Africa : las mapas lingüisticas amb consequéncias politicas francesas

Dins l’Estat francés fabricar de las mapas lingüisticas es una question renduda politica pel sistèma, perqué ? Perqué l’ignorança es l’excepcion francesa, cal daissar los pòbles de l’ignorança de las loras pròprias lengas per frenar la transmissions dels sabers (per exemple qu’èra ambe l’institucions mai democratic abans l’arribada dels Francs o abans l’imposicion republicana, en Occitània e quasiment pertot – o per imposar un mercat dels amics del poder central, del Rei o del President d’origina Neuilly/Seine) ; prepausar mapas lingüisticas es admetre qu’i a agut assimilacions de populacions que son pas francesas [la question de reparacion istorica es alara sobre la taula], car al meteis temps –e zo díson pas bric- es question d’etnisme lingüistic francés que s’amaga darrièr la lenga del rei en Villers-Cotterêt o darrièr las instruccions politicas de 1792 o darrièr las instruccion publica dels «gentes» usards de «servici public», autocertificat per la republica (lo supausat ‘poder al pòble’) per donar la «a gratís» l’ensenhament dels sabers «universlas» franceses ; los autres es una estupiditat de pensar que pòdon èstre universal ; sobre aquestas basas del ‘bon sens’ republican cal imposar lo francés pertot, per portar la sapiença e lo «gènius francés» pertot :«Vive la Francophonie» a Lemòtges o endacòm mai coma en Còsta-d’Ivòri.

Aital per exportar la francofonia, i a un sistèma pron emplegat per desvolopar los ensenhaments, es lo sistèma de punt obtengut per aver ensenhar sul planèta la «santa lenga republicana» ; lo professor de francés anirà sul calvari parisenc, o dins los Estats d’infuéncia francophonique, per poder tornar al país seu lo mai aviat possible, car las plaças son caras ; car i a pas sonque la literatura ambe la francofonia, i a tanben un sistèma administratiu que destrusís la diversitat lingüistica, car pels professors de francés sul planèta es pas question de saber la lenga locala abans d’i anar, devon practicar l’immersion lingüistica pels escolans, sistèma d’ensenhament qu’es fòrabandit a l’interior de l’Éducation nationale per l’ensenhament de las lengas dichas regionalas. L’immersion lingüistica es bon pel francés colonialista, pels futurs mercats de las exportacions francesas, mas pas bric per las nacions que «volèm assimilar» per lor ben (plan segur), aplicar l’etnisme d’expansion parisenca, la république française.

Donc quora se publica una mapa lingüistica dins un grand jornal de referéncia pel foncionaritat francés, legit per tota sa diplomacia, es un eveniment politic. La mapa presenta las zònas lingüisticas coma s’èran seguras, coma s’i aviá zòna clara, e pas zòna de particion, o d’escambis ; o quitament se las populacions non podián parlar tres o quatre lengas al meteis temps, a diferents moment de las loras vidas. La mapa lingüistica presentada es foncion d’una ideologia e benlèu tanben l’ideologia de la mapa es sortida de las enquèstas, enquèstas que fautávan de dubertura d’esperit al nivèl de las practicas lingüisticas, o simplament enquèstas orientada per aver la resulta qu’es desirada pel sistèma politic francés.

La guèrra entretenguda per saber se Niça parla un dialecte italian o occitan, o al meteis nivèl se Baiona parla basco o occitan de Gasconha, o se Bordèu èra de parlar occitan o peitavin ; es pensar que, sense regulacion, ambe lengas de meteissa dignitat politica, las populacions son pas capablas de las saber, se son adobadas sense lo poder francés, jamai en preséncia del poder francés, adobadas per la transmission intergeneracionala, se l’Éducation Nationale del Jules Ferry i bota pas lo seu gran de sal, una sal politica e expansionista plan segur, plan segur.

La Còsta-d’Ivòri es estada lo terrenh de «jòc» dels darrièrs eveniments de la françafrica ; quí zo podrà negar (mantunes libres l’explícan per aquestas passas, e aiçò malgrat los discorses de Nicolas Sarkozy). Pel moment, e ambe lo filtratge de l’informacion qu’es aquí (per mediocritat dels mèdias locals en Occitània, e l’impossibilitat ara de finançar enquèstas jornalisticas), o la manipulacion pels camps de dos costats en Africa quitament, podèm pas realament dire çò que s’es debanat alai. Mas la mapa lingüistica ajuda a pensar que s’i es passat quicòm en ligason ambe las presas de pausicions politicas francesas contra los poders en plaça ; e donc, que lo fenomèn de patz actuala durarà pas. Totas las rasons per explicar l’intervncion francesa del govèrn UMP, e alara la resisténcia a l’imperialisme francés, son bonas, quitament las lingüisticas, un extremisme.

Se cal recordar que lo concepte d’«ivoirité» es una invencion que sembla aver botat lo fuòc al sistèma ; imaginatz aquò sense besonh de cambiar de regimes politics, imaginatz aquò en 1787 quora tot l’Estat reial dels Francs parlava pas la lenga del rei, la lenga que tres annadas pus tard serà la lenga de la lei, lei que seriá estada faita per poder èstre coneguda de totes (las femnas avián dreit  la Guillotine, coma l’occitan Olympe de Gouges). Imaginatz la Glèisa catolica que s’encaborís de parlar latin dins los sermons, la lenga imposada pel libre de referéncia, contra las lengas localas fòrabandidas (en 1229 per la lenga del ‘bons cristians’ que criticava lo biais de transmetre las letras del libre dich sant).

E al meteis temps la situacion es pas similara, per Còsta-d’Ivòri, perqué las lengas en Africa son respectadas, mas dins qual nivèl d’assimilacion per imposar lo modèl francés son en Còsta-d’Ivòri ? Se pausa lo problèma de l’abséncia de politica lingüistica dins d’Estat que las riquèssas son panada per las oligarquias localas. La question africana se pausa del perqué lo francés lor servís de modèl per ensenhar dins las escòlas ailà ; se en Argèria faguèron la guèrra contra lo centralisme francés, aprèp 1962, es plan lo modèl centralista francés e arab qu’es estat imposat contra la lenga istorica e locala lo berbèr o amazigh. La lenga francesa a mantunas consequéncias en Africa, es tanben un poison que destrusís la diversitat lingüistica, coma l’anglés çaquelà mas ambe mens d’arrogança o de sapiença arroganta, e mens de rebat politic (encara qué). I a encara regentas qu’an fugit de la Còsta-d’Ivòri e que arribadas en Occitània –nosautres collaborèm tanben al sistèma francés, dedins coma defòra !-, e quora li explica lo problèma lingüistic en Còsta-d’ivòria respondiá : «e bè se parla francés ailà», coma s’èra natural ! La femna èra agenesa e gaire informat de l’occitan dins l oseu departament ; la practica lingüistica francesa de la tèrra cremada a consequéncia tanben dins lo sistèma de pensada del pòst-colonialisme francés e dins la faiçon que los professors van ensenhar lo francés sul planèta.

