Tolosa, lo parcatge a paga dins los barris periferics

Estranh a Tolosa, lo costat ecologista d'en Jean-Luc Moudenc se nòta sus la maquina a pagar installada costat cimentèri, a docina, en dolça, sense consultacion publica, levat unas questions en passar als comerçants...

Çò que l'esquèrra a pas fait ambe las protestacions dels militants de dreita del quartièr, es la dreita al poder al Capitòli qu'o farà ; far pagar los automòbils...

Fau rassegurar los ciutadans e las ciutadanas, cambièm de majoritat politica, mas es sempre lo meteis personal administratiu que fabrica la politica de la circulacion en vila ... Una politica que los elegits son incapables de mesurar. E aquel personal administratiu o sap. Qui govèrna a Tolosa ? Los quadres de l'administracion. La faciada electorala es per far engolir una politica que lo ciutadan non podrà pus suportar, dincal moment que l'elegit pagarà electoralament ; la populacion es talament inocenta...

Es pas magnific un orodator a enèrgia solara dedins los crums d'ivèrn dabans una pòrta de cementèri ?

 

Lo mai estranh es la circulacion dins aqueles luòcs de parcatge ; 1 / an redusit lo nombre de veïculs potencials pel parcatge (donc la facultat de crubar moneda publica - es una tradicion de l'administracion de las carrièras de Tolosa, far cagar las veituras e organizar lo bordèl automòbil dins la circulacion e dins los parcatges, o amanaitjament de carrièra), 2 / son voides cada maitin, çò qu'es pas lo cas en serada, nimai en vrespada (son emplegats pels clients dels restaurants e botigas e pels abitants qu'an de dintrar tard en vila ) ; aprèp aquelas constatacions, podrèm lèu donar consequéncias : l'emborgecizacion del barri popular de Marengo-Bouboure a Tolosa, faudrà pagar mai de 150 € per an per aver lo dreit d'estacionar. Lo còst d'un parcatge privat es de 100 € (mai o mens). E los comerçants van lèu protestar per aver perdut 10 a 20 % de clients...

Les elegits -de dreita o d'esquèrra- de Tolosa devon pensar que possedir un veïcul es aver pron de moneda per poder engraissar los comptes de la vila ? Entendi jà las criticas dels clients a l'auomòbil a motor diesel o pas, les vaches à lait dels elegits ; ai pas de veïcul e çaquelà o entendi plan. I a una politica de la vila per redusir los revenguts dels nauts-foncionaris (qu'an aquelas idèas) a la comuna de Tolosa, e perqué pas aqueles dels elegits per participar a la reduccion dels deficits publics ? I a una politica de la vila per ajudar los ciutadans de trobar un parcatge privat a mendre còst ?

Dins las promessas de campanha d'en Jean-Luc Moudenc, se parlava de non pas aumentar las taxas en vila, las cargas pels ciutadans tolzans ; lo camin socialista sul tèma èra donc lo bon ; o podèm creire ?

Lo cas clar e optomista, nos damòra de luòc de parcatge en matinada al pè del cementèri...

La diga dels oligarcs franceses en Provença

Cada vagada qu'un «putanh de ciutadan» vòl fargar una installacion un pauc especiala en terrenh de conservacion del patrimòni (ostal, garatge, finèstra, etc. o pòrt en pichona mar interiora), cada vagada l'administracion francesa es contra, de còps amb rasons, d'autres mens. 

En Provença tot sempre èstre dins la construccion, resulta avèm catastròfa dita climatica... e los parcatges sosterrans semblan a cementèris, o son tombèus d'aire liure que l'aïga es pauc clara, e segur pas blava. I a una peticion sul net que demandar que cadun protestèsse per aquela politica francesa del tot beton.

Anuèch, vos paralarai d'un article que cal completar, de quina manièra cal completar un article umoristic qu'es estat escrit en seguir la premsa locala de Provença, per exemple aquel de France 3 Provence. L'article de France 3 Provence Alpes (un jorn sauràn emplegar tanben lo provençal) me faguèt pas rire, aquel del parisenc Le Canard Enchaîné si que me faguèt rire, mas èra pas vertadièrament pensat en Provença, nimai sus las tèrra d'Occitània.

La causa pòt semblar complicada mas quora l'occitan ajuda a l'umor, los guits se deuriá des-encadenar mai sovent !

Aital lo 21 d'octobre, lo guit parisenc nos infòrma fòra de PACA (localizacion de l'informacion, es lo trabalh de totes los mèdias parisencs en «province»), sus la destruccion del patrimòni natural provençal, destruccion orquestrada per las meteissas familhas politicas qu'an abandonat en Provença, l'establiment de leis en Provença, lo 22 de setembre de 1792.

Per l'umor universal tot i es : «principautat de Monte-Carla», lo «préfet pro-digue», «belle la jetée?» ... (per Niça se podriá escriure d'autres bilhets aital) e tot l'article es risolièr, o tristàs se l'informacion èra pas coneguda.

Per l'umor universal i cal çaquelà apondre las raiças de la toponimia de Provença, aquela de l'occitan (de Provença), senon es pas un umor universal, mas ecologista, o parisenc que se trufa de Provença (la bastidoira, aquela de la creissença dita economica) ; mas la redaccion parisenca, nimai la de France 3 Provence Alpes non ne sábon de la lenga del país ! E lo país se sona Occitània, aquela de l'Èst es aquí Provença.

Quand la discotèca de la còsta de la Mar Granda en Gasconha es lo «traouc», e lo pòrt de la familha oligarca en Provença es «lo traouquet», es pas mestièr d'indicar qu'es la mesma lenga ! Tot occitan normal sap çò qu'es un trauc, tot occitan normal de mai de 18 ans, sap tanben çò qu'es una discotèca que se dís trauc, e un trauquet quí non o sap en Provença o Lemosin de qu'es ? Totas las manièras de veire lo sèxe sábon çò qu'es un trauqueton ....

Donc lo futur pòrt blau de la familha Carla Bruni-Sarkozy es un trauquet ! O dís d'un autre biais, lo trauquet, que farà la destruccion del pargue de Provença, es lo trauquet de Carlita pels batèu de l'amic Bolloré ...e la SCI qu'a fait la demanda se sona SCI Bastide (amé un E coma «sèm en fRança», aquel espaci politic de l'oligarquia republicana que destrusís lo patrimòni dels Provençals !), l'occitan de provença i es pas oficial, mas la grafia francesa per la toponimia, si.

Podrèm confirmar alara que lo prefecte es utile per las bastidas jacobinas (ExpoBât basta !) dins los trauquets d'Occitània ; pro-plan non ?

De que la famosa Kulturé franco-italica ne pòt saber de la cultura toponimica locala, aquela dels trobadors ... e benlèu que dins aquel trauquet d'aïga de mar nòstra, lo pòrt ancian, subjecte de dorsier acceptat per l'administracion e lo prefecte, es estat destrusit justament perqué la mar es mai fòrta que lo trauquet, o la còsta que díson d'azul.

Bon alara avèm donc una familha d'immigrats ongaro-italica que bastís un trauquet, pòrt en baissa aïga de Miègterranèa, e que l'administracion ajuda a destrusir Occitània ; de qué ne cal pensar ? Occitània es una colonia vertadièra de las oligarquias europèas, plan ajudadas pels sistèma administratiu bonapartista e francés, non ?

L'editorial catalan que crida a la demission de Nicolas Sarkozy

Aqueste maitin lo jornal catalan ARA publica un editorial ; aquel dona l'enveja de demandar la demission de Nicolas Sarkozy ; perqué ?

