Street art en patois parisenc

L'art de las parets en grand, Donald Trump vist de Tolosa [Occitània - UE] m'agrada : 

Es l'escasença de parlar de l'intervencion militara desterritorializada en Síria. Aquela intervencion agradèt pas a dos regimes dobtoses de l'Orient, Iran e lo regime dels integristas musulmans, e Federacion de Rússia ambe lo regime dels oligarcs ortodòxes amics de Putin. Amai tanben dins aquel camp del regret, fau notar Jean-Luc Mélenchon e Marine Le Pen, pendent la campanha electorala los jornalistas an gausat pausar questions.

Los jornalistas del motle parisenc son mens virulents sus d'autres subjectes de mai granda importança per la vida dels ciutadans d'Occitània.

L'intervencion es una installacion dedins lo panoràma de Donald Trump a contrariò de Barack O'Bama. es un biais de significar a son electorat qu'es diferent del precedent e malgrat las promessas de trabalhar primièr per "USA First" ; es en companhiá del poder antidemocratic chinés qu'aurà donat son avejaire e sense prevenir lo seu congrès ; son pas contents ... Los EUAN son una democracia e lo prosident contrariament a fRança an pas totes los poders militars ; es lo modèl francés que dona a Erdogan lo vam per cambiar la constitucion turca per ne fabricar una novèla sul modèl francés.

Es que fau intervenir en Síria ? Ara en 2017 ? Sembla que lo regime dels Assad ameritava una intervencion dempuèi son installacion, donc al mens 40 ans (!) ; quines son los poders -amics de USA- qu'an intervengut ailà ? Digun, levat Israël sus la plana del Golàn.

Lo mai estonent es que lo poder turc d'Erdogan an acceptat l'intervencion ... Los botafuòcs dins la region son turc e iranian, non ? L'aisina USA a bona esquina quand ajuda l'autre dangièr d'aquela region Aràbia Saodita e los Estats petrolièrs. 

Mas es que lo regime de Vladimir Putin es melhor sul tèma ; es plan l'integrisme politic antimusulman que fabrica terroristas per atacar a Sant Petersborg e Estòcholms ? Se vei que la politica de Putin, nimai la politica de O'Bama son estadas al nivèl que fau per atucar lo terrorisme amagat sus l'etiqueta de l'Islam.

Ieu m'agradariá de veire sus las parets de Tolosa, tanben la cara de Vladimir Putin que la critica russa es interdita de plaçar sus las parets de las ciutadans de la federacion de Rússia ...

Sembla que la diplomacia es sancierament despistada contra aquel regime d'Assad e aiçò dempuèi detzena d'annadas. Son los 4 milions de Sirians en fugidas que nos o díson.

Nos díson tanben -qu'aprèp 5 ans de guèrra contra lo dictator- los refugiats son contents enfin d'una intervencion contra lo regime aquel, sostengut per l'autocrata de Moscó.

Es que de la vision democratica dels refugiats sirians, los candidats franceses a l'eleccions n'a a fotre ? Es un pauc coma per la III republica qu'aguèt res a fotre del regime de Franco que s'installava contra la republica...

Es que fau téner en compte de l'istòria ? es fau oblicar que lo president dels USA abans 1917 refusava d'intervenir en Euròpa, e que sens que l'intervencion dels Japoneses los faguèt intervenir pendent la guèrra de 39/45 ; sense l'intervencion del poder de Washington, l'Union Europèa existariá pas ;es que fau oblidar que lo viatge de Vladímir Ilitch Uliànov l'an autorizat lo regime ancian de l'imperialisme prussian ?

Pel moment, es Ucraïna -Estat independent europèu- que patís de l'invasion russa, invasion dels ortodo-oligarcs russes. Pel moment, son los Estats baltes que veson arribat un novèl imperialisme rus...

Donc per l'intervencion en Síria de Donald Trump, intervencion minimalista, me sembla un grand e bon avertiment. Benlèu qu'es un clown -un pitre- Donald Putin, mas per un còp, soi un pauc de son costat...

La defiscalisation es de combatre, perqué ?

La desfiscalizacion es una manièra de trabalhar una politica dins lo sistèma privat, en donar per l'Estat, lo mercat-Estat-jacobin, las vias (leis de desfiscalizacion) per poder daissar lo mercat se fargar sa vision de la politica ; es la casta politica e partidocrata que vòta aquelas leis, los lòbis son alara importants per aver las bonas leis o las bonas vias ; a agut un interès quand l'Estat èra blocat, e que refusava la reparticion dels revenguts, per una fiscalitat justa ; es qu'aquò es acabat ? Non dins la còlha dels politicians jacobins que nos arríban avèm indicis que pròvan que lo sistèma ancian se vòl reciclar en politica, camp politic, per exemple dins la còlha François Fi(ll)on ; avèm una indici clar, un ancian PDG d'AXA patrimoine qu'arriba per nos explicar que "los paures son paures perqué o vòlon plan" ... E los rics, la casta partidocrata de dreita o d'esquèrra, an mestièr de las leis jacobinas per sobreviure.

Mas a l'esquèrra es pas melhor, quand la desficalizacion a favorizat l'amic, en donar leis o dralhas per defiscalizar qu'agrada als amics ; lo meteis fenomèn per las zònas comercialas fòra urbanitats, entre 1970 e 1990.

E las bancas e asseguranças de La Défense e Niort an jogat a plen dins aquel sistèma ; quand HERRIKOA a assajat de trobar un camin sense passar per els, es estat portat en « justice française », puis lo sistèma jacobin a copiat HERRIKOA, en regionalizar una partida de la defisclaizacion.

Las monedas localas vòlon jogar lo ròtle que la moneda € a perdut, aquel ròtles de repartiment e d'escambis dedins un territòri determinat, e per l'investiment permanent dins aquel territòri. Aquela monedas son un arme dinerièr contra lo sistèma bancari actual, que la partidocarcia non podrà atacar car d'emprunt n'a mestièr per las campanhas eletoralas pagar. La paradòxa es que lo camp Fi(ll)on aurà mens mestièr que los autres de la moneda de las bancas perqué a organizat LesPrimaires pagandas e encaissar aital moneda, per favorizar una casta politica qu'a sempre aproièichar directament del sistèma bancari e d'assegurança, per èstre al nivèl de decision partidocrata aquel.