Donc la publicacion d’una mapa lingüistica dins un jornal bonapartista coma Le Monde, es un eveniment.

Malgrat tot, ai pas cap mejan de verificar la publicacion e sobre quina basa s’es faita la mapa ; los lingüistas son tanben gents de fabricacion de frontièras, de còps ont n’i a pas. La nocion de «frontières naturelles» es pas sonque una idèa de rius o montanhas per protegir lo reialme, es tanben una certana vision del particion de l’empèri de Karl Magnus qu’es considerat coma francés (Charlemagne- alara qu’es de Ais-La-Capèla en Germaniá, lo segond tròç de l’empèri de Karl Magnus). la manipulacion francesa es estada dinca explicar que lo Karl Magnus a imposat un tipe d’escòlas per fabricar una elita alfabetizada coma la IIIena republica zo faguèt «ambe generositat» (podèm pantaissar sobre la generositat de als ierarquia de l’armada francesa qu’aviá fins a-n aquel moment sordats que parlávan pas la lenga de l’elita ambe la sang blava, imperiala e puèi republicana.). Se Karl Magnus a vist la necessitat d’alfabitizar en latin, perqué en Occitània aiçò seriá pas tanben necessari, e dins totes los Estats pòstcolonials africans per las lengas localas ?

Mas virèm-nos sobre la manipulacion de las mapas per agradar a la pensada francesa, sobretot las mapas lingüisticas ; istoricament, la fabricacion de las mapas lingüisticas es estada delegada a un certan folclorisme, perqué ? Perqué lo francés oficial tal que se parla ara, existava pas ; alara una mapa lingüistica imposava de saber destriar quin tipe de francés caliá descriure, puèi tanben destriar lengas que son pas al modèl francés del rei, brica (breton, alsacian-alemand, neerlandés-flamand, lorrain-luxemborgés, francoprovençal-savisian, occitan, còrse, basco, catalan, per viure sonque los blancs del continent europèu).

Alara s’inventèt la nocion de nacionalitat (que mescla la ciutadanetat e la nacionalitat) sul modèl de l’«ivoirité» (plan segur qe l’apliquèt pas a totes en Argèria per exemple)… Tè i tornèm. La publicacion de la mapa es justament per explicar que lo modèl de l’ivoirité de l’ancian poder, aquel que los Franceses an fait fugir (paradòxa o simplament per interès partesan e economic), èra pas la realitat, una manipulacion ; mas quí a interès a la manipulacion ? Quí pòt dobtar d’aiçò sobre las «frontières naturelles» fabricadas pels colonialismes europèus en Africa, donc tanben en Còsta-d’Ivòri ? Quí ? Quí pòt dobtar que son pas bonas per las nacions divididas per un geografe europèu en man del colonialisme europèu ? Quí ?

La publicacion d’aquesta mapa es alara un eveniment politic ; quí saurà destriar lo fait e ne tirar consequéncias, sovent grèvas. La preséncia de fRANÇA en Africa es autanplan dangierós que fRANÇA en Occitània, nosautres zo podèm saber ambe mai de 800 annadas de colonialisme, Robert Lafont zo diguèt, qualifiquèt d’interior, mas lo colonialisme francés que fosquèsse d’oltra-mar o continental europèu, es un colonialisme extérieur sempre ! Occitània es dedins lo sistèma administratiu francés (juridic de la ciutadanetat), mas frena pas de dire qu’es una expression nacionala europèa qu’a pas una institucion politica per la representar de faiçon politica en fRANÇA o dins l’Union Europèa.

La mapa de Còsta-dIvòri es alara tanben un eveniment en Occitània ; s’espèra dins Le Monde una publicacion de las mapas lingüisticas de l’Estat continental francés, ambe la pauretat de las donadas plan segur. Pauretat de las donadas entretenguda.

_°_

Urbanisme e lenga occitana, a Bordèu tanben ?

E darrièr l'urbanisme, i a tanben una civilizacion afichada clarament, una pensada originala dins lo grand Bordèu ... abans 1450, mapa presenta al musèu de Blancahòrt, o libre en totas las bonas bibliotècas, signat Christian Bonnemaison, ancian conselhièr pedagogic d'occitan en Gironda ; pensar un urbanisme se fabrica sense una lenga ? Non, es evident, e cal pas confondre lenga e lengatge... Bordèu es occitana ambe una especificitat gascona clara. La visibilitat de la lenga es jà la debuta de la recuperacion : i a un occitan que se pòt entendre al tram ? Sobre los panèus de la ciutat ducala, dins las entradas dels establiments publics de la vila ? Dins lo musèu d'Aquitània ? Coma es emplegada l'enquèsta lingüistica publicada en 2010 pel Conselh Regional ?

Lo grand Tolosa a editat un libre sul meteis tèma, e sembla que l’occitan i a clarament oblidat ; ai pas crompat lo document, mas sembla èstre un succès de venda e segurament un succès comercial per La Dépêche du Midi.

L’urbanisme es d’actualitat dins totas las capitalas d’Occitània, aprèp una debuta de sègle d’arribada de populacion frnacesa en granda quantitat.

la preséncia de la lenga es pas un fren a la modernitat de l’urbanisme, nimai un fren perqué son Franceses que son arribats, çò cal pas mesclar tot, tradicion e modernitat ; la lenga pòt tot exprimir, e quitament arcuelhir los novèls venguts del nòrd ; son pas forçadament aqueles que demándan l’accent parisenc dins lo francés dins lo mètro ! edr….

Vincent Feltesse est lo president del grand Bordèu, benlèu que podriá debutar un trabalh lingüistic ambe totas las grandas aglomeracions d’Occitània sul tèma lingüistic e urbanisme, soi segur que las resorgas i son en Occitània per aver una pensada autonòma.

-°-

 

Se destinaràn 1,6 milions d’èuros per desvolopar la lenga basca, euscara, en Iparralde, Euskadi del nòrd (dins l’Estat francés) En total, seràn subvencionada 62 projecte.

Al Senat Espanhòl, uèi avèm un occitan !

Per astre FaceBook fonciona plan !

Aprenèm aital que Paco Boya [lo redactor espanhòl non parla de Francesc Boya (coma el li sembla agradar …)] es l’elegit aranés que serà al Senat espanhòl. Lo redactor espanhòl explica que defendrà l’aranés ; çò qu’es una bona causa, una granda causa politica que caldrà valorizar dins las negociacions ambe los ecologistas e los socialistas per far pujar tanben al Sénat nòstre una lei per l’occitan...

