Patrimòni UNESCO de Tolosa

Francis Grass s'aucupa del mètro, e sembla o far plan per l'estiu 2017, per agrandir la linha A, s'aucupa tanben de la « Coordination des politiques Culturelles et du mécénat » a la comuna de Tolosa. Aparentament an pas trobat un mecenat per pagar la traduccion en occitan....

I a una carga de mission per la lenga occitana qu'es pas pron aucupada dins los burèus tolzans ; o benlèu que daissar a la tecnocracia jacobina l'illustracion de las òbras pel dorsier UNESCO es pas una bona causa politica ; la tecnocracia tolzana sembla aver oblidat que l'UNESCO s'aucupa tanben de las lengas mesprezadas, çò qu'es lo cas de l'occitan a Tolosa.

Bon alavètz d'unes me diràn : lo patrimòni immaterial interessa pas la tecnocracia ni lo politic jacobin (levat per las entourloupettes constitucionalas 75-1 sul patrimòni), car es justament immaterial, la lenga occitana ; levat pendent las eleccions çaquelà ! Mas per las inauguracions las pèiras son essencialas.

Justament a prepaus de patrimòni e de pèiras ....

(Fau sempre gaitat a la talvèra çò que se debana, a Tolosa o pertot en Occitània)

Pertot en vila la comuna capitoliària trèu las pinturas, aquí es lo ròtle de l'administracion francesa.... mas sembla que res s'i debana. 

Demai podèm escriure que quora l'administracion francesa decidís de bastir una paret sus l'istorica, la version es mai folclorica, garonenca, coma dins los borgs rurals de l'entorn ; un nissard que coneissi plan, que piuleta de plan, me diriá « mur de paysanass ». Es causa occitana mas brica de la dimension capitoliària de Tolosa (capitala dels Visigòts per los qu'an oblidat).

Aquela mapa es una adaptacion francesa, que se carga d'oblidar Tolosa Capitala Visigotica dins l'afar.

Fau sempre far un pauc d'istòria per aqueles universitaris de Tolosa Capitòli que fan de business ambe lo monde mas que l'istòria de la capitala visigotica tolzana s'en trúfan, de plan ; la pròva :

Aquel pòrta maissanta es davant un grand restaurant gastronomic tolzan, es plan coneguda donc ; nòti al mens 4 problèmas pel respecte del patrimòni a Tolosa : 1 / la manièra que la pòrta es bastida, se parla de respecte ? dobti, 2 / la grasilha es puslèu folclòrica modèl parisenc del sègle passat, 3 / las pinturas dels estudiants fan plaser de veire, aital l'istòria en Occitània es pas respectada car es pas coneguda (la fauta a quí ?!?!), 4/ l'endreit es un parcatge per ajudar las automoblies dels foncionaris d'aumentar la pollucion en vila per tot desplaçament anar e tornar (l'universitat es a 200 mèstres d'una estacion de mètro).

Mas senon la pòrta aquela, desboca que un pichonet pargue que podèm fintar l'entrada e la sortida, perspectiva que qualifica tanben las visions patrimonialas que se farga a Tolosa !

Lo business de Tolosa Capitòli ajuda pas a respectar lo patrimòni, sèm ni a Oxford, ni a Cambridge !

Lo pargue sense la pensada jacobina sus l'Istòria de Tolosa; ne podèm tanben sortir polidas fòtos modèl ofici de Torisme tolzan.

Urbanisme novèl : que fan ? Subre aquela paret que Tolosa sap pas respectar dempuèi mai de 50 ans .... que fan al XXIen sègle ?

Se tròba de tot a Tolosa, quitament la vièlha paret del borg ; los Visigòts ne son contents, segurament ; la version patrimoniala de Tolosa pròva que l'istòria de Tolosa fauta d'ensenhar a Tolosa, dins los collègis, als licèus e dins totas las universitats tolzanas.

Quand ai visitat lo Parlament Europèu, lo guida ongarés èra tròp content de veire qu'un occitan sabiá qui aviá autorizat la creacion d'Ongria, ieu, mas quora èra a EURAMUS (UN AN A TOLOSA) digun li a parlat d'aquò ! L'ignorança de Tolosa es cultivada a Tolosa, pels elegits primièrs, en mesprezar la lenga occitana, pas simplament per ne far una aisina de clientelisme electoral.