1 / Nicolas Sarkozy es estat sosténguer un «amic» Mariano Rajoy, membre governament madrilenc qu'a causit coma candidat García Albiol per las eleccions del 27S. Los vesèm en fòto lo tres amassa dins lo jornal espanhòla ABC : 

Lo candidat Albiol (en fòto sobre la portada de l'ABC, a l'esquèrra) a perdut las eleccions de Barcelona ; lo seu anti-independentisme es pas en fasa ambe los movements ciutadans e independentistas actuals de Catalonha, majoritòris.

Mas es pas tot, dins la campanha lo candidat Albiol a revelat lo seu racisme ontologic fàcia a l'immigracion en «España» de «raza», benlèu blanca car catolica (?).

2 / E legissèm amassa l'editorial de ARA : 

Aquel editorialista, qu'a seguit totes los eveniments en Catalonha dempuèi mai de dètz annadas e qu'escriu dins un jornal lo mai respectat d'Espanha, assegura que l'elegit PP Albiol confond democracia e dictatura ... Nicolas Sarkozy tanben ?

Aqueles parallelismes son jamai estats una rason d'un sol bilhet quitament dins la premsa d'esquèrra francesa, ni la de dreita o del FN (!), o quitament la libertària francesa, nimai dins aquela de la collaboracion jacobina en Occitània.

Donc vaquí un bilhet de demanda de demission de l'ancian president francés Nicolas Sarkozy, de la nautor pichoneta d'un ciutadan occitan que vòta en França e que respecta la democracia, en Occitània e en Catalonha.

Antidemocracia francesa 49-3, Valls òbra.

L’Estat francés fabrica la «representativitat» per explicar als pòbles que son representats ; es una falordissa francesa de mai, per enganar los pòbles dels ciutadans de l’Estat actual ; mas l’engana èra d’una autra dimension ambe los reialistas…. que 1789 lor a copat lo cap ; d’unes pensan qu’èra sanitós. Mas dempuèi La Terreur, la borgesiá, en fasent sortir la casta d’abans,  a plan comprès los dangièrs que podián èstre los pòbles autonòmes, que se vòlon prendre en carga. la casta de l’ancian poder se èra pas lo cap copat, èra sul camin de Lorrena.

Passèm sus mantunes periòdes franceses d’expansion continentala. E arribèm a l’aprèp guèrra de 1939-45, aprèp que lo parlament de representants, a Bordèu, votèt los plens poders a Pétain, socialistas comprès.

Donc De Gaule qu’explicava que «Les Français sont des veaux», a creat un sistèma constitucional de representacion parlamentària qu’es tot levat democratica. Ara sabèm que De Gaule aviá rason pel qualificatiu, sobretot quora  a la television francesa en 2015, i a encara 56 % dels tele-espectadors que pensa -56 %!- que lo solelh vira al entorn de la Tèrra, coma mantunes falords integristas en Aràbia Saodita. Mas De Gaule per èstre segur de la continuïtat de la seuna santa republica (Debré l’a plan manipulat al referèndum de 1969), la republica cinquena engana pels pòbles sotmetuts, a creat lo concepte d’Article 49-3, un dels nombroses articles antidemocratics de la constitucion francesa, o del regionalisme d’expansion parisenca (pensi tanben a l’article 2 e 75-1, per las lengas parladas pels pòbles de França).

E aquò es sonque per una cambra, se creèt tanben lo Sénat qu’es la sola cambra parlamentària d’Euròpa per frenar las «estupiditats dels pòbles » sotmetuts pel regionalisme parisenc. E sabèm que còsta :

François Mitterrand aviá jà donat idèa que lo sistèma li agradava, en contradiccion sancièra amb çò que diguèt pendent d’annadas e d’annadas ; la casta al poder non lo podiá acceptar sense acceptar sa damorança en viu, e la constitucion ajuda a la casta de damorar en plaça, contra los pòbles –aital sotmetuts- en França.

Mas anuèch es donc un ministre de l’economia que demanda a un filh de republican espanhòl de dintrar dins la dança (Manolito Valse), en oposicion sancièra o supausada (deviá èstre de comèdia politica abans), en oposicion ambe lo president François Hollande qu’a sempre agut mantunas modalitats d’un verbiatge per criticar aquel article 49-3 emplegat per la dreita ; coma èra de dreita aquesta constitucion, la critica d’esquèrra èra aisida per agradar al pòble –sentiment religiós- al pòble dels militants socialistas.

Ièr la burqa de la casta politica socialista al poder es tombada.

La constitucion francesa es un instrument contra loS pòbleS de França, totes sotmetuts o pas. e jà entendi, sonat dins las vals, los republicanistas franchimands, avugles ontologics, en Occitània, nos explicar la bontat del sistèma e nos cridar coma una evidéncia e es vulgar :

Tolosa : desesperanta politica per l’occitan

La pichona politica per l’occitan es gaire sufisenta, e benlèu que dins los actors politics l’èime es pas pron fòrt, e que lo sistèma tolsan ajuda pas per aver una pausicion clara sul subjecte, se tracha pas simplament de servar l’existent….

Pòdi e devi escriure aquel bilhet, aital serai pas accusat per l’esquèrra de non pas èstre balançat per castigar lo personal politic, pauc impòrta que fosquèsse de l’esquèrra o de dreita, l’occitan amerita una REALA VOLONTAT PACIFICA E A GRATÍS per emplegar l’occitan. Fauta pas d’escasença per zo far, e se pòdon trobar aisidament, ambe un pauc d’imaginacion e un emplec correcte del personal public (sovent volontari, mas sabèm ont i a los frens, per exemple a TISSEO). I a un director de la comunicacion que pausa un real problèma ; Jean-Luc Moudenc o sap ; es pietadós de pensar qu’es lo sol foncionari qu’es damorat en plaça de cambiament politic en cambiaments verd, rosat o blau !

Anuèch, dins las carrièras de Tolosa, TISSEO e lo servici comunicacion a encara tocat per non emplegar de la lenga tolzana, l’occitan, dins una campanha de promocion d’un novèl servici que l’emplec de l’occitan seriá a gratís.

Alara la COM emplega lo patois parisenc ! QUINA VERGONHA PER OCCITÀNIA e la francofonia. E soi pas contra l’anglés de moment que l’occitan es dignament tractat, emplegat ! Per evitar tota etiqueta de replegament lingüistic (que tot franchimand monolingüe se farà un plaser de me donar), pòdi apondre que parli anglés (de l’East-Anglia), correntament per l’aver emplegar en relacion d’afar logistica europèa de Bordèu a Moscòu, e que sabi mantunas autras lengas, a diferents nivèls, segur que soi un ciutadan europèu.

Donc aprèp aver visitat la montanha de moneda installada per explicar als sodars en vila tolzana que pòdon prendre lo mètro dinca 3h…. l’occitan es sancierament ABSENT. Lo còst dintrat dins aquel programa per l’occitan SERIÁ ESTAT A LA TALVERA del budgecte.

L’occitan seriá estat a gratís.

E sembla que jà escriure una evidéncia, geina jà lo ciutadan tolzan ; çaquelà es justament una descripcion de la flaquessa tolzana, l’inconsequéncia de las paraulas politicas donadas, las promessas válon sonque par las aurelhas que las pòdon suportar, e que preferíscan se calar per dire que son pas donada en acte politic real.

E aiçò val per l’esquèrra coma per la dreita francesa que frabrica una politica per Tolosa.