Mas las bancas e las asseguranças de La Défense an tanben jogat ambe los clients en prepausar fons de plaçament dedins las asseguranças vidas -principal supòrt legal per desfiscalisar dedins l'Estat-mercat francés- e desfiscalisar segon çò que pensa l'Estat-jacobin utile per albergar (per exemple) ; an tanben jogat contra lo sistèma europèu en plaçar la moneda sul mercat de Nòva-York (AXA assurances per exemple) que el, lo sistèma dels fons americans, o plaçava en Euròpa ambe un prelevament al passatge (premièr còst) e segond còst evident per l'industria europèa, que pauc a pauc es estat destrusida ; aital lo sistèma a creat, aprèp las zònas comercialas fòra vila, las zònas d'abitacion (T2, T3, T4) en sobre-abondança dinca l'asfixia immobiliària ; aquò es lo sistèma qu'an portat a la falhida Espanha.

Mas coma l'Estat-mercat francés a encara de la ressorga exteriora per empruntar, lo camin jacobin contunha. Per rassegurar los mercats dinerièrs, ara fau demesir los budgectes d'Estat, es la politica volguda per l'esquèrra Valls-Macron-Hollande-Royal o la dreita Fi(ll)on-Sarkozy-Chirac.

Quand lo sistèma fonciona talament plan e que lo public i entendrà res, la sola causa que damora de far es protestar ; BIZI protesta, e lançèt la protesta, panar las cadièras dels establiments bancaris, alara lo sistèma se protegís aviat : la « justice française » es donc cridada ; las bancas atacadas se vòlon protegir, BNP-Paribas per exemple, mas tanben Société Générale, Crédit Agricole, CIC, etc ; e lo sistèma politic refusa de castigar aquel sistèma banco-assurança qu'es similar a truands mas legals, car seguissent las leis del mercat-Estat-jacobin.

L'evasion fiscala es pas simplament illegala quand passa per bancas helveticas e a l'amagat, es tanben organizada per l'Estat jacobin, dins son mercat dinerièr, via La Défense e Niort, per assegurar a una casta del melhor viure sul mercat-Estat-jacobin, donc suls pòbles sometuts. E l'arrogança d'aquela casta financièra es de non pas vóler pagar los impòsts que lo mercat lor a permetut d'amassar.

Lo procès dels militants de Bizi (www.enbata.info) devendrà aital exemplar d'un combat contra un sistèma dinerièr jacobin, d'una casta financièra que se trufa dels pòbles, sotmetuts o pas, que devendrà vesedoira ambe la còlha Fi(ll)on (amagat ambe l'esquèrra Manolito Valse e Manu Macron). Quantes mèdias parisencs ne parlaràn ?

Una granda partida dels mèdias parisencs vívon de las ajudas dinerièras en publicitat de las bancas-asseguranças de La Défense o de Niort...

Retorn a l'abans 1914 mai aviat que previst

Ambe un Donald Trump, Geert Wilders,Viktor Orban, UKIP, Recep Tayyip Erdoğan, o los amics del grope polonés Młodzież Wszechpolska, la familha MariaNO Rajoy-PSOE en Espanha, la familha Le Pen o un François Fillon es lo retorn de l'ancian regime, generalizat, a dolçina. E lo dangièr d'aqueles pantaisses de regime d'assassinats legals, la legalitat contra los pòbles èra l'ancian regime ; un Hitler es arribat ambe l'installacion al poder per l'oligarquia militarista del regime de l'impèri prussian (contra l'autonomia de las Principautats, Fichte es de legir), e lo refús de la votacion d'un parlament qu'èra supausar representar lo pòble, supausat car encara un còp una oligarquia e l partidocracia frenan los cambiaments politics desirats pels pòbles.

Donc la cançon a Recep Tayyip Erdoğan es de remembrar (gaitar aiçò anirai mai luènh que la metafòria d'«ivresse du pouvoir»), car ara devendrà un imne contra aquelas castas que desíran tant lo retorn a l'ancian regime ... perqué lo sinonim politic de violéncia d'Estat seriá tanben la resulta naturala de l'ancian regime, d'un òme fòrt per far cambiar enfin lo sistèma en plaça, car lo sufrangi universal ne seriá incapable.

O fau tornar escriure, en francés o en occitan, mercés Hélène Cusa
 

Patetic :

Dire qu'i a mantunes Franceses, aparentament cerebrats, que se díson republicans, democratas e umanistas (aquí laissatz-me plorar de rire o a l'invèrs) per celebrar lo grand cap d'Estat que seriá Putin.

Ai viscut en Rússia, mas cresi que quitament se aquò èra estat lo cas, auriá pas piscut passar a costat del balanç del tsar .

Agost 200, en vacanças, cultivent la seuna imatge e sos muscles, laissa morir los marins de Korsk, sans aver assajar de lor portar secors, mentir ambe granda vergonha a las familhas e al país sancièr.

Ostobre 2002, lo teatre de Dobròvska a Moscòu es près en otatge per una cinquantena de terroristas tchechèns. Basta dels assages d'Anna Politkovslkaïa e d'autres, Putin ordenarà l'assaut.

Balan_a : los terroristas son neutralizats, mas al-mens 129 espectadors son mòrts, matats pel gaz emplegat per la fòrça d'intervencion.

Setembre 2004, presa d'ostatges a Beslan pels separatistas tchechèns.

Dins las circontàncias del jorn non clarificats, mas que lo pichon disctator aurián pas las mans pron claras, s'enseguís una intervencion bruta, caotica, desordenada de las fòrças especialas.

Balança : 344 civils matats, que fau listar 186 dròlles.

7 orctobre 2006, assassinat d'Anna politkovskaïa … oposenta a Putin.

23 novembre 2006, assassinat al polonium d'Alexender Litvinenko... oposent a Putin.