Es benlèu urgent que dins lo dorsier UNESCO de Tolosa, l'UNESCO demandèsse : 

1. ont es la lenga occitana de Tolosa, (farà segur trabalhar la cargada de mission que l'administracion tolzana desvaloriza)
2. ont es l'ensenhament de l'istòria de la vila de Tolosa, de totes los periòdes, quitament quand èra capitala de l'impèri visigotic (ambe las polidas parets de la vila).

E que fan los ciutadans de Tolosa per participar al desvolopament del dorsier UNESCO ; ma participacion es aquel bilhet : es pichonet.... mas dona pistas!

I a de qué pensar per 2018, quand l'occitan serà a la punt de l'actualitat politica, nos l'an prometut ; mas una annada sonque ?

Occitània Tower serà la Grenfell Tower per Tolosa ?

Grenfell Tower arriba dins l'actualitat, e mantunes setmana abans la comuna presentava ambe fastes e pompes anglofòna l'Occitània tower [Ligam del darrièr bilhet sul tèma]. La polemica per nom anglés s'es transformada en nom francés per la torre, jamais en occitan. Mas l'idèa anglesa d'aver torre dins una urgbanitat dificila de transformar sense pèrdre las eleccions, contunha... e serà la populacion que pagarà ! L'exemple del liberalisme anglés nos arriba aital, pro rufe.

30 ans de liberalisme a London, consequéncia una torre e al mens 60 victimas ; es la consequéncia de la politica de la Teresa May e del liberalisme aplicata London.

Los politicians pastats de liberalisme nos vòlon far creire qu'amotlonar la populacion dins torres de comèrcis immobilièrs es la solucion a la densitat de las vilas.

Aital lo projecte Occitanie Tower nos arriba a Tolosa ; e vist l'emplaçament, podèm dire que serà un big merdièr quand serà en òbra, puèi bastida.

Lo liberalisme mata mai que los jihadistas a London ! L'afar es clar e contunha ...

Armènia, un problèma diplomatic d’auèi

Dins un programa especial en francés, RCF, ràdio catolica de Lyon, prepausa un programa especial, o podètz escotar en linha. Es en lenga francesa.

Es vertat que lo genocidi armenian, lo primièr del XXen sègle (*), es un grand questionament sus lo ròtle de la comunautat internacionala per far pression sus un Estat que respecta pas los pòbles forans e que respecta pas tanpauc sas populacions, los pòbles dedins, ni mai se trapa ajudar los democratas en Síria. Lo genocidi turc en Armènia occidentala son 1,5 milions de mòrts e damora pus que 50.000 armenians en Turquia, e s’amagan ! Donc la situacion de dignitat per totes los ciutadans de Turquia es pas brilhenta, malgrat tota la propaganda musulmana sul tèma, e l’etiqueta politica de République laïque, etiqueta que coneissèm plan en França per èstre una manièra d’amagar l’etnisme d’expansion, un regionalisme especialament destructor de la diversitat umana.

*

Donc per la diplomacia mondiala, la nacion armeniana pausa un gròs problèma, son pas terroristas, son integrats dins totas las estructuras etaticas europèas, fan pas manifestacions religiosas o lingüisticas dins los luòcs publics, an escòlas que son pas escòlas de fabricacion d’extremistas, vívon en patz, pertot ont son, per exemple en Occitània ( tròp discreta ! ), entre Borg-lès-Valenci e Marselha, o fòra en país de Lyon o Dalfinat.

Armènia sancièra, orientala e occidentala, pausa una question sus de qué cal far de Turquia en defòra de l’emplegar a l’OTAN ? Es que l’OTAN a pas vergonha d’aver Turquia coma basa militara en Mar Miègterranèa ? Aquò sembla que òc, car Barak O’Bama que sembla donar una imatge de preire de la democracia pels pòbles, sul tèma aquel se cala, e refusa de far pression sus Turquia.

Dins lo meteis camps, Barak O’Bama refusa de far pression sus Israël, per dignitat dels pòbles dedins l’Estat d’Israël, e Israël se trapa dins lo mesme camp, per la semantica, que Turquia contra Armènia (sancièra).

Lo balhèti de l’ipocrisia diplomatica debuta aital ambe Turquia, Israël e EUAN, quora se parla d’Armènia.

Los democratas e darrièr venguts coma Estat independent, lo Parlament d’Ucraïna a fait la minuta de silenci per commemorar «lo genocidi dels Armenians».