Segur que serà tanben un biais de defendre l’occitan !

Lo jòc de las aliganças, Unitat d’Aran ambe lo PSC-PSOE, a fabricat aquela possibilitat politica ; puèi la resulta basada sobre la proporcionala, resulta de la sortida del franquisme e que serà benlèu plaçat en discutida ambe l’arribada de l’ultramajoritat PP a Madrid. Ambe lo segond element, podèm dire que n’aurèm jamai a l’Estat francés, e al Sénat de representants occitanistas, e segur jamai d’aranistas.

Mas es evident coma l’ai poscut explicar dins lo bilhet següent, val pas un parlament occitan productiu per la democracia qu’avèm mestièr.

Paco Boya es estat lo promotor de l’Acadèmia de la Lenga Occitana, qu’avèm gaire vist foncionar, alara serà urós de veire que l’Acadèmia Occitana fonciona de faiçon independenta e liura, e qu’es grandament publica dempuèi tres jorns.

E soi segur que lo senador espanhòl Paco Boya serà present a la manifestacion epr l’occitan lo 31 de març de 2012.

La novèla imposicion francesa : lo patois parisenc, welcome french stupidities !…

Se la lei 101 del Quebèc èra imposada a l’Estat francés, lo nacionalisme francés nos podriá pus imposar l’anglés, enfin benlèu, car pel moment la lei Toubon es estada emplegada ambe l’article 2 de la ConstituTion – la lora constitucion- sonque contra lo breton [Diwan] e l’occitan [Ajuda a la premsa en lenga occitana], o quitament per MChristian Laurrissergues per imposar un discors en francés a la recepcion d’un grope catalan a Bordèu ; avètz segurament d’autres exemples de l’ipocrisia lingüistica !

Ai quitament entendut e vist escrich que lo nacionalisme francés, o son expression tipe Gala, Figaro Madame o Ici-Paris, TF1 o M6, Paris Match o lo JDD, nos voliá anglicizar lo mètro tolzan, o quitament trapa que l’accent en francés es pas pron parisenc ! I son çaquelà un pauc arribats, vist que sense cap consultacion dels elegits [per imposar lo francés i a pas mestièr de votacions dels elegits tolzans, i a pas mestièr d’avejaire sul tèma a la populassa d’en bais], l’administracion i difusa de musica en anglés, e d’anóncias en anglés per las manifestacion de Tolosa, e JAMAI una cançoneta occitana ! Mas aquela actitud d’imposicion d el’anglés es pas de nacionalisme, pas brica vos diràn … es sonque l’expression de las French Estupidities (?), un novèl nacionalisme lingüistic ; per RadioMee dèu benlèu èstre complicat de plaçar una bandièra qu’indica la lenga causida per l’Internauta ? Zo fan plan al Canadà o en Alemanha !

Lo netejament lingüistic francés es programat dempuèi Villiers-Cotterêt, la referéncia que prendrà un jorn un primièr ministre socialista a la fin del sègle XXen !

Mas uèi e dempuèi mai de 40 annadas, la pensada parisenca es dins lo meteis esquèma de pensada per la lenga : cal prendre la lenga de la moneda (qu’es de còps al poder) e èstre plasent a la casta que parla un còp la lenga del rei, un autre còp –e ara- la lenga de la finança… Avèm pas acabat de veire lo gal virar en foncion del vent lingüistic que los Occitans se vòlon pas prendre en carg a[etimologicament autonomia], e donc aver lor pròpri parlament per aver las loras pròprias leis, e donc una cadièra a Brussèllas que fosquèsse pas sonque un lòbi de mai, quitament un lòbi coorperatiu entre regions occitanas.

E alara vesi plan una responsa per la dignitat occitana :

Puèi caldrà explicar als Franceses, los que son de lenga del rei Francs, aquel de Villiers-Cotterêts, e que vívon en Occitània, lo pòble occitan a jamai agut lo modèl francés de netejament lingüistic ; es de dire una volontat d’autonomia es pas una semblança de dictatura sul modèl franc, per la lenga coma per la casta al poder. Podèl listar los territòris occitans qu’an agut Parlament pròpri, l’occitan (devath) diversas semanticas, an pas jamai imposat una lenga unica, jamai coma l’article 2 en 1992 pel Parlament francés d’expression nacionalista (majoritat socialista e gaullista), jamai coma la lei Toubon, e quitament jamai coma la lei 101 del Quebèc.

Alara quora fasèm de resisténcia contra las estupiditats franchimandas ?

Publicar Mapas es pron complicat

Lo meteis editor breton pensa a la lenga bretona en Bretanha, mas pas a la lenga occitana en Peitiau-Charanta. La Charanta lemosina amerita pas d’èstre ortografiada correctament en occitan, al moment que se publica panèus en occitan a l’entrada de las vilas a l’Èst d’Angolesma…

Del meteis biais, se dèu poder ortografia Lemosin e Aquitània e Bretanha en breton ?

Aquel oblit es una marca politica, o benlèu complicacions d’imprimariás, es benlèu domatge.

Una remarca sul mercat de Nadal a Tolosa

Senon l’animacion es sempre una animacion comerciala franchimanda sense cap de dobte cambiarà un jorn o l’autre per èstre un mercat que s’i farà mai qu’una remarca !… Lo berret sufís pas per dire que las esgoladas son d’originas localas.

Lo Taulièr d’Occitania prepausa produccions biologicas de qualitat e d’una zòna de produccion occitana, levat las begudas fredas que son alemandas, car biologicas.

Cal remarcar que dins lo trabalh en seguida per aver productors que párlan la lenga e que fan un esfòrç d’emplec de la lenga, avèm lo SISQA a la fin de la setmana venenta. Un esfòrç particular serà fait, e una valorizacion-animacion serà bailada pel Conselh Regional als productors independents que fan lo trabalh lingüistic de valorizacion de la lenga occitana. La comuna de Tolosa que fabrica subre aquel mercat del capitòli ? Cal acompanhar l’occitan per aver una politica vesedoira, cal donc l’integrar pertot !

L’estand aquel amerita una visita e mantunas felicitacions (es una iniciativa privada), e la comuna deuriá trabalhar un pauc l’environament d’aquel mercat, per èstre de Tolosa e ambe d’animacions musicalas e vocalas que sonèssen plan la vila ; volèm èstre quicòm de clar e que los torista n’emportèssen un bon sovenir, alara ; cal èstre ambe clarament una identitat occitana ; la lenga occitana me sembla autaplan importanta aquí que dions lo mètro per las animacions musicalas.

Nuclear/Enèrgia : una deduccion d’impòst belga interessanta…s’en va.

Una informacion sobre lo jornal Le soir m’a interessat per mantunas rasons : – 1 la mesura, e sa comparason ambe Occitània, – 2 las consequéncias economias d’una tala mesura, – 3 l’arribada d’una decision fedederala e donc del govèrn central  belga.