27 febrièr 2015, assassinat per balas al pès del Krelin de Bòris Nemtsov … oposent a Putin.

La lista es longa, ai pas mençonat que los mai coneguts, mas oblidi pas las mòrts tragicas de Natalia Estemirova, militanta de la defensa dels dreits de l'Òme, Sergeï Magnikski, avocat, e Bòris Berezovski, ex-amic de Putin, totes tres devenguts grands oposents.

Una pensada particulara per saludar l'omofobia, los dreits de l'Òma maltractats, los camps que s'i tortura, la corrupcion certificada... aquel que es anuèch una de las mai granda fortunas planetària auriá poscut s'enriquir ambe la pension d'un ex-lòctenent del KGB ? … La tutelarizacion de totas las ràdios, cadena de television e jornals papièrs e Internet per aquel pichon òme del Kremlin.

Conselhi a totes aqueles « bons Franceses» admirators de Wladimir 1er, de legir Svetlana Alexievitch, darrièr prèmi Nobel de literatura ; èla, sap plan que es aquel òme qu'admiratz e benlèu mai.

E coma sète, l'ai jà escrit, mantunes republicans, perseguissètz de glorificar un òme que finança lo FN, mas nos venètz pas dire aprèp que sabètz far la diferéncia entre las valors de la democracia e aquela que participa al fascisme.

P.Péronne

 Nos podrèm clarament questionar sus l'avenidor politic del continent europèu. Nos podrèm questionar sus -justament l'eficacetat del djiadisme- que nos pòrta mai aviat al temps passat, e i anèm mai aviat que previst fins ara, fins a 2012 !

Anuèch se pausa clarament la question : de quina manièra podèm informar la populacion que vòta pus, e ambe fòrças rasons, mas qu'ajuda una minoritat d'extremistas a préner lo poder per nos portar a l'ancian regime ! E l'ancian regime èra pas una passejada umanista, per la melhora sentat dels pòbles.

Avèm pas comprès lo problèma sirian, e cap regime democratic o faguèt seriosament, mas un Bachar el-Assad seriá l'avenidor ?

Sembla qu'en luòc de remembrar l'abans 1914, sèm a fabricar una novèla basa per tornar far la guèrra de 14/18.

E tornarai conselhar l'istòria de la fin de l'impèri otoman, 2 programas d'ARTE TV. Un programa judiciós que cap television parisenca a programat, o assajat de produsir.... estonent non ?

Votat anuèch pel Parlament Europèu.  

Trumpats ! las elitas l'an dins lo babau

La sola resulta segura que podèm tirar de las eleccions nòrd-americanas es aquel títol. Car quí gausarà explicar que las paraulas de campanha faràn una politica ? Las elitas, autopromòugudas dins los sistèmas universitaris, nos an talament enganadas, e pas simplament al XXIen sègle, qué ? ...

Fins finala, quí gausarà pensar que lo politic gerís los govèrns sense que las administracions condicionan lo sosten a la seguida de la vision qu'an ela de l'accion politica ? E lo govèrn es una institucion politica sus un mercat-Estat-nacion, mas quí als Estats-Units d'America del nòrd me podrà assegurar qu'es pas una reala federacion e que lo president es a la talvèra del poder, e la reforma de las institucions nòrd-americanas se podràn jamai cambiar.

An un president populista, mas quí farà las votacions al nivèl internacional ? Segur pas solet lo novèl president Donald Trump.

Lo programa d'en Donald Trump es una promessa electorala, sabèm ara que cada promessa electorala es una engana que lo marqueting politic nos vòl far creire -creire e non pensar- coma vertat, coma una futura realitat ; serèm encara decebuts ; la politica sembla una paraula de glèisa.

Quí m'assegura que la populacion qu'a votat per el, paura, en dangièr pel sistèma liberal e la dubertura granda de las frontièras, serà assegurada d'un avenidor melhor, amb un grand multimiliardari qu'a viscut sul sistèma liberal modial ?

Lo politic sembla èstre l'art d'enganar los pòbles, e los pòbles semblan mai inocents, grands inocents, per o CREIRE coma la fe per un dieu suprèm ...

La casta fa rire o plorar de paur politica

Sempre la dictatura es estada una aisina del liberalisme economic, coma a poscut provar lo regime franquista e pòst-franquista (vestit de la manipulacion dita "democracia"). La sortida del regime sovietic a provat, a la sortida per la libertat de paraula pels pòbles, a provat que lo sistèma èra pas melhor per non pas engraissar una casta.

E quora fa rire, la casta (es possible encara, aquí sul continent europèu, de l'Oèst), es la primièra etapa d'un procèssus politic, personal o collectiu (quora lo personal encontra un pichon grope qu'es plegat de rire coma el).

De quina manièra aquel rire collectiu se podrà transformar ?

La representacion politica seriá lo sol biais de condicionar las democracia, perqué ? De qu'avèm en matièra de representacion politica ; la representacion religiosa al fial del temps se vòl representacion politica e la politica sembla, pauc a pauc, al document en seguida. E la santa République française a creat un sistèma religiós sense prèire, sense curat (encara que ne podèm trobar d'unes que s'i creson aital), amb dogmes, urbanitat de la santetat, simbòls e colors associadas, e militars en desfialats per assegurar lo servici aprèp-eleccions. De la representacion religiosa, de qu'avèm :

E los gorós extremistas de las Aràbias son amics dels elegits o elegidas qu'an la gestion de las urbanitats grandas en Euròpa ; es pas aiçò cara consolessa socialista Anne Hidalgo ?

E fins finala, cercar un goró, religiós o pas, per èstre representat, es quin tipe d'actitud politica o de societat ? Cercar un representant es quin tipe d'actitud politica ?

Puèi la dimension de la "democracia" que nos es prepausat, es conforma a la dignitat dels Òmes, a una dignitat de vida en grope, a un biais de viure que la persona en grope podrà suportar ambe la numerizacion de la ciutadanetat ? 

