Dignitat del feminisme occitan d’anuèch ?

#feminism #féminisme #Occitània #Occitan Après lo collòqui del 4 d'abrial, la sola causa que mantunas feministas occitanas e tolzanas an tropat per criticar l'organizacion es la fauta de femna dins lo personal politic francés que fabrica una gestion decentralizada d'Occitània.

Remarca : sus l’empont, es estat lo personal politic de la gestion francesa d’Occitània qu’es estat convidat ; e es pas la fauta dels militants occitans s’i a gaire qu’òmes ! Alara la guèrra de farlabica installada per una professora de Tolosa me crida …. una enveja de li dire : calma-te sètz pas al nivèl politic que cal.

L’intervencion d’una professora d’universitat (que se presenta a las eleccions, e qu’es plan) a lançat l’afar, sa presa de paraula dedins lo collòqui del 4 d’abrial l’a ajudat a escriure aquelas linhas per aver de son, plorar coma una vit podada, me sembla pas la bona tecnica per se far entendre dins un ceucle de militants :

Apondon 1 : la letra-peticion es en lenga francesa, segurament per èstre melhor entendut de totes e totas (soi capable de me plaçar al nivèl intellectual de l’intervencion del 4 d’abrial, tanben).

Apondon 2 : farai pas tanpauc un apondon sus la territorializacion de la critica, es un modèl politic que me sembla pro francés dedins lo cap de la redactriça.

Ieu m’agrada de veire la realitat :

- Pôle Emploi, 85 % de femnas ; aquò se verifica aviat quora se va sul mercat de l’emplec e quora l’empelc es pas securizat coma una professora d’universitat o de licèu.

- Agéncia immobiliària, 70% de femnas (e podrai listar comerci que son près sonque per femna e que d’òme i podrián èstre tanben)

- universitat e professorat, majoritat de femnas, e aiçò pausa un grèu problèma d’autoritat dedins las classas e per la potencialitat de reforma, reforma indispensabla.

- secretariat de las collectivitats territorialas e entrepresas, 90 % de femnas, aquò tòca quasiment al Bore-Out. Dins las formacions en creacion d’entrepresas son tanben monopolizat per òme, e cada formator explica que fauta femnas. M’agradariá de veire professora d’universitat crear son entrepresa, especialament las de Tolosa.

- espital e sentat publica, tòca al 95 % ; e soi segur qu’a la CPAM i a femnas al cap de l’establiment public e que la gestion es parisenca, centralista contrariament a Alsàcia-Mosella qu’i dèu aver femnas segurament.

E la lista podrà èstre perlongada ; se cal demandar perqué i a pas mai de femnas dins los sectors coma la creacion d’entrepresas, coma la recèrca, coma l’inconegut en general dins las sciéncias … Bon per l’armada es una causida que pauc a pauc cámbia.

Se lo feminisme occitan se vòl utile, li cal criticar primièr lo sistèma masclista francés que prepausa un sistèma de gestion que concentra las femnas ont i a pas de poder.

Per las femnas que son a preparar una responsa al bilhet, vos pòdi ensenhar qu’en 1991, èra plan complicat de trobar femnas per las botar sus una lista, e çaquelà (èri candidat), èri candidat a la paritat sense la lei francesa !

Ieu, soi a l’espèr de veire l’organizacion de «feminisme occitan» prepausar un collòqui (a Montpelhièr per exemple) sus la gestion masclista de França en Occitània ; pel moment los militants occitans –que son pas masclistas- fan çò que pòdon ambe las femnas occitanas que vòlon plan defendre la lenga occitana e lo país. Mas al mens cal pas èstre ipocritas e femnas, un pauc de dignitat, fauta sovent en politica !

Ieu m’agrada de veire femnas ont ne fauta, e òmes ont ne fauta, mas dins las criticas me sembla que, per las femnas, lor cal ajustar melhor la direccion politica d’aquelas.