Es qu’es rasonable de pensar qu’en 7 annadas de parladissa de totas menas ….

1 / lo Conservatòri Occitan aguèsse pas tornat trapar son nom real e son ròtle per dinamizar la politica culturala de Tolosa e plan al delai de la region tolzana, al delai de SA REGION ADMINISTRATIVA FRANCESA.

2 / qu’en 7 annadas, los documents de promocion del Conservatòri Occitana, nommat per una cronim tecnocratic francés, poquèsse sonque enplegar 3 mots en primièra pagina, e 4 mots compassional dedins. Lo progrès lingüistic se farà dins quantes sègles ? Ambe quantes reünions politicas en istoric ? Las parladissas tolzanas publicas se tròba aital provada coma sense interès per cambiar fortament (cal escriure aital per avec 20 mots ?) las vision politica ? i a un deputat de Roergue que diguèt un jorna l’Assemblèa dels Parisencs : «cal èstre terrorista per aver rason ?».

Amagat darrièr l’ofici de torisme, qu’a pas encara comprès que l’occitan podiá tanben èstre escrit en occitan per sa signaletica, e aiçò còsta quant ?- ai poscut fotografiar lo document distribuat als occitanistas a l’Ostal d’Occitània, 4 mots en faciada – document distribuat a l’Ofici de Torisme de Tolosa, 1 mot en faciada e document amagat dins los toradors per èstre un libre complet e annadièr que cal demandar.

Lo panèu de l’ofici de torisme dins la sola lenga francesa indica plan lo problèma ; lo problèma es que l’occitan es ENCARA considerat coma una «langue régionale» e donc al foncionari de TOLOSA lor an pas explicat perqué l’occitan es pas una lenga regionala ; lo problèma es simplament aquí : l’occitan es encara una politica pels occitanistas, per una clientèla electorala, alara qu’es la populacion sancièra que la demanda !

Lo nacionalisme francés tòca pas sonque lo DRAC carirèra de la fondariá, lo drac del nacioanlisme francés es dedins l’administracion francesa de Tolosa, e lo personal politic gausa pas portar l’informacion de la dubertura politica occitana dedins los burèus, l’accion de cada jorn de l’administracion tolzana.

La DRAC es un DRAC, e nos explica aquò ambe la santa bandièra de la sotmission tolzana al jacobinisme parisenc – es evident qu’aquesta critica non se podrà donar pels actors culturals occitans que son els que recebon a còps subvencions del quite DRAC ambe bandièra tricolorada ; cal remarcar que la DRAC de Tolosa es dins un bastiment dels templièrs, qu’an fòrça marcat Tolosa mantunes sègle abans d’èstre sortit manumilitzari pel rei dels Francs.

A quin moment, los «representants» (cal esperar qu’o fosquèssen, representant del pòble occitan de Tolosa), representants politic tolzan, o capítols, posquèsse comprendre un jorn de quina manièra bolegar los conservatismes nacionalistas franceses a Tolosa, ajudarà Tolosa a aver una plaça en Euròpa ; Tolosa a un enjòc grand sus aquel tèma, es la LENGA OCCITANA.

Alata, tot aquò es escrit, e un conselh gente, m’es estat mandat ; cal anar a docina ; me sembla qu’es jà un manièra de tractar l’occitan. Alara aquela politica a docina acabarà de matar l’occitan.

Me sembla qu’i a urgéncia de saber : que truca dins lo cap dels politicians tolzans per non arribar a portar una dignitat lingüistica per la LENGA TOLZANA, l’occitan ?

ITER: esclavagisme d’Estat francés

Lo nuclear francés es una santetat republicana, que cal pas tocat ; i a un concènsus dins la tecnocracia politica e scientifica francesa sul tèma e la populacion es tenguda dins l’ignorança ; ITER es lo futur d’aquela santetat republicana, donc l’Estat francés a organizat l’esclavgisme sus la zòna de construccion d’ITER, e l’omertà mediatica sul tèma. Per astre un programa de fRANCE CULture ne parlèt dissabte passat, ne cal aprofieichar per ne fargar una bona promocion.

La polícia francesa es sul document d’illustracion aquí per prevenir l’intervencion pacifica de Greenpeace. I a mens de policièr quora los obrièrs de ITER son menats dins los ostals de dormir la nuèit, las pressions politicas e economicas son pro fòrtas per garadar lo silenci d’aquelas populacions d’esclaus republicans franceses que fan las construccions d’ITER. I a mai de guarda privat per frenar las visitas dels jornalistas… Es un sistèma que los PS, PRG, UMP, UDI, e FN, etc., an  la costuma d’acceptar se vòlon arribar al poder. Es l’omertà republicana, lo tèma es caut… cada còp que se tòca al subjecte.

ITER es una maquina nucleara qu’agrada a la societat scientifica francesa de dezsvolopar, còsta la pèl del cuol ; serà lo govèrn francés UMP qu’acceptarà de non pas l’integrar dins lo sistèma de las òbras grandas de la republican santa francesa ; es una obratge en Provença (Occitània de l’Èst).

La consequéncia de la causida politica, es que la zòna es privada de mèdia coma tot site nuclear francés, cal pas que lo pòble ne sapieguèsse quicòm, o los cal far calar (e totes los mejans son bons), pels obrièr d’ITER es parièr, levat que per far de ciments son pas plan plaçat per repotegar quora devon pagar tot sul revengut pichonet que ITER e la sostractança paga.

Es pas ITER que pagar e lo dreit del trabalh es pas respectat. Las entrepresas sostractantas son tot levat francesas ; ITER es un organisme d’Estat qu’ajuda a un sistèma eclavagista e al modèl turc d’existir en França.

ITER es l’Estat francés, la sostrantança es manada per l’Estat francés qu’a pas l’estatut d’entrepresa e donc que dèu pagar las cotisa que las entrepresas sostractanta pagan pas. Lo modèl francés e republican d’entrepresas es aquel que respecta pas lo dreit de las cotisas dels organismes paritaris de l’Estat francés, l’Estat francés a ITER es fòra lei, dins las causidas de la sostractança que fabrica.

I a encara republican franceses que creson a la santetat de l’Estat francés ; sense Estat francés son perdut, alara qu’en realitat, lo dangièr es l’Estat francés.

Se lo dreit del trabalh es pas respectat a ITER, es benlèu sonque per rasons budgectàrias, mas imaginatz que las mesmas rasons devon existir per la qualitat del bastiment fabricat; e l’usança d’aquel bastiment serà pas per produsir carròtas, o patanas, o saladas (encara que ne fan fan fòrça dins los servicis de l’Estat per vendre la salada republicana francesa, «una santetat»).

Amai de nos panar l’argent (impòst), l’Estat francés, ambe lo nuclear e lo seu «futur» ITER, prepara la mòrt de las populacions que vívon en Occitània.

-°-

Un document pron amusent e descriptiu

Sul net circula un twit d’un esportiu francés, medalhat mantunes còps e instrument del nacionalisme francés coma sempre medalhat, puèi devengut lo militant e elegit de l’UMP aprèp èstre estat ministre del govèrn UMP.

Lo document es interessant per mantunas rasons. Ai sotalinhat los mots important, lo document es cort mas pron interessant.

