tocat ; i a un concènsus dins la tecnocracia politica e scientifica francesa sul tèma e la populacion es tenguda dins l’ignorança ; ITER es lo futur d’aquela santetat republicana, donc l’Estat francés a organizat l’esclavgisme sus la zòna de construccion d’ITER, e l’omertà mediatica sul tèma. Per astre un programa de fRANCE CULture ne parlèt dissabte passat, ne cal aprofieichar per ne fargar una bona promocion.

La polícia francesa es sul document d’illustracion aquí per prevenir l’intervencion pacifica de Greenpeace. I a mens de policièr quora los obrièrs de ITER son menats dins los ostals de dormir la nuèit, las pressions politicas e economicas son pro fòrtas per garadar lo silenci d’aquelas populacions d’esclaus republicans franceses que fan las construccions d’ITER. I a mai de guarda privat per frenar las visitas dels jornalistas… Es un sistèma que los PS, PRG, UMP, UDI, e FN, etc., an  la costuma d’acceptar se vòlon arribar al poder. Es l’omertà republicana, lo tèma es caut… cada còp que se tòca al subjecte.

ITER es una maquina nucleara qu’agrada a la societat scientifica francesa de dezsvolopar, còsta la pèl del cuol ; serà lo govèrn francés UMP qu’acceptarà de non pas l’integrar dins lo sistèma de las òbras grandas de la republican santa francesa ; es una obratge en Provença (Occitània de l’Èst).

La consequéncia de la causida politica, es que la zòna es privada de mèdia coma tot site nuclear francés, cal pas que lo pòble ne sapieguèsse quicòm, o los cal far calar (e totes los mejans son bons), pels obrièr d’ITER es parièr, levat que per far de ciments son pas plan plaçat per repotegar quora devon pagar tot sul revengut pichonet que ITER e la sostractança paga.

Es pas ITER que pagar e lo dreit del trabalh es pas respectat. Las entrepresas sostractantas son tot levat francesas ; ITER es un organisme d’Estat qu’ajuda a un sistèma eclavagista e al modèl turc d’existir en França.

ITER es l’Estat francés, la sostrantança es manada per l’Estat francés qu’a pas l’estatut d’entrepresa e donc que dèu pagar las cotisa que las entrepresas sostractanta pagan pas. Lo modèl francés e republican d’entrepresas es aquel que respecta pas lo dreit de las cotisas dels organismes paritaris de l’Estat francés, l’Estat francés a ITER es fòra lei, dins las causidas de la sostractança que fabrica.

I a encara republican franceses que creson a la santetat de l’Estat francés ; sense Estat francés son perdut, alara qu’en realitat, lo dangièr es l’Estat francés.

Se lo dreit del trabalh es pas respectat a ITER, es benlèu sonque per rasons budgectàrias, mas imaginatz que las mesmas rasons devon existir per la qualitat del bastiment fabricat; e l’usança d’aquel bastiment serà pas per produsir carròtas, o patanas, o saladas (encara que ne fan fan fòrça dins los servicis de l’Estat per vendre la salada republicana francesa, «una santetat»).

Amai de nos panar l’argent (impòst), l’Estat francés, ambe lo nuclear e lo seu «futur» ITER, prepara la mòrt de las populacions que vívon en Occitània.

-°-

Per una reforma fòrta e reala de França

I a sempre agut prepausicion de reforma de l’estat francés, anuèit se parlar de reformar la Vena republica (per cambiar de regime, perqué seriá usat), mas es jamai pro per transformar França en un Estat democratic. Alara vaquí una prepausicion territoriala e constitucionala novèla :

1 / supression del president de la republica francesa e de la seuna eleccion

2 / supression del Sénat

3 / la dita «Assemblée Nationale» retòrna a las seunas capacitat primièra la designacion del govèrn parisenc, e l’establiment de lei en conformitat ambe l’Union Europèa.