Legissèm : se tracha d’una fiscalitat especiala per l’economia de las enèrgias, una fiscalitat que deuriá cambiar per estauviar.

1 / Se tracha d’un emplec budgetari escepcional, donc una deduccion fiscala ; per donar un exemple de deduccion fiscala catastrofica e creatriça d’emplec en fRANÇA, podèm listar la creacion immobiliària de las leis Besson per exemple : es un sistèma d’endeutament defiscalizat ligat a la locacion, lo sistèma a fabricat apartament en defòra de la realitat del mercat e la consequéncia es estada una destruccion pauc a pauc de las tèrras agrisòlas al torn de Tolosa [una batesta se debana actualament a Sant Jòri sul tèma de la destruccion de tèrra de produccion bilogica e AMAP, 40 km al entorn donc ; es una decision d’Estat, que sembla fòrça als contracte establit en Espanha per bastir immobilièr sense fondament de potencialitat de pagament pels fogals (coma l’a explicat la revista Crisis). Mas la decision belga va dins lo bon sens de l’estauvi de l’enèrgia, causa que semblèm pas poder organizar al nivèl del govèrn central franchimand, vist que els preferíscan desvolopar la consomacion de l’electricitat nucleara e de l’EPR (costós en budgecte es pas de creire, en Finlàndia o Normandia). La politica de defiscalizacion per estauviar l’enèrgia, es pas una ajuda clara a la filiara nucleara per desgalhar l’enèrgia ! La mesura belga de fin de la mesura se justifica per rason d’estauvi budgetari (perqué pas), fan al meteis temps un programa d’arrest del nuclear ; lo govèrn belga per interim o recentament installat son logics, çaquelà.

2 / la mesura belga, coma l’indica l’article a creat 5000 emplec ; Belgica es la superficia de la mitat de Miègdia-Pirinèu, e en populacion es Occitània. Caldrà notar alara l’ipotèsi falorda que se la mesura de l’Estat èra estada presa, i aurà en Occitània 5.000 emplecs per estauviar l’enèrgia dels ostals e donc pels budgectes dels fogals occitans (per facilitat de pagar los impòsts autres per exemple). La creacion d’emplec del nuclear francés en Occitània es luènh d’èstre 5.000 emplecs ! Lo programa sarkozista e socialo-radical sul tèma es donc una mendida de mai per salvar una filiara que còsta de mai en mai, e que farà pujar lo prètz de l’electricitat naturalament ; de mai, se cal pensar a estauviar l’argent public, la mesura se podrà arrestar del jorn a l’endeman ; escrivi a prepaus d’aquela de l’estauvi d’enèrgia, mas pas la politica pel nuclear ! per rason de securitat, pel nuclear es impossible !

3 / Avèm aquí una mesura que se passeja dins los corredors de l’Estat federal belga, e jà es una polemica, dos jorns aprèp la confirmacion de l’’existéncia d’un govèrn federal. La fauta de vision sobre las consequéncias sul terrenh es granda ambe los govèrns dels Estats elonhats del terrenh ; podèm considerar que l’elonhament de l’Estat belga es mens important que l’Estat francés, car es per astre federal e es per aiçò qu’a poscut virar sense govèrn oficial dempuèi una annada e tres meses. Vos podètz imaginar dels Estats centralistas coma fRANÇA, lo decalatge entre lo poder central e las realitats del terrenh : Miègdia-Pirinèus es dos còps en superificia Belgica, Aquitània es parier, Lengadòc es quasi una Belgica, Provènça tanben… Lemosin e Auvernha son un autre Benelux ! E pareis que las regions francesas son consideradas tròp pichonas pel govèrn centralista francés, perqué ? Perqué el jutja que governar dempuèi París es mai rasonable que dempuèi Lemòtges pel Lemosin ! El, lo govèrn centralista, es jutge e partit, podèm aver un jutjament balançat sul tèma ? Lo podrèm aver ?

Quines son los falords en politica que tòca la populacion, senon los nucleocratas dels poders governamentals jacobins o centralista en Espanha o fRANÇA, aqueles que vòlon encara del nuclear ?

E caldrà tanben notar l’iniciativa qu’a agradat a La Tribune, jornal francés d’economia.

 

Vist sobre FaceBook, Aquel de Ségolène Royal, la mai ecologista dels socialistas !

L’Occitània blava aurà d’aver la sapiença del votar en 2012

Lor caldrà eliminar lo nacionalisme extrèma francés, Maurras es pas bon per Occitània, lo FN o las ligues provincialistas, puèi veire s’i aurà d’aquel centre de dreita o pas. Alara segur damorarà dos corrents fòrts, son dins L’Express d’aquela dimenjada :

L’Express amaga darrièr una coberta sobre lo candidat bearnés, François Bayrou, una fòto e una entrevista del presentable Alain Juppé, un autre elegit d’Occitània… Es aiçò de la causida del vòt de dreita qu’espèra los ciutadans occitans de dreita ?

Jà plaçar François Bayrou a dreita es un punt de vista politic, un engatjament – dins lm’article se veirà tanben una constatacion del moment, dels jornalistas. Perqué me sembla un pauc mai complicat. E perqué podèm pensar Alain Juppé e François Bayrou sonque ambe los paradigmes franceses, me sembla reductor ; Occitània pòrta un messatge politic qu’es als antipòts de Nabot Ier, e del gaullisme istoric tipe Dassault, Mayard, Debré.

Per l’autre, es amusent de veire la resulta de mantunes sondatges internet ; la popularitat de Nicolas Sarkozy es pas bona, alara es L’Alain Juppé, d’Occitània, Bordèu, que li pòrta la sopa bona a l’elector despistat. E L’Express ajuda per fa plan entendre que val melhor «èstre rasonable» … que de votar François Bayrou.

«Ai passat l’edat del plan de carrièra» que titola lo setmanièr de dreita francesa, en fasent parlar e mediatizar Alain Juppé, en acompanhar aquesta fòto pron institucionala, tipe Pompidor ; caldrà remarcar qu’es pas tipe Jacques Chaban-Delmas, aquel qu’a volgut èstre lo cap de la dreita dicha gaullista d’un còp èra, fàcia a Giscard d’Estaing (lo jovenòt e playboy academician franchimand). Legissèm l’entrevista, es un tèxte que parla de sa politica diplomatica, coma se el decidava tot ; i a pas un pauc d’astre sobre la via ? Per exemple, una basquesa mestreza pus gaire lo son subjecte diplomatic, sonque en pensar un pòste de ministre per tirar la coberta a ela e sa familha politica, veire la familha tot cort (cal far bolhir la marmita basca). O podèm recordar, quitament se l’Alain Juppé nos fa clarament oblidar la vièlha collaboratriça al nacionalisme diplomatic francés. Lo complèxe es sovent pas lo fòrt de las redaccions manipuladoiras parisencas, coma L’Express.