1 / Aquesta manièra de negar «la droite» e sa diversitat, per fòra bandir d’escriure UMP – mai cort per un twitonet, sembla pron plan a aquela dels socialistas franceses que parlan de «la gauche» ; perqué lo sistèma del bipartisme a mestièr de fòrabandir la vision e comunicacion del unic quand fan estupiditats a dreita o a esquèrra ? Perqué lo sistèma bipartisme a la facultat de pensar que lo ciutadan es estupid ? (quin es lo nivèl d’abstencion ?) Se cal recordar que la nocion de «de droite» o «de gauche» es del temps primièr de la revolucion parisenca de 1789, quora èran de l’esquèrra o de la dreita del rei, aquel qu’an descapitat aprèp. Quora perdon las eleccions es la granda fauta dels autres «à droite», o «à gauche», quora ganhan las eleccions, Champagne !, es lo moment d’emplenar los comptes del partit unic «à gauche», o « à droite» ! Es un sistèma tecnocratic qu’a res de representatiu de tota la societat, es una critica que son lèste de donar als sindicats tanben.

2 / "cette" esquèrra, divizar l’esquèrra per melhor destrusir lo prinipal enemic, lo partit unic que risca de ganhar las eleccions, lo partit unic «de gauche», o «de droite», mas « la gauche » fabrica tanben aquel cinèma, en faciada coma del temps del cinèma egipcian ; al final en Egipte s’acaba mal, es aital la ciutadanetat, díson e crídan a la citoyenneté, que paga las loras incompeténcias. Dona una idèa de la futilitat dels programas, o quitament se i a un programa, de l’incapacitat d’aplicar una programa irrealista, o de la casta dins l’incapacitat de l’aplicar en donar la fauta a l’autre latz.

3 / «notre identité», l’emplec d’aquel mot es pron amusent quora sabèm que lo Drouillet es lo primièr a castigar politicament los comunautarismes dels pòbles sotmetuts en revendicacion levada, comunautarisme a basa d’aquela «identité» que son alara devengudas dangierosas per èstre basca, bretona, còrsa, flamanda, lorrena, alsaciana, savosiana, occitana, catalana, martiniquesa, guianesa, kanaka, etc. Una comunautat fabrica una identitat, mas s’i a identitat per l’UMP es qu’i a pus de partit, ni de discutida politica per un programa dins lo partit de Douillet, donc qu’an perdut lo P de l’U-M-P. Çò que me sembla una revelacion per los que legíscan lo document, lo grand public, mas pas la casta amb identitat de la partidocracia qu’engana lo pòble, ni pels pòbles que sábon lo dangièr del sistèma partidocrata francés, notadament per la gestion d’Occitània. Detalh, l’identitat de la partidocracia es pas especifica a l’UMP ; mas passèm al punt quatre per zo descriure, es subdiminal.

4 / sabi pas d’es una error volontària, o una engana provincialista, una error de la casta amb identitat fòrta, mas la causa es subdiminala. «voleurs» es panaire en occitan. «valeurs» es valor en occitan, e dins fòrça autras lengas latinas. los Occitans o sábon, mas pas los que me legisson ara sus un autre continent politic o geografic ; l’accent parisenc es potencialament classificable per una formacion fonetica que vau descriure aquí : pel nom de l’Estat díson [frôôôns] per França, France en francés [frôôns’] e anglés {frAns] ; i a donc una confusion potenciala entre lo A e lo O long, en patois parisenc. Donc aplicat al patois francilian lo mot «voleurs», dona [vôôaloeurr], quasiment lo mot «valeur» entendut per un occitan sense accent parisenc. Alara sembla qu’entre «voleur» e «valeur» sábon pas far la diferéncia (rire, per l’UMP, lo partit de l’Oèst parisenc amb accent del francés o patois parisenc marcat). L’omofonia es una carateristica que dona la complicacion de la lenga francesa, e pas simplement en politica. Ara, qu’avètz comprès (messatge als lectors e las lectriças de l’ensemble latin), podètz rire, mas lo twitonet es estat escrit seriosament ; e ara sabètz lo nivèl politic bais de la partidocracia francesa.

Son quatre rasons que fan una descripcion clara de la capacitat de nocença de la partidocracia francesa, mercés a un twitonet d’un esportiu UMP de fRANÇA.

E vos passi las fauta d’ortografia del filh del «mèstre politician» Nicolas Sarkozy que dona una idèa de la capacitat de parlar d’aquela casta al poder, de parlar francés e de conselhar d’anglicizar Neuilly/Seine, sempre.

La societat politica francesa es lo «bug» democratic francés, es un «big mal», en patois parisenc.

L’anti-americanisme prim fabrica encara

Dins lo contèxte de l’anti-americanisme primari e de l’antimilitarisme contra l’OTAN (estructura en plaça per contrar las incapacitats francesas de bastir una Union Europèa de la defensa, mas Euratom sí !), avèm sempre dins aquel camp L’Humanité, lo jornal devengut aquel dels comunistas ortodòxes a Moscòu, un pauc coma lo NPA ! E ara, prèp dels combats de tot escantilh, perqué tot fa vendre, en politica coma en minjar.

L’avertiment de L’Humanité es tanben partatjat per EELV-POC-Bastir (que fan aplec amassa a Tolosa unicament e per la circonscripcion dita del “Sud-Ouest”).

En general se trapa sovent EELV-POC-Bastir-PCf dins las manifestacions per l’occitan (abans las eleccionsdonc), e lo NPA tanben que se nausa d’aver escrit en occitan lo trac per la manifestacion de Tolosa ; l’occitan, la lenga sul trac, pels Occitans perqué comprenguèssen melhor que lo NPA es «amic dels Occitans». Al NPA son pas Occitans, son los nòstres amics…

E per Carcassona, la manifestacion ‘anem per l’occitan’, avèm pas poscut verificar lo provèrbi bearnés : Prestar de Carcassona, quí l’i prèsta, l’i dona. E avèm pas vist passar la politica lingüistica per la vila dels amics que manifestava ambe los del PSf en bona companhiá del POC-Bastir. ara, las colors «dels amics» de Carcassona a cambiat.

Se parla de tornar manifestar ambe «los amics» e «las amistats» aqueles ….

En matièra d’amics dels Occitans, e coma los amics dels amics son dins la longa lista del maridatge prepausat pel NPA, avèm un indici que nos ajudarà dins una fòto veïculada per una lista bretona del NPA que ela emplega lo breton a tot moment, e en campanha europèa tanben, mas simplament quand «los Occitans» son succeptibles d’o legir «en occitan», plan segur ; «los Occitans en occitan», es un tèma recurrent pel sistèma mediatic francés en Occitània, mas pel NPA tanben a Tolosa. Alara gaitèm l’indici, es grandament sotalinhat, per plan entendre :

Lo NPA, lo POC-Bastir, EELV son sistematicament dins las manifestacions ditas AntiFA … en Itàlia, los manifestants AntiFA son mens discrets sus la vision politica qu’aquelas manifestacions pòrtan …. de cap a la nostalgia sovietica ! De cap a l’Èst e a Putin qu’a plan integrat l’idèa de la granda Rússia dedins una «federacion emplenada de mantunas nacions» ; la frasa l’ai entenduda sus RTS que se donèt l’entrevista d’un suporter de Lenin, amusent del tot ; son pron aluzerpits los jornalistas de la RTS per donar dins l’original, la paraula a totes. Aquel suporter de Lenin li agradava Putin, mas li trapava «una politica un pauc leugièra» a prepaus de l’Ucraïna.

Donc lo NPA, POC-Bastir, EELV son dins aquel camp ? O gausi pas creire ! L’Humanité es pus classic… mas sembla que gausan pas donar un avejaire e EELV son dins lo camp de Maïdan, segon çò qu’ai puscut entendre. La paradòxa es que per l’occitan se tòrnan trapar dins lo meteis camp de la compassion lingüistica, coma totes los partits franceses en Occitània.