Causida editoriala indicatriça

La dita «reforme territoriale» es dintrada dins los mèdias. I a mantunas manièras de tractar lo subjecte. Ai comparat Le Parisien (sol jornal regionalista parisenc difusat pertot a l’Estat francés, un indici,  un indici que li imposa de cambiar de nom, mas pas de contengut regionalista parisenc d’expansion) e Sud-Ouest qu’an agut l’idèa tot dos de publicar un tèxte de François Hollande sul tèma ; cal remarcar que lo tèxte, en se, es jamai criticat. Cal remarcar que lo subjecte amerita mai de doás paginas e que l’abdicacion del rei d’Espanha normalament mens (es pas lo cas), sobretot quora s’oblida sistematicament de tractar lo subjecte de las manifestacions dels republicanistas, Sud-Ouest coma Le Parisien.

Jà l’afar del rei d’Espanha dona una idèa bonapartista (los Borbons al poder a Madrid son d’importacion recenta, imperialisme francés, e dempuèi aquel temps son un problèma per Catalonha-PC, Euskal herria, Aragon, Galícia e Canària) e legitimista de las redaccions, a París (mai que tot tanben reialista aquela) o de Bordèu (lo surf meditic fabrica un tractament legitimista a Bordèu).

La critica sobre la basa del tractament de l’afar al cap de l’Estat es potenciala pel lector sonque ambe lo jornal Sud-Ouest. Sembla que la tecnocracia parisenca aguèsse una mesura de la populacion que fabrica una novèla mapa un pauc estranha per la region novèla : centre, Peitieu-Charenta, Lemosin ! Mai tanben per Auvernhe que dintra d’'ins una region que Lyon es jà pron granda per una gestion complèxa !!!

Se parla ara de debat per cambiat tot aquò. Lo jornal Sud-Ouest a listat las revòltas, e ne fauta ; la mapa es interessanta tanben, mas dona pas realament totes los problèmas que París non podrà reglar, vist qu’en general règla jamai res. París encaissa las certituds, mas descaissas sas dificultats dins las regions, o províncias – es la règla dempuèi sègles ; es la règla que los banquièrs an la costuma d’aimar, quora i a beneficis son pels accionaris, quora son deficitàrias son pels ciutadans. E la basa d’aquesta règla, los pòbles an res de dire sus los dictats de las castas al poder bonapartistas franceses.

Se remarca çaquelà que las regions qu’i a pas de remarca son las regions qu’i a pas de reforma ; es la confirmacion que, lo pòble pas consultat, es pas sonque aquò ; los elegits socialistas son pas estats totes consultats ; es la confirmacion d’una vision tecnocratica que lo politic bonapartista assaja d’amagar.

Se doblida per exemple, e lo cas indica que la revòlta notada es sonque los elegits de las decentralizacions, coma se sonque els avián dreit a una linha dins lo jornal Sud-Ouest… Se doblida las demanda de creacion d’una region-departament de Catalonha del nòrd, de la creacion d’una region Bretanha ambe cinc departaments, se doblida la volontat de creacion una region ambe dos departaments de Savòia(s) (simplificacion donc)…. Aquesta mapa indica pas tanben çò que se debana dins lo DOM-TOM que sembla generalament fòra sistèma republican parisenc, tot en lo suportar tanben.

Seriái curiós de saber dins quina mesura i a jamai agut de discutida sul tèma dins las seccions socialistas…

E la curiositat es la region Normandia, qu’èran talament pichona que lo regropament i sembla natural ; alara perqué o pas far sul pic, sense esperar una lei, o una demanda o exigéncia parisenca ? Perqué las regions o los departaments se podrián pas regropar sense l’intervencion parisenca, intervencion qu’es una catastròfa costumièra e parisenca dins la «gestion en province».

Sembla que jamai París non serà capable d’arrestar aquel merdièr centralista, quitament dins l’organizacion territoriala de las «provinces».