E de qué fabrica lo sistèma centralizat francés (lo bonapartisme portava aisidament lo seu goró expansionista europèu), un pauc coma lo sistèma estanisian o canadenc de "democracia", mas lo sistèma pòst-sovietic fabrica màfia ortodòxa, qu'es pas melhor ! La dimension de la democracia, la granda fabrica mantunes crocodils que fan la lei pels pòbles, e zo fan sul terrenh de gòlfe (annulacion de la votacion sul tèma del TIPP al Parlament Europèu, en exemple) o a l'acès dels monts del Sud d'Alemanha federala, a la pòrta dels paradís fiscals.

Co-sanguinitat tecnocratica dangierosa

La diplomacia es pastada d’una co-optacion dels quadres de la diplomacia, l’Union Europèa a fabricat una co-optacion generalizada en Euròpa, e donc façonat un biais de pensar la vida dita democratica al cap de la supra-legalitat europèa.

Las entrepresas an pastat una co-optacion dels quadres de la gestion d’entrepresa, ambe l’ajuda del sistèma bancari e dels escambis generalizats e sense barrièras, e donc l’objectiu es d’aver un mercat global, planetari, cap a una legalitat que frena pus l’expansion de monopòl entreprenarial. e lo sistèma educatiu public o privat an ajudat ; La Business School Of Economics de Tolosa per exemple, sonque un pichonet exemple.

Un tractat internacional de mercat assaja d’ajudar a la mondializacion de l’entrepresa ambe l’ajuda de la co-sanguinitat de las tecnocracias economistas. Lo rei d’un còp èra ajudava los amics a bastir un comèrci sul mercat qu’èra l’espaci politic del rei ; se fabriquèt aital las companhiás oltra-mar qu’an fabricat l’esclavagisme o lo «commerce triangulaire» dels esclaus nègres.

Ara lo fenomèn es generalizat, e se dimensiona pus l’esclavitud en foncion de la color de la pèl, nègra o pas, mas en foncion de la capacitat d’aver las informacions (de dintrar a l’escòlas dels Economics), la sapiença per poder manipular o crear son mercat sus l’esquina del consomator, en general inocent consomator qu’es installat per tota la planeta. Mas consomator tanben es inocent de non pas veire la man-òbra generalizada.

Un reportatge d’ARTE explica los dangièrs democratics dels tractats entre Canada e Union Europèa, e l’inocéncia politica dels membres de la Comission (designat per la dreita europèa) dins la negociacion d’un tractat. Se cal remembrar que la Comission es pastada dels lòbis, i a pus mestièr d’èstre fòra dins burèu annèxe, lo lòbi entreprenarial e multinacionalista a son comissari europèu.

Las entrepresas americanas, en l’abséncia d’un Estat federal fòrt, an desvolopat un sistèma juridic que lor dónan una avança per rapòrt als ciutadans que se dèu sistematicament defendre contra un monopòl de las entrepresas que son, mai o mens, un dangièr per la quita vida del ciutadan, per sa sentat primièr, puèi en botar en gàbia quora lo ciutadan respecta pas lo juridic imposar pel sistèma del monopòl de las entrepresas.

Aital CNN explica clarament la consequéncia del sistèma juridic privat de las entrepresas, sistèma que lo reportatge explica naturalement s’imposarà ambe los tractats que la Comission Europèa, inocentassa comission, crei mestrejar  :

E la co-sanguinitat parlarà, sense vergonha, de la nocion de «Freedom» per sa causida de vida economica de las societats umanas. Freedom, lo maine collectiu de la libertat, per etimologia, sense vergonha emplegat dins un sens que fabrica exactament lo contrari pels individús o pels pòbles sotmetuts.

Los EUAN –USA- fan 25% dels presonièrs mondials, e nos vòlon donar leiçon de libertat en Euròpa, la gestion juridista de la societat fabrica una societat del securitanisme, d ela vídeo-susvelhença permanenta, las armas pertot dins la societat (la libertat de matar son vesin, sobretot si es nègre, es de dire diferent de mesclum de la pensada dita normala), lo modèl nòrd-american, que lo tractat internacional signat per la dreita europèa a Brussels nos vòl tanben imposar, non pas per las votacions, mas pel juridic internacional.

La co-sanguinitat de las tecnocracias politicas e entreprenarialas facilita la signatura d’aqueles documents diplomatics pro elonhats de las realitats viscudas pels pòbles, dins los Estats Units de Washington comprès. La sang blava d’abans 1789 a fabricat tanben un problèma pels pòbles d’Euròpa, e migracions massivas, a fabricat tanben la violéncia que seguirà sul continent europèu.

La co-sanguinitat nos explica que d’un costat i a «la libertat», freedom, (tot tipe de libertat, els, donc) e de l’autre lo sistèma sovietic, un sistèma socialista. La co-sanguinitat pensa en nègre e blanc, sense cap nuança politica, nimai economica, perqué las nuanças son fabricadas per las frontièras, las doanas, las legislacions fabricadas pels Parlaments (que, o cal plan dire son pas al nivèl que cal pels pòbles europèus). Se las frontièras en Euròpa an plan mestièr de càder, son pas la circulacion de l’informacion, dels pòbles, la sola causa qu’auriá degut daissat en plaça son los mercats diferenciats.

La co-sanguinitat a fabricat capitalistas que preferíscan pas préner risques, e donc investir oltra-atlantic, ambe lei francesa (per exemple), lei de defiscalizacion, qu’an ajudat l’expatriacion del capital, la finança se ne portèt melhor. La finança mestreja la moneda mondiala, l’€ per exemple ; donc per levar la moneda a la finança, idèa de monedas localas es nascuda ; aquò recòrda lo temps que Cáurs èra una plataforma per escambiar las monedas qu’èran pas del rei, e lo rei n’aviá una tanben.

D’un autre latz, los tracs anti-tractats diplomatics e co-sanguinaris son un pauc coorporatistas (obrieristas alara que concernís tota la societat, del cap de la pichona entrepresa als quadres de totas las administracions, tot gestionari), e explícan pas pro de quina manièra lo camin endralhat pels tractats es un esclavitud acceptada, suportada e fin finala la cultura de la mòrt.