4 / lo govèrn parisenc s’aucupa del territòri que li es directament concernit (veire mapa a la finala)

5 / los autres territòris auràn «Assemblée Territoriale» que los poders seràn los meteisses que lo sistèma constitucional parisenc d’anuèch, sense Sénat e eleccion del president al sufragi universal ; l’«Assemblée Territoriale» aurà aital reng similar a l’«Assemblée Nationale» de Paris per establir leis e reglaments, e designar un govèrn al nivèl «territorial» que supausa (veire mapa) : Flandras, Alsàcia, Martinica, Goadelopa, Guiana, Caledònia-Kanaki, Polinèsia, La Réunion, Bretanha, Iparralde, Occitània (una mena de federacion d’autonomias que Bearn e Nissa podràn se vòlon èstre satellits), Catalonha del Nòrd, Corsega, Savòia e perqué pas Francha-Comtèa.

6 / las lengas oficialas podràn èstre pluralas, coma es la règla imposada per l’Union Europèa.

7 / l’armada per la defensa exteriora serà sonque del ròtle d’una cooperacion entre los govèrns territorials e lo govèrn parisenc ; aital totas las casèrnas dels territòris designats dins la mapa seràn geridas pel poder «territorial» novèl. Las intervencions exterioras seràn organizadas de manièra multiplas : en collaboracion ambe l’ONU, en collaboracion ambe l’UE, en collaboracion ambe d’autras regions de França o de l’UE.

8 / la diplomacia del poder parisenc serà partatjat e concensuat entre lo poder parisenc («Assemblée Nationale») e totes los poders regionals designats per las «Assemblées Territoriales»

9 / i aurà eleccions e datas d’eleccions designadas per cada govèrn concernit ; lo govèrn parisenc serà elegit per l’«Assemblée Nationale» que prepararà eleccions sul territòri directament gerit, e non pas los espacis politics de las «Assemblées territoriales» que serà liure constitucionalament de far çò que lo poder democratic farà. Las «Assemblées Territoriales» faràn pas de colonialisme per demandar l’avejaire als ciutadans de l’espaci parisenc de las «5 grandes fermes» (veire mapa). Las «Assemblées territoriales» podràn menar accòrd de cooperacion ambe las regions vesinas o quitament las regions de la planèta que lor sembla important politicament e economicament d’o far.

10 / la moneda de cada territòri serà aquela de la BCE. La BCE regularà e castigarà tot budgecte que serà pas en règla ambe las decisions politicas concensuada per l’UE.

11 / per tot contenciós entre lo poder parisenc e las «Assemblées territoriales», sonque la cors europèa de Luxemborg serà competenta per reglar los problèmas politics, logistics e territorials. Un Conselh Constitucional o/e lo Conselh d’Estat seràn sol competent per l’espaci politic gerit pel govèrn parisenc, las «5 grandes fermes», veire mapa.

12 / Las «Assemblées Territoriales» designadas podràn causir un sistèma constitucional diferent d’una region a una autra, e donc diferent tanben de l’ancian poder centralista parisenc.

Aquel bilhet donarà una idèa de responsa a los que, Franceses, son pas capables de concebre una Estat francés diferent (las reformetas constumièras), e que pausan la question : « mais que voulez-vous exactement ? » ; vesètz qu’es pas question d’anarquia mas de regular diferentament lo poder parisenc, e li donar sa reala libertat politica europèa directa coma per las «Assemblées Territoriales», donc per el, las «5 grandes fermes», e a las «provinces» ancianament sotmetudas.

-°-

Apondon pels estauvis potencials d’Estat:

Son polemicas puèi trapar CONVIVÈNCIA

Entendi jà los esquerristas de Barcelona (CUP) o d’endancòm mai, soi xenofòbe benlèu mai, islamofòbe.

Lo tabó actual es parlar de l’integrisme musulman, sembla que ne cal pas escriure un mot ; sembla qu’es un pauc coma Le Figaro que refusa d’integrar dins las seunas informacions la visita d’anuèch al pòst de polícia d’en Nicolas Sarkozy…. per un afar de finançament de partit politic, l’UMP.

En Argèria de 1970, pas una femna portava lo velh (un petaçon sul nas), en tot cas, pas mai qu’en Euròpa. L’integrisme important d’Aràbia Saodita e los satellits èran inexistents, Internet tanpauc. En Argèria en 1970, èra pas jamai carnaval qu’en febrièr …

Anuèch France 24 tracta lo subjecte, devon èstre xenofòbes ?