La decentralizacion explicat en un portada

Una revista partesana del Parti Socialiste francés explica plan que la democracia es pas la decentralizacion. Se la populacion demanda de participar, tal que lo títol o explica, es que justament la decentralizacion es pas estada faita per la democracia. Perqué far alara ?

La decentralizacion es estada faita :

1 / per ajudar l’Estat a una melhora gestion … E es vertat que vesèm al nivèl investiment que l’Estat a jamai sabut far en region, levat per la capitala, la decentralizacion a sabut melhor far que l’Estat, e pertot, en egalitat.

2 / Los socialistas franceses son contents de presentar la decentralizacion coma una prepausicion politica aplicada. Es vertat que devon aver oblidat la rason reala de la decentralizacion ; Gaston Defferre aviá problèmas a Marselha per desvolopar projectes, e donc per evitar que la prefectorala frenèsse los projectes, la decentralizacion èra jà establida per frenar lo sistèma bonapartista.

Mas aquò dit, aquò pròva pas qu’èra pas utila, la decentralizacion, mimai qu’es un element democratic e donc adobat per desvolopar una democracia en region, províncias deventralizadas. Perqué ?

Perqué lo sistèma electoral causit es estat aquel qu’agrada al jacobinisme francés, aquel que Bonaparte a gausat imposar, lo militarisme politic es lo Chef qu’a sempre rason quan es elegit pels pars o quora lo Chef a près lo poder gràcia a la partidocracia. Es lo sistèma comunal francés, aplicat a la region ; un exemple clar, lo CES, Conselh Economic e Social, es designat pels elegits majoritaris del Conselh Regional ; lo CES es supausat contra-rotlat lo Conselh Regional ; es una granda fotesa. De mai, lo sistèma electoral imposa una representativitat qu’es resumida a las causidas de la partidocracia francesa en Occitània.

Es evident donc que lo «désir de participation» titolada aital, es lo rebat d’una revista ges independenta, e qu’a una vision administrativa, foncionariala de la decentralizacion ; es normal vist que lo prètz de la revista es pas de la capacitat de totes los ciutadans, dels foncionaris de la decentralizacion benlèu, o simplament una revista crompada pels Conselhs Regionals de la color politica del Think Tank socialista francés.

Benlèu que cal remembrar que la mapa (document junt) es encara una realitat republicana francesa.

caldrà explicar encara e encara la diferéncia entre DECENTRALIZACION e AUTONOMIA : DE privatiu del centre, donc ; privar del centre dels foncionaris (es jamai estat fait, la reforma de la prefectorala es jamai estada faita) ; AUTO es se-meteis, NOM es la persona politica (dinc lo cas), la persona en nom personal es se prendre en carga.

La decentralizacion demanda pas a las populacions d’èstre majora e de se prendre en carga ; demanda de melhor gerir l’argent de l’Estat ; l’Estat dins lo sistèma de la decentralizacion s’es rendut obligatòri per jacobinisme ; alara es aquò que còsta, vist que l’Estat sap quitament pas regular e verificar los actes politics locals.

Mas la causa es pas simplament un problèma francés ; recentament l’Union Europèa, la comission, a demandat un rapòrt sus la corrupcion en Euròpa, e coma per astrada politica o administrativa polida, an raportejat tot dels Estats de l’Union Europèa, tot levat en gaitar dedins lo sistèma del foncionariat de l’Union Europèa ; devon èstre sants segurament ?

O explica una associacion europèa de vigilença de las accions europèas dins un programa de France Culture anuèch dissabte. Lo programa se sona «Affaires étrangères», coma se l’Union Europèa èra dels afars estrangièrs als Franceses … E quí paga l’Union Europèa e quí supòrta las règlas d’un Barroso, un qu’a menat a la falhida lo Portugal. Quí paga los foncionaris de l’Union Europèa ? Aqueles que son pas capables de se gaitar lo monilh… mas que fan mòstra d’una granda arrogança per imposar las règlas d’amontnaut, coma l’Estat jacobin francés o a sabut far.