LExpress se vòl independent, mas dins la darrièra frasa del cap de la publicacion de l’entrevista, dona jà son punt de viste : «Alain Juppé es liura» de pensar coma l’agrada. Que sapiguèsse causir las bonas vias diplomatica zo podèm creire, luira, es aquí lo punt de viste politic de L’Express. Caldrà explicar a L’Express un pauc d’istoric, del CV d’Alain Juppé ; aprèp aver trobar un luòc d’eleccion al prèp de Jacques Chirac a París – ont èra aisit d’èstre elegit (un pauc a l’imatge de çò que vesèm dins l’accòrd EELV-PSF-PRG recent ! lol), es estat necita de poder remplaçar lo sampitèrne candidat gaulista Jacques Chaban-Delmas a Bordèu ; alara Alain Juppé es devengut gascon, per la causa del partit gaulista, cal pas creire una autra causa. La libertat d’Alain Juppé se podrà qualificar de pompièra pel partit pòst-gaulista.

Lo tractament de L’Express me sembla donar unas pòrtas sobre las questions d’una certana elita republicana de dreita a prepaus del ròtle d’Alain Juppé :

L’arrogança de la preséncia mediatica de l’elegit Nicolas Sarkozy, lo dimenge del ser, a debutada al Fouquet’s, puèi prèp de Malta dins un batèu de la familha Bolloré, croisière que serà pagada per mantunes servicis politics africans ultériorament.

Lo pòble es pas emocional, es vertat ; mas es una estupiditat de pensar que lo pòble es avugle ; e alara caldrà qu’Alain Juppé tornèsse legir Fichte qu’explica quina serà l’actitud del pòble alemand fàcia al militarisme del bonapartisme qu’arribava per fusionar las principautats, e crear la nacion alamenada sul modèl francés, es de dire sense la lenga alemanda, coma l’avèm vist fabricar en Occitània sense occitan, en fusionar los territòri pel bon plaser del jacobinisme ; lo sistèma politic jacobin es aquel que sap mandar candidat del poder central en provincia pre servar lo poder a la pensada unica bonapartista (qu’es mens militarista, encara que ne damora de lesca ambe lo ministèri de l’interior e la diplomacia ambe Alain Juppé).

Mas concretament sobre aquesta fòto : de qué podèm veire ? De qué li dís Nabot Ier ? E perqué sul pic las mans d’Alain Juppé son pujadas coma per retirar lo dreit a la question … De qué l’Alain Juppé vòl pas saber sul tèma ? «Je ne veux rien savoir» me sembla la frasa que manca a la fòto dins una bula que fauta.

Alain Juppé auriá pas de plan de carrièra ; es benlèu per explicar que el es pas lo candidat François Bayrou, mas se l’UMP l’i demanda d’èstre candidat en 2012, levarà pas los braçes coma per una frasa de Nabot Ier …

Pel moment sèm convençut que nabot ier es pas un bon president, l’avèm vist a l’òbra coma ministre e president ; non val res. E lo public occitan serà convençut de las paraulas apostolicas d’en Alain Juppé ? Veirèm.

L’occitan es pas una ‘langue régionale’, mercés !

Se parla sempre aital dins los mèdias provincialistas (TV, Ràdio, Jornal, webmèdias, etc.), es çaquelà aital que se pòdon reconéisser sosmetut a la pensada unica francesa, l’emplec de la semantica ‘langue régionale’ catalògua lo jornal en provincialista - s’es editat en regions occitanas, bonapartista e centralista -s’es editat fòra. E de còps, es una simpla question d’involontariat, mas una fauta de pensada sul tèma, de fauta de formacion al tèma (per exemple la produccion novèla del 13h de France 3 a Bordèu).

Claude Hagège parla de l’occitan, via unas questions sul basco.

Es aisit per un mèdia parisenc de tractar lo subjecte via una lenga d’un espaci politic redusit … rassegura. Al revèrs vist que l’occitan es pas una lenga regionala, aquò rassegura pas l’impialisme francés, alara lo sistèma francés a inventat lo separatisme per l’occitan, provençalisme, bearnesisme, etc.

O vau tornar escriure – del temps que la lenga èra parlada per totas las populacions en Occitània, per exemple dins las annadas entre las guèrras dels nacionalismes expansionistas europèus [14/18 e 39/45), mon grand-paire aguèt d’anar far l’armada, 2 annadas, a Draguinhan, el l’Agenés, lo païsan agenés ; d’aquel temps, a poscut, sense èstre antropològue o demagògue del provincialisme, verificar qu’èra «la mesma lenga» ; la mestrejava clarament la lenga, per escriure los Charivaris del vilatge ; alara, los separatistas que me vòlon far creire lo contrari uèi, me fan rire : es oblidar la visita de Frederic Mistral en Agen, per l’inauguracion de Gensemin ; lo discors es segurament encara disponible… e segurament d’un grand interès pedagogic per aqueles separatistas que nos vòlon separar la Provènça imperiala o germanica e la Provènça lengadociana actuala, lo Ròse es la frontièra virtuala dels provincialistas, o simplament pensar que Garona es una quasifrontièra d’Estat (aquò farà rire a La Passa d’Agen o a Lairac, o quitament a Laròca Timbau que se díson gascon e qu’a pas una lenga vertadierament gasconisanta). Es estranh coma los separatistas valorízan plan los grands rius occitans … un pauc coma la repression francesa quora aguèt de donar novèls noms al país e als departaments (Òlt, Òlt-e-Garona, Avairon, Eraut, Var, Gers, Nauta-Garona, Arièja, Tarn, Nauta-Vinhana, Dordonha, Aude, Edge, Edge-Nauta, Droma, Ardècha, Creusa, Corrèza, Charanta, Isèra, Tarn-e-Garona, Gironda).

Caldrà remarcar dins aquela intervencion vièlha l’emplec del mot ‘occitan’ per Claude Hagège, es modèrne. Aquò vòl pas dire qu’i fosquèssen pas diferéncias dins la lenga ! E aquò Claude Hagège o sap … hèra plan !

O tornarai escriure, la nocion de region e lo mesme biais que provincia del temps dels rei ; avèm pas cambiat de regime a-n aquel nivèl, malgrat totas las sangs daissadas pels Occitans «en l’aunor» de las santas frontièras dichas naturalas francesas, republicana e tot e tot – e per aver dreit a una inauguracion regulara d’un monuments dich als mòrts per fRANÇA, que regularament s’i plaçarà los noms dels joves que son mòrts per las santas estupiditats nacionalistas francesas.