Interdire a l’administracion francesa que respondèsse en occitan, als ciutadans occitan es un cinquantièr per la libertat lingüistica del ciutadan occitan, en Occitània.

Interdire de portar una crotz occitana en aràbia es una enfèrria, que las femnas en cotilhons an tanben.

Interdire lo fumeton del canabís es un entramble, o una jòia pel comèrç sosterran de Tolosa, e per la libertat de fumar.

Interdire a una monja de traversar un sauna de gai es un tortilhon a la libertat de saber ont mantunes òme i trapan lo dieu sèxe.

Interdire a un monge tibetan de traversar una bar de nuèch lesbic, es un tabastèl a la libertat de trapar clients ont la capolièra pensa bon per la chifra d’afar.

interdire als musulmans de crompar charantesas, es jà pensar que lo netejament de la mosquèa frena la libertat de legir Al Còran.

Etc.

Ara, l’important de costuma de l’Aràbia e de la Persia sembla èstre l’ultra-chic d’un carnaval permanent, dins las carrièras europèas, per mostrar SA religion ; se sona postura ostentatòria, coma l’explica lo nacionalista francés Christian Estrosi a Nissa a prepaus de las bandièras estrangièras.

La femna aital pròva, quora es musulmana, la seuna sotmission al dictat de l’òme ; ai jamai vist una linha dins Al Còran qu’explicava que caliá portar aiçò, ni pels òmes, ni per las femnas. Cal notar qu’aquel vestit dèu èstre utile dins un desert d’arènas finas ; o denegi pas, dèu èstre utile per quicòm.

Avèm agut catolics que se passejavan de temps en temps, femnas plan segur, dins las carrièras ambe lo vestit similar, benlèu mens a l’amagat… mas pas bric per tota la populacion de femnas, me sembla bravament un dictat masclista, los musulmans an una religion masclista (benlèu ?) ; podèm dobtar al XXIen sègle, car pel XIen sègle èra pas vertat dins Al Andalós…

Aquestes integristas musulmans fan de dòl a tota la religion musulmana, e tanben a las autras, seriá la rason perqué ne cal pas parlar de la responsabilitat dels capolièrs de musulmans de França qu’an acceptat aquel tipe de comportament e de revendicacion d’èstre musulman per aqueles integristas, e ambe aqueles vestits. Es pas lo vestit que fabrica la fe, o alara ai pas tot comprès dels tèxtes dits sacrats (que ai legit e que regreti pas de non pas acceptar tal coma son) ?

Per astre, e los malastres dels Occitans, los Catolics an un capolièr que decidís per totes-as, a còps es estupid (o cal reconéisser), mas sovent i a revòlta quora lo dictament es pron estupid, o lo dictament gaire en accòrd ambe la realitat de l’accion dels curats o avesques (per exemple en Occitània al XIen sègle).

Ara, me pausi la question, ne cal pas parlar d’aiçò ; quí ne trapa un interès alara, se ne parlèm pas, se n’escrivèm pas sul tèma ? Senon los extremistas anti-musulmans ? Es de dire lo que pensan que val melhor l’integrisme catolic puslèu que l’integrisme musulman ?

Personalament, soi per ne parlar, e per donar règlas claras e respectadas per totes-as dins un sistèma ciutadan (occitan ofrancés) que la règla es de non pas revendicar sa religion, amb vestits, o per una causa ostentatòria. Mas soi pas d’aqueles qu’oblídan las inquisicions contra los supausats integristas que demandan als Catolics d’èstre en accòrd ambe la Bíblia, lo sol libre qu’an jamai agut dins lor bibliotèca (testimòni de Jehovà per exemple). Cal trapar un bon balanç per conviure amassa, mas ne cal parlar.

La convivència demanda a Tolosa un sistèma educatiu occitan, en lenga occitana e francesa, per TOTES e TOTAS.

Serà pas en s’amagar sul tèma … la politica de l’Austruga es pas per aquel blòg ; sembla èstre la règla dins la premsa Internet e en lenga occitana.