-°-

E contrariament a çò que pensa lo coorporatisme jornalistic engimbrat per la правда parisenca, Le Monde, la decentralizacion es un regionalisme, e donc un problèma, tre la debuta. Car lo problèma l’an pas fabricat los Bretons, mas los Parisencs, o plega-esquina elegits en províncias, totes qu’an páur de las populacions en region. Imaginatz se demandiam l’independéncia !

Puèi, caldrà explicar als Parisencs, e als jornalistas en general ; es pas perqué sèm dins un Estat jacobin centralista e que confond unitat e uniformitat, e qu’a un sol cap per governar, que cada region sembla a l’autra, e donc que los supausat “régionalisme” breton es lo meteis biais de foncionar dins lo “régionalisme” fabricat endacòm mai. Totes an çaquelà una caracteristica parisenca, son pas democraticas ; es ontologic a la volontat politica del mèstre jacobin.

Interdire un referèndum es un projecte politic socialista e pòst-franquista.

Los partits socialistas (obrièr) espanhòl e lo catalan (donc los amics d’en Paco Boya un grand amic del POC en Aran) vòtan contra un referèndum en Catalonha ; trapatz aquò normal ?  Que se votèsse contra un referèndum en Catalonha, contra l’expression democratica, contra una votacion referendària ? ...trapatz aquò normal ?  Los socialistas europèus son encara democratas ? Lo PSOE e lo PSC fan encara partits del PS Europèu ? Çaquelà uèi son clarament associats ambe lo PP e l’UPyD.

Quin es pas democrata en Espanha ? Qui dèu saber que los socialistas dich espanhòls son pas democratas ?

E aqueste vrespe aprenèm un quicòm de mai, las inversions, ajudas infra-estructuralas europèas, son desviradas per Madrid (accòrd PSOE-PP), contra los Bascos e los Catalans, la meteis temps los espanhòls venon explicar a Barcelona que cal damorar dins l’esclavitud ‘democratic espanhòl’.

Es un confidencial….

Encara un còp, caldrà una guèrra per reagir al nivèl politic europèu d’aqueste costat dels Pirinèus ? Que fan los elegits UMP e PSf per criticar los elegits espanhòls del PP e del PSOE ? La rason ? Son suls meteisses bancs al Parlament Europèu. [cal remarcar que lo CDC e l’UMP an signat un accòrd electoral, ièr, per Catalonha del nòrd, dobla lengatge de la CDC ? O error catalana del nòrd ?]

Dins aquel contèxte, las omertàs informativas son unas causas que semblan un biais de preparar un chòc politic per las populacions d’Occitània [estonament del tipe, mas los Catalans son espanhòls!], populacions d’Occitània manipuladas pel nacional-expansionisme e las ignoranças francesas qu’auràn segur d’aprendre un jorn que las causas anavan pas entre Catalans/Bascos e Espanhòls (coma en 1939 çaquelà, e qu’en 1939 es plan la CGT qu’a amagat de far saber las diferéncias politicas ligadas a las populacions dels republicans qu’arribavan de la guèrra contra Franco), mai auràn de saber mai que cal aver agut de saber dempuèi quaranta annadas sul tèma.

L’omertà a capitat de fabricar non compreneson en 1939/1945, es que lo sistèma francés dich republican es programat per non pas respectar tot tipe de democracia coma lo sistèma espanhòl, que fosquèsse franquista o etiquetat de transicion “democratica” ?

Trista Espanha, es pus la movída, es lo retorn al franquisme ; UPyD son los Falangistas qu’acompánhan lo PSC (delegacion regionalista e partesana del PSOE en Catalonha), PSOE (Partit Socialista Europèu), e lo PP (Partit Popular Europèu) per votar contra la democracia, contra una legala consultacion.