Lo NPA e L’Humanité son dins lo camp que tròban que lo referèndum de Crimèa èra normal e que l’annexion de Crimèa a la Federacion de Rússia èra normala ; lo referèndum de Donhètz es explicat pel PP de Madrid, lo pòst franquisme qu’a plaçat un militant de VOX a la vice-presidéncia del Parlament Europèu, explicat coma autanplan illegal qu’o serà lo referèndum de Catalonha ; lo PP, membre del PPE al Parlament d’Estasborg (donc de l’UMP), es del costat NPA e PCf sus aquel afar ; perqué ? Perqué sense saber lo NPA e lo PCf son dins lo camp de l’imperialisme e del mercat-Estat-nacion qu’escana los pichons (l’UMP tanben, vist qu’Alliot-Marie, cap de lista per las eleccions europèas 2014 dins la circonscripcion “Sud-Ouest”, es del camp Ben Ali de l’anciana «democracia» tunisiana) ; estranh lo POC-Bastir e EELV costejan, sus aquel dorsier, un sosten als Ucraïnians, o m’engani ?

Donc tornam a la primièra pagina de L’Humanité : perqué las negociacions son causas dangierosas ? Son dangierosas perqué una casta al poder las vòl manipular, segur ; aquel qu’aurà coma vision lo mercat que li ajudarà a far creisser las seunas Chifras d’Afar (avèm pas cambiat de regime ambe 1789). Mas aquò es simplament lo rebat de l’abséncia de democracia per los que son a la taula de las negociacions, donc actualament lo Partit Popular Europèu del Parlament Europèu ; lo mercat es a la taula (aquí soi dins lo camp del NPA !)  Mas perqué non negociar ? Avèm pas los bons interlocutors europèus ? Benlèu que sí ; alara s’es lo cas, es urgent d’anar votar lo 25 de mai, en evitar de votar pels amics dels amics qu’an Putin coma amics politics.

Las entrepresas europèas an quicòm de perdre ? Perqué an sempre perdut ? Benlèu perqué an pas pron de visions autonòmas del mercat que son capablas d’aver ? Avèm pas los bons interlocutors europèus ? Benlèu que sí ; alara s’es lo cas, es urgent d’anar votar lo 25 de mai, en evitar de votar pels amics dels amics qu’an lo mercat-Estat-nacion coma referent unic.

I a sempre quicòm de reténer dins la premsa que cal crompar e legir entre las linhas, coma La Pravda - Правда - d’un còp èra e d’ara o La setmana, o Lo Jornalet. Car la Правда es pas brica l’Истина, sobretot en jornalisme politic francés (referéncia Dictionnaire Européen de Philosophie).

-°-

Ucraïna contra pro-Russes que fan complicat las eleccions del 25 de mai de 2014

La Com institucionala = Zèro en Occitània.

Ai parlat recentament del biais de determinar l’identitat per Brageirac dins la seuna comunautat de comunas. Aquò dona mai o mens l’impression que las comunautats de comunas devon èstre d’instruments per e de l‘administracion e lo mens possible èstre tocant a la populacion, donc d’identitat mai o mens administrativa, res de veire ambe l’identitat que las populacions pensan aver. Sèm en plena tecnocracia, çò qu’aima plan la futura reforma de la decentralizacion, desumanizar los contactes entre lo politic e la populacion, ambe l’ajuda de l’administracion, sempre volontari. Sense comptar que l’ipocrisia del politic que lor agrada pas d’aver a discutar dels projectes ambe la populacion, els qu’an sempre rasons tecnicament e politicament, e sembla que per los arrestar, i a pas que l’endeutament collectiu (alprèp de Dexia!).

Un autre exemple, se me podètz dire quin vilatge es concernit, campion !

Lo tèxte sobre l’identitat explica : « Coma la comuna servarà la seuna identitat pròpria ? » La question es pausada, la responsa corta e tecnocratica.

«Sèm fièrs d’aparténer a una granda comunautat de comunas que baila una egalitat de servicis a totes los ciutadans. Mas aquò negarà de cap manièra cada comuna de gardar las euna identitat. Aquela de …… (devinhatz aquí) damora, cresi (lo tèxte es pas signat mas es del cònsol màger), dins lo seu espaci de vida que i sentissèm plan a viure, e que las relacions umanas i son importantas» Avètz aquí lo tèxte qu’assegura cap indici per trapar la comuna.

Es aquò lo ròtle del cònsol màger negar tot problèma de comunicacion, donc i a res de tirar del tèxte.

Sèm rensenhat mai luènh sobre la «hèra de Sent-Luc», donc sèm en Gasconha, mas aurián poscut èstre en Gavotina, o Dalfinat, Auvernhe, o Lemosin, veire en Lengadòc o Peirigòrd (Brageirac).

Dedins lo document vesèm que lo redactor en cap, lo cònsol màger, es content de promòure l’escòla d’Estat (servici public que dís – donc dèu èstre de l’esquèrra), mas avèm tanben una publicitat per las formacions privadas ditas catolicas (servici privat – donc dèu èstre de la dreita) … Aquí vau donar un indici, dins aquesta comuna i a una Calandreta ; lo Cònsol màger que redigís lo document ne parla pas brica : ne podèm far la conclusion següenta, es nacionalista francés e bonapartista per emplegar lo verbiatge de l’administracion.

Vos pòdi donar un autre indici, malgrat la demanda politica e publica, suls panèus comunals nòus, i a pas de bilingüisme francés occitan :

Ni dins las escòlas d’Estat ditas publicas (pron valorizadas aquí e dins la boca del cònsol màger), ni dans las escòlas privadas e revendicadas coma catolicas (que la promocion s’illustra dins la revista del Cònsol màger), escòla catolica que l’occitan es ensenhat a docina, veire RES, coma dins l’Éducation Nationale :

Aquela comuna es donc una comuna industriala, mas de quina color politica es lo cònsol ?

Lo mai pietadós es que la reforma dels PSf-PRG-UMP-UDI vòlon prendre en compte aqueles biaises desumanistas de crear un sistèma politic elonhat de las populacions, «communauté de communes», car las populacions fan problèmas, e «jà n’i a pron !». Es que caldrà tornar las guilhotinas per assegurar una bona representacion de las populacions, e gerar realament las administracions ?

Un autre indici, sèm pas a 1500 m d’altitud.

E çaquelà la lenga de fusta, un autre indici (de husta), es grandament practicada, pas brica valorizada çaquelà.

La responsa es donc : Artics !

Mens ben que Pétain, los socialistas !

Cal remarcar que Pétain imposèt l'occitan dins las escòlas pels regents que sábon ensenhar la lenga. Aital un Jacme Servat (libre 'les révolutions en Occitanie’ avant 1789) a agut una alfabetizacion de l'occitan e es devengut conselhièr pedagogic pendent 42 ans en Tarn-e-Garona, Carcin bais, d ela Lomanha al Causse l’an vist passar e a desvolopat l’ensenhament de l’occitan a l’amagat de tot, e principalament de las seunas ierarquias que lo castiguèron sempre.

Sol podèm listat Jules Ferry per far melhor que Philippe Pétain per imposar lo francés sense demandar als parents, sense avizar que la populacion parlava pas la meteissa lenga que la ierarquia de l’armada francesa, que lo sant impèri juste destrusit (per arribar al poder çaquelà an parlat la lenga del pòble per l’enganar mai tard), e que la francizacion èra pas l’alfabetizacion.