Nacionalisme francés: obligatòri lo francés

Lo netejament lingüistic es una causa que tòca lo contengut ideologic del nacionalisme francés, aquel nacionalisme d’expansion lingüistica tòca l’esquèrra coma la dreita. Es çaquelà una causa recenta per la constitucion francesa per se «protegir » de l’exterior ; lo nacionalisme francés fonciona ambe la paur de l’exterior, levat quora i a sotmission de l’exterior, per las armas : Argèria, Africa centrala, Vietnam, Nissa, Savòia, Marròc, Tunísia … per gardar sonque lo XIXen sègle. XXen sègle, la guèrra contra los patois dedins las escòlas, dins la vida publica e los mèdias, e l’assimilacion per l’institucion departamentala e la lenga ambe Maiòta a la fin del XXen sègle (per far simple).

Aital en junh 1992, sonque, es plan una majoritat d’esquèrra (Assemblée Nationale) e una majoritat de dreita (Sénat) qu’escriguèt l’article 2 de la constitucion de la «santa» République Française. Dins lo debat un ministre del nòrd, ministre socialista, a plan explicat que caliá prendre la tradicion de Villers Cotterêt (ara una comuna que vòta FN) per escriure aquel article ; fins a 1992, la constitucion republicana francesa èra pas ligada a una lenga. Es donc plan un acte de nacionalisme d’expansion aquel article.

Aquel article  (document junt, en illustracion primièra) m’installa dins la clartat d’identitat, soi donc pas francés, mas vòti, e pòdi clarament dire que soi occitan e donc pas francés, aquò agradèt als socialistas, e bravament d’autres, e lo FN ne farà un valat per enterrar la democracia. Es un pauc coma un ministre socialista que refusa de negociar ambe lo MNA, en 1950, e que farà una convocacion de la soscripcion per debutar la guèrra d’Argèria. Lo FN, l’immigracion de la collaboracion francesa en Argèria e la descendéncia, l’expression socialista e de l’esquèrra en general, de la dreita autanplan, tot farà una expression dangierosa pels pòbles de França, e per occitània per l’assimilar en docina, aprèp aver copat lo cap d’una geenracion ambe la guèrra de 14/18 e encara totes las repressions de 1939/45 ; perqué lo nacionalisme francés es una pèsta politica, expansionista, mas pas sonque per Occitània.

Donc, lo FN qu’a pas brica una nocion de çò qu’es un contengut politic per un programa adreiçat als ciutadans, surfa sus l’onda del nacionalisme francés, preparat per l’esquèrra francesa e desvolopada per la dreita ; l’imaginacion es pas al FN, e a Marselha o dins mantunas vilas d’Occitània, son al poder, gràcia al sistèma e concepte politic francés.

Rendre obligatòri lo francés, perqué lo francés es lo sol biais de se pensar francés en França ; quí a pas jamai entendut un francés autoproclamat universal e republican, «en France on parle français» ; aiçò es pas considerat coma un replegament sus se, perqué ? Se trapa que una partida de la Belgica, del Luxemborg, de Mónego, de la Confederacion Helvetica, del Canadà, o de mantunes Estats d’Africa, si parla francés e es pas França, o èra pas França ! Dins aquela expression ia tota una valor de tipe Commonwealth pels Angleses, sense reina, ni lo bon biais de foncionar pel respecte dels pòbles ancianament sotmetuts.

Rendre obligatòri lo francés es devengut una necessitat del nacionalisme francés, perqué lo sistèma de ciutadanetat es estat sistematicament ligat a la lenga, la definicion inventada per los Ernest Renan o Maurice Barrès, per manipulacion ideologica granda per poder fagocitar Lorrena e Alsàcia, es la basa del problèma francés actual. Es una causa forçada pel lo contengut del nacionalisme francés es lo netejament del cervèl politic, en debutar per la lenga de la familha, la lenga d’usança, lo patois ; mas se podrà pus dire, seriosament, que l’arabe dialectal es de patois, o quitament l’occitan ; per l’arabe, son aqueles locutors d’anuèch (petròli fòrça) que fan las liquiditats del sistèma francés d’ara.

Mas coma nos l’explica Argèria de 1950/62, la moderacion politica, lo compromís politic, es pas una causa francesa, una causa del nacionalisme francés ; totes los politicians franceses son pas d’unes Michel Rocard en èrba, o en accion, o melhor al poder. Mas totes los politicians franceses son dangièrs politics ambe un ancionalisme d’expansion que lo FN a pas sonque l’usança ; i a pas sonque lo FN qu’es un dangièr nacionalista francés per Occitània.