Quí se rebelarà primièr ? La comission participa de la co-sanguinitat, Washington o Moscó tanben, la dreita europèa ajuda la co-sanguinitat dins las entrepresas, quí ? Se vei pauc a pauc, designar encara una ciutadanetat europèa (mai que tot en Alemanha, e Estats germanics), protestar abans que lo tractat arribèsse en foncion, mai aviat que los sistèmas parlamentaris. Mai prèp de las realitats, sembla que los elegits e las elegidas localas se despertèssen :

Mas vist que la co-sanguinitat a pro plan après a manejar las tecnocracias electivas, o vengudas de las eleccions, sol damora lo despertar ciutadan, e l’ataca del sistèma –jà- pel juridic per elevar lo dreit de la co-sanguinitat de nos vendre coma esclaus, o lo fabulós mercat per las entrepresas multinacionalistas (e la nacion es rarament antropologica aquí) o globalisantas, que vívon de la co-sanguinitat dels quadres.

Se trapa qu’es un productor alemand de mèl que pausa problèma als avocats de las multinacionalas ; donc es plan clar que la protestacion serà la sola potenciala, aquela de la basa dels pòbles, totes los pòbles quitament los que son estats negats pels jacobins, los primièrs a nos aver enganat.

Declaracion Unilaterala d’Indépendéncia

Los Estats Units d’America del nòrd èran 13 a la debuta per establir la Declaracion Unilaterala d’Independéncia, DUI, fàcia a l’imperialisme londonian e los comerçants de tè…

Vist lo nombre de dificultats que pausa lo poder centralista espanhòl per comptar los independentistas catalans, en un referèndum «constitucional», i a mantunes catalans que veson clar aquesta declaracion unilaterala, coma un exemple de seguir.

Dins lo cas dels EUAN èra pas tanpauc de colonialisme, vist que lo colonialisme l’an suportat los qu’an pas donat la declaracion, l’an suportat las nacions nòrd-amaricianas qu’an descobert la diversitat europèa dels pòbles installats sus la còsta Èst de lor continent.

La fèsta dita nacionala dels EUAN serà lo 4 de julhet.

Alara una DUI ambe un parlament independentista seriá o serà una potencialitat politica granda.

-°-

3 / lo nacionalisme lingüistic francés

Dins una conversacion sus FB, ambe un jove que sosten la «République de Louisiane», es de dire l’aplicacion del dreit francés dins l’Estat de Loisiana (dreit Napoléon), ai poscut legir frasas que fan una caracteristica certana per una mena de francofonia, una mena que se podrà caracterizar coma nacionalista francesa en negar la realitat plurala de las nacions dedins l’Estat francés, negar al modèl entre 1789-1792 de poder èstre la vertadièra revòlta dels pòbles del reialme dels Francs. son monde que fan de la terror la basa de la pensada francofòna, e segur al meteis temps o devon pensar que l’esclavitud, interdit pels Bonapartistas, dèu èstre una error politica, coma l’error de la venda de la Louisiane a l’Anglatèrra e l’impèri de Londres. Son monde que lor agrada l’empèri espanhòl e francés, mas que son a escupir sus l’anglo-americanisme perqué o díson suportar.

An la meteissa sindròmas que lo professor Fèlix de l’universitat de Tolosa Capitòli 1, es de dire : 1 / an un referent que gaire clar sobre lo respecte democratic, 2 / son de lengas espanhòla e francesa, e els ensenhan la lenga espanhòla (Tolsoa), o lo francés (Novèla Orlélans, New Orleans). E donc tot aflaquiment espanhòl, lo poder central, e lo poder jacobin, lor fa un vision mens agradiva per la revendicacion o emplec que ne son l’existéncia, lo trabalh de cada jorn ; dins lo collòqui la professora d’anglés a plan explicat que ligar la lenga a un sistèma politic juridic, ajuda pas a despertar las lengas ; aqueles militants an pas entendut la professora ; lo professor d’espanhòl Fèlix, siá qu’a entendut, mas qqu’a pas comprès que la lenga se dèu destriar de las ideologias, çò qu’an jamai fait los poder actual d’Espanha ; l’ensenhament del catalan es mens important en Espanha qu’en tota la republica federala alemanda ; es aiçò la pròva que lo nacionalisme espanhòl es estraitament ligat a la lenga, e donc los militants de la «république de Louisiane» o fan parier.

Son las lengas francesa e espanhòla estraitament ligadas e ontologicament ligadas a l’imperialisme politic francés e espanhòl ?

Dins l’encontre de dissabte a l’universitat de Tolosa Capitòli 1, una professora expliquèt la manièra que lo dreit anglofòne ajuda a aver politicas variadas en Nòrd d’Irlanda, País de Gallas o Escòcia e qu’al contrari lo dreit imposat per la republica d’Irlanda entre 1921/22-1949 e pus tard, a  pas ajudat a una melhora preséncia del gaelic en Irlanda republicana ; lo dreit catolic ajuda gaire a las diversitats lingüistica, o confirma lo sistèma legal catolic francés (ambe l’etiqueta republicana segur !) de Paris. Lo cas Gallés explica que lo percentatge en nombre de locutors e gaire lo meteis que lo percentatge de locutors d’irlanda independenta legalament. Salvar una lenga pòt donc simplament passar per una plan bona apreneson de las leis, en confondre pas unitat e uniformitat ; çò qu’es clarament lo cas de irlanda e França, contra lo sistèma juridic britanic.

Sobre aiò se plaça Quebèc e Loisiana ….