*** es la redaccion de la lei Peillon sobre l’ensenhament !

Remarca, pas cap parent de Mayotte s’es estat questionat per saber s’èra utile d’aver una alfabetizacion dins la lenga pròpria del novèl departament (lo maorí), nimai se caliá un ensenhament en parallèl de las doás lengas utilas, maorí (lenga dels indigènes) e francés (lenga de l’Estat imperialista en Africa e en Euròpa o dins las Caraïbas).

Ai pas jamai agut la mendra afinitat ambe los socialistas perqué sabi, ambe experiéncias personalas de terrenh e per saber un pauc recordar l’istòria, que son de cap fisença politica, e que son productor de messorgas a km ; alara quora sabi qu’ai trabalhat per un associacion País Nòstre, e que mantunes meses aprèp aquel trabalh, son estats donar una medalha “Médaille de l’Occitanie” a François Hollande, aquò es a plorar de l’estupiditat des militants d’esquèrra francesa en Occitània (los pòdi pas listar en politica d’un autre biais, els que fan criticas del nacionalisme occitan de las mai fòrtas). O cal plan dire que las viradas ipocritas e politicas de mantunes membres de País Nòstre confina ambe un enculada de primièra sorga per l’occitan, pel movement ciutadan en Occitània.

Es tanben vertat que la consciéncia istorica es de cap manièra mesurada per aquel movement ; País Nòstre son estats onorejar un Robert Lafont, alara qu’es el qu’a suprimit per son usança personala lo Congrès Occitano-Catalan, en lo transformar sul modèl universitari montpelhierenc ; l’idèa èra de fargar un Congrès Occitan-Catalan permanent, la transformacion durèt pas mai d’una annada. De mai abans aiçò e per se valorizar Robert Lafont farguèt un encontre politico-universitari ambe lo seu amic Robert Savy de Lemosin ; l’encontre se debanèt en dedins lo Conselh Regional, se diguèt causa fòrt importanta per l’istòria occitana e de la boca del secretari general del Conselh Regional de l’epòca, sobre la quasi-oficialitat de l’occitan organizada pels Ducs d’Aquitània ; per aquel encontre s’esperèt un document escrit, o un resumit a la finala ; avèm agut res del tot ! Per matar las organizacion occitanista, caliá demandar a Robert Lafont, País Nòstre li rendèt omenatge a Narbona, çò qu’es normal … èran e son de la meteissa trempa, anti-occitanista.

País Nòstre foguèt convidat per … lecar los c….. de mantunes tecnocratas socialistas d’Aude (departament que faguèt gaire res per la visibilitat dels panèus de direccion dins l’aglomeracion contrariament a las promessas entendudas), socialistas d’Aude en manca de campanha e de contengut, e donèron la «médaille de l’Occitanie» a François Hollande dins aquela fèsta de la ròsa trista socialista.

Jà unes Bretons nos avián prevengut, «lo departament de la Corrèza a pas cap politica per l’occitan», e malgrat aiçò li an donat una medalha e País Nòstre, en mediatizar aiçò enganar la populacion. Ara País Nòstre, fabrica una campanha per s’associar al Manifèste Occitanista, e los militants de l’Aude del Partit Occitan (sovent critics a prepaus de País Nòstre, e ambe rasons grandas, o pòdi confirmar ara) díson pas res sus l’engana de País Nòstre sobre aquel “Manifèste Occitanista'” que deuriá pas brica èstre promòugut per aquela associacion de manipulacions politicas. Çò qu’es pietat es que lo president del PNO a causit d’enganar del meteis biais del costat d’Agen, e aquí la dreita.

Besièrs ciutat tocada pel vielhum politic ?

Aprèp tres jornadas dins la vila, ai participat a Fèsta d’Òc, ai agut l’impression d’un vielhum politic reala. E sembla qu’aquò se sentís dins los comèrçes locals, la comuna o sap mas sembla pas aver près conciéncia que sonque dempuèi tres o quatre meses, dempuèi las eleccions benlèu.

En arribar a Besièrs las doás setmanas passadas ai remarcat un panèu, per una jornada sobre la franquesa en matièra de comèrçe ; es vertat tanben que fauta pas de luòcs plan plaçats per desvolopar una activitat economica, en centre ciutat.

Dins l’organizacion de la Fèsta d’Òc se sentís una volontat de far foncionar un sistèma cultural qu’a foncionat dinca ara, sense res cambiar, sense gaire de volontat de se pausar questions, per la melhora generala de la politica publica, passada e futura. Ai agut confirmacion que los comèrçes an agut l’informacion a posite, per Fèsta d’Òc, mas son pas venguts la quérre ; i a donc un real problèma. Car en visitaz dons quasimnt pendent 2 setmanas, cap òtel (que i soi estat, 2 òtels) an agut l’informacion, mais tanben totes los restaurants qe m’an recebuts, cap aviá una aficha o un PVD, papièr viste donat.

Vertat es que lo Poligòne novelament creat a pas degun agradar als botiguièrs que damóran.

E çaquelà la ciutat amerita d’èstre melhor valorizada e segur i a una actializacion d’una politica de far. Aprèp la «La République dévoyée», Raimond Couderc podrà segurament pensar a una vila sense via o sense direccion clara pel futur. Me sembla bon per Besièrs, per li mostrar pas la via del cementèri urban, per valorizar la vila anciana, ambe tantes potencials toristics e urbanistics.

Sembla qu’i a urgéncia, e es benlèu tardièr per reviscolar l’afar abans las eleccions municipalas venentas.

La cantarena es un festenal qu’emplega pas l’occitan dins sa comunicacion…. nimai la comuna.

Harki, afar de seguir …

Perqué la cosina electorala republicana francesa al alh es talament simpla de preparar e d'engolir per una certana populacion fragila ?

Perqué collaborar e mai aisit que levar lo cap e cridar a la dignitat o a l’indignitat francesa ?

-°-

Alan Stivell crida a manifestar lo 31 de març 2012.

Primièra responsa als “encoratjaments” a manifestacion venguts de Marselha dins lo discors del candidat-president Nicolas Sarkozy, e de l’abséncia reala de politica dels elegits UMp-NC en fR-nça.

Alan Stivell crida a manifestar .

Nos podèm que nos associar.

-°-

Comentam la ‘superioritat’ de la civilizacion francesa

Lo pas de Guéant qu’avèm agut de far a la seguida de las paraulas d’un ministre UMP,  dins totes los mèdias parisencs o provincialistas, es pas que la pròva que lo Francés es un uman de corta memòria, se sabiá jà sobre aquel blòg que l’excepcion francesa èra l’ignorança (entretengut pel sistèma UMP o socialista dins las escòlas d’Estat pel ceucle de l’industria que preferís aver una fauta de saber en usina que non pas ciutadans sindicalizats e qu’an rasons practicas), mas uèi podèm apondre que l’excepcion UMP es l’helzheimer de la politica.

En doás fòtos vos vòli donar d’arguments contra la civilizacion que se vòl superiora dempuèi que Jules Ferry lor a explicat dins un discors famós qu’explica que las civilizacion superiora devon ensenhar las civilizacions inferioras, la basa de la francizacion es aquí ; aiçò es estat portat pel sistèma professoral e per totas las escòlas d’Estat que franciza Occitània dempuèi en 10 annadas ; es lo netejament lingüistic d’una civilizacion que se crei superiora, la francesa.