En Argèria lo poder nacionalista francé”s en 1962, a installat un clòne politic del jacobinisme francés e a ajudat a la destruccion dels democratas sul quite territòri continental europèu. Lo dangièr es pas lo poder en plaça en Argèria (se capita de cambiar d’ideologia sense dintrar dins l’integrisme religiós), es lo poder francés en general e sempre.

Lo nacionalisme francés a fabricat un bomerang politic ; lo nacionalisme francés a creat la guèrra d’Argèria e las populacions d’Argèria tocadas ; fasèm la lista : los famoses pès nègres tota las classas, los immigrats kabil, los sordats conscrits, los migrants arabes de l’Argèria en falhida per rason de l’ideologia en plaça a-n Argièr, etc. ; Las populacion d’argèria tocada son bravament inocentas del fait, e lo desconeisson grandament, es estada installada en Occitània, coma Franco installava Andaloses a Barcelona per espanholizar la vila. Las populacions d’Argèria vengudas en 1962 e aprèp en França, son pastadas de nacionalisme francés, de las illusions expansionistas francesas e republicanas, son pastadas de l’illusion d’un sistèma politic francés, e an vist las realitats sul continent europèu … al fial del temps, generacion aprèp generacion. Ara la populacion la mai fragila vòta FN-RBM. Ara la populacion la mai fragila sosten l’equipa d’Argèria al mondial de la FIFA… e crama veituras pel cap-d’an, o co-fabrica integristas musulmans.

Las populacions d’Argèria an suportat las causidas del nacionalisme republican francés, mas son pas plaçadas dins aquel concepte per melhor comprendre las loras situacions politicas d’ara, consequéncias de las causidas de las annadas nacionalistas de l’aprèp-guèrra d’Argèria : la République française es sempre un problèma politic per la planeta. E las aisinas del problèma son dedins una gròssa populacion de diplomatas franceses qu’es mai granda que la necessitat de l’Estat demanda, e tanben un sistèma politic –autoreproductible- qu’es pastat de nacionalisme sense realament saber ; lo FN-RBM es simplament la crassa d’aquel problèma francés, lo nacionalisme d’expansion en Occitània, e endacòm.

Del costat de l’esquèrra, notadament socialista, s’oblida que son nacionalista tanben e que aquel nacionalisme francés es un problèma, per una bona gestion d’Occitània. Lo PCf aviá refusat de considerar lo PC d’Argèria, aquel d’abans 1962 dedins lo sant territòri republican francés qu’anava de Dunkirk dins a Tamanraset ; lo PSf-PRG an pas jamai comprès Michel Rocard…

Es pas doman que lo problèma francés serà resolgut, vist lo nivèl d’educacion qu’es portat per l’Éducation (nacionaliste) Nationale. L’Éducation Nationale fabrica lo problèma de generacion en generacion. E lo problèma passa per una sistèma de professor que son incapables d’èstre adaptat al terrenh local, a Occitània, en simplament parlar tanben occitan per transmetre las sapienças popularas de la convivència occitana, e supausan –nacionalisme- que la santa République française es la solucion, alara qu’es lo problèma.

-0-

Lo nacionalisme francés de totas las colors a trapat en fàcia una immigracion o una generacion de descendents vius e violents, descendents de collaborators al colonialisme republican francés en Argèria, e l’esquèrra refusa de ne parlar, ne parlar o assajar de tractar lo subjecte es xenofobia o islamofobia.

Es pas perqué soi conscient d’un grèu problèma francés qu’es dedins lo grope dels musulmans, filhs de…, e CIUTADANS FRANCESES (causa que negui pas, ciutadans qu’an tanben lo dreit de saber l’occitan), que ne parlar es xenofobia, islamofobia. L’estupiditat e l’immateurisme politic de mantunes militants de la CUP, supausadament occitanistas perqué sábon escriure l’occitan, me dona lo desgost d’un ciutadan europèu. E sobretot, nòta lo dangièr de l’arribada d’una tala populacion de «jornalistas» militants al poder, los an suportat en URSS, o Alemanha de l’Èst, Polònia, Iogoslàvia, Romània, Bulgària, o supòrtan encara a Cubà, Corèa del nòrd, e benlèu encara dins lo club de pacifistas que son aqueles del Jihad finançat per borgeses de l’Aràbia Saodita o del Qatar.