De quina manièra non se podriá èstre solidari ambe lo que fan que lo francés deviá èstre lenga oficiala dins l’Estat de Loisiana ? Soi naturalament solidari dins la mesura que pòdon respectar los autres pòbles immigrants precent, recent, o los migrants etiquetat Indians d’America. Normalament lo sistèma se dèu aprosmar del Quebèc, e o fan ! La realitat : son puslèu un biais de negar als sistèma anglés d’èstre un sistèma democratic … e remplaçar per una «République française de Louisiane», al modèl que suportèm en Occitània. Quebèc a ganhat una certana dignitat, que ieu considèri que pauc de consideracion, e donc me dona coma interessant la situacion del Quebèc ; els tanben, mas an en cap un sistèma francés o parisenc al cap, e donc podèm afortir qu’an un cap una idèa nacionalista al modèl Jules Ferry, «le peuple supérieur doit enseigner les peuples inférieurs»… 1886 dins un discors de l’Assemblée Française.

Per astre aquela actitud, que pòt semblar ligada a la lenga francesa, es ligada a la lenga francesa perqué lo dreit que se vòl referent es fabricat dins aquesta lenga «que totes los dominats devon entendre», e alara s’imposa la lenga unica ; es lo modèl Eernest Renan e Maurici Barrès, la ligason de l’Estat ambe la lenga, d’occitanista pensa a l’etnisme per copiar lo modèl francés e aplicar a Occitània ; per astre los estudis academics catalans e britanics an donat d’autres camins politics potencials (e pas sonque ecologistas que son de IC-V qu’èran los convidats de l’Universitat de Tolosa Capitòle 1); la debuta de la révolution dita française se debanèt pron plan dins lo biais que totas las 7 lengas continentalas europèas èran sul camin de la participacion dels grands cambiaments qu’èran previstes ; pauc a pauc, quora la révolution avançava, s’en va desligar la legitimitar del rei per unir un ensemble de subjectes del rei, desligar la sotmission e fabricar una ciutadanetat (s’en cal felicitar coma Fiche, e criticar alara a partir d’aquí), mas al meteis temps consideracions de Lorrena tocant de prèp Ernest Renan, lo renegat josiu e catolic, a prepaus del francic e alsacian (varitat lingüistica germanica), a plaçat la ligason de la lei ambe la sola lenga francesa. l’ignorança politica a fabricat una «nationalité» que pausa ara problèma pertot en Euròpa, ambe los nacionalismes expansionistas francés, espanhòl, e quitament rus, an creat sistèma juridic dit «constitutionnel» o «constitucional» ; la question se pausa mens dins los Estats qu’an près la via de la democracia, aquela dels Païsses Baisses, per exemple.

Tot aiçò es pas per indicar que soi partedari del rei o regime ancian coma mantunes extremistas franceses nos vòlon explicar en publicar un mapa tòrta coma aquela :

Aquesta mapa del sistèma reial franc adaptat al XXIen sègle la fan lor e es l’extrèma-dreita qu’o valoriza, l’autra mapa dessota la coneisson mens, coma los de la «république de Louisiane».

La «république de Louisiane» es d’aquel canton de la politica nacionalista francesa, nostalgica ambe modulacions politicas que lor pòdon agradar al moment, mas a res de veire ambe las complicacions que lo nacionalisme francés pausa als pòbles d’Euròpa.

Al Quebèc, lo nacionalisme quebequés es puslèu influenciat per la via catalana, la mai segura qu’es l’indepdéncia dins una pluralitat ciutadana, e donc que lo dreit fosquèsse enfin aplicat coma per la Roma antiga, e non pas al modèl clerical catolic francés o espanhòl.

-°-

BPI finança l'emplec de la lenga anglesa, BPI supausada banca regionala d’investiment ; lo francés es dona clarament devengut una lenga en dangièr de patòïsacion.

La finança mondiala destrusirà lo nacionalisme lingüistic francés, ambe l’ajuda dels … fRANCEses ? E sobretot dels socialistas franceses ?

Migracions Tchechènas, Rússia e Estats-Units

Un atemptat a Boston pausa encara un còp lo problèma de las règlas imperialistas e lo tractament d’una minoritat dedins un Estat qu’opressa la seuna populacion, aquí l’immigracion tchechèna e islamista es questionada als EUAn qu’accepta aquesta migracion. Aquel tractament de las minoritats es estat una prioritat de l’Union Europèa, per bastir la patz ; causa que sembla pas aver comprès l’Estat jacobin e imperialista francés, nimai la Federacion de Rússia, nimai lo sistèma politic dels EUAn.

Se pausa alara la question de las opressions dels Estats imperialistas que fan aital pressions militaristas sobre unas societats minorizadas, per installar las règlas imperialistas dincal confins de l’empèri rus ; mas podèm clarament extrapolar la situacion politica a d’autras minoritats que son forçadas de suportar las dictaturas dels Estats imperialistas e centralistas.

Jà sul net se passeja lo fait que son islamistas abans d’èstre enfants, puèi adolescents, puèi adultes d’una nacion oprimida ; segur que l’islamisme a trapat dins las populacions oprimidas e forçadas de migrar, un terrenh ideologic per bastir tot çò que cal per destrusir la societat d’arcuèlh dins la mesura que las societats d’arcuèlhs son pas sovent l’ideal supausat per l’arcuèlh qu’esperaviàn, o la nostalgia o l’ideologia que lor èran describuda coma magnifica e «tèrra d’arcuèlh» somiada. res es mai magnifica coma societat que la societat abandonada o reprimida pels imperialistas. L’islamisme jòga ambe aquesta migracion, per la manipulacion, coma tot extremisme ; un pauc coma un ideologia jòga ambe l’extremisme de dreita o d’esquèrra per aver mai de militants, e far passar lo messatge.

Una societat democratica es alara una societat que respecta las minoritats (territorializada o pas), per evitar totas las migracions. E o podèm descriure clarament dempuèi Occitània, territòris que son estats pauc a pauc fagocitats per fRANÇA, un imperialisme reial e republican, e la migracion es estada la solucion per las populacions occitanas, per exemple : los catars son partits en Catalonha o destrusits, los protestants son partits en Alemanha, Païses Baisses, Irlanda, puèi UEAn o destrusits, lo jansenista son partits cap a Itàlia o destrusits ; cada vagada la religion a servit de supòrt per evitar los radicalismes politics, e las migracions son estadas integradoiras, ambe populacions qu’avián necessitat d’assimilar per non tornar en Occitània, tèrra aucupada per un poder mesprezent, lo poder franc e dictatorial.