1 / primièr punt

L’avèm vist sobre aquel blòg que la collaboracion del sistèma politic local (que se presenta en Occitània e a quí donam los vòts aquí en Occitània) se tracha primièr de s’acupar de l’economia e de l’industria del nòrd de l’Estat, mas quora l’economia del nòrd va mal, lo dessenh aquel ne fabrica una fotografia :

2 / segond punt

La civilizacion francesa es faita de las guèrras qu’an fabricat lo fantasme de las frontièras naturalas (anatz a Font Romeu per saber çò qu’es la famosa frontièra naturala de Cerdanha), naturalitat qu’environa un espaci qu’es de mens en mens grand al fial dels moments que la civilizacion francesa, superiora donc, predís un boçinòt, baissar dins la militarizacion de l’espaci republican, que baissa lo bonapartisme. La fòto d’illustracion es la guèrra d’Argèria, decidada ambe un ministre socialista al poder e arrestada per estratègia perversa –mas sembla necessària- per Charles de Gaule, lo meteis que castiguèt los Bretons per aver demandat a meteissa causa que el donèt al Quebèc : Vive le Québec Libre, frasa famosa, ‘normala’ car son francofònes, es l’autra version de la benediccion de la civilizacion francesa superiora… Los poders canadencs ne son estats malcontents !

Mas cal apondre qu’i a pas agut sense qu’Argèria que la civilizacion francesa a provat sa dicha superioritat, podèm apondre que sense los crimis de la civilizacion francesa i auriá pas un pas de Guéant, nimai d’Estat centralista francés, nimai de mercat francés, nimai de lenga francesa e nimai son acadèmia nacionalista, nimai un Estat decretat sant pel Vatican per aver reprimit mantunas minoritats cristianas. La repression contra los pòbles sotmetuts a debutat en Occitània, durant 40 annadas, a partir de 1213 e dinca 1470 (Aquitània) (pasèm las votacions dels plegas-equina del Parlament de Navarra en Bearn e dels jurats del Comtat-Venaissin en 1791), mai ajustèm lo referèndum trucat de Niça èra en 1860 ! Podèm tanben pensar que la guèrra de Vendèa es tanben aiçò, una repression per installar la civilizacion superiora de l’UMP. Los chaples de 1918 en Republica sociala de Lotaringia es tanben aiçò pendent un mes, 100.000 mòrts ; podèm tanben pensar a Madagascar, Vietnam, e… Giscard d’Estaing en Kanaki. Per Argèria durèt de 1945 dinca 1962, e las consequéncias anèxas de l’installacion al poder d’un sol corrent nacionalista argerian, perversion francesa es quitament aprèp aver daissar lo poder. La civilizacion francesa es dicha superiora car son estats imperialista, la mondializacion lor dona lo miralh per se veire d’un autre biais e de faiçon forçada, e aital podèm dire que son en camin de càder de naut, de l’arrogança a la politica de la realitat, fàcia a las populacions ; aital podèm listar que lo refús d’acarar lo problèma de la lenga francesa unica e donc l’abséncia de lei per las lengas mesprezadas per l’imperialisme francés es un element de la seguida de la dicha superioritat de la civilizacion vist de París.

…. fR-nça es ontologicament una civilizacion dangierosa per l’umanitat. Lo pas de Guéant nos remembre tot aiçò. Mas lo revicionisme es dintrat dins las escòlas, collègis, licèus e universitats, e pas sonque ambe l’arribada de l’UMP al poder, es ontologic a l’existéncia del sistèma francés en Occitània, e donc pertot en fR-nça.

La marca de la civilizacion francesa la podèm notar a cada monument que per damorar al poder lo sistèma de la civilizacion superiora francesa a fait pagar «monuments aux morts» a las populacions pels plaser del sistèma prefectoral e pel plaser de la valorizacion de l’armada francesa; la mai grand industria francesa es la fabricacion d’arma pel planèta. L’ignominia de la civilizacion francesa l’a poscut descriure Claude Duneton dins son roman-libre «Le Monument», per parlar dels monuments de Lemosin que son la marca de las tropas occitanas plaçadas dabans en esperar que podián cremar melhor que las populacions de la civilizacion francesa que parlávan la lenga del poder, lo francés.

Lo pas de Guéant serà pas lo planvengut en Occitània, e los sbires de Guéant, Sarkozy, Myard, etc., e totes los militants UMP son encara planvenguts en Occitània ? Son los nenets de la pensada politica (se podèm notar aquò coma una pensada ?) qu’èra fins ara limitada al FN. Estimi pas mesprezar al modèl francés, tot ciutadan UMP que assaja de pensar, mas aquí i a totes los elements per zo far.

Jules Ferry a encara un fum d’escòlas en Occitània que pòrtan lo son nom, pas una per Gandhi, una vergonha per Occitània. Vesi lèu arribar lo temps que una escòla portarà lo nom del pas de Guéant, o del pas de l’auvernhat Hortefeu, lo collaboracionista d’Auvernhe.

-°-

Un jorn passarèm l’interès de las ‘lengas estrangièras’ a la lenga de totes/as, pas la lenga de privilegiats (malastrosament es aital, per la fauta del sistèma qu’a redusit los potencials de saber la lenga per transmission dins las familhas), mas la lenga del país nòstre, Occitània.

Lo jacobinisme editorial s’interessa sonque a Madrid o París…

Avèm sempre problèma del contengut de la premsa en lenga francesa en Occitània, un encontre es paregut inapercebut en Occitània, perqué las agéncias de premsa son centralistas e de pensadas a Madrid e París, ambe redaccions en Occitània que son del meteis escantilh, quitament en Catalonha del nòrd.

Lo meteis jorn que crompavi l’article del magnific jornal ARA, article que vau publicar aquí, dins L’Indépendant de Perpinyà, se parlava de l’afar del problèma d’una companhia low cost ambe l’aeropòrt de Girona e la Generalitat de Catalonha. Un afar vièlh de tres meses… e un afar qu’a tocat totes los aeropòrts en Occitània.

Es clar que al ras dels Pirinèus (Principat de Catalonha, Aragon, Navarra, Euskadi) [e vice vèrsa per l’actualitat], la premsa francesa en Occitània s’interessa a gaire res, levat ETA pels atemptats qu’apóndon (lo cal al passat ara, vist las darrièras declaracions qu’esperèm veire dins la premsa regionalista d’Occitània), qu’apóndon a la logica que vòlon valorizar contra los poders de las regions al pè dels Pirinèus, dins lo reialme d’Espanha, e que son contra la realitat politica autonòma, pauc impòrta lo nivèl d’autonomisme.

Vaquí donc un article interessant, qu’assegura que lo nòrd d’Africa, los Estats que se despertan democraticament vòlon de l’idèa que Nicolas Sarkozy a enterrat en la crear, vòlon de l’Euromediterranèa …

Podèm veire qu’un poder autonòme novèl arribat, es interessat per aquel desvolopament, melhor que los socialistas que l’avián debutat… L’antimonia politica entre UMP-NC e Socialistas espanhòls pausava problèma, benlèu ? CiU puslèu nacionalisme democratic e al modèl centrista coma se pensa en fRANÇA dempuèi 1792…, a portat una volontat d’encontre per desvolopar d’afars entre Catalonha e nòrd d’Africa, sul mercat mondial plan pensat, lo Sud de la mar nòstra.

Lo nòrd d’Africa es vengut a Barcelona, dementre que los Europèus son estats al nòrd d’Africa… la simbolica me sembla importanta.