Soi segur que Lo Jornalet es un instrument de propaganda que val pas melhor que la FELCO. Los jornal de propaganda del comunisme val pas melhor que lo jornalet de la parròquia del meu curat catolic qu’assaja de m’explicar perqué cal un avortament.

Síria, triste es lo cèl de l’internacionalisme

Se questiona sovent perqué van en Síria per se batre ; dos programas de Arte-TV presentavan ièr unes documents que fan melhor comprendre lo perqué de l’engatjament dels joves beurs dins aquel Estat.

Ai reconegut los tempses de las dragonadas o de l’inquisicion dedins l’Estat francés en formacion, mas aquí l’Estat es estat creat pel colonialisme francés per delegacion de la Societat de las Nacions. es benlèu per aiçò que lo regime en plaça a agut sempre l’ajuda francesa dinca páuc de la seuna diplomacia.

Lo regime Assad, un regime de proprietat privada d’esclaus de mantunes pòbles de religions diversas (d’estatuts juridics qu’ajudava a la tranquillitat diplomatica), a matat pendent mai de 40 ans los seus pòbles, ambe un grand avuglament de la societat internacionala. Los amics de la familha Assad son las oportunitats internacionalistas d’aquesta familha.

Dins lo primièr document, i a una construccion, una presentacion de l’escalada militara del ciutadan pacifista a l’acte del guerrièr, dins un procèssus qu’estonarà digun en Euròpa. Dinc lo segond document, cada ciutadan prendrà las armas e las capacitats d’interpretacion politica se resumiscan a Assad o Allah, limitada donc. Mas los podèm castigar per aiçò ? Aprèp aver gaitat aquò, los 800 mòrts dempuèi l’atribucion al Quatar de la copa del monde de fótbol son aps gaire estonant. Quí a autrejat los jòcs olimpics d’ivèrn al regime de Putin que sosten lo regime de Síria ? Sotxi val pas Quatar, mas lo Quatar a donat mai de mòrt, ara en 2012, que lo nombre de participant fotbalista a la copa del monde de Quatar.

Las castas dangierosas per l’umanitat son al Quatar, en Síria, o Aràbia Soadita …

De que podèm far d’aquestes regimes ? Dins un document cort, un Internauta sirian explica : “se los Armerican fan una ataca en Síria per castigar violentament lo regime Assad, quantes mòrts, 800, 1000 ? Es la chifras dels mòrts d’Assad per jorn.”

La frasa me damora al cap e ara comprèni melhor los que son partits en Síria per far la guèrra ; comprèni, ara, mens las condamnacions de la societat europèa sul tèma, e tanpauc la justícia francesa sul tèma ; son devenguts, aprèp TRES ANS DE GUÈRRA, devenguts las ajudas al cementèri a planeta duberta en Síria, segur …. mas tanben Quatar, o Aràbia Soadita que manupula de luènh ambe l’argent del petròli.

Las botigas que trabalhan lo mai a Homs, son las botigas de marbre talhat ambe linhas de Al Còran que fan d’afars gròsses.

Çò que la comunautat internacionala farà contra l’intervencion en Crimèa d’una armada de l’ompra, per frenar los escambis dinerièrs russes, es pas sufisent per frenar l’armada mafiosa en Crimèa. Que cal far contra lo regime de Síria ? I a aps mai qu’una intervencion militara seriosa : es benlèu per aiçò qu’i aurà pas d’intervencion.

L’occitanisme li agrada de parlar del reialme dels Raimond dins aquela zòna ; istòria … element d’una didactica bravament elonhat de la realitat politica del regime Assad e dels soslevaments ciutadans en Síria.

La consciéncia es clara dins aquelas conferéncia sus las relacion d’extrèma-orient d’Occitània. Mas dinca quand ? Dinca quand damorarèm muts, sense res far en collectiu ?