E d’aquestas constatacions nos podèm pausar la question del modèl francés al EUAn, parier per autres mercat-Estat-nacions de la planèta, sobretot quora legissèm de quina manièra lo concepte de ‘nation’ es aplicat a un ensemble de nacions europèas que fan un sistèma juridic federal (Washington, sobre un autre continent) e aboçinat per Estats federats (51), e qu’aiçò es sonat ‘nation’ per un ancian ‘State Departement adviser’ dins un libre recent :

Es oblidar que las ‘native nations’ èran aquí sul continent dels EUAn abans las nacions europèas qu’an capitat de fòrabandir un imperialisme anglés, londonian, per lo transformar en un autre imperialisme, a còp mai indispensable que çò qu’es supausat èstre anuèch.

Aquel foncionari de departament dels afars exteriors de Washington explica al public nord-american que «la nacion» de Washington dèu èstre non essenciala per la planèta ; seriá estat plan se pel moment es impossible. Al fial del temps, e l’experiéncia dels imperialismes anglés, de Roma (latin), francés, espanhòl, portugués, o rus nos an totes explicat istoricament que l’intervencion planetària es indispensabla per tot imperialisme que : 1 / non respecta las minoritats dedins lo territòris de poder que lo son directament atribuats o que ne fa un principi politic. 2 / l’imperialisme foran es imposat per l’activitat economica de las entrepresas del mercat-Estat-nacion (imperialista) qu’a bastit la seuna riquessa ; non i a, al un cort tèrmi, un comèrç que perdura sense imperialisme territorializat (veire la falhida politica de Venèsia, o de Genòva), sense colonia o colonialisme economic.

La tragèdia de Boston pausa realament un problèma a totes los imperialismes : 1 / non pòdon recebre tota la migracion del monde sense destrusir balançes  de la societat d’una nacion en destruccion (se cal recordar la paraula de Michel Rocard sul tèma) e tanben pensar que los imperialismes an çaquelà agut sovent mestièr de la violéncia delsmigrants per aumentar l’imperialisme (un còrse e immigrant Bonaparte es estat indispensable per l’imperialisme republican francés en Euròpa), 2 / caldrà un jorn una reglamentacion intervencionista e independenta de las nacions unidas per aver un respecte de totas las minoritats territorializadas o pas. 3 / aquestas organizacions mondializadas de las nacions unidas deuràn èstre desligadas de las ecclesiàs, organizacion pòst-religiosas, o quitament de las organizacions bonapartistas que fan los ancians imperialismes. 4 / lo respecte de las nacions en dangièr passa pel respecte de la lenga e la cultura, dins una nocion d’egalitat dementre los èstres umans, la sotmission (modèl islamista, mas pas sonque) de 51% de la populacion feminina per 49 % de la populacion masclista dèu èstre un contra exemple de societat plan balançada.

La democracia es contrariament a çò que pòt pensar un poder a Washington, un poder liberal, o un poder liberalista ; se lo capital es dangierós quora s’en va dins unes paradís fiscals, las migracions de populacions que preferiscan tala sistèma politic o economic puslèu que tal autre perqué los balançes d’una societat mesprezada son destrusits per un imperialisme o mantunes imperialismes, serà jamai la solucion per aquestas populacions, ni per la planèta. La migracion es pas la solucion per aquesta planèta, còsta a la planèta e a totes e totas sobre aquesta planèta. Daissar per liberalisme las migracions (e donc daissar perségre l’idèa de l’eldoradò dels EUAn es un fantasme que còsta) a granda escala se desvolopar, es un problèma del sistèma liberal, per assegurar los sistèmas de repressions de damorar en plaça. Frenar las migracions es imposar als Estats los respectes dels dreits nacionals tal que foguèron signat per la convencion de las nacions unidas de 1947.

Pausar lo problèma per França e los EUAn que fasquèsson un ajornamiento sul tèma de las definicions politicas, la nacion es pas l’Estat, tal coma ai poscut l’explicar sul bilhet en seguida. Perqué l’error de 1789 a la supausada Révolution française, es tanben l’error de Lafayette pels Estats-Units d’America del nòrd (veire lo bilhet en seguida). Pel moment la cassòla-minuta estanusiana a reglat lo problèma en supausar las diferenciacions de las règlas juridicas per Estat federat, mas aiçò tanben deurà èstre reformat, coma per l’Estat francés, al contrari, lo federalisme deurà èstre integrat dins la pensada politica republicana. Novèls balançes del paradigme ‘nation’ deurà èstre integrat a l’Estat centralista e jacobin francés, mai tanben als Estats federats d’America del nòrd (Washington and co).

Boston es juste una sindròma d’aquestes fenomèns mondials, migracions, organizacions politicas imperialistas, e gestion maladreita dels sistèmas electorals (democratics o gaire coma la federacion de Russia), e donc fins finala son las populacions concernidas que an delegat al politic las errors ontologicas dels sistèmas politicas, aquel que fabrica problèmas de violéncias d’aquesta escantilh, sense oblidar que mantunes autres fenomèns connèxes son gaire mediatizats, mas ligat a unes imperialismes ontologics a las pensadas politicas d’un sistèma politic elonhat de la reala democracia, lo poder del pòble per el-meteis e non pas per l’imposar a d’autres.

Barack O’Bama es tornamai elegit

Las femnas e los espanhics fan la víctòria del primièr president colorat dels Estats-Units d’America del nòrd, ara podèm afirmar qu’es tornat elegit, es un expleit dels grand. Es evident que per ganhar los partits dels EUAN auràn de prendre en carga los cambiaments prigonds demografics e lingüistics dels EUAN.

Cal notar qu’es temps de 4 annadas de crisi nòrd-americana, e malgrat tot lo pauc de politica sociala e migratòria diferenta auriá permetut a O’Bama de ganhar.

Mas es pas realament per aiçò que vòli aportar un bilhet sobre aqueste blòg. Es puslèu sul tractament mediatic de las eleccions americanas.