L’occitan, practicat, dona una identitat a totas las populacions que la vòlon practicar, en dignitat. La practica de l’occitan dona pas una santetat politica tanpauc…

-°-

Los Pagalhós sortirà un DVD per Pasca o la trinitat !

Aprèp lo succès dels tres concèrts a Pau, dins un teatre de la vila, lo grope militant Los Pagalhós prepausarà un DVD de l’espectacle.

Los Pagalhós es un grope especial per la dinamica politica occitana ; es lo sol grope qu’a bastit las seunas intervencions d’enpont, sobre la canta polifonica occitana e la polifonia politica, un real plaser, sempre. Perqué ? Es talament simpla de si’i reconéisser…

Los Pagalhós sortirà un DVD per Pasca ; O podètz trobar en confirmacion sobre la vídeo de la webtelevision de l’aglomeracion de Pau. Picatz aquí.

S’espèra las autras produccions audiovualas suls concèrts aqueles…

Lo grope es militant ; lo grope se desplaçarà per sosténer las escòlas que s’i ensenha l’occitan, mas tanben lo grope es valorós per tot concèrt public que portarà un public per èstre mai sensible a la lenga occitana (una preséncia publica), entre Coni e lo Fòrt-Medòc, o entre Baiona e Niça, entre Guarat e Leucata, o entre Vielha e Anonai. Los Pagalhós es tanben prèste a prendre las maletas per un viatge, coma zo faguèron pel Quebèc, un còp èra.

Sul FB del grope, e òc es un grope modèrne !, podrètz trapar un vièlh article de Claude Hagège sobre lo multilingüisme plublicat dins L’Express, unas annadas farà … e qu’es encara d’actualitat per los qu’an mancat lo tren de la modernitat del plurilingüisme a basa de las dicha “langue régionale’

Caldrà çaquelà explicar a Claude Hagège e a d’autres, quicòm coma : la semantica de ‘lenga regionala’ es benlèu utile pels mèdias qu’an un ment parisenc, mas es de cap manièra una semantica qu’es la bona per l’occitan ; l’ai jà escrich sobre aquel blòg.

Re = poder, region = espaci de poder – per los que creson que la decentralizacion es lo poder en region, lor caldrà revisitar la capacitat d’autonomia dels poders installats per París en regions (occitanas), e que lor pòt tirar quand París voldrà (pauc impòrta la color del poder a París). Non, París s’es descargat de problèmas, per los donar a d’autres, que, per astre, lo sábon manejar melhor que París ; es estat una susprèsa franchimanda, vist l’arrogança del poder centralista e bonapartista que se pensa melhor far las causas politicas, melhor que los autres !

De mai la region es pas un espaci per l’occitan ; es plan la sola lenga dicha regionala qu’es installada per una populacion de locutor, installada istoricament, sobre mai de 4 zònas politicas europèas : Itàlia ambe la Valada alpenca a costat de Coni (Cuneo, Sampeire, etc.), Espanha ambe la Val d’Aran (Vielha, Baqueira, Les, etc.), Mónegue (ambe l’Estat independent dich de Monaco), e mantunas regions administrativas de l’Estat centralista francés (Aquitània (de Baiona a Ribeirac), Peitieu-Charanta (Charanta lemosina), Lemosin, Miègdia-Pirinèus, Lengadòc (al torn de Montpelhoièr e Carcassona), Auvernhe (istorica), Ròse-Alps (Dalfinat e Ardècha), Provènça-País-Gavòt-Niça-Còsta-d’Azul) ; de mai es parlada a la Guardia Piemontesa en Calàbria, e a Pigüe es lenga d’identitat istorica (Aregentina). E ai pas comptar aquí totes los locutors e totas las locutriças que fan de resisténcia en la parlar pertot al monde, en solidaritat contra la repression francesa que subissèm aquí. La geografia s’ensenha pas pron en lenga occitana.

Justament, ambe Los Pagalhós avèm la geografia politica que trapa una lutz.

L’Acadèmia Occitana es nascuda enfin !

Avèm enfin la règla generala per l’occitan, un trabalh excepcional que cal remarcar e valorizar ; perqué ? Perqué l’occitan a mestièr de seriós, e d’una règla generala comuna, sense abandonar las particularitats que fan mestièr per la lenga nòstra, e que fan que l’occitan es lenga pont de la latinitat.

La comunicacion d’aquesta novèla institucion occitana es un pauc complicada a la debuta, mas lo site acaba d’espelir, aquò farà tres jorns ; es una iniciativa tolzana qu’amerita d’èstre compledada de totas las participacions volontàrias, e benvolentas.

Occitània se desperta per anar cap a la dignitat.

Alara que La Dépêche du Midi se tracha de saber quin “bon“ accent cal dins lo francés de Tolosa, l’Acadèmia Occitana espèra un article dins lo meteis jornal per aver una visibilitat mai bèla per la lenga nòstra.

Alara que lo folclorisme occitan parla de Oèb, l’Acadèmia Occitana pensa a la comunicacion en lenga occitana, web es preferit. Nos cal un occitan modèrne e ara nos cal una legalizacion per la lenga occitana, un aval legal de las institucions politicas ; cal empelgar l’occitan pertot en Occitània.

L’Acadèmia Occitana trabalharà ambe lo sistèma catalan de la semantica e de sa modernizacion. Se vòl un instrument per l’avenidor de la lenga occitana. Es astrós pel futur.

L’Acadèmia ajudarà.

-°-

E mantunes jorns pus tard, en Corsega :

La diferéncia, es que serà oficiala (per vòt del Conselh Territorial de Corsega, gràcia a Corsica Libera), aquesta Acadèmia di Corsica, per i Corsi.

Webràdio per las musicas occitanas !

Aprèp 20 annadas de sequèra grèva per la ràdio, podèm notar una espelida de webràdio (Oèbràdio), e tot parçan d’Occitània, levat al nòrd, coma es costumièr çaquelà !

Dins las annadas 1980, se vegèt una ràdio espelir en lenga occitana, Ràdio País, puèi Ràdio Occitània, puèi dètz annadas sense res ; pauc a pauc Ràdio Albigés deveniá occitana, aprèp de las debuta jazzy.

Puèi l’espelida de Ràdio Lengadòc a Narbona, e la manifestacion de Ràdio Lengadòc a Montpelhièr ; lo programa de la debuta èra clar, las frequéncias e la moneda per far pujar un projecte de difusion radiofonica.

Arriba Internet e la primièr webràdio serà a Niça, Nissa Pantai. Ambé los problèmas de mestreza de la tecnica, qu’èran jà dins las estacions en frequéncias moduladas.