Mas n’i a d’autres …. son sus la fòto aquí :

Putin qu’a coma politica la granda Rússia fabrica una teoria politica que sembla a la politica dels Joves-Turcs, sense chaples pel moment, e que se pausa sus una ideologia de la Glèisa ortodòxa. Mas que pensar de la repression contra los Tartars en Crimèa «liberada» per la «democracia russa» ortodòxa ?

François Hollande, o puslèu tot tipe de president republican francés, que dins l’Estat francés son incapables de votar una lei per als ditas «langues régionales», e qu’an participat a l’armament de Turquia o d’Israël, puèi dels musulmans d’Aràbia, que mantunes son pas democratas, es pas al nivèl que los Armenians pensan ; mas lo clientelisme sentís las flors que vesèm sul monuments tolzans (veire pus bais).

E los que son pas sus la fòtos son tanben grands democratas amagats ; al parlament de Belgica, la pression turca, frena perqué lo mot «genocidi» fosquèsse pas emplegat, e la pression turca se fabrica per la preséncia de turcs en Alemanha per non pas aver un resson politic mai fòrt en Alemanha, o Àustria o Confederacion Helvetica.

Sus problèma un pauc complicat, la diplomacia chinesa s’amaga.

I son çaquelà estats en Armènia orientala, Erevan, quasiment de totes los continents ; es la pròva que la diplomacia armeniana –de l’estat novament independent- es d’una granda fòrça.

E aiçò es degut majoritariament a la diapòra. Installada en Rússia, mai tanben en França, País de Lyon, Granòble e Occitània de la val de Ròse.

Los Armenians d’Occitània son integrats pertot, e a còps an daissat piadas grandas, mas pas en violéncias, brica. A còps son considerats coma una clientèla electorala, utila. Sempre en traça esperançadoira per la patz entre los pòbles, aquí a Tolosa :

Çò d’estranh es que l’occitanisme (vièlh de un sègle) a gaire parlat del problèma que pausa la volontat de patz del pòble armenian ; e normalament, deuriá pas èstre un problèma, portar un esperit de patz sus aquesta planèta, emplenada de violéncias d’Estat.

Es vertat que pausa tanben l’idèa de mantunes occitanistas d’aver un Estat per un pòble que parla sa lenga, e dins lo cas de Turquia d’anuèch, coma dins lo cas de França, aquela teoria dita etnista a portat a genocidi armenian en 1915, ambe una granda manipulacion turca dels Kurdes.

En diplomacia, los Armenians son exemplars. Los violents o sábon.

Le Dauphiné et patois

Va cáler explicar  a totes, la definicion del mot … mas primièr perqué es emplegat sovent dedins l’Estat francés per destrusir las lengas ; o cal plan dire, es mai aisit de matar una lenga en oblidar lo seu  nom, perqué sovent es un modèl per desligar l’identitat e la lenga ; aital los que se díson Lemosins, son mai complicat de convéncer d’abandonar lo dialecte occitan, lemosin que los autres que díson que párlan patois en Lemosin, Droma, Ardècha o Savòia. Imaginatz que lo francés fosquèsse abandonat per patois parisien. La patoisie seriá un Estat jacobin, perqué non ?

Es pas perqué lo Dalfinat es estat un restacament de princep que devèm ignorar de quina manièra l’Estat franchimand, las seunas acadèmias, los seus poders centralistas, a trabalhat las consciéncias identitàrias en cambiar lo nom de las lengas mesprezadas.

Non podrèm salvar las lengas de França sense l’abandon francés d’aquel mot.

Mai o mens, lo mot es encara dins los caps, perqué i a pas cap politica lingüistica per portar una valorizacion del nom de las lengas concernidas, aquí l’occitan, mas o podèm tanben atribuar al savosian, lenga tanben oblidada e abandonada ; tot aquò se debana en Ròse-Alps, dins una region que los Conselh Regional a votat una oficializacion de las lengas (occitan e savosian), gràcia a un elegit berbèr d’EELV.

Alara encara un còp, e pels militants folcloristas o jornalistas de tot escantilh que fan una mescla lingüistica de las grandas al modèl francés : Lenga, dialecte, parlar son los mots claus en sociolingüistica per descriure una diversitat lingüistica, e per èstre seriós sul tèma.

La definicion de patois es, patués en occitan, perqué aquí tanben los Occitans n’an fargat una valorizacion positiva, inversent los paradigmes lingüistics :

Lo mot es çaquelà positivat per las populacions, es una perversion nacionalista francesa, per oblidar los noms verdatièrs de las lengas mesprezadas. Aital los mèdias qu’emplegan aqueste mot son, volontariamnt o non, partesan de las destruccions lingüisticas orquestradas pel sistèma politic parisenc, e las seunas vision del dreit lingüistic (tot per l’anglés e lo francés, e res per las autras lengas).