Barcelona es clarament la clau d’un espaci miègterranenc. L’Istòria nos farà fauta en fRANÇA sul subjecte, mas es evident que Catalonha (Païses Catalans) aurà jogat un ròtle màger dins las relacions miègterranencas de moment que lo poder es independent de las pensadas parisenca e madrilenca, coma las agéncias de premsa e las redaccion en Occitània aurián degut èstre…

AREVA-EDF : lo primtemps nuclear de l’arribèra pacifica serà radioactiu politicament.

Al Japon l’arribèra es pacifica per l’Oèst e de la mar del Japon per l’Èst. A Blaia es la còsta atlantica e los flumes Dordonha e Garona. L’afar de Blaia e de l’inondacion de la centrala es jamai tròp estat mediatizat qu’al entorn de Bordèu, e mai luènh ; podèm criticar la fauta de clartat de l’informacion al Japon ! La critica del Japoneses sul tèma es una arrogança franchimanda, una de mai.

Dempuèi divendres avèm dins l’Estat francés un concèrt de manipulacions politicas excepcionalas. La filiara nucleara se sentís en dangièr e crida totas los partits de govèrn al secors industrial, a las «exportacions amenaçadas» (sul tèma del «bon saber-far nuclear francés», lo tresen mai bèl al planèta, e «qu’es pas encara estat tocat per un accident màger» –que pensan fòrt a l’antena… mas un jorn vendrà segur, vist que «lo Japon èra lo sistèma lo mai segur per tot, vist qu’avián tot previst, quitament los terratremòls») ; avèm aital lo PCF, lo PSF, lo PRG, L’UMP-NC, e gaire lo FN –mas lo mercat mana per el- qu’arríban pel sosténguer, contra los pòbles de França (encara cal donar l’enèrgia a París, per que lo son marrit poder centralizador damorèsse).

La jornada de divendres avèm vist arribat lo concepte politica de «retour d’expérience» de la subministra UMP-NC de la dicha ecologia de dreita, o del ministre alsacian de l’industria ; lo lòbi de las grandas escòlas francesas fonciona de plan. Lo nuclear es un problèma de moment qu’i a un accident, sabi pas de quina manièra lo retorn d’expreriéncia serà mai utile que las descripcions faitas dels accidents nuclears, descripcion faita dempuèi mai de 50 annadas pels ecologistas de l’Estat francés. e cada còp s’entendrà lo lòbi aqueste –al poder sistematica quitament a tot cambiament politica supausat- prepausa de desvalorizar la paraula del anti-nuclear ; l’accident del Japon lor dona encara rason politica, contra aqueste lòbli fòrt e nacionalista francés.

Las consequéncias sobre la sentat son claras. E quora se parla de biologia, se parla de principi de precaucion, pel nuclear –aquí que la precaucion es indispensabla- se parla de principi de retorn d’experiéncia.

Se l’afar èra pas extra-ordinària, se podriá rire.

1er camp dels ecologistas : principi de precaucion.

2nd camp del lòbi nuclear : principi de retorn d’experiéncia…

Coma se la manipulaicon nucleara èra pas una instrumentalizacion del nigal nuclear de la biologia de la tèrra, contra la vida sobre lo planèta quora aiçò es exteriorizat. E zo cal dire : I A PAS DE PRECAUCION MATERIALA POTENCIALA.

Ièr dilun aprenèm que 5 agents d’AREVA èran dins la centrala nucleara que petèt primièr… Al meteis moment, totas las televisions de França an poscut enregistrar totes los Franceses qu’èran ailà, per vídeo-conferéncia. Soi segur que l oreotnr d’experiéncia es jà estat fait ambe los tecnicians d’AREVA, per vídeo-conferéncia prioritària. Lo retorn d’expereriéncia es pas mai utile que lo viatge de MAM dins la Tunísia de Ben Alí.

Aital lo grope de mentidèr al govèrn an trapat sosten clar, a prepaus del nuclear, dins l ogrope PSF-PRG. La casta al poder es pron clara, s’en va del FN al PRG en passar per l’UMP-NC e PSF, MRC etc.

Aital tornarai escriure una frasa qu’avèm entendut sonque un còp dimenge dins los mèdias franceses, sobre France 3, e çaquelà son dins la redifusion sampitèrna, dels imatges d’agéncia : La frasa entenduda un còp èra :

 « Kosciusko-Morizet es la MAM de l’ecologia»,

dixit Stéphane Lhomme, L’Observatoire du Nucléaire. (aquela femna es la ministra de la dicha ecologia del govèrn UMP-NC). Malastrosament es pas la sola, i podèm listar dins lo meteis camp, lo PCF, FO, PSF, UNSA, PRG, FDSEA, NC, Coordination Rurale, MoDem, LO, CGT, e FN.

Podrèm apondre que sul tèma del nuclear, lo sistèma es la MAM d’aquesta enèrgia destructriça dels pòbles e de las libertats democraticas.

Avètz remarcat qu’ai gaitat la television tota la dimenjada, perqu’èri pas a l’ostal tolzan, ont i a pas de television. Vos pòdi assegurar, uèi dimarç, qu’i a una manipulacion de l’informacion televisuala en França. E clar qu’un debat e referèndum seriá essencial per la democracia, e per s’encaminar cap a un remplaçament de la produccion d’enèrgia nucleara per las autras enèrgias respectuosas de las vidas sul planèta.

França es un Japon europèu de la securitat nucleara mediatizada. La collaboracion politica dels dos partits dich de govèrn es clara e dangierós per tota la populacion.

Una conferéncia de premsa sul tèma de la politica duradièra per la biodiversitat es estada annulada a Tolosa, perqué sembla que l’avuglament socialista pel nuclear es duradièr.

E coma pensi que l’accident nuclear arribarà a l’Estat francés e principalament los territòris gerats pel centralisme francés dich democracia francesa, es de dire en Occitània (Blaia e valèia del Ròse), vos conselhi d’anar veire la resulta japonesa, la resulta que podèm veire uèi.

Per las eleccions cantonalas, e pels qu’an enveja d’anar votar, e que vòlon votar contra lo nuclear francés e japonés, una sola solucion clara : votar per Europe Écologie e lo Partit Occitan, perqué an sempre dich clarament qu’èran contra lo nuclear. Pel FdG : dirai que uèi son contra lo nuclear, mas dinca quand quora se sap que son nacionalistas franceses, e que la filiara nucleara francesa es nascuda del desvolopament dels nacionalistas japoneses e franchimands, totas doás naTions son expansionistas de faiçon similaras. La pròba me zo donèt encara un còp lo dorsier del jornal de la dreita economica francesa, Les Échos.

Se vos daissa de temps pel léser, vos caldrà notar suls agèndas vòstras lo primtemps de l’arribèra en Bearn, son pron elonhats de las centralas nuclearas franchimandas…

 

Encara un còp se cal questionar sobre los dangièrs qu’avèm d’èstre governat per las castas parisencas o los gropes de las sotmissions parisencas e dels lòbis militaristas e pro-nuclears ; perqué disèm res ? perqué protestèm pas ?

Alara en Pemont podrà votar per limitar la caça, e perqué podèm pas votar region occitana per region occitana per limitar l’emplec del nuclear, per limitar la corrída, per limitar la circulacion de las automòbils, per limitar las inumanitats ? Votar per mai de libertat de consciéncia, per mai de democracia.

Las mapas de las centralas nuclearas en França, donc sul territòri d’Occitània. O podètz legir la pichona mapa en jpg.

Per ne saber mai, L’Observatoire du Nucléaire.