E mentre tot aiçò avèm agut programòts dins las estacions dichas liuras, e ne damòran un fum, sobre la lista següenta (de completar segurament) : F.Bleu Périgord, F.Bleu Hérault, e F.Bleu Gascogne, R. Entre Deux Mers, Gure Irratia, R.Oloron, R.Votz de Noste, Catalunya Informació, Gum Fm, VFM, R.Transparence, ARL, R.Galaxie, R. Temps, R.Mon País, CFM, R.Pirineos, R.Totem, Radio 4, R.Présence Lot, RCF Albi, RCF Avignon, Antenne d’Oc, R.Galère, R.Pays, R.Jordanne, Fréquence K, Fréquence 7, R.Soleil, La Clé des Ondes, RBE.it. Son progamas jamai acumulats per un portalh internet, e jamai archivats, ni prepausat en linha levat excepcion (Totem programa Aiçí e ailà per exemple). Aquelas estacions fan una programacion occitana nulla en general, levat dins los programas especializats aqueles, coma un programa apartheid per la musica occitana e las cançons en lenga occitana ; an pas lo meteis problèma ambe la musica de cultura anglofòna, quitament s’es produsida en Occitània ; e de tot biais, la pensada informativa en modelada a París o dins las escòlas de mèdias formatizadas per èstre una responsa al format centralista francés ; lo format francés l’entendèm quasiment pertot, a còps dins los programa de las estacions occitanas ; lo darrièr exemple, es un programa de 13h de France Télévision en regions, programa produsit a Bordèu ; aquel programa me sembla estereotipat de la formatizacion escolana per la television franchimanda (tipe Europe 1, RTL, RMC, Sud Radio, France Inter, France Culture, NRJ, Beur FM, RFM, Nostalgie, Scoop, Wit FM, France Bleu, Nova, Le Mouv’, Rire et Chansons, Radio Plus, Gold FM, Toulouse FM, Ado FM, RCF, R.Présence, Virgin FM, Canal Sud, Radio-Radio,  100%, R.Mélodie, RTS, Littoral-FM, R.C.N., R.Ecclesia, R.Grenouille, R.Star, R.Forum Marseille, R.Marseillette, Delta FM, etc.).

Uèi es l’espelida de las estacions radiofonicas per Internet, un novèl biais de difusion, e pauc car, e sense las règlas centralista francesa qu’impausa de pasar pel CSA per difusir en FM ; es la libertat reala sense formatatge escolan pels mèdias ; dins l’òrdre d’aparicion sul net : Nissa Pantais, Ràdio Gasconha, Lo Rigau, Planèta Occitània, Radio Coupo Santo. Son presentas sul costat d’aqueste blòg ambe lo lògo de caduna. E n’i aurà segurament d’autras.

Uèi la difusion se farà pauc a pauc per numeric, generalizacion del numeric per la television es reglada, per la ràdio arriba pauc a pauc; aital se pòdon quasiment totas las estacions aver sul mòbil vòstre, via tunein.com, o los app coma radio.fr o RadioMee, per Internet. E coma se pòdon aver pertot en Occitània, es evident que las podrètz captar aital pertot al planèta. Donc uèi es pus question de territòri de difusion radiofonic (abans la RNT plan segur), mas quin nivèl d’abonament mòbil avètz. La Radio Numerica Terrestra es installada al Reialme Unit dempuèi cinc annadas jà, parier en Païses Baisses e Belgica, Catalunya ; la RNT demanda tanben un cambiament de tip de difusion e de receptors –donc de ne crompar, e remplaçar un receptor FM per un autres, los clients son pas preste de ne crompar en moment de crisis ; mas aquò, per l’Estat francés, tanben serà regulat pel CSA !

Autra consequéncia, es evident que la qualitat de la programacion (facultar de programar, programacion o produccion radiofonica originala) farà lo nivèl de succès de cadunas, e lo seu avenidor. Es evident que caldrà anara al delai de la lista de cançons per la difusion, e que caldrà produsir programas en lenga occitana ; serà un autre enjòc per doman.

-°-

Complement, apondon, vengut dau Lemosin (Bleu Périgord s’escota fòrça en Lemosin, malgrat Bleu Limoges que i fan res, per integrar un pauc l’occitan ! Nimai Bleu Creuse, o Bleu Auvergne, nimai Bleu Drome-Ardèche o Bleu Isère) : aquí.

Mas i a una confirmacion, i a pas de webràdio en Lemosin, i a produccion FM, produccions redusidas per mantunas rasons, produccions que son plaçadas en linha, çò qu’es agradiu d’escotar (fabrica una enveja d’aver mai). Es un pitit boçin del país normal que n’avèm pas, un boçin de çò que cal coma mèdia en lenga occitana dau Lemosin (TOTPARIER), es pas pron per despertar l’enveja d’una lenga dau Lemosin e de comunicacion correnta, per ajudar lo public d’emplegar regularament la lenga.

Pel Lemosin, fauta una estacion sul web, es evident ! Come per Auvernhe. Donc sabi pas, mas perqué pas un projecte nòrd-opccitan per una webràdio ? uèi la ràdio se podrà aital escotar en linha sul mòbil, tunein.com es un emplec aisit !

LGV Provènça vòl ligar tanben Barcelona amb Gènova …

La LGV Provènça vòl ligar Barcelona e Gènova, mas es parís que paga, donc es lo temps entre París e Niça qu’impòrta dins los elegits de l’anexion nissarda.

Mas primièra gaitèm la mapa prepausada pels mèdias e sobretot pel sistèma RFF que bastís lo projecte. Justament per bastir aiçò caldrà de moneda, e fòrça, vist que la linha serà novèl e de nauta tecnologia, e cap argument per explicar que serà entre Madrid e París per poder far finançar l’Union Europèa.

Mas primièr gaitèm la mapa (prublicada en francés per France Télévision 3, de prèp ;  La mapa nacionalista francesa prepausada per l’AFP-FRANCE-3 mostrarà pas lo ligam Barcelona / Gènova evident :

Coneissi mal la zòna, mas soi segur que las tèrras agricòla auràn encara un còp de patir, aprèp los bastiments de la còsta, vaquí l’interior atacat per la LGV. I a produccion agricòla sensibla, particulamaent simbolica de Provènça. La LGV serà alara una ataca nacionalista francesa de mai contra Provènça ? E lo nacionalisme francés se trufa de la montanha per sa logistica, matar los prèp-alps es jà sufisent.

La LGV fabricarà un novèl sistèma qu’aprofieicharà a las linhas pels trens regionals, jà atacats fisicament per la mala gestion de la SNCF e per las zònas de non dreit social e francés de Provènça. Es que per traversar Provènça, cal mentir als pageses, coma l’Union Europèa faguèt en Sardenha ?

Lo problèma lo mai important serà çaquelà de finançar tot aiçò, per un moment que los emprunts d’Estat son gaire possible per aiçò far. E ambe una entrepresa RFF que podrà pas finançar la linha de granda vitessa atlantica, cap a Madrid, via Euskadi en lo traversar dangierosament, e cap a Tolosa ambe lo finançament dels elegits locals.