Oblidat dels mèdias parisencs, FEST-NOZ e UNESCO

Ai recebut un comunicat partit de Bretanha, e transferat per París, una bona idèa parisenca es lo transferiment. Ai gaire recebut comunicat pensat en Picardia, Alsàcia o Provènça d’aquel grope politic, recebi tròp sovent e sonque comunicats de Paris. Donc l’excepcion es aquela e ne cal donc parlar un pauc, una rason.

Les élu-e-s Europe Ecologie les Verts au Conseil régional de Bretagne se félicitent de l’inscription du Fest-noz au patrimoine mondial de l'humanité par l’Unesco.
Cette inscription est le fruit d'un long travail des associations culturelles bretonnes que nous tenons à saluer.

S’il est encore nécessaire d’en faire la démonstration, cette reconnaissance internationale démontre que la Bretagne peut apporter au monde des éléments de sa culture particulière et riche de valeurs universelles. L’acte culturel du fest-noz en est la magnifique illustration : diversité de danses, techniques et corpus de chants et  musiques, et en même temps, unité des danseurs portés par l’émotion d’être ensemble. L'UNESCO affirme ainsi l'égale dignité de la culture bretonne vis à vis des autres cultures. Une belle reconnaissance pour une culture longtemps dénigrée.

Notre souhait est désormais que, rapidement et conformément aux engagements du Président de la République, la langue bretonne, dernière langue celtique continentale vivante et patrimoine immatériel inestimable, soit enfin reconnue comme langue de la République à coté du français et dispose de nouveaux droits qui lui permette de  s'épanouir. Il en va de même pour le Gallo.
Yannik Bigouin et Guy Hascoët pour le groupe Europe Ecologie Les Verts au conseil régional de Bretagne

Los elegits e elegidas d’Europe Ecologie les Verts al Conseil régional de Bretagne se felicitan de l’inscripcion del Fest-noz al patrimòni de l’umanitat per l’UNESCO.
Aquesta inscripcion es lo fruch d’un long trabalh de las associacions culturala bretonas qu’avem de saludar.

S’es encara necite de ne far la demonstracion, aquesta reconeissença internacionala demostra que Bretanha pòt portar al monde mantunes elements de la seuna cultura particulara e rica de valors universalas.  L’acte cultural del fest-noz n’es la magnifica illustacion ; diversitat de las dansas, tecnicas e còrpus dels cants e musicas, e al meteis temps, unitat dels dansaires portats per l’emocion d’èstre amassa. L'UNESCO confirma aital l’egala dignitat de la cultura bretona per rapòrt a las autras culturas. Una polida reconeissença per una cultura castigas dempuèi bel briu.

Nòstra volontat es d’ara enlà que, aviat e conformament als engatjaments del President de la republica, la lenga bretona, darrièra lenga celtica continentala viventa e patrimòni immterial, fosquèsse per fin reconeguda tala una lenga de la Republica  al costat del francés e dispausèsse de novèls dreits que li permetèsse de s’espavilar. Penam parier pel Gallò.

Yannik Bigouin e Guy Hascoët pel grope Europe Ecologie Les Verts al Conseil Régional de Bretagne

S’espèra un comunicat d’aqueste escantilh mai sovent en Occitània, e signat de totes los gropes ecologistas EELV de cada Conselh Regional, en Occitània : Peitiau-Charenta, Aquitània, Lemosin, Auvernhe, Dalfinat-Vivarés (per Ròse-Alps), PACA (per Provença, País Gavòt e País de Niça), Lengadòc-Rosselhon (pel Lengadòc-Bais e la partida provençala del Gard).

Podèm aital probar que l’informacion oblidada pels mèdias parisencs, es plan una volontat parisenca de manipular l’informacion. ièu m’agrada la mòrt d’un jazzman, mas çaquelà lo FEST-NOZ coma patrimòni mondial autrejat per l’UNESCO me sembla una novèla mai polida, e çaquelà oblidada… L’esquerrisme francés, nacionalista francés, preferís parlar del jazzman comunista que tota autra novèla ligada al patrimòni de l’Estat centralista francés.

-°-

Ligam per mostrar de quina manièra l’Estat francés nos pòrta a las estupiditats nuclearas de granda dimension creativa :