Cal notar que aqueste maitin, es TV3 e 8TV qu’an prepausat un programa sul tèma, tot aiçò en catalan.

Pendent aquel directe, l’informacion èra de grand nivèl sus TV3, e podiam èstre ensenhat de faiçon seriosa en lenga catalana.

Mas la critica serà la meteissa que una setmana d’informacion dels mèdias franceses, perqué se parla jamai de las diferéncias de las eleccions pels Estats ? perqué avèm pas la lista sancièra dels candidats (qu’aguèssen o pas los mejans dinerièr) ? perqué sabèm pas lo mòde d’eleccions diferenciada, levat per parlar de la nhòrla entre Florida e Ohio ?

Es clar que Barack O’Bama serà estat un president social-democrata, al modèl europèu, e dins una situacion nòrd-americana que l’escòla de Chicago (per l’economia) imposa un sol biais de pensar, e de prepausar.

Mas las eleccions aquestas son pas estadas aisidas per la còlha dels partesans d’O’Bama, senon, seriá estat anonciat a las unas de la matinada, la resulta finala, e l’avèm mai o mens segur a las 5h30 del maitin pel FB de Barack O’Bama.

A la 7 oras (mai o mens), Mit Romney apareis als ecrans de television, per confirmar l’eleccion d’O’Bama.

LO CAMIN : Eleccions anticipadas al Principat de Catalonha

Ara, las eleccions son anonciadas pel Principat de Catalonha. Perqué ? Las rasons son primièr espanhòlas, lo govèrn PP-PPE refusa de discutir, ni pel pacte fiscal (una engana çaquelà pels nacionalistas catalans), ni pel camin de l’independéncia. La nacion espanhòla li agrada pas un tròç partir de la sanctificada territorialitat borbonica (aquela que faguèt las tropas napoleoninas). En segond, perqué es impossible de fabricar un referèndum dins l’Estat espanhòl (pauc democratic sul tèma, un pauc coma lo francés), donc las eleccions se faràn ambe la causida clara, majoritat d’INDEPENDENTISTAS contra la minoritat de FEDERALISTAS (PSOE-Estatistas e socialistas) e JACOBINS-BORBONISTAS-PÒST-FRANQUISTAS (PP-PPE) ; mas es que las divisions podràn jogar los unes contra los autres ? Es benlèu çò qu’espèra l’aligança PSOE-PP, los espanholistas, jà aligats en Navarra.

L’aligança deurà èstre la mai granda possibla dels centralistas en Catalonha, aital aquesta nuèch sobre una cadena espanhòla …. « AMB COMPTE!!, COM SEMPRE TENIM L'ENENMIC A CASA!! » s’escrida una amiga catalana ; vaquí las paraules d'Albert Rivera, sus canal 13 "de hoy a mañana" (nom del programa espanhòl autorizat al Principat de Catalonha: "Si és necessari fer pactes ocults el PP, C's i PSC I tots els que pensem amb l'unitat d'Espanya, procurarem boicotejar, tancar l'aixeta als independentistes, financerament, fent pedadogia de l'unitat.» La guèrra electorala es declarada ! Per astre l’Albert Rivera es un representant d’una pichoneta minoritat politica, ni PP, ni PSOE, mas bravament extremista espanhòl en Catalonha ; aital podèm confirmar que los enemics de l’independéncia de Catalonha son tanben a l’interior.

Es clar ARA que la decision de non vóler parlar que de provincialisme jacobin, Mariano Rajoy barra la pòrta a la nacion catalana ; lo federalisme èra estat parier ambe lo PSOE-PSC.

Se perdila donc, un problèma pels espanhòls ; los espanhòls e lo govèrn PP-PPE se fabrica aital un problèma de mai, la nacion catalana independentista.

Artur Mas aviá jà explicat lo 12 de setembre que lo camin de l’Estat pròpri èra dubert aprèp la manifestacion del 11 de setembre. Ara, gràcia al PP-PPE, als borbonistas de dreita e jacobin version madrilène, una autorota se dubrís.

La causa semblaz d’una granda evidéncia dins totas las cancelariás europèas, cancelariá qu’an contactat Artur Mas per saber quin seràn las seuna causida politica.

Lo cofondador del CAOC, en Batista i Ròca èra estat l’ambaissador de la republica catalanam 1930, per saber se una independéncia catalana seriá estada plan vista al moment de la guèrra contra lo franquisme ; uèi son las cancelariás europèas qu’an mestièr de saber quina sera lo camin d’en Artur Mas per l’independéncia ; realament i a quicòm de cambiat pel Principat de Catalonha, anuèch la nacion catalana es en fòrça reala. Es clar que la manifestacion del 11 de setembre aurà sa granda resulta independentista.

E anuèch a Barcelona es l’ambaissador del Estats-Units-d’America del nòrd en Espanha qu’explica que lo poder estanisian vei la transicion catalana de bon uèlh s’aquò se debana pacificament, coma el l’as poscut veire ambe la manifestacion del 11 de setembre ; "E aquesta es una region fòrça importanta e nos agradariá veire que las diferéncias s’acabèssen dins una reconciliacion d’una manièra o una autra pel benefici de las gent de la region e de tot lo país» (país que dèu vóler dire Estat espanhòl ?)

S’espèra de saber quines son las reaccions de las cancelariás franchimanda, portuguesa, marrocana, argeriana, tunisiana, italiana, alemanda, turca, anglesa, irlandesa, helvetica, belga, neerlandesa, danesa, argentina, brasiliana, mexicana, canadenca, japonesa, chinesa, indiana, indonesiana, australiana, sud-africana, etc.

Cal notar tanben que las eleccions d’Euskadi s’anóncian plan pels nacionalistas EAJ-PNB, e independentistas pacifics d’esquèrra, Bildu, contra la majoritat en plaça actuala PP-PS-Euskadi. Lo XXIen sègle veirèm la petada de l’Estat fabricat pels bonapartistas en debuta del XIXen sègle ambe las tropas militaristas napoleonianas, que al cap i aviá un general collaborador lemosin ?

-°-

Tasio Gara-n