Las grandas ciutats de Provènça son Avinhon, Ais-de-Provènça, Marselha (sobretot), Tolon (pels militars presents), e Niça (per èstre un hubs europèu per la navigacion aeriana, e donc la logistica europèa).

L’article de France 3 es ajudat per l’AFP e parla de l’arc miègterranenc… Es plan lo primièr còp que vesi arribar l’argument. Car fins ara, se parlava de ligar Niça a París, per ajudar l’anexion de Niça a fRANÇA, segurament, qui sap ! Uèi lo pausicionament geografic sempre ligar lo politic parisenc sense argent, a l’idèa qu’enfin cal aquesta ligason entre Gènova e Barcelona via Provènça, e donc oblidar un pauc París ; se parla jamai de Lyon/Estrasborg-Straßburg, cap a Alemanha.

L’article explica plan lo foncionament de las resorgas politicas ; la LGV es pas un projecte collectiu provençal ; es l’exmotociclista e politician nissart Thierry Mariani que sembla aver la sola paraula sul subjecte. Es ministre de la republica, coma se los elegits locals èran sense importança, la talvera del projecte… Coma se lo local èra sense cap interès, menor que l’interès suprèm parisenc. Mas la question es : coma podrèm pagar a París aiçò ? Coma explicar las reduccions budgetàrias per donar l’argent a la còsta logistica dels rics europèus en viatge a Niça ? Lo goró politic local, exmotocilista e perqué es plan vist e valorizat per Neuilly/Seine, sembla plan mai decidar que la globalitat dels elegits e parlèm pas de las associacions dels vesins provençals als projectes de linha…

Aquel afar sembla determinar una confirmacion : 1 / lo bonapartisme qu’a fabricat un referèndum torçut d’anexion de Niça, es encara en plaça, e los mèdias dich de «service public» (France 3 e AFP) se ne fan lo resson, 2 / l’anexion de provènça a fRANÇA pausa lo problèma del respecte del pòble de Provènça, e donc del respecte d’Occitània.

Coma zo canta Moussu T e lei Jovents sobre lo spacio da RAI Radio 3, melhor que per Bleu Provence ! :

-°-

Complement d’informacion sul tèma de la logistica entre Provènça e Liguria.

La question lingüistica es pas brica integrada al collòqui, es domatge.

Siemens, Tolosa e deslocalizacion

Siemens es estada l’entrepresa que l’equipa municipala UDF-RPR, puèi UMP, a causit per transportar los Tolzans. Tot lo material es donc un pauc de ‘Made in France’ coma l’indica, en patois parisenc, lo jornal regional Libération, vist que :

Lo tram, el, es fabricat a La Rochelle… mas cap antena de l’entrepresa es presenta dins la region, contrariament a Siemens

Lo Conselh Regional debuta una politica per desvolopar la filiara automobila ; es clar qu’Occitània fabrica jamai lo material qu’es lo mai emplegat pels ciutadans d’Occitània [levat a Blancahòrt fins ara]. Se cal demandar perqué ? Ai plan segur de las responsas, mas benlèu que los cars lectors e las caras lectriças se la deurián pausar, la question de la realitat de la politica industriala de l’Estat francés en Occitània (per Tolosa, Baiona, Pau, Bordèu, Lemòtges, Clarmont, Valençi, Avinhon, Marselha, Tolon, Niça, Montpelhièr…) ; mantunes faits politics fan clar que se Airbus es aquí, a Tolosa, es pas fauta d’una decision parisenca, mas una idèa alemanda qu’a pausat Airbus en Occitània, a Tolosa.

Siemens France es fins ara donc, Made in París. Lo Made in París es un regionalisme ambe d’idèa d’expansion republicana, d’unes díson qu’es un nacionalisme d’expansion, d’autres párlan de République française…. «que cal salvar dels mercats mondials e del grand capital mondialista».

Per moment, dins la premsa regionala parisenca, se parla de deplaçament de l’activitat de Siemens en Alemanha, e quora se desplaça un còp, se podrà desplaçar dos còps ! La majoritat de las fabricacions industrialas de bais còst se fan en Euròpa de l’Èst, ambe de las decisions alemandas ; e prequé pas en Occitània ? Uèi sembla que podèm jogar a l’industrializacion d’Occitània ambe los poders alemands … E alara podrèm benlèu pensar a una estatut federal per fRANÇA, puèi !

Nos podrèm aital questionar sul còst de la modernizacion del mètro de Tolosa, vist los còsts de la ligostica e de la fabricacion dels veïcul que deuràn èstre lo doble a la prochèna modernizacion. Ont seràn fabricats ?

Glèisa del papa de Roma en procession…

En nègre, podèm listar la politica papista contra los 'bons cristians', jamai entendut una rependença, ni d'una manièra o d'una autra (dempuèi lo Vatican, oficialament), actes clars de basteson d'una consciéncia istorica clara ; l'inquisicion es per un fum de pòbles al monde e donc en Euròpa, la repentença per totes, totes non levat pel pòble occitan ; la Bíblia dicha catara es encara enebida de publicacion per fauta d’argent ; es enterrada a un sol exemplar a Lyon, salvat perqué èra pas lo reialme dels Francs dinca la conquèsta de la Borgonha per las dinastias franca de París (al moment que perdèt tot tipe de poder al nivèl europèu). Dins 99 % de las glèisas cristianas en Occitània se parla la lenga de l'armada qu'a ajudat lo Papa a la destruccion dels 'bons cristians', se parla francés ; en Avinhon o a Tolosa vesèm protestacion d’integristas catolics que son tanben nacionalistas franceses per sosténer lo chaple de la libertat de viure sa religion o de ne viure sense; quitament ambe Bernadeta Sobirós se li neguèt d'aver recebut un messatge dins sa lenga ! Remembratz-vos, «que soy era immacudade councepciou». Aurà calgut aquí tanben protestacions contra l'avesque local, avesque que voliá la frasa en francés, lenga del dictador francés del moment, o de la republica (pauc impòrta). Malgrat tot, la Bernadeta Sobirós serà estada exilhada en fRANÇA, a Nevers per la fin de sa vida. Satanàs, per los qu'i creson, es la glèisa del Papa de Roma, e de totes los integrismes.

En saber aiçò, se podrà questionar perqué las religions qu’an seguit (3 me sembla), an pas près consciéncias de l’emplec avantatjós de la lenga locala, l’occitan, senon en aguent páur del poder franc e de son imposicion lingüistica, intolerança sampitèrna.

Damora uèi un ben per l’umanitat, l’agnotisme es nascut prigond en Occitània… La laïcitat tanben.

Aquela fòto d’actualitat, presa dins l’espaci occitan e catalan europèu, es alara una vengença